Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Ο δεσποτισμός είναι η νέα κανονικότητα: Διαφαινόμενες απειλές για την ελευθερία το 2022

Δημοσιεύτηκε στις

Zero Hedge, Jan 08, 2022
Authored by John W. Whitehead & Nisha Whitehead via The Rutherford Institute,

[ O John W.Whitehed είναι[ Αμερικανός Νομικός, συνταγματολόγος, ιδρυτής και πρόεδρος του  Χριστιανικού Ινστιτούτου Ράδερφορντ, οργανώσεως μη κερδοφόρου, ταγμένης στην υπεράσπιση των πολιτικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με έδρα στην Σαρλότερσβιλ της Βιρτζίνια. Το έμβλημά της : ΄Εργο μας είναι να υποχρεώνουμε την κυβέρνηση να κυβερνά σεβόμενη με τους κανόνες του Συντάγματος»

Το Ινστιτούτο διαθέτει ένα δίκτυο δικηγόρων σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, προσφέρει δωρεάν νομικές υπηρεσίες σε πολίτες των οποίων τα δικαιώματα απειλούνται ή παραβιάζονται και χρηματοδοτεί τις υπηρεσίες του από δωρεές. Προσφέρει νομική εκπαίδευση στους ενδιαφερομένους και δημοσιεύει ένα εβδομαδιαίο σχόλιο του ιδρυτού του,(όπως το κατωτέρω) που αναδημοσιεύεται από εκατοντάδες εφημερίδες και ιστοσελίδες του διαδικτύου.

 Η προσφορά του σε νομική εκπαίδευση είναι πολύτιμη για κάθε αναγνώστη, δοθέντος ότι η εφιαλτική πραγματικότητα που καταγγέλλει έχει καταπλακώσει ευρύτερα τον δυτικό πολιτισμό]

Μετάφραση/ εισαγωγή : Μιχαήλ Στυλιανού

«Κοιτάζοντας το παρόν, βλέπω ένα πιο πιθανό μέλλον: έναν νέο δεσποτισμό που απλώνεται αργά σε όλη την Αμερική. Απρόσωποι ολιγάρχες κάθονται σε θέσεις διοίκησης ενός εταιρικού κυβερνητικού συγκροτήματος που εξελίσσεται βαθμιαία εδώ και πολλές δεκαετίες. Στις προσπάθειες διεύρυνσης των δικών τους εξουσιών και προνομίων, είναι πρόθυμοι να επιρρίψουν σε άλλους τις προβλεπόμενες ή ακούσιες συνέπειες της θεσμικής ή προσωπικής τους απληστίας. Για τους Αμερικανούς, αυτές οι συνέπειες περιλαμβάνουν τον χρόνιο πληθωρισμό, την επαναλαμβανόμενη ύφεση, την ανοιχτή και κρυφή ανεργία, τη δηλητηρίαση του αέρα, του νερού, του εδάφους και των σωμάτων και, το σημαντικότερο, την ανατροπή του συντάγματός μας».

  • Μπέρτραμ Γκρος, «Φιλικός Φασισμός: Το Νέο Πρόσωπο της Δύναμης στην Αμερική»

Ο δεσποτισμός έχει γίνει το νέο μας φυσιολογικό.

Τα όρια καταπίεσης των τυράννων χαράσσονται από αυτούς που καταπιέζουν

Ψηφιακή τυραννία, παρακολούθηση. Μισαλλοδοξία, ακύρωση κουλτούρας, λογοκρισία. Αποκλεισμός, εντολές, κυβερνητικές αυθαιρεσίες. Ελλείψεις στην εφοδιαστική αλυσίδα, πληθωρισμός. Αστυνομική βαρβαρότητα, εισβολές σε σπίτια, στρατιωτικός νόμος. Η απώλεια σωματικής ακεραιότητας, ιδιωτικότητας, αυτονομίας.

Αυτές οι πράξεις τυραννίας από μια αυταρχική κυβέρνηση έχουν πάψει εδώ και καιρό να μας τρομάζουν ή να μας εξεγείρουν. Έχουμε γίνει αναισθητοποιημένοι στην κυβερνητική βαρβαρότητα, εξοικειωμένοι με την κυβερνητική διαφθορά, και ανεπηρέαστοι από τις επιθέσεις της κυβέρνησης στις ελευθερίες μας.

Αυτή η παρούσα τροχιά δεν είναι βιώσιμη. Το κέντρο δεν μπορεί να κρατήσει.

Τα ακόλουθα σημεία κινδύνου αποτελούν μερικές από τις μεγαλύτερες απειλές για τις συλλογικές και ατομικές ελευθερίες μας τώρα και κατά το επόμενο έτος.

Λογοκρισία. Τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα της εποχής μας – τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, οι αμβλώσεις, η φυλή, η θρησκεία, η σεξουαλικότητα, η πολιτική ορθότητα, η αστυνομική βαρβαρότητα κ.ά.– έχουν γίνει πεδία μάχης για όσους ισχυρίζονται ότι πιστεύουν στην ελευθερία του λόγου, αλλά μόνο όταν ευνοεί τις απόψεις και τις θέσεις που υποστηρίζουν. Έτσι, ενώ στα χαρτιά είμαστε τεχνικά ελεύθεροι να μιλήσουμε, στην πραγματικότητα, είμαστε τόσο ελεύθεροι να μιλήσουμε όσο η κυβέρνηση και οι τεχνολογικοί γίγαντες όπως το Facebook, η Google ή το YouTube μπορεί να το επιτρέψουν. Ωστόσο, είναι ένα ολισθηρός κατήφορος από τη λογοκρισία των λεγόμενων παρανόμων  ιδεών στην αποσιώπηση της αλήθειας. Αυτό που βλέπουμε είναι το σύγχρονο ισοδύναμο της καύσης βιβλίων, που περιλαμβάνει την εξάλειψη επικίνδυνων ιδεών –νόμιμων ή μη– και των ανθρώπων που τις ενστερνίζονται. Δυστυχώς, η λογοκρισία είναι μόνο η αρχή. Μόλις επιτρέψετε στην κυβέρνηση και τους εταιρικούς συμβούλους της να καθορίσουν ποιος είναι αρκετά άξιος για να συμμετάσχει στην κοινωνία, όλα γίνονται .

Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Τώρα που η κυβέρνηση έχει πάρει μια γεύση για την κάμψη των αστυνομικών κρατικών εξουσιών της μέσω ενός  καταιγισμού εντολών,  περιορισμών, προγραμμάτων ιχνηλάτησης επαφών, αυξημένης επιτήρησης, λογοκρισίας, υπέρ-εγκληματοποίησης κ.λπ., «εμείς οι πολίτες» μπορεί κάλλιστα να βρεθούμε φορτωμένοι με ένα κράτος- νταντά που τείνει να χρησιμοποιήσει τις δρακόντειες εξουσίες της πανδημίας για να μας προστατεύσει από τον εαυτό μας. Εκεί έγκειται ο κίνδυνος της μακιαβελικής εκδοχής μιας κυβέρνησης διαχείρισης κρίσεων που δικαιολογεί κάθε είδους κυβερνητική τυραννία στο λεγόμενο όνομα της εθνικής ασφάλειας. Αυτή είναι η αρπαγή εξουσίας που κρύβεται από την κοινή θέα.

Πριν το έγκλημα.

Η κυβέρνηση πρόκειται να επεκτείνει γρήγορα τις προσπάθειες αστυνόμευσης για να επικεντρωθεί στην προ-εγκληματικότητα και τα εγκλήματα σκέψης. Το Precrime,(προ-έγκλημα) κατευθείαν από τη σφαίρα των δυστοπικών ταινιών επιστημονικής φαντασίας, όπως το ‘Minority Report’, στοχεύει στην πρόληψη εγκλημάτων πριν συμβούν, συνδυάζοντας εκτεταμένη παρακολούθηση, τεχνολογίες πρόβλεψης συμπεριφοράς, εξόρυξη δεδομένων, προγνωστική τεχνολογία και προγράμματα χλευασμού γειτονιάς και οικογένειας για να επιτρέψει στην αστυνομία να συλλάβει επίδοξους εγκληματίες πριν μπορέσουν να κάνουν οποιαδήποτε ζημιά. Ο σκοπός, φυσικά, είναι η κυβέρνηση να είναι παντογνώστης, πασίγνωστη και παντοδύναμη στις προληπτικές προσπάθειές της για την καταπολέμηση του εγχώριου εξτρεμισμού, ένα ευρύ ερμηνευτικά πλαίσιο που μπορεί να εφαρμοστεί σε οτιδήποτε ή σε οποιονδήποτε η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται ότι αποτελεί απειλή για τη δύναμή της.

Το κράτος επιτήρησης. Αυτός ο παντεπόπτης τέταρτος κλάδος της κυβέρνησης, που αποτελείται από έναν εγχώριο στρατό κυβερνητικών καταδοτών, κατασκόπων και ειδικών των πολεμικών τεχνών, παρακολουθεί ό,τι κάνουμε, διαβάζει ό,τι γράφουμε, ακούει ό,τι λέμε και μας παρακολουθεί όπου κι αν πάμε. Προσέξτε τι λέτε, τι διαβάζετε, τι γράφετε, πού πηγαίνετε και με ποιον επικοινωνείτε, επειδή όλα καταγράφονται, αποθηκεύονται και καταγράφονται και θα χρησιμοποιηθούν εναντίον σας τελικά, σε χρόνο και τόπο της επιλογής της κυβέρνησης. Ακόμη και οι υπηρεσίες που δεν συνδέονται παραδοσιακά με την κοινότητα πληροφοριών αποτελούν μέρος του αυξανόμενου δικτύου καταδοτών και κατασκόπων της κυβέρνησης.

Σωματική ακεραιότητα. Δεν έχει σημασία ποιο είναι το θέμα ενεργοποίησης σας – είτε πρόκειται για εμβόλια, άμβλωση, έγκλημα, θρησκεία, μετανάστευση, τρομοκρατία ή κάποια άλλη αιφνίδια πολιτικοποιημένη λυδία λίθο που χρησιμοποιείται από τους πολιτικούς ως κραυγή συσπείρωσης για ψήφους – θα πρέπει όλοι να ανησυχούμε όταν κυβερνήσεις και επιχειρήσεις (δηλαδή, το εταιρικό κράτος) ενώνουν τις δυνάμεις τους για να αναγκάσουν τα άτομα να θυσιάσουν το δικαίωμά τους για σωματική ακεραιότητα στο βωμό της λεγόμενης ασφάλειας και εθνικής ασφάλειας. Αυτή η συζήτηση για τη σωματική ακεραιότητα καλύπτει ευρύ έδαφος, από την άμβλωση και τα καταναγκαστικά εμβόλια έως τη βιομετρική επιτήρηση και τη βασική υγειονομική περίθαλψη. Οι αναγκαστικοί εμβολιασμοί, οι καταναγκαστικές έρευνες κοιλότητας, οι καταναγκαστικές κολονοσκοπήσεις, οι αναγκαστικές αιματολογικές εξετάσεις, οι αναγκαστικές εξετάσεις αναπνοής, οι αναγκαστικές σαρώσεις dna και η αναγκαστική συμπερίληψη σε βιομετρικές βάσεις δεδομένων είναι μόνο μερικοί τρόποι με τους οποίους οι Αμερικανοί εξακολουθούν να υπενθυμίζουν ότι δεν έχουμε κανέναν έλεγχο για το τι συμβαίνει στο σώμα μας κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης με κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Έλεγχος όπλων. Αφού δήλωσε πριν από περισσότερο από μια δεκαετία ότι οι πολίτες έχουν, από την 2η τροπολογία του Συντάγματος, το δικαίωμα  να κατέχουν όπλο στο σπίτι τους για αυτοάμυνα, το Ανώτατο Δικαστήριο έχει πλέον επιφορτιστεί να αποφασίσει εάν το Σύνταγμα προστατεύει επίσης το δικαίωμα να φέρει όπλο έξω από το σπίτι . Δυστυχώς, όσον αφορά ειδικότερα τα δικαιώματα των όπλων, και τα δικαιώματα των πολιτών συνολικά, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει υιοθετήσει μια νοοτροπία «κάνε ό,τι λέω, όχι αυτό που κάνω». Πουθενά δεν είναι αυτό το διπλό πρότυπο πιο εμφανές από ό, τι στις προσπάθειες της κυβέρνησης να οπλιστεί μέχρι τα δόντια, ενώ ταυτόχρονα βλέπει ως ύποπτο όποιον τολμά να κατέχει νόμιμα ένα όπλο, πόσο μάλλον να χρησιμοποιήσει ένα σε αυτοάμυνα. Πράγματι, ενώ παραμένει τεχνικά νόμιμο να κατέχεις ένα πυροβόλο όπλο στην Αμερική, η κατοχή ενός μπορεί τώρα να σε σταματήσει, να σε ψάξει, να σε συλλάβει, να υποβληθείς σε κάθε είδους παρακολούθηση, να αντιμετωπιστείς ως ύποπτος χωρίς ποτέ να έχεις διαπράξει έγκλημα, ακόμη και να σε πυροβολήσει και να σε σκοτώσει.

