Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Προτάσεις από ΟΗΕ για την επόμενη μέρα στη Συρία

Δημοσιεύτηκε στις

Ο Geir Otto Pedersen είναι Νορβηγός διπλωμάτης, ο οποίος είναι επί του παρόντος Ειδικός Απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών για τη Συρία.

Βλέπουμε ότι οι ένοπλες ομάδες στη Δαμασκό είναι πρόθυμες να συνεργαστούν με τη συριακή κυβέρνηση, επομένως πιστεύετε ότι η συριακή κυβέρνηση ή οποιοδήποτε μέλος του καθεστώτος πρέπει να συμμετάσχει στη μετάβαση;

κ. Pedersen: Επιτρέψτε μου να είμαι ειλικρινής μαζί σας, αυτό που βλέπουμε να βγαίνει από τη Δαμασκό είναι αυτό που θα έλεγα αντιφατικά μηνύματα αυτή τη στιγμή, αλλά αυτό που νομίζω ότι είναι σημαντικό να τονίσουμε είναι ότι αποφεύγουμε την αιματοχυσία, ότι υπάρχει διάλογος, ότι υπάρχει μια διαδικασία χωρίς αποκλεισμούς και μια προετοιμασία για μεταβατικές ρυθμίσεις. Αυτό είναι τώρα το βασικό μου μήνυμα προς όλους – αποφύγετε την αιματοχυσία, βεβαιωθείτε ότι είναι περιεκτική, ότι περιλαμβάνονται όλες οι κοινότητες στη Συρία και ότι η νευρικότητα που αντιμετωπίζουν ορισμένοι, φοβούνται, ότι μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε και να προχωρήσουμε προς την ειρήνη και σταθερότητα. Και όπως είπα, θα μπορούσε να είναι η αρχή πραγματικά για μια νέα Συρία. Ας ελπίσουμε ότι υπάρχει διάθεση να συνεργαστούμε για αυτό, και όπως είπα θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να βοηθήσουμε.

Απομαγνητοφώνηση του Τύπου του Ειδικού Απεσταλμένου των Ηνωμένων Εθνών για τη Συρία κ. Geir O. Pedersen (8 Δεκεμβρίου 2024)

Προφανώς σήμερα είναι πραγματικά μια στιγμή ορόσημο στην ιστορία της Συρίας. Είναι ένα έθνος που έχει υπομείνει 14 χρόνια σχεδόν αδυσώπητου πόνου και ανείπωτης απώλειας. Και επιτρέψτε μου για άλλη μια φορά να εκφράσω τη βαθύτατη αλληλεγγύη μου σε όλους όσους έχουν υποστεί το βάρος του θανάτου, της καταστροφής, της κράτησης και των ανείπωτων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτό το σκοτεινό κεφάλαιο έχει αφήσει βαθιά σημάδια, αλλά σήμερα προσβλέπουμε με προσεκτική ελπίδα στο άνοιγμα μιας νέας εποχής – μιας ειρήνης, της συμφιλίωσης, της αξιοπρέπειας και της ένταξης για όλους τους Σύρους.

Για τους εκτοπισμένους, αυτή η στιγμή ανανεώνει το όραμα της επιστροφής στα σπίτια που κάποτε χάθηκαν. Στις οικογένειες που χωρίζει ο πόλεμος, η αρχή των επανασυνδέσεων φέρνει ελπίδα. Σε όσους κρατούνται άδικα, και στις οικογένειες των κρατουμένων και των αγνοουμένων, το άνοιγμα των φυλακών μας θυμίζει την τελική εμβέλεια της δικαιοσύνης.

Αλλά οι προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας παραμένουν τεράστιες και ακούμε αυτούς που είναι ανήσυχοι και φοβισμένοι. Ωστόσο, αυτή είναι η στιγμή να αγκαλιάσουμε τη δυνατότητα για ανανέωση στη Συρία. Η ανθεκτικότητα του συριακού λαού προσφέρει μια πορεία προς μια ενωμένη και ειρηνική Συρία.

Αλλά για το σκοπό αυτό, επιτρέψτε μου να τονίσω τη σαφή επιθυμία που εκφράστηκε από εκατομμύρια Σύριους να τεθούν σε εφαρμογή σταθερές και χωρίς αποκλεισμούς μεταβατικές ρυθμίσεις επειγόντως, και ότι οι συριακές θεσμοί θα συνεχίσουν να λειτουργούν και ότι ο συριακός λαός έχει τη δυνατότητα να αρχίσει να χαράσσει το μονοπάτι να ικανοποιήσει τις νόμιμες φιλοδοξίες του συριακού λαού και να αποκαταστήσει μια ενωμένη Συρία, με την κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την εδαφική της ακεραιότητα, με τρόπο που να μπορεί να λάβει την υποστήριξη και δέσμευση ολόκληρης της διεθνούς κοινότητας.

Άκουσα τις τελευταίες ημέρες και τις τελευταίες ώρες ένα μήνυμα από πολλούς Σύρους, συμπεριλαμβανομένων των ένοπλων ομάδων και της κοινωνίας των πολιτών, τόσο γυναικών όσο και ανδρών, και σημείωσα δημόσιες δηλώσεις που υπογραμμίζουν τη βούληση να προστατεύσουν τους συμπολίτες τους Σύρους και τους κρατικούς θεσμούς στο μέλλον ενάντια στην ανταπόδοση και τη ζημιά.

Και αυτό είναι σημαντικό, επιτρέψτε μου επίσης να επαναλάβω αυτές τις δηλώσεις και να απευθύνω μια σαφή και ξεκάθαρη έκκληση αυτή την ώρα ότι όλοι οι ένοπλοι παράγοντες στο έδαφος τηρούν καλή συμπεριφορά, νόμο και τάξη, προστατεύουν τους πολίτες και προστατεύουν τους δημόσιους θεσμούς.

