Πολιτική
Το αρμενικό δράμα και η προσπάθεια ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΥ της Ελλάδας… παρά τα δισ. ευρώ για εξοπλισμούς
Η πολιτική του αφοπλισμού της Ελλάδας ξεκίνησε τυπικά με την υπογραφή του πρώτου μνημονίου. Επί της ουσίας είχε ξεκινήσει νωρίτερα, με δική μας πρωτοβουλία. Εν συνεχεία, η οικονομική εποπτεία της χώρας λειτούργησε για πολλά χρόνια ως η κύρια δικαιολογία για την εγκατάλειψη του αξιόμαχου των Ενόπλων Δυνάμεων και την απαξίωση του εξοπλισμού τους. Εξοπλισμού για τον οποίο επενδύθηκαν δισεκατομμύρια δολάρια και ευρώ την περίοδο 1998-2005. Οι εξελίξεις απέδειξαν ότι τα μνημόνια και η οικονομική καταστροφή που έφεραν χωρίς καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση, ήταν απλά η δικαιολογία για τον αφοπλισμό. Διότι η συντριπτική πλειοψηφία όσων πολιτικών σήμερα ομνύουν στις Ένοπλες Δυνάμεις, ποτέ δεν πίστευαν ότι θα συμβεί οτιδήποτε. Απλά και σήμερα κάνουν αυτό που είναι της μόδας. Όπως και τότε. Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι μόνο για πόλεμο με την Τουρκία δεν προετοιμάζεται η Ελλάδα… οργανωμένα και ορθολογικά. Όχι αποσπασματικά.
Του Στέργιου Δ. Θεοφανίδη
Αφορμή για το σημείωμα αυτό στάθηκαν οι δύο τελευταίες παράγραφοι του αφιερώματος με τίτλο “Η επόμενη μέρα στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ” του Σ. Δ. Βλάσση στον ΔΟΥΡΕΙΟ. Θεωρούμε ότι περιγράφουν με τον πλέον κατανοητό και αποκαλυπτικό τρόπο το γιατί αναγκάστηκαν σε συνθηκολόγηση οι Αρμένιοι:
“Οι Αζέροι κατάφεραν να υπερισχύσουν στο στρατιωτικό πεδίο, χάρη στην σοβαρή επένδυση που έγινε στις ένοπλες δυνάμεις τα προηγούμενα έτη, όχι με πρόθεση την διατήρηση απλώς μιας “ισορροπίας δυνάμεων” και πνεύμα συμβιβασμού με τα τετελεσμένα αλλά με εθνικό όραμα την απελευθέρωση των χαμένων εδαφών.
Η επένδυση στις ένοπλες δυνάμεις από πλευράς Αζέρων, διακρίθηκε από στοχευμένες κινήσεις προμήθειας οπλικών συστημάτων που προσέφεραν ποιοτικό πλεονέκτημα έναντι του αντιπάλου, ο οποίος περιορίσθηκε σε ενίσχυση της στρατιωτικής ισχύος του με “συμβατικούς” τρόπους.
Η μη παρακολούθηση των τεχνολογικών εξελίξεων από τους Αρμενίους, είχε ως αποτέλεσμα δύο ισότιμοι υπανάπτυκτοι στρατοί να αναμετρηθούν κατά τρόπον που ο έχων έστω και ένα μικρό ποιοτικό πλεονέκτημα λόγω επιχειρησιακής εκμεταλλεύσεως της τεχνολογίας των UAV, κατάφερε να αιφνιδιάσει, να κλονίσει και τέλος να ανατρέψει και να προκαλέσει δεινό πλήγμα επί του ηθικού του αντιπάλου, ο οποίος λύγισε”.
Ας δούμε ποιες “στοχευμένες κινήσεις” απέφυγε και αποφεύγει ακόμη να κάνει η Ελλάδα: Το πρώτο εξοπλιστικό πρόγραμμα που υπογράφηκε στα χρόνια των μνημονίων, ήταν αυτό του εκσυγχρονισμού των τεσσάρων αεροπλάνων ναυτικής συνεργασίας (ΑΦΝΣ) P-3B, στο επίπεδο P-3H.
Το εν λόγω πρόγραμμα είχε εγκριθεί από την κυβέρνηση του Α. Σαμαρά το 2014, αντιμετωπίζοντας σφοδρές επικρίσεις ως προς την πραγματική αναγκαιότητα και τη βιωσιμότητά του και πυροδοτώντας λυσσαλέα αντίδραση από την τότε αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ). Η οποία ως κυβέρνηση… ως εκ θαύματος άλλαξε στάση (“ανέκρουσε πρύμναν” όπως λέμε!) και υπέγραψε κανονικά το πρόγραμμα. Ήταν το πρώτο εξοπλιστικό που υπογράφηκε στα χρόνια των μνημονίων και μάλιστα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συμφώνησε να το αποπληρώσει μέχρι το τέλος του 2021.
