Ο Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος από την παιδική του ηλικία οραματιζόταν την πτώση των αριστερών καθεστώτων, καλείται πλέον, ως ο πρώτος Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών με καταγωγή από τη Λατινική Αμερική, να διαχειριστεί μια κρίσιμη γεωπολιτική πρόκληση. Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας έχει αναλάβει το σύνθετο έργο του σχεδιασμού της επόμενης ημέρας για τη Βενεζουέλα, μιας χώρας που διαθέτει τεράστια αποθέματα πετρελαίου, στον απόηχο της αιχμαλωσίας του Νικολάς Μαδούρο από αμερικανικές δυνάμεις το περασμένο Σάββατο.

Εδώ και πολλά έτη, ο Ρούμπιο διατηρούσε την πάγια θέση ότι ο ηγέτης της Βενεζουέλας έπρεπε να απομακρυνθεί από την εξουσία. Το 2023, υπό την ιδιότητα του γερουσιαστή, είχε επιδιώξει ενεργά την επιβολή νέων, αυστηρότερων κυρώσεων εις βάρος του καθεστώτος, ζητώντας να υπάρξει «δημοκρατική μετάβαση στην εξουσία».

Σήμερα, ο 54χρονος Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών δηλώνει κατηγορηματικά ότι είναι «πρόωρο» να μιλήσει κανείς για εκλογικές διαδικασίες στη Βενεζουέλα υπό τις παρούσες συνθήκες. Αναφορικά με το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εποφθαλμιούν τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου της χώρας, ο ίδιος υποστηρίζει ότι η Ουάσιγκτον πρέπει «πρώτα στήσουν στα πόδια ».

«Ο Μάρκο Ρούμπιο βλέπει μια ευκαιρία και είναι έτοιμος να απαρνηθεί κάποιες από τις θέσεις , τη δημοκρατία και τον ρόλο των ΗΠΑ ως εγγυητή εκθρόνιση (την ανατροπή) », εκτίμησε ο Μπρετ Μπρούεν, Αμερικανός πρώην διπλωμάτης, αναλύοντας την κατάσταση. Η Βενεζουέλα αποτελεί κρίσιμο ενεργειακό εταίρο για την περιοχή, καθώς προσφέρει στην Κούβα σχεδόν τη μισή ποσότητα πετρελαίου που χρειάζεται για την κάλυψη των αναγκών της.

«Αν ζούσα στην Αβάνα και ήμουν μέλος , ακόμη και λίγο», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο Ρούμπιο λίγες ώρες μετά την επιβεβαίωση της αιχμαλωσίας του Μαδούρο.

Από «μικρός Ρούμπιο» σε σύμμαχος

Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ προχώρησε στον διορισμό του Μάρκο Ρούμπιο ως Υπουργού Εξωτερικών, η εκλογική βάση των Ρεπουμπλικανών αιφνιδιάστηκε. Οι δύο άνδρες είχαν αντιπαρατεθεί με σφοδρότητα κατά τη διάρκεια των προκριματικών εκλογών για το χρίσμα του κόμματος το 2016. Την περίοδο εκείνη, ο Τραμπ είχε χλευάσει δημόσια τον αντίπαλό του, χαρακτηρίζοντάς τον «μικρό Μάρκο», ενώ από την πλευρά του ο Ρούμπιο είχε αφήσει να εννοηθεί ότι ο δισεκατομμυριούχος διαθέτει ασυνήθιστα μικρό πέος.

Αυτές οι προσωπικές επιθέσεις, ωστόσο, ανήκουν στο παρελθόν. Πλέον, ο Ρούμπιο αποτελεί βασικό μέλος της κυβέρνησης, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως Υπουργός Εξωτερικών και σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας. Πρόκειται για μια συγκέντρωση αρμοδιοτήτων που συμβαίνει για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1970 και την εποχή του Χένρι Κίσιντζερ.

Τα τρέχοντα καθήκοντά του τον κρατούν για περισσότερο καιρό εντός του Λευκού Οίκου, στο πλευρό του Προέδρου, αντί να ταξιδεύει ανά την υφήλιο για διπλωματικές επαφές, όπως έκαναν κατά κανόνα οι προκάτοχοί του.

«Θεωρούμε τον Ρούμπιο σαν τον ‘κανονικό’ άνθρωπο , αυτόν με τον οποίο μπορεί να κανείς να μιλήσει», σχολίασε διπλωμάτης που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του. «Όμως, προφανώς, βασική », πρόσθεσε ο ίδιος αξιωματούχος.