Κοινωνία του «Δείξε τα Χαρτιά σου!»  Κάθε μέρα που περνά, όλο και περισσότερες ιδιωτικές επιχειρήσεις και κυβερνητικές υπηρεσίες τόσο σε πολιτειακό όσο και σε ομοσπονδιακό επίπεδο απαιτούν απόδειξη εμβολιασμού κατά του COVID-19, προκειμένου τα άτομα να εργαστούν, να ταξιδέψουν, να ψωνίσουν, να φοιτήσουν στο σχολείο και γενικά να συμμετάσχουν στη ζωή της χώρας. Επιτρέποντας στους κυβερνητικούς παράγοντες να θεσπίσουν ένα τεστ λιτότητας για τα άτομα να μπορούν να συμμετέχουν στο εμπόριο, την κυκλοφορία και κάθε άλλο δικαίωμα που αντιστοιχεί στη ζωή σε μια δήθεν ελεύθερη κοινωνία, θέτει τις βάσεις για μια κοινωνία «δείξτε μου τα χαρτιά σας» στην οποία θα πρέπει συμμορφώνεστε ανά πάσα στιγμή μπροστά σε κάθε κυβερνητικό εργαζόμενο που το απαιτεί για οποιουσδήποτε λόγους. Τέτοιες τακτικές μπορούν γρήγορα να κλιμακωθούν σε μια αρπαγή εξουσίας που εξουσιοδοτεί τα κυβερνητικά όργανα να αναγκάσουν οποιονδήποτε και όλους να αποδείξουν ότι συμμορφώνονται με κάθε νόμο και κανονισμό στα βιβλία.

Ιδιομορφία. Καλώς ήλθατε στη μήτρα (δηλαδή τον μετα-κόσμο),όπου η πραγματικότητα είναι εικονική, η ελευθερία είναι μόνο τόσο ελεύθερη όσο επιτρέπουν οι τεχνολογικοί επικυρίαρχοι. Και όπου η τεχνητή νοημοσύνη καθιστά σιγά-σιγά την ανθρωπότητα περιττή, κατώτερη και παρωχημένη. Πράγματι, δεν είναι τυχαίο ότι ο Elon Musk ανακοίνωσε τις προθέσεις του να εμφυτεύσει εγκεφαλικά τσιπ σε ανθρώπους κάποια στιγμή το 2022. Το ψηφιακό σύμπαν – η μεταστροφή – αναμένεται να είναι το επόμενο βήμα στην εξελικτική μεταμόρφωσή μας από μια κοινωνία που καθοδηγείται από τον άνθρωπο, σε μια τεχνολογική. Το να παραμείνεις μοναδικά ανθρώπινος και να διατηρήσεις την ατομικότητα και την κυριαρχία σου πάνω στον εαυτό σου –μυαλό, σώμα και ψυχή– απέναντι στις εταιρικές και κυβερνητικές τεχνολογίες που στοχεύουν στην εισβολή, την διείσδυση, την παρακολούθηση, τον χειρισμό και τον έλεγχό μας μπορεί να είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας.

Ο δεσποτισμός. Ακόμη και απέναντι στον μιλιταρισμό, τον φασισμό, την τέχνο-τυραννία, την παρακολούθηση κ.λπ., η σοβαρότερη απειλή που αντιμετωπίζουμε ως έθνος μπορεί κάλλιστα να είναι ο δεσποτισμός, που ασκείται από μια άρχουσα τάξη της οποίας η μόνη προσήλωση είναι στην εξουσία και το χρήμα. Η αμερικανική  κακιστοκρατία  (μια κυβέρνηση που διοικείται από πολιτικούς καριέρας χωρίς αρχές και επιχειρηματικούς κλέφτες, που υποκύπτει στις χειρότερες φαυλότητες της φύσης μας και έχει ελάχιστο σεβασμό για τα δικαιώματα του λαού) συνεχίζει να ρουφάει τον αμερικανικό λαό σε ένα παράλληλο σύμπαν στο οποίο το Σύνταγμα δεν έχει νόημα, η κυβέρνηση είναι παντοδύναμη και οι πολίτες είναι ανίσχυροι να υπερασπιστούν τον εαυτό τους ενάντια σε κυβερνητικούς πράκτορες που κλέβουν, κατασκοπεύουν, λένε ψέματα, λεηλατούν, σκοτώνουν, κακοποιούν και γενικά προκαλούν χάος και σπέρνουν την τρέλα σε όλους και ε όλα στη σφαίρα τους.
Είναι μια ζοφερή προοπτική για ένα νέο έτος, αλλά δεν είναι εντελώς απελπιστική.

Εάν πρόκειται να βρεθεί ελπίδα, θα βρεθεί με εκείνους από εμάς που κάνουμε το καθήκον τους, σε τοπικό επίπεδο, να διορθώσουμε τα λάθη και να επισκευάσουμε αυτό που έχει σπάσει. Αναφέρομαι στους οικοδόμους, τους στοχαστές, τους βοηθούς, τους θεραπευτές, τους εκπαιδευτικούς, τους δημιουργούς, τους καλλιτέχνες, τους ακτιβιστές, τους τεχνικούς, τους συλλέκτες και τους διανομείς τροφίμων και κάθε άλλο άτομο που κάνει το καθήκον του για να δημιουργήσει αντί να καταστρέψει.

«Εμείς οι άνθρωποι» είμαστε η ελπίδα για μια καλύτερη χρονιά.

Μέχρι να μπορέσουμε να αφομοιώσουμε αυτή την αλήθεια, μέχρι να μπορέσουμε να σφυρηλατήσουμε τον δικό μας δρόμο πίσω σε έναν κόσμο στον οποίο ελευθερία σημαίνει κάτι και πάλι, όπως κάνω σαφές στο βιβλίο μου Battlefield America: Ο πόλεμος κατά του αμερικανικού λαού και στο φανταστικό ομόλογό του Τα ημερολόγια Erik Blair , θα κολλήσουμε σε αυτή τη σκουληκότρυπα του λαϊκιστικού θυμού, της μικροπολιτικής και της καταστροφής που μας φέρνει τον ένα εναντίον του άλλου;

Σε ένα τέτοιο σενάριο, κανείς δεν κερδίζει.

Πρωτότυπο

I am referring to the builders, the thinkers, the helpers, the healers, the educators, the creators, the artists, the activists, the technicians, the food gatherers and distributors, and every other person who does their part to build up rather than destroy.

The Rutherford Institute is a conservative Christian[1] non-profit organization based in Charlottesville, Virginia, dedicated to the defense of civil liberties and human rights. Its motto is “its our job to make the government play by the rules of the Constitution.” The organization was founded in 1982 by John W. Whitehead, who continued to be its president as of 2015.[2] The Rutherford Institute offers free legal services to those who have had their rights threatened or violated. The Rutherford Institute has a network of affiliate attorneys across the United States and funds its efforts through donations. In addition to its offer of legal services, the organization offers free educational materials for those interested in the U.S. Constitution and Bill of Rights. The Rutherford Institute also publishes a weekly commentary by Whitehead which is published in hundreds of newspapers and web publications, including The Huffington Post

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Γρίβας: Τα τρωτά σημεία της Τουρκίας

Ο καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών, στη συνέντευξή του στον Χρήστο Μουρτζούκου, προειδοποιεί για τη στρατηγική της Άγκυρας στο Αιγαίο, απορρίπτει την εικόνα μιας ανίκητης Τουρκίας και ζητά αποτροπή, συνολική εθνική στρατηγική και προστασία των κρίσιμων ελληνικών οπλικών συστημάτων.

Δημοσιεύτηκε

στις

Το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης, οι τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, η δραστηριότητα των αλιευτικών και οι κινήσεις γύρω από τα θαλάσσια πάρκα αποτελούν, σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Γρίβα, διαφορετικές εκφάνσεις μιας ενιαίας στρατηγικής: της σταδιακής αποδόμησης της ελληνικής κυριαρχίας και της επιβολής τουρκικού ελέγχου στον θαλάσσιο χώρο.

Στη συνέντευξή του στον Χρήστο Μουρτζούκου, στην εκπομπή «Με τη ματιά του απόδημου», ο καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών άσκησε έντονη κριτική στην ελληνική διαχείριση των ελληνοτουρκικών. Υποστήριξε ότι το αφήγημα των «ήρεμων υδάτων» συγκαλύπτει την εξέλιξη μιας ευρύτερης τουρκικής εκστρατείας, ενώ επέμεινε ότι η αποφυγή του πολέμου προϋποθέτει αξιόπιστη αποτροπή.

Το καλώδιο και η στρατηγική της «σαλαμοποίησης»

Αφετηρία της συζήτησης αποτέλεσε το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και το ερώτημα εάν η αποδοχή τουρκικών απαιτήσεων για προηγούμενη ενημέρωση μπορεί να δημιουργήσει προηγούμενο για άλλες ελληνικές δραστηριότητες.

Ο Κωνσταντίνος Γρίβας ενέταξε την υπόθεση στη λογική της «σαλαμοποίησης»: της απόσπασης μικρών, διαδοχικών υποχωρήσεων, χωρίς να απαιτείται κάθε φορά μια μεγάλη στρατιωτική αντιπαράθεση.

Κατά την εκτίμησή του, η Άγκυρα επιδιώκει να καθιερώσει στην πράξη την αντίληψη ότι η Ελλάδα οφείλει να συνεννοείται μαζί της για τις κινήσεις της στο Αιγαίο. Εάν αυτή η λογική γίνει αποδεκτή, προειδοποίησε, θα προστεθεί ακόμη ένα βήμα στην υπονόμευση της ελληνικής ανεξαρτησίας.

Το διακύβευμα, όπως το περιέγραψε, υπερβαίνει την οικονομική αξία ενός ενεργειακού έργου ή την εκμετάλλευση θαλάσσιων πόρων. Αφορά τη δυνατότητα της χώρας να ασκεί τα δικαιώματά της χωρίς να υπόκειται σε εξωτερική επιτήρηση.

Το Αιγαίο ως συνδετικός ιστός της χώρας

Κεντρικό σημείο της ανάλυσής του ήταν η γεωγραφική και στρατηγική σημασία του Αιγαίου για την ελληνική συνοχή.

Ο καθηγητής υποστήριξε ότι η συζήτηση συχνά παραγνωρίζει την παρουσία των ελληνικών νησιών και παρουσιάζει το Αιγαίο σαν έναν θαλάσσιο χώρο που απλώς παρεμβάλλεται μεταξύ δύο κρατών. Στη δική του γεωπολιτική προσέγγιση, οι θαλάσσιες επικοινωνίες μεταξύ των νησιών και της ηπειρωτικής χώρας αποτελούν θεμελιώδες στοιχείο της εθνικής υπόστασης.

Με αυτό το σκεπτικό ερμήνευσε και τη «Γαλάζια Πατρίδα». Κατά τον ίδιο, η τουρκική επιδίωξη είναι να αντιμετωπίζονται ελληνικά νησιά ως θύλακες περιορισμένης κυριαρχίας μέσα σε έναν χώρο στον οποίο η Άγκυρα αξιώνει καθοριστικό έλεγχο.

Πρόκειται, όπως υποστήριξε, για απειλή που πρέπει να αντιμετωπιστεί συνολικά και να εξηγηθεί με σαφήνεια στους συμμάχους της Ελλάδας.

«Ήρεμα ύδατα» και αντιφατικά μηνύματα προς τους συμμάχους

Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε απέναντι στην αντίληψη ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε μια ουσιαστικά ομαλή περίοδο.

Κατά τον Γρίβα, η Τουρκία συνεχίζει να ασκεί πίεση με στρατιωτικά, πολιτικά και επικοινωνιακά μέσα, ενώ στην Ελλάδα υποβαθμίζεται η σημασία αυτών των κινήσεων. Υποστήριξε ότι αυτή η απόσταση μεταξύ πραγματικότητας και δημόσιας παρουσίασης δυσκολεύει και τη διεκδίκηση διεθνούς υποστήριξης.

Το ερώτημα που έθεσε ήταν συγκεκριμένο: πώς μπορεί η Αθήνα να περιμένει ουσιαστική κινητοποίηση τρίτων, εάν η ίδια εκπέμπει το μήνυμα ότι δεν αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με την Άγκυρα;

Στο ίδιο πλαίσιο διατύπωσε βαριές πολιτικές καταγγελίες για τμήματα του ελληνικού συστήματος εξουσίας, τα οποία, κατά την άποψή του, διευκολύνουν την τουρκική στρατηγική μέσω της υποβάθμισης της απειλής και της καλλιέργειας αντιλήψεων παραίτησης.