Η σύμβαση για τον εκσυγχρονισμό των τεσσάρων P-3B υλοποιείται, χωρίς ΚΑΜΙΑ πρόβλεψη για την προμήθεια όπλων και ιδίως αντιπλοϊκών πυραύλων Harpoon ή του έκδοχου μακρού πλήγματος SLAM-ER. Ανατρέχοντας στην επίσημη ιστοσελίδα της Υπηρεσίας Συνεργασίας σε θέματα Άμυνας και Ασφάλειας (DSCA) των ΗΠΑ, αποκαλύπτεται ότι στο ελληνικό αίτημα ΔΕΝ περιλαμβάνεται κανενός είδους όπλο για τα αεροσκάφη αυτά! Προφανώς γιατί δεν τα χρειαζόμαστε… Ύψος σύμβασης, 500 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ (499.843.145 για την ακρίβεια).
Είχε προηγηθεί το 2010 η έγκριση προγράμματος προμήθειας 100 συλλογών κατευθυνομένων βομβών SPICE 2000 (ακτίνα 60 χιλιομέτρων) και άλλων 300 συλλογών SPICE 1000 (ακτίνα 125 χιλιομέτρων), προϋπολογισμού 110 εκατομμυρίων ευρώ. Με τα όπλα αυτά η Πολεμική Αεροπορία θα καθιστούσε αξιόμαχα και πραγματικά επικίνδυνα, ακόμη και παλιά μαχητικά αεροπλάνα, όπως τα Mirage 2000EGM/BGM και F-16C/D Block 30. Το πρόγραμμα πήρε τις τελικές το 2010 και στις αρχές του 2011 πήγε και στη Βουλή. Από τότε αγνοείται η τύχη του…
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν αυτή που υπέγραψε και τον εκσυγχρονισμό των 84 F-16C/D Block 52+ και Block 52+ Advanced στο επίπεδο F-16V. Και πάλι χωρίς να κατατεθεί ΚΑΝΕΝΑ ΑΙΤΗΜΑ για την προμήθεια αντοιπλοϊκών Harpoon και μακρού πλήγματος SLAM-ER. Αυτό λέει το ελληνικό αίτημα όπως παρατίθεται στη σελίδα της DSCA και μάλιστα αφορά 123 αεροσκάφη και όχι 84, περιλαμβάνοντας προφανώς και τα F-16C/D Block 50. Ύψος σύμβασης 1,527 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.
Τρίτο πρόγραμμα που έφερε ως “επιχειρησιακή ανάγκη” η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τελικά υπέγραψε η κυβέρνηση Κυρ. Μητσοτάκη, ήταν αυτό της προμήθειας τεσσάρων (συν τριών!) ανθυποβρυχιακών ελικοπτέρων ΜΗ-60R. Η αρχική σύμβαση ύψους 194 εκατομμυρίων δολαρίων, περιλαμβάνει την κατασκευή των κατασκευή των τεσσάρων ελικοπτέρων, μαζί με τρία αερομεταφερόμενα σόναρ χαμηλής συχνότητας (Airborne Low Frequency System – ALFS).
Προσοχή εδώ… Το συνολικό ύψος της προμήθειας θα ανέλθει σε 296.904.621 δολάρια ΗΠΑ, καθώς τα υπόλοιπα υλικά και η υποστήριξη θα ενταχθούν σε άλλο πρόγραμμα FMS! Μία ανάγνωση του ελληνικού αιτήματος και εδώ, αποκαλύπτει ότι και ΠΑΛΙ δεν ζητήσαμε όπλα! Πέρα από έξι εκπαιδευτικούς πυραύλους Hellfire (δύο AGM-114M36-E9 και τέσσερις AGM-114Q), 100 ρουκέτες APKWS καθοδήγησης λέιζερ και 30 αερομεταφερόμενες τορπίλες Mk.54.
Στο ελληνικό αίτημα για την προμήθεια των MH-60R ΔΕΝ υπάρχει καμία αναφορά σε πυραύλους AGM-114N Hellfire, κάτι που πανηγυρικά αναφέρθηκε σε άλλον ιστοχώρο. Και βέβαια το πρόβλημα δεν εστιάζεται μόνο εκεί… Έχουμε και παλαιότερα επισημάνει ότι ο Hellfire εκθέτει το ελικόπτερο – φορέα στην αεράμυνα του αντιπάλου, σε πολύ μεγάλο βαθμό. Πρώτα από όλα επειδή απαιτεί ευθεία γραμμή σκόπευσης (line of sight) και κατά δεύτερον επειδή η ακτίνα του δεν ξεπερνά τα οκτώ χιλιόμετρα. Οι ίδιοι οι Αμερικανοί τον αντικαθιστούν στα επιθετικά ελικόπτερα Guardian -E, με τον ισραηλινό Spike NLOS.
Θα πληρώσουμε λοιπόν 300 περίπου εκατομμύρια δολάρια για τέσσερα ελικόπτερα που δεν χρειαζόμαστε γιατί πολύ απλά δεν έχουμε τις μονάδες επιφανείας από τις οποίες θα επιχειρούν, μαζί με 30 αερομεταφερόμενες τορπίλες! Το όλο ζήτημα βέβαια έχει και πολλές άλλες διαστάσεις που αποκαλύπτουν το μέγεθος της προσπάθειας… ΝΑΙ προσπάθειας αφοπλισμού που καταβάλλεται από την πλευρά της Ελλάδας. Ο ισραηλινός Spike NLOS έχει πιστοποιηθεί στα ελικόπτερα Lynx (AW159) του Ναυτικού της Νοτίου Κορέας και των Φιλιππίνων και θα μπορούσε κάλλιστα να πιστοποιηθεί και στα ΑΒ-212 ASW, καθώς και στα S 70B Aegean Hawk.
