Απόψεις
Πώς τα πυρηνικά υποβρύχια της Αυστραλίας θα γονατίσουν την Κίνα
[Как атомные подлодки Австралии поставят Китай на колени]
Μια ρωσική ματιά στη στρατιωτική δυναμική στον Ινδο-Ειρηνικό μετά την επισημοποίηση της συμμαχίας Aukus κατά της Κίνας. Άρθρο γραμμένο από τον δημοσιογράφο Alexander Timokhin που μεταφράστηκε από τα ρωσικά από τον Olivier Broun, μέλος του Geopragma.
Σε λίγα χρόνια, ο κόσμος θα μετρήσει μια άλλη χώρα με στόλο πυρηνικών υποβρυχίων: την Αυστραλία. Τι είδους υποβρύχια θα λάβει αυτή η χώρα από τους συμμάχους της, τι είδους πολεμικές δυνατότητες θα προσφέρουν και ποιο σενάριο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποτρέψει τη στρατιωτική δύναμη της Κίνας;
Όλα πρέπει να μελετηθούν συγκριτικά. Ποια είναι τα οκτώ πυρηνικά υποβρύχια πολλαπλών χρήσεων (που δεν πρέπει να συγχέονται με υποβρύχια οπλισμένα με βαλλιστικούς πυραύλους) που θα λάβει η Αυστραλία; Ας συγκρίνουμε με άλλους στόλους.
Καταρχάς, ας πάρουμε το παράδειγμα της Κίνας, εναντίον της οποίας (τουλάχιστον σύμφωνα με αυτά που λέμε) ετοιμάζονται όλα αυτά. Η Κίνα δεν διαθέτει σήμερα παρά μόνο εννέα πυρηνικά υποβρύχια πολλαπλών χρήσεων ελάχιστα στελθ. Τρία από αυτά είναι Type 091, παλιά και θορυβώδη πλοία με μικρή ή καθόλου μαχητική αξία. Τα άλλα έξι είναι 093, πιο μοντέρνα σκάφη, αν και κατώτερα από τα πιο πρόσφατα αμερικανικά και βρετανικά μοντέλα. Στην πραγματικότητα, αυτά τα έξι είναι τα μόνα που έχουν πραγματική αξία μάχης και αυτός ο αριθμός πρέπει να ληφθεί υπόψη.
Πρέπει να ειπωθεί ότι οι Κινέζοι έχουν σημειώσει τεράστια πρόοδο σε σύγκριση με το αρχικό τους επίπεδο. Τα υποβρύχια τους είναι ήδη οπλισμένα με καλές τορπίλες και μέσα για την αντιμετώπιση των εχθρικών τορπιλών. Αλλά έχουν ακόμα πολύ δρόμο να διανύσουν πριν φτάσουν στο επίπεδο των βρετανικών Astute ή των αμερικανικών Βιρτζίνια . Θεωρητικά, η τελευταία τροποποίηση του Βιρτζίνια (ένα Μπλοκ, όπως λένε οι Αμερικανοί) θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για μια μαζική, μη πυρηνική επίθεση υψηλής ακρίβειας σε κινεζικό έδαφος. Σε αυτή την περίπτωση, οι Αυστραλοί θα ήταν σε θέση να ενισχύσουν την αμερικανική βολή. Στο μέλλον, όταν οι Αμερικανοί θα έχουν ολοκληρώσει το πρόγραμμα υπερηχητικών πυραύλων για το Πολεμικό Ναυτικό, αυτό το χτύπημα θα μπορούσε επίσης να είναι πολύ γρήγορο.
Θα ήταν μια εντελώς διαφορετική ιστορία εάν οι Αμερικανοί ξαναπατούσαν τα διεθνή πρότυπα και εξάπλωναν πυρηνικά όπλα σε αυστραλιανά υποβρύχια πριν από τον πόλεμο. Η Αυστραλία θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστια ζημιά στην Κίνα (και όχι μόνο στην Κίνα) χρησιμοποιώντας πυραύλους κρουζ ή υπερηχητικούς. Και ακόμη και απλά Tomahawks, αν χρησιμοποιηθούν χωρίς προειδοποίηση, θα μπορούσαν να προκαλέσουν σημαντική ζημιά στο επιτιθέμενο μέρος – ενώ τα χαρακτηριστικά απόδοσης του Βιρτζίνια θα του επέτρεπαν να πλησιάσει μυστικά μια καλά φυλαγμένη παραλία για να προκαλέσει ένα ξαφνικό και απρόσμενο χτύπημα.
