Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Έχει πλήρη επίγνωση των πράξεών του ο Ελπιδοφόρος;

Δημοσιεύτηκε στις

Η παρουσία Ελπιδοφόρου στο πλάι του Τατάρ είναι τεράστιο θέμα

Γράφει η Κρινιώ Καλογερίδου

Έγραφα στο προηγούμενο άρθρο μου για την ”αφέλεια” του Έλληνα πρωθυπουργού να πιστεύει ότι η προσφυγή μας στη Χάγη θα μας δικαιώσει (όταν όλες τις προηγούμενες φορές μάς άφησε αδικαίωτους) και να υποστηρίζει αταλάντευτα ότι μπορούμε να τα βρούμε δια του διαλόγου με τον πιο αφερέγγυο συνομιλητή στην Νεότερη Ιστορία μας, τους Τούρκους.

Σχεδόν ασυναίσθητα όμως, μετά τα αρνητικά μηνύματα που εξέπεμψε η στοχευμένη επιλογή του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου να παραστεί σε φιέστα τουρκολαγνείας και μεγαλοϊδεατισμού του Ταγίπ Ερντογάν στη Νέα Υόρκη έχοντας στο πλευρό του τον κατοχικό ηγέτη Ερσίν Τατάρ, διαπίστωσα ότι χειρότερη από την ”αφέλεια” ενός ηγέτη (πολιτικού ή θρησκευτικού) είναι η υποκρισία του.

Και ο Ελπιδοφόρος, με όσα είπε και έπραξε από την πρώτη μέρα της ενθρόνισής του, απέδειξε ότι την έχει σε μεγάλο βαθμό. Βαριά κατηγορία, σίγουρα, αλλά θα την τεκμηριώσω μέσα από ενδεικτικά παραδείγματα τα οποία αποδεικνύουν ότι δυστυχώς συμβαίνει αυτό που φοβόταν από καιρό η ελληνική Ομογένεια της Αμερικής η οποία τον ζούσε, συναναστρεφόταν μαζί του, έβλεπε λίγα και καταλάβαινε πολλά.

Τον ζούσε και, βλέποντας τα ανοίκεια σημάδια που εξέπεμπε προς τον Ελληνισμό δια της οικειότητάς του προς τους Τούρκους (”φλερτ” διαρκείας με το βλέμμα στον πατριαρχικό θρόνο Κωνσταντινούπολης), απομακρυνόταν σταδιακά απ’ αυτόν, αποξενωνόταν.

Κι αυτή η αποξένωση των πιστών αποδυνάμωσε τον Ελπιδοφόρο σαν θρησκευτικό ηγέτη των ΗΠΑ, πολύ περισσότερο όταν τα λόγια και οι πράξεις του άρχισαν να προκαλούν σκεπτικισμό και δυσφορία σε Αθήνα και Λευκωσία.

Κι αυτό όχι αδικαιολόγητα, απ’ τη στιγμή που ο Ελπιδοφόρος δεν έδειχνε να κομίζει καμιά ελπίδα για τους Ομογενείς μας της Αμερικής. Αντίθετα, μόνο δυσοίωνα μηνύματα περνούσε με την περιορισμένη χρήση της ελληνικής γλώσσας, τη σύνδεση της ελληνορθόδοξης κοινότητας της Πόλης με τη μουσουλμανική μειονότητα Θράκης και την συστηματική αποφυγή της λέξης ”Τουρκία” σε κάθε είδους εκδήλωση των Ελλήνων και Κυπρίων Ομογενών.

Δυσοίωνα μηνύματα περνούσε όμως και με την απουσία του από εκδηλώσεις εθνικής υπερηφάνειας (όπως οι εκδηλώσεις για την 25η Μαρτίου) ή απότισης φόρου τιμής στους σφαγιασθέντες απ’ τα χέρια των Τούρκων Έλληνες κατά την Μικρασιατική Καταστροφή και τη Γενοκτονία των Ποντίων.

Απουσία που οφείλεται σε έναν και μόνο λόγο: στην απόφασή του να αποφύγει να κάνει ο,τιδήποτε θα μπορούσε να ενοχλήσει τον Τούρκο Πρόεδρο. Προπάντων όμως να εκστομίσει τρεις φορτισμένες συγκινησιακά λέξεις, που ήταν ”κόκκινο πανί” γι’ αυτόν: ”εισβολή”, ”κατοχή”, ”Γενοκτονία”.