Το συνολικό κόστος μίας τέτοιας επιλογής, μαζί με εκσυγχρονισμό του συνόλου των ελικοπτέρων της Διοίκησης Ελικοπτέρων Ναυτικού (18 μονάδες!) που εδώ και πολλά χρόνια υποφέρουν από χαμηλές διαθεσιμότητες, θα ήταν οπωσδήποτε κλάσμα των 300 εκατ. δολαρίων που θα δαπανήσουμε για τέσσερα νέα ΜΗ-60R και 30 αερομεταφερόμενες τορπίλες.
Οι Ισπανοί κατέβαλλαν μόλις τρία εκατομμύρια ευρώ ανά ελικόπτερο, για να εκσυγχρονίσουν πλήρως τα δικά τους εφτά ΑΒ 212! Αν επιθυμείτε να δείτε τι ακριβώς περιέλαβε το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των ελικοπτέρων αυτών και να απογοητευθείτε με όσα απίστευτα συμβαίνουν στην πτωχευμένη Ελλάδα, παρακολουθήστε το ακόλουθο ΒΙΝΤΕΟ
Η προϊστορία και το πρόγραμμα των τορπιλών
Και περνάμε στο πολύπαθο πρόγραμμα των τορπιλών των υποβρυχίων Type 214 και του μοναδικού εκσυγχρονισμένου κλάσης Ωκεανός. Όταν η Ελλάδα υπέγραψε τη σύμβαση για την ναυπήγηση των υποβρυχίων κλάσης Παπανικολής (Τype 214), φυσικά δεν περιέλαβε σε αυτή και την προμήθεια τορπιλών. Ο πρώτος διαγωνισμός για την προμήθεια 51 τορπιλών βαρέως τύπου των 533 χιλιοστών για τα νέα υποβρύχια Τύπου 214, αλλά και το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού μέσης ζωής «Neptune II» των 209/1200 που απέδωσε τελικά μόνο ένα υποβρύχιο (από τα τρία που υπολογιζόταν), προκηρύχθηκε στις 2 Αυγούστου του μακρινού 2001 για να ακυρωθεί στη συνέχεια τον Ιούλιο του 2004.
Τον Μάρτιο του 2003 είχε επιλεγεί η τορπίλη Black Shark IF/21 Βlack Shark, της Whitehead Sistemi Alenia Subacquei. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2003, η STN Atlas Elektronik γνωστοποίησε ότι το κόστος ολοκλήρωσης των τορπιλών Black Shark IF/21 στο σύστημα διαχείρισης μάχης των υποβρυχίων κλάσης «Παπανικολής» και του αναβαθμισμένου κλάσης «Ποσειδών» ISUS 90-15 ανήλθε στα 72 εκατομμύρια ευρώ. Το ποσό αυτό, σε συνδυασμό με το κόστος των 62 εκατομμυρίων ευρώ της προμήθειας των 51 τορπιλών, καθιστούσε τις τορπίλες Black Shark IF/21 σημαντικά ακριβότερες από τις DM-2A4 «Seeheckt». Τελικά, στις 30 Ιουλίου 2004, ο διαγωνισμός ακυρώθηκε.
Οι Γερμανοί λοιπόν κατέστησαν σαφές ότι σε περίπτωση που η Ελλάδα επέλεγε άλλη τορπίλη πλην της DM2A4… θα το πλήρωνε πολύ ακριβά! Μη έχοντας άλλη επιλογή, η ελληνική πλευρά επανήλθε (με απευθείας ανάθεση) στις 5 Ιανουαρίου του 2006, για την προμήθεια 51 τορπιλών βαρέως τύπου με «Πρόσκληση Υποβολής Προσφοράς» που υπογράφει ο τότε υπουργός Εθνικής Άμυνας, Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος.
Όπως ανέφερε το έγγραφο ζητείτο η εκκίνηση της διαδικασίας με αποστολή εγγράφου προς τις γερμανικές Κυβερνητικές Αρχές, οι οποίες, με τη σειρά τους, θα έπρεπε να αποστείλουν προσφορά για την προμήθεια τορπιλών DM2A4 στις εκδόσεις Long και Medium, με αναλυτικά οικονομικά στοιχεία και με χρόνο παράδοσης των υλικών. Δυστυχώς ούτε αυτή η επανεκκίνηση του προγράμματος απέφερε καρπούς.
Φτάνουμε έτσι στον Φεβρουάριο του 2011 όπου το πρόγραμμα βρέθηκε στην 6η θέση των 29 προγραμμάτων των διακλαδικών εξοπλιστικών προτεραιοτήτων που είχε εγκρίνει το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ). Ο στόχος ήταν με την έγκριση της σχετικής λίστας και από το ΚΥΣΕΑ να ξεκινούσε η διαδικασία προμήθειας των τορπιλών ύψους 140 εκατ. δολαρίων. Ούτε και στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως το θέμα προχώρησε παραπέρα.