Φυσικά, αυτό θα είναι εφικτό μόνο εάν η Αυστραλία χτίσει τα Virginia με κάθετους εκτοξευτές πυραύλων και όχι σαν του Astute, το οποίο δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει Tomahawks παρά μόνο μέσω τορπιλοσωλήνων. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν είναι ακόμη διαθέσιμη.
Σε περίπτωση πολέμου τύπου συμβατικού ναυτικού πολέμου, αυτά τα υποβρύχια θα αποτελούσαν πρόσθετη απειλή για την Κίνα και η τελευταία θα έπρεπε να αφιερώσει επιπλέον δυνάμεις σε αυτήν την απειλή, τις οποίες θα χρειαζόταν πολύ σε πόλεμο με τις ΗΠΑ και τη ΜΒ, ακόμη και χωρίς την Αυστραλία.
Οι Κινέζοι φροντίζουν το ναυτικό τους και το αναπτύσσουν. Διαθέτουν επιφανειακές ανθυποβρυχιακές δυνάμεις και αντι-υποβρύχια αεροπορία, αλλά με αποστολές μάχης εκτός της ακτίνας μάχης της βασικής τους αεροπορίας (παράκτια σε «καθομιλουμένη» γλώσσα), το πρόβλημα της αντιμετώπισης των εχθρικών υποβρυχίων δυνάμεων θα γίνει πολύ έντονο για την Κίνα. Τα κινεζικά πλοία επιφάνειας θα βομβαρδιστούν από τον αέρα από αεροπορικές βάσεις της Αυστραλίας και των ΗΠΑ, τα ανθυποβρυχιακά πολεμικά αεροσκάφη δεν θα μπορούν να λειτουργούν χωρίς κάλυψη και, στην ουσία, όλες οι αποστολές θα πρέπει να εκτελούνται από κινεζικά υποβρύχια πυρηνικής ενέργειας. Τα πυρηνικά υποβρύχια της Κίνας δεν μπορούν ακόμη να πληρούν τα δυτικά πρότυπα (και τα μελλοντικά αυστραλιανά πρότυπα)· θα πρέπει να επιχειρήσουν χωρίς υποστήριξη εναντίον ετερογενών εχθρικών δυνάμεων (υποβρύχια, ανθυποβρυχιακά πολεμικά αεροσκάφη και επιφανειακά πλοία).
Πώς θα αντιδράσει η Κίνα;
Η καλύτερη ελπίδα της Κίνας έγκειται στα νέα υποβρύχια πυρηνικής ενέργειας πολλαπλών χρήσεων που κατασκευάζονται, τα οποία αναφέρονται στον ξένο Τύπο ως «Τύπος 095» και στην ίδια την Κίνα ως «09-VÈ. Μια οπτική ανάλυση των εικόνων του πλοίου δείχνει σαφώς ότι η Κίνα προσπαθεί να εφαρμόσει πολλές τεχνικές λύσεις για να αυξήσει τη τεχνολογία στελθ του υποβρυχίου και την ικανότητά του να εντοπίζει υποβρύχιους στόχους. Είναι προφανές ότι πρόκειται για υποβρύχιο που κατασκευάζεται για μάχη.
Ποιες οι επιλογές για τους Κινέζους; Το ερώτημα είναι ανοιχτό. Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν μπορούν να αναμένουν ποιοτική υπεροχή, στην καλύτερη περίπτωση σε ίσο επίπεδο. Αλλά προπαντός, εάν η Κίνα διατηρήσει τον τρέχοντα ρυθμό εκσυγχρονισμού της υποβρύχιας δύναμής της, θα είναι ποσοτικά χαμηλότερη από αυτή των Αμερικανών και των Βρετανών, ακόμη και χωρίς την Αυστραλία, με μεγάλη διαφορά. Τα νέα πλοία της βρίσκονται ακόμη στα σχέδια και η Κίνα δεν έχει ναυπηγήσει κανένα ακόμα.
Και ένας άλλος εχθρικός στόλος πυρηνικών υποβρύχιων θα αναγκάσει σίγουρα τους Κινέζους να επενδύσουν πολύ γρήγορα και σοβαρά στην επέκταση της παραγωγής τους, γεγονός που απαιτεί χρόνο, χρήμα και πόρους.
Μπορεί η Κίνα να αγνοήσει αυτή την απειλή; Όχι.
