Στην Ιερουσαλήμ επικρατεί η εκτίμηση ότι ο Ντόναλντ Τραμπ ανέβαλε –δεν ακύρωσε– τα σχέδια για πιθανό αμερικανικό στρατιωτικό χτύπημα κατά του Ιράν. Σύμφωνα με ρεπορτάζ που αποδόθηκε στον στρατιωτικό ραδιοσταθμό του Ισραήλ Galei Tzahal, ανώτεροι ισραηλινοί αξιωματούχοι ασφαλείας θεωρούν ότι η κίνηση του Λευκού Οίκου είναι τακτική (timing/συντονισμός) και όχι στρατηγική (αλλαγή δόγματος).

Όπως μεταδίδεται, στο Ισραήλ «διαβάζουν» τα πρόσφατα διπλωματικά σήματα και τις φερόμενες παρασκηνιακές επαφές ως αγορά χρόνου για τελική συνεννόηση και προετοιμασία, όχι ως στροφή που κλείνει οριστικά την επιλογή στρατιωτικής δράσης. Δεν δίνεται νέο σαφές χρονοδιάγραμμα, όμως το βασικό συμπέρασμα της ισραηλινής πλευράς είναι ότι η επιλογή παραμένει ενεργή υπό τη σημερινή αμερικανική διοίκηση.

🇺🇸🇮🇱🇮🇷 BREAKING – Israeli Assessment: Trump Has Only Postponed, Not Canceled, Plans to Strike Iran

According to a report aired by Israeli Army Radio (Galei Tzahal) on January 16, 2026, senior Israeli security officials believe that U.S. President Donald Trump has temporarily… pic.twitter.com/Qc3MT3tdn4

— WAR (@warsurveillance) January 15, 2026

Η αξιολόγηση αυτή έρχεται σε μια συγκυρία όπου, παρά τα σημάδια «φρένου», το ενδεχόμενο πλήγματος δεν έχει φύγει από τη δημόσια συζήτηση. Ο ίδιος ο Τραμπ εμφανίστηκε τις προηγούμενες ώρες να απομακρύνεται προσωρινά από την απειλή άμεσης επίθεσης, επικαλούμενος διαβεβαιώσεις ότι στην Τεχεράνη «σταματά» η καταστολή και ότι δεν προχωρούν εκτελέσεις — χωρίς να παρουσιάσει στοιχεία επιβεβαίωσης.

Παράλληλα, ισραηλινά ΜΜΕ έχουν καταγράψει ότι η πιθανότητα αμερικανικού χτυπήματος «ανέβηκε» αισθητά τις τελευταίες ημέρες, μέσα σε περιβάλλον αυξημένης έντασης και προετοιμασιών για πιθανές συνέπειες στην περιοχή. Ενδεικτικό του κλίματος είναι και ότι, σύμφωνα με δημοσίευμα της Washington Post, Ισραήλ και Ιράν φέρονται να αντάλλαξαν μέσω Ρωσίας μηνύματα «αμοιβαίας αποτροπής» (κανείς δεν ξεκινά αν δεν δεχθεί πρώτος χτύπημα), με τον παράγοντα ΗΠΑ να παραμένει ο μεγάλος αστάθμητος.

Σύμφωνα με τους κύκλους που επικαλούνται οι αναφορές από το Ισραήλ, η ουσία είναι μία: το παράθυρο δεν έκλεισε. Η αναβολή ερμηνεύεται ως κίνηση για καλύτερο συγχρονισμό (πολιτικά, επιχειρησιακά και διπλωματικά) και όχι ως εγκατάλειψη του σεναρίου. Και γι’ αυτό, όπως σημειώνεται, η συζήτηση έχει ήδη «ανάψει» σε ισραηλινούς και διεθνείς αμυντικούς κύκλους: όχι για το αν υπάρχει επιλογή στρατιωτικής δράσης, αλλά για το πότε και με τι μορφή θα μπορούσε να επιστρέψει στο προσκήνιο.

Μπαρντούγκο: «Αποστολή ζωής του Νετανιάχου η ανατροπή του καθεστώτος – Το Ιράν θα “τελειώσει” μόνο με αλλαγή»

Ως στρατηγικό στόχο πρώτης γραμμής για τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου περιγράφει την ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος ο Ισραηλινός αναλυτής Yaakov Bardugo, ο οποίος θεωρείται πρόσωπο με πρόσβαση στο περιβάλλον του πρωθυπουργού και, σύμφωνα με όσα αναφέρονται, είχε προβλέψει με ακρίβεια την προηγούμενη ισραηλινή επίθεση κατά του Ιράν.

Με μια δήλωση που ανεβάζει τους τόνους και δίνει καθαρό πολιτικό στίγμα, ο Μπαρντούγκο υποστήριξε ότι:
«Η ανατροπή του καθεστώτος είναι η αποστολή ζωής του Νετανιάχου. Η τρέχουσα κατάσταση στο Ιράν θα τελειώσει μόνο με αλλαγή καθεστώτος είτε από τις ΗΠΑ είτε από το Ισραήλ».

🚨 BREAKING — Senior Israeli analyst @bardugojacob, who is close to PM Netanyahu and accurately predicted Israel‘s attack on Iran:

“Toppling the regime is Netanyahu’s life mission. The current situation in Iran will end only with regime change by either the US or Israel.” pic.twitter.com/c2pIsZ4abf

— Dr. Eli David (@DrEliDavid) January 15, 2026

Η τοποθέτηση αυτή έρχεται σε μια περίοδο όπου η συζήτηση για το Ιράν –και ειδικά για τα σενάρια στρατιωτικής κλιμάκωσης– παραμένει ανοιχτή σε ισραηλινά και διεθνή κέντρα αποφάσεων. Η φράση «αποστολή ζωής» παραπέμπει σε μακράς πνοής στρατηγική, όχι σε συγκυριακή αντίδραση, και σκιαγραφεί μια οπτική που βλέπει τη διέξοδο όχι σε περιορισμένες επιχειρήσεις ή σε “διαχείριση κρίσης”, αλλά σε τελική λύση μέσω πολιτικής αλλαγής στην Τεχεράνη.

Κομβικό στοιχείο της δήλωσης είναι επίσης ότι ο Μπαρντούγκο “δένει” το σενάριο αλλαγής καθεστώτος με δύο πιθανούς εκτελεστές: τις ΗΠΑ ή το ίδιο το Ισραήλ. Με αυτόν τον τρόπο, το μήνυμα μεταφράζεται και ως πίεση για ρόλο της Ουάσιγκτον — ή, εναλλακτικά, ως προετοιμασία του εδάφους για ισραηλινή πρωτοβουλία, εφόσον κριθεί ότι οι ΗΠΑ δεν θα κινηθούν.

Σε κάθε περίπτωση, η παρέμβαση Μπαρντούγκο αποτυπώνει τη “σκληρή γραμμή” που κυκλοφορεί στο ισραηλινό στρατηγικό περιβάλλον: ότι το Ιράν δεν αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα που λύνεται με μερικά πλήγματα ή με διπλωματικές ισορροπίες, αλλά ως καθεστωτικό ζήτημα που –κατά την άποψή τους– κλείνει μόνο με αλλαγή εξουσίας στην Τεχεράνη.