Σημειώστε ότι για το θέμα των τορπιλών βαρέως τύπου των νέων ελληνικών υποβρυχίων Type 214, κατατέθηκε για πρώτη φορά επερώτηση στη Βουλή από τους βουλευτές Άδωνι Γεωργιάδη και Αθανάσιο Πλεύρη τον Ιούλιο του 2009. Για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της δεκαετίας λοιπόν το θέμα των νέων τορπιλών βαρέως τύπου ήταν υπαρκτό. Παρόλα αυτά, πήγαμε σε “άλλες προτεραιότητες” για να έρθουμε σήμερα και με τη διαδικασία του “κατεπείγοντος” να αποφασίσουμε άνευ διαγωνισμού την προμήθεια φυσικά της γερμανικής τορπίλης… Εκεί που είχαμε καταλήξει δηλαδή και πριν από 15 χρόνια!
Φυσικά τα ζητήματα των τορπιλών, των SPICE και τη διαθεσιμότητας των πτητικών μέσων, δεν είναι τα μόνα που αποδεικνύουν τη διάρκεια και τη συνέπεια της ελληνικής πολιτικής αφοπλισμού. Η Πολεμική Αεροπορία έμεινε χωρίς αεροσκάφη – πλατφόρμες και αντιπλοϊκά όπλα απέναντι στην Τουρκία. Όχι μόνο γιατί “έληξαν” οι ΑΜ-39 Exocet και μειώθηκαν δραματικά οι διαθεσιμότητες των Mirage 2000ΕG, αλλά και γιατί όπως είδαμε παραπάνω, δεν υλοποιήθηκε ποτέ η προμήθεια των SPICE ως εναλλακτική και γιατί μέσα από δύο διαφορετικά προγράμματα εκσυγχρονισμού αμερικανικών αεροσκαφών (P-3B και F-16), η ελληνική πλευρά δεν αιτήθηκε την προμήθεια Harpoon! Οι οποίοι θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν άμεσα επάνω στα F-16C/D Block 52+…
Κατά τον ίδιο αυτό τρόπο, η Ελλάδα ΑΡΝΕΙΤΑΙ να εκκινήσει πραγματικές διαδικασίες εξοπλισμού των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων με UAV και συστήματα drones, αλλά και όπλα anti-UAV και anti-drone, όπως πολλές φορές έχουμε επισημάνει.
Ειδικά σε αυτό το τελευταίο κομμάτι που τεχνογνωσία και παραγωγική δυνατότητα υπάρχουν στην Ελλάδα, η αδράνεια που εξακολουθεί να υφίσταται, δεν μπορεί παρά να θέτει σοβαρούς προβληματισμούς… Ιδίως μετά το δράμα της Αρμενίας, καμία δικαιολογία δεν μπορεί να “σταθεί”. Σιγά όμως μην κατάλαβαν…
www.defencepoint.gr
GEOPOLITICO
Θεσσαλονίκη: Αλιείς «έσπασαν» την απεργία και αγόρασαν ψάρια από τουρκικό φορτηγό
Ένταση προκαλεί στη Θεσσαλονίκη υπόθεση αγοραπωλησίας αλιευμάτων εκτός ιχθυόσκαλας, την ώρα που ο κλάδος βρίσκεται σε κινητοποιήσεις. Βίντεο που παρουσίασε η ΕΡΤ δείχνει συναλλαγή σε χώρο κλειστού βενζινάδικου, με τα ψάρια να προέρχονται, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, από φορτηγό που είχε φτάσει από την Τουρκία.
Νέες διαστάσεις παίρνουν οι κινητοποιήσεις των αλιέων στη Θεσσαλονίκη, καθώς την ώρα που μεγάλο μέρος του κλάδου συνεχίζει την απεργία και ζητά μέτρα στήριξης, ορισμένοι επαγγελματίες φέρονται να επέλεξαν να κινηθούν διαφορετικά.
Σύμφωνα με βίντεο-ντοκουμέντο που έφερε στη δημοσιότητα η ΕΡΤ, αλιεύματα άλλαξαν χέρια εκτός ιχθυόσκαλας, λόγω της απεργιακής κινητοποίησης.
Η συναλλαγή φέρεται να πραγματοποιήθηκε σε κλειστό βενζινάδικο, όπου κατέληξαν επαγγελματίες προκειμένου να προμηθευτούν ψάρια.
Το στοιχείο που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη συζήτηση είναι ότι τα αλιεύματα, σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ, προέρχονταν από ένα από τα φορτηγά που είχαν φτάσει από την Τουρκία.
Απεργία και αγοραπωλησίες εκτός ιχθυόσκαλας
Οι κινητοποιήσεις των αλιέων έχουν ήδη προκαλέσει προβλήματα στην τροφοδοσία και στη λειτουργία της αγοράς, με εμπόρους να στηρίζουν τις διαμαρτυρίες.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η εικόνα αλιέων να προμηθεύονται ψάρια εκτός του κανονικού χώρου διακίνησης δημιουργεί ένταση στον κλάδο, καθώς εκλαμβάνεται ως κίνηση που υπονομεύει την κοινή απεργιακή γραμμή.
Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή οι ίδιοι οι επαγγελματίες της αλιείας περιγράφουν εδώ και ημέρες μια κατάσταση οικονομικής ασφυξίας.
«Χρεοκοπήσαμε»
Στις κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο παραλιακό μέτωπο της Θεσσαλονίκης συμμετείχαν περισσότερα από 150 αλιευτικά σκάφη, με τους επαγγελματίες να προειδοποιούν ακόμη και για κινητοποιήσεις διαρκείας.
Βασικό αίτημα αποτελεί η αντιμετώπιση του υψηλού κόστους των καυσίμων, το οποίο έχει εκτοξεύσει τα λειτουργικά έξοδα.
Ο πρόεδρος των Παράκτιων Αλιέων Νέας Κρήνης Καλαμαριάς, Δημήτρης Τσιπούρας, περιέγραψε με χαρακτηριστικό τρόπο την κατάσταση:
«Χρεοκοπήσαν οι ψαράδες. Να το καταλάβουν καλά».
Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Μηχανοτρατών Νέας Μηχανιώνας και αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιοκτητών Μέσης Αλιείας, Κώστας Νταουλτζής, ανέφερε ότι οι ημερήσιες ανάγκες ενός αλιευτικού σκάφους μπορεί να φτάσουν από 1.000 μέχρι και 3.000 λίτρα πετρελαίου.
Δεμένα τα σκάφη, αλλά ψάρια στην αγορά
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αντιφατική.
Από τη μία, μηχανότρατες και αλιευτικά παραμένουν δεμένα, με τους επαγγελματίες να καταγγέλλουν ότι το κόστος έχει καταστήσει τη δουλειά τους μη βιώσιμη.
Από την άλλη, το βίντεο που δημοσιοποιήθηκε εμφανίζει αλιεύματα να διακινούνται εκτός ιχθυόσκαλας και μάλιστα από εισαγωγή που, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, έφτασε από την Τουρκία.
Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να προκαλέσει νέα συζήτηση στο εσωτερικό του κλάδου, την ώρα που οι αλιείς επιχειρούν μέσω των κινητοποιήσεων να αυξήσουν την πίεση για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους.
Πολιτική
Μονή Σινά: Στο Ευρωκοινοβούλιο το ζήτημα – Ο διπλωματικός αγώνας
Υστερα από την επίσκεψη του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη στο Σινά και στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου.
Έντονη κινητικότητα και διεργασίες σημειώνονται γύρω από το καθεστώς της Μονής Σινά εν όψει του διπλωματικού αγώνα για συμφωνία μεταξύ Μονής και αιγυπτιακού κράτους προτού εκπνεύσει η διορία της 24ης Οκτωβρίου, οπότε θα δημοσιευτεί η απόφαση του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Αιγύπτου.
Στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Το ζήτημα αναμένεται να φτάσει μέχρι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ολομέλεια που ξεκινά σήμερα στο Στρασβούργο, μετά τις πρόσφατες πρωτοβουλίες του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη.
Ο Έλληνας ευρωβουλευτής και μέλος των Επιτροπών Προϋπολογισμού και Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καθηγητής Νικόλας Φαραντούρης επισκέφθηκε την Αίγυπτο και την Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά από τις 24 έως τις 27 Σεπτεμβρίου κατόπιν πρόσκλησης της Σιναϊτικής Κοινότητας και των αιγυπτιακών αρχών.
Σκοπός της επίσκεψής του ήταν η ενημέρωση για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί γύρω από το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής, η υποστήριξη της μοναστικής κοινότητας και η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να συμβάλει σε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση.
«Η Σιναϊτική αδελφότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρή αβεβαιότητα ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής και των περιουσιακών της στοιχείων, μετά από την περσινή δικαστική απόφαση αιγυπτιακού δικαστηρίου που άνοιξε θέμα ιδιοκτησίας των ακινήτων της Μονής», δήλωσε ο Νικόλας Φαραντούρης μέσα από τη Μονή, τονίζοντας ότι «πρόκειται για μια ζωντανή μοναστική κοινότητα με αδιάλειπτη παρουσία 1.600 ετών και μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO».
Η συνάντηση με τη Γιασμίν Μούσα στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου
Κατά την επιστροφή του στο Κάιρο, την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου, ο κ. Φαραντούρης επισκέφθηκε το αιγυπτιακό Υπουργείο Εξωτερικών, σε συνέχεια και της συνάντησης που είχε στις Βρυξέλλες με τον Πρέσβη της Αιγύπτου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κ. Ahmed Abu Zeid. Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν στις εξελίξεις γύρω από τη Μονή και στις δυνατότητες επίλυσης των εκκρεμοτήτων, με αξιοποίηση και της ευρωπαϊκής διάστασης του ζητήματος.