Ένα παράδειγμα μεταξύ πολλών άλλων. Η Αυστραλία θα μπορούσε γεωγραφικά να κόψει εντελώς το πέρασμα μεταξύ Κίνας και Ινδικού Ωκεανού: έχει άμεση και μη ελεγχομένη από τους Κινέζους πρόσβαση στον Ινδικό Ωκεανό, ενώ η Κίνα έχει μόνο τα Στενά της Μαλάκα, τα οποία η Αυστραλία, με τα νέα της υποβρύχια, θα μπορούσε να αποκόψει από τον Ινδικό Ωκεανό. Θα έμενε να περάσουν ανοικτά από την ίδια την Αυστραλία, με τα ίδια υποβρύχια και τα αεροπλάνα της. Δεν υπάρχει άλλη «διαδρομή» για την παράδοση μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου στην Κίνα.
Η Αυστραλία δεν θα είχε ποτέ αυτές τις δυνατότητες με αυτή τη μορφή εάν διατηρούσε τις παραγγελίες της για μη πυρηνικά υποβρύχια από τη Γαλλία. Ένα μη πυρηνικό υποβρύχιο (και ιδιαιτέρα το ηλεκτροκίνητο ντίζελ) δεν είναι σε θέση, για παράδειγμα, να ταξιδεύει κάτω από το νερό με μεγάλη ταχύτητα, ενώ τα Virginia και Astute μπορούν, και με λειτουργία στελθ, χωρίς κρίσιμη αύξηση του θορύβου. Ενώ ένα μη πυρηνικό υποβρύχιο πρέπει να παραλάβει καύσιμα στη ζώνη μάχης, ένα πυρηνικό υποβρύχιο δεν το χρειάζεται -ένα πυρηνικό υποβρύχιο δεν είναι συνδεδεμένο ούτε με κοντινές βάσεις ούτε με το καύσιμα και μπορεί να λειτουργήσει απεριόριστα πιο ελεύθερα από ένα ντιζελο-ηλεκτρικό υποβρύχιο, ακόμη και με ένα εργοστάσιο παραγωγής αέρα.
Στη μάχη, ένα πυρηνικό υποβρύχιο παρουσιάζει επίσης πολλά πλεονεκτήματα, συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας να αποφεύγει περιστασιακά τις τορπίλες του εχθρού. Για ένα υποθετικό αυστραλο-γαλλικό μη πυρηνικό υποβρύχιο, αυτό θα ήταν αδύνατο. Είναι δύσκολο να συγκρίνουμε το σύστημα σόναρ των Βιρτζίνια με οτιδήποτε άλλο και αυτό έχει να κάνει με την εμβέλεια ανίχνευσης των στόχων και την εμβέλεια βολής.
Στο εξής, η Κίνα, εκτός από τα μέτρα που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση των αμερικανικών και βρετανικών υποβρυχίων στόλων, θα πρέπει επίσης να λάβει υπόψη την Αυστραλία, η οποία ετοιμάζεται να διαθέτει ένα πυρηνικό υποβρύχιο πιο ισχυρό από οτιδήποτε άλλο κατέχει η Κίνα σήμερα.
Πώς μεταφράζονται όλα αυτά σε αριθμούς; Με βάση τον αριθμό των ήδη κατασκευασμένων και υπό κατασκευή Βιρτζίνια που θα είναι σε λειτουργία έως το 2036, ημερομηνία στην οποία υπολογίζουν οι Αυστραλοί να έχουν τα οκτώ υποβρύχια τους, μπορεί να υποτεθεί ότι θα υπάρχουν περίπου 20. Δεν μπορούν όλα να εκτοξευθούν εναντίον της Κίνας, μερικά από τα υποβρύχια θα χρειαστούν για επείγουσα δράση κατά της Ρωσίας.
Έτσι, οκτώ επιπλέον αυστραλιανά υποβρύχια θα αυξήσουν τον αριθμό των μονάδων που αντιμετωπίζουν την Κίνα κατά τουλάχιστον το ένα τρίτο, σε σύγκριση με τα αμερικανικά υποβρύχια μόνο. Είναι ακόμη περισσότερο από αυτό που θα μπορούν να δώσουν οι Βρετανοί για έναν πόλεμο με την Κίνα. Και η Κίνα θα πρέπει να ενισχύσει τον υποβρύχιο στόλο και άλλες ναυτικές δυνάμεις της σε συγκρίσιμες αναλογίες.
