Την άμεση και ουσιαστική προστασία των Χριστιανών στη Μέση Ανατολή, Συρία και Νιγηρία, οι οποίοι βρίσκονται στο στόχαστρο ακραίων τρομοκρατικών ισλαμιστικών οργανώσεων, ζήτησε από το βήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ο Ευρωβουλευτής και μέλος της Επιτροπής Ασφάλειας & Άμυνας Νικόλας Φαραντούρης.

Μιλώντας σήμερα στην Ολομέλεια τόνισε ότι δεκάδες χιλιάδες άμαχοι χριστιανοί αλλά και μέλη άλλων εθνικών και θρησκευτικών κοινοτήτων όπως οι Αλαουίτες στη Συρία, διώκονται, εκτοπίζονται ή δολοφονούνται μόνο και μόνο για την πίστη τους. «Χιλιάδες Χριστιανοί αλλά και μέλη άλλων κοινοτήτων όπως Αλαουίτες και Δρούζοι, διώκονται και δολοφονούνται στη Συρία απ’ το καθεστώς και τους παρακρατικούς του και στη Δυτική Αφρική από τη Μπόκο Χαράμ και το Ισλαμικό Κράτος». Κάλεσε δε την Ευρωπαϊκή Ένωση να αντιμετωπίσει το ζήτημα όχι ως περιφερειακό πρόβλημα αλλά ως μείζονα ανθρωπιστική κρίση διεθνούς σημασίας.

Η παρέμβαση του Ν. Φαραντούρη έρχεται ως συνέχεια των επισκέψεών του στη Συρία και πρόσφατα στην Αφρική ως μέλος της Παναφρικανικής Κοινοβουλευτικής Αντιπροσωπείας. Στις 8–9 Μαρτίου 2025, ο Έλληνας Ευρωβουλευτής πραγματοποίησε διήμερη προσωπική επίσκεψη στη Δαμασκό, κατόπιν πρόσκλησης του Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη Ι’ και των Ελληνορθόδοξων κοινοτήτων της Συρίας που συνέπεσε με τις μεγάλες σφαγές στις παράκτιες πόλεις όπως η Λατάκια και η Ταρτούς, με στόχο Αλαουίτες και χριστιανούς.
Μετά τις επίσημες συναντήσεις του αποκάλυψε ότι η μεταβατική κυβέρνηση στη Δαμασκό κυβερνά φατριακά, αποκλείοντας κρίσιμες κοινότητες και αφήνοντας τους πολίτες —συμπεριλαμβανομένων των ελληνορθόδοξων αντιοχειανών χριστιανών — σε καθεστώς τρόμου.

Ταυτόχρονα υπενθύμισε ότι οι Αιγυπτιακές Αρχές βάλλουν αυθαίρετα κατά της ιστορικής Μονής Αγ. Αικατερίνης Σινά, ενός από τα σημαντικότερα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Είχε μάλιστα προτείνει αναστολή του πακέτου βοήθειας €4 δισ. προς την Αίγυπτο.

Σε δηλώσεις του από το Στρασβούργο ο Νικόλας Φαραντούρης τόνισε: «Ζητώ την προστασία της ζωής και αξιοπρέπειας κάθε εθνικής και θρησκευτικής κοινότητας κι έχω επανειλημμένα καλέσει την ευρωπαϊκή ηγεσία να αντιμετωπίσει με αποφασιστικότητα το κύμα διώξεων των χριστιανών στη Μέση Ανατολή και την Αφρική με επιστολές μου προς στην Ύπατη Εκπρόσωπο στους αρμόδιους Επιτρόπους, στην UNESCO, καθώς και στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, στον οποίο εξέφρασα την ανησυχία μου κατά την πρόσφατη συνάντησή μας στη Νέα Υόρκη. Η Ευρώπη και η διεθνής κοινότητα οφείλει να προστατεύσει αυτούς τους ανθρώπους. Δεν δικαιούται να σιωπά», κατέληξε ο κ. Φαραντούρης.

Θρησκευτικές συγκρούσεις και διωγμοί στη Νιγηρία

Στη Νιγηρία, μια χώρα 230 εκατομμυρίων κατοίκων και των περίπου 200 εθνοτικών ομάδων, μαίνεται εδώ και δεκαετίας μία θρησκευτική σύγκρουση μεταξύ Μουσουλμάνων και Χριστιανών. Το τελευταίο διάστημα και πιο συγκεκριμένα μέσα στο 2025, η βία κλιμακώθηκε μεταξύ άλλων στις κεντρικές επαρχίες και στα βορειοανατολικά. Μόνο το 2025, περισσότεροι από 9.500 χριστιανοί έχουν σκοτωθεί λόγω της πίστης τους, με επίκεντρο τις περιφέρειες Μπενουέ και Πλατό. Στα τέλη Νοεμβρίου, 300 χριστιανοί μαθητές Καθολικού Σχολείου στην επαρχία του Νίγηρα απήχθησαν από ενόπλους μουσουλμάνους.
Στη χώρα δραστηριοποιούνται τρομοκρατικές οργανώσεις όπως η περιώνυμη Boko Haram και το «παράρτημα» του Ισλαμικού Κράτους στη Δυτική Αφρική (Islamic State West Africa Province). Οι δύο αυτές ένοπλες ομάδες επιδιώκουν την επιβολή του ισλαμικού νόμου (όπως τον ερμηνεύουν αυτές) και την τιμωρία των απίστων. Από τότε που η Μπόκο Χαράμ εξεγέρθηκε το 2009, οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι άνω των 50.000 χριστιανοί έχουν χάσει τη ζωή τους και άνω των 2 εκατομμυρίων έχουν γίνει πρόσφυγες. Επίσης, περισσότερες από 19.000 εκκλησίες έχουν δεχτεί επιθέσεις ή έχουν καταστραφεί τα τελευταία χρόνια. Στις κεντρικές περιοχές των περιφερειών Μπενουέ και Πλατό, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί δραματικά, με περισσότερους από 9.500 ανθρώπους, κυρίως χριστιανούς, να έχουν σκοτωθεί μεταξύ Μαΐου 2023 και Μαΐου 2025

Η Κυβέρνηση της Νιγηρίας υποστηρίζει ότι οι ξένοι παρατηρητές παραποιούν την πολύπλοκη κατάσταση ασφαλείας διότι δεν λαμβάνουν υπόψη τις προσπάθειες για την προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας. Οι ΗΠΑ ωστόσο εξετάζουν τη λήψη μέτρων, όπως κυρώσεις και τη συμμετοχή του Πενταγώνου στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, στο πλαίσιο ενός σχεδίου που αποσκοπεί να υποχρεώσει την κυβέρνηση της Νιγηρίας να προστατεύσει καλύτερα τις χριστιανικές κοινότητες και τη θρησκευτική ελευθερία. Ο Πρόεδρος Τραμπ, έχει δηλώσει έτοιμος από τις αρχές Νοεμβρίου να δράσει ο ίδιος εάν οι αρχές της Νιγηρίας δεν προστατεύσουν τις χριστιανικές κοινότητες. Επιπλέον, δεδομένου ότι οι ΗΠΑ παρέχουν στη Νιγηρία περίπου ένα δισεκατομμύριο δολάρια σε βοήθεια κάθε χρόνο, απείλησε να κόψει αυτή τη βοήθεια και να επιβάλει κυρώσεις, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι δεν κατάφερε να σταματήσει τις «φρικτές θηριωδίες». Ο βουλευτής Κρις Σμιθ (Ρεπουμπλικανός από το Νιου Τζέρσεϊ), μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων, απευθυνόμενος στην Κυβέρνηση της Νιγηρίας, δήλωσε: «Είτε καταβάλλετε σοβαρές προσπάθειες για να μετριάσετε και να τερματίσετε αυτή τη φρικτή σφαγή, είτε χάνετε τη βοήθεια».