Αν δεν είναι αυτό ραγιαδισμός, υποτέλεια και υποκρισία στα όρια της προδοσίας του ρόλου που ανέλαβε να επιτελεί ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, τότε τι είναι, άραγε; Γιατί ο ρόλος του Ελπιδοφόρου δεν είναι μόνο θρησκευτικός, αλλά και εθνικός.

Και το ”εθνικός” έχει να κάνει με τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας, των παραδόσεων και της ιστορικής και θρησκευτικής συνείδησης των Ελλήνων Ομογενών (Ελλαδιτών και Ελληνοκυπρίων). Έχει να κάνει με τη διατήρηση των άρρηκτων δεσμών που συνέχουν τους Έλληνες των ΗΠΑ, και τον αγώνα που κάνουν αυτοί για να αποτρέψουν την αφομοίωση της νέας γενιάς Ελληνοαμερικανών υπό τον φόβο ότι θα τους συρρικνώσει.

Το ”εθνικός” έχει να κάνει επίσης με την προώθηση των εθνικών μας θεμάτων, κυρίως του Κυπριακού, για το οποίο έδιναν μάχες άλλοτε οι Ελληνοαμερικανοί γερουσιαστές και πολίτες στο πλευρό του εκάστοτε Αρχιεπισκόπου Αμερικής ο οποίος ήταν μπροστάρης στους αγώνες δικαίωσης των Κυπρίων αδελφών μας.

Κάτι που ούτε καν διανοείται να κάνει ο Ελπιδοφόρος, φυσικά, αφού δείχνει να αγνοεί πως η Τουρκία την οποία θαυμάζει (γιατί είναι φανερό ότι τη θαυμάζει) ”δεν έχει πίσω της ιστορία αλλά ποινικό μητρώο στη θέση της”, όπως έλεγε ο αείμνηστος τουρκολόγος καθηγητής του Παντείου πανεπιστημίου Νεοκλής Σαρρής;

Κι αυτό είναι αποδεδειγμένο όχι μόνο απ’ την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το ’74, αλλά κυρίως από την Γενοκτονία των Ποντίων (1914-1923, 353.000 νεκροί) και τη Γενοκτονία των Αρμενίων (1915, 1.500.000 νεκροί).

Γενοκτονία που αναγνωρίστηκε από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν και επικυρώθηκε από την Αμερικανική Γερουσία (ψήφισμα Μενέντεζ-Κρουζ) σχετικά πρόσφατα (Απρίλιος τρέχοντος έτους), ενώ χαιρετίστηκε θερμά από όλους τους ιερατικούς ομογενειακούς κύκλους πλην… του Ελπιδοφόρου.

Του Ελπιδοφόρου ο οποίος έλαμψε δια τις απουσίας του από τις σχετικές τελετές πανηγυρισμού, συγκίνησης και δικαίωσης των Αρμενίων, αν και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος είχε στείλει θετικό σήμα εκφράζοντας τη συμπαράστασή του στους Αρμένιους Χριστιανούς.

Αν και ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής γνώριζε εξαρχής πως η αναγνώριση της Γενοκτονίας αυτών ήταν θετική εξέλιξη για την ελληνική διπλωματία και ευοίωνο σημάδι για την μελλοντική αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων…

Αλλά, φευ!., ο νεο-Οθωμανικός ”θρόνος” είναι υπεράνω όλων αυτών, αν το διακύβευμα είναι ο Οικουμενικός της Κωνσταντινούπολης – τον οποίο ο Ελπιδοφόρος πιστεύει πως θα κερδίσει με την ψήφο εμπιστοσύνης του Ταγίπ Ερντογάν, όσο σκύβει αβίαστα το κεφάλι (ως νεο-ραγιάς) στις επιθυμίες του, πράγμα που απέδειξε και η παρουσία του στα εγκαίνια του ”Σπιτιού της Τουρκίας” στην Νέα Υόρκη.

Εδώ θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι – σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923) – υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις για την αναρρίχηση στο οικουμενικό θρόνο ενός Ιεράρχη. Μέσα σ’ αυτές είναι να έχει ο υποψήφιος για την διαδοχή τουρκική υπηκοότητα και να είναι εγγεγραμμένος στην τουρκική λίστα με τους υποψήφιους προς εκλογή Οικουμενικούς Πατριάρχες.

