Ακολουθήστε μας

Διεθνή

The Autonomous Hellenic Republic of Pontus – A Historical Perspective

Δημοσιεύτηκε στις

By Georgios Gialtouridis (*)

On January 8, 1918 President Woodrow Wilson presented his ‘Fourteen Points’ to a joint session of the United States Congress. President Wilson’s ‘Fourteen Points’ was a blueprint designed to convince the Germans to cease World War I hostilities and that leniency would be assured in the subsequent peace treaties, thus bringing an end to the Great War. The decaying Ottoman Empire had sided with Germany and the Central Powers during WWI and Wilson’s Point Twelve addressed the Ottomans’ fate:

XII. The Turkish portion of the present Ottoman Empire should be assured a secure sovereignty, but the other nationalities which are now under Turkish rule should be assured an undoubted security of life and an absolutely unmolested opportunity of autonomous development, and the Dardanelles should be permanently opened as a free passage to the ships and commerce of all nations under international guarantees.

http://wwi.lib.byu.edu/index.php/President_Wilson%27s_Fourteen_Points

President Wilson had called for the right to self-determination and autonomy for the various ethnic groups of the Ottoman Empire, including Greeks, Armenians, Assyrians, and others. Inspired by Wilson’s Point Twelve, Pontian Greeks of the Diaspora who had already organized a Pontian Movement assembled in Marseilles, France, in February of the same year for the First World Pan-Pontian Convention. There, they promoted their vision of an Autonomous Hellenic Republic of Pontus.

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/5a/Map_of_Pontus.jpg
In January of the following year, the Paris Peace Conference took place to ratify treaties ending World War I. Many dignitaries, including President Wilson, were present.
Stephen Bonsal, a New York Times correspondent, was President Wilson’s private translator during the Peace Conference. In his memoir “Suitors and Suppliants: The Little Nations at Versailles” (1946), Bonsal reflects on the day the Pontian-Greek delegation visited the office of President Wilson:
Page 216:
March 8, 1919
Three of the strangest-looking men wandered into my office yesterday
morning. Their dark, mysterious faces and their stealthy tread excited
the suspicions of our guardian sailors, but soon, they produced a letter
from (Eleftherios) Venizelos, which authenticated their mission. The Greek 
Premier said they were the properly accredited representatives of the 
Overseas Greeks, as yet “unredeemed,” of the Euxine Pontus (better 
known in the Western world as the Black Sea).
Bonsal continues:
But on closer inspection of the letter from the Cretan mountaineer and 
guerilla fighter who, in the last ten years, has developed into the smoothest 
of diplomats, it appeared that it was couched in more reserved terms than 
was usual in his writings.  “Down to the present,” he said, “our Council of State 
has not decided to include the colonies or settlements which these gentlemen 
so worthily represent in the picture of Greater Hellas, which we are about to
present to the Conference. Yet these, our noble kinsmen, are in great
need of supplies, indeed of even the bare necessities of life, and I am
writing in the knowledge that their unfortunate plight will excite sympathy 
in America, from where alone help can come.”
It was obvious that as late as March of 2019, Pontus was not included in Eleftherios Venizelos’ Megali Idea, his vision of a Greater Hellas.
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/84/Map_of_Great_Greece_%28Megali_Hellas%29_Venizelos_c1920.jpg
A few hours after the three Pontian Greeks left the American delegation, Venizelos came by and thanked the Americans warmly for welcoming the three Pontians. Venizelos continued:
Page 219:
“But I have told them that I cannot claim the south shore of the Black Sea, as my hands are quite full with Thrace and Anatolia. I told them to ‘go home, make all the money you can, and send it back to the mother country. If you do that, we shall always cherish you’ and they went away well pleased.” Then, as an afterthought, the Greek Premier said: “Often it seems to me wiser, and certainly more helpful, to have commercial marts rather than political colonies beyond the seas. However, for the contributions that came from them in a steady stream, we could never have faced the financial strain of this cruel and costly war. It was our merchants in Cairo and Constantinople, in Liverpool and Norfolk, 
Virginia, who kept us afloat.”
bonsal.pdf (hungarianhistory.com) pp 216-219
Two months later, on May 16, 1919, at 3:00 p.m., Archbishop Chrysanthos of Trapezous and President Wilson scheduled a meeting at the Paris Peace Conference.
What Wilson Did at Paris – Ray Stannard Baker – Google Books
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/64/Chrysanthos.jpg/800px-Chrysanthos.jpg
There, the Archbishop presented the case for an Autonomous Republic of Pontus, to which President Wilson not only did not object but also concurred. Besides, such an idea echoed his twelfth Point. But only three days later, on May 19, 1919, Mustafa Kemal landed in Sampsun and ordered Topal Osman and his militia forces to eradicate the Greek element from Pontus.
On March 10, 1920, a delegation of Pontian-Greeks headed by Chrysanthos and the wealthy merchant Konstantinos Konstantinidis presented to British Prime Minister Lloyd George at the Peace Conference a Memorandum bringing to his attention the plight of the Greeks living in Pontus and detailing their aspirations for an independent Republic on the southern shores of the Black Sea:
Memorandum Submitted to the Peace Conference on March 10, 1920
pontusquestion.pdf (enosipodiondrosias.gr)https://pontosworld.com/images/History/biographies/kkonstantinidis.jpg

The two major treaties ratified as a result of the Paris Peace Conference were the Treaty of Versailles and the Treaty of Sevres, which punished the Germans and Turks, respectively, for their hostilities during the War.

The Treaty of Sevres, signed on August 10, 1920 but never ratified, is considered a diplomatic triumph in modern Greek history. Greek Premier Eleftherios Venizelos secured Greek sovereignty over Smyrna and Eastern Thrace. But the treaty was abandoned six months later, on February 25, 1921.  Despite countless pleas from the Pontian Greeks, Pontus was not in Venizelos’ vision of the Megali Idea. As the Premier’s remarks reflected on p. 219 of Bonsal’s memoir (above) may shed some light as to his position regarding Pontus, to his credit Venizelos secured a large portion of Thrace, despite Bulgarian efforts in Versailles to take Thrace and access to the Aegean.

Image 3 of Memorandum addressed to the Peace conference by J. E. Gueshoff, former Bulgarian prime minister, and D. Tsokoff, former Bulgarian minister in London. | Library of Congress (loc.gov)
In addition to the Bulgarian efforts to take Thrace, there was also an Armenian effort to control Pontus. Venizelos was more inclined to support either a Ponto-Armenian federation or the territory of Pontus under Armenian jurisdiction. Pontian Greeks at the time, including members of Venizelos’ cabinet, were vehemently opposed to such an idea. Without discounting the Armenian sacrifices, which actually started with the Hamidian massacres in 1894, there was animosity between the Pontian Greeks and the Armenians both in Anatolia and in Versailles.  Below is the map that the Armenian delegation proposed in Versailles, encompassing the eastern half of Hellenic Pontus:

In addition to opposing the creation of an Autonomous Hellenic Republic of Pontus, the Armenians were actively collaborating with the Bulgarians after suffering half a million deaths at the hands of the Ottomans in the Hamidian massacres. Armenian-American academic Garabet K. Moumdjian, in his study titled Rebels with a Cause: Armenian-Macedonian (sic) Relations and Their Bulgarian Connection, 1895-1913, Dr. Moumdjian analyzes the collaboration’s conception in Bulgaria, where sizable Armenian communities existed in Sofia, Varna, and Philippoupolis. The Bulgarians, using a pseudo-Macedonian identity, were trying to take over the Macedonian territory from the Ottomans while the Armenian Revolutionary Federation (ARF) advocated a reformist agenda in the eastern provinces of the empire.

(47) Rebels with a Cause: Armenian-Macedonian Relations and Their Bulgarian Connection, 1895-1913 | Garabet K Moumdjian, Ph.D. – Academia.edu
From a geostrategic perspective, Pontus was just as important to Greece as Thrace, if not more important, and Venizelos’ reluctance to include Pontus in his Greater Hellas proved catastrophic within just a couple of years. If Pontus were either included within Greece’s sovereignty or if the Autonomous Hellenic Republic of Pontus were created, there would have been a land barrier between Turkey and Russia, the Black Sea would have been patrolled by Greek ships as the Hellenic Republic of Pontus, and by extension mainland Greece would have had access through the Bosporus and Dardanelles straits, and Kemal would not have been supplied by the Bolsheviks with the arms that the Young Turks used not only to conduct Genocide against the Pontian Greeks, but Kemal would not have had the ammunition to fight the Greek armed forces in Anatolia in 1921-1922. History would have been very different in the eastern Mediterranean. 
According to S. Kuznetsova, “During 1921 in the disposition of the Turkish government, there were sent 6,5 million golden rubbles, 33,275 riffles, 57 986 cartridges, 327 machine guns, 54 artillery guns, 129,479 shells, 1,500 swords, 20 thousand gas masks and a huge amount of other military equipment.”  According to a 1958 interview with Gen. Ali Fuat Cebesoy, aid for the Turks from the Bolsheviks was as follows: ten million golden rubles, 30,000 Russian rifles with 1,000 rounds of ammunition for each rifle, 30,000 bayonets, from 250 to 300 machine guns with 10,000 cartridges for each gun, some cavalry swords, from 20 to 25 mountain cannons and a large number of hand grenades. According to Gen. Cebesoy, these were enough to equip three Turkish divisions. The Soviet government deposited one million Russian rubles in Berlin to the credit of the Turks, who were thereby enabled to secure replacements for German weapons obtained before and during the First World War. This significant support was considered to have had a crucial role in the success of the war against the Greeks in their Asia Minor campaign.  In December 1921, the arrival of Gen. Mihail Frunze in Ankara, commander-in-chief of the Soviet Forces in Ukraine, and later the appointment of the Soviet envoy to Turkey, Semyon Aralov, on 26 January 1922, strengthened the trust in Russia’s moral and material support in the final period of the Greco-Turkish War, also called the Turkish War of Independence which is celebrated in Turkey.
In his book Soviet Russia and Asia, 1917-1927: A Study of Soviet Policy towards Turkey, Iran, and Afghanistan, Harish Kapur gives further details on the military aid given to a desperate Kemal by the Soviets:
Page 114:
The Soviet envoy in Ankara, Semyon Aralov, realizing the general situation, sent an urgent message to his government on 19 April 1922, recommending material assistance.  He wrote:
 
“The Turkish Government’s financial situation is desperate. All its hopes are pinned on Russian assistance. We must consider that the Entente is aware of Turkish difficulties and is exerting intense political and economic pressure. The Turkish government’s reply largely depends on us. In the absence of our material and moral assistance, it may not be able to resist and may retreat.”
The developments of all these events probably removed all the hesitations that Moscow may have had in regard to the delicate and risky question of military assistance to Turkey. Thus on 29 April, 1922 the Soviet authorities handed over to the Turkish consul in Novorossiisk, a port city on the Black Sea in southern Russia, important quantities of arms and ammunition. Four days later (3 May), the Soviet envoy gave the Turkish Government 3,500,000 gold rubles – the balance of the credit of the aforementioned ten million gold rubles.
As a result, Kemal began to advance rapidly during the summer of 1922. As each victory became known, Moscow sent a congratulatory telegram.
https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/6551
Please allow me a few paragraphs to connect three vital Greek issues: The Macedonian Question, the Pontus Question, and the Cyprus Question. These three crucial issues are intertwined.
MACEDONIA
Let’s examine two significant events that occurred in the Balkan peninsula, one in 1870 and the other in 1878.

In the 19th century, the entire region of Macedonia was still under Ottoman occupation. Numerous demographic studies, covering the entire Macedonian region and beyond, had been conducted in the vilayets of Monastir and Thessaloniki as late as the 19th century by both Ottoman authorities and European institutions. Not even one of these ethnic surveys references the existence of a Macedonian ethnicity.

