Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Σουκρού Ιλιτζάκ: Η βαθιά μεταμόρφωση της Τουρκίας

Σε αντίθεση με το παρελθόν, το καθεστώς Ερντογάν αγνοεί αποφάσεις ανώτατων δικαστηρίων και χρησιμοποιεί βία και καταστολή για να διατηρήσει την εξουσία.

Δημοσιεύτηκε στις

Τις σημαντικές αλλαγές στο πολιτικό τοπίο της Τουρκίας, αναλύει ο Σουκρού Ιλιτζάκ σε άρθρο του στην «Καθημερινή» με τίτλο «Η βαθιά μεταμόρφωση της Τουρκίας», στο οποίο εστιάζει στη σύλληψη του Εκρέμ Ιμάμογλου, δημάρχου Κωνσταντινούπολης, και τις διαφορές με την περίοδο φυλάκισης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τη δεκαετία του 1990.

Τονίζει ότι, σε αντίθεση με το παρελθόν, το σημερινό καθεστώς αγνοεί αποφάσεις ανώτατων δικαστηρίων και χρησιμοποιεί βία και καταστολή για να διατηρήσει την εξουσία. Επισημαίνεται ότι, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, το κράτος αναδιαρθρώθηκε, με τον συνασπισμό AKP, MHP και «ευρασιανιστών» να ελέγχει τον κρατικό μηχανισμό, καθιστώντας αδύνατη την προσδοκία για δίκαιες εκλογές ή ανεξάρτητη δικαιοσύνη. Το άρθρο υπογραμμίζει ότι η ψευδαίσθηση της «κανονικότητας» συνεχίζεται, παρά τις αυξανόμενες αυθαιρεσίες του καθεστώτος.​

Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο:

υκλοφορεί ευρέως στον τουρκικό και διεθνή Τύπο ένα «ανέκδοτο», ότι το να κάνει ένας υποψήφιος πολιτικός φυλακή αποτελεί προϋπόθεση ώστε να εκλεγεί πρόεδρος στην Τουρκία, κάνοντας ελπιδοφόρες αναφορές στην καριέρα του Ιμάμογλου. Ωστόσο, οι σημερινές συνθήκες διαφέρουν κατά πολύ από εκείνες της περιόδου που φυλακίστηκε ο Ερντογάν. Σαφώς και η Τουρκία δεν διέθετε μια υγιή δημοκρατία στα τέλη της δεκαετίας του 1990· εντούτοις, πέρα από το γεγονός ότι κανείς τότε δεν αμφισβητούσε τη νομιμότητα των εκλογών, ήταν αδιανόητο η κυβέρνηση να αγνοήσει τις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου ή του ΕΔΔΑ.

Σήμερα έχουμε μπροστά μας ένα καθεστώς τόσο θρασύ, ώστε όταν έχασε την αριθμητική και κοινωνική υπεροχή του και απέτυχε να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση στις εκλογές του Ιουνίου 2015, βύθισε τη χώρα στο αίμα προκειμένου να μη χάσει την εξουσία. Εγώ, όπως και περίπου δύο εκατομμύρια άλλοι πολίτες, εγκαταλείψαμε την Τουρκία εκείνη την περίοδο εξαιτίας αυτών των δυστοπικών εφαρμογών της λεγόμενης «θεραπείας-σοκ».

Από τότε δεν έχει απομείνει τίποτα που να θυμίζει κανονικότητα στη χώρα. Παρ’ όλα αυτά, η ψευδαίσθηση περί «κανονικότητας», σύμφωνα με την οποία ο Ερντογάν θα αποχωρήσει κάποια μέρα από την εξουσία μέσω εκλογών, συνεχίζει να καλλιεργείται και να αναπαράγεται τόσο από τους παράγοντες του καθεστώτος όσο και από επιδραστικά πρόσωπα της αντιπολίτευσης.

Παράλληλα, το καθεστώς έκτοτε δεν αρκέστηκε στο να καταστέλλει την αντιπολίτευση, αλλά σχεδόν τη «σχεδιάζει» μέσω ενός κοκτέιλ καταπίεσης, βίας, χειραγώγησης και εξαγορών. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι και τη φυλάκιση του Ιμάμογλου. Θέλω να πιστεύω πως η αντίδραση των πλατιών λαϊκών μαζών απέναντι σε αυτή την αυθαιρεσία θα αφυπνίσει την αντιπολίτευση, αλλά κρατάω μικρό καλάθι. Διότι, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, η δομή του κράτους αναθεωρήθηκε εκ βάθρων. Ο συνασπισμός του AKP, του MHP και των «ευρασιανιστών» κατέλαβε στην πράξη τον κρατικό μηχανισμό και απομάκρυνε πρώτα τους γκιουλενιστές και στη συνέχεια οποιονδήποτε δεν ανήκε στο δικό τους στρατόπεδο. Με άλλα λόγια, από τον μηχανισμό καταστολής και τη «δικαιοσύνη» του κράτους δεν έχει να περιμένει κανείς χαΐρι.