Γράφει ο William Mallinson

Είναι πλέον καιρός ο κόσμος να προειδοποιηθεί για τον κίνδυνο μιας στρατιωτικής αναβίωσης της Γερμανίας. Σε αυτό το κείμενο θα παρουσιάσω μια σύντομη ανάλυση για το πώς η ιστορία μπορεί να επιστρέψει για να μας δαγκώσει. Θα εξετάσουμε πλευρές αυτού του ιστορικού εσκεμμένης τύφλωσης, σκληρότητας, δίψας για εξουσία και αλαζονείας, καταλήγοντας στον εντοπισμό της σημερινής υπερβολικής “λογικής” που κυριαρχεί στο βαθύ κράτος της Γερμανίας. Πρέπει να τονίσω ότι το παρόν σύντομο άρθρο ασχολείται τόσο με την μαζική ανθρώπινη συμπεριφορά όσο και με την ατομική. Ως εκ τούτου, φυσικά δεν είναι μόνο ο γερμανικός μιλιταρισμός που φαίνεται να αποτελεί απειλή, αλλά και άλλες χώρες, όπως η Βρετανία. Ωστόσο, είναι ο ηγέτης της Γερμανίας, Friedrich Merz, πρώην χρηματοοικονομικός παράγοντας εταιρειών και σταθερός υποστηρικτής των ΗΠΑ και του Ισραήλ, που αυτή τη στιγμή πιέζει για στρατιωτικοποίηση και για πόλεμο εναντίον της Ρωσίας.

Η εξαίρεση επιβεβαιώνει τον κανόνα

Πριν συνεχίσουμε με παραδείγματα γερμανικής σκληρότητας και αλαζονείας (θα χρησιμοποιήσουμε την Ελλάδα ως παράδειγμα), ας σημειώσω ότι η εξαίρεση επιβεβαιώνει τον κανόνα: προσωπικότητες όπως ο Schiller, ο Bismarck, Πάστορας Niemöller, ο Willi Brandt, και ο Bruno Wüstenberg αποτελούν λαμπρά παραδείγματα για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Για όσους ίσως δεν γνωρίζουν τον Wüstenberg, ήταν διπλωμάτης του Βατικανού που έκρυψε Εβραίους στο σπίτι του στην Ρώμη και αργότερα έγινε Παπικός Νούντσιος στην Ολλανδία. Σε αντίθεση με πολλούς Γερμανούς, είχε επίσης υπέροχο χιούμορ. Ήταν από τους πιο στενούς και έμπιστους φίλους μου.

Εσκεμμένη τύφλωση, σκληρότητα και αλαζονεία

Αν και το σύγχρονο γερμανικό κράτος χρονολογείται μόλις από το 1871 – μετά από τρεις πολέμους ανάμεσα στην Πρωσία και τους γείτονές της, συγκεκριμένα την Δανία, την Αυστρία και την Γαλλία – η Γερμανία αποδείχθηκε κόσμια, ειρηνική και ωφέλιμη για την Ευρώπη, μέχρι την πτώση του Bismarck από την εξουσία το 1890. Ωστόσο, η έννοια της Γερμανίας ως έθνους είναι πολύ παλαιότερη, και ανάγεται τουλάχιστον στην εποχή του Ρωμαίου ιστορικού Τάκιτου, ο οποίος σημείωσε ότι η μεγαλύτερη αδυναμία των Γερμανών ήταν η μέθη. Οι Γερμανοί κατέστρεφαν την Ευρώπη και έπρεπε να ελέγχονται αυστηρά από τους Ρωμαίους. Ίσως το πρώτο δείγμα γερμανικής βαρβαρότητας να εμφανίστηκε στη Μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού, το 9 μ.Χ., όταν τρεις ρωμαϊκές λεγεώνες εξολοθρεύτηκαν από τον Αρμίνιο (Hermann), γερμανικής καταγωγής υπήκοος της Ρώμης, ο οποίος έλαβε στρατιωτική εκπαίδευση και υπηρετούσε υπό τον Ρωμαίο στρατηγό Βάρο. Για την Ρώμη, ο Αρμίνιος αποδείχτηκε προδότης και απατεώνας. Για την Γερμανία όμως, θεωρείται πλέον ήρωας, γι’ αυτό και πολλοί Γερμανοί ονομάζονται “Hermann”. Αν προσθέσουμε σε αυτά τους Γότθους και τους Βανδάλους, που κατάφεραν σχεδόν μόνοι τους να καταστρέψουν τον δυτικό πολιτισμό, βλέπουμε πόσο καταστροφικοί υπήρξαν οι Γερμανοί. Η άλωση της Ρώμης, όπου κυρίως Γερμανοί στρατιώτες λεηλατούσαν, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Και ας μην ξεχνάμε την γοητευτική συμπεριφορά τους στον τελευταίο πόλεμο, όταν σφαγίασαν, μεταξύ άλλων, εκατομμύρια Ρώσους, Έλληνες και Γιουγκοσλάβους αμάχους: η Γερμανία μπορεί ξεκάθαρα να συναγωνιστεί την Τουρκία και το Ισραήλ σε ζητήματα γενοκτονικής βίας.

