Με αιχμή το διαχρονικό πρόταγμα «Δεν ξεχνάμε – Ποτέ ξανά», ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ακαδημαϊκός Προκόπης Παυλόπουλος ανέπτυξε στη Θεσσαλονίκη (25/1/2026) μια ομιλία-παρέμβαση για το Ολοκαύτωμα των Ελλήνων Εβραίων της πόλης, στο πλαίσιο της εκδήλωσης της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης για την Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος.

Στην εισαγωγή του, μίλησε για «ύψιστη τιμή και ανείπωτη συγκίνηση», συνδέοντας τη σημερινή μνήμη με ένα θεσμικό και συμβολικό ορόσημο: υπενθύμισε ότι ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπέγραψε στις 29 Δεκεμβρίου 2017 το διάταγμα για την ανέγερση του Εμβληματικού Εβραϊκού Μουσείου Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη, το οποίο χαρακτήρισε ως μουσείο «με ακτινοβολία μνήμης και διδαχής», προσανατολισμένο σε ένα «αυτονόητο και διαχρονικό χρέος απέναντι στον Άνθρωπο και στην Ανθρωπότητα».

Ιστορική διαδρομή: από τις ρίζες έως την εξόντωση

Ο Προκόπης Παυλόπουλος έθεσε ως αφετηρία ότι η ανέγερση του Μουσείου συνιστά «πράξη απόδοσης ιστορικής δικαιοσύνης», επειδή τα πάθη των Ελλήνων Εβραίων της Θεσσαλονίκης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούν «μικρογραφία» του συνολικού Ολοκαυτώματος.

Κάνοντας ιστορική αναδρομή, σημείωσε ότι οι ρίζες της κοινότητας «χάνονται στα βάθη των αιώνων», με τεκμήρια ήδη από τους πρώτους μεταχριστιανικούς χρόνους και με διαδοχικά κύματα εγκατάστασης: την παρουσία Εβραίων στην πόλη σε βυζαντινούς χρόνους, την άφιξη Ασκεναζίμ τον 14ο αιώνα και κυρίως το μεγάλο ρεύμα Σεφαραδιτών μετά το 1492, όταν διώχθηκαν από την Ισπανία.

Περιέγραψε επίσης την εντυπωσιακή πρόοδο της κοινότητας στον 19ο και στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, την κοινωνική και πολιτική της συμμετοχή (με αναφορά στη «Φεντερασιόν» και τον Αβραάμ Μπεναρόγια), αλλά και το πλήγμα της πυρκαγιάς του 1917 που οδήγησε μέρος της κοινότητας σε μετανάστευση.

Στο πολεμικό σκέλος, τόνισε ότι το 1940 η εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης αριθμούσε ξανά πάνω από 50.000 ψυχές, ενώ στον Πόλεμο 1940-41 συμμετείχαν πάνω από 13.000 Έλληνες Εβραίοι.

Η κορύφωση της ομιλίας ήρθε με την περιγραφή της κατοχής: στις 9 Απριλίου 1941 τα γερμανικά στρατεύματα εισήλθαν στη Θεσσαλονίκη και επιβλήθηκαν μέτρα περιορισμού και γκετοποίησης. Στις 15 Μαρτίου 1943 ξεκίνησαν τα πρώτα τρένα προς τα στρατόπεδα εξόντωσης, με προορισμό το Άουσβιτς-Μπιρκενάου. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε, από τους 67.000 Έλληνες Εβραίους, πάνω από 46.000 Θεσσαλονικείς Εβραίοι μεταφέρθηκαν στα στρατόπεδα και μόλις περίπου 1.950 επέστρεψαν.

