Αναλύσεις
Μπαλτζώης: Θα σας πω τί θα γίνει στα ελληνοτουρκικά
Παρέμβαση του αντιστράτηγου ε.α. Ιωάννη Μπαλτζώη στον Alpha 88,6 Καβάλας και τη Σίσσυ Ακοκαλίδου
GEOPOLITICO
Οι τουρκικές παραβιάσεις του Δικαίου της Θάλασσας σε Διεθνές Συνέδριο
Την ανάληψη ουσιαστικής δράσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση απέναντι στις συνεχιζόμενες τουρκικές παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου στην Ανατολική Μεσόγειο έθεσε επί τάπητος ο Κύπριος ευρωβουλευτής Κώστας Μαυρίδης στο Φόρουμ Schuman για την Ασφάλεια και την Άμυνα. Αναδεικνύοντας την αντίφαση μεταξύ των επανειλημμένων ευρωπαϊκών καταδικών του τουρκολιβυκού μνημονίου και της συνεχιζόμενης προβολής του από την Άγκυρα, έθεσε το ενδεχόμενο επιβολής κυρώσεων, αλλά και συγκρότησης ευρωπαϊκής επιχείρησης για τη διασφάλιση της θαλάσσιας ασφάλειας και της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στην περιοχή.
Την ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να εξετάσει μέτρα απέναντι στις συνεχιζόμενες τουρκικές παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου στην Ανατ. Μεσόγειο, ανέδειξε ο Ευρωβουλευτής Κώστας Μαυρίδης (ΔΗΚΟ – S&D), σε παρέμβασή του στο «Φόρουμ Schuman για την Ασφάλεια και την Άμυνα» το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Ευρωκοινοβούλιο στις Βρυξέλλες με συμμετοχή ευρωπαίων αξιωματούχων, υπουργών και εκπροσώπων από περισσότερες από 80 χώρες εντός κι εκτός ΕΕ, καθώς και διεθνών και περιφερειακών οργανισμών.
Με δύο παρεμβάσεις του ο κ. Μαυρίδης αναφέρθηκε αρχικά στη σημασία σεβασμού των κανόνων του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και στην συνέχεια επικεντρώθηκε εκτενώς στην Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Όπως επεσήμανε, «Συζητήσαμε ήδη για τη διεθνή τάξη και τους κανόνες του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Τώρα συζητούμε για τη θαλάσσια ασφάλεια, με επίκεντρο την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας» κι εξήγησε την σημασία της Σύμβασης με ζητούμενο την εφαρμογή της τονίζοντας ότι: «Ειδικά για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας είναι τόσο σημαντική, ώστε θεωρείται δεσμευτικό πρωτογενές δίκαιο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα 27 κράτη-μέλη της είναι συμβαλλόμενα στη Σύμβαση αυτή.»
Στη συνέχεια, ο Κύπριος Ευρωβουλευτής αναφέρθηκε στην κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο, καταγγέλλοντας τις παράνομες διεκδικήσεις και ενέργειες του καθεστώτος Ερντογάν ως εξής:
«Για να αποφύγω ένα παιγνίδι αλληλοκατηγοριών, θα περιοριστώ στα γεγονότα. Στην Ανατολική Μεσόγειο έχουμε το καθεστώς Ερντογάν, ενεργώντας εκ μέρους της Τουρκίας, το οποίο προβάλλει συγκεκριμένες διεκδικήσεις κι ακολουθώντας πρακτικές που έχουν καταδικαστεί από όλα τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιλαμβανομένων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ύπατου Εκπροσώπου.» Για το λεγόμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο που εμφανίστηκε το 2019, ο κ. Μαυρίδης ανέδειξε τις επανειλημμένες καταδίκες του από το 2019 μέχρι σήμερα και τη σαφή θέση των ευρωπαϊκών θεσμών ότι είναι νομικά άκυρο και ανυπόστατο, και δεν συνάδει με το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά η Τουρκία εξακολουθεί να το προβάλλει.
Καταληκτικά διερωτήθηκε:
«Τι κάνουμε όταν μια χώρα, όπως η Τουρκία, δεν συμμορφώνεται με αυτή τη Διεθνή Σύμβαση για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα; Προχωρούμε ενδεχομένως σε μια νέα επιχείρηση, όπως οι επιχειρήσεις «Ασπίδες» ή «Ειρήνη», για να διασφαλίσουμε τη θαλάσσια ασφάλεια και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στην Ανατολική Μεσόγειο; Επιβάλλουμε κάποιου είδους κυρώσεις;»
Στο περιθώριο του Συνεδρίου ο κ. Μαυρίδης είχε συνάντηση με τον Υπουργό Άμυνας της Ινδίας, κατά την οποία συζήτησαν θέματα κοινού ενδιαφέροντος.