Through the Firman (decree) of 1870, Sultan Abdulaziz allowed the Bulgarian Exarchate to separate from the ecclesiastical authority of the Ecumenical Patriarchate of Constantinople. From a Turkish point of view, the decree was designed to divide the Christian populations of the decaying Ottoman Empire and define ethnicity in the Balkans by church affiliation. From a much more well-conceived Bulgarian perspective, the new autocephalous status of the Church would encourage Bulgarian nationalism.
The Russo-Turkish War of 1877-1878 ended with the Treaty of San Stefano signed on March 3, 1878. Russian forces had halted their advance at San Stefano (now Yesilkoy), a village on the Sea of Marmara seven miles west of Constantinople. The Treaty of San Stefano forced Ottoman Turkey to cede most of the region of Macedonia to Bulgaria and created a ‘Greater Bulgaria,’ a Bulgaria spanning from the Romanian border to the north all the way to the foothills of Mt. Olympus to the south, including the port city of Kavala to the east. This allowed Russia to have a Slav satellite in the Balkans where her influence could extend down to the Aegean Sea.
The European Great Powers, fearing this increased Russian influence in southeastern Europe and a possible threat to the trade-congested Bosporus and Dardanelles Straits, objected to the terms of the Treaty. Four months following San Stefano, after lengthy negotiations at the Berlin Conference mediated by Chancellor Otto von Bismarck of Germany and de facto mediator Prime Minister Benjamin Disraeli of Great Britain, the Treaty of Berlin revised the terms, giving the Macedonian region back to the Ottomans and allowing for a smaller Bulgaria.
CYPRUS
One significant side note here: Shortly before the Berlin Conference, a secret agreement to be disclosed later as the Cyprus Convention was reached between the British and Ottomans whereby control of Cyprus was granted to Great Britain in exchange for their support of the Ottomans in Berlin.
PONTUS
The Germans also conducted bazaars with the Ottomans for their own support. In exchange, the Germans would now co-exploit the natural wealth of Anatolia. This Turco-German agreement later expanded to military cooperation as German General Otto Liman von Sanders headed the Turkish armed forces in World War I, and he was the architect of the Genocide of the Christians of the Ottoman Empire.
A treaty involving Macedonian territory secretly gave the British control of Cyprus and, at the same time, allowed Germany to set foot in the Ottoman Empire. Subsequently, German General Otto Liman von Sanders orchestrated the first Final Solution of the 20th century.

Just as the Treaty of Versailles infuriated a young Adolf Hitler as he perceived the terms of the Treaty unjust, so did the Treaty of Sevres infuriate Mustafa Kemal Pasha and his nationalist movement. Despite valiant efforts from the heroic Pontian Resistance fighters, an ethno-catharsis perpetuated years earlier was now spreading all over Asia Minor and Thrace with such unimaginable savagery and brutal force it could only be described by one word – Genocide: slaughter, deportations, slave labor, death marches. Death chambers disguised as work battalions.  Humanity is in a wasteland of inhumanity.Kemal managed something that Hitler could not: to overturn his respective Treaty. The subsequent Treaty of Lausanne signed, sealed, and delivered modern Turkey’s birth certificate, and at the same time, the treaty’s population exchange clause clinched the demise of three thousand years of Greek presence in Anatolia.

One of the original visionaries of the Autonomous Hellenic Republic of Pontus was Philon Ktenidis.

https://pontosworld.com/images/History/biographies/filon-ktenidis.jpg

He wrote what was then considered the Pontian Greek Hymn to Liberty. It was presented to the National Delegation of the Euxinus Pontus in 1918, which recognized it as the anthem of the future Hellenic Republic of Pontus.
Greek lyrics:
Ήρθ΄η μέρα, ήρθ’ η ώρα
που προσμέναμε με χρόνια
στα δεσμά, στην καταφρόνια
και στην τούρκικη σκλαβιά.
Εις του Πόντου τ’ακροβούνια
καριοφίλια μαυρισμένα
φέρουν το Εικοσιένα
ύμνουν την Ελευθεριά.
Της Ανάστασης σημαίνει
η καμπάνα η μεγάλη
Και ο καθένας μας ας βάλει
την λαμπρότερη στολή.
Και μπροστά εις την εικόνα
της Πατρίδας την Αγία
ας προσφέρει για θυσία,
νιάτα, πλούτη και ζωή.
Εις του Πόντου μας το χώμα
άνοιξε σε κάθε βήμα
των μαρτύρων ένα μνήμα
του τυράννου η μαχαιριά.
Μας καλούν εκδικητάδες
ζωντανοί και πεθαμένοι,
η Πατρίδα, ερημωμένη
μας καλεί εμπρός παιδιά.
English translation:
The day and hour have come
that we waited for years
in bondage, in contempt
and in Turkish slavery
In the Pontus mountain peaks
blackened rifles
bring the age of ’21
hymn of Lyberty.
The Resurrection sounds
the big bell
let each one of us
put on our brightest uniforms.
And in front of the icon
of our holy Homeland
offer the sacrifice
of youth, riches and life.
In the soil of our Pontus
at every step a martyr’s
Tomb was opened
By the tyrant’s knife.
They are calling us avengers
alive and dead
our Homeland, deserted
is calling on us.

H Σημαία του Πόντου – The Flag of Pontus

Georgios Gialtouridis

(*) President (2018-2023)
Pontian Society Panagia Soumela of Boston
ΠΗΓΗ: Helleniscope
Σχετικά θέματα
Profile Picture

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό

Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.

Δημοσιεύτηκε

1 ημέρα πριν

στις

6 Οκτωβρίου 2026

από τον

Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.

Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.

Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.

Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.

Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.

Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.

Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.

Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.

Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.

Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.

Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ο Αλίγιεφ αποκαλεί τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας και του Αρτσάχ «εγκληματίες πολέμου» και δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερο»

Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.

Δημοσιεύτηκε

2 ημέρες πριν

στις

5 Οκτωβρίου 2026

από τον

του Αρντασές Γιαγουπιάν

Ενώ στην Αθήνα πραγματοποιούνταν η 6η Σύνοδος της Μικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και το Επιχειρηματικό Συνέδριο Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, με τη συμμετοχή του Χάρη Θεοχάρη και του Αζέρου υπουργού Ενέργειας για την διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας, ο Αλίγιεφ την ίδια ημέρα εκφωνούσε μια ιδιαίτερα σκληρή ομιλία για την Αρμενία, μιλώντας για στρατιωτική υπεροχή «δέκα φορές μεγαλύτερη»

Σε μια ακόμη επιθετική και αποκαλυπτική ομιλία του, στις 2 Οκτωβρίου στο Μπακού, ο Ιλχάμ Αλίγιεφ αποκάλεσε συλλήβδην τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας «εγκληματίες πολέμου» και δήλωσε ότι «πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους», χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένες δικαστικές καταδίκες ή να εξετάζει ατομικές ευθύνες.

Παράλληλα, παρουσίασε τον πόλεμο του 2020 και την επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ τον Σεπτέμβριο του 2023 ως «στρατιωτικές νίκες» και ως αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία παραδέχθηκε ότι το Μπακού πραγματοποίησε ενδιάμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να αλλάξει τις συνθήκες επί του πεδίου και να προετοιμάσει την τελική επίθεση του 2023.

Η επίθεση της 19ης Σεπτεμβρίου 2023, μετά από εννέα μήνες αποκλεισμού του Αρτσάχ, κατέληξε στην κατάλυση της de facto αρμενικής διοίκησης και στη μαζική εκτόπιση του αρμενικού πληθυσμού. Ο Αλίγιεφ εξακολουθεί να την αποκαλεί «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» και να πανηγυρίζει την έκβασή της.

Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον σύγκρουση» και ότι υπάρχει ειρήνη στα σύνορα, ανακοινώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «πάντα να είναι δέκα φορές ισχυρότερο» από την Αρμενία. Περίπου 9 δισεκατομμύρια μανάτ, σύμφωνα με τον ίδιο, θα κατευθυνθούν σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.

Ο Αλίγιεφ δεν περιορίστηκε στην αναφορά του παρελθόντος. Καθιέρωσε ουσιαστικά την 8η Νοεμβρίου 2020 και την 20ή Σεπτεμβρίου 2023 ως δύο κεντρικές ημερομηνίες της κρατικής αφήγησης του Αζερμπαϊτζάν. Την πρώτη ως «ημέρα νίκης» του πολέμου των 44 ημερών και τη δεύτερη ως την ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με την επίσημη αζερική αφήγηση, αποκαταστάθηκε πλήρως η κυριαρχία του Μπακού στο Αρτσάχ. Και ενώ μιλά για ειρήνη, ο ίδιος ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι η χώρα του πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερη» από την Αρμενία και αφήνει να εννοηθεί ότι, αν το Αζερμπαϊτζάν δεν είχε «σταματήσει εγκαίρως», μια τρίτη Αψίδα του Θριάμβου θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στο κέντρο του Γερεβάν. Πρόκειται για μια ευθεία υπενθύμιση ότι, πίσω από τη σημερινή ρητορική περί ειρήνης, το Μπακού εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τη στρατιωτική ισχύ και την επιβολή ως βασικά εργαλεία της πολιτικής του. Παράλληλα, κατηγόρησε τους Αρμενίους για «αχαριστία» και υποστήριξε ότι «μας μαχαίρωσαν πισώπλατα», επαναφέροντας γνωστά μοτίβα της τουρκοαζερικής ρητορικής περί αρμενικής «προδοσίας».

Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν μια σοβαρή αντίφαση. Από τη μία πλευρά το Μπακού μιλά για ειρήνη, εμπόριο και τέλος της σύγκρουσης και από την άλλη, ο πρόεδρός του μιλά για μόνιμη στρατιωτική υπεροχή, χαρακτηρίζει ολόκληρες πολιτικές ηγεσίες «εγκληματίες πολέμου» και αφήνει ανοιχτές απειλητικές αναφορές ακόμη και για το Γερεβάν.

Η ειρήνη δεν οικοδομείται με το «να είμαστε δέκα φορές ισχυρότεροι», ούτε με απειλές, ιστορικούς συμψηφισμούς και συλλογικές κατηγορίες. Και ασφαλώς δεν οικοδομείται όταν η στρατιωτική κατάκτηση μιας περιοχής και η εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού παρουσιάζονται ως λόγος εθνικής υπερηφάνειας.

Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.

Η πραγματική ειρήνη δεν χρειάζεται δέκα φορές περισσότερα όπλα. Χρειάζεται σεβασμό, αυτοσυγκράτηση, δικαιοσύνη και κυρίως εγκατάλειψη της λογικής ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο.

Και η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι συμμέτοχη σε αυτή την λογική.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Οι πρέσβεις των χωρών της ΕΕ στο Σουνίκ της Αρμενίας

Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.

Δημοσιεύτηκε

2 ημέρες πριν

στις

5 Οκτωβρίου 2026

από τον

   Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ

Οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ με τον πρέσβη της ΕΕ στη Αρμενία Βασίλη Μαραγκό συνόψισαν τα αποτελέσματα του έργου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιώσιμο Σουνίκ — Ομάδα της Ευρώπης» και συζήτησαν τις μελλοντικές προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας Σουνίκ.

Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.

Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο να ακούσουμε την άποψη της περιφερειακής διοίκησης σχετικά με αυτό το θέμα», σημείωσε η πρέσβης της Ολλανδίας Μαρίκε ΜονρόιΒίντερ.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα μέλη της αντιπροσωπείας επισκέφθηκαν γαλακτοκομείο στο Καπάν, ενημερώθηκαν για τις εργασίες βελτίωσης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό στο Λεχβάζ και επισκέφθηκαν την εταιρεία MeghriFruits.

Με την υποστήριξη του οργανισμού «Ομάδα Ευρώπη», η εταιρεία MeghriFruits επέκτεινε την παραγωγή της, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας και εισήλθε σε νέες εξαγωγικές αγορές.

 

Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF

ԱԶԱՏ ՕՐ 2-10-2026
Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Συμπτώματα Παρακμής…

Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες...
Αναλύσεις9 ώρες πριν

Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν

Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να...
GEOPOLITICO13 ώρες πριν

Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
GEOPOLITICO13 ώρες πριν

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου
Πολιτική14 ώρες πριν

Η αναφορά του Γεραπετρίτη στην Κύπρο μπροστά στον Ρούμπιο! “Αναγκαία η λύση επανένωσης”

Ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε ιδιαίτερα τη σημασία της Κύπρου για την περιφερειακή ασφάλεια, τονίζοντας την ανάγκη επανένωσης της νήσου με...

Δημοφιλή