«Δεν ξεχνάμε – Ποτέ ξανά»: όχι ως σύνθημα, αλλά ως καθήκον εγρήγορσης

Ο κ. Παυλόπουλος υπογράμμισε ότι η ομιλία για το Ολοκαύτωμα δεν μπορεί να μένει σε απλή παράθεση γεγονότων, χωρίς επικαιροποίηση των διδαγμάτων του «Δεν ξεχνάμε – Ποτέ ξανά». Έθεσε το ζήτημα ως καθήκον αδιάλειπτης εγρήγορσης, απέναντι σε σύγχρονους κινδύνους που υπονομεύουν δημοκρατικούς θεσμούς και κράτος δικαίου, τροφοδοτούν πολέμους και ανισότητες και περιθωριοποιούν αρχές όπως ο ανθρωπισμός, η αλληλεγγύη, η ειρήνη και η κοινωνική δικαιοσύνη.

Στο θεωρητικό υπόβαθρο, επικαλέστηκε δύο κλασικές μελέτες:

• τον Mark Mazower («Σκοτεινή Ήπειρος»), για την Ευρώπη του 20ού αιώνα ως «εργαστήρι κοινωνικού και πολιτικού πειραματισμού» και την υποχώρηση των δημοκρατικών ιδεωδών πριν το 1940,

• και τον Saul Friedländer («Η ναζιστική Γερμανία και οι Εβραίοι»), για το πώς η ναζιστική ιδεολογία κατέστησε την εξόντωση των Εβραίων πρωταρχικό στόχο κρατικής πολιτικής.

Μουσείο Ολοκαυτώματος Θεσσαλονίκης και το μήνυμα «urbi et orbi»

Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στη συμβολική και παιδευτική αποστολή του Μουσείου Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη, το οποίο –όπως είπε– θα στέλνει προς κάθε κατεύθυνση το μήνυμα ότι το Ολοκαύτωμα είναι το ειδεχθέστερο έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας και «δεν πρέπει να επαναληφθεί, ποτέ ξανά, με κάθε κόστος».

Παράλληλα, συνέδεσε ρητά τη μνήμη του Ολοκαυτώματος με την καταδίκη κάθε Γενοκτονίας, προσθέτοντας τη δική του ελληνική αναφορά: τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, με θύτη –όπως ανέφερε– την Τουρκία.

«Πληγή» και «καμπάνα» – και προειδοποίηση για αναθεωρητισμό

Στο πιο αιχμηρό σημείο, χαρακτήρισε το Ολοκαύτωμα για τους Έλληνες «μια χαίνουσα πληγή και μια αενάως ηχούσα καμπάνα»: πληγή για το αίμα των αθώων, καμπάνα για να μην πέσει η συνείδηση στον «λήθαργο της λησμονιάς» που επέτρεψε να φυτρώσουν οι εφιάλτες του ναζισμού.

Στον επίλογο, έθεσε δύο σαφείς συναγερμούς:

1. την άνοδο ενός «διαβρωτικού ιστορικού αναθεωρητισμού» που επιχειρεί να αμφισβητήσει την ιστορική πραγματικότητα του Ολοκαυτώματος,

2. την ψευδαίσθηση ότι οι εφιάλτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έχουν οριστικά περάσει, όσο επιμένουν οι συνθήκες που τους γεννούν: πολεμοχαρή συμπτώματα, διεύρυνση ανισοτήτων, υποχώρηση του κοινωνικού κράτους δικαίου – παράγοντες που εκμεταλλεύονται ναζιστικά και φασιστικά μορφώματα.

Κλείνοντας, έστειλε από τη «Θεσσαλονίκη της Ιστορίας και του Πολιτισμού» μήνυμα ενότητας και αποφασιστικότητας: ότι οι συνειδήσεις πρέπει να παραμένουν «σε διαρκή εγρήγορση», με βάση την ιστορική μνήμη και τις θεμελιώδεις αξίες του ελληνικού και ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Στο πλαίσιο συζήτησης που είχε με τον αρχισυντάκτη του περιοδικού Foreign Policy, Ravi Agrawal, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έστειλε σαφές μήνυμα για τα ελληνοτουρκικά ενόψει της συνάντησής του με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις 11 Φεβρουαρίου, επαναλαμβάνοντας την πάγια ελληνική θέση ότι η μοναδική διαφορά με την Τουρκία είναι ο καθορισμός ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας.

Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι ο στόχος της επίσκεψης στην Άγκυρα είναι «μια εποικοδομητική συζήτηση και μια ειλικρινής σχέση», τονίζοντας πως ο ίδιος θα προσέλθει «με ξεκάθαρα σημεία». Στο ίδιο πνεύμα, εμφανίστηκε καθησυχαστικός για το ενδεχόμενο έντασης, σημειώνοντας ότι δεν βλέπει λόγο κλιμάκωσης, καθώς «είμαστε εκλεγμένοι ηγέτες» και υπάρχουν «αρκετά προβλήματα στην περιοχή» χωρίς να χρειάζεται «να δημιουργούμε νέα».

«Η Ελλάδα ισχυρότερη – η γεωγραφία δεν αλλάζει»

Ο κ. Μητσοτάκης υπογράμμισε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε σαφώς ισχυρότερη θέση σε σχέση με πριν από πέντε χρόνια, επικαλούμενος την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων. Παράλληλα, υπενθύμισε μια βασική σταθερά της εξωτερικής πολιτικής: «η γεωγραφία δεν αλλάζει», αφήνοντας το μήνυμα ότι η διαχείριση των σχέσεων απαιτεί ρεαλισμό και καθαρούς όρους.

Χίος: «Σε πλήρη εξέλιξη η έρευνα – χωρίς το Λιμενικό οι νεκροί θα ήταν περισσότεροι»

Αναφορά έκανε και στην τραγωδία στη Χίο με τους 15 νεκρούς μετανάστες, λέγοντας πως έχει «κάποια προκαταρκτικά στοιχεία» αλλά τόνισε ότι η έρευνα είναι σε πλήρη εξέλιξη και απαιτείται «πλήρης διερεύνηση» πριν εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα. Σημείωσε επίσης ότι, κατά την εκτίμησή του, αν δεν υπήρχε το Λιμενικό, οι νεκροί θα ήταν περισσότεροι, ενώ παρέπεμψε στην ολοκλήρωση της έρευνας για σαφή εικόνα. Η αρχική πληροφόρηση, όπως είπε, κάνει λόγο για εμβολισμό σκάφους του Λιμενικού από μικρότερο σκάφος, χωρίς να είναι ακόμη γνωστά τα ακριβή αίτια.

Ενέργεια: ΑΠΕ, εξαγωγές ρεύματος και «Chevron–Exxon παρούσες»

Στο ενεργειακό πεδίο, ο πρωθυπουργός παρουσίασε την Ελλάδα ως χώρα που πρωταγωνιστεί στη μείωση των εκπομπών, σημειώνοντας ότι οι ΑΠΕ παράγουν περίπου τη μισή ηλεκτρική ενέργεια και ότι η χώρα έχει γίνει εξαγωγός ηλεκτρισμού. Ταυτόχρονα, παραδέχθηκε ότι οι ΑΠΕ «δεν αρκούν από μόνες τους» αυτή τη στιγμή, θέτοντας ως στρατηγική φιλοδοξία η Ελλάδα να γίνει «αρχιτέκτονας» της νέας ενεργειακής δομής της Ευρώπης. Στο πλαίσιο αυτό ανέφερε ότι «σύντομα ξεκινούν οι εξορύξεις», προσθέτοντας ότι Chevron και Exxon είναι «παρούσες».

Μεταναστευτικό: «Σκληρή, αλλά δίκαιη πολιτική» – επιστροφές και νόμιμη μετανάστευση

Για το μεταναστευτικό, ο κ. Μητσοτάκης χαρακτήρισε τη γραμμή της κυβέρνησης «σκληρή, αλλά δίκαιη», λέγοντας πως όποιος εισέρχεται παράνομα και δεν δικαιούται άσυλο «πρέπει να επιστρέψει». Παράλληλα, τόνισε ότι η Ελλάδα είναι «γενναιόδωρη» με όσους λαμβάνουν άσυλο και δήλωσε ανοιχτός στη νόμιμη μετανάστευση, παραπέμποντας στις διακρατικές συμφωνίες για εργατικό δυναμικό, σημειώνοντας ότι η ΕΕ πλέον κινείται προς αυτή την κατεύθυνση.

Ευρώπη–ΗΠΑ: «Win-win» και αμοιβαία συνεισφορά στην άμυνα

Τέλος, ο πρωθυπουργός στάθηκε στη σημασία μιας ισχυρής οικονομικής και αμυντικής σχέσης Ευρώπης–ΗΠΑ, την οποία χαρακτήρισε «win-win». Υπενθύμισε επίσης τη συμφωνία εντός Ευρώπης για αμοιβαία συνεισφορά στην περίπτωση που κράτος-μέλος δεχθεί επίθεση, δίνοντας έμφαση στη συλλογική διάσταση της ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Κατασκοπεία μέσα από την Π.Α.: Σύλληψη σμήναρχου σε θέση ευθύνης – «Άκρως απόρρητα» και νατοϊκή διάσταση στην έρευνα

Σοκ προκαλεί η υπόθεση κατασκοπείας που αποκαλύφθηκε στις Ένοπλες Δυνάμεις, με πρωταγωνιστή ανώτερο αξιωματικό της Πολεμικής Αεροπορίας, ο οποίος συνελήφθη εντός στρατιωτικού χώρου την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026, μετά από συντονισμένη επιχείρηση των αρμόδιων στρατιωτικών αρχών και κρατικών υπηρεσιών, παρουσία εξουσιοδοτημένου εισαγγελικού λειτουργού.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ, η σύλληψη έγινε κατόπιν «σαφών ενδείξεων» τέλεσης αξιόποινων πράξεων βάσει του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα, που αφορούν «συλλογή και μετάδοση μυστικών πληροφοριών στρατιωτικής σημασίας σε τρίτους», με κίνδυνο πρόκλησης βλάβης στα εθνικά συμφέροντα.

Τι αναφέρουν οι πληροφορίες

Με βάση τις πληροφορίες που κυκλοφορούν τις τελευταίες ώρες, πρόκειται για 50χρονο σμήναρχο, διοικητή μονάδας στο Καβούρι, ο οποίος –λόγω θέσης– είχε πρόσβαση σε κρίσιμες, διαβαθμισμένες πληροφορίες. Δημοσιεύματα υποστηρίζουν ότι ο ίδιος έχει ομολογήσει κατασκοπεία υπέρ της Κίνας, κάτι που ερευνάται στο πλαίσιο των ανακρίσεων και της διασταύρωσης στοιχείων.

Στο Καβούρι βρίσκεται η 128 Σμηναρχία Εκπαίδευσης Τηλεπικοινωνιών – Ηλεκτρονικών (128ΣΕΤΗ), η οποία αποτελεί το βασικό κέντρο μετεκπαίδευσης και επιμόρφωσης των στελεχών ειδικοτήτων Τηλεπικοινωνιών – Ηλεκτρονικών της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ), προσφέροντας διαχρονικά υψηλού επιπέδου εκπαίδευση, σύμφωνα με τις εκάστοτε τεχνολογικές προκλήσεις στον τομέα των ηλεκτρονικών. Για τον σκοπό αυτό λειτουργούν οργανωμένα σχολεία για τα RADAR Ερεύνης, τις Ασύρματες και Ενσύρματες Επικοινωνίες, τον Ηλεκτρονικού Πόλεμο (ΗΠ), τα Ηλεκτρονικά Συστήματα Επιτήρησης (ΗΣΑ) και τα Συστήματα Ραδιοναυτιλίας (Ρ/Ν) & Ραδιοβοηθήματα (Ρ/Β) που βρίσκονται σε χρήση από την ΠΑ. Παράλληλα, με την ανάπτυξη της Πληροφορικής και τη συνεχώς αυξανόμενη χρήση του σχετικού εξοπλισμού – εφαρμογών από την ΠΑ, λειτουργούν αντίστοιχα σχολεία, παρέχοντας γνώσεις χειρισμού προγραμμάτων και συντήρησης Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Δικτύων.

Παράλληλα, σύμφωνα με όσα αναφέρονται, η ΕΥΠ φέρεται να είχε θέσει τον αξιωματικό υπό παρακολούθηση εδώ και μήνες, μετά από σήμα από μυστική υπηρεσία άλλης χώρας. Η επέμβαση για σύλληψη «κλείδωσε», κατά τις ίδιες πηγές, όταν εκτιμήθηκε ότι το υλικό που διοχετευόταν αφορούσε ολοένα πιο «ευαίσθητα» ζητήματα.

Η τεχνική «υπογραφή» και το QR

Στο σκέλος του τρόπου δράσης, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο αξιωματικός «άφησε ίχνη» μέσω του κωδικού QR που χρησιμοποιούσε για πρόσβαση σε κρίσιμα αρχεία, γεγονός που φέρεται να συνέβαλε στον εντοπισμό της δραστηριότητας και στη χαρτογράφηση της διαρροής.

Νατοϊκή σκιά και έρευνα για «δίκτυο»

Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στη διάσταση των νατοϊκών πληροφοριών. Η υπόθεση φέρεται να αξιολογείται ως υψηλής διαβάθμισης, ενώ –σύμφωνα με τις σχετικές αναφορές– εξετάζεται και το υπηρεσιακό περιβάλλον του συλληφθέντος, υπό το ενδεχόμενο να επιχειρήθηκε δημιουργία ευρύτερου δικτύου τροφοδότησης «τρίτων».

Το βέβαιο, όπως προκύπτει από το επίσημο σκέλος, είναι ότι έχει ενεργοποιηθεί πλήρως ο μηχανισμός διερεύνησης, με στρατιωτικές και κρατικές υπηρεσίες να «δένουν» το αποδεικτικό υλικό και να προχωρούν στις προβλεπόμενες διαδικασίες.

Ποιος ήταν ο 50χρονος Σμήναρχος

Ο Διοικητής της 128 ΣΕΤΗ, με αρχικά ονόματος Χ.Φ.  κάτοικος Βάρκιζας, δραστηριοποιήθηκε στον τομέα των Συστημάτων Επικοινωνιών και Πληροφοριών, με πολυετή υπηρεσία ως Αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας. Στο πλαίσιο των καθηκόντων του, ανέλαβε ρόλους υψηλής ευθύνης, τόσο σε επιχειρησιακό όσο και σε τεχνικό και διοικητικό επίπεδο, ενώ υπήρξε διαπιστευμένος τακτικός αξιολογητής του ΝΑΤΟ στον τομέα CIS.

Η επαγγελματική του εμπειρία περιέλαβε τη συντήρηση και τεχνική υποστήριξη συστημάτων ραντάρ, την ανάπτυξη λογισμικού για αερομεταφερόμενα ραντάρ, τη διαχείριση και ασφάλεια πληροφοριακών και δικτυακών υποδομών, καθώς και τον σχεδιασμό, τον συντονισμό και την υλοποίηση μεγάλων εξοπλιστικών προγραμμάτων ως Project Manager.

Παράλληλα, συμμετείχε στην αξιολόγηση, πιστοποίηση και διασφάλιση της επιχειρησιακής διαλειτουργικότητας συστημάτων επικοινωνιών σε εθνικό και συμμαχικό επίπεδο.

Με ισχυρό ακαδημαϊκό υπόβαθρο και συνεχή επιμόρφωση, ιδίως στον τομέα της κυβερνοασφάλειας, τα καθήκοντά του επεκτάθηκαν στη μελέτη και αντιμετώπιση σύγχρονων απειλών που αφορούσαν κρίσιμες υποδομές, στρατιωτικά και πολιτικά δίκτυα, καθώς και σύνθετα τεχνολογικά περιβάλλοντα.