Σύμφωνα με αποκλειστικές δηλώσεις του στο «Βήμα», ο ευρωβουλευτής υπογράμμισε στις επαφές του ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και η Ελλάδα, επιθυμούν μια σταθερή και στρατηγική σχέση με την Αίγυπτο, η οποία είναι κρίσιμος εταίρος στην Ανατολική Μεσόγειο. Συναντώντας τη Γιασμίν Μούσα, ανώτατη νομικό σύμβουλο του Γραφείου του Αιγύπτιου Υπουργού Εξωτερικών και επιφορτισμένη με τον «φάκελο Σινά», ο ευρωβουλευτής τόνισε την ευρωπαϊκή διάσταση του θέματος, επιμένοντας στη διασφάλιση της θρησκευτικής ελευθερίας, της ιστορικής και θεσμικής συνέχειας της Μονής, αλλά και της απρόσκοπτης παρουσίας της Σιναϊτικής Κοινότητας «με αναλλοίωτο το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής».
Σύμφωνα με πληροφορίες, η νομικός σύμβουλος Γιασμίν Μούσα έφερε ως επιχειρήματα για τη μη απόδοση κυριότητας στη Μονή του Σινά τη φερόμενη αιγυπτιακή ανάγκη να μην μπορούν να εξαχθούν κειμήλια της Μονής στο εξωτερικό, καθώς και να μην μπορούν να μεταπωληθούν ακίνητα της Μονής. Ο ευρωβουλευτής Φαραντούρης από τη μεριά του επέμεινε στη διατήρηση της κυριότητας από τη Μονή με τη διευθέτηση παρόμοιων ζητημάτων από ειδικές ρήτρες στο πλαίσιο μιας διπλωματικής λύσης του ζητήματος. Ο Νικόλας Φαραντούρης αξιοποίησε την ιδιότητά του ως μέλους της επιτροπής Προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για να τονίσει τη σύνδεση οποιασδήποτε εκταμίευσης προς την Αίγυπτο, όπως αυτή των 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, που είχε προηγηθεί το 2025, με τον σεβασμό εκ μέρους της Αιγύπτου των θρησκευτικών ελευθεριών, αλλά και του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Μονής.
«Το Σινά είναι ήπια ισχύς της χώρας μας»
Ο ευρωβουλευτής Νικόλας Φαραντούρης ανέπτυξε στο «Βήμα» τους λόγους της δραστηριοποίησής του: «Είναι ένα προσωπικό ενδιαφέρον αλλά και μία θεσμική υποχρέωση. Ανατρέχω πίσω στα παιδικά μου χρόνια, στις διηγήσεις του πατέρα μου, στις αφηγήσεις των οικείων. Μεγαλώνοντας, άρχισα να συνειδητοποιώ πόσο σημαντική είναι η παρουσία αυτών των πόλων λατρείας για τον ελληνισμό, για το γένος μας και αργότερα ως πανεπιστημιακός πλέον του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών σπουδών άρχισα επίσης να αξιολογώ τη λεγόμενη ήπια ισχύ της χώρας μας, του νέου ελλαδικού κράτους.
Είμαστε φορείς μιας μακραίωνης πνευματικής, πολιτιστικής και ιστορικής, οικουμενικής παρουσίας σε όλη τη Μέση Ανατολή, τη Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και έχουμε μία υποχρέωση να συνεχίσουμε, “κρατώντας ακόμα μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές παλάμες”, κατά τον ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη, αυτό το ανέσπερο φως του ελληνισμού. Άρα βρισκόμαστε εδώ όχι μόνο ως μια πνευματική αναφορά λατρευτική, αλλά και ως μια θεσμική υποχρέωση για ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και κρίσιμης γεωπολιτικής σημασίας».
«Ας προσπαθήσουμε ο καθένας από το μετερίζι του να στηρίξουμε»
«Βρέθηκα, λοιπόν, εδώ στο Θεοβάδιστο όρος», συνεχίζει ο ευρωβουλευτής Φαραντούρης, «για να στηρίξω, για να ακούσω, όχι για να υποκαταστήσω, ούτε με οποιοδήποτε τρόπο να εμπλακώ στα “interna corporis” της Συναϊτικής κοινότητας. Με απόλυτο σεβασμό στους πατέρες που ασκούνται στο θεοβάδιστο όρος και με συναίσθηση ότι οποιαδήποτε πρωτοβουλία φέρει ένα μεγάλο ιστορικό βάρος. Και ταυτόχρονα να στείλω ένα μεγάλο, ηχηρό, κρυστάλλινο μήνυμα ότι η Μονή Σινά είναι μία ανεκτίμητη κιβωτός της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, του οικουμενικού πολιτισμού, αλλά και για μας κάτι ακόμη πιο σημαντικό: οι ρίζες μας.
Και ταυτόχρονα να τονίσω ότι σε μία δύσκολη συγκυρία για τα εθνικά μας θέματα, η ήπια ισχύς που απολαμβάνει και απολάμβανε το έθνος μας ανά τους αιώνες σχετίζεται με την υπερχιλιετή, μακραίωνη παρουσία τέτοιου είδους αναφορών στην άκρη της γης: Τα παλαίφατα πατριαρχεία μας, οι ελληνορθόδοξες κοινότητες, η οικειότητα που απολαμβάνουμε λόγω της παρουσίας τους με τους λαούς της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, της Ασίας, των Βαλκανίων. Μια οικειότητα που ξεπερνάει τα στενά πλαίσια του μεσογειακού ταμπεραμέντου και σχετίζεται με την ιστορική ανάμνηση των πολιτιστικών, θρησκευτικών επιρροών ανά τους αιώνες. Ας μην την ξεχάσουμε, ας μην τη σβήσουμε, ας προσπαθήσουμε ο καθένας από το μετερίζι του να τη στηρίξουμε».
«Μια αποκαλυπτική συγκλονιστική εμπειρία ζωής»
Ρωτήσαμε τον ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη πώς ήταν η επαφή του με τους μοναχούς: «Διακριτική, αλλά αποκαλυπτική, ολιγόλογη, αλλά πλούσια Πνεύματος Αγίου. “Το μεν κατά λόγον ελλιπές, το δε κατά διάνοιαν πλήρες”. Οι μοναχοί ασκούνται, τα ιστορικά συμβεβηκότα είναι δευτερεύοντα στο νου τους και στην άσκησή τους. Εμείς οι λαϊκοί έχουμε όμως μία υποχρέωση να τους προστατεύσουμε στην άσκησή τους και αν μπορούμε διακριτικά να τους διευκολύνουμε. Αν όχι να απέχουμε. Γιατί πολλές φορές δυσχεραίνουμε και εμείς ακόμα οι απέξω, οι θεσμικοί, οι πολιτικοί, οι “παράγοντες” εντός εισαγωγικών, τον βίο και την πολιτεία τους. Δεν θα ήθελα να είμαι και εγώ ένας από τους παράγοντες που με τις παρεμβάσεις τους το τελευταίο καιρό οδήγησαν τη Mονή σε αδιέξοδα.
Οι μοναχοί φέρουν την ατομική αλλά και τη συλλογική εμπειρία αιώνων. Η επιρροή της μονής ανά τους αιώνες είναι κολοσσιαία στις συνειδήσεις, στον παγκόσμιο πολιτισμό, στις σκέψεις, στη φιλοσοφία. Οι άνθρωποι αυτοί είναι οι συνεχιστές αυτής της παράδοσης, ο καθένας με τον τρόπο του, αλλά και όλοι μαζί ως κοινότητα. Το να ζήσεις κάποιες μέρες μέσα σε αυτή την κοινότητα είναι υψίστη τιμή και ταυτόχρονα ευθύνη. Είναι όμως και μια αποκαλυπτική, συγκλονιστική εμπειρία που θα με συνοδεύει σε όλη μου τη ζωή. Οι λειτουργίες, η κατανυκτική ατμόσφαιρα στο ναό, η απλότητα, η φιλοξενία, περίσσεψαν τα χαμόγελα και οι ανοιχτές αγκαλιές. Άνθρωποι που ζουν μακριά από τον κόσμο, αλλά αγαπούν τον κόσμο. Ζουν με εγκράτεια αλλά και δοτικότητα. Συνάντησα μία στιβαρή μοναστική κοινότητα, η οποία ζητά την ηρεμία της, ζητά την ειρήνη και προσεύχεται για μας».
Η επιστολή στην UNESCO
Υπενθυμίζεται ότι ο Νικόλας Φαραντούρης είχε πριν ένα χρόνο, στις 2/9/2025, αποστείλει επιστολή προς το Εκτελεστικό Συμβούλιο της UNESCO, εκφράζοντας σοβαρές ανησυχίες σχετικά με την αμφισβήτηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Ι.Μονής Αγ. Αικατερίνης Σινά απ’ τις Αιγυπτιακές Αρχές.
Η επιστολή καλούσε το Συμβούλιο της UNESCO να εξετάσει το θέμα τονίζοντας ότι «η ηγεσία του Οργανισμού οφείλει να παραμείνει πιστή στην καθολική αποστολή της: την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και την προώθηση της δικαιοσύνης».
«Χωρίς κατοχυρωμένη ιδιοκτησία γης και κτιρίων, η Αγία Αικατερίνη κινδυνεύει να μετατραπεί από σε ζώσα μοναστική κοινότητα, σε άδειο τουριστικό περίβλημα», τόνιζε χαρακτηριστικά στην επιστολή.
Σήμερα ένα χρόνο μετά, το ζήτημα παραμένει σε εκκρεμότητα. «Καλώ την ελληνική κυβέρνηση, τον πολιτικό κόσμο της χώρας, τους συναδέλφους μου ευρωβουλευτές από τις 27 χώρες της ΕΕ και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς να ενώσουμε δυνάμεις, με σεβασμό στη φιλία και τη στρατηγική σχέση με την Αίγυπτο, για την υπεράσπιση των θρησκευτικών ελευθεριών και της ιστορικής συνέχειας της Μονής», δήλωσε κατά τη μετάβασή του στις Βρυξέλλες ο ευρωβουλευτής, ενώ το ζήτημα αναμένεται να απασχολήσει την Ολομέλεια που ξεκινά τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου στο Στρασβούργο.