Επί περισσότερα από 14 χρόνια που υπηρέτησε ως γερουσιαστής, ο Ρούμπιο είχε κερδίσει τον σεβασμό των συναδέλφων του, οι οποίοι ενέκριναν ομόφωνα τον διορισμό του το 2025. Έκτοτε, όμως, έχει προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς έχει ανακαλέσει τη βίζα χιλιάδων αλλοδαπών που ζουν στις ΗΠΑ, ανάμεσά τους και φοιτητές που διαδήλωσαν στα αμερικανικά πανεπιστήμια κατά του τρόπου με τον οποίο το Ισραήλ διεξήγαγε τον πόλεμο στη Γάζα.

Πλέον, στελέχη των Δημοκρατικών δηλώνουν ότι έχουν μετανιώσει που ενέκριναν τον διορισμό του. Απαντώντας στις επικρίσεις στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο τέλος της εβδομάδας, ο Ρούμπιο εκτίμησε ότι είναι «ηλίθιο πραγματικά» να διαφωνεί κανείς με τον Αμερικανό πρόεδρο.

Ωστόσο, ο σημερινός επιθετικός τόνος έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όσα έγραψε ο Ρούμπιο το 2012 στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Ένας Αμερικανός Γιος» (An American Son): «Δεν αντέχω να ακούω να παρουσιάζουν τους μετανάστες σαν εισβολή ακρίδων και όχι ως ανθρώπινα όντα».

Γράφει η Φανούλα Αργυρού, ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Τυφλοί, μοιραίοι και αιθεροβάμονες, οι ηγέτες της Κύπρου άδουν εν χορώ τον διζωνικόν αμανέ και δεν φοβούνται καν την μήνιν της Ιστορίας, που θα τους δαχτυλοδείχνει ως υπαίτιους της τουρκοποίησης της Κύπρου».

Σάββας Ιακωβίδης, «Σημερινή»

Στις 25 Δεκεμβρίου 2025, ημέρα των Χριστουγέννων, η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» δημοσίευσε ένα ντοκουμέντο «Σχέδιο του 1964 για τουρκοποίηση της Κερύνειας – Τι αποκαλύπτει έκθεση του Β’ Επιτελικού Γραφείου». Το κείμενο υπογράφει ο συνάδελφος Κώστας Βενιζέλος και σημειώνεται ως πηγή :«το έγγραφο είναι από αρχείο του πρέσβη Άντρου Νικολαΐδη, στο Κέντρο Μελετών Τάσσου Παπαδόπουλου».

«Σχέδιο τουρκοποίησης της Κερύνειας και μέσω αυτής τη δημιουργία ελεύθερης επικοινωνίας με την Τουρκία, είχαν καταστρώσει οι Τούρκοι το 1964. Αυτό αναφέρεται σε απόρρητη έκθεση του Γενικού Αρχείου Β’ Επιτελικού Γραφείου, ημερομηνίας 24 Ιανουαρίου 1964, με τίτλο ‘‘Παρουσιαζόμενη κατάσταση Τουρκοκυπρίων’’».

Σύνδεσμος για ολόκληρο το κείμενο με το έγγραφο εδώ

Η ‘‘αποκάλυψη’’ αυτή χρειάζεται να μελετηθεί μαζί με τα υπόλοιπα που γνωρίζουμε για τα τουρκικά σχέδια του 1963/64. Γιατί ξεγυμνώνει πλέον τις ασήκωτες ιστορικές ευθύνες και ενοχές όσων το 1977 σχεδίασαν και έδωσαν στους Τούρκους τον καταραμένο διζωνικό χάρτη στη Βιέννη (όπως ζητούσαν οι Βρετανοί) ξεπουλώντας την Κερύνεια (εξαιρουμένης της Άσσιας!). Αντί να γίνονταν όλοι μια γροθιά για ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ… Αντιθέτως, Μακάριος και Τάσσος (και όσοι άλλοι πίσω από αυτούς βοήθησαν στην προετοιμασία του) με τον χάρτη έδωσαν ενσυνείδητα στους Τούρκους ό,τι αυτοί επεδίωκαν από το 1964!

