Από την Αρμενική Εφημερίδα Αζάτ Ορ

Στο πλαίσιο των πολιτικών και συμβολικών εκδηλώσεων, η αρμενική κοινότητα της Θεσσαλονίκης απέτισε φόρο τιμής στη μνήμη των μαρτύρων της Γενοκτονίας, συμμετέχοντας στην ποδηλατική πορεία που διοργανώθηκε από τη διοίκηση του τοπικού τμήματος της της Ένωσης Αρμενίων Αθλητών Θεσσαλονίκης (HOMENETMEN) από τη Θεσσαλονίκη, στη Παναγία Σουμελά στη Βέροια .

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης της Γενοκτονίας, η αθλητική αυτή πρωτοβουλία είχε επίσης ως στόχο να τιμήσει τη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων, ως έναν φόρο τιμής στα δεινά που υπέστη ένας λαός με κοινή μοίρα, ώστε να μην παραδοθούν στη λήθη. Για τον λόγο αυτό, η πορεία συγκέντρωσε περίπου 70 Αρμένιους και Έλληνες αθλητές, οι οποίοι μαζί με το παρευρισκόμενο πλήθος τίμησαν και έσκυψαν το κεφάλι μπροστά στα απάνθρωπα εγκλήματα εξόντωσης των χριστιανικών λαών.

Το Σάββατο 25 Απριλίου 2025, με σύνθημα «Πορεία Μνήμης», η ποδηλατική διαδρομή προσέλκυσε πολλούς Αρμένιους και Έλληνες συμπατριώτες, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν γύρω από το εντυπωσιακό άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, απ’ όπου και ξεκίνησε η διαδρομή.

Η διοίκηση της Ένωσης Αρμενίων Αθλητών Θεσσαλονίκης (HOMENETMEN) είχε προβεί στις απαραίτητες προετοιμασίες, ώστε πριν από την εκκίνηση των αθλητών να παρουσιαστεί ειδικό καλλιτεχνικό πρόγραμμα.

Σύλλογοι Ποντίων και συγκροτήματα του Αρμενικού Πολιτιστικού και Εκπαιδευτικού Σωματείου @HamazkayinGreece πλαισίωσαν την εκδήλωση με εντυπωσιακούς χορούς, αναδεικνύοντας ότι οι κοινές τραγωδίες των δύο λαών έγιναν σύμβολα επιβίωσης και αντοχής, με στόχο τη διατήρηση της μνήμης των γενοκτονιών και των διωγμών, αλλά και τη διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς που χαρακτηρίζει τους Αρμένιους και τους Έλληνες.

Όλοι οι αθλητές διένυσαν απόσταση 200 χιλιομέτρων για να φτάσουν στον τελικό προορισμό, τη μονή των Ποντίων «Σουμελά». Συγκινητική ήταν η στιγμή όταν κάθε αθλητής στάθηκε μπροστά στο αρμενικό χατσκάρ που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και απέθεσε λουλούδια στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Με ανάλογη πράξη τιμής, μπροστά στο ιερό της ελληνικής εκκλησίας, οι αθλητές στόλισαν το προσκυνητάρι με λουλούδια. Η συγκινητική και ταυτόχρονα εμψυχωτική αυτή εκδήλωση ενίσχυσε όλους τους παρευρισκόμενους, οι οποίοι διατήρησαν ζωντανή τη μνήμη, τον σεβασμό και τη συλλογική δέσμευση για εθνική επιβίωση και συνέχεια.

Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF.

Οι Εκδόσεις Ινφογνώμων διοργανώνουν στην Αθήνα την παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Καραγάτσου με τίτλο «Μετανάστευση και Διαχείριση Συνόρων», ενός έργου που καταπιάνεται με ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα της εποχής: τη μεταναστευτική πίεση, την προστασία των συνόρων και τη στρατηγική διαχείριση των νέων προκλήσεων ασφαλείας.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026, στις 18:30, στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ «Γεώργιος Καραντζάς», στην Ακαδημίας 20, 1ος όροφος, στην Αθήνα.