Είναι προφανές ότι ο Ερντογάν αποδίδει μεγάλη σημασία στο να φαίνεται η εξουσία του νόμιμη, κάτι που επιτυγχάνεται κυρίως μέσω της εκλογικής νίκης. Ωστόσο, οι εκλογές του Ιουνίου 2015 θεωρούνται από πολλούς οι τελευταίες νομότυπες κυβερνητικές εκλογές. Από τότε, κάθε εκλογική διαδικασία έχει συνοδευτεί από σοβαρές κατηγορίες για διαφθορά και νοθεία, αλλά δεν υπάρχουν πλέον ανεξάρτητοι φορείς για τον έλεγχο αυτών των ισχυρισμών. Είναι αλήθεια ότι το AKP υπέστη δύο σημαντικές ήττες στις δημοτικές εκλογές, με αποτέλεσμα να χάσει σημαντικές πηγές εσόδων. Ωστόσο, η πολιτική δύναμη του Ερντογάν παρέμεινε ανέπαφη.

Οσοι φαντάζονται ότι ύστερα από μια ήττα θα παρκάρει μπροστά στο παλάτι ένα φορτηγό, θα φορτώσει τα σεντούκια της Εμινέ και το ζεύγος θα επιστρέψει στο ταπεινό του σπίτι, δεν έχουν καταλάβει τίποτα.

Συνεπώς, όσοι φαντάζονται ότι έπειτα από μια εκλογική ήττα θα παρκάρει μπροστά στο παλάτι ένα φορτηγό, θα φορτώσει τα σεντούκια της Εμινέ και το ζεύγος θα επιστρέψει στο ταπεινό του σπίτι, δεν έχουν καταλάβει τίποτα από τη βαθιά μεταμόρφωση που συντελείται στην Τουρκία.

Αυτή τη στιγμή η μόνη δύναμη που θα μπορούσε να ανακόψει την πορεία του καθεστώτος προς ένα αυταρχικό μοντέλο τύπου Μέσης Ανατολής ή Κεντρικής Ασίας –όπου η εξουσία θα παραμείνει εντός της ίδιας οικογένειας, ο πολιτικός ανταγωνισμός θα εκλείψει και η αντιπολίτευση θα καταστεί παράνομη– είναι το MHP, ο κρατικός εταίρος του AKP, δηλαδή η φασιστική, μαφιόζικη και «βαθιά» πτυχή του τουρκικού κράτους και της κοινωνίας, όσο κωμικοτραγικό κι αν ακούγεται αυτό. Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, οι άνδρες αυτού του κόμματος κατέλαβαν καίριες θέσεις, κυρίως στη δικαστική και την αστυνομική γραφειοκρατία. Ομως οι λεγόμενοι «Γκρίζοι λύκοι» δεν έχουν δείξει καμία πρόθεση να κινηθούν επειδή «η οικονομία πάει άσχημα» ή «ο λαός είναι στους δρόμους». Οπως έλεγε και ο Ντεμιρέλ, «οι δρόμοι δεν φθείρονται από πορείες». Κάποια στιγμή οι άνθρωποι θα κουραστούν.

Παρόλο που δεν θέλω να αποδώσω στον Ερντογάν τον τίτλο του ανίκητου «σούπερ κακού», ούτε να υποτιμήσω το θάρρος και την ενέργεια των διαδηλωτών, αλλά και να πιστέψω ότι στο τέλος τίποτα δεν θα αλλάξει, έχουμε πίσω μας ένα κομβικό ιστορικό προηγούμενο, το κίνημα του Γκεζί το 2013.

Τι μπορεί να ακολουθήσει από εδώ και πέρα; Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα οι κινητοποιήσεις θα ξεφουσκώσουν. Πιθανότατα και ο δήμαρχος της Αγκυρας θα αποκλειστεί από την κούρσα για την προεδρία. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ενδέχεται να κηρυχθεί παράνομο. Και ο Ιμάμογλου ίσως θα προστεθεί στους Καβαλά και Ντεμιρτάς, που σαπίζουν στη φυλακή εδώ και χρόνια εξαιτίας του προσωπικού μίσους του Ερντογάν.

Λίγα λόγια για τον Σουκρού Ιλιτζάκ

Ο Χ. Σουκρού Ιλιτζάκ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Άγκυρα. Ακολουθώντας τα χνάρια του ρεμπέτικου, άρχισε να αναπτύσσει ένα σοβαρό ενδιαφέρον για την Ελλάδα όταν ήταν στο πανεπιστήμιο. Αποφάσισε να κάνει ακαδημαϊκή καριέρα και να ειδικευτεί στα λεγόμενα «τρία έθνη» της οθωμανικής αυτοκρατορίας, δηλαδή τους Έλληνες, τους Αρμενίους και τους Εβραίους. Συνέχισε τις σπουδές του στην Τουρκία, την Ελλάδα και τις Η.Π.Α. Αναγορεύτηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ το 2011, με τίτλο διατριβής “A Radical Rethinking of Empire: Ottoman State and Society during the Greek War of Independence (1821-1826) [Μία ριζοσπαστική αναθεώρηση της Αυτοκρατορίας: Οθωμανικό κράτος και κοινωνία στη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης]”.