GEOPOLITICO
Οι αποφάσεις Τραμπ-Πούτιν-Σι και η απουσία του Ρώσου προέδρου απ’το γεύμα
Ουκρανία, Ιράν, έλεγχος των πυρηνικών εξοπλισμών και αναδιαμόρφωση των παγκόσμιων ισορροπιών στο επίκεντρο της ιστορικής συνάντησης των τριών ηγετών στη Σενζέν της Κίνας – Το διπλωματικό παρασκήνιο, η επιστροφή του Βλαντίμιρ Πούτιν στο ξενοδοχείο του και οι ανησυχίες της Ευρώπης για αποφάσεις που ενδέχεται να ληφθούν ερήμην της.
Στη Σενζέν της Κίνας έχει μεταφερθεί το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας, με τη συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ, του Βλαντίμιρ Πούτιν και του Σι Τζινπίνγκ, στο περιθώριο της συνόδου του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC), να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον για το μέλλον των διεθνών συγκρούσεων και της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής ασφαλείας.
Οι ηγέτες των τριών μεγάλων πυρηνικών δυνάμεων προσέρχονται στις συνομιλίες με διαφορετικές προτεραιότητες, επιχειρώντας να διερευνήσουν τα περιθώρια συνεννόησης σε ζητήματα που εκτείνονται από τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή μέχρι τον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών.
Ωστόσο, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το διπλωματικό παρασκήνιο που προηγήθηκε της τριμερούς συνάντησης, με την παράταση των συνομιλιών Τραμπ-Σι και την απουσία του Ρώσου προέδρου από το γεύμα των δύο ηγετών.
Γιατί απουσίαζε ο Πούτιν από το τραπέζι
Η υπέρβαση της προβλεπόμενης διάρκειας των διμερών συνομιλιών μεταξύ του Αμερικανού και του Κινέζου προέδρου στη βίλα Kylin επηρέασε το πρόγραμμα της τριμερούς συνάντησης.
Την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Σι Τζινπίνγκ γευμάτιζαν, ο Βλαντίμιρ Πούτιν και τα μέλη της ρωσικής αντιπροσωπείας επέστρεψαν στο ξενοδοχείο τους.
Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, απέδωσε την κίνηση του Ρώσου προέδρου στον προγραμματισμό της συνόδου του APEC και στην ανάγκη να ξεκουραστεί πριν από την τριμερή συνάντηση, επιχειρώντας να διαλύσει τις εντυπώσεις περί ενδεχόμενης διπλωματικής εμπλοκής.
Είχε προηγηθεί σύντομη, εκτός προγράμματος συνάντηση του Τραμπ με τον Πούτιν, η οποία, σύμφωνα με το Radio Free Europe/Radio Liberty, δεν είχε τον χαρακτήρα επίσημων διμερών διαπραγματεύσεων.
Άλλωστε, η ρωσική πλευρά είχε διευκρινίσει ότι δεν προβλεπόταν χωριστή συνάντηση πλήρους κλίμακας μεταξύ των προέδρων των ΗΠΑ και της Ρωσίας.
Η απουσία του Πούτιν από το γεύμα Τραμπ-Σι δεν συνιστούσε αποκλεισμό του από την τριμερή διαδικασία, ανέδειξε όμως το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που παρουσιάζουν οι χωριστές επαφές μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.
Η Ουκρανία στο τραπέζι χωρίς τους Ουκρανούς
Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της συνάντησης είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι προϋποθέσεις για τον τερματισμό του.
Ο Ντόναλντ Τραμπ εξέφρασε την επιθυμία του να συνεργαστούν οι ΗΠΑ και η Κίνα για την επίλυση της σύγκρουσης, αναγνωρίζοντας εμμέσως τη σημασία της επιρροής που διαθέτει το Πεκίνο στις σχέσεις του με τη Μόσχα.
«Θα θέλαμε και οι δύο να βοηθήσουμε σε ό,τι αφορά τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Θα ήθελα να δω να τελειώνει», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος.
Από την πλευρά του, το Κρεμλίνο είχε αναγνωρίσει ότι δύσκολα θα μπορούσε να απουσιάζει το ουκρανικό ζήτημα από μια συνάντηση τέτοιου επιπέδου.
Η προοπτική μιας συνεννόησης μεταξύ Ουάσιγκτον, Μόσχας και Πεκίνου προκαλεί ανησυχία στο Κίεβο και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, καθώς στο συγκεκριμένο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δεν εκπροσωπείται ούτε η Ουκρανία ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το διακύβευμα δεν περιορίζεται στον τερματισμό του πολέμου, αλλά επεκτείνεται και στους όρους υπό τους οποίους θα μπορούσε να διαμορφωθεί η ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας μετά τη σύγκρουση.
Πυρηνικός αφοπλισμός και στρατηγική σταθερότητα
Κεντρική θέση στις αμερικανικές επιδιώξεις κατέχει το ζήτημα του ελέγχου των πυρηνικών εξοπλισμών.
Η Ουάσιγκτον επιθυμεί να διευρύνει το παραδοσιακό πλαίσιο των πυρηνικών διαπραγματεύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, εντάσσοντας σε αυτό και την Κίνα.
Το Πεκίνο, ωστόσο, δεν εμφανίζεται διατεθειμένο να συμμετάσχει σε μια τέτοια διαδικασία με τους ίδιους όρους που ισχύουν για τις άλλες δύο δυνάμεις, δεδομένων των σημαντικών διαφορών στο μέγεθος των πυρηνικών τους οπλοστασίων.
Η κινεζική πλευρά περιγράφει τη συνάντηση ως ευκαιρία για την προώθηση της παγκόσμιας ειρήνης και τη διατήρηση της στρατηγικής σταθερότητας, χωρίς αυτό να συνεπάγεται αποδοχή των αμερικανικών προτάσεων.
Οι διαφορετικές προσεγγίσεις καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολη την επίτευξη μιας συνολικής συμφωνίας για τους πυρηνικούς εξοπλισμούς.
Το Ιράν και οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή
Στην ατζέντα των συνομιλιών περιλαμβάνονται επίσης το Ιράν και οι ευρύτερες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
Οι στενές σχέσεις της Τεχεράνης με τη Μόσχα και το Πεκίνο προσδίδουν ιδιαίτερη σημασία στις θέσεις που θα διατυπώσουν ο Ρώσος και ο Κινέζος πρόεδρος.
Για την Ουάσιγκτον, η δυνατότητα συνεννόησης με τις δύο μεγάλες δυνάμεις στο συγκεκριμένο ζήτημα συνδέεται με τις επιδιώξεις της για την περιφερειακή ασφάλεια και την αποτροπή νέων συγκρούσεων.
Ωστόσο, τα αντικρουόμενα στρατηγικά συμφέροντα των τριών χωρών περιορίζουν τα περιθώρια μιας ευρύτερης σύγκλισης.
Το μεγάλο παζάρι ΗΠΑ-Κίνας για την οικονομία και την τεχνολογία
Πέρα από τις γεωπολιτικές εξελίξεις, οι διμερείς συνομιλίες Τραμπ και Σι επικεντρώνονται και στα ανοιχτά μέτωπα μεταξύ των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του πλανήτη.
Οι αμερικανικοί περιορισμοί στην πρόσβαση της Κίνας σε προηγμένους ημιαγωγούς και τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και οι κινεζικοί έλεγχοι στις εξαγωγές κρίσιμων ορυκτών, αποτελούν βασικά σημεία τριβής.
Οι δύο πλευρές επιχειρούν να διατηρήσουν την εμπορική εκεχειρία, η οποία προβλέπεται να εκπνεύσει στις 10 Ιανουαρίου 2027, εφόσον δεν υπάρξει νέα συμφωνία.
Η οικονομική και τεχνολογική αντιπαράθεση αποτελεί άλλωστε μία από τις σημαντικότερες διαστάσεις του ανταγωνισμού μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου για τη διαμόρφωση των παγκόσμιων συσχετισμών ισχύος.
Το παρασκήνιο για το κοινό ανακοινωθέν
Ενδεικτικές των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι τρεις πλευρές είναι οι διαβουλεύσεις για την έκδοση κοινής δήλωσης.
Ο σύμβουλος του Ρώσου προέδρου για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Γιούρι Ουσακόφ, είχε γνωστοποιήσει ότι βρίσκονταν σε εξέλιξη εντατικές διαπραγματεύσεις για τη διαμόρφωση ενός κοινού κειμένου.
Σύμφωνα, ωστόσο, με το νοτιοκορεατικό πρακτορείο Yonhap, δεν είχε αποσαφηνιστεί κατά πόσο οι τρεις ηγέτες θα κατέληγαν σε κοινό ανακοινωθέν ή εάν κάθε πλευρά θα παρουσίαζε χωριστά τη δική της αποτίμηση των συνομιλιών.
Το ουσιαστικό ζητούμενο της συνάντησης στη Σενζέν είναι εάν οι τρεις μεγάλες δυνάμεις μπορούν να διαμορφώσουν ένα ελάχιστο κοινό πλαίσιο συνεννόησης για τις διεθνείς κρίσεις, παρά τις σημαντικές διαφορές που τις χωρίζουν.
Η συμβολική βαρύτητα της συνάντησης είναι δεδομένη. Εκείνο που μένει να αποδειχθεί είναι εάν θα μετουσιωθεί σε συγκεκριμένες συμφωνίες και ποιες επιπτώσεις θα έχουν αυτές για τις χώρες που δεν βρίσκονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
GEOPOLITICO
Καρακωστάνογλου: 12 μίλια στο Αιγαίο, θέσπιση ΑΟΖ και οριοθέτηση με την Κύπρο
Ο Βενιαμίν Καρακωστάνογλου μιλά στον Νίκο Παπαδάτο, στο Diplomatic Front, για τα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο, τη θέσπιση ΑΟΖ και την οριοθέτηση με την Κυπριακή Δημοκρατία.
Ο Βενιαμίν Καρακωστάνογλου καλεί την Αθήνα να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο, να θεσπίσει ΑΟΖ και να προχωρήσει σε οριοθέτηση με την Κυπριακή Δημοκρατία. Μιλώντας στον Νίκο Παπαδάτο, στο Diplomatic Front, εξηγεί πώς θα μπορούσε να διασφαλιστεί η διεθνής ναυσιπλοΐα και γιατί θεωρεί λάθος τον χειρισμό της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο και η οριοθέτηση με την Κύπρο
Η Ελλάδα έπρεπε να είχε κινηθεί δικαστικά αμέσως μετά την υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου, τον Νοέμβριο του 2019, εκτιμά ο Καρακωστάνογλου. Επικαλείται την προσφυγή του 1976, όταν η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή ζήτησε προσωρινά μέτρα από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου. Χαρακτηρίζει το μνημόνιο ανυπόστατο, καθώς, όπως υποστηρίζει, η χάραξη παρακάμπτει τις θαλάσσιες ζώνες που δικαιούνται τα ελληνικά νησιά.
Η συμφωνία Ελλάδας–Αιγύπτου του 2020 οριοθέτησε μέρος της ΑΟΖ των δύο χωρών και άφησε ανοιχτή τη συνέχεια προς ανατολάς. Στο ενδεχόμενο τριμερούς διαπραγμάτευσης με συμμετοχή της Τουρκίας, ο Καρακωστάνογλου προκρίνει τη συνέχιση των διμερών συνομιλιών Αθήνας–Καΐρου και ζητά να διατηρηθεί η συμφωνία Κύπρου–Αιγύπτου του 2003. Καλεί επίσης Αθήνα και Λευκωσία να προχωρήσουν στη δική τους οριοθέτηση, λαμβάνοντας υπόψη τις ακτές της ανατολικής Κρήτης, της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κάσου και του συμπλέγματος του Καστελλορίζου.
Με ρηματική διακοίνωση της 5ης Νοεμβρίου 2026 προς τον ΟΗΕ, η Αίγυπτος επανέλαβε ότι θεωρεί άκυρο το τουρκολιβυκό μνημόνιο και ότι η αναφερόμενη έγκρισή του από την πλευρά της ανατολικής Λιβύης δεν μεταβάλλει τη θέση της για τις έννομες συνέπειές του έναντι του Καΐρου.
Τι δικαιούνται τα νησιά και πώς χαράσσεται η μέση γραμμή
Ο Καρακωστάνογλου στηρίζει το επιχείρημά του στο άρθρο 121 της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Κατά κανόνα, τα νησιά δικαιούνται τις ίδιες θαλάσσιες ζώνες με τις ηπειρωτικές ακτές. Η εξαίρεση αφορά τους βράχους που δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση ή δική τους οικονομική ζωή. Διατηρούν αιγιαλίτιδα και συνορεύουσα ζώνη και εξαιρούνται από το καθεστώς ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας.
Ο νομικός υποστηρίζει ότι η μέση γραμμή πρέπει να αποτελεί την αφετηρία της ελληνικής θέσης, ιδίως νοτίως της Κρήτης. Η δυνατότητα ενός νησιού να έχει ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα και η επήρειά του στην τελική οριοθέτηση είναι χωριστά νομικά ζητήματα. Στη νομολογία της Χάγης, η προσωρινή γραμμή ίσης απόστασης μπορεί να προσαρμοστεί με βάση τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης.
Τα 12 μίλια και ο διάδρομος για τη ναυσιπλοΐα
Ο Καρακωστάνογλου ξεχωρίζει την υφαλοκρηπίδα, όπου τα δικαιώματα του παράκτιου κράτους υφίστανται αυτοδικαίως, από την ΑΟΖ, η οποία πρέπει να θεσπιστεί και καλύπτει επίσης δικαιώματα στους πόρους των υπερκείμενων υδάτων. Ζητά ρυθμίσεις για την αλιεία στις περιοχές όπου η Ελλάδα έχει οριοθετήσει ΑΟΖ, ευθείες γραμμές βάσης όπου συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις και αξιοποίηση των δυνατοτήτων που δίνει η Σύμβαση για τη συνορεύουσα ζώνη και την προστασία των ενάλιων αρχαιοτήτων.
Κατά την εκτίμησή του, η θέσπιση ΑΟΖ θα ωφελούσε την Ελλάδα ακόμη και με αιγιαλίτιδα ζώνη έξι μιλίων. Επιμένει στην επέκταση στα 12 και προτείνει διάδρομο ανάμεσα στις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα, με καθεστώς πλου διέλευσης για τα πλοία που κινούνται μεταξύ Αιγαίου και Εύξεινου Πόντου. Συνδέει την πρότασή του με το συμφέρον της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας στη διατήρηση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας.
Κριτική για τη γαλλική διακοίνωση και τη Διακήρυξη των Αθηνών
Ο Καρακωστάνογλου χαρακτηρίζει λάθος τον χειρισμό της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης για τις έρευνες του «Abeille Marengo». Εκτιμά ότι δίνει στην Άγκυρα επιχείρημα υπέρ της θέσης της ότι στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να ισχύουν εξαιρέσεις από τους γενικούς κανόνες. Ο ίδιος επισημαίνει ότι οι διατάξεις για τις κλειστές και ημίκλειστες θάλασσες προβλέπουν συνεργασία για τη διαχείριση των έμβιων πόρων, την περιβαλλοντική προστασία και την επιστημονική έρευνα. Η ελληνική κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι η διακοίνωση δεν συνεπάγεται αναγνώριση θαλάσσιας δικαιοδοσίας τρίτου κράτους και ότι δεν ζητήθηκε τουρκική άδεια.
Στην ίδια συνέντευξη ασκεί κριτική στη Διακήρυξη των Αθηνών του 2023, στις τουρκικές αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών και στις τουρκικές πρωτοβουλίες για θαλάσσια πάρκα. Χαιρετίζει την αναφορά του πρωθυπουργού στον ΟΗΕ στα δικαιώματα της Κρήτης και της Ρόδου και υπογραμμίζει ότι η ενίσχυση των ελληνικών θέσεων διεθνώς είναι ευθύνη της Αθήνας. Κλείνει προτείνοντας να διδάσκονται οι βασικές έννοιες του Δικαίου της Θάλασσας ήδη στο λύκειο.
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
GEOPOLITICO3 μήνες πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
GEOPOLITICO1 εβδομάδα πρινΤι αναφέρει η διακοίνωση της Γαλλίας στην Τουρκία: «Δεν εμπλεκόμαστε στις διαφορές σας με την Ελλάδα»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
GEOPOLITICO3 μήνες πρινΙνδός στρατηγός προειδοποιεί τον Ερντογάν: «Θα κάνουμε κομμάτια κάθε τουρκική αρμάδα που θα σπεύσει να βοηθήσει το Πακιστάν»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΣύμβαση ΟΗΕ της Βαρκελώνης: “Άγκυρα, έχεις υπογράψει”! “Αθήνα για ποιον λόγο σιωπάς”;
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΠροσχέδιο Νόμου, για “ΑΟΖ και 12 μίλια” των ακαδημαϊκών χαρτών: ΟΗΕ-Σεβίλλης