Το βιβλίο, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ινφογνώμων, φέρει τον υπότιτλο «Ευρωπαϊκές πολιτικές, στρατηγικές και επιχειρησιακή συνεργασία» και αποτελεί τον Α΄ Τόμο μιας μελέτης που προσεγγίζει το μεταναστευτικό όχι μόνο ως κοινωνικό ή ανθρωπιστικό ζήτημα, αλλά και ως πεδίο πολιτικής, ασφάλειας, ευρωπαϊκής συνεργασίας και διαχείρισης συνόρων.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο συγγραφέας Κώστας Καραγάτσος, ο πρέσβης ε.τ. Γεώργιος Αϋφαντής και ο Σάββας Καλεντερίδης, συγγραφέας και εκδότης.

Η παρουσίαση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μια περίοδο κατά την οποία η μετανάστευση και η φύλαξη των συνόρων βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής και ελληνικής δημόσιας συζήτησης. Η Ανατολική Μεσόγειος, τα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, οι ευρωπαϊκές πολιτικές ασύλου, αλλά και η επιχειρησιακή συνεργασία μεταξύ κρατών και υπηρεσιών αποτελούν ζητήματα πρώτης γραμμής για την Ελλάδα.

Το έργο του Κώστα Καραγάτσου επιχειρεί να φωτίσει αυτές τις πτυχές με έμφαση στη στρατηγική διάσταση του μεταναστευτικού και στη διασύνδεσή του με την ευρωπαϊκή πολιτική ασφαλείας. Δεν πρόκειται απλώς για μια θεωρητική προσέγγιση, αλλά για μια προσπάθεια καταγραφής πολιτικών, μηχανισμών και επιχειρησιακών εργαλείων που αφορούν άμεσα χώρες πρώτης γραμμής, όπως η Ελλάδα.

Η είσοδος στην εκδήλωση είναι ελεύθερη.

Γράφει ο Θεοφάνης Μαλκίδης

Παρότι διαβάζεται ως πλεονασμός, χρειάζονται ξανά, μπροστά στη λήθη και στα συμφέροντα, λίγες γραμμές για να υπενθυμίσουμε τη μεγάλη σημασία του Ελληνισμού του Πόντου, της Ιωνίας, της Καππαδοκίας, της Θράκης, όχι μόνο στον πολιτισμό μας ,στην ιστορία μας, αλλά και παγκοσμίως. Και αυτό γιατί εκτός από τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, όλος ο πλανήτης γνωρίζει και έχει ως σημείο αναφοράς το χώρο αυτό, ως οικουμενικό κέντρο πολιτισμού, αρχιτεκτονικής, ιστορίας, αθλητισμού, ζωής, δυστυχώς όμως και θανάτου, με τη Γενοκτονία στις αρχές του 20ου αιώνα.

Η άνοδος του τουρκικού εθνικισμού με την εδραίωση του ρατσιστικού κινήματος των Νεότουρκων στην εξουσία και στη συνέχεια του Μουσταφά Κεμάλ, οδήγησαν στη Γενοκτονία. Από τους περισσότερους 3.000.000 Ελληνίδες και Έλληνες που ζούσαν στην περιοχή αυτή το 1914, πάνω από 1.000.000 δολοφονήθηκαν, ενώ πάνω 1.500.000 ήρθαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα. Άγνωστος αριθμός παρέμεινε ως εξισλαμισμένοι στην Τουρκία, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι βρήκαν καταφύγιο, εκτός από την Ελλάδα και σε άλλες χώρες (ΗΠΑ, Ρωσία, Ιράν, Συρία κ.ά.).

Το τελευταίο μέρος της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας διαδραματίζεται τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 1922, όταν αρχίζει η επίθεση του δασκάλου του Χίτλερ Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος έχοντας υπογράψει σύμφωνο φιλίας και συνεργασίας με τη Σοβιετική Ένωση, τη Γαλλία και Ιταλία, και ενώ οι Βρετανοί φωτογράφιζαν τη φωτιά στην προκυμαία της Σμύρνης(…), μπορεί να ολοκληρώσει το δολοφονικό του έργο!

Η Γενοκτονία των Ελληνίδων και των Ελλήνων από τους Νεότουρκους και τον Μουσταφά Κεμάλ, οι οποίοι  με οργανωμένο σχέδιο στράφηκαν εναντίον τους, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην παγκόσμια ιστορία.

Ωστόσο αυτό το έγκλημα δεν τιμωρήθηκε και έτσι επικράτησε η σιωπή, η παραχάραξη, η προπαγάνδα, η άρνηση. Αυτό όμως δεν μπορούσε (και δεν μπορεί) να συνεχιστεί άλλο και η  ανάδειξη της Γενοκτονίας των προγόνων μας με τις ιστορικές πρωτοβουλίες του αείμνηστου Μιχάλη Χαραλαμπίδη, λαμβάνουν πλέον εκτός από πανελλήνιες και διεθνείς διαστάσεις με τις σχετικές αναγνωρίσεις (ΗΠΑ, Καναδάς, Αυστραλία κ.ά.). Σημαντική στιγμή για την ανάδειξη του αποσιωπημένου εγκλήματος αποτελεί το ψήφισμα (Δεκέμβριος 2007) της International Association of Genocide Scholars  για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, των Ασσυρίων και των Αρμενίων στο διάστημα 1914-1923.

Η συντριπτική υποστήριξη που δόθηκε στο ψήφισμα από την κορυφαία στον κόσμο οργάνωση μελέτης των Γενοκτονιών, βοήθησε στην ανάπτυξη της παγκόσμιας συνείδησης για το έγκλημα εναντίον των προγόνων μας και αποτελεί σημαντικό μέσο, έτσι ώστε η Τουρκία, η οποία αρνείται εντελώς τις Γενοκτονίες των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Ασσυρίων, να τις αναγνωρίσει. Επίσης η έκθεση (2006) του Ολλανδού ευρωβουλευτή Camiel Eurlings για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτέλεσε σημαντική εξέλιξη στο ζήτημα, αφού για πρώτη φορά τέθηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο το θέμα της προσχώρησης της Τουρκίας, συνδεδεμένο με τη Γενοκτονία των  Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων.

Ενώ η ανακοίνωση της ασφαλιστικής εταιρείας New York Life Insurance Co., (Σεπτέμβριος 2008) για αποζημιώσεις στα θύματα της Γενοκτονίας, σηματοδότησε νέες εξελίξεις στο ζήτημα.

Οι εξελίξεις που σημειώθηκαν και σημειώνονται το τελευταίο διάστημα (θυμίζω την αναφορά στο ψήφισμα του προέδρου των ΗΠΑ για τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 2022, όπου υπάρχει αναφορά για τη Γενοκτονία των Ελλήνων) συνιστούν πραγματική πρόοδο για το ζήτημα της αναγνώρισης. Από την παντελή απουσία λόγου και πράξης, από τη σιωπή, την άρνηση, την προπαγάνδα, το θέμα πέρασε στο προσκήνιο προκαλώντας αντιδράσεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Στο μεν πρώτο θεσμοί και πρόσωπα προωθούν πλέον το ζήτημα φέρνοντας προ των ευθυνών το ελληνικό πολιτικό και θεσμικό σύστημα, στο δε εξωτερικό με τη στάση της Τουρκίας που συνεχίζει να αρνείται το μαζικό έγκλημα και τις αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας.

Ωστόσο υπάρχει και ένα σημαντικό ζήτημα που αφορά την Ελληνική Δημοκρατία, η οποία από το 2014 έχει υιοθετήσει σχετικό νόμο (4285) για την κακόβουλη άρνηση, τον ευτελισμό ή η δικαιολόγηση γενοκτονιών, επιβάλλοντας ποινές φυλάκισης από 6 μήνες έως 3 χρόνια και χρηματική ποινή από 5.000 έως 20.000 ευρώ.

Η ρύθμιση αφορά γενοκτονίες, εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που έχουν αναγνωριστεί από την ελληνική Βουλή ή διεθνές δικαστήριο και στοιχειοθετείται όταν η άρνηση γίνεται με κακόβουλο τρόπο, δηλαδή με πρόθεση να προκληθεί μίσος, βία ή να ευτελιστεί η ιστορική μνήμη.

Σκοπός είναι η καταπολέμηση του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, προστατεύοντας την ιστορική αλήθεια αναγνωρισμένων εγκλημάτων. Δυστυχώς όμως η άρνηση στην Ελλάδα παραμένει και μάλιστα επιβραβεύεται όταν στους αρνητές αποδίδονται ακόμη και οδοί προς τιμήν τους, όπως συνέβη με πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης !

Ο αγώνας για την αναγνώριση του εγκλήματος πρέπει να είναι καθολικός, χωρίς καμία απολύτως δικαιολογία και εξαίρεση. Οχι στη σιωπή, όχι στην άρνηση, αναγνώριση της Γενοκτονίας τώρα!