Η διατριβή του εξετάζει την Ελληνική Επανάσταση ως μία οθωμανική εμπειρία, εξερευνώντας συγκεκριμένα πώς ο Σουλτάνος Μαχμούτ ο Β΄ (1808-1839) και η κεντρική κρατική ελίτ προσπάθησαν να την εξηγήσουν και να αντιδράσουν στον ταχύτατα μεταβαλλόμενο κόσμο γύρω τους. Έχει δημοσιεύσει εκτενώς για την Ελληνική Επανάσταση και τα “Τρία Έθνη”.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Αναλύσεις

Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά: Ώρες αγωνίας για το ιστορικό μοναστήρι – Η κρίσιμη ημερομηνία της 24ης Οκτωβρίου

Σε κρίσιμη περίοδο βρίσκεται η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Όρος Σινά, καθώς οι διπλωματικές διαβουλεύσεις, οι εσωτερικές διαφωνίες στη μοναστική αδελφότητα και η επικείμενη δικαστική εξέλιξη στην Αίγυπτο διαμορφώνουν ένα σύνθετο σκηνικό για το μέλλον της

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε κρίσιμη περίοδο βρίσκεται η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Όρος Σινά, καθώς οι διπλωματικές διαβουλεύσεις, οι εσωτερικές διαφωνίες στη μοναστική αδελφότητα και η επικείμενη δικαστική εξέλιξη στην Αίγυπτο διαμορφώνουν ένα σύνθετο σκηνικό για το μέλλον της.

Η ιστορική Μονή της Αγίας Αικατερίνης επανέρχεται στο προσκήνιο της επικαιρότητας, με το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται στο νομικό καθεστώς της περιουσίας της, στις προσπάθειες εξεύρεσης συμφωνίας με τις αιγυπτιακές αρχές και στη δυνατότητα της μοναστικής κοινότητας να διαμορφώσει κοινή στάση απέναντι στις εξελίξεις.

Τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών αναδεικνύουν τις δυσκολίες που εξακολουθούν να υπάρχουν, ενώ η 24η Οκτωβρίου θεωρείται σημαντική ημερομηνία, καθώς τότε αναμένεται δικαστική εξέλιξη σχετικά με τις εκκρεμείς προσφυγές.

Το ιδιοκτησιακό καθεστώς και οι εκκρεμείς προσφυγές

Στον πυρήνα της υπόθεσης βρίσκεται το καθεστώς της Μονής και των ακινήτων που συνδέονται με αυτήν. Η δικαστική διαδικασία στην Αίγυπτο έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η έκβασή της μπορεί να επηρεάσει τη διαχείριση της περιουσίας και τις δυνατότητες επίτευξης συνολικής διευθέτησης.

Σύμφωνα με σχετικά δημοσιεύματα, οι επαφές για την εξεύρεση λύσης συνεχίζονται, χωρίς να έχουν αρθεί όλες οι εκκρεμότητες. Το βασικό ζητούμενο είναι να αποσαφηνιστούν τα δικαιώματα της Μονής και οι εγγυήσεις που θα ισχύουν για την περιουσία της.

Η υπόθεση δεν αφορά μόνο τη χρήση των εγκαταστάσεων για θρησκευτικούς σκοπούς, αλλά και το νομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα συνεχίσει να λειτουργεί η μοναστική κοινότητα.

Οι διαπραγματεύσεις και ο ρόλος της ελληνικής διπλωματίας

Παράλληλα με τη δικαστική διαδικασία, συνεχίζονται οι προσπάθειες για την εξεύρεση συναινετικής λύσης μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών. Η Αθήνα και το Κάιρο καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα ζήτημα που συνδέεται τόσο με τις διμερείς σχέσεις όσο και με την προστασία ενός ιστορικού ορθόδοξου ιδρύματος.

Στη δημόσια συζήτηση έχει ανακύψει και το ερώτημα εάν υπάρχει ήδη διακρατική συμφωνία ή εάν οι επαφές αφορούν ακόμη υπό διαμόρφωση ρυθμίσεις. Σε σχετικές δηλώσεις, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας Νότης Μηταράκης έχει υποστηρίξει ότι πρόκειται για συζητήσεις μεταξύ της Μονής και του αιγυπτιακού Δημοσίου.

Η διάκριση αυτή έχει σημασία, καθώς άλλο είναι η πολιτική διαπραγμάτευση και άλλο μια οριστικοποιημένη συμφωνία με συγκεκριμένους, δεσμευτικούς όρους.

Οι εσωτερικές διαφωνίες στη μοναστική αδελφότητα

Ένα ακόμη ζήτημα που περιπλέκει την κατάσταση είναι οι διαφωνίες στο εσωτερικό της αδελφότητας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής στις 17 Οκτωβρίου, οι αντιπαραθέσεις μεταξύ μοναχών δυσχεραίνουν τις προσπάθειες διαμόρφωσης κοινής γραμμής.