Η Τουρκία έχει τρωτά σημεία – Η αποτροπή αποσκοπεί στην αποφυγή του πολέμου

Ο καθηγητής απέρριψε την εικόνα ότι μια ελληνοτουρκική σύγκρουση θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε ελληνική ήττα.

Αναγνώρισε ότι η Τουρκία διαθέτει πλεονεκτήματα, επέμεινε όμως ότι διαθέτει και σοβαρές τρωτότητες. Αντίστοιχα, υποστήριξε ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει σημαντικά στρατιωτικά πλεονεκτήματα, τα οποία δεν πρέπει να παραγνωρίζονται.

Στην ανάλυσή του έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην εσωτερική πολιτική και κοινωνική κατάσταση της Τουρκίας, καθώς και στην εξάρτηση της ηγεσίας της από την εικόνα μιας ισχυρής, ανερχόμενης δύναμης. Εκτίμησε ότι ένα πλήγμα σε αυτή την εικόνα θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρούς εσωτερικούς κραδασμούς.

Παράλληλα, προειδοποίησε ότι μια ένοπλη σύγκρουση μπορεί να εξελιχθεί ανεξέλεγκτα και να αποδειχθεί καταστρεπτική και για τις δύο χώρες. Απέρριψε, μάλιστα, ως παρανοϊκή τη λογική ενός δήθεν προσυμφωνημένου και ελεγχόμενου μικρού επεισοδίου.

«Πρέπει να το αποφύγουμε. Όντως πρέπει να το αποφύγουμε. Γι’ αυτό υπάρχει αποτροπή», τόνισε.

Το πρώτο πλήγμα και ο έλεγχος της κλιμάκωσης

Στη συζήτηση για το προληπτικό πλήγμα, ο Γρίβας υποστήριξε ότι η σχετική δυνατότητα πρέπει να εξετάζεται ως στοιχείο της στρατηγικής εργαλειοθήκης και της αποτροπής.

Η θέση του ήταν ότι ο αντίπαλος δεν πρέπει να θεωρεί δεδομένο πως μπορεί να επιλέγει κάθε φορά τον τόπο, τον χρόνο και την ένταση μιας κρίσης, εξασφαλίζοντας προβλέψιμες και περιορισμένες ελληνικές αντιδράσεις.

Έδωσε έμφαση στον έλεγχο της κλιμάκωσης: στη δυνατότητα της Ελλάδας να μην εγκλωβίζεται σε ένα παιχνίδι διαδοχικών μικρών πιέσεων που οργανώνει η άλλη πλευρά.

Ταυτόχρονα, διευκρίνισε ότι η αναφορά σε αυτή τη δυνατότητα δεν αποτελεί προτροπή για άμεση επίθεση. Την ενέταξε στη λογική αποτροπής μιας σύγκρουσης, επιμένοντας στους μεγάλους κινδύνους που θα συνεπαγόταν ο πόλεμος.

Τα αλιευτικά και τα θαλάσσια πάρκα στο ίδιο στρατηγικό πλαίσιο

Η συζήτηση επεκτάθηκε στη δραστηριότητα τουρκικών αλιευτικών κοντά σε ελληνικές ακτές και στις επιπτώσεις για τους Έλληνες ψαράδες.

Ο καθηγητής υποστήριξε ότι τέτοιες κινήσεις πρέπει να αξιολογούνται και υπό το πρίσμα της εθνικής ασφάλειας. Κατά την εκτίμησή του, η παρουσία αλιευτικών μπορεί να χρησιμοποιείται ως μέσο εμπέδωσης τουρκικής παρουσίας και αμφισβήτησης του ελληνικού ελέγχου.

Παρέπεμψε στο κινεζικό μοντέλο αξιοποίησης πολιτικών θαλάσσιων μέσων για στρατηγικούς σκοπούς, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία ακολουθεί ανάλογες μεθόδους.

Αλιευτικά, NAVTEX, θαλάσσια πάρκα και παρεμβάσεις στις έρευνες για το καλώδιο συνθέτουν, στη δική του ανάγνωση, ένα ολοκληρωμένο σύστημα πίεσης. Γι’ αυτό και ζήτησε συνολική ελληνική στρατηγική, αντί για αποσπασματική αντιμετώπιση κάθε περιστατικού.

Ουκρανία: Αντίθετος στην παραχώρηση κρίσιμων ελληνικών όπλων

Στο σκέλος της συνέντευξης για την Ουκρανία, ο Γρίβας εξέφρασε κατηγορηματική αντίθεση σε ενδεχόμενη παραχώρηση κρίσιμων ελληνικών οπλικών συστημάτων.

Χαρακτήρισε ένα τέτοιο ενδεχόμενο «εθνικό έγκλημα», υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει δικές της σοβαρές ανάγκες ασφαλείας και δεν μπορεί να διακινδυνεύσει κενά στην άμυνά της.

Αμφισβήτησε επίσης τη διαβεβαίωση ότι τα συστήματα που θα παραχωρούνταν θα μπορούσαν να αντικατασταθούν εύκολα και γρήγορα. Επικαλέστηκε τις πιέσεις στην παραγωγή και στην αναπλήρωση στρατιωτικών αποθεμάτων, συνδέοντας το ζήτημα με τις ευρύτερες αλλαγές στον σύγχρονο πόλεμο.

Η ευρωπαϊκή προσέγγιση στην Τουρκία και η ενεργειακή πίεση

Ο καθηγητής άσκησε κριτική και σε ευρωπαϊκές προσεγγίσεις που αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως αναγκαίο στήριγμα της ευρωπαϊκής άμυνας απέναντι στη Ρωσία.

Κατά την άποψή του, αυτή η λογική παραγνωρίζει τις σχέσεις της Άγκυρας με τη Μόσχα και δημιουργεί περιθώρια στην τουρκική ηγεσία να αξιοποιεί τη στρατιωτική της ισχύ ως διπλωματικό διαπραγματευτικό χαρτί.

Παράλληλα, συνέδεσε τις κρίσεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή με την ενεργειακή πίεση στην Ευρώπη. Εκτίμησε ότι το αυξημένο κόστος ενέργειας υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και ενισχύει τη θέση άλλων μεγάλων οικονομικών δυνάμεων.

Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι το διεθνές περιβάλλον παραμένει εξαιρετικά ρευστό και ότι ασφαλείς προβλέψεις για τις επόμενες τουρκικές κινήσεις δεν μπορούν να γίνουν. Το ζητούμενο για την Ελλάδα, όπως το έθεσε, είναι να αναγνωρίσει τη φύση της απειλής, να προστατεύσει την αμυντική της επάρκεια και να αποκτήσει συνεκτική στρατηγική.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Όσα είπε ο Ρούμπιο στην Αθήνα αποκαλύπτουν το πεδίον δόξης λαμπρόν του Ελληνισμού

Ο επικεφαλής της Αμερικανικής Διπλωματίας είπε μεγάλες κουβέντες στην Πνύκα: Από το Κάλλος στην Ισχύ και το Χρέος του Ελληνισμού, ο Μάρκο Ρούμπιο δεν έκρυψε τα λόγια του…

Δημοσιεύτηκε

στις

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΥΛΟΥ, Hellas Journal – Όσλο

Δεν χωρά αμφιβολία το γεγονός ότι κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έλαβε από την Ελλάδα ένα ανεκτίμητο δώρο: να μιλήσει μπρος στην Ακρόπολη απευθυνόμενος στην ανθρωπότητα από την Πνύκα.

Και είναι προσωπική γνώμη του γράφοντος ότι ο ίδιος το άξιζε αυτό. Διότι δεν ήρθε στην Ελλάδα με το θράσος του προκατόχου του Άντονι Μπλίνκεν και την αξίωση για δηλητηριώδη παρέμβαση στον πυρήνα της ελληνικής κοινωνίας. Ο οποίος Μπλίνκεν στις αρχές του 2024 είχε ζητήσει από τον Έλληνα Πρωθυπουργό στο πατρικό του στην Κρήτη την εφαρμογή της νεοταξικής ατζέντας κατάλυσης του ιστορικού θεσμού της οικογένειας που προωθούσαν οι Δημοκρατικοί.

Κάτι το οποίο πέτυχαν στην Ελλάδα, με την ψήφιση του γάμου ομοφυλοφίλων. Ένα νόμο τον οποίο η τότε αμερικανική κυβέρνηση είχε, δια του Μπλίνκεν, δεσμεύσει την Αθήνα να ψηφίσει με τέτοιο τρόπο, ώστε αργότερα κορυφαία κυβερνητικά στελέχη στην Ελλάδα να αναγκάζονται να δικαιολογούνται, διατυμπανίζοντας πως πρόκειται δήθεν για ζήτημα γεωπολιτικό και θέμα εθνικής ασφαλείας.

  • Σαφώς, η ατζέντα του Μάρκο Ρούμπιο είχε διαφορετικό πρόσημο. Αν μη τι άλλο, ήταν συνεπής με τη ρεπουμπλικανική πεποίθηση, η οποία διασφάλισε στον Πρόεδρό του δεύτερη θητεία στον Λευκό Οίκο, ότι η κοινωνική συνοχή, μαζί με την έννοια του έθνους, οφείλει να είναι προτεραιότητα κάθε κράτους που σέβεται την υπόστασή του.

Γι᾽ αυτό και στην Πνύκα ο Αμερικανός ΥΠΕΞ δεν περιορίστηκε να μιλήσει θετικά για την Ελλάδα και να την εγκωμιάσει απλώς ως στρατηγικό σύμμαχο. Αλλά προέβη σε ρητή αναφορά στον λαό της, τον ελληνικό λαό, αναγνωρίζοντας ότι: «Ο λαός αυτού του έθνους έχει αποδείξει για άλλη μια φορά ότι είναι ένας απαραίτητος φίλος τόσο για την Ευρώπη όσο και για τις Ηνωμένες Πολιτείες».

Βεβαίως, η ομιλία Ρούμπιο στην Πνύκα, μολονότι καλοδουλεμένη, δεν ήταν απαλλαγμένη από αδυναμίες τόσο στη συνολική θέαση του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού όσο και σε επιμέρους σημεία της. Όπως, παραδείγματος χάριν, κάτι από το οποίο πάσχει η Δύση, το γεγονός ότι η αξία των Ελλήνων εντοπίζεται στην κλασική αρχαιότητα, από την οποία μεταφερόμαστε απευθείας στη σημερινή παροχή γεωστρατηγικών διευκολύνσεων προς την Υπερδύναμη. Ή, η υφέρπουσα αντίληψη ότι τα θεμέλια του «φυσικού νόμου» της Δύσης βρίσκονται στην Ελλάδα.

  • Ωστόσο, η ομιλία Ρούμπιο στην Πνύκα δείχνει στον σύγχρονο Ελληνισμό, τόσο δια των καίριων επισημάνσεών της όσο και δια των παραλείψεών της, τον δρόμο για την παγκόσμια ελληνική στρατηγική παρουσία. Εξηγούμαι.

Μπορεί ο Αμερικανός ΥΠΕΞ να αναγνώρισε το μεγαλείο της Ακρόπολης που στέκει πίσω του ακάθεκτη στον χρόνο. Και μπορεί στον λόγο του να αναφέρθηκε δύο φορές στην ομορφιά (beauty, beautiful), δίχως να εντοπίσει το βάθος της ελληνικής μεταφυσικής την οποία έχει απωλέσει η Δύση για την ανόρθωση της οποίας ο ίδιος όντως και ειλικρινώς νοιάζεται. Οι Έλληνες όμως έγιναν υπόδειγμα της παγκόσμιας ιστορίας διότι αναγνώρισαν στον κόσμο το κάλλος ως ιδίωμα του Θεού.

Ως πιστός Καθολικός ο Αμερικανός ΥΠΕΞ αντιλαμβάνεται τη σημασία του Χριστιανισμού. Τόλμησε μάλιστα ο κ. Ρούμπιο να αναφέρει το όνομα του Ιησού Χριστού μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα από τον Άρειο Πάγο, όπου ο Απόστολος Παύλος κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Αθηναίους, έστω κι αν η ομιλία του δεν θεμελίωσε ενιαίο το κλασικό και χριστιανικό πολιτισμικό πλαίσιο, το οποίο θαυμαστά προσδιόρισε τη σχέση ανθρώπου και Θεού όπως μόνον οι Έλληνες κατόρθωσαν να βιώσουν και να αναδείξουν.