Εντέλει, για την Κίνα αυτά τα οκτώ επιπλέον εχθρικά υποβρύχια είναι ένα κόκαλο στο λαιμό της. Αυτό πρόκειται να κάνουν οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί. Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης των οκτώ υποβρυχίων με πυρηνική ενέργεια.
Αυτό ήταν που προκάλεσε την αντίδραση της Κίνας στη νέα είδηση. Το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας δήλωσε ότι η μεταφορά τεχνολογίας κατασκευής πυρηνικών υποβρυχίων στην Αυστραλία είναι επιζήμια για το καθεστώς μη διάδοσης πυρηνικών όπλων και «επιδεινώνει τον αγώνα εξοπλισμών» και, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Μεγάλη Βρετανία είναι «εξαιρετικά ανεύθυνες» στην εφαρμογή διπλών πρότυπων. Φυσικά, αυτές οι προτροπές δεν θα αλλάξουν τίποτα.
Και τι σημαίνει αυτό για τη Ρωσία; Την ίδια στιγμή που η Αυστραλία θέλει να έχει οκτώ υποβρύχια πολλαπλών χρήσεων έως το 2036, ιδανικά θα έχουμε τέσσερα υποβρύχια τύπου Iassen στον Ειρηνικό έως εκείνο το έτος – Νοβοσιμπίρσκ, Κρασνογιάρσκ, Βλαδιβοστόκ και, πιθανότατα, Περμ.
Όσον αφορά το μελλοντικό πλοίο Project 545 με το σχεδιαστικό κωδικό όνομα Laika, ο τρόπος που παρουσιάστηκε το Laika στον πρόεδρο τον Δεκέμβριο του 2019 δίνει μια ιδέα για την προφανή απαρχαίωση του σχεδίου. Το πιο σημαντικό, είναι πολύ απίθανο όλα αυτά τα πλοία να λειτουργούν στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Αυτή είναι μια άλλη απεικόνιση του τι είναι τελικά αυτό το έργο – οκτώ πυρηνικά υποβρύχια σε ένα μόνο θέατρο πολέμου.
Ωστόσο, οι «εταίροι» μπορεί να δυσκολεύονται να πραγματοποιήσουν αυτά τα υπέροχα έργα.
Είναι πραγματικά τόσο απλό;
Υπάρχει μια πτυχή που μπορεί να περιπλέξει τα πράγματα. Η παραγωγή οκτώ πυρηνικών υποβρυχίων με συστήματα υψηλής τεχνολογίας δεν είναι εύκολη υπόθεση. Εάν κατασκευάσουν ένα προκατασκευασμένο έργο, όπως το Βιρτζίνια, δεν θα έχουν περισσότερα από 14 χρόνια, ξεκινώντας από το επόμενο έτος, για την ναυπήγηση οκτώ πυρηνικών υποβρυχίων. Είναι ένας εξαιρετικά γρήγορος ρυθμός για οκτώ μονάδες· χρειάζονται πέντε χρόνια οι Αμερικανοί για να κατασκευάζουν ένα Βιρτζίνια, από την θέση της τρόπιδας έως την παράδοση στο ναυτικό.
Είναι δυνατόν οι Αυστραλοί να τηρήσουν την προθεσμία; Ναι, αλλά μόνο με την προϋπόθεση ανάπτυξης μιας «εκτεταμένης» μεθόδου – ανάπτυξη περισσότερων υποβρυχίων ετησίως από τους Αμερικανούς! Αυτό θα απαιτούσε, πρώτον, έναν επαρκή αριθμό ναυπηγείων για την κατασκευή υποβρυχίων, δεύτερον, εργαζόμενους και μηχανικούς, και τρίτον, την προμήθεια εξαρτημάτων από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν ο λαιμός της φιάλης του έργου, δεδομένης της αμερικανικής ναυπηγικής κρίσης. Διαθέτει η Αυστραλία όλα αυτά τα στοιχεία σε επαρκή ποσότητα; Οι σύμμαχοι δεν μπορούν να την βοηθήσουν εδώ, τους λείπουν οι ίδιοι.