Λίστα από την οποία αφαιρούνται τα ονόματα εκείνων που το τουρκικό κράτος θεωρεί ”εχθρούς” του. Ευτυχώς για τον Ελπιδοφόρο, όμως, δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο γιατί το όνομά του είναι ήδη γραμμένο και διακεκριμένο στη λίστα του Ταγίπ Ερντογάν, ως του πιο καλού Ελληνοαμερικανού ”μαθητή” του…

Η αλήθεια πρέπει να λέγεται, ακόμα κι αν είναι πικρή. Όπως πικρή ήταν για τους Έλληνες και τους Κύπριους της Αμερικής η εικόνα του Ελπιδοφόρου να συνομιλεί χαμογελαστός με τον Τούρκο Πρόεδρο και την παρέα του (Εμινέ Ερντογάν, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, Ερσίν Τατάρ κλπ) στα εγκαίνια του ”Σπιτιού της Τουρκίας” ( ”σπίτι” το οποίο βρίσκεται σε ουρανοξύστη 36 ορόφων στην 1η Λεωφόρο της ΝΥ, όπου θα στεγάζεται πλέον η μόνιμη αντιπροσωπεία της στον ΟΗΕ αλλά και το τουρκικό προξενείο, ενώ έχει παραχωρηθεί ένας όροφος στο κυπριακό ψευδοκράτος).

Εικόνα που προκάλεσε ”ιερή” αγανάκτηση σε Αθήνα και Λευκωσία όχι μόνο γιατί ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής απουσίασε από τη δεξίωση τη Ομογένειας προς τιμήν του Έλληνα πρωθυπουργού σαν αντίδραση για την απόφαση του τελευταίου να ακυρώσει την επίσκεψή του στο ”Ground Zero”, αλλά κυρίως γιατί ο Ελπιδοφόρος εξέφρασε τον ανιστόρητο ισχυρισμό ότι οι διώξεις των Ελλήνων ομογενών της Πόλης από τους Τούρκους οφείλονται στην …Κύπρο και όχι στον μισελληνισμό του βάρβαρου όχλου που επιδόθηκε σε πογκρόμ εναντίον τους!

Ωστόσο, επειδή άρχισε να βαραίνει πολύ το κλίμα μεταξύ Μητσοτάκη και Ελπιδοφόρου, οι δυο άντρες έκαναν τα ξινά γλυκά και συναντήθηκαν. Η επαναπροσέγγιση Έλληνα πρωθυπουργού-Αρχιεπισκόπου Αμερικής (μετά τη δημόσια δήλωση ”συγγνώμης” που ζήτησε ο δεύτερος από τους Κύπριους και τους Ελληνοαμερικανούς ”γιατί τους πίκρανε”) κράτησε 30 λεπτά και έγινε στα γραφεία της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδος στα Ηνωμένα Έθνη.

Από εκεί βγήκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με διπλωματικό χαμόγελο κάνοντας – για το θεαθήναι – μια ευχετολογική δήλωση η οποία νομίζω θα έγινε πιστευτή μόνο απ’ τους συνεργάτες του… Ελπιδοφόρου, όταν – μετά τον σάλο που δημιουργήθηκε – βγήκαν να καλύψουν τα ασυμμάζευτα.

Και το έκαναν υποστηρίζοντας πως ο ποιμενάρχης τους ”παρίσταται σε όλα τα φόρα όπου υπάρχουν πολιτικές ηγεσίες, και δη της γείτονος, καθώς έχει τη δυνατότητα να θέτει τρία συγκεκριμένα ζητήματα: τη θεσμική ενδυνάμωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, την ανάγκη προστασίας των δικαιωμάτων των θρησκευτικών μειονοτήτων στην Τουρκία και το αίτημα για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης”.

”Στην πολιτική υπάρχουν πράγματα τα οποία γίνονται χωρίς να λέγονται, όπως υπάρχουν και πράγματα τα οποία λέγονται χωρίς να γίνονται”, έλεγε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Προφανώς το τι ειπώθηκε στη συνάντηση Ελπιδοφόρου-Κυριάκου Μητσοτάκη, στη μισή ώρα συνάντησή τους, δε θα το μάθουμε ποτέ. Ωστόσο ο Έλληνας πρωθυπουργός προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις για τη ”φημολογούμενη” ψυχρότητα στη σχέση της ελληνικής κυβέρνησης με την Αρχιεπισκοπή Αμερικής λέγοντας:

”Το θέμα είναι λήξαν. Αυτό που προέχει είναι η ενότητα του Ελληνισμού, η άρρηκτη σχέση της Ελλάδας με την Αρχιεπισκοπή Αμερικής και οι στενές σχέσεις της Αρχιεπισκοπής με το ποίμνιό της”.

