Το αμερικανικό ιστολόγιο Jihad Watch επανέρχεται με κείμενο-παρέμβαση για τη Γερμανία, υποστηρίζοντας ότι η χώρα «πλησιάζει» σε αυτό που αποκαλεί «Great Replacement» (“Μεγάλη Αντικατάσταση”) με αιχμή το μεταναστευτικό και τη δημογραφική εξέλιξη.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στη Γερμανία εισέρχονται σχεδόν 400.000 μετανάστες ετησίως, στην πλειονότητά τους μουσουλμάνοι, αριθμός που –όπως σημειώνεται– ισοδυναμεί με τη δημιουργία «μιας ολόκληρης μεγάλης πόλης κάθε χρόνο». Το Jihad Watch επικαλείται νεότερα κυβερνητικά στοιχεία, τα οποία αναθεωρούν προς τα πάνω προηγούμενες εκτιμήσεις για το 2025, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των νέων αφίξεων κοντά στο μισό εκατομμύριο.

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση μέλους της Bundestag που παρατίθεται στο κείμενο: «300.000 κοινωνικοί μετανάστες και λεγόμενοι πρόσφυγες – στην πραγματικότητα κοντά στους 400.000 σε έναν μόνο χρόνο. Όποιος μιλά για “στροφή” με τέτοια μεγέθη, εξαπατά τους πολίτες».

Το δημοσίευμα συνδέει τις μεταναστευτικές ροές με πίεση στο γερμανικό κοινωνικό κράτος και υποστηρίζει ότι η κλίμακα των αφίξεων μεταβάλλει ριζικά τη δημογραφική σύνθεση της χώρας. Στο ίδιο πλαίσιο, γίνεται αναφορά σε στοιχεία του ROCKWOOL Foundation Berlin, σύμφωνα με τα οποία ο πληθυσμός μεταναστευτικής προέλευσης στη Γερμανία αυξήθηκε από 16,9 εκατομμύρια το 2023 σε 17,4 εκατομμύρια το 2024, αντιστοιχώντας πλέον σε περίπου 20,9% του συνολικού πληθυσμού.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στο δημογραφικό σκέλος. Το Jihad Watch υποστηρίζει ότι ο γηγενής γερμανικός πληθυσμός μειώνεται σταθερά, με τη γονιμότητα των Γερμανίδων να παραμένει πολύ κάτω από το όριο αναπλήρωσης, την ώρα που –όπως αναφέρει– οι μουσουλμανικές οικογένειες εμφανίζουν υψηλότερους δείκτες γεννήσεων. Με βάση αυτά τα δεδομένα, το δημοσίευμα θέτει το ερώτημα πότε η Γερμανία θα βρεθεί με πάνω από το ένα τέταρτο του πληθυσμού της να μην είναι γηγενείς Γερμανοί.

Το άρθρο καταλήγει ότι η «Μεγάλη Αντικατάσταση», όπως τη χαρακτηρίζει, δεν αποτελεί θεωρία ή φαντασίωση, αλλά εξελισσόμενη πραγματικότητα, η οποία –σύμφωνα με τον αρθρογράφο (σ.σ.– θα επηρεάσει καθοριστικά το πολιτικό σύστημα, τη δημόσια πολιτική και τις κοινωνικές ισορροπίες στη Γερμανία τα επόμενα χρόνια.

Στην τουρκική πρωτεύουσα, η ταυτόχρονη πρόσκληση που απευθύνθηκε τόσο στον Πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όσο και στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, για το ίδιο «Συμβούλιο Ειρήνης» εκλαμβάνεται ως ένας ελιγμός που προκαλεί έκπληξη. Η συγκεκριμένη κίνηση ερμηνεύεται ως εξέλιξη που τοποθετεί την Κύπρο στο ίδιο τραπέζι διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, ακυρώνοντας ουσιαστικά την επιρροή που η Άγκυρα θεωρούσε μέχρι πρότινος «αποκλειστική».

Η Κύπρος ως απρόσμενος παράγοντας

Μια ιδιαίτερα οξυδερκής προσέγγιση διατυπώνεται από την αρθρογράφο Ζεϊνέπ Γκιουρτζανλί στην εφημερίδα Ekonomim, η οποία προχωρά σε άμεσο συσχετισμό της κατάστασης στη Γάζα με το κυπριακό ζήτημα.

Συγκεκριμένα, στο άρθρο «η Ουάσιγκτον, η οποία δεν εισάκουσε το Ισραήλ, αλλά συμπεριέλαβε τον Fidan στο διοικητικό συμβούλιο Συμβούλιο Ειρήνης, φαίνεται να έχει σημειώσει ένα απροσδόκητο “γκολ” με την Κύπρο εναντίον ».

Το γεγονός ότι εστάλη πρόσκληση και στον Νίκο Χριστοδουλίδη ερμηνεύεται ως ένα ξεκάθαρο μήνυμα: το Κυπριακό εντάσσεται πλέον, έστω και εμμέσως, στο ίδιο γεωπολιτικό πλαίσιο, γεγονός που ανατρέπει τις τουρκικές προσδοκίες για μονομερή αναβάθμιση του ρόλου της χώρας στην περιοχή.

Ένας «δικός »;

Σύμφωνα με την ανάλυση της Ekonomim, η συγκεκριμένη δομή προεδρίας καταργεί την ισότητα μεταξύ των κρατών και εγκαθιδρύει μια σχέση ανωτέρου–υφισταμένου, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την κυριαρχία και τη νομιμοποίηση των διαδικασιών.

Εντός αυτής της αρχιτεκτονικής, η Τουρκία καλείται να συμμετάσχει χωρίς να έχει λάβει εγγυήσεις. Παράλληλα, η Κύπρος επανέρχεται αθόρυβα στο προσκήνιο ως ένας δρώντας που μετατρέπει την «ειρήνη» σε ένα επιπλέον πεδίο γεωπολιτικών τριβών.

Παρέμβαση του Δρ. Γεωπολιτικής Γιώργου Φίλη στην εκπομπή “Review” με την Ιρένα Αργύρη στην τηλεόραση της “Ναυτεμπορικής”.