Αλλά αν οι Αυστραλοί χτίσουν ένα βρετανικό σχέδιο, είτε πρόκειται για το Astute είτε, όπως λέγεται αυτή τη στιγμή στη Βρετανία, ένα μελλοντικό βρετανικό υποβρύχιο πολλαπλών χρήσεων για την αντικατάσταση του Astute, αυτό δεν θα λειτουργούσε. Η Βρετανία μετά βίας καταφέρνει να κατασκευάσει μόνη της τα δικά της υποβρύχια, συμπεριλαμβανομένων των υπεργολαβιών. Και επιπλέον, στην περίπτωση των Astute, οι υπεργολάβοι προέρχονται επίσης εν μέρει από τη Γαλλία, η οποία έχει «εγκαταλειφθεί» από τους Αγγλοσάξονες. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσε φυσικά να αποζημιώσει τη Γαλλία για την απώλεια της αυστραλιανής σύμβασης για μη πυρηνικά υποβρύχια με αυτόν τον τρόπο, αλλά θα προέκυπτε και το θέμα του χρόνου επίσης.
Οι Αυστραλοί φαίνεται να το αντιλαμβάνονται. Την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου, ο Αυστραλός υπουργός Άμυνας, Πίτερ Ντάτον, ανακοίνωσε ότι η Αυστραλία δεν θα περίμενε την κατασκευή των πυρηνικών υποβρυχίων της, αλλά θα αγοράσει ή θα νοικιάσει βρετανικά ή αμερικανικά υποβρύχια.
Είναι πράγματι δυνατό. Σίγουρα όχι με βρετανικά υποβρύχια, αλλά πιθανότατα με αμερικανικά υποβρύχια, αν και ένα τέτοιο σχέδιο δεν θα οδηγούσε στην επιθυμητή αύξηση των αντι-κινεζικών δυνάμεων – τα υποβρύχια εναντίον της Κίνας θα παρέμεναν τα ίδια, μόνο μερικά θα άλλαζαν σημαία. Πρώτον, οι Αυστραλοί θα αποκτήσουν τότε κάποια εμπειρία με πυρηνικά υποβρύχια όταν θα έχει τελειώσει η κατασκευή τους (ακόμη και αν δεν θα τα έχουν όλα και με κάποια καθυστέρηση), και δεύτερον, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν προβλήματα με τις επισκευές υποβρυχίων (δεν προλαβαίνουν), οπότε αφήνοντας μερικά από τα πολεμικά τους πλοία στην Αυστραλία θα σήμαινε στην πραγματικότητα την αποθήκευσή τους ως πολεμικά οχήματα, ακόμη και αν φέρουν διαφορετική σημαία.
Εν ολίγοις, το να γίνει η Αυστραλία χώρα με στόλο πυρηνικών υποβρύχιων μπορεί να γίνει γρήγορα. Ειδικά επειδή οι συντάκτες αυτής της επιχείρησης έχουν έναν πολύ καλό λόγο για να το κάνουν.
Ζοφερά συμπεράσματα για το μέλλον
Τέτοιες γιγαντιαίες επενδύσεις και τέτοιες θεαματικές πολιτικές ανατροπές δεν είναι τυχαίες. Η ηγεμονία των Αγγλοσαξόνων στον κόσμο κλονίζεται σοβαρά, τόσο λόγω της εσωτερικής τους αδυναμίας, της ανόδου της Κίνας όσο και της δολιοφθοράς του συστήματος ισχύος τους από τη Ρωσία. Είναι πολύ προφανές ότι δεν θα εγκαταλείψουν για τα καλά την εξουσία τους πάνω στην ανθρωπότητα και τα οφέλη που απορρέουν από αυτήν.
Πρέπει να το παραδεχτούμε: ο κόσμος βρίσκεται στα πρόθυρα πολέμου. Η συμφωνία της Αυστραλίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βρετανία το λέει ακριβώς. Ένας συνηθισμένος παγκόσμιος πόλεμος με δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς, ή, εναλλακτικά, με εκατοντάδες εκατομμύρια, επειδή τα πυρηνικά όπλα δεν έχουν εγκαταλειφθεί. Ένας τέτοιος πόλεμος είναι σχεδόν αναπόφευκτος.
Περαιτέρω, γνωρίζοντας τις προθεσμίες που έθεσαν οι «εταίροι» στον εαυτό τους, μπορούμε να καταλάβουμε περίπου τον χρόνο για τον οποίο προετοιμάζουν μια «καυτή φάση». Κοιτάζοντας πώς ετοιμάζονται οι άλλες χώρες για τον επόμενο παγκόσμιο πόλεμο, ήρθε η ώρα να ρίξουμε μια κριτική, ειλικρινή και αμερόληπτη ματιά τον τρόπο με τον οποίον προετοιμαζόμαστε για αυτόν.
