Η αμυντική συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η ενίσχυση των σχέσεων με τη Γαλλία και η προσπάθεια ολοκλήρωσης της ειρηνευτικής συμφωνίας με το Αζερμπαϊτζάν βρέθηκαν στο επίκεντρο του δελτίου «Η φωνή της Αρμενίας», με τη Λιάνα Μανουκιάν, από τη δημόσια ραδιοφωνία της χώρας.

Το Ερεβάν αναπτύσσει έντονη διπλωματική δραστηριότητα ενόψει της διεθνούς διάσκεψης COP17 για τη βιοποικιλότητα, αξιοποιώντας τις επαφές με ξένους αξιωματούχους για να προωθήσει τόσο τις διμερείς σχέσεις όσο και την περιφερειακή του ατζέντα.

Συνομιλίες στην Ουάσιγκτον για την άμυνα

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συνάντηση του αναπληρωτή υπουργού Άμυνας της Αρμενίας, Καρέν Μπρουτιάν, με τη διευθύντρια της αμερικανικής Υπηρεσίας Συνεργασίας Αμυντικής Ασφάλειας, DSCA, Μέρι Μπεθ Μόργκαν.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στις 14 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο επίσκεψης του Αρμένιου αξιωματούχου στην Ουάσιγκτον. Σύμφωνα με το δελτίο, οι συζητήσεις αφορούσαν την αρμενοαμερικανική συνεργασία στον αμυντικό τομέα. Δεν αναφέρθηκαν συγκεκριμένα εξοπλιστικά προγράμματα ή νέες συμφωνίες.

Πασινιάν: Απόλυτη προτεραιότητα η ειρηνευτική συμφωνία

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν υποδέχθηκε τον προεδρεύοντα του ΟΑΣΕ και επικεφαλής της ελβετικής διπλωματίας, Ινιάτσιο Κάσις.

Ο Αρμένιος πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι η υπογραφή και η κύρωση της ειρηνευτικής συμφωνίας με το Αζερμπαϊτζάν αποτελούν απόλυτη προτεραιότητα για την κυβέρνησή του. Αναφέρθηκε επίσης στην ανάπτυξη των αρμενοελβετικών σχέσεων και στη σημασία των αμοιβαίων επισκέψεων υψηλού επιπέδου.

Από την πλευρά του, ο Κάσις χαιρέτισε τις προσπάθειες εδραίωσης της ειρήνης και εξέφρασε την ελπίδα η υπογραφή της συμφωνίας να πραγματοποιηθεί το συντομότερο δυνατό.

Γκουτέρες: Έμφαση στη διπλωματία και στις περιφερειακές συνδέσεις

Στη συνάντηση του Πασινιάν με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, συζητήθηκαν η περιφερειακή κατάσταση και η πορεία του έργου TRIPP.

Οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τη σημασία του για την άρση των αποκλεισμών στις περιφερειακές συγκοινωνιακές συνδέσεις και την ανάπτυξη της συνεργασίας. Ο Γκουτέρες αξιολόγησε θετικά την αρμενική διπλωματική προσπάθεια για τη σύγκλιση διαφορετικών θέσεων και αναφέρθηκε στην προσωπική συμβολή του Πασινιάν στην ειρηνευτική διαδικασία.

Επαφές με τη Γαλλία και τη Γαλλοφωνία

Στη Ρώμη, ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Αρμενίας, Ρουμπέν Ρουμπινιάν, συναντήθηκε με την πρόεδρο της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης, Γιαέλ Μπρον-Πιβέ, στο περιθώριο της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Προέδρων Κοινοβουλίων.

Οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στην περαιτέρω εμβάθυνση των αρμενογαλλικών σχέσεων, στην κοινοβουλευτική διπλωματία και στις περιφερειακές εξελίξεις.

Ο Πασινιάν υποδέχθηκε επίσης τη γενική γραμματέα του Διεθνούς Οργανισμού Γαλλοφωνίας, Λουίζ Μουσικιουάμπο. Στη συνάντηση αναδείχθηκαν οι προοπτικές μακροπρόθεσμης ειρήνης στον Νότιο Καύκασο, αλλά και η διοργάνωση των αθλητικών και πολιτιστικών Αγώνων της Γαλλοφωνίας στην Αρμενία το 2027.

Το Ερεβάν υποδέχεται την COP17

Ξεχωριστή θέση στο δελτίο είχε η προετοιμασία για τη 17η Διάσκεψη των Μερών της Σύμβασης του ΟΗΕ για τη Βιοποικιλότητα, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Ερεβάν από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου.

Στο εκθεσιακό κέντρο Meridian πραγματοποιήθηκε επίσημη τελετή ύψωσης της σημαίας των Ηνωμένων Εθνών, σηματοδοτώντας ένα σημαντικό στάδιο των προετοιμασιών. Αντιπροσωπείες κρατών, διεθνείς οργανισμοί και εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών θα συζητήσουν την πρόοδο στην προστασία της βιοποικιλότητας και τις επόμενες κοινές δράσεις.

Ενεργειακός ανταγωνισμός, παρασκηνιακές πιέσεις και νέες αμυντικές συνεργασίες συνθέτουν το σκηνικό που περιέγραψε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στις παρεμβάσεις του στον Πελοπόννησος FM και στην ΑΡΤ. Ο δημοσιογράφος του Directus.gr επικέντρωσε την ανάλυσή του στον Κάθετο Διάδρομο, στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και στις τουρκικές κινήσεις στη Λιβύη, αναδεικνύοντας παράλληλα τη σημασία της συνεργασίας της Ελλάδας με την Ινδία και το Ισραήλ.

Κεντρικό μήνυμά του ήταν ότι η Αθήνα πρέπει να υπερασπιστεί έμπρακτα τα στρατηγικά της έργα και να παρακολουθεί τις ανακατατάξεις στην περιοχή, χωρίς να θεωρεί δεδομένη τη στάση κανενός εταίρου.

Ο Κάθετος Διάδρομος στο επίκεντρο της σύγκρουσης

Στον Πελοπόννησος FM, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας συνέδεσε τις εξελίξεις γύρω από την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ με τον ανταγωνισμό για τις διαδρομές μεταφοράς αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου προς την Ευρώπη.

Κατά την ανάλυσή του, πίσω από την αντιπαράθεση προσώπων βρίσκεται μια ευρύτερη σύγκρουση επιχειρηματικών και γεωπολιτικών συμφερόντων. Αναφέρθηκε στη Venture Global και στην Argent LNG, υποστηρίζοντας ότι οι διαφορετικές συνεργασίες και επιδιώξεις τους συνδέονται με το ερώτημα ποια χώρα θα ενισχυθεί ως ενεργειακή πύλη προς τα Βαλκάνια: η Ελλάδα ή η Τουρκία.

Ο ίδιος δεν προεξόφλησε ακύρωση του Κάθετου Διαδρόμου. Αντιθέτως, επισήμανε ότι πρόκειται για σχεδιασμό που προϋπήρχε της παρουσίας της Γκίλφοϊλ στην Ελλάδα και διαθέτει ευρύτερη αμερικανική πολιτική υποστήριξη. Η ανησυχία του αφορά ενδεχόμενες καθυστερήσεις και αλλαγές στους επιχειρηματικούς συσχετισμούς.

Στο πλαίσιο αυτό, διατύπωσε το σενάριο ότι πιθανός έλεγχος εταιρειών που συμμετέχουν στον σχεδιασμό θα μπορούσε να επηρεάσει την πορεία του έργου. Πρόκειται για ενδεχόμενο που έθεσε ο ίδιος, όχι για ανακοίνωση αναστολής ή ακύρωσης.

Το διπλωματικό κενό και ο ρόλος Μπάρακ

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάγκη άμεσης επικοινωνίας της Αθήνας με το περιβάλλον του Αμερικανού προέδρου. Όπως εκτίμησε, μια παρατεταμένη μεταβατική περίοδος στην αμερικανική πρεσβεία θα μπορούσε να δυσκολέψει την προώθηση ελληνικών θέσεων σε μια κρίσιμη συγκυρία.

Αντιπαρέβαλε αυτή την προοπτική με τη δραστηριότητα του Τομ Μπάρακ, τον οποίο περιέγραψε ως παράγοντα με ισχυρή πρόσβαση στην Ουάσιγκτον και έντονη παρουσία στις περιφερειακές εξελίξεις. Κατά τον Μουντζουρούλια, η κινητικότητά του ευνοεί τουρκικές επιδιώξεις και απαιτεί στενή ελληνική παρακολούθηση.

Για τις καταγγελίες που συζητήθηκαν γύρω από την Γκίλφοϊλ, τόνισε ότι η διερεύνησή τους ανήκει στις αρμόδιες αμερικανικές αρχές. Παράλληλα, όταν αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο τουρκικής εμπλοκής στο παρασκήνιο, διευκρίνισε ότι πρόκειται για προσωπική εκτίμηση που δεν μπορεί να αποδείξει.

GSI: Η NAVTEX και η δοκιμασία της αποφασιστικότητας

Στην παρέμβασή του στην ΑΡΤ, έθεσε στο επίκεντρο την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, υποστηρίζοντας ότι η προώθησή της θα αποτελέσει κρίσιμη δοκιμασία για την ελληνική αποφασιστικότητα.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που επικαλέστηκε, η Nexans είχε απευθυνθεί στις ελληνικές αρχές για τις διαδικασίες έκδοσης NAVTEX, προκειμένου να προχωρήσουν οι έρευνες για την πόντιση του καλωδίου. Ανέφερε την 26η Οκτωβρίου ως χρονικό ορόσημο για τις επόμενες εξελίξεις, χωρίς να παρουσιάσει επίσημη ανακοίνωση οριστικού χρονοδιαγράμματος.

Εκτίμησε ότι η Άγκυρα ενδέχεται να αντιδράσει με αντι-NAVTEX ή με παρουσία πολεμικών πλοίων. Υπογράμμισε, επίσης, τη σημασία που θα είχε η γαλλική σημαία στο ερευνητικό σκάφος, θεωρώντας ότι μια τουρκική παρεμπόδιση θα έθετε ζήτημα και για το Παρίσι.

«Δεν θέλουμε πόλεμο, αλλά πρέπει να υπερασπιστούμε την εθνική μας κυριαρχία», ήταν το μήνυμά του, ζητώντας προετοιμασία και σαφή στάση απέναντι στην πιθανότητα δημιουργίας νέων τετελεσμένων.

Λιβύη: Τουρκικές πιέσεις και ισραηλινό αντίβαρο

Για τη Λιβύη, ο Μουντζουρούλιας υποστήριξε ότι η Τουρκία εντείνει τις προσπάθειές της για την προώθηση του τουρκολιβυκού μνημονίου και στην ανατολική πλευρά της χώρας.

Επικαλούμενος πληροφορίες του, περιέγραψε πιέσεις προς τον Σαντάμ Χαφτάρ και την οικογένεια Χαφτάρ, με στόχο να διευκολυνθεί η κοινοβουλευτική έγκρισή του.

Παράλληλα, ανέφερε ότι το Ισραήλ επιχειρεί να λειτουργήσει ανασχετικά μέσω των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και των διαύλων τους με την ανατολική Λιβύη. Κατά την περιγραφή του, το ζητούμενο αυτής της παρέμβασης είναι να αποτραπεί η προώθηση του μνημονίου, με προσφορά στήριξης προς την πλευρά Χαφτάρ.

Οι συγκεκριμένες αναφορές παρουσιάστηκαν ως πληροφορίες του δημοσιογράφου για το παρασκήνιο και όχι ως δημοσιοποιημένες επίσημες συμφωνίες.

Ινδία και Ισραήλ: Από τις αγορές στη συμπαραγωγή

Στο αμυντικό πεδίο, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στη συνεργασία με την Ινδία. Ανέφερε ότι, σύμφωνα με την ενημέρωσή του, προωθείται κοινή παραγωγή οπλικών συστημάτων με την Ελλάδα, συνδέοντας αυτή την προοπτική με τον ανταγωνισμό Ινδίας–Τουρκίας και τη στήριξη της Άγκυρας προς το Πακιστάν.

Για την Κύπρο, έκανε λόγο για πρόταση εκπαίδευσης ναυτικού προσωπικού από την Ινδία, καθώς και για σκέψεις ενδεχόμενης παραχώρησης μεταχειρισμένου πολεμικού πλοίου. Η τελευταία αναφορά αφορούσε προοπτική υπό εξέταση και όχι ολοκληρωμένη παραχώρηση.

Παράλληλα, μίλησε για συζητήσεις με το Ισραήλ γύρω από τους πυραύλους LORA και για πιθανή συμμετοχή ελληνικών εταιρειών στην παραγωγή τους. Το ουσιαστικό διακύβευμα, όπως το έθεσε, είναι η Ελλάδα να αποκτήσει βιομηχανικό ρόλο στις αμυντικές συνεργασίες της.

Κλείνοντας, εξέφρασε ανησυχία για τις περιφερειακές προσεγγίσεις της Τουρκίας με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, καθώς και για τη στάση της Αιγύπτου. Ζήτησε από την ελληνική κυβέρνηση καθαρές απαντήσεις και ενεργή διπλωματία, ώστε τα ενεργειακά έργα και οι αμυντικές συνεργασίες να μετατραπούν σε πραγματικό στρατηγικό πλεονέκτημα.

Η μάχη για την Ταΐζ στην Υεμένη μπορεί, κατά τον Σταύρο Καλεντερίδη, να αποτελέσει σημείο καμπής για την ισορροπία δυνάμεων στην Ερυθρά Θάλασσα, με συνέπειες που φτάνουν μέχρι την Ελλάδα. Στην ανάλυσή του το Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026, συνδέει τις επιχειρήσεις των Χούθι με την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, τις κινήσεις της Σαουδικής Αραβίας και το ενδεχόμενο ενεργότερης αιγυπτιακής εμπλοκής.

Παράλληλα, αναδεικνύει δύο ακόμη μέτωπα: την αντιπαράθεση Αιγύπτου–Αιθιοπίας για τον Νείλο και την τουρκική ενεργειακή δραστηριότητα στον Εύξεινο Πόντο, την οποία αντιπαραβάλλει με τις δυσκολίες προώθησης της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου.

Η Ταΐζ ως στρατηγικό κλειδί

Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκεται η Ταΐζ, την οποία ο Καλεντερίδης περιγράφει ως κρίσιμο αστικό προπύργιο των δυνάμεων που αντιμάχονται τους Χούθι. Σύμφωνα με την εικόνα που παρουσιάζει, η πίεση γύρω από την πόλη αυξάνεται, με συγκρούσεις για τον έλεγχο υψωμάτων, οδικών αξόνων και περασμάτων.

Η σημασία της, όπως εξηγεί, υπερβαίνει τα όρια μιας τοπικής αναμέτρησης. Ενδεχόμενη κατάληψή της θα μπορούσε να διευκολύνει την προώθηση των Χούθι προς το Άντεν και να ενισχύσει τη δυνατότητά τους να επηρεάζουν τις προσβάσεις προς τον ομώνυμο κόλπο.

Ο ίδιος επιμένει ότι οι ακτές και τα υψίπεδα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ενιαίο θέατρο επιχειρήσεων. Οι δρόμοι που συνδέουν την ενδοχώρα με τη θάλασσα, τα ορεινά περάσματα και οι γραμμές ανεφοδιασμού καθορίζουν, στην προσέγγισή του, την αντοχή της άμυνας και τις δυνατότητες προέλασης.

Η πιθανή πτώση της Ταΐζ παρουσιάζεται επομένως ως σενάριο με στρατιωτικές και πολιτικές προεκτάσεις: θα έπληττε το κύρος των αντιπάλων των Χούθι και θα μπορούσε να ανατρέψει τους υπολογισμούς των περιφερειακών υποστηρικτών τους.

Το βαρύ κόστος για τους αμάχους

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στην ανθρωπιστική διάσταση των συγκρούσεων. Στην περιγραφή του περιλαμβάνονται εκτοπισμοί κατοίκων, ελλείψεις τροφίμων, καυσίμων και φαρμάκων, καθώς και σοβαρές δυσκολίες λειτουργίας των νοσοκομείων.

Αναφέρεται επίσης σε επιθέσεις στο Άντεν, μεταξύ άλλων κοντά σε πολιτικό αεροσκάφος που ετοιμαζόταν να αναχωρήσει για το Κάιρο. Ο Καλεντερίδης καταδικάζει τη διακινδύνευση της ζωής επιβατών και πληρωμάτων, επισημαίνοντας τον κίνδυνο που δημιουργεί η μεταφορά των επιχειρήσεων σε υποδομές με πολιτική χρήση.

Η πίεση στη Σαουδική Αραβία

Στην ανάλυσή του υποστηρίζει ότι οι επιθέσεις των Χούθι ασκούν πίεση στη Σαουδική Αραβία τόσο στρατιωτικά όσο και οικονομικά. Το διακύβευμα, όπως το θέτει, αφορά την προστασία κρίσιμων εγκαταστάσεων, την ασφάλεια των μετακινήσεων και την εμπιστοσύνη επισκεπτών και επενδυτών.

Συνδέει αυτή την πίεση με την προσπάθεια του Ριάντ να εξασφαλίσει περιφερειακή υποστήριξη. Παράλληλα, παρουσιάζει τις αλληλοκατηγορίες Σαουδικής Αραβίας και Ιράν, με τη σαουδαραβική πλευρά να αποδίδει στην Τεχεράνη ρόλο στην κλιμάκωση και την ιρανική να αρνείται την ευθύνη για τις επιχειρήσεις των Χούθι.

Το αιγυπτιακό ενδεχόμενο και η τουρκική παράμετρος

Ξεχωριστό βάρος δίνει στις αναφορές που παρουσιάζει για ενδεχόμενη αιγυπτιακή αμυντική συνδρομή προς τη Σαουδική Αραβία, εφόσον αυτή ζητηθεί. Εκτιμά ότι μια τέτοια εξέλιξη θα διεύρυνε την εμπλοκή περιφερειακών δυνάμεων και θα επηρέαζε τις μεταξύ τους σχέσεις.

Για την Αθήνα, κατά τον ίδιο, έχει ιδιαίτερη σημασία η πιθανότητα περαιτέρω σύγκλισης Καΐρου και Άγκυρας, τόσο μέσω της Σωμαλίας όσο και μέσα από την υποστήριξη της Σαουδικής Αραβίας.

Η ανησυχία που διατυπώνει αφορά τα περιθώρια τουρκικής επιρροής σε μια περιοχή όπου συναντώνται θαλάσσιες οδοί, ενεργειακά συμφέροντα και περιφερειακές αντιπαραθέσεις.

Νείλος και Κέρας της Αφρικής

Στο ίδιο γεωπολιτικό πλαίσιο εντάσσει τη διένεξη Αιγύπτου–Αιθιοπίας για το Μεγάλο Φράγμα της Αιθιοπικής Αναγέννησης. Παρουσιάζει την αιγυπτιακή ανησυχία για την επάρκεια νερού, ιδιαίτερα σε συνθήκες ξηρασίας, και την αιθιοπική επιδίωξη αξιοποίησης του υδροηλεκτρικού δυναμικού.

Συνδέει επίσης τη διαμάχη με την επιδίωξη της Αιθιοπίας να αποκτήσει θαλάσσια πρόσβαση, τις σχέσεις Σωμαλίας–Σομαλιλάνδης και την παρουσία εξωτερικών δυνάμεων. Αναφέρεται ειδικά στην Κίνα, υπογραμμίζοντας τη σημασία των επενδύσεών της και της σιδηροδρομικής σύνδεσης Αντίς Αμπέμπα–Τζιμπουτί.

Η ενεργειακή αντιπαραβολή με την Ελλάδα

Στην αρχή της εκπομπής, ο Καλεντερίδης αναφέρεται στην πλωτή μονάδα επεξεργασίας φυσικού αερίου «Osman Gazi» και στους τουρκικούς σχεδιασμούς για το κοίτασμα Σακάρια στον Εύξεινο Πόντο.

Στη δική του ανάγνωση, η Άγκυρα συνδέει τις ενεργειακές υποδομές με τη ρητορική της «Γαλάζιας Πατρίδας», επιδιώκοντας να μετατρέψει την οικονομική δραστηριότητα σε εργαλείο στρατηγικής ισχύος. Αντιπαραβάλλει αυτή την κινητικότητα με τις εκκρεμότητες γύρω από το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου και ασκεί έντονη κριτική στην ελληνική πολιτική ηγεσία.

Το βασικό μήνυμα της ανάλυσής του είναι ότι οι εξελίξεις στην Υεμένη και στην Ερυθρά Θάλασσα συνδέονται με άμεσα ελληνικά συμφέροντα: τη ναυτιλία, την ασφάλεια των εμπορικών διαδρομών, το κόστος των μεταφορών και τις ισορροπίες με χώρες όπως η Αίγυπτος. Υπό αυτό το πρίσμα, καλεί την Αθήνα να παρακολουθεί τις περιφερειακές ανακατατάξεις ως μέρος της δικής της στρατηγικής εξίσωσης.