Φυσικά, όπως όλοι οι εκφοβιστές, έτσι και η Γερμανία υποτάχθηκε και έμαθε να συμπεριφέρεται, μετατρεπόμενη σε εργαλείο της αντισοβιετικής/αντιρωσικής Αμερικής – εξ ού και ο επανεξοπλισμός της – αλλά πάντα με κοντό λουρί. Της δόθηκε μια εξαιρετικά ευνοϊκή συναλλαγματική ισοτιμία για να ενισχυθεί η οικονομία της, πράγμα που, φυσικά, κρατούσε και τους Δυτικογερμανούς ικανοποιημένους. Δυτικογερμανούς, διότι η Δύση αρνήθηκε να δεχτεί την έκκληση της Μόσχας για μια ουδέτερη και αδιαίρετη Γερμανία. Έτσι προέκυψε ο Ψυχρός Πόλεμος, προς μεγάλη χαρά των μετόχων των βιομηχάνων όπλων, οι οποίοι μετέτρεψαν το ΝΑΤΟ σε ένα επιθετικό επιχειρηματικό σώμα, τουλάχιστον μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.

Όταν τους μίλησαν για τα στρατόπεδα θανάτου τους, οι περισσότεροι Γερμανοί ισχυρίστηκαν πως δεν είχαν ιδέα, προσποιούμενοι τους αποτροπιασμένους. Έκτοτε, περνούν τον περισσότερο χρόνο τους προσπαθώντας να εξιλεωθούν για το παρελθόν, αγαπώντας το Ισραήλ και οτιδήποτε θεωρείται “καλό”. Άσχετα αν το εβραϊκό κράτος είναι επίσης γενοκτονικό. Κάποιος μπορεί μάλιστα να ρωτήσει σκωπτικά μήπως μια φυσική ροπή προς την γενοκτονία συνδέει τις δύο χώρες, όπως ακριβώς η Γερμανία βοηθούσε τους Οθωμανούς κατά την διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου και νωρίτερα, γνωρίζοντας πολύ καλά για την γενοκτονία των Ελλήνων, Αρμενίων και Συρίων. “Ὅμοιος ὁμοίῳ ἀεὶ πελάζει”, που λέμε. Μπορεί επίσης να αναρωτηθεί κανείς αν οι Εβραίοι που επέζησαν από τα στρατόπεδα θανάτου έμαθαν πώς να εφαρμόζουν την ίδια μεταχείριση σε αθώους Παλαιστινίους το 1948 και ύστερα. Η Γερμανία είναι από τους πιο αφοσιωμένους υποστηρικτές του Ισραήλ.