Μετάφραση: Κριστιάν Ακκυριά
Απόψεις
Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση
Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.
Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.
Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.
Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass
Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.
Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.
Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!
___________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
GEOPOLITICO
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
GEOPOLITICO
Η Ελένη, ο Σεφέρης και….το Καλώδιον
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
«….. αν είναι αλήθεια
πως κάποιος άλλος Τεύκρος, ύστερα από χρόνια,
ή κάποιος Αίαντας ή Πρίαμος ή Εκάβη
ή κάποιος άγνωστος, ανώνυμος, που ωστόσο
είδε ένα Σκάμαντρο να ξεχειλάει κουφάρια,
δεν το ’χει μες στη μοίρα του ν’ακούσει
μαντατοφόρους που έρχουνται να πούνε
πως τόσος πόνος τόση ζωή
πήγαν στην άβυσσο
για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη»
Έτσι τελειώνει το ποίημά του «Ελένη» ο Γιώργος Σεφέρης.*
Δεδομένων των εμπειριών του από την Μικρασιατική καταστροφή και τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, σε συνδυασμό με την διπλωματική του ιδιότητα, αξίζει τον κόπο να το μελετήσει κάποιος ολόκληρο, για να παρακολουθήσει τις πιο κάτω σκέψεις.
Πολύς θόρυβος γίνεται και ποικίλες κατηγορίες εκτοξεύονται μεταξύ των πολιτευομένων για τη διαχείριση της ηλεκτρικής συνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ (Καλωδίου).
Οι αντεγκλήσεις περιστρέφονται κυρίως γύρω από δύο θέματα. α) Το Εθνικό-Πατριωτικό σε σχέση με την Τουρκία και β) Οικονομικά συμφέροντα.
Στο πρώτο κυριαρχεί η ρητορική μονομαχία μεταξύ “Εθνικής μειοδοσίας και υπερπατριωτισμού.”Στο δεύτερο η καχυποψία για έκνομες συναλλαγές.
Ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών Μάκης Κεραυνός, ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός αλλά τεχνοκράτης που χαίρει εκτιμήσεως για την ακεραιότητά του, παρ’ ολίγον να ριχθεί στην πυρά, γιατί ετόλμησε να μιλήσει για την ανάγκη υπολογισμού της σχέσεως κόστους-οφέλους του έργου, πριν αποφασιστεί το επόμενο βήμα.
Έλαβα το θάρρος να καταθέσω αυτούς τους προβληματισμούς μετά που διάβασα το άρθρο του κυρίου Ραφαήλ Μωυσή, «Χίλιες λεύγες κάτω από την θάλασσα»**
Εκεί είδα μία ψύχραιμη και τεκμηριωμένη εκτίμηση από έναν άνθρωπο εγνωσμένης εμπειρίας και αποτελεσματικότητος στην θητεία του ως Πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής.
Διερωτώμαι αν οι πολιτικοί ταγοί της Πατρίδος μας έχουν υποβληθεί στην βάσανο των προβληματισμών του, ή έστω κάποιων αντιστοίχου σοβαρότητος.
Τώρα, γιατί προτάσσω την «Ελένη» του Σεφέρη, με αφετηρία τον μεγάλο τραγικό Ευριπίδη.
Ο Ελληνισμός εμεγαλούργησε και επέζησε δια μέσου των αιώνων, μέσα από αναμετρήσεις, θυσίες και αδιάκοπους πολέμους. Είναι τοις πάσι γνωστές οι ολέθριες συνέπειες άστοχων και παρορμητικών κινήσεων και πολέμων αφενός και το ηθικό και ιστορικό όφελος από πολυαίμακτες μεν αλλά υπέρ δικαίου θυσίες αφετέρου.
Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία αποτελεί μία διαρκή απειλή και είναι πολύ πιθανόν κάποτε να αναμετρηθούμε μαζί της για προάσπιση της ακεραιότητος των αδελφών κρατών μας.
Ας μην απαλλοτριώσουμε την προοπτική επιτυχούς διεκδικήσεως των δικαίων μας, αντί ένεκα ουσιαστικών λόγων, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη…
Δρ. Νίκος Ερρ. Ιωάννου
Καρδιολόγος
* Ημερολόγιο καταστρώματος Γ΄«Κύπρον ου μη εθέσπισεν», 1955
** Καθημερινή, 4 Οκτωβρίου 2026
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας