Διεθνή
Ελληνογαλλική Συμφωνία: Μικροπολιτικά παιχνίδια με ένα εθνικό θέμα
Ελληνογαλλική Συμφωνία: Η ουσία της «ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής» και οι προσχηματικές επιφυλάξεις
Νίκος Μελέτης
Η από καθ’ έδρας κριτική που ασκήθηκε και η προσχηματική επίκληση επιχειρημάτων προκειμένου να καταγραφεί (πολιτική) διαφοροποίηση, δεν μπορεί να μειώσει τη σημασία της Ελληνογαλλικής Αμυντικής Συμφωνίας, τόσο για την ενίσχυση της προληπτικής αποτρεπτικής ισχύος της χώρας, όσο και για το απευκταίο ενδεχόμενο της εκδήλωσης επίθεσης επί του πεδίου.
Η καλόπιστη κριτική που ασκήθηκε, αφορά το πεδίο εφαρμογής της Συμφωνίας και κυρίως την κάλυψη που προσφέρει το άρθρο 2, με τη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής σε περίπτωση που μια από τις δυο χώρες δεχθεί επίθεση και μάλιστα γίνεται ειδική αναφορά και στο άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ περί νόμιμης άμυνας.
Η ρήτρα αυτή καλύπτει την «επικράτεια» της χώρας και όπως εξαίρετοι νομικοί και διεθνολόγοι (Β.Βενιζέλος, Χ.Ροζάκης, Π.Λιάκουρας κ.α.) σημείωσαν, αφορά το έδαφος της χώρας και τα χωρικά ύδατα της.
Μια ρήτρα εξαιρετικά σημαντική, καθώς η τουρκική αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας δεν είναι κάτι το θεωρητικό, αλλά έχει διατυπωθεί με τον πιο ακραίο τρόπο με τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών» και τον τελευταίο, εκτός πάσης λογικής ισχυρισμό, ότι «η κυριαρχία των νησιών συνδέεται με την τήρηση εκ μέρους της Ελλάδας της υποχρέωσης αποστρατικοποίησης» (επιστολή Σινιρίογλου στον ΟΗΕ).
Έτσι η Ελληνογαλλική Συμφωνία δημιουργεί και συμβατική υποχρέωση της Γαλλίας να συνδράμει και στρατιωτικά εφόσον εκδηλωθεί επίθεση εναντίον των ελληνικών εδαφών, το καθεστώς των οποίων αμφισβητεί και διεκδικεί για λογαριασμό της η Τουρκία. Και αυτό είναι ένα ισχυρό αποτρεπτικό όπλο.
Αυτό θα αφορά όμως και τις μελλοντικές επεκτάσεις των ελληνικών χωρικών υδάτων, καθώς σε αυτά η Ελλάδα θα ασκεί κυριαρχία και έτσι με τον τρόπο αυτό δίνεται μια ισχυρή απάντηση και στο casus belli της Τουρκίας.
Η Ελλάδα είναι προφανές ότι αντιμετωπίζει την τουρκική επιθετικότητα και στις θαλάσσιες περιοχές πέραν των χωρικών υδάτων της. Εκεί που έχει κυριαρχικά (λειτουργικά) δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα ab initio (εξ υπαρχής) και ipso facto (αυτοδικαίως) και στην ΑΟΖ αφότου οριοθετηθεί.
Οι περιοχές αυτές που το κράτος δεν έχει κυριαρχία αλλά έχει κυριαρχικά δικαιώματα, δεν συνδέονται με την έννοια του «εδάφους» του, καθώς πλατφόρμες και τεχνητές νήσοι σύμφωνα με το άρθρο 60 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας «δεν απολαύουν το καθεστώς των νήσων» ενώ το παράκτιο κράτος έχει δικαίωμα να ορίσει μια ζώνη ασφαλείας πλάτους έως 500 μέτρων γύρω από αυτά.
Η Ελλάδα δεν έχει μέχρι στιγμής οριοθετήσει την ΑΟΖ της στην επίμαχη περιοχή του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, πέραν της περιοχής της Ελληνοαιγυπτιακής Συμφωνίας. Και τουλάχιστον στο ορατό μέλλον δεν διαφαίνεται πρόθεση για οριοθέτηση, η οποία δεν θα είναι αποτέλεσμα συμφωνίας με την Τουρκία. Επίσης, δεν υπάρχει σχεδιασμός για την έναρξη ερευνών στην περιοχή της Ελληνοαιγυπτιακής Συμφωνίας που θα έθετε έτσι εκ των πραγμάτων το ερώτημα της προστασίας μιας υπεράκτιας πλωτής εγκατάστασης την οποία θα απειλούσε η Τουρκία.
Η αποστολή ερευνητικών σκαφών ακόμη και γεωτρύπανου σε περιοχή της ελληνικής μη οριοθετημένης υφαλοκρηπίδας, συνιστά παραβίαση κυριαρχικών δικαιωμάτων αλλά δεν θεωρείται με όρους διεθνούς δικαίου «επίθεση», ούτε εύκολα θα μπορούσε να θεωρηθεί ως κίνηση η οποία δικαιολογεί την επίκληση του δικαιώματος νόμιμης άμυνας βάσει του άρθρου 51.
Ακόμη κι αν η Ελληνογαλλική Συμφωνία περιείχε ειδική αναφορά για κάλυψη της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής και στην ΑΟΖ, θα ήταν αρκετά προβληματική στην εφαρμογή της, καθώς θα έπρεπε, όπως προβλέπει η συμφωνία, και οι δυο χώρες να συμφωνήσουν ότι πράγματι πρόκειται περί «επίθεσης» η οποία θα πρέπει να τύχει κοινής στρατιωτικής απάντησης. Πολύ περισσότερο μάλιστα εάν πρόκειται περί μη οριοθετημένης ΑΟΖ.
Είναι διαφορετική υπόθεση εργασίας το τι θα συμβεί με τη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής, εάν μια παραβίαση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων οδηγήσει σε σύγκρουση έστω και περιορισμένη Ελλάδας- Τουρκίας, οπότε η συνδρομή της Γαλλίας δεν θα αφορά πια την προστασία των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά στρατιωτική αρωγή σε μια στρατιωτική επίθεση που δέχεται το έτερο συμβαλλόμενο μέρος (η Ελλάδα) ακόμη κι αν αυτή δεν αφορά ευθεία επίθεση σε «έδαφος», αλλά π.χ. στον ελληνικό στόλο.
Η ενεργοποίηση της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής θα υπόκειται πάντοτε στις πολιτικές αποφάσεις και τη συγκυρία, ανεξαρτήτως του εύρους των περιοχών που τυπικά καλύπτει.
Το 2020 χωρίς την ύπαρξη Συμφωνίας και της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής, η Γαλλία ήταν αυτή που έσπευσε να παρέμβει στην Ανατολική Μεσόγειο και με τη στρατιωτική παρουσία της να λειτουργήσει αποτρεπτικά στην κλιμάκωση την οποία επεδίωκε η Τουρκία, με την παραβίαση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων με τις έρευνες του Oruc Reis.
Προφανώς, το ιδανικό θα ήταν η Ελληνογαλλική Συμφωνία να είχε εξαντλήσει κάθε όριο «γενναιοδωρίας» της Γαλλίας και να κάλυπτε το δυνητικό εύρος των χωρικών υδάτων και την μη οριοθετημένη υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, που προφανώς τέθηκαν στη διαπραγμάτευση, αλλά δεν τέθηκαν ως sine qua non όρος προκειμένου να κλείσει η Συμφωνία.
Το ερώτημα όμως είναι, εάν αυτό είναι ένα ισχυρό επιχείρημα για την απόρριψη μιας εξαιρετικά σημαντικής Συμφωνίας. Ή αν απλώς με εντελώς μικροκομματική διάθεση αντιμετωπίζεται ένα μείζον θέμα εθνικής ασφαλείας και εξωτερικής πολιτικής. Και εάν η μη τυπική κάλυψη της μη οριοθετημένης υφαλοκρηπίδας, με όλα τα πρακτικά και πολιτικά προβλήματα που θα ανακύπτουν έτσι κι αλλιώς, είναι αρκετό για να απορριφθεί από την Ελλάδα μια Συμφωνία την οποία ποτέ δεν είχε εξασφαλίσει, τουλάχιστον μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Και εκεί που και η προηγουμένη κυβέρνηση πανηγύριζε σε κάθε δήλωση στήριξης της ελληνικής κυριαρχίας απο κάποιον εκπρόσωπο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τώρα δεν είναι αρκετή η συμβατική δέσμευση σε «ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής» από τη Γαλλία…
Για το Σαχέλ
ΥΓ. Σε ό,τι αφορά το άρθρο 18(i) «συμμέτοχη σε κοινές αναπτύξεις δυνάμεων ή αναπτύξεις σε θέατρα επιχειρήσεων προς υποστήριξη κοινών συμφερόντων, όπως για παράδειγμα τις υπό γαλλική διοίκηση επιχειρήσεις στο Σαχέλ», θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι Συμμαχίες χωρίς αμοιβαίες υποχρεώσεις δεν υφίστανται παρά μόνο στη σφαίρα της φαντασίας ορισμένων που θεωρούν ότι ο πλανήτης ζει με μοναδική έγνοια τη στήριξη των ελληνικών συμφερόντων. Στο Σαχέλ οι γαλλικές επιχειρήσεις στρέφονται εναντίον της ισλαμικής τρομοκρατίας η οποία αποσταθεροποιεί την περιοχή απ όπου προέρχεται εκτός των άλλων η κύρια μάζα του μεταναστευτικού κύματος από την Αφρική. Ένα θέμα που αφορά άμεσα την Ευρώπη και την Ελλάδα.