Το Ελληνικό Τραύμα

Η Ελλάδα στάθηκε άτυχη: κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής, περίπου 600.000 Έλληνες πέθαναν από πείνα, ασθένειες, σφαγές και εκτελέσεις. Ο πληθυσμός της χώρας μειώθηκε κατά 13,5%. Οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις κατέστρεψαν 1770 πόλεις και χωριά, προβαίνοντας σε 131 σφαγές όπως για παράδειγμα στα Καλάβρυτα, όπου 1460 άντρες ηλικίας 12 έως 90 ετών εκτελέστηκαν, γεννητικά όργανα αποκόπηκαν και τοποθετήθηκαν στα στόματα πτωμάτων, ενώ γυναίκες υπέστησαν ακρωτηριασμούς στο στήθος.

Σήμερα, η Γερμανία εξακολουθεί να αρνείται να καταβάλει τα δισεκατομμύρια που οφείλει στην Ελλάδα, υποστηρίζοντας ότι η Συνθήκη 2+4 για την επανένωση των δύο Γερμανιών (Μόσχα 1990) έχει επιλύσει το ζήτημα των αποζημιώσεων. Ωστόσο, η Επιστημονική Υπηρεσία της Bundestag, σε μια έκθεση που δημοσιεύθηκε το 2019, παραδέχεται πως η Ελλάδα δεν έχει αποσύρει ποτέ τις αξιώσεις της. Πρόκειται για υπεκφυγές και σοφίσματα τύπου “νυφίτσας”, και για να ρίξουν αλάτι στην πληγή, οι Γερμανοί, μέσῳ του φανατικού υπουργού Οικονομικών Wolfgang Schäuble, αρνήθηκαν τα αιτήματα του ΔΝΤ να δοθεί στην Ελλάδα περισσότερος χρόνος για την μείωση των ελλειμμάτων. Και όλα αυτά στον απόηχο του σκανδάλου της γιγαντιαίας γερμανικής εταιρείας Siemens, η οποία αποδεδειγμένα είχε δωροδοκήσει διεφθαρμένους Έλληνες αξιωματούχους. Προκαλώντας αγανάκτηση, η Γερμανία απέρριψε το αίτημα της Ελλάδας να εκδώσει τον Έλληνα επικεφαλής της Siemens στην Ελλάδα, ο οποίος είχε διαφύγει στην Γερμανία για να αποφύγει την σύλληψη. Ένας Έλληνας ειδικός το διατύπωσε με απόλυτη ακρίβεια, γράφοντας πως η ζωή εκατομμυρίων Ελλήνων καταστράφηκε ως αποτέλεσμα μιας σαδιστικής εφαρμογής από τον Schäuble και την Merkel των αυστηρότερων και οικονομικά πιο παράλογων προγραμμάτων που έχουν συλληφθεί στην ιστορία της οικονομικής επιστήμης.¹ Είναι προφανές ότι η γερμανική ηγεσία θεωρούσε τον εαυτό της υπεράνθρωπο, όπως μαρτυρεί μεγάλη μερίδα της αποκαλούμενης γερμανικής φιλοσοφίας.

Ακραίοι Φιλόσοφοι

Φτάνουμε τώρα σε προσωπικότητες όπως ο Nietzsche, ο Hegel και ο Marx. Η σκέψη του Nietzsche στηρίζεται στην ιδέα του Υπερανθρώπου, την οποία οι Ναζί εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο. Ο Hegel από την άλλη, με την ψυχρά λογική και δήθεν ορθολογική προσέγγισή του στην ιστορία, την αίσθηση του αναπόφευκτου και την αντίληψή του περί ιδανικού κράτους ως γερμανικού, είναι διανοητικά ταραχώδης στον ιστορικισμό του. Όπως και οι ιδέες του Nietzsche, έτσι και οι δικές του αξιοποιήθηκαν από τους Ναζί. Φαίνεται να χρησιμοποιεί την ερμηνεία της ιστορίας για να προωθήσει τις ιδέες του περί ορθολογικότητας και θεοποιημένης γερμανικής τελειότητας. Ο Marx, παρά τα εύστοχα σχόλιά του σχετικά με την ανθρώπινη απληστία, είναι επίσης ένας “φετιχιστής της ιστορίας”, ουσιαστικά υλιστής, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε την ιστορία αντικαθιστώντας τον Θεό και την θρησκεία με την κοινωνία και την οικονομία. Η ουσία μετατρέπεται σε παραγωγή, και στο ποιος την ελέγχει. Και ο Marx και ο Hegel είναι απόλυτοι στην αντίληψή τους για την ιστορία: ο πρώτος με τα απλοϊκά του στάδια κοινοτισμού, δουλείας, φεουδαρχίας, καπιταλισμού και δικού του νιρβάνα, και του κομμουνισμού, και ο δεύτερος με την προφανή εξύψωση του πολέμου ως προϋπόθεση για τον “καθαρισμό” των στάσιμων υδάτων της ανθρωπότητας. Είναι παράφρονες σαν αυτούς που εξακολουθούν να επηρεάζουν τον σύγχρονο γερμανικό τρόπο σκέψης. Η δουλική αγάπη προς το εβραϊκό κράτος μπορεί να θεωρηθεί ως προσωρινό προσωπείο.

Όταν το ΝΑΤΟ ιδρύθηκε το 1949, ο πρώτος Γενικός Γραμματέας του, ο Ismay, δήλωσε ότι ο σκοπός του ΝΑΤΟ ήταν “να κρατήσει τους Σοβιετικούς έξω, τους Αμερικανούς μέσα και τους Γερμανούς κάτω”. Πράγματι, η Γερμανία παρέμεινε κατεχόμενη, de facto, αν όχι πλέον de jure, όπως είναι ακόμη και σήμερα. Έκτοτε, το ΝΑΤΟ έχει φυσικά μεταμορφωθεί από αμυντικό οργανισμό σε επιθετικό, όπως μαρτυρούν η μανιώδης επέκτασή του και οι πόλεμοί του. Η Γερμανία τώρα καθοδηγείται να είναι το κύριο μέτωπο εναντίον της Ρωσίας, εξού και ο πρωταγωνιστικός ρόλος της στην στήριξη της Ουκρανίας.

Όμως τα πράγματα εξελίσσονται με παράδοξο τρόπο: η εγχώρια υπηρεσία πληροφοριών της Γερμανίας έχει χαρακτηρίσει επισήμως το ακροδεξιό κόμμα “Εναλλακτική για την Γερμανία” (AfD) ως “αποδεδειγμένα δεξιο-εξτρεμιστική οργάνωση”, σηματοδοτώντας το πιο σοβαρό βήμα μέχρι σήμερα στις προσπάθειες του Βερολίνου να περιορίσει αυτή την ανερχόμενη πολιτική δύναμη. Η υπηρεσία ισχυρίστηκε πως η κυρίαρχη “αντίληψη του AfD περί ανθρώπου, βασισμένη στην εθνοτική καταγωγή και στην καταγωγή γενικότερα”, αντιβαίνει στην “φιλελεύθερη δημοκρατική τάξη” της Γερμανίας. Αυτό αποτελεί καθαρό παραλογισμό, εφόσον κάθε άνθρωπος οφείλει την ύπαρξή του στην εθνοτική του καταγωγή και στο γενεαλογικό του υπόβαθρο. Η ταυτότητα του ανθρώπου πηγάζει από τους προγόνους του, ξεκινώντας από τους γονείς του.

Πρέπει να είναι προφανές για κάθε στοιχειωδώς νοήμονα άνθρωπο πως ο διωγμός της AfD οφείλεται στην κατανόησή της για την θέση της Μόσχας έναντι της Ουκρανίας, καθώς και την επιθυμία της να απελευθερώσει την Γερμανία από την δουλική εξάρτησή της από την Δύση, κάτι που ενοχλεί βαθύτατα πολεμοκάπηλους όπως η Γερμανίδα επικεφαλής της ΕΕ von der Leyen και η πρώην Γερμανίδα Υπουργός Εξωτερικών Baerbock, γνωστή για την έλλειψη ευφυΐας της. Φαίνεται πως αυτοί οι πολιτικοί ημιμαθείς έχουν ξεχάσει την “Μεγάλη Συμμαχία” της περιόδου 1966-1969, όταν δεν υπήρχε ουσιαστική αντιπολίτευση στην Bundestag, γεγονός που οδήγησε στην τρομοκρατία με την δημιουργία της διαβόητης ομάδας Baader–Meinhof. Εάν η AfD τεθεί εκτός νόμου, το κόμμα θα μοιάζει με απογευματινό τσάι προσκόπων σε σύγκριση με τον εξτρεμισμό που θα προκύψει. Σήμερα, το ρητό ότι οι Γερμανοί είναι καλοί στρατιώτες αλλά ακολουθούν κακούς ηγέτες ισχύει, με τους κακούς ηγέτες να είναι οι πολεμοκάπηλοι και των δύο κυβερνητικών κομμάτων. Επιπλέον, αν ο ναζισμός αναδυθεί ξανά στην Γερμανία, θα προκύψει από αυτά τα πολεμοχαρή κόμματα και όχι από την AfD. Είναι αντιρώσοι τραπεζίτες-δικηγόροι που έγιναν πολιτικοί, σαν τον Merz, που αποκαλύπτουν αξιοσημείωτη αλαζονεία, οξύμωρα συνδυασμένη με δουλοπρέπεια προς την Αμερική.

Ας συνοψίσουμε με την άποψη του Leo Tolstoy για τους Γερμανούς: “[…] μόνο οι Γερμανοί είναι πεπεισμένοι για τον εαυτό τους στη βάση μιας αφηρημένης έννοιας-επιστήμης, δηλαδή της υποτιθέμενης γνώσης της απόλυτης αλήθειας. […] Η αυτοπεποίθηση του Γερμανού είναι η χειρότερη απ’ όλες, ισχυρότερη και πιο απωθητική από οποιαδήποτε άλλη, επειδή φαντάζεται ότι γνωρίζει την αλήθεια-επιστήμη την οποία ο ίδιος έχει επινοήσει, αλλά την οποία θεωρεί απόλυτη αλήθεια”.²

Με άλλα λόγια, η Γερμανία πάσχει από υπερβολική λογική. Εξ ού και η προειδοποίησή μου.

Αθήνα, 22 Νοεμβρίου 2025

¹Konstantakopoulos, Dimitris, ‘Wolfgang Schäuble: A criminal figure of German and European politics passes

away’, 3 January 2024.

²Tolstoy, Leo, War and Peace, translated by Louise and Aylmer Maude, Wordsworth Editions, 1993, p. 505.

Η Ινδία προχωρά σε ένα ακόμη βήμα προς την πλήρη αμυντική της αυτονομία, καθώς η κρατική Bharat Electronics Limited (BEL) και η γαλλική Safran Electronics & Defence (SED) υπέγραψαν συμφωνία σύστασης κοινοπραξίας για την παραγωγή του προηγμένου όπλου αέρος-εδάφους HAMMER (Highly Agile Modular Munition Extended Range) επί ινδικού εδάφους.

Η συμφωνία έρχεται να υλοποιήσει το μνημόνιο συνεργασίας που υπεγράφη στις 11 Φεβρουαρίου 2025, κατά τη διάρκεια της έκθεσης Aero India, και επιβεβαιώνει την πρόθεση των δύο πλευρών να δημιουργήσουν κοινή εταιρεία στην Ινδία. Όπως ανακοίνωσε το ινδικό υπουργείο Άμυνας, η κοινοπραξία θα λειτουργεί ως ιδιωτική εταιρεία με ισομερή συμμετοχή 50-50.

Τι θα παράγει η κοινοπραξία

Η νέα εταιρεία θα αναλάβει:

• την εγχώρια παραγωγή,

• την υποστήριξη,

• τη συντήρηση
  του όπλου HAMMER, το οποίο θα ενσωματωθεί στα Rafale της Ινδικής Αεροπορίας (IAF) και του Ναυτικού (Rafale Marine). Στόχος είναι η κάλυψη επιχειρησιακών αναγκών χωρίς εξάρτηση από τρίτες χώρες.

Το επίπεδο εγχώριας παραγωγής θα αυξηθεί σταδιακά έως και 60%, με κρίσιμα ηλεκτρονικά και μηχανικά υποσυστήματα να κατασκευάζονται στην Ινδία.

Η μεταφορά τεχνογνωσίας θα γίνει σε φάσεις, με την BEL να αναλαμβάνει την τελική συναρμολόγηση, τον έλεγχο και τη διασφάλιση ποιότητας.

Πώς φτάσαμε στο HAMMER – Το ιστορικό της απόφασης

Το 2021, εν μέσω αυξημένης έντασης με την Κίνα, η Ινδική Αεροπορία αποφάσισε να προμηθευτεί το HAMMER προκειμένου να καταστήσει άμεσα επιχειρησιακά τα νεοαποκτηθέντα Rafale. Πρόκειται για όπλο που είχε απορριφθεί οκτώ χρόνια νωρίτερα υπέρ των ισραηλινών Spice 2000, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν αργότερα στα πλήγματα του Μπαλακότ.

Το HAMMER αποτελείται από κιτ καθοδήγησης και κιτ επέκτασης βεληνεκούς, τα οποία προσαρμόζονται σε βόμβες διαφόρων τύπων. Είχε αποκλειστεί από τη σύμβαση των 36 Rafale το 2016, λόγω κόστους, το οποίο θα ανέβαζε τον συνολικό προϋπολογισμό.

Τελικά αγοράστηκε με διαδικασίες ταχείας προμήθειας, λόγω επιχειρησιακής ανάγκης. Ο λόγος ήταν ότι το Rafale δεν διέθετε τότε βλήμα ακριβείας μικρής-μεσαίας εμβέλειας (~70 χλμ.) ικανό να καταστρέφει οχυρωμένες θέσεις και υπόγεια καταφύγια.

Γιατί δεν επιλέχθηκαν τελικά τα ισραηλινά Spice 2000

Παρά το ότι υπήρχε αρχικό σχέδιο ενσωμάτωσής τους,

• το κόστος,

• ο χρόνος ενσωμάτωσης,

• και η ανάγκη για άμεση επιχειρησιακή ικανότητα
  οδήγησαν στην επιλογή του HAMMER.

Το όπλο θεωρείται πιο ευέλικτο και ιδανικό για ορεινό έδαφος όπως αυτό του Λαντάκ, όπου εντοπίζεται η μεγαλύτερη απειλή από την Κίνα.

Οπτικό σύστημα στο Rafale – Litening αντί Talios

Το HAMMER συνοδεύεται τυπικά από το γαλλικό pod Talios, όμως η Ινδία επέλεξε τελικά το ισραηλινό Litening, προκειμένου να υπάρχει ομοιοτυπία αισθητήρων στον υπόλοιπο στόλο και για να μειωθεί το κόστος — το Talios είχε περίπου διπλάσια τιμή.

Μια παλιά “σκιά” συνεργασίας της Safran

Αναφέρεται επίσης ότι το 2016 η Sagem, εταιρεία της Safran που παράγει το HAMMER, είχε συνάψει συνεργασία με την OIS-AT, η οποία αργότερα εμπλέκεται σε σκάνδαλο, γεγονός που ενδεχομένως καθυστέρησε παλαιότερες προσπάθειες παραγωγής του όπλου στην Ινδία.

Το συμπέρασμα

Η Ινδία κάνει ακόμη ένα αποφασιστικό βήμα στην οικοδόμηση ενός πλήρως εγχώριου συστήματος παραγωγής προηγμένων όπλων, ενώ:

• μειώνει την εξάρτηση από ξένες αγορές,

• αποκτά επιχειρησιακό πλεονέκτημα στα σύνορα με την Κίνα,

• και ενισχύει τη στρατηγική σχέση με τη Γαλλία.

Το HAMMER, που κάποτε θεωρήθηκε «πολυτελής επιλογή», μετατρέπεται πλέον σε κομβικό στοιχείο της ινδικής αεροπορικής ισχύος.