GEOPOLITICO
Παρέμβαση Φαραντούρη για τις σημερινές Τουρκικές απειλές για το καλώδιο
Γραπτή ερώτηση στην Κομισιόν κατέθεσε ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νικόλας Φαραντούρης για τις σημερινές απαράδεκτες τουρκικές απειλές σχετικά με την υλοποίηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI), και μάλιστα ανήμερα της επετείου ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Γραπτή ερώτηση στην Κομισιόν κατέθεσε ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νικόλας Φαραντούρης για τις σημερινές απαράδεκτες τουρκικές απειλές σχετικά με την υλοποίηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI), και μάλιστα ανήμερα της επετείου ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Κατά τη σημερινή ενημέρωση τύπου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας, ο εκπρόσωπος τύπου του τουρκικού Υπουργείου, ανέφερε ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει καμία μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα πόντισης καλωδίων/αγωγών ή επιστημονικής έρευνας, φωτογραφίζοντας το Great Sea Interconnector (GSI), επικαλούμενος τις παράνομες και ανίσχυρες συμφωνίες οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών που υπέγραψε η Τουρκία με το ψευδοκράτος και τη Λιβύη.
«Οι εν λόγω συμφωνίες παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου και τις αρχές της καλής γειτονίας, την ίδια ώρα που η Επιτροπή υποστηρίζει σθεναρά το έργο GSI, όπως έχει υπογραμμίσει και ο Επίτροπος Jørgensen απαντώντας σε γραπτή ερώτησή μου ως έργου κοινού ενδιαφέροντος που χρηματοδοτείται με 657 εκ. ευρώ στο πλαίσιο του μηχανισμού Συνδέοντας την Ευρώπη», σημειώνει στην γραπτή ερώτησή του ο Νικόλας Φαραντούρης.
🚨 Κατέθεσα γραπτή ερώτηση στην Κομισιόν για τις σημερινές απαράδεκτες τουρκικές #απειλές σχετικά με την υλοποίηση του Great Sea Interconnector (#GSI).
❗️Κατά τη σημερινή ενημέρωση τύπου του 🇹🇷 Υπουργείου Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας, ο εκπρόσωπος τύπου του Τουρκικού Υπουργείου, ανέφερε ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει καμία μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα πόντισης καλωδίων/αγωγών ή επιστημονικής έρευνας, συμπεριλαμβανομένου του Great Sea Interconnector (GSI), επικαλούμενος τις παράνομες και ανίσχυρες συμφωνίες οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών που υπέγραψε η Τουρκία με το ψευδοκράτος και τη Λιβύη.
➡️ Δεδομένου ότι οι εν λόγω συμφωνίες παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου και τις αρχές της καλής γειτονίας και λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή υποστηρίζει σθεναρά το έργο GSI, όπως έχει υπογραμμίσει και ο Επίτροπος Jørgensen απαντώντας σε ερώτησή μου, ως έργου κοινού ενδιαφέροντος (ΕΚΕ) που χρηματοδοτείται με 657 εκ. ευρώ στο πλαίσιο του μηχανισμού «Συνδέοντας την Ευρώπη», ΕΡΩΤΩ η Επιτροπή:
1) Πώς σκοπεύει να αντιδράσει στις νέες τουρκικές προκλήσεις κατ’ επίκληση των παράνομων και ανίσχυρων συμφωνιών της Τουρκίας με το ψευδοκράτος και τη Λιβύη;
2) Πώς θα υπερασπιστεί και προστατεύσει τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου, καθώς και την υλοποίηση του Great Sea Interconnector;
— Νικόλας Φαραντούρης / Nikolas Farantouris (@NFarantouris) October 1, 2026
Ενόψει τούτων ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ ζητά από την Επιτροπή να τοποθετηθεί:
α) Πώς σκοπεύει να αντιδράσει στις νέες τουρκικές προκλήσεις κατ’ επίκληση των παράνομων και ανίσχυρων συμφωνιών της Τουρκίας με το ψευδοκράτος και τη Λιβύη.
β) Πώς θα υπερασπιστεί και προστατεύσει τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου, καθώς και την υλοποίηση του Great Sea Interconnector.
Σε δηλώσεις του απ’ τις Βρυξέλλες ο Νικόλας Φαραντούρης κάνει λόγο «για κλιμάκωση των προκλήσεων για ένα ευρωπαϊκό πρότζεκτ» και μάλιστα ανήμερα της επετείου ανεξαρτησίας της Κύπρου, την ενεργειακή απομόνωση της οποίας επιδιώκει να άρει η ηλεκτρική διασύνδεσή της».
«Μαζί με Κομισιόν, καλούμε την Κυβέρνηση να προβεί σε αντίδραση άμεσα, αυστηρά, θεσμικά και επίσημα προς την Τουρκία, και σε ενέργειες διεθνοποίησης των απειλών, τόσο στις Βρυξέλλες στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όσο και προς τη διεθνή κοινότητα», καταλήγει ο Έλληνας ευρωβουλευτής.
Δείτε αναλυτικά τις δηλώσεις:
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας