Γράφει ο Ξενής Χ. Ξενοφώντος* 

Τη Γλώσσα μας και τα μάτια μας, ιδίως στην ακρωτηριασμένη εθνικά Κύπρο

Ορόσημο για την πολιτισμένη ανθρωπότητα αποτελεί η 9^η Φεβρουρίου 2026 καθώς η UNESCO ανακήρυξε επισήμως την ημερομηνία αυτή, ημέρα θανάτου του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού, ως Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας. Η Ελληνική Γλώσσα έχει οικουμενική  ακτινοβολία καθώς ομιλείται και γράφεται ακατάπαυστα, εδώ και τέσσερις χιλιετίες, αποτελώντας την παλαιότερη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα, με γραπτά τεκμήρια ενώ ο οικουμενικός δυναμισμός της συνιστά απτή ιστορική πραγματικότητα. Η Ελληνική Γλώσσα , με τη μακραίωνη ιστορία της και την αδιαμφισβήτητη επίδρασή της στη γένεση και την εξάπλωση του δυτικού πολιτισμού, εξακολουθεί να αποτελεί το κατ’ εξοχήν όχημα επαφής και διάδρασης των πολιτισμών της ανθρωπότητας. «Είθε η Ελληνική να γίνει Γλώσσα όλων των λαών.>> Αυτή η φράση του Βολτέρου, επιφανούς Γάλλου διαφωτιστή του 18^ου αιώνα, δεν είναι απλώς μιά προσωπική του επιθυμία αλλά μιά πρωτοποριακή πρόταση προς την πολιτισμένη ανθρωπότητα προκειμένου να αντέξουν στον χρόνο οι άφθαρτες αξίες και τα πανανθρώπινα ιδανικά. Η Ελληνική είναι η Γλώσσα του Ευαγγελίου και της Υμνογραφίας, της Ιατρικής, της Φυσικής, των Μαθηματικών, του συνόλου των επιστημών και των πνευματικών αγαθών χάρις τα οποία κτίσθηκε ο οικουμενικός πολιτισμός και απέκτησε νόημα η ανθρώπινη ύπαρξη.

Έχοντας αυτά κατά νου, πιστεύουμε βαθύτατα πως στη συντελούμενη <<ζουγκλοποίηση>> της ανθρώπινης ζωής, η επιστροφή του παγκόσμιου πολιτισμού στο πνεύμα και τη γλώσσα των Ελλήνων προβάλλει ως μέγα ζητούμενο της εποχής μας. Ας εισακούσουμε την παραίνεση του επιφανούς Ιταλού καθηγητή Φρανγκίσκου Λιγκόρα, προέδρου της Διεθνούς Ακαδημίας πρός διάδοση του πολιτισμού: «Έλληνες, μην παραμελείτε την Ελληνική Γλώσσα, ένα από τα λίγα αγαθά που μας έχουν απομείνει και το οποίο αποτελεί το διαβατήριό σας για τον παγκόσμιο πολιτισμό.» Εδώ στην παλαιόθεν ελληνίδα Κύπρο, είναι με πόνο ψυχής που διαπιστώνουμε τελευταίως την αναζωπύρωση φαινομένων αλλοτρίωσης της Ελληνικής Γλώσσας τόσο στη σχολική κοινότητα όσο και στην κοινωνία με τα GreekEnglish και τα <<κυπριλέζικα>> που σταδιακά τείνουν να καταστούν μέρος της καθημερινότητας μας. Στέλλουμε ισχυρό μήνυμα προς όλους, πολίτες, πολιτικούς και πολιτειακούς αξιωματούχους ότι έχουν ιερό χρέος να συμβάλουν αποφασιστικά στη διαφύλαξη και διάδοση της Ελληνικής Γλώσσας και να την προστατεύσουν από τους κάθε λογής έμπορους των εθνών οι οποίοι άλλοτε φανερά και άλλοτε υπογείως επιχειρούν να αποκόψουν τον Κυπριακό Ελληνισμό από τις ρίζες του. Καλούμε την Κυπριακή και Ελληνική Πολιτεία να προωθήσουν τα ενδεδειγμένα μέτρα προκειμένου η Αρχαία Ελληνική Γραμματεία να ξαναπάρει τη θέση που της αξίζει μέσα στη σημερινή κοινωνία της παγκοσμιοποιούμενης σύγχυσης, της κοινωνικής παρακμής και του πολιτισμικού υποσιτισμού.

Ας προβληματισθούμε βαθύτατα γιατί οι Γάλλοι, οι Ρώσσοι, οι Βέλγοι και πολλοί άλλοι προηγμένοι λαοί εντάσσουν και αναβαθμίζουν την Ελληνική στα προγράμματα σπουδών τους τόσο στα Δημοτικά και Λύκεια, όσο και στα Πανεπιστήμια. Εμείς, ως τυχεροί κληρονόμοι της Ελληνικής, έχουμε υπέρτατο χρέος να την θωρακίζουμε συνεχώς, υπενθυμίζοντας πως η ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ. Τέλος, ας μη μας διαφεύγει ούτε δευτερόλεπτο πως η Ελληνική Γλώσσα ως θεμελιωτής του οικουμενικού πολιτισμού νοηματοδοτεί την ανθρώπινη ύπαρξη, κάτι που τόσο πολύ έχει ανάγκη σήμερα η ανθρωπότητα η οποία κινείται χωρίς πυξίδα προς την αυτοκαταστροφή.

*δημοσιογράφος, πρόεδρος Ενιαίου Πολιτιστικού Δόγματος Κύπρου -Ελλάδας – Απανταχού Ελληνισμού

ΛΕΥΚΩΣΙΑ 6/02/2026

Θέματα Εκπομπής 6ης Φεβρουαρίου 2026

1. Αφιέρωμα στον απανταχού Ελληνισμό και την Ελληνική Γλώσσα

2. Η Ελλάδα να φράξει το δρόμο της Τουρκίας προς την επικαιροποίηση της Τελωνειακής Ένωσης και την ένταξη στην Ε.Ε., όσο διαρκεί το casus belli, η Γαλάζια Πατρίδα, το τουρκολυβικό μνημόνιο και η navtex για τον 25ο Μεσημβρινό – Μανιάτης στην ΕΕ: Πώς θα προστατεύσετε τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα μετά τις 225 παραβιάσεις και τις 2 παράνομες NAVTEX; 26:15

3. Συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν στο Ομάν 47:00

Γράφει ο Αδαμάντιος Παπαδόπουλος

Ο 19^ος αιώνας υπήρξε ο αιώνας του εθνικισμού, όπου τα έθνη της Ευρώπης εξεγείρονταν ενάντια στις μεγάλες Αυτοκρατορίες της Ευρώπης με σκοπό την ανεξαρτησία τους. Στη χερσόνησο του Αίμου η έναρξη των εξεγέρσεων πραγματοποιήθηκε στη Σερβία και συγκεκριμένα στο πασαλίκι του Βελιγραδίου. Αιτία αποτέλεσε από το 1801 η αυταρχική και διεφθαρμένη εξουσία των γενιτσάρων, η οποία οδήγησε στην σφαγή των Σέρβων προεστών (Κνέζων) στην πόλη Βάλιεβο τον Ιανουάριο του 1804.

Μετά τη σφαγή στο Βάλιεβο η σερβική αντίδραση ήταν άμεση. Toν Φεβρουάριο του 1804 στην πόλη Όρασατς, οι προύχοντες που γλίτωσαν της σφαγής αποφάσισαν να εξεγερθούν εναντίον των γενιτσάρων. Ως αρχηγός της εξέγερσης επιλέχθηκε ο Καραγιώργης Πέτροβιτς (1768-1817), έμπορος με μεγάλη στρατιωτική εμπειρία. Η εξέγερση αν και αρχικά στρεφόταν κατά των γενιτσάρων εξελίχθηκε σε εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα εναντίον της Πύλης. Οι στρατιωτικές επιτυχίες των Σέρβων ήταν συνεχείς (Iβάνκοβατς, Μίσαρ) με αποκορύφωμα την απελευθέρωση του Βελιγραδίου τον Δεκέμβριο του 1806.

Oι διαφωνίες μεταξύ των Σέρβων οπλαρχηγών, οι εναλλαγές των διεθνών σχέσεων που χαρακτήριζαν την περίοδο, οι στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις του Σελίμ Γ’, καθώς και η αδυναμία έλευσης ρωσικής στρατιωτικής και διπλωματικής βοήθειας μετά το 1812 λόγω της εισβολής του Ναπολέοντα στη Ρωσία, οδήγησαν στην ήττα των Σέρβων το Φθινόπωρο του 1813, όταν ο γνώριμος σε εμάς (από την εμπλοκή του στην Επανάσταση του ΄21) Χουρσίτ Πασάς μπαίνει στο Βελιγράδι.

Η πρώτη σερβική εξέγερση έχει έντονο ελληνικό ενδιαφέρον μιας και πολλοί Έλληνες συμμετείχαν σ’ αυτή. Τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν ο Γιωργάκης Ολύμπιος και ο Νικοτσάρας. Ο ηγέμονας της Βλαχίας Κωνσταντίνος Υψηλάντης, πατέρας του Αλέξανδρου Υψηλάντη, ήταν ακόμη ένας Έλληνας, ο οποίος βοήθησε τον σερβικό αγώνα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον βρίσκεται και στην περίπτωση του Πέτρου Ίτσκο, Έλληνα εμπόρου ο οποίος επελέγη ως διαπραγματευτής μεταξύ των εξεγερμένων και του Σουλτάνου. Το πιο μεγάλο όνομα το οποίο συντάχθηκε με τον ομόδοξο λαό υπήρξε ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο οποίος ακόμη και μετά την ήττα του Καραγιώργη δεν λησμονεί τους Σέρβους, προσφέροντας σημαντικές υπηρεσίες κατά τη διάρκεια του συνεδρίου της Βιέννης.

Η συμμετοχή των Ελλήνων κατά την πρώτη βαλκανική εξέγερση του 19^ου αιώνα αποδεικνύει τις ενδοβαλκανικές ζυμώσεις της περιόδου, την έντονη εμπορική και πολιτική παρουσία των Ελλήνων στην περιοχή, καθώς και την άμεση επαφή των δύο λαών.