  • Είναι άλλωστε ενδεικτικό ότι, μολονότι η ομιλία του κ. Ρούμπιο κινήθηκε στη νοητή γραμμή: «κόσμος, λογική τάξη του κόσμου, φυσικοί νόμοι, ανθρώπινος νους, φυσική τάξη, αλήθεια-αγαθό-κάλλος, αντικειμενικά πρότυπα, Χριστιανισμός-φυσικός νόμος», και μολονότι ο ίδιος Χριστιανός, δεν μπόρεσε να δει στην Ακρόπολη την προεξαγγελία της χριστιανικής μεταφυσικής περί της Δημιουργίας του Θεού την οποία το ίδιο το κάλλος του κόσμου μαρτυρά.

Μίλησε για τον κόσμο, αλλά δεν τον είδε ως έργο του Θεού. Μίλησε για το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού και τη Χριστιανική Θεολογία του Αυγουστίνου και του Ακινάτη, αλλά δεν διείδε τον φυσικό νόμο που επικαλέστηκε ως προϊόν ελευθερίας του Θεού Λόγου, εντός της κτίσεως. Αυτά μπορεί σε κάποιους αναγνώστες και αναλυτές να ακουστούν ως ψιλή θεολογία, αλλά είναι ακριβώς το κομβικό σημείο στο οποίο η δυτική μεταφυσική παύει πλέον να ακολουθεί την Ελλάδα ως κατάφαση του κάλλους και διαστρέφεται σε θεολογία και μεταφυσική της ισχύος με συνέπειες οδυνηρές για όλη την ανθρωπότητα.

Κάπου εδώ αρχίζει η ευθύνη του Ελληνισμού, και ιδίως εν προκειμένω του ομογενειακού Ελληνισμού στις ΗΠΑ, την οποία η εμπνευσμένη ομιλία Ρούμπιο άρρητα υπογραμμίζει. Τόσο η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, η οποία οφείλει να επανάγει εις βάθος αντί να κινείται απλώς πολιτικά, όσο και το ίδιο το ελληνικό κράτος, δια της Πρεσβείας της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον (εδώ θα πρέπει να επισημανθεί η σεμνή και στιβαρή παρουσία του Πρέσβεώς μας στις ΗΠΑ Αντώνη Αλεξανδρίδη κατά την επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα) έχουν ένα μεγάλο χρέος και καθήκον.

  • Να λειτουργήσουν όχι απλώς ως μονάδες εκκλησιαστικής και κρατικής ισχύος, αλλά ως ιεραπόστολοι και πρέσβεις της Ελληνορθοδοξίας αντιστοίχως.
  • Να διαμορφώσουν δομές διάδοσης του ελληνικού και Ορθόδοξου πολιτισμού μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, προς όφελος και των Ελλήνων τέταρτης γενιάς, που ίσως δεν υποψιάζονται καν την ισχύ του ελληνικού πνεύματος και της ελληνικής γλώσσας, αλλά και κάθε ευαίσθητου Αμερικανού πολίτη για τον οποίο το αμερικανικό όνειρο της ενθαδικότητας μοιάζει μικρό μπρος στην αθανασία.

Τα όσα είπε και δεν είπε ο κ. Ρούμπιο στην Αθήνα, αποκαλύπτουν το πεδίον δόξης λαμπρόν του Ελληνισμού στον 21ο αιώνα και φανερώνουν τις τιτάνιες διαστάσεις του έργου που και η Ορθόδοξη Εκκλησία και η ελληνική Πολιτεία, αλλά και οι φορείς της Ομογένειας καλούνται να επιτελέσουν μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Διότι, είτε μας αρέσει είτε όχι, η Ελλάδα ανέκαθεν, από τον Όμηρο και τους Προσωκρατικούς μέχρι τον Σεφέρη, τον Ελύτη, τον Άγιο Πορφύριο και τον Άγιο Παΐσιο, είναι ο μυητής της ανθρωπότητας στο Κάλλος, την Αλήθεια και την Αιωνιότητα. Αυτά είναι, εκτιμώ, που κατά βάθος επιδιώκει και ο ίδιος ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, αυτά είναι που αποζητά ο κάθε άνθρωπος όπου γης. Το momentum είναι ιδανικό για τον Ελληνισμό και για τις ΗΠΑ.

* Παναγιώτης Παύλος
Ερευνητής της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Όσλο

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ενώ το τέρας βρυχάται, οι δύο ΥΠΕΞ, ούτε το πως ονομάζεται, ψελλίσατε!

Χρήστος Κηπουρός: Η λέξη Τουρκία έλαμψε δια της απουσίας της. Οι αιτίες; Από τη μια, τα νέα τουρκικά γυαλιά του Ρούμπιο. Από την άλλη το σιγοντάρισμα και κυρίως η διαχρονικά συμπλεγματική πολιτική των Αθηνών.

Δημοσιεύτηκε

στις

Ιδού πέντε θέματα που όφειλε να θέσει στον ομόλογό του, ο Έλληνας ΥΠΕΞ αλλά δεν το έπραξε. Εκτός από ένα, και κείνο, μισό και ανάλατο. Όπως μισό είναι και το “Φίλος της Ελλάδας”. Γιατί άλλο αυτό και άλλο το “Φίλος της Αρχαίας Ελλάδας”, όπως τονίστηκε από το Ρούμπιο στην πνύκα.

1. Ο Τούρκος ομόλογός τους στο “Σουνιτικό ΝΑΤΟ”, έκανε μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα. Ο λόγος για την Ελληνική πυροβολαρχία patriot, στη Σαουδική Αραβία. Παρεμπιπτόντως η καυχησιολογία για την προστασία της Σούδας, που ούτε κατά διάνοια απαιτούνταν, πέραν του αδυνατίσματος της αμυντικής μας κάλυψης, θίγει και την καταγωγή του ίδιου, ως Καρπάθιου.

2. Όφειλε να επιδώσει στον Ρούμπιο, το χάρτη της ΙΜΜΑ, {βλέπετε εικόνα}, με την Ελληνική Τάφρο, προσθέτοντας δυο μόνο λόγια: “Επειδή στα Ανατολικά φτάνει έως το Καστελόριζο, πως είναι δυνατόν μέσα στην Ελληνική Τάφρο να εξαγγέλλεται Τουρκικό θαλάσσιο πάρκο; Όχι μόνο λόγω του ονόματος “Ελληνική” αλλά και λόγω της οικολογίας, με την αναγκαία υψηλή θαλάσσια προστασία”; Δεν είναι ακυρώσιμο;

Επιπλέον να του πει για τον καθορισμό της Ελληνικής τάφρου, αυτό το φαλαινάριο του Θεού, ως συνορεύουσας ζώνης 24 μιλίων, στην Ανατολική Μεσόγειο, με τα 12 μίλια να αφορούν και το καθέτως και το οριζοντίως, και άρα δημιουργία έξι νομικών Ελλήσποντων, μεταξύ των θαλασσίων στενών, Δυτικά και Ανατολικά της Πελαγόεσσας Κρήτης. Και να τον ρωτήσει το πως βλέπει την ανάληψη από Ελλάδα και Κύπρο, της θαλάσσιας τηλεδιοίκησης για την Ανατολική Μεσόγειο.