Αυτό που προέχει, θα έλεγα, δεν είναι να κρύψουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί – όπως το συνηθίζουμε – αλλά να εξετάσουμε αν υπάρχουν φίδια στον κόρφο του Ελληνισμού, με αφορμή τη συμπεριφορά του Ελπιδοφόρου και την μέχρι τώρα ανοίκεια προς αυτόν στάση του από τη στιγμή της ενθρόνισής του.

Να εξετάσουμε, δηλαδή, αν η όλη παρουσία του στον αρχιεπισκοπικό θρόνο έγινε – από κάποια στιγμή κι ύστερα – μέρος ενός ύπουλου παιχνιδιού του Τ. Ερντογάν να τον χρησιμοποιήσει (για λόγους αμοιβαίου συμφέροντος και με βάση τη συνήθη πρακτική του στη Θράκη) ως… ”αγγελιοφόρο” του στην Αμερική.

Ως ”αγγελιοφόρο” σε ρόλο ”Δούρειου Ίππου” του Ερντογάν, ουσιαστικά, για να αποδυναμώσει περαιτέρω τις εναπομείνασες αντιστάσεις των Ελλήνων της Διασποράς (καθώς το πάλαι ποτέ ισχυρό ελληνοαμερικανικό λόμπι δεν υπάρχει) στον αγώνα τους κατά των τουρκικών σχεδίων και υπέρ των Ελληνικών και κυπριακών συμφερόντων…

Κρινιώ Καλογερίδου (Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας)

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό

Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.

Δημοσιεύτηκε

στις

Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.

Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.

Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.

Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.

Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.

Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.

Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.

Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.

Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.

Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.

Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ο Αλίγιεφ αποκαλεί τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας και του Αρτσάχ «εγκληματίες πολέμου» και δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερο»

Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

του Αρντασές Γιαγουπιάν

Ενώ στην Αθήνα πραγματοποιούνταν η 6η Σύνοδος της Μικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και το Επιχειρηματικό Συνέδριο Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, με τη συμμετοχή του Χάρη Θεοχάρη και του Αζέρου υπουργού Ενέργειας για την διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας, ο Αλίγιεφ την ίδια ημέρα εκφωνούσε μια ιδιαίτερα σκληρή ομιλία για την Αρμενία, μιλώντας για στρατιωτική υπεροχή «δέκα φορές μεγαλύτερη»

Σε μια ακόμη επιθετική και αποκαλυπτική ομιλία του, στις 2 Οκτωβρίου στο Μπακού, ο Ιλχάμ Αλίγιεφ αποκάλεσε συλλήβδην τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας «εγκληματίες πολέμου» και δήλωσε ότι «πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους», χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένες δικαστικές καταδίκες ή να εξετάζει ατομικές ευθύνες.

Παράλληλα, παρουσίασε τον πόλεμο του 2020 και την επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ τον Σεπτέμβριο του 2023 ως «στρατιωτικές νίκες» και ως αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία παραδέχθηκε ότι το Μπακού πραγματοποίησε ενδιάμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να αλλάξει τις συνθήκες επί του πεδίου και να προετοιμάσει την τελική επίθεση του 2023.

Η επίθεση της 19ης Σεπτεμβρίου 2023, μετά από εννέα μήνες αποκλεισμού του Αρτσάχ, κατέληξε στην κατάλυση της de facto αρμενικής διοίκησης και στη μαζική εκτόπιση του αρμενικού πληθυσμού. Ο Αλίγιεφ εξακολουθεί να την αποκαλεί «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» και να πανηγυρίζει την έκβασή της.

Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον σύγκρουση» και ότι υπάρχει ειρήνη στα σύνορα, ανακοινώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «πάντα να είναι δέκα φορές ισχυρότερο» από την Αρμενία. Περίπου 9 δισεκατομμύρια μανάτ, σύμφωνα με τον ίδιο, θα κατευθυνθούν σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.