Οι διαφορετικές προσεγγίσεις σχετικά με τη διοίκηση και τον χειρισμό των διαπραγματεύσεων δημιουργούν πρόσθετες δυσκολίες σε μια περίοδο κατά την οποία απαιτούνται συνεννόηση και σαφείς αποφάσεις. Η εσωτερική συνοχή της αδελφότητας έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι θέσεις της επηρεάζουν άμεσα τις δυνατότητες αποδοχής οποιασδήποτε προτεινόμενης ρύθμισης.

Ένα μοναστήρι με ιστορία δεκαπέντε αιώνων

Η σημασία της Μονής υπερβαίνει τις σημερινές πολιτικές και νομικές εξελίξεις. Η Αγία Αικατερίνη, στους πρόποδες του όρους Σινά, αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα εν λειτουργία χριστιανικά μοναστικά κέντρα στον κόσμο και διατηρεί ανεκτίμητη θρησκευτική και πολιτιστική κληρονομιά.

Στη Μονή φυλάσσονται σημαντικά χειρόγραφα, εικόνες και εκκλησιαστικά κειμήλια, ενώ η μακραίωνη παρουσία της συνδέεται με την ιστορία της Ορθοδοξίας και τη θρησκευτική παράδοση της ευρύτερης περιοχής.

Το 2002, η UNESCO ενέταξε την περιοχή της Αγίας Αικατερίνης στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, αναγνωρίζοντας την εξαιρετική ιστορική και πολιτιστική της αξία.

Η προστασία του χώρου, επομένως, αποτελεί ζήτημα ευρύτερου ενδιαφέροντος, που αφορά όχι μόνο τη μοναστική κοινότητα αλλά και τη διαφύλαξη μιας κληρονομιάς με διεθνή σημασία.

Η 24η Οκτωβρίου ως επόμενος σταθμός

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στην αναμενόμενη δικαστική εξέλιξη της 24ης Οκτωβρίου και στις ενδεχόμενες επιπτώσεις της στις διαπραγματεύσεις. Μέχρι να υπάρξει επίσημη ενημέρωση για την έκβαση της διαδικασίας, δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο ποια θα είναι η τελική νομική ή πολιτική κατάληξη.

Η πορεία της υπόθεσης θα εξαρτηθεί από τις δικαστικές αποφάσεις, το περιεχόμενο τυχόν συμφωνίας και τη δυνατότητα των εμπλεκόμενων πλευρών να καταλήξουν σε μια λύση που θα αντιμετωπίζει τις εκκρεμότητες.

Για τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης, το ζητούμενο είναι η διασφάλιση των νόμιμων δικαιωμάτων της και η απρόσκοπτη συνέχιση της ιστορικής και πνευματικής αποστολής της.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Καλπάζει… η Ναυτική Βάση του Αττίλα στο Μπογάζι!

Σε λιγότερο από δύο χρόνια, από τον Ιανουάριο του 2025 έως τον Αύγουστο του 2026, η Βάση απέκτησε υπόστεγα, χώρους διαμονής, ενεργειακή αυτονομία και επεκτεινόμενη αποβάθρα. Αυτά δεν είναι ενέργειες προσωρινού χαρακτήρα, αλλά μόνιμου, αφού ο χώρος της Βάσης αποκτά στέγαση, κατοικήσιμες εγκαταστάσεις και δικό του ηλεκτρισμό. Τα έργα προχωρούν συστηματικά, φάση προς φάση.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Eνώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης συζητά για τα ΜΟΕ στο Κυπριακό, η Τουρκία με τη συμμετοχή του κατοχικού ηγέτη Τουφάν Ερχιουρμάν προχωρεί σε βήμα ενσωμάτωσης των κατεχομένων και ενίσχυσης των στρατιωτικών υποδομών και της τουρκικής απειλής. Το μεν «Ορούτς Ρέις» συνεχίζει τις έρευνές του για τη δημιουργία του ενεργειακού αγωγού που θα συνδέει τα κατεχόμενα με την Τουρκία και αντίστροφα, έχοντας ως προοπτική να μεταφέρει φυσικό αέριο και πετρέλαιο από την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, οι δε κατοχικές δυνάμεις συνεχίζουν – και ως φαίνεται βρίσκονται στο τελευταίο στάδιο – τη Ναυτική Βάση στο Μπογάζι, γνωστή στους παλαιότερους ως «Βάση Χρυσούλη».

Το Μπογάζι σε στρατηγικό σχεδιασμό…

Πρώτον: Θαλάσσια drones και τουρκική ισχύς από το Αιγαίο στην Κύπρο

Η Άγκυρα επενδύει συστηματικά σε μη επανδρωμένα επιφανειακά σκάφη (θαλάσσια drones) και οργανώνει την υποδομή που θα τα υποστηρίζει από το Αιγαίο μέχρι την Κύπρο. Πρόκειται για κινήσεις που συγκροτούν πλέγμα ισχύος στη λογική της Γαλάζιας Πατρίδας.