3. Επίσης να του εγχειρήσει το χάρτη του οικολογικού τομέα του ΟΗΕ, της 20/12/19, για τις ΑΟΖ, στην Ανατολική Μεσόγειο, ρωτώντας τη γνώμη του Ρούμπιο, 1. Για τις όμορες ες αεί ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου που έχουν κοινή γραμμή επαφής μήκους 24 μιλίων! Όνομα και πράγμα συνορεύουσα δηλαδή ζώνη. Και 2. Ως προς το παράνομο μνημόνιο Τουρκίας Λιβύης που είχε υπογραφεί στις 27/11/19. Ο συγκεκριμένος χάρτης του ΟΗΕ, που είναι copy paste του χάρτη της Σεβίλλης, βάσει της UNCLOS, ως επίσημο έγγραφο, αποτελεί ή όχι πράξη ακύρωσης του μνημονίου;

4. Η ιερή Λέξη επανένωση έχει τη μέγιστη αξία για το θαλάσσιο Ελληνισμό, με κλειδί τις δυο ΑΟΖ, Ελλάδας και Κύπρου, εν όψει και της υποδοχής των δυο θαλάσσιων διαδρόμων, BRI και IMEC, ο οποίος μάλιστα εν πολλοίς είναι και made in USA. Πόσο μάλλον όταν μαζί με το καλώδιο GSI, η χώρα προχωράει στην ανάδειξή της σε κεντρική πλατεία του πλανήτη! Με κοινό τόπο όλων των διαδρόμων, το bypass της Τουρκίας! Εξ ων και το προερχόμενο από την Ιστορία και τη Γεωγραφία νεότερο Ανατολικό Ζήτημα.

Οπότε η δήλωση Ρούμπιο περί ιδιωτικής Διπλωματίας, επιζητούσε να του πει μια παλιά ατάκα: “Φίλοι και σύμμαχοι είμαστε, όμως δεν είμαστε Αμερικανάκια”.

Κατά τα άλλα, καλή είναι και η λέξη επανένωση της Κύπρου, αρκεί να μην την λες για να την πεις. Γιατί ούτε Ομοσπονδίες χρειάζεται η Κύπρος, ούτε νέα σχέδια Ανάν, ούτε ψευδοκράτη και παρακράτη. Ούτε αυτές τις άτυπες διασκέψεις «5+1», σαν αυτή που ξαναείπε ο απερχόμενος από την Κύπρο και τον ΟΗΕ Γενικός Γραμματέας. Ο Ελληνισμός καρτερεί την Κυπριακή Δημοκρατία, με μια δημοκρατική κοινωνία πλήρως ισότιμων πολιτών. Οι οποίοι εύκολα πλέον θα ξαναβρούν τη χαρά της συνύπαρξης του ειρηνισμού με τον ανθρωπισμό και την ευμάρεια.

5. Και τέλος το πως βλέπουν οι ΗΠΑ τη θαλάσσια Διώρυγα Αλεξανδρούπολης Μπουργκάς, μια και κάποιο think tank στην πατρίδα του μελετά τη συγκεκριμένη ιδέα εδώ και καιρό. Και επειδή θα αλλάξει το χάρτη της Γεωγραφίας και της Ιστορίας, όσο και της Γεωπολιτικής και Γεωοικονομίας. Με τον ενεργειακό διάδρομο και τα Στεριανά Δαρδανέλια να γίνονται ολόκληρη δέσμη. Θέματα για τα οποία γράφω σαράντα χρόνια, προτείνοντας τελευταία να πάρει το όνομα: “Μιχάλης Χαραλαμπίδης”. Άλλο τώρα που οι εν Αθήναις άνωθεν καμώνονται ότι ανακάλυψαν την Αμερική. Στα μυαλά είναι πολύ κάτωθεν. Άλλωστε ένας πρέσβης των ΗΠΑ στη γειτονική Τουρκία, ονόματι Μοργκεντάου, είχε πει ακόμη από το έτος 1920, ότι τα Δαρδανέλια της ξηράς είναι στον Έβρο!

Τέτοιοι Αμερικανοί και τέτοιοι Ισπανοί σαν τον Ανδαλουσιανό καθηγητή της Σεβίλλης Vivero, συντάκτη του ομώνυμου χάρτη, επιβεβαιώνουν τον Ισοκράτη, για τους μετέχοντες της ημετέρας παιδείας.

_______________

Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO1 λεπτό πριν

Γρίβας: Τα τρωτά σημεία της Τουρκίας

Ο καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών, στη συνέντευξή του στον Χρήστο Μουρτζούκου, προειδοποιεί για τη στρατηγική της Άγκυρας στο...

GEOPOLITICO32 λεπτά πριν

Όσα είπε ο Ρούμπιο στην Αθήνα αποκαλύπτουν το πεδίον δόξης λαμπρόν του Ελληνισμού

Ο επικεφαλής της Αμερικανικής Διπλωματίας είπε μεγάλες κουβέντες στην Πνύκα: Από το Κάλλος στην Ισχύ και το Χρέος του Ελληνισμού,...

GEOPOLITICO47 λεπτά πριν

Ενώ το τέρας βρυχάται, οι δύο ΥΠΕΞ, ούτε το πως ονομάζεται, ψελλίσατε!

Χρήστος Κηπουρός: Η λέξη Τουρκία έλαμψε δια της απουσίας της. Οι αιτίες; Από τη μια, τα νέα τουρκικά γυαλιά του...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Τουρκική οπλική υποστήριξη

Το σχέδιο TRIPP, οι νέες σιδηροδρομικές και ενεργειακές συνδέσεις, οι στρατηγικές επαφές στην Τεχεράνη και οι καταγγελίες από το Αζερμπαϊτζάν...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Η Ινδία πληρώνει με αίμα τη δράση τρομοκρατικών οργανώσεων με έδρα το Πακιστάν

Νεκροί, εκτοπισμένες οικογένειες, πλήγματα στον τουρισμό και διαρκείς ανάγκες στρατιωτικής ετοιμότητας συνθέτουν το κόστος της τρομοκρατίας για την Ινδία. Δημοσίευμα...

Δημοφιλή