Ο Αλίγιεφ δεν περιορίστηκε στην αναφορά του παρελθόντος. Καθιέρωσε ουσιαστικά την 8η Νοεμβρίου 2020 και την 20ή Σεπτεμβρίου 2023 ως δύο κεντρικές ημερομηνίες της κρατικής αφήγησης του Αζερμπαϊτζάν. Την πρώτη ως «ημέρα νίκης» του πολέμου των 44 ημερών και τη δεύτερη ως την ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με την επίσημη αζερική αφήγηση, αποκαταστάθηκε πλήρως η κυριαρχία του Μπακού στο Αρτσάχ. Και ενώ μιλά για ειρήνη, ο ίδιος ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι η χώρα του πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερη» από την Αρμενία και αφήνει να εννοηθεί ότι, αν το Αζερμπαϊτζάν δεν είχε «σταματήσει εγκαίρως», μια τρίτη Αψίδα του Θριάμβου θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στο κέντρο του Γερεβάν. Πρόκειται για μια ευθεία υπενθύμιση ότι, πίσω από τη σημερινή ρητορική περί ειρήνης, το Μπακού εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τη στρατιωτική ισχύ και την επιβολή ως βασικά εργαλεία της πολιτικής του. Παράλληλα, κατηγόρησε τους Αρμενίους για «αχαριστία» και υποστήριξε ότι «μας μαχαίρωσαν πισώπλατα», επαναφέροντας γνωστά μοτίβα της τουρκοαζερικής ρητορικής περί αρμενικής «προδοσίας».

Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν μια σοβαρή αντίφαση. Από τη μία πλευρά το Μπακού μιλά για ειρήνη, εμπόριο και τέλος της σύγκρουσης και από την άλλη, ο πρόεδρός του μιλά για μόνιμη στρατιωτική υπεροχή, χαρακτηρίζει ολόκληρες πολιτικές ηγεσίες «εγκληματίες πολέμου» και αφήνει ανοιχτές απειλητικές αναφορές ακόμη και για το Γερεβάν.

Η ειρήνη δεν οικοδομείται με το «να είμαστε δέκα φορές ισχυρότεροι», ούτε με απειλές, ιστορικούς συμψηφισμούς και συλλογικές κατηγορίες. Και ασφαλώς δεν οικοδομείται όταν η στρατιωτική κατάκτηση μιας περιοχής και η εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού παρουσιάζονται ως λόγος εθνικής υπερηφάνειας.

Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.

Η πραγματική ειρήνη δεν χρειάζεται δέκα φορές περισσότερα όπλα. Χρειάζεται σεβασμό, αυτοσυγκράτηση, δικαιοσύνη και κυρίως εγκατάλειψη της λογικής ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο.

Και η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι συμμέτοχη σε αυτή την λογική.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Οι πρέσβεις των χωρών της ΕΕ στο Σουνίκ της Αρμενίας

Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.

Δημοσιεύτηκε

στις

   Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ

Οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ με τον πρέσβη της ΕΕ στη Αρμενία Βασίλη Μαραγκό συνόψισαν τα αποτελέσματα του έργου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιώσιμο Σουνίκ — Ομάδα της Ευρώπης» και συζήτησαν τις μελλοντικές προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας Σουνίκ.

Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.

Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο να ακούσουμε την άποψη της περιφερειακής διοίκησης σχετικά με αυτό το θέμα», σημείωσε η πρέσβης της Ολλανδίας Μαρίκε ΜονρόιΒίντερ.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα μέλη της αντιπροσωπείας επισκέφθηκαν γαλακτοκομείο στο Καπάν, ενημερώθηκαν για τις εργασίες βελτίωσης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό στο Λεχβάζ και επισκέφθηκαν την εταιρεία MeghriFruits.

Με την υποστήριξη του οργανισμού «Ομάδα Ευρώπη», η εταιρεία MeghriFruits επέκτεινε την παραγωγή της, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας και εισήλθε σε νέες εξαγωγικές αγορές.

 

Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Συμπτώματα Παρακμής…

Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες...

Αναλύσεις10 ώρες πριν

Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν

Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να...

GEOPOLITICO14 ώρες πριν

Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

GEOPOLITICO15 ώρες πριν

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Πολιτική15 ώρες πριν

Η αναφορά του Γεραπετρίτη στην Κύπρο μπροστά στον Ρούμπιο! “Αναγκαία η λύση επανένωσης”

Ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε ιδιαίτερα τη σημασία της Κύπρου για την περιφερειακή ασφάλεια, τονίζοντας την ανάγκη επανένωσης της νήσου με...

Δημοφιλή