Η ‘‘αποκάλυψη’’ της έκθεσης του Γενικού Αρχηγείου Β’ Επιτελικού Γραφείου, ημερ. 24 Ιανουαρίου 1964, από το αρχείο του πρέσβη Άντρου Νικολαΐδη, και που βρίσκεται στο Κέντρο Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος, δεν μπορεί να καλύψει τις τεράστιες ευθύνες και ενοχές Μακαρίου και Τ. Παπαδόπουλου για τον χάρτη που έδωσαν ξεπουλώντας την Κερύνεια το 1977. Αντιθέτως δίνει μιαν άλλη διάσταση στις ευθύνες/ενοχές τους για την παράδοση του εν λόγω χάρτη στη Βιέννη τέλος Μαρτίου 1977… Τη γνώση που είχαν από το 1963/64 για τα τουρκικά σχέδια…

Γιατί είναι αδιανόητο να πιστέψει ένας ότι… ο Άντρος Νικολαΐδης κράτησε στο αρχείο του το έγγραφο αυτό, αλλά να μη γνώριζε περί τούτου από το 1964 ο τότε Πρόεδρος Αρχ. Μακάριος! Και η υπόλοιπη ηγεσία της Κυβέρνησής του, και ο Τάσσος Παπαδόπουλος, που ήταν Υπουργός του! Και οι οποίοι πριν μόνο από λίγες μέρες νωρίτερα είχαν βρει το έγγραφο με τις υπογραφές Κουτσιούκ και Ντενκτάς, ημερ. 14 Σεπτεμβρίου 1963, στο γραφείο του Τουρκοκύπριου Υπ. Γεωργίας, Φαζίλ Πλουμέρ. Όταν ο Πλουμέρ και άλλοι τον Δεκέμβριο του 1963 κλήθηκαν από την τουρκική ηγεσία να εγκαταλείψουν τα γραφεία τους και ν’ απομονωθούν στην τουρκική συνοικία της Λευκωσίας…

Το έγγραφο εκείνο δημοσίευσε ο «Φ» στις 21 Φεβρουαρίου 1964 με τίτλο «Το έγγραφο της τουρκικής συνωμοσίας», στο οποίο αναφέρθηκα στο πρόσφατο άρθρο μου «Το πρώτο πραξικόπημα διάλυσης της ΚΔ 1963-64», «Σημερινή» 28.12.2025.

https://simerini.sigmalive.com/article/2025/12/28/to-proto-praxikopema-dialuses-tes-kd-1963-64/

Βλέπε και Φ.Α. «Η τραγική εμμονή Τ. Παπαδόπουλου στη βρετανο-τουρκική ΔΔΟ», «Σημερινή», 7.12.2025.

https://simerini.sigmalive.com/article/2025/12/7/e-tragike-emmone-t-papadopoulou-ste-bretano-tourkike-ddo/

Ο «Φ», 21 Φεβρουαρίου 1964 – Αναφέρθηκε στο μυστικό έγγραφο που βρέθηκε στο γραφείο του Τουρκοκύπριου Yπουργού Γεωργίας Φαζίλ Πλουμέρ, ημερ. 14 Σεπτεμβρίου 1963, υπογραμμένο από τους Φ. Κουτσιούκ και Ραούφ Ντενκτάς, για την προετοιμασία του τουρκικού πραξικοπήματος που ακολούθησε, Δεκέμβριος/Ιανουάριος 1963/64, για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Στις 23 Φεβρουαρίου 1964 ο «Φ» επανήλθε με – «ΝΕΟΝ ΑΠΟΡΡΗΤΟΝ τουρκικό έγγραφο – ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΑΙ αποκαλύψεις της συνωμοσίας – ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΟΣ η συνενοχή της Τουρκίας – ΘΑ ΜΑΣ ΕΠΕΒΑΛΛΕΤΟ Ο ΤΟΥΡΚΙΣΜΟΣ – Συμφώνησαν μετά του Μεντερές προ της υπογραφής των συμφωνιών Ζυρίχης επί της ‘‘τελικής λύσεως’’».

(Υπενθυμίζεται η μυστική συμφωνία Βρετανού Υπ. Αποικιών και Τούρκου Πρωθυπουργού Menderes στην Κωνσταντινούπολη, στις 16 Δεκεμβρίου 1956, που οδήγησε στη δήλωση στη Βουλή των Κοινοτήτων 19 Δεκεμβρίου 1956 για ξεχωριστή αυτοδιάθεση της μειονότητας των Τουρκοκυπρίων δίχως να αποκλείεται η διχοτόμηση).

Σπύρος Κυπριανού στον ΟΗΕ

Στο δημοσίευμά του στις 23 Φεβρουαρίου 1964, ο «Φ» έγραψε, μάλιστα, ότι ο τότε ΥΠΕΞ Σπύρος Κυπριανού αναφέρθηκε στα έγγραφα και σχέδια εκείνα των Τούρκων, σε ομιλία του στον ΟΗΕ.

Ο Φαζίλ Πλουμέρ

Στο κείμενο του «Φ» 25 Δεκεμβρίου 2025 γίνεται αναφορά και στον Τουρκοκύπριο Φαζίλ Πλουμέρ, τον Υπουργό Γεωργίας, στο γραφείο του οποίου βρήκαν το «έγγραφο της συνωμοσίας».

«…Τόνερ – Αρχηγός αμερικανικής αποστολής βοήθειας εν Κύπρω, ανέλαβε την αποστολή τής υπό τουρκοκυπριακή ηγεσία εκδοθείσης Λευκής Βίβλου εις Αμερικήν. Σχετικόν κατάλογον Αμερικανών ετοίμασε και παρέδωσε εις τούτον ο Φαζίλ Πλουμέρ…».

Επιπρόσθετα – Διχοτομική γραμμή με το 37% του εδάφους τουρκικό

Τον Ιούνιο του 1964 η Τουρκική Κοινοτική Συνέλευση, πρόεδρος της οποίας ήταν ο Ραούφ Ντενκτάς, ο οποίος στις 16 Ιανουαρίου 1964 στο Λονδίνο απαίτησε γεωγραφική ομοσπονδία…, εξέδωσε φυλλάδιο για «Ομοσπονδία και Κυπριακή Οικονομία». Το οποίο καθόριζε το μερίδιο που ζητούσαν «για ένα κράτος στη Βόρεια Κύπρο», με μια διαχωριστική γραμμή από τη Γιάλα μέχρι την Αμμόχωστο, που κάλυπτε το 37% του εδάφους της Κύπρου και ολόκληρη την ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ… Το 1974 έκαναν πράξη το σχέδιό τους.

Τις προτάσεις τους εκείνες οι Τουρκοκύπριοι έδωσαν τότε και στον Μεσολαβητή του ΟΗΕ, Δρα Galo Plaza. Ακριβώς με τη γραμμή Αττίλα της δεύτερης εισβολής το 1974. Ο οποίος τότε απέρριψε τα τουρκικά σχέδια…

Το ξεπούλημα της Κερύνειας και όχι μόνο από Μακάριο και Τ. Παπαδόπουλο. Αλλά περήφανος ο Τ.Π. που… διέσωσε την Άσσια του, που ήταν το χωριό του. Έδωσε τον χάρτη στους Τούρκους στη Βιέννη, Μάρτιο του 1977, και πήραν αέρα! Ενώ από το 1964 γνώριζαν τα τουρκικά σχέδια για τουρκοποίηση της Κερύνειας μας – 10 χρόνια πριν από τις δύο βάρβαρες τουρκικές εισβολές. Που σχεδίαζαν οι Τούρκοι βάσει των καθοδηγητικών εκθέσεων Δρος Νιχάτ Ερίμ, Νοέμβριο και Δεκέμβριο 1956. Και προετοιμάζονταν οι Βρετανοί κηδεμόνες από τις 3.1.1964 για διάλυση της ΚΔ και μετατροπή της σε ‘‘δύο constituent states’’ και πόσους πρόσφυγες θα υποδέχονταν στις βρετανικές τους Βάσεις όταν θα ξεκινούσε η τουρκική εισβολή…

Πηγές – Βρετανικό Εθνικό Αρχείο και βιβλία γράφουσας με το 10ο «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019».

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ η μόνη λύση. Η Ιστορία ήδη κάνει τη δουλειά της…

Το έγγραφο εκείνο δημοσίευσε ο «Φ» στις 21 Φεβρουαρίου 1964 με τίτλο « Το έγγραφο της τουρκικής συνωμοσίας». Στο οποίο αναφέρθηκα στο πρόσφατο άρθρο μου « Το παρασκήνιο για επιβολή της Δικοινοτικής Διζωνικής Ομοσπονδίας» «Σημερινή» 21.12.2025

https://simerini.sigmalive.com/article/2025/12/21/to-paraskenio-gia-epibole-tes-dikoinotikes-dizonikes-omospondias/

ΚΑΙ ΠΡΟΣΘΕΣΕΤΕ ΑΥΤΗ –

Το έγγραφο εκείνο δημοσίευσε ο «Φ» στις 21 Φεβρουαρίου 1964 με τίτλο « Το έγγραφο της τουρκικής συνωμοσίας». Στο οποίο αναφέρθηκα στο πρόσφατο άρθρο μου «Το πρώτο πραξικόπημα διάλυσης της ΚΔ 1963-64» «Σημερινή» 28.12.2025

https://simerini.sigmalive.com/article/2025/12/28/to-proto-praxikopema-dialuses-tes-kd-1963-64/

Η απόφαση για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ασσυρίων αποτελεί μια τομή ιστορικής και ηθικής σημασίας στον σύγχρονο αγώνα για την αποκατάσταση της αλήθειας και την απονομή δικαιοσύνης. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει το Διεθνές Δίκτυο Ασσυρίων, σε μια χρονική συγκυρία όπου ο αρνητισμός και οι ποικίλες πολιτικές σκοπιμότητες εξακολουθούν να συγκαλύπτουν τα δεινά που υπέστησαν αρχαίοι πληθυσμοί, η Κυπριακή Δημοκρατία επέλεξε να ευθυγραμμιστεί πλήρως με την ιστορική πραγματικότητα και την ηθική ευθύνη. Η συγκεκριμένη αναγνώριση, όπως επισημαίνεται, έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η συστηματική εξόντωση και ο βίαιος εκτοπισμός κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα αποτέλεσαν μια προσχεδιασμένη εγκληματική ενέργεια, η οποία οφείλει να καταγραφεί και να αναγνωριστεί επισήμως.

Ακολουθεί ολόκληρο το editorial άρθρο

Σε κοινωνικό επίπεδο, η στάση που τηρεί η Κύπρος αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς προέρχεται από ένα κράτος το οποίο διαθέτει βιωματική εμπειρία αναφορικά με τις έννοιες του εκτοπισμού, της κατοχής και των ανοιχτών ιστορικών πληγών που παραμένουν ανεπούλωτες. Μέσω της αναγνώρισης αυτής, η Λευκωσία προτάσσει μια διαχρονική αλληλεγγύη μεταξύ των ιστορικών μνημών, υπενθυμίζοντας με έμφαση ότι η δικαιοσύνη δεν γνωρίζει σύνορα και δεν πρέπει να περιορίζεται από γεωγραφικούς προσδιορισμούς ή πολιτικές ισορροπίες. Πρόκειται για μια πολιτική πράξη που μετατρέπει την ιστορική μνήμη σε συλλογική ευθύνη της ανθρωπότητας.

Για τον ασσυριακό λαό, η θεσμική αυτή αναγνώριση επαναφέρει την αξιοπρέπεια στις φωνές των επιζώντων καθώς και των απογόνων τους, οι οποίοι επί σειρά γενεών έφεραν το βάρος μιας ιστορίας που είχε αποσιωπηθεί. Η κίνηση αυτή δικαιώνει την ιστορική μνήμη των Ασσυρίων, ορθώνει ανάστημα απέναντι στις προσπάθειες διαγραφής της και ανοίγει τον δρόμο για περαιτέρω ακαδημαϊκή έρευνα, νομικές διεκδικήσεις και ενίσχυση της διεθνούς θέσης του ζητήματος.

Βαθύτατη είναι η επίδραση και στις μελλοντικές γενιές των Ασσυρίων. Η επίσημη αναγνώριση προσδίδει δύναμη στους νέους Ασσυρίους, επιτρέποντάς τους να συμμετέχουν στην εκπαίδευση και την κοινωνική ζωή με αυτοπεποίθηση, έχοντας ως θεμέλιο μια τεκμηριωμένη και ηθικά δικαιωμένη ιστορική αφήγηση. Παράλληλα, ενισχύει την ταυτότητα, την ανθεκτικότητα και την αίσθηση ενός λαού που επιμένει να επιβιώνει παρά τις αντιξοότητες.

Εν κατακλείδι, η αναγνώριση αυτή υπερβαίνει τα στενά όρια της ασσυριακής ιστορίας. Αποτελεί μια ευθεία πρόκληση προς άλλα κράτη να αντικρίσουν την ιστορική αλήθεια και να θέσουν την ηθική ακεραιότητα υπεράνω των όποιων βραχυπρόθεσμων πολιτικών υπολογισμών.