Επιτρέψτε μου να παροτρύνω όλους τους Σύρους να δώσουν προτεραιότητα στον διάλογο, την ενότητα και τον σεβασμό του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς επιδιώκουν να ανοικοδομήσουν την κοινωνία τους. Επιτρέψτε μου να τονίσω ότι πρέπει να υπάρξει συλλογική προσπάθεια για την εξασφάλιση της ειρήνης και της αξιοπρέπειας για όλους. Και ότι είμαι έτοιμος να υποστηρίξω τον συριακό λαό στο ταξίδι του προς ένα σταθερό και χωρίς αποκλεισμούς μέλλον που αποφασίστηκε και διαμορφώθηκε από τον ίδιο τον συριακό λαό.

Σήμερα ας τιμήσουμε τη μνήμη εκείνων που έχουν υποφέρει για δεκαετίες δεσμευόμενοι να βοηθήσουν τους Σύρους να χτίσουν μια Συρία όπου η δικαιοσύνη, η ελευθερία και η ευημερία είναι κοινές πραγματικότητες. Ας σταθούμε αλληλέγγυοι με τους Σύρους για να τους βοηθήσουμε να διασφαλίσουν ότι αυτό το νέο κεφάλαιο είναι ένα κεφάλαιο ελπίδας και ευκαιρίας για κάθε Σύριο.

Επιτρέψτε μου τώρα να κάνω μερικές ερωτήσεις.

Ποια μέτρα είναι διατεθειμένα να λάβουν τα Ηνωμένα Έθνη για να υποστηρίξουν μια Συρία μετά τον Άσαντ, και για την επίτευξη δημοκρατικής διακυβέρνησης που διασφαλίζει την ευθύνη για εγκλήματα πολέμου και την ανοικοδόμηση της χώρας, αποτρέποντας παράλληλα την περαιτέρω περιφερειακή αστάθεια ;

Όπως ακούσατε στη δήλωσή μου, είναι εξαιρετικά σημαντικό όλοι οι Σύροι να ενωθούν τώρα και να θέσουν τα θεμέλια για μια μελλοντική Συρία που μπορεί να ανταποκριθεί στις φιλοδοξίες για τις οποίες αγωνίζονται τα τελευταία 14 χρόνια. Πρέπει να ξεκινήσουμε σήμερα με τη θέσπιση, όπως είπα, μεταβατικών ρυθμίσεων, αυτή είναι η πρώτη προτεραιότητα. Και μετά πρέπει να βασιστούμε σε αυτό για να εξασφαλίσουμε την ειρήνη, να αποτρέψουμε τη διαίρεση της Συρίας, και μετά θα συνεχίσουμε τις συζητήσεις για όλα τα θέματα που αναφέρατε εδώ σήμερα. Σήμερα όμως πρώτα πρώτα.

Πού είναι τώρα ο Πρόεδρος Άσαντ, πού είναι η οικογένειά του, σε τι κατάσταση υγείας βρίσκονται; Και επίσης πιστεύετε ότι πρέπει να δικαστεί για εγκλήματα πολέμου;

κ. Pedersen: Καλή ερώτηση. Νομίζω ότι όλοι κάνουμε τις ίδιες ερωτήσεις σήμερα, και ειλικρινά δεν έχω περισσότερες πληροφορίες από εσάς.

(Δεν ακούγονται ερωτήσεις) για τα εγκλήματα πολέμου;

κ. Pedersen: Ακούστε, όλοι γνωρίζουμε ότι τα μακρά χέρια της δικαιοσύνης θα συνεχίσουν να λειτουργούν, και πώς θα εξελιχθεί αυτό, δεν έχω, δεν υπάρχει εύκολη απάντηση σε αυτό. Όπως σωστά είπα δεν έχω ιδέα πού είναι. Λοιπόν, αυτά είναι ερωτήματα που θα πρέπει να απαντηθούν με πλήρη λεπτομέρεια στη συνέχεια.

Ακούσαμε από τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών Φιντάν εκεί πολύ ξεκάθαρα τόσο την έκκληση για ειρηνική μετάβαση στη Συρία, όσο και μια αρκετά σαφή καταδίκη των SDF. Ήταν πολύ σαφές για εμάς στο Φόρουμ τις τελευταίες δύο ημέρες ότι υπάρχει πραγματική διαφωνία μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων που κυριαρχούν στη Συρία. Πώς διασφαλίζετε τώρα καθώς προχωράτε με αυτήν τη μετάβαση ότι χώρες όπως το Ιράν, η Τουρκία, η Ρωσία, μπορούν να παίξουν εποικοδομητικούς ρόλους σε αυτό;

κ. Pedersen: Ακούστε, νομίζω ότι δεν αφορά μόνο το Ιράν, την Τουρκία και τη Ρωσία, είναι επίσης προφανώς και για τα αραβικά κράτη, είναι για την Ιορδανία, για τον Λίβανο, και φυσικά επίσης για μια ευρύτερη ομάδα αραβικών κρατών. Και είχα τη χαρά χθες το απόγευμα να συναντηθώ με τους υπουργούς Εξωτερικών προφανώς από το Κατάρ, ως οικοδεσπότη, από την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία, το Ιράκ και την Ιορδανία -μήπως ξέχασα κάποιον- και μετά τους Ρώσους, τους Τούρκους και τους Ιρανούς. Σε εκείνη τη συνάντηση, το μήνυμά μου προς όλους αυτούς ήταν – αυτή είναι η στιγμή να διασφαλίσουμε ότι έχουμε μεταβατικές ρυθμίσεις χωρίς αποκλεισμούς που θα περιλαμβάνουν όλες τις κοινότητες στη Συρία.

Αυτό είναι φυσικά πρωτίστως ευθύνη των Σύριων, αλλά θα απαιτήσει, όπως είπα χθες, τη βοήθεια όλων σας γύρω από το τραπέζι. Είμαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι τουλάχιστον από χθες αυτό ήταν το κοινό μήνυμα που βγήκε από αυτήν την ομάδα και η ισχυρή υποστήριξη για το έργο, τη σκληρή δουλειά που έχουμε μπροστά μας και την υποστήριξη στον ρόλο των Ηνωμένων Εθνών από αυτή την άποψη .

Κάλεσατε για μια συνάντηση νομίζω στη Γενεύη την επόμενη εβδομάδα, ποιος θα προσκληθεί; Όσον αφορά την αντιπολίτευση, το HTS είναι ένας από τους βασικούς παίκτες που βρίσκονται τώρα στο έδαφος στη Συρία, ενώ ο αρχηγός του βρίσκεται στη λίστα τρομοκρατών. Πώς θα το αντιμετωπίσετε, και ξέρω ότι πρόσφατα ακόμη και η παροχή βοήθειας στην Ιντλίμπ ήταν πρόβλημα, επειδή καθώς οι HTS ήταν στο έδαφος και βρίσκονται στον κατάλογο των τρομοκρατών και τώρα είναι βασικός παράγοντας στη Συρία, πώς θα το αντιμετωπίσετε;

κ. Πέντερσεν: Ας είμαστε ειλικρινείς, η κατάσταση στο έδαφος έχει αλλάξει δραματικά. Προφανώς, το γεγονός ότι το HTS είναι μια εισηγμένη ομάδα δημιουργεί προκλήσεις. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να βλέπουμε τώρα επί τόπου μια εξέλιξη που αποδεικνύει ότι μπορούμε να επιτύχουμε, ξέρετε, μια μετάβαση σε αυτό που ελπίζω ότι θα είναι ένα δημοκρατικό μέλλον για τη Συρία.

Και εδώ παρακολουθούμε, φυσικά, εξαιρετικά στενά τι συμβαίνει στο έδαφος με όλες τις ένοπλες φατρίες, και στη συνέχεια υπάρχουν ορισμένες διαδικασίες που θα πρέπει να ακολουθηθούν – εάν πρόκειται να διαγραφούν. Αυτή είναι μια διαδικασία που δεν ελέγχω, αλλά προφανώς θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για να προσπαθήσουμε, όπως είπα, να βεβαιωθούμε ότι έχουμε μια όσο το δυνατόν περιεκτική διαδικασία, αλλά επιτρέψτε μου να είμαι ειλικρινής ότι αυτό είναι σε εξέλιξη . Γιατί όπως είπα χθες, η πραγματικότητα στο έδαφος αλλάζει συνεχώς, και φυσικά καθώς μιλάμε βλέπουμε κάποιες εξελίξεις στη Δαμασκό που ελπίζω να δούμε ένα τέλος, και ελπίζω ότι δεν θα δούμε συνέχεια συγκρούσεις, αλλά, και αυτή θα είναι η έκκλησή μας, όπως έχω πει στη δήλωσή μου, σε όλες τις ομάδες, και στη συνέχεια εργαζόμαστε για να δούμε πώς μπορούμε να προχωρήσουμε αυτή τη διαδικασία.

Βλέπουμε ότι οι ένοπλες ομάδες στη Δαμασκό είναι πρόθυμες να συνεργαστούν με τη συριακή κυβέρνηση, επομένως πιστεύετε ότι η συριακή κυβέρνηση ή οποιοδήποτε μέλος του καθεστώτος πρέπει να συμμετάσχει στη μετάβαση;

κ. Pedersen: Επιτρέψτε μου να είμαι ειλικρινής μαζί σας, αυτό που βλέπουμε να βγαίνει από τη Δαμασκό είναι αυτό που θα έλεγα αντιφατικά μηνύματα αυτή τη στιγμή, αλλά αυτό που νομίζω ότι είναι σημαντικό να τονίσουμε είναι ότι αποφεύγουμε την αιματοχυσία, ότι υπάρχει διάλογος, ότι υπάρχει μια διαδικασία χωρίς αποκλεισμούς και μια προετοιμασία για μεταβατικές ρυθμίσεις. Αυτό είναι τώρα το βασικό μου μήνυμα προς όλους – αποφύγετε την αιματοχυσία, βεβαιωθείτε ότι είναι περιεκτική, ότι περιλαμβάνονται όλες οι κοινότητες στη Συρία και ότι η νευρικότητα που αντιμετωπίζουν ορισμένοι, φοβούνται, ότι μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε και να προχωρήσουμε προς την ειρήνη και σταθερότητα. Και όπως είπα, θα μπορούσε να είναι η αρχή πραγματικά για μια νέα Συρία. Ας ελπίσουμε ότι υπάρχει διάθεση να συνεργαστούμε για αυτό, και όπως είπα θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να βοηθήσουμε. Σας ευχαριστώ πολύ, χαίρομαι που σας βλέπω.

Ντόχα, 8 Δεκεμβρίου 2024

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Αναλύσεις

Ινδία και ASEAN χτίζουν τον ενεργειακό διάδρομο του Ινδοειρηνικού – Σχέδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης 3.000 χιλιομέτρων

Νέα δεδομένα στην ενεργειακή αρχιτεκτονική του Ινδοειρηνικού δημιουργεί η εμβάθυνση της συνεργασίας της Ινδίας με τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας. Στο επίκεντρο βρίσκεται η υπό εξέταση ηλεκτρική διασύνδεση Ινδίας–Σιγκαπούρης, ισχύος 2 GW, η οποία θα μπορούσε να διέρχεται από τη Μιανμάρ, την Ταϊλάνδη και τη Μαλαισία, διασυνδέοντας τις ενεργειακές αγορές της Νότιας και της Νοτιοανατολικής Ασίας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η ενέργεια αναδεικνύεται σε βασικό πυλώνα της διευρυνόμενης στρατηγικής και οικονομικής συνεργασίας μεταξύ της Ινδίας και της Ένωσης Κρατών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN), σύμφωνα με δημοσίευμα του Vietnam Times στις 13 Νοεμβρίου 2026.

Η ταχεία αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, η εξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα και η άνιση γεωγραφική κατανομή των ανανεώσιμων ενεργειακών πόρων καθιστούν ολοένα και πιο σημαντική τη διασυνοριακή ηλεκτρική διασύνδεση.

Για το Νέο Δελχί, η ενεργειακή συνεργασία με την ASEAN εντάσσεται στην πολιτική «Act East», στην ολοκληρωμένη στρατηγική εταιρική σχέση με τις χώρες της περιοχής και στον ευρύτερο σχεδιασμό ενίσχυσης της συνδεσιμότητας στον Ινδοειρηνικό.

Ο ενεργειακός διάδρομος Ινδίας–Σιγκαπούρης

Κατά την 20ή συνάντηση των υπουργών Ενέργειας της Συνόδου Ανατολικής Ασίας, που πραγματοποιήθηκε στη Μανίλα στις 8 Οκτωβρίου 2026, η Ινδία επαναβεβαίωσε, σύμφωνα με το δημοσίευμα, την υποστήριξή της στο περιφερειακό ηλεκτρικό δίκτυο ASEAN Power Grid (APG).

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην πρόταση ηλεκτρικής διασύνδεσης Ινδίας και Σιγκαπούρης, ισχύος 2.000 MW, την οποία παρουσίασε ο Ινδός υφυπουργός Ενέργειας και Νέων και Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, Σριπάντ Γέσο Ναΐκ.

Μία από τις υπό εξέταση επιλογές προβλέπει τη δημιουργία χερσαίου διαδρόμου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας μήκους περίπου 3.000 χιλιομέτρων.

Η προτεινόμενη διαδρομή θα ξεκινά από την πόλη Ιμφάλ, στη βορειοανατολική Ινδία, και θα καταλήγει στη Σιγκαπούρη, διερχόμενη από τρεις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας:

  • Μιανμάρ.

  • Ταϊλάνδη.

  • Μαλαισία.

Το σχέδιο, το οποίο επιβεβαιώνεται και από επίσημη ανακοίνωση της ινδικής κυβέρνησης, θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες δυνατότητες διασυνοριακού εμπορίου ηλεκτρικής ενέργειας και να ενισχύσει τη θέση της Ινδίας στο περιφερειακό ενεργειακό σύστημα.

Παράλληλα, ανταποκρίνεται στον στόχο της Σιγκαπούρης να εισάγει περίπου 6 GW ηλεκτρικής ενέργειας χαμηλών εκπομπών άνθρακα έως το 2035.

Ο ενεργειακός οδικός χάρτης της ASEAN μέχρι το 2045

Βασικό εργαλείο της περιφερειακής ενεργειακής ολοκλήρωσης αποτελεί το Σχέδιο Δράσης για την Ενεργειακή Συνεργασία της ASEAN (APAEC 2026–2030), το οποίο εγκρίθηκε τον Οκτώβριο του 2025 στην Κουάλα Λουμπούρ.

Το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία ενός ασφαλούς, ανθεκτικού και διασυνδεδεμένου ενεργειακού συστήματος με χαμηλές εκπομπές άνθρακα, με μακροπρόθεσμο ορίζοντα το 2045.

Οι βασικοί άξονες του προγράμματος περιλαμβάνουν την ηλεκτρική διασύνδεση των κρατών-μελών, τη συνεργασία στους τομείς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, τον εκσυγχρονισμό της ηλεκτροπαραγωγής από άνθρακα, την ενεργειακή αποδοτικότητα, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τον περιφερειακό ενεργειακό σχεδιασμό και την ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας.

Η ενεργειακή ισχύς της Ινδίας

Η Ινδία διαθέτει σημαντικές δυνατότητες συνεισφοράς στην ενεργειακή μετάβαση της Νοτιοανατολικής Ασίας, τόσο σε επίπεδο ηλεκτροπαραγωγής όσο και σε επίπεδο τεχνογνωσίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει το Vietnam Times, στις 30 Σεπτεμβρίου 2026 η συνολική εγκατεστημένη ηλεκτροπαραγωγική ισχύς της χώρας ανερχόταν στα 558,8 GW, εκ των οποίων περίπου 308 GW προέρχονταν από μη ορυκτές πηγές ενέργειας.

Το Νέο Δελχί έχει προσφερθεί να μεταφέρει τεχνογνωσία στις χώρες της ASEAN σχετικά με την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τον σχεδιασμό δικτύων μεταφοράς, την αποθήκευση ενέργειας, το πράσινο υδρογόνο και την ενοποίηση ηλεκτρικών συστημάτων.

Επιπλέον, κατά την 22η Σύνοδο Κορυφής Ινδίας–ASEAN το 2025, η Ινδία ανακοίνωσε την υποστήριξη προγράμματος εκπαίδευσης 400 επαγγελματιών στον τομέα της διασύνδεσης ηλεκτρικών δικτύων.

Στο τραπέζι βρίσκονται επίσης πιλοτικά προγράμματα για το υδρογόνο, την αμμωνία, τη βιοενέργεια και τις τεχνολογίες δέσμευσης άνθρακα.

Τα οφέλη για την ενεργειακή ασφάλεια του Ινδοειρηνικού

Η δημιουργία ενός διασυνδεδεμένου περιφερειακού ηλεκτρικού δικτύου εκτιμάται ότι θα ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλεια της Νοτιοανατολικής Ασίας, περιορίζοντας την εξάρτηση των επιμέρους κρατών από συγκεκριμένες πηγές και περιοχές ηλεκτροπαραγωγής.

Παράλληλα, το διασυνοριακό εμπόριο ηλεκτρικής ενέργειας θα επιτρέψει την καλύτερη διαχείριση των εποχικών διακυμάνσεων της υδροηλεκτρικής παραγωγής, καθώς και των μεταβολών στην παραγωγή ηλιακής και αιολικής ενέργειας.

Η ενοποίηση των ενεργειακών αγορών αναμένεται επίσης να δημιουργήσει πρόσθετα επενδυτικά κίνητρα για την κατασκευή μονάδων ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές, συστημάτων αποθήκευσης και δικτύων μεταφοράς.

Ήδη, σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ASEAN διαθέτει λειτουργικές ηλεκτρικές διασυνδέσεις συνολικής ισχύος 10,2 GW, ενώ το πρόγραμμα ηλεκτρικής διασύνδεσης Λάος–Ταϊλάνδης–Μαλαισίας–Σιγκαπούρης (LTMS-PIP) αποτελεί παράδειγμα εφαρμογής του πολυμερούς εμπορίου ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι προκλήσεις για την υλοποίηση του μεγάλου έργου

Παρά τις προοπτικές που δημιουργεί η ηλεκτρική διασύνδεση Ινδίας–Σιγκαπούρης, η υλοποίησή της προϋποθέτει σημαντικές τεχνικές, οικονομικές και διακρατικές συμφωνίες.

Απαιτούνται κοινές μελέτες σκοπιμότητας και περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αξιολόγηση της μελλοντικής προσφοράς και ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, συμφωνίες διέλευσης με τις εμπλεκόμενες χώρες και διαμόρφωση ενός βιώσιμου εμπορικού και ρυθμιστικού πλαισίου.

Επιπλέον, κρίνεται αναγκαία η εξέταση εναλλακτικών διαδρομών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Η συνεργασία Ινδίας–ASEAN εισέρχεται σε μια νέα φάση, στην οποία η ενεργειακή ασφάλεια συνδέεται άμεσα με τις διασυνοριακές υποδομές, την τεχνολογική συνεργασία και την περιφερειακή οικονομική ολοκλήρωση.

Εφόσον το έργο των 2 GW προχωρήσει, θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό ορόσημο στη διασύνδεση της Νότιας με τη Νοτιοανατολική Ασία, ενισχύοντας παράλληλα τον στρατηγικό ρόλο της Ινδίας στην υπό διαμόρφωση ενεργειακή αρχιτεκτονική του Ινδοειρηνικού.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Σύναψη Συμφωνίας Επανεισδοχής ΕΕ – Νιγηρίας (Abuja, 10 Νοεμβρίου 2026)

Οι Συμφωνίες Επανεισδοχής της ΕΕ με τρίτες χώρες κρίνονται ως πολύ σημαντικές και πρέπει να επιδιώκονται, επειδή συνιστούν τον πιο σίγουρο κι αποτελεσματικό τρόπο για την έκδοση ταξιδιωτικών εγγράφων από τις Πρεσβείες – Προξενεία των τρίτων χωρών για τους υπόψη υπηκόους τους, ώστε αυτοί να γίνονται δεκτοί στη χώρα τους.

Δημοσιεύτηκε

στις

Σύμφωνα με τον ιστότοπο Euronews και τον ιστότοπο, στο Facebook, της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Νιγηρία (https://www.facebook.com/EUinNigeria/) στις 10 Νοεμβρίου 2026, υπογράφτηκε στην πρωτεύουσα Abuja της Νιγηρίας, Συμφωνία Επανεισδοχής μεταξύ της ΕΕ και της Νιγηρίας, μετά από διαπραγματεύσεις των δύο πλευρών για δέκα χρόνια.

Τη Συμφωνία υπέγραψε από πλευράς της ΕΕ, ο Επίτροπος Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων κ. Magnus Brunner κι από πλευράς της Νιγηρίας, η Υπουργός Εξωτερικών, κα. Bianca Odumegwu-Ojukwu (βλ. σχετ. φωτογραφία).

Με τη Συμφωνία αυτή η Νιγηρία δέχεται την επανεισδοχή υπηκόων της χωρίς δικαίωμα παραμονής στην ΕΕ, ενώ και υπήκοοι ΕΕ, χωρίς δικαίωμα παραμονής στη Νιγηρία θα μπορούν να επιστρέφονται στην ΕΕ. Καθιερώνονται «ταχείες και αποτελεσματικές διαδικασίες» επιστροφής Νιγηριανών υπηκόων στη χώρα τους, σε μία προσπάθεια της ΕΕ ν’ αυξήσει το σημερινό ποσοστό επιστροφών (περίπου 30%) υπηκόων τρίτων χωρών χωρίς δικαίωμα παραμονής στην Ένωση.
Νιγηριανά ΜΜΕ ανέφεραν ότι η ΕΕ υποσχέθηκε πρόσθετη χρηματοδότηση 100 εκατ. ευρώ στη Νιγηρία, για τη διαχείριση συνόρων και τη συνεργασία για την ασφάλεια, αλλά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιμένει ότι «η Συμφωνία δεν είναι συναλλαγματική ανταλλαγή σύμφωνης γνώμης», με εκπρόσωπό της να δηλώνει ότι η Συμφωνία «είναι μέρος μίας ευρύτερης αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας, βασισμένης στη αμοιβαία εμπιστοσύνη, στις κοινές ευθύνες, στην αμοιβαιότητα και τα κοινά ενδιαφέροντα», ενώ ο Επίτροπος της ΕΕ δήλωσε ότι: «η ΕΕ και η Νιγηρία μετέτρεψαν την τεράστια προοπτική της συνεργασίας τους σε αμοιβαίο όφελος».

Τα ΜΜΕ της Νιγηρίας διατείνονται ότι το πρόσθετο ποσό των 100 εκατ. ευρώ θα διατεθεί για τη χρηματοδότηση νόμιμων διαύλων μετανάστευσης Νιγηριανών υπηκόων στην ΕΕ καθώς και σε πρωτοβουλίες καταπολέμησης της εμπορίας ανθρώπων και της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών.

Υπενθυμίζεται ότι η ΕΕ έχει συνάψει ως τώρα 18 Συμφωνίες Επανεισδοχής με τρίτες χώρες, κυρίως της Ασίας και των Δυτικών Βαλκανίων (η τελευταία Συμφωνία επανεισδοχής της ΕΕ ήταν με τη Λευκορωσία και είχε τεθεί σε ισχύ το 2020). Για την ενίσχυση της συνεργασίας με τρίτες χώρες, η ΕΕ χρησιμοποιεί κίνητρα όπως η διευκόλυνση της πολιτικής θεωρήσεων, οι εμπορικές συμφωνίες και η οικονομική ενίσχυση. Οι κυβερνήσεις των τρίτων χωρών συχνά αιτούνται καθεστώς ανταλλαγής σημαντικής χαλάρωσης των θεωρήσεων ή σημαντικά χρηματοδοτικά πακέτα.

Από το 2021 ως το 2027, σύμφωνα με την Ευρωπαική Επιτροπή, η Νιγηρία θα λάβει συνολικά 731 εκατ. ευρώ, κυρίως μέσω του Neighbourhood, Development and International Cooperation Instrument (NDICI) – Global Europe και του Multiannual Indicative Programme (MIP) για τη Νιγηρία.

Κάποια Κράτη – Μέλη της ΕΕ έχουν επιχειρήσει να συνάψουν διμερείς συμφωνίες με τρίτες χώρες για την επανεισδοχή υπηκόων τους. Η ΕΕ έχει αυξήσει τον αριθμό των εργασιακών διευθετήσεων (working arrangements), αναφορικά με την επιχειρησιακή συνεργασία με χώρες όπως το Αφγανιστάν, το Μπαγκλαντές και η Αιθιοπία, ενώ έχει στραφεί και σε ευρύτερες στρατηγικές συμφωνίες όπως τα Μνημόνια Κατανόησης που υπογράφτηκαν με την Τυνησία και την Αίγυπτο.

Διαδικασία για την έναρξη ισχύος της Συμφωνίας Επανεισδοχής ΕΕ – Νιγηρίας

Μετά την υπογραφή στις 10 Νοεμβρίου, η Συμφωνία υποβάλλεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για έγκριση, μετά την οποία, το Συμβούλιο εκδίδει απόφαση για τη σύναψη της Συμφωνίας.
Κατόπιν οι δύο πλευρές (ΕΕ και Νιγηρία) κοινοποιούν αμοιβαία ότι έχουν ολοκληρώσει τις εσωτερικές τους διαδικασίες. Η Συμφωνία τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του δεύτερου μήνα μετά την ημερομηνία της τελευταίας από τις δύο κοινοποιήσεις.

Νομική βάση απόφασης του Συμβουλίου

Η απόφαση του Συμβουλίου για τη σύναψη της Συμφωνίας βασίζεται στο άρθρο 79, παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της ΕΕ (ΣΛΕΕ), σε συνδυασμό με το άρθρο 218, παράγραφος 6, 2ο εδάφιο, στοιχείο α) της ΣΛΕΕ.
Το άρθρο 79 παρ. 3 της ΣΛΕΕ επιτρέπει στην Ένωση να συνάπτει Συμφωνίες με τρίτες χώρες για την επανεισδοχή υπηκόων τρίτων χωρών που δεν πληρούν ή δεν πληρούν πλέον τους όρους εισόδου, παρουσίας ή διαμονής στο έδαφος ενός από τα Κράτη-Μέλη της ΕΕ.
Το άρθρο 218 της ΣΛΕΕ ρυθμίζει τη διαδικασία σύναψης διεθνών Συμφωνιών από την ΕΕ κι απαιτεί την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις σχετικές περιπτώσεις.

Οι Συμφωνίες Επανεισδοχής της ΕΕ με τρίτες χώρες κρίνονται ως πολύ σημαντικές και πρέπει να επιδιώκονται, επειδή συνιστούν τον πιο σίγουρο κι αποτελεσματικό τρόπο για την έκδοση ταξιδιωτικών εγγράφων από τις Πρεσβείες – Προξενεία των τρίτων χωρών για τους υπόψη υπηκόους τους, ώστε αυτοί να γίνονται δεκτοί στη χώρα τους.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Οικονομική παγίδα για Πακιστάν και Κίνα ο διάδρομος CPEC – Το χρέος, το λιμάνι Γκουαντάρ και το γεωπολιτικό αδιέξοδο του Πεκίνου

Από εμβληματικό έργο οικονομικής ανάπτυξης και γεωπολιτικής αναβάθμισης, ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν (CPEC) εξελίσσεται σε πηγή σοβαρών οικονομικών και στρατηγικών προβλημάτων για τις δύο χώρες. Το Ισλαμαμπάνγκ βρίσκεται αντιμέτωπο με αυξανόμενες οικονομικές υποχρεώσεις, ενώ το Πεκίνο προβληματίζεται για τις χαμηλές αποδόσεις των επενδύσεών του, τις καθυστερήσεις και τις απειλές ασφαλείας. Στο επίκεντρο βρίσκεται το στρατηγικής σημασίας λιμάνι Γκουαντάρ, το οποίο απέχει ακόμη από τις αρχικές φιλοδοξίες της Κίνας για πρόσβαση στην Αραβική Θάλασσα και τον δυτικό Ινδικό Ωκεανό.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Περισσότερο από μία δεκαετία μετά την έναρξη του CPEC, το μεγαλεπήβολο πρόγραμμα, που παρουσιάστηκε ως ένας από τους βασικούς πυλώνες της κινεζικής πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» (Belt and Road Initiative – BRI), δέχεται ολοένα εντονότερη κριτική για την οικονομική αποτελεσματικότητα και τη βιωσιμότητά του.

Το αρχικό επενδυτικό σχέδιο, ύψους περίπου 46 δισεκατομμυρίων δολαρίων, φιλοδοξούσε να μεταμορφώσει τις υποδομές του Πακιστάν, να αντιμετωπίσει τις ενεργειακές ελλείψεις και να συνδέσει οικονομικά τη δυτική Κίνα με τις θαλάσσιες εμπορικές οδούς της Μέσης Ανατολής.

Παρά την κατασκευή σημαντικών ενεργειακών και μεταφορικών υποδομών, η συνολική οικονομική μεταμόρφωση που είχε υποσχεθεί το πρόγραμμα δεν έχει πραγματοποιηθεί στον αναμενόμενο βαθμό. Πρόσφατη μελέτη του Institute for Security and Development Policy επισημαίνει ότι η πρώτη φάση του CPEC δημιούργησε υποδομές, αλλά ταυτόχρονα ενίσχυσε την οικονομική εξάρτηση του Πακιστάν από την Κίνα.

Ο λογαριασμός των 543 δισ. ρουπιών και η ενεργειακή κρίση

Ιδιαίτερα επιβαρυμένη εμφανίζεται η κατάσταση στον ενεργειακό τομέα, όπου οι επενδύσεις του CPEC είχαν παρουσιαστεί ως λύση στα χρόνια προβλήματα ηλεκτροδότησης του Πακιστάν.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της πακιστανικής οικονομικής εφημερίδας Business Recorder, οι ανεξόφλητες υποχρεώσεις που σχετίζονται με μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας του CPEC είχαν φτάσει τα 543 δισεκατομμύρια πακιστανικές ρουπίες στα τέλη Φεβρουαρίου 2026. Την ίδια περίοδο, το συνολικό κυκλικό χρέος του ενεργειακού τομέα προσέγγιζε τα 1,9 τρισεκατομμύρια ρουπίες.

Η κυβέρνηση του Πακιστάν έχει επιδιώξει την αναδιαπραγμάτευση των οικονομικών όρων με κινεζικές εταιρείες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, επιζητώντας ελαφρύνσεις και αναδιάρθρωση των σχετικών υποχρεώσεων.

Ωστόσο, η ανταπόκριση δεν έχει αποδώσει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Ο Πακιστανός υπουργός Ενέργειας, Σαρντάρ Αουάις Χαν Λεγκάρι, παραδέχθηκε τον Ιούνιο του 2026 ότι οι συνομιλίες με τους Κινέζους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας δεν είχαν οδηγήσει σε επαρκείς παραχωρήσεις. Όπως ανέφερε, οι προσπάθειες αναδιάρθρωσης των οφειλών δεν είχαν παρουσιάσει ουσιαστική πρόοδο.

Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει μια βασική αντίφαση του CPEC: οι μεγάλες επενδύσεις σε ενεργειακές υποδομές δεν συνοδεύτηκαν από αντίστοιχη επίλυση των οικονομικών δυσλειτουργιών του πακιστανικού συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι επικρίσεις στο εσωτερικό του Πακιστάν

Η δυσαρέσκεια για τα αποτελέσματα του CPEC εκφράζεται πλέον και από πρόσωπα που έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην οικονομική διοίκηση της χώρας.

Ο πρώην επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Εσόδων του Πακιστάν, Σαμπάρ Ζαΐντι, έχει ασκήσει σφοδρή κριτική στο πρόγραμμα, υποστηρίζοντας ότι οι προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν για την οικονομική του συνεισφορά αποδείχθηκαν υπερβολικές.

Σε δηλώσεις του, οι οποίες αναπαράχθηκαν σε σχετικά δημοσιεύματα, υποστήριξε ότι είχε εξαρχής αντιταχθεί στο CPEC, χαρακτηρίζοντάς το αποτυχημένη επιλογή που επιβάρυνε την πακιστανική οικονομία.

Οι επικριτές του προγράμματος υποστηρίζουν ότι αρκετά έργα χαρακτηρίστηκαν από υψηλό κόστος, ανεπαρκή εμπορική αξιοποίηση και περιορισμένη συμβολή στην ανάπτυξη ανταγωνιστικής βιομηχανικής παραγωγής.

Ιδιαίτερα προβληματική θεωρείται η αδυναμία των επενδύσεων να δημιουργήσουν επαρκείς εξαγωγικές δραστηριότητες και νέες πηγές συναλλάγματος, ώστε να δικαιολογούνται οι μακροχρόνιες χρηματοδοτικές δεσμεύσεις.

Παράλληλα, ζητήματα διαφάνειας στις χρηματοδοτικές συμφωνίες δυσχεραίνουν την πλήρη αποτίμηση του συνολικού κόστους και των πραγματικών οικονομικών αποδόσεων των έργων.

Γκουαντάρ: Το στρατηγικό λιμάνι που δεν δικαίωσε τις προσδοκίες

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για το Πεκίνο εντοπίζεται στο λιμάνι Γκουαντάρ, στην επαρχία Μπαλουχιστάν του Πακιστάν, το οποίο είχε χαρακτηριστεί ως το σημαντικότερο στρατηγικό έργο του οικονομικού διαδρόμου.

Η γεωγραφική του θέση, κοντά στις θαλάσσιες διαδρομές που συνδέουν τον Περσικό Κόλπο με την Αραβική Θάλασσα, προσφέρει στην Κίνα τη δυνατότητα να αναπτύξει έναν εναλλακτικό εμπορικό και ενεργειακό διάδρομο προς τη δυτική επικράτειά της.

Ωστόσο, η εμπορική δραστηριότητα του λιμανιού παραμένει περιορισμένη σε σχέση με τις αρχικές φιλοδοξίες.

Ενδεικτικά, σύμφωνα με ακαδημαϊκή μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2026, το οικονομικό έτος 2024–2025 το Γκουαντάρ διακίνησε περίπου 62.000 τόνους φορτίου, που αντιστοιχούσαν μόλις στο 0,06% της συνολικής θαλάσσιας εμπορευματικής κίνησης του Πακιστάν.

Στην ίδια περίοδο, το λιμάνι εξυπηρέτησε μόλις 20 προσεγγίσεις πλοίων, έναντι 1.763 στο Καράτσι και 779 στο Port Qasim.

Η περιορισμένη συνδεσιμότητα με το εσωτερικό της χώρας, η ανεπαρκής ανάπτυξη βιομηχανικών δραστηριοτήτων, οι καθυστερήσεις στα έργα και τα προβλήματα βασικών υποδομών έχουν εμποδίσει τη δημιουργία του οικονομικού οικοσυστήματος που είχε σχεδιαστεί γύρω από το λιμάνι.

Παρά τις περιόδους αυξημένης διακίνησης φορτίων, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια περιφερειακών κρίσεων, η εμπορική αξιοποίηση του Γκουαντάρ εξακολουθεί να απέχει από τις προσδοκίες.

Οι επιθέσεις στο Μπαλουχιστάν και η ανησυχία του Πεκίνου

Στις οικονομικές δυσκολίες προστίθεται το σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου έχουν καταγραφεί επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εργαζομένων και υποδομών.

Οι επιθέσεις ένοπλων αυτονομιστικών οργανώσεων, σε συνδυασμό με τη γενικότερη αστάθεια στην περιοχή, έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των έργων και αποθαρρύνει νέες επενδύσεις.

Για την Κίνα, το πρόβλημα ξεπερνά τις οικονομικές απώλειες. Η προστασία των υπηκόων της και των επενδύσεών της αποτελεί πλέον κρίσιμο ζήτημα στις διμερείς σχέσεις με το Πακιστάν.

Η κινεζική ηγεσία έχει επανειλημμένα ζητήσει αποτελεσματικότερα μέτρα προστασίας, ενώ το Ισλαμαμπάντ έχει δεσμευθεί να ενισχύσει την ασφάλεια των κινεζικών έργων και του προσωπικού.

Το γεωπολιτικό διακύβευμα για την Κίνα

Η σημασία του CPEC δεν περιορίζεται στην οικονομική συνεργασία Πεκίνου και Ισλαμαμπάντ.

Ο διάδρομος αποτελεί βασικό στοιχείο της κινεζικής στρατηγικής για τη σύνδεση της επαρχίας Σιντζιάνγκ με τον Ινδικό Ωκεανό, μέσω χερσαίων μεταφορικών δικτύων και του λιμανιού Γκουαντάρ.

Μια λειτουργική σύνδεση θα μπορούσε να προσφέρει στην Κίνα πρόσθετες επιλογές για τη διακίνηση εμπορευμάτων και ενεργειακών πόρων, ενισχύοντας την παρουσία της σε μια περιοχή ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας.

Παράλληλα, θα υποστήριζε τη μακροπρόθεσμη προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει μέρος της εξάρτησής του από παραδοσιακές θαλάσσιες διαδρομές. Αυτό, πάντως, δεν σημαίνει ότι ο χερσαίος διάδρομος μπορεί εύκολα να αντικαταστήσει τη μαζική και οικονομικά αποδοτικότερη μεταφορά φορτίων διά θαλάσσης.

Η περιορισμένη εμπορική απόδοση του Γκουαντάρ, σε συνδυασμό με τις απειλές ασφαλείας, δυσχεραίνει την υλοποίηση των κινεζικών σχεδιασμών.

Το Πεκίνο επιμένει στη δεύτερη φάση του CPEC

Παρά τις δυσκολίες, το πρόγραμμα δεν έχει εγκαταλειφθεί.

Κίνα και Πακιστάν έχουν προχωρήσει στον σχεδιασμό της δεύτερης φάσης, γνωστής ως CPEC 2.0, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στη βιομηχανική συνεργασία, την καινοτομία, την αγροτική ανάπτυξη και τις περιφερειακές διασυνδέσεις.

Η νέα αυτή προσέγγιση αποσκοπεί στη μετάβαση από την κατασκευή μεγάλων υποδομών στη δημιουργία παραγωγικών δραστηριοτήτων που θα μπορούσαν να στηρίξουν μακροπρόθεσμα την οικονομία του Πακιστάν.

Τον Μάιο του 2026, οι δύο χώρες επαναβεβαίωσαν την πρόθεσή τους να προχωρήσουν στην ανάπτυξη του οικονομικού διαδρόμου και να μετατρέψουν το Γκουαντάρ σε περιφερειακό κόμβο συνδεσιμότητας.

Ωστόσο, η συνέχιση της συνεργασίας δεν αναιρεί τα προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί.

Η εξέλιξη του CPEC αποτελεί πλέον δοκιμασία τόσο για την οικονομική αντοχή του Πακιστάν όσο και για την αποτελεσματικότητα της κινεζικής στρατηγικής επενδύσεων στο εξωτερικό.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο το Πεκίνο και το Ισλαμαμπάντ θα καταφέρουν να μετατρέψουν τις ήδη κατασκευασμένες υποδομές σε παραγωγική δραστηριότητα, εμπορικές συναλλαγές και βιώσιμα έσοδα.

Διαφορετικά, ένα από τα πιο φιλόδοξα έργα της πρωτοβουλίας Belt and Road κινδυνεύει να παραμείνει χαρακτηριστικό παράδειγμα της απόστασης ανάμεσα στους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς και την οικονομική πραγματικότητα.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO21 λεπτά πριν

Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ ενισχύουν την επιχειρησιακή συνεργασία τους σε αέρα και θάλασσα

Δύο ασκήσεις μέσα σε διάστημα λίγων ημερών αναδεικνύουν το εύρος της συνεργασίας των τριών χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο – Εναέριος...

GEOPOLITICO21 λεπτά πριν

Ημέρα Ενόπλων Δυνάμεων: Η Ελλάδα τιμά τους υπερασπιστές της – Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων στις 21 Νοεμβρίου

Με επίσημες τελετές, δοξολογία, κατάθεση στεφάνου και έκθεση νέων οπλικών συστημάτων και καινοτομίας θα εορταστεί η Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων,...

GEOPOLITICO50 λεπτά πριν

Τι ζητά ο Πούτιν από την Ευρώπη για να τελειώσει ο πόλεμος

Στην ανάλυση της 17ης Νοεμβρίου 2026, ο Σταύρος Καλεντερίδης εξετάζει τις απαιτήσεις που αποδίδονται στη Ρωσία μετά το Άμπου Ντάμπι....

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Τουρκικές απειλές μέσω της Akşam: «Μήνυμα στην Ελλάδα» οι προσγειώσεις drones σε αυτοκινητόδρομο της δυτικής Μικράς Ασίας

Τούρκος αρθρογράφος συνδέει την επιχειρησιακή επίδειξη των AKINCI και Bayraktar TB2 στον αυτοκινητόδρομο Μπαλικεσίρ–Μαγνησίας με υποτιθέμενο ελληνικό σχέδιο προληπτικού πλήγματος...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

«ΟΛΥΜΠΙΟ ΠΕΠΛΟ – 26»: Η εφεδρεία στο επίκεντρο της επιχειρησιακής ετοιμότητας των Ενόπλων Δυνάμεων

Έφεδροι και εν ενεργεία στελέχη εκπαιδεύτηκαν από κοινού σε ρεαλιστικά σενάρια επιθετικών επιχειρήσεων, με αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών και μη επανδρωμένων...

Δημοφιλή