ΓΙΑΝΝΟΣ1.jpeg

 

Συναφώς, η έκθεση του Τουρκικού Ναυτικού για την τριετία (Μάρτιος 2025) αναφέρει:

  • Την ίδρυση Διοίκησης Ομάδας Μη Επανδρωμένων Σκαφών Επιφανείας στο Ακσάζ (Μαρμαρίς).
  • Τις τέσσερεις νέες μονάδες αντι-drone, σε Τσανάκκαλε, Ακσάζ, Φώκαια και Τόπελ.
  • Τα έργα για επιχειρήσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών σε Σαμψούντα και Τσουκουρόβα (Κιλικία).

Το Ναυτικό έχει παραγγείλει τέσσερεις τύπους σκαφών και σχεδιάζει οκτώ drones καμικάζι, δηλαδή σκάφη που εκρήγνυνται επί του στόχου. Στην άσκηση «Θαλάσσιος Λύκος» (Denizkurdu-I/2026) το «Πιράνχα» (PİRANA) της κρατικής MKE (Οργανισμός Μηχανικών και Χημικών Βιομηχανιών) κατέστρεψε στόχο με πραγματική γόμωση. Η δηλωμένη εμβέλειά του ξεπερνά τα 200 ναυτικά μίλια.

Δεύτερον: Η εξέλιξη της Βάσης Μπογαζίου μέσα από τις δορυφορικές εικόνες

Τα όσα συμβαίνουν στο Μπογάζι είναι συναφή με τους τουρκικούς σχεδιασμούς. Τμήμα αυτού του σχεδιασμού αποτυπώνεται στις εικόνες των ετών 2021–2026, που καταγράφουν τη μετατροπή ενός χώρου με χωράφια και ακαλλιέργητη γη σε ναυτική Βάση. Κάθε στάδιο έχει ημερομηνία και μετρήσιμες διαστάσεις.

2021: Ο χώρος πριν από τα έργα

Η πρώτη δορυφορική φωτογραφία δείχνει ότι μέσα στα χωροταξικά όρια της Βάσης υπάρχουν γεωργική γη, δέντρα και ένας μικρός λιμενοβραχίονας. Δεν φαίνεται καμία σημαντική στρατιωτική υποδομή.

ΓΙΑΝΝΟΣ2.jpeg

 

2024: Η προετοιμασία του εδάφους

Στο βορειοανατολικό τμήμα του χώρου της Βάσης εμφανίζονται χωματουργικές δράσεις, δηλαδή ισοπεδώσεις και διαμορφώσεις του εδάφους. Είναι το στάδιο που προηγείται κάθε οικοδόμησης.

8 Ιανουαρίου 2025: Η πρώτη φάση ανέγερσης καταγράφει:

  • Τέσσερεις σειρές κτηριακών συγκροτημάτων (Α) και πέντε σειρές (Δ).
  • Σαράντα τρία προκατασκευασμένα (Β).
  • Κτηριακά συγκροτήματα υπό ανέγερση (Ε).
  • Εκατόν ένα εμπορευματοκιβώτια (Γ) κοντά στον λιμενοβραχίονα.

18 Δεκεμβρίου 2025: Επέκταση και προς τη θάλασσα

Αποτυπώνονται δεκατέσσερεις αριθμημένες δομές στα συγκροτήματα Α, Β, Δ και Ε. Νέο στοιχείο είναι ότι γίνονται έργα επέκτασης του λιμενοβραχίονα, ενώ οι χωματουργικές δράσεις συνεχίζονται στην παράκτια ζώνη.

30 Αυγούστου 2026: Αφορά στην υφιστάμενη κατάσταση

Ως εκ τούτου, οι νεοαναγερθείσες εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν:

  • Κλειστά υπόστεγα μήκους 166, 90, 52 και 35 μέτρων, με πλάτος 10 μέτρων.
  • Διώροφα κτήρια 36×15 μέτρων και κτηριακό συγκρότημα 35×10 μέτρων.
  • Φωτοβολταϊκό σύστημα 50–80 kWp (κιλοβάτ ισχύος αιχμής).
  • Είκοσι πέντε προκατασκευασμένα.
  • Έργα επέκτασης της αποβάθρας και χωματουργικές διευθετήσεις σε εξέλιξη.

Υπόστεγα, διοικητήριο, στέγαστρα, αποθήκες και φωτοβολταϊκά

Σε λιγότερο από δύο χρόνια, από τον Ιανουάριο του 2025 έως τον Αύγουστο του 2026, η Βάση απέκτησε υπόστεγα, χώρους διαμονής, ενεργειακή αυτονομία και επεκτεινόμενη αποβάθρα. Αυτά δεν είναι ενέργειες προσωρινού χαρακτήρα, αλλά μόνιμου, αφού ο χώρος της Βάσης αποκτά στέγαση, κατοικήσιμες εγκαταστάσεις και δικό του ηλεκτρισμό. Τα έργα προχωρούν συστηματικά, φάση προς φάση.

Τα υπόστεγα, με πλάτος 10 μέτρων, δεν προορίζονται για μικρά σκάφη και μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας (θαλάσσια drones, USV), όπως είναι τα γνωστά τουρκικά, ULAQ, το Albatros-S (ονομασία μεγάλου θαλασσοπουλιού – «αλμπατρός»), που έχουν μήκος περίπου 6–11 μέτρα, καθώς και τα σκάφη τύπου καμικάζι.

Τα διώροφα κτήρια, επιφάνειας περίπου 1.080 τ.μ. το καθένα, θα ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθούν για τη διοίκηση, για κέντρο ελέγχου και επικοινωνιών ή/και για χώρους διαμονής. Τα προκατασκευασμένα είναι συνήθως ταχέως αναπτυσσόμενοι χώροι διαμονής ή/και αποθήκες. Το φωτοβολταϊκό δείχνει ότι η Βάση στοχεύει στην ενεργειακή της αυτονομία, ενώ η επεκτεινόμενη αποβάθρα σημαίνει περισσότερες θέσεις ελλιμενισμού για μικρά και μεσαία σκάφη.

Οι εγκαταστάσεις μπορούν να υποστηρίξουν μικρά σκάφη επιφανείας, θαλάσσια drones, ενδεχομένως μη επανδρωμένα υποβρύχια σκάφη (UUV) και μικρά μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) επιτήρησης, ακόμη και άλλα οπλικά συστήματα, όπως εκτοξευτές ή/και ραντάρ.

Η σημασία της δεύτερης Βάσης και σχέση της με τις τουρκικές

Είναι πρόδηλον ότι το Μπογάζι θα μπορεί να λειτουργεί ως προκεχωρημένη Βάση (forward basing), συμπληρώνοντας έτσι σε στρατηγικό το λιμάνι της Αμμοχώστου. Οι δύο Bάσεις δεν είναι επιφορτισμένες να υπηρετούν τον ίδιο τακτικό σκοπό. Η Αμμόχωστος είναι το κύριο ορμητήριο του τουρκικού στόλου, με ελλιμενισμό μεγάλων πολεμικών πλοίων, με σύνδεση χερσαίων δυνάμεων και ρόλο κόμβου εφοδιασμού. Το Μπογάζι είναι μικρό λιμάνι για εκπαίδευση, περιπολικά, θαλάσσια drones και ειδικές αποστολές. Οι λόγοι δημιουργίας δεύτερης Βάσης αφορούν:

  • Τη διασπορά μέσων. Όταν όλα βρίσκονται σε ένα λιμάνι, ένα πλήγμα ή ένα ατύχημα προκαλεί σοβαρό και υψηλό κόστος.
  • Στις διαφορετικές ανάγκες. Τα μικρά σκάφη θέλουν υπόστεγα και γρήγορη εκτόξευση, όχι βαθιές αποβάθρες.
  • Στο χαμηλό προφίλ. Το Μπογάζι δυσκολεύει την επιτήρηση από τρίτους και ταιριάζει σε παρενόχληση χωρίς κλιμάκωση.

Το Μπογάζι φαίνεται να είναι κρίκος σε μια ευρύτερη στρατηγική αλυσίδα συναφή με τη Γαλάζια Πατρίδα και την αντίληψη ότι η Κύπρος είναι ένα τουρκικό αβύθιστο αεροπλανοφόρο. Η επίσημη επί του θέματος τουρκική έκθεση τοποθετεί τη Διοίκηση Σκαφών στο Ακσάζ, και προβλέπονται υποδομές μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην Τσουκουρόβα (Κιλικία). Σε αυτό προστίθενται η Αλεξανδρέττα (δεύτερη ταξιαρχία πεζοναυτών), η Μερσίνη, η Βάση εναέριων drone στο Λευκόνοικο και τα ραντάρ στον Πενταδάκτυλο. Έτσι δημιουργείται αεροναυτικό πλέγμα επιτήρησης. Συν του ότι η κατεχόμενη Κύπρος προσφέρει προκεχωρημένες Βάσεις, συνεχή επιτήρηση και μειωμένο χρόνο αντίδρασης.

Ασφάλεια της Κύπρου, Ισραήλ και της περιοχής…

Το Ναυτικό της Εθνικής Φρουράς έχει δύο περιπολικά ανοικτής θαλάσσης, που δεν είναι πλοία μάχης, και τους παράκτιους πυραύλους Exocet MM40 Block III. Η αποτροπή εξαρτάται από τα πυρομαχικά που διαθέτει, την αξιοπιστία των συμμαχιών και την πολιτική πρόθεση για την απόκτηση θαλάσσιων drones. Όσα συμβαίνουν επί του κατεχόμενου εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν αφορούν μόνο την ίδια, αλλά και την ευρύτερη περιοχή, καθώς και την ΕΕ στο πλαίσιο της νέας αμυντικής της αρχιτεκτονικής. Συναφώς, θα ήταν δυνατό να επισημανθεί ότι η Τουρκία έχει πλεονέκτημα μάζας (περισσότερες πλατφόρμες και αντοχή σε παρατεταμένες επιχειρήσεις) σε σχέση με το Ισραήλ, το οποίο, όμως, διατηρεί υπεροχή στην ποιότητα. Από την άλλη, το γεγονός ότι διατηρεί συνεχή παρουσία μακριά από τις Βάσεις του φανερώνει μιαν ασυμμετρία, η οποία δουλεύει υπέρ της Τουρκίας σε χαμηλή και μέση ένταση στη θάλασσα. Ως προς τη Συρία, είναι πρόδηλη η σύνδεση του άξονα Αλεξανδρέττα–Χατάι–Κύπρος με τις ακτές της, καθώς και με εκείνες του Λιβάνου.

Γεωπολιτικό παιχνίδι

Στο γεωπολιτικό παιχνίδι υπάρχουν πάντα οι δρόμοι του φυσικού αερίου και των καλωδίων. Συνεπώς, η παρουσία μικρών σκαφών και drones επιτρέπει καθυστέρηση ή αμφισβήτηση ερευνών, αγωγών και καλωδίων χωρίς στρατιωτική σύγκρουση, όπως η κρίση στο ύψος της Κάσου. Σημαντικό είναι και κάτι άλλο: Η Άγκυρα συνδέει τη δική της προβολή ισχύος με τις ενεργειακές οδούς και την ασφάλειά τους για να μπορεί να εισπράττει ανταλλάγματα.

ΕΕ και οι κυρώσεις…

Αυτές οι τουρκικές ενέργειες, όπως και εκείνη του «Ορούτς Ρέις», θα πρέπει να καταγγελθούν στην ΕΕ και να ζητηθούν κυρώσεις, όπως γίνεται στην Ουκρανία, καθώς και στην κ. Μαρία Άνγκελα Ολγκίν, η οποία σε λίγο αναμένεται να αφιχθεί στην Κύπρο ως απεσταλμένη του ΓΓ του ΟΗΕ. Διότι, πώς από τη μια ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συζητά με τον κατοχικό ηγέτη για την εφαρμογή των ΜΟΕ, και από την άλλη η Τουρκία, με τη συνδρομή του Τουφάν Ερχιουρμάν, δημιουργεί συνεχή τετελεσμένα; Ο απώτερος στόχος των τετελεσμένων αυτών είναι ο εξής: Ακόμη και αν επιλυθεί το Κυπριακό στη βάση μιας ομοσπονδίας συνομοσπονδιακού χαρακτήρα, όπως είναι η υπό συζήτηση διευθέτηση, το σημερινό ψευδοκράτος, και αυριανό ισότιμο συνιστών κράτος, να συνεχίσει να εξαρτάται πλήρως από την Άγκυρα. Και ο νόων νοείτο.

ΓΙΑΝΝΟΣΠΙΝΑΚΑΣ.jpeg

simerini.sigmalive.com

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Άμυνα, ειρήνη και περιφερειακοί διάδρομοι

Η αμυντική συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η ενίσχυση των σχέσεων με τη Γαλλία και η προσπάθεια ολοκλήρωσης της ειρηνευτικής συμφωνίας με το Αζερμπαϊτζάν βρέθηκαν στο επίκεντρο του δελτίου «Η φωνή της Αρμενίας», με τη Λιάνα Μανουκιάν, από τη δημόσια ραδιοφωνία της χώρας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η αμυντική συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η ενίσχυση των σχέσεων με τη Γαλλία και η προσπάθεια ολοκλήρωσης της ειρηνευτικής συμφωνίας με το Αζερμπαϊτζάν βρέθηκαν στο επίκεντρο του δελτίου «Η φωνή της Αρμενίας», με τη Λιάνα Μανουκιάν, από τη δημόσια ραδιοφωνία της χώρας.

Το Ερεβάν αναπτύσσει έντονη διπλωματική δραστηριότητα ενόψει της διεθνούς διάσκεψης COP17 για τη βιοποικιλότητα, αξιοποιώντας τις επαφές με ξένους αξιωματούχους για να προωθήσει τόσο τις διμερείς σχέσεις όσο και την περιφερειακή του ατζέντα.

Συνομιλίες στην Ουάσιγκτον για την άμυνα

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συνάντηση του αναπληρωτή υπουργού Άμυνας της Αρμενίας, Καρέν Μπρουτιάν, με τη διευθύντρια της αμερικανικής Υπηρεσίας Συνεργασίας Αμυντικής Ασφάλειας, DSCA, Μέρι Μπεθ Μόργκαν.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στις 14 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο επίσκεψης του Αρμένιου αξιωματούχου στην Ουάσιγκτον. Σύμφωνα με το δελτίο, οι συζητήσεις αφορούσαν την αρμενοαμερικανική συνεργασία στον αμυντικό τομέα. Δεν αναφέρθηκαν συγκεκριμένα εξοπλιστικά προγράμματα ή νέες συμφωνίες.

Πασινιάν: Απόλυτη προτεραιότητα η ειρηνευτική συμφωνία

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν υποδέχθηκε τον προεδρεύοντα του ΟΑΣΕ και επικεφαλής της ελβετικής διπλωματίας, Ινιάτσιο Κάσις.

Ο Αρμένιος πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι η υπογραφή και η κύρωση της ειρηνευτικής συμφωνίας με το Αζερμπαϊτζάν αποτελούν απόλυτη προτεραιότητα για την κυβέρνησή του. Αναφέρθηκε επίσης στην ανάπτυξη των αρμενοελβετικών σχέσεων και στη σημασία των αμοιβαίων επισκέψεων υψηλού επιπέδου.

Από την πλευρά του, ο Κάσις χαιρέτισε τις προσπάθειες εδραίωσης της ειρήνης και εξέφρασε την ελπίδα η υπογραφή της συμφωνίας να πραγματοποιηθεί το συντομότερο δυνατό.

Γκουτέρες: Έμφαση στη διπλωματία και στις περιφερειακές συνδέσεις

Στη συνάντηση του Πασινιάν με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, συζητήθηκαν η περιφερειακή κατάσταση και η πορεία του έργου TRIPP.

Οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τη σημασία του για την άρση των αποκλεισμών στις περιφερειακές συγκοινωνιακές συνδέσεις και την ανάπτυξη της συνεργασίας. Ο Γκουτέρες αξιολόγησε θετικά την αρμενική διπλωματική προσπάθεια για τη σύγκλιση διαφορετικών θέσεων και αναφέρθηκε στην προσωπική συμβολή του Πασινιάν στην ειρηνευτική διαδικασία.

Επαφές με τη Γαλλία και τη Γαλλοφωνία

Στη Ρώμη, ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Αρμενίας, Ρουμπέν Ρουμπινιάν, συναντήθηκε με την πρόεδρο της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης, Γιαέλ Μπρον-Πιβέ, στο περιθώριο της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Προέδρων Κοινοβουλίων.

Οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στην περαιτέρω εμβάθυνση των αρμενογαλλικών σχέσεων, στην κοινοβουλευτική διπλωματία και στις περιφερειακές εξελίξεις.

Ο Πασινιάν υποδέχθηκε επίσης τη γενική γραμματέα του Διεθνούς Οργανισμού Γαλλοφωνίας, Λουίζ Μουσικιουάμπο. Στη συνάντηση αναδείχθηκαν οι προοπτικές μακροπρόθεσμης ειρήνης στον Νότιο Καύκασο, αλλά και η διοργάνωση των αθλητικών και πολιτιστικών Αγώνων της Γαλλοφωνίας στην Αρμενία το 2027.

Το Ερεβάν υποδέχεται την COP17

Ξεχωριστή θέση στο δελτίο είχε η προετοιμασία για τη 17η Διάσκεψη των Μερών της Σύμβασης του ΟΗΕ για τη Βιοποικιλότητα, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Ερεβάν από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου.

Στο εκθεσιακό κέντρο Meridian πραγματοποιήθηκε επίσημη τελετή ύψωσης της σημαίας των Ηνωμένων Εθνών, σηματοδοτώντας ένα σημαντικό στάδιο των προετοιμασιών. Αντιπροσωπείες κρατών, διεθνείς οργανισμοί και εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών θα συζητήσουν την πρόοδο στην προστασία της βιοποικιλότητας και τις επόμενες κοινές δράσεις.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις6 λεπτά πριν

Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά: Ώρες αγωνίας για το ιστορικό μοναστήρι – Η κρίσιμη ημερομηνία της 24ης Οκτωβρίου

Σε κρίσιμη περίοδο βρίσκεται η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Όρος Σινά, καθώς οι διπλωματικές διαβουλεύσεις, οι εσωτερικές διαφωνίες στη...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Καλπάζει… η Ναυτική Βάση του Αττίλα στο Μπογάζι!

Σε λιγότερο από δύο χρόνια, από τον Ιανουάριο του 2025 έως τον Αύγουστο του 2026, η Βάση απέκτησε υπόστεγα, χώρους...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Άμυνα, ειρήνη και περιφερειακοί διάδρομοι

Η αμυντική συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η ενίσχυση των σχέσεων με τη Γαλλία και η προσπάθεια ολοκλήρωσης της ειρηνευτικής...

Γενικά θέματα3 ώρες πριν

Σήμαντρα Ξάνθης: Πρόκληση με τουρκική σημαία από τον Χουσεΐν Ζεϊμπέκ στο τζαμί

Ένα ακόμη επεισόδιο στην απροκάλυπτη στρατηγική τουρκοποίησης και εργαλειοποίησης των θρησκευτικών εκδηλώσεων στη Θράκη εκτυλίχθηκε την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Ποιοι θέλουν την Τουρκία ενεργειακή πύλη αντί της Ελλάδας;

Ενεργειακός ανταγωνισμός, παρασκηνιακές πιέσεις και νέες αμυντικές συνεργασίες συνθέτουν το σκηνικό που περιέγραψε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στις παρεμβάσεις του στον...

Δημοφιλή