Η Γαλλία είχε αναπτύξει 5000 στρατιώτες στην επιχείρηση Barkhane από το 2014 με ενίσχυση από την Εσθονία, τη Δανία και με την υποστήριξη της Γερμανίας, Σουηδίας, Ισπανίας, Βρετανίας, Τσεχίας και των ΗΠΑ. Και αυτό σε συνεργασία με το G5 Sahel (Μπουργκίνα Φάσο, Μάλι, Μαυριτανία, Νίγηρα και Τσαντ) που συγκροτήθηκε το 2014 και υποστηρίζεται από τις αποφάσεις 2359 και 2391 του ΣΑ οτυ ΟΗΕ.
Η ΕΕ μάλιστα έχει συγκροτήσει δικές της αποστολές EUCAP Sahel Niger, EU CAP Sahel Mali και EUTUM Mali στη βάση των αποφάσεων του ΣΑ του ΟΗΕ.
Η συμμετοχή, η οποία προφανώς δεν είναι υποχρεωτική αλλά θα είναι αποτέλεσμα διαβουλεύσεων, εξυπηρετεί όχι κάποιον «γαλλικό πόλεμο» αλλά την επιχείρηση ομαλοποίησης της κατάστασης σε μια ανοικτή πληγή στην καρδιά της Αφρικής. Οι ελληνικές δυνάμεις μάλλον δεν θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμες σε αυτήν την επιχείρηση δίπλα στις πολύπειρες γαλλικές δυνάμεις, αλλά η έστω και συμβολική συμμετοχή θα έχει τη μορφή της πολιτικής στήριξης της επιχείρησης. Πάντως, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, εάν και εφόσον απαιτηθεί, μπορούν και πρέπει να βρίσκονται σε πεδία κρίσης, αποκτώντας εμπειρία επί του πεδίο, ενισχύοντας το αξιόμαχο τους, το κύρος και την αξιοπιστία τους σε διεθνές επίπεδο.
Καμιά συμμαχία δεν είναι παντοτινή Και γι’ αυτό πορεύεσαι κάθε φορά με αυτό που έχεις στα χέρια και όχι με αυτό που θα ήθελες ή νομίζεις ότι έχεις… Και κάθε συμμαχία είναι «δούναι και λαβείν». Εξάλλου οι φαντασιώσεις για «τσάμπα» συμμαχίες, πληρώθηκαν ακριβά στο παρελθόν.
Η συμμαχία δεν είναι αποτέλεσμα της γαλλικού φιλελληνισμού. Είναι τα συμφέροντα της Γαλλίας.
liberal.gr
Διεθνή
Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό
Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.
Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.
Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.
Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.
Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.
Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.
Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.
Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.
Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.
Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.
Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ
GEOPOLITICO
Ο Αλίγιεφ αποκαλεί τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας και του Αρτσάχ «εγκληματίες πολέμου» και δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερο»
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
του Αρντασές Γιαγουπιάν
Ενώ στην Αθήνα πραγματοποιούνταν η 6η Σύνοδος της Μικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και το Επιχειρηματικό Συνέδριο Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, με τη συμμετοχή του Χάρη Θεοχάρη και του Αζέρου υπουργού Ενέργειας για την διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας, ο Αλίγιεφ την ίδια ημέρα εκφωνούσε μια ιδιαίτερα σκληρή ομιλία για την Αρμενία, μιλώντας για στρατιωτική υπεροχή «δέκα φορές μεγαλύτερη»

Σε μια ακόμη επιθετική και αποκαλυπτική ομιλία του, στις 2 Οκτωβρίου στο Μπακού, ο Ιλχάμ Αλίγιεφ αποκάλεσε συλλήβδην τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας «εγκληματίες πολέμου» και δήλωσε ότι «πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους», χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένες δικαστικές καταδίκες ή να εξετάζει ατομικές ευθύνες.
Παράλληλα, παρουσίασε τον πόλεμο του 2020 και την επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ τον Σεπτέμβριο του 2023 ως «στρατιωτικές νίκες» και ως αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία παραδέχθηκε ότι το Μπακού πραγματοποίησε ενδιάμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να αλλάξει τις συνθήκες επί του πεδίου και να προετοιμάσει την τελική επίθεση του 2023.
Η επίθεση της 19ης Σεπτεμβρίου 2023, μετά από εννέα μήνες αποκλεισμού του Αρτσάχ, κατέληξε στην κατάλυση της de facto αρμενικής διοίκησης και στη μαζική εκτόπιση του αρμενικού πληθυσμού. Ο Αλίγιεφ εξακολουθεί να την αποκαλεί «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» και να πανηγυρίζει την έκβασή της.
Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον σύγκρουση» και ότι υπάρχει ειρήνη στα σύνορα, ανακοινώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «πάντα να είναι δέκα φορές ισχυρότερο» από την Αρμενία. Περίπου 9 δισεκατομμύρια μανάτ, σύμφωνα με τον ίδιο, θα κατευθυνθούν σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.
Ο Αλίγιεφ δεν περιορίστηκε στην αναφορά του παρελθόντος. Καθιέρωσε ουσιαστικά την 8η Νοεμβρίου 2020 και την 20ή Σεπτεμβρίου 2023 ως δύο κεντρικές ημερομηνίες της κρατικής αφήγησης του Αζερμπαϊτζάν. Την πρώτη ως «ημέρα νίκης» του πολέμου των 44 ημερών και τη δεύτερη ως την ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με την επίσημη αζερική αφήγηση, αποκαταστάθηκε πλήρως η κυριαρχία του Μπακού στο Αρτσάχ. Και ενώ μιλά για ειρήνη, ο ίδιος ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι η χώρα του πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερη» από την Αρμενία και αφήνει να εννοηθεί ότι, αν το Αζερμπαϊτζάν δεν είχε «σταματήσει εγκαίρως», μια τρίτη Αψίδα του Θριάμβου θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στο κέντρο του Γερεβάν. Πρόκειται για μια ευθεία υπενθύμιση ότι, πίσω από τη σημερινή ρητορική περί ειρήνης, το Μπακού εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τη στρατιωτική ισχύ και την επιβολή ως βασικά εργαλεία της πολιτικής του. Παράλληλα, κατηγόρησε τους Αρμενίους για «αχαριστία» και υποστήριξε ότι «μας μαχαίρωσαν πισώπλατα», επαναφέροντας γνωστά μοτίβα της τουρκοαζερικής ρητορικής περί αρμενικής «προδοσίας».
Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν μια σοβαρή αντίφαση. Από τη μία πλευρά το Μπακού μιλά για ειρήνη, εμπόριο και τέλος της σύγκρουσης και από την άλλη, ο πρόεδρός του μιλά για μόνιμη στρατιωτική υπεροχή, χαρακτηρίζει ολόκληρες πολιτικές ηγεσίες «εγκληματίες πολέμου» και αφήνει ανοιχτές απειλητικές αναφορές ακόμη και για το Γερεβάν.
Η ειρήνη δεν οικοδομείται με το «να είμαστε δέκα φορές ισχυρότεροι», ούτε με απειλές, ιστορικούς συμψηφισμούς και συλλογικές κατηγορίες. Και ασφαλώς δεν οικοδομείται όταν η στρατιωτική κατάκτηση μιας περιοχής και η εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού παρουσιάζονται ως λόγος εθνικής υπερηφάνειας.
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
Η πραγματική ειρήνη δεν χρειάζεται δέκα φορές περισσότερα όπλα. Χρειάζεται σεβασμό, αυτοσυγκράτηση, δικαιοσύνη και κυρίως εγκατάλειψη της λογικής ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο.
Και η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι συμμέτοχη σε αυτή την λογική.
Διεθνή
Οι πρέσβεις των χωρών της ΕΕ στο Σουνίκ της Αρμενίας
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ
Οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ με τον πρέσβη της ΕΕ στη Αρμενία Βασίλη Μαραγκό συνόψισαν τα αποτελέσματα του έργου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιώσιμο Σουνίκ — Ομάδα της Ευρώπης» και συζήτησαν τις μελλοντικές προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας Σουνίκ.
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο να ακούσουμε την άποψη της περιφερειακής διοίκησης σχετικά με αυτό το θέμα», σημείωσε η πρέσβης της Ολλανδίας Μαρίκε ΜονρόιΒίντερ.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα μέλη της αντιπροσωπείας επισκέφθηκαν γαλακτοκομείο στο Καπάν, ενημερώθηκαν για τις εργασίες βελτίωσης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό στο Λεχβάζ και επισκέφθηκαν την εταιρεία MeghriFruits.
Με την υποστήριξη του οργανισμού «Ομάδα Ευρώπη», η εταιρεία MeghriFruits επέκτεινε την παραγωγή της, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας και εισήλθε σε νέες εξαγωγικές αγορές.
Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας