Η πολιτική διαδικασία που παρουσίασε η τουρκική κυβέρνηση ως βήμα προς μια «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» δείχνει να έχει κολλήσει, παρά τις αρχικές προσδοκίες και το θετικό κλίμα που είχε καλλιεργηθεί μετά την ολοκλήρωση της έκθεσης της σχετικής επιτροπής της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης στις 18 Φεβρουαρίου. Η έκθεση είχε εγκριθεί από 47 από τα 50 μέλη της επιτροπής και προέβλεπε ότι οι μεταρρυθμίσεις και ο αφοπλισμός θα πρέπει να προχωρήσουν αμοιβαία και παράλληλα, όχι μονομερώς.

Ωστόσο, η πρακτική εφαρμογή αυτής της γραμμής δεν έχει προχωρήσει. Στον τουρκικό δημόσιο διάλογο κυριαρχεί πλέον η αίσθηση ότι το βασικό προαπαιτούμενο της διαδικασίας, δηλαδή η κατάθεση των όπλων από το PKK, δεν εκπληρώνεται με τρόπο που να επιτρέπει στο κράτος να ανοίξει την επόμενη φάση. Η θέση αυτή αποτυπώθηκε και στις πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου της τουρκικής Βουλής Νουμάν Κουρτουλμούς, ο οποίος τόνισε ότι το κύριο ζητούμενο είναι να γίνει πιο ορατή η πλήρης αποστράτευση και διάλυση της οργάνωσης πριν προχωρήσουν τα επόμενα βήματα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η πίεση από την πλευρά του DEM για άμεσες νομικές ρυθμίσεις παραμένει ισχυρή. Στελέχη του κόμματος έχουν ζητήσει να προχωρήσει χωρίς καθυστέρηση η νομοθετική φάση, απαντώντας και στη θέση του Ντεβλέτ Μπαχτσελί ότι «δεν υπάρχει λόγος να επισπευστεί η διαδικασία». Το bianet κατέγραψε αυτή την αντιπαράθεση ήδη από τα τέλη Μαρτίου, όταν το DEM απέρριπτε τη λογική της αναμονής και ζητούσε σαφές χρονοδιάγραμμα πολιτικών και νομικών κινήσεων.

Από την άλλη πλευρά, κυβερνητικά στελέχη και πρόσωπα που συνομιλούν με το προεδρικό και κοινοβουλευτικό κέντρο εξουσίας δίνουν όλο και πιο καθαρά το μήνυμα ότι χωρίς έμπρακτη και επαληθεύσιμη παράδοση όπλων δεν πρόκειται να ξεκινήσει νέα φάση. Αυτό συνάδει με την ίδια την έκθεση της 18ης Φεβρουαρίου, η οποία ξεκαθάριζε ότι οι νομικές προβλέψεις δεν συνιστούν αμνηστία και ότι κάθε εφαρμογή θα πρέπει να στηρίζεται σε ξεχωριστό, προσωρινό νομικό πλαίσιο συνδεδεμένο με εξακριβωμένο αφοπλισμό.

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο σύνθετη λόγω της αντιφατικής ροής μηνυμάτων γύρω από τον ρόλο του Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Από τη μία, στα τέλη Μαρτίου μεταδόθηκε νέο μήνυμά του, μέσω αντιπροσωπείας του DEM που τον επισκέφθηκε στο Ιμραλί, σύμφωνα με το οποίο δεν υπάρχει επιστροφή από την πορεία προς τον τερματισμό του ένοπλου αγώνα. Από την άλλη, στην Άγκυρα φαίνεται να κερδίζει έδαφος η άποψη ότι η οργάνωση στην πράξη δεν ακολουθεί τη γραμμή που μεταφέρει ο Οτσαλάν.

Έτσι, η διαδικασία μοιάζει σήμερα να κινείται σε μια γκρίζα ζώνη: ούτε έχει επίσημα καταρρεύσει, ούτε όμως δείχνει να προχωρά. Η κυβέρνηση θέλει πρώτα χειροπιαστό αφοπλισμό. Το DEM ζητά πρώτα θεσμικά και νομικά βήματα. Και το PKK, τουλάχιστον όπως το διαβάζει η Άγκυρα, δεν έχει ακόμη δώσει την καθοριστική απάντηση που θα έσπαγε το αδιέξοδο.

Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί δήλωσε σήμερα ότι η διέλευση όλων των εμπορικών πλοίων μέσω των Στενών του Ορμούζ κηρύσσεται πλήρως ανοιχτή για την υπόλοιπη περίοδο της εκεχειρίας, σε ευθυγραμμισμό με τη συμφωνία κατάπαυησης πυρός στον Λίβανο.

Η διέλευση των πλοίων μέσω των Στενών θα γίνεται σύμφωνα με τη συντονισμένη διαδρομή, όπως έχει ήδη ανακοινωθεί από τον Οργανισμό Λιμένων και Ναυτιλίας του Ιράν, τόνισε ο Αραγτσί σε μια ανάρτηση στο X.

In line with the ceasefire in Lebanon, the passage for all commercial vessels through Strait of Hormuz is declared completely open for the remaining period of ceasefire, on the coordinated route as already announced by Ports and Maritime Organisation of the Islamic Rep. of Iran.

— Seyed Abbas Araghchi (@araghchi) April 17, 2026

Η Τουρκία συνεχίζει μεθοδικά την προσπάθεια να μετατρέψει την αμυντική της βιομηχανία σε εργαλείο διεθνούς επιρροής και εξαγωγικής ισχύος, αυτή τη φορά με φόντο την Ασία-Ειρηνικό. Αιχμή του δόρατος σε αυτή την προσπάθεια είναι η STM, η οποία θα δώσει ισχυρό «παρών» στη μεγάλη αμυντική έκθεση DSA 2026 στην Κουάλα Λουμπούρ, επιδιώκοντας να ενισχύσει τη θέση της σε μια αγορά στρατηγικής σημασίας.

Η τουρκική εταιρεία δεν πηγαίνει στη Μαλαισία απλώς για προβολή. Πηγαίνει για να κεφαλαιοποιήσει υφιστάμενες συμφωνίες, να αναδείξει τις δυνατότητές της και να ανοίξει νέο χώρο επιρροής σε μια περιοχή όπου ο ανταγωνισμός στην άμυνα και στην τεχνολογία είναι έντονος.

Στο επίκεντρο της παρουσίας της βρίσκεται το πρόγραμμα LMS Batch-2 για το Βασιλικό Ναυτικό της Μαλαισίας. Για την τουρκική πλευρά, το έργο αυτό έχει ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς πρόκειται για την πρώτη εξαγωγή κορβέτας της Τουρκίας προς την Ασία-Ειρηνικό. Οι τρεις κορβέτες που κατασκευάζονται στην Κωνσταντινούπολη προβάλλονται από την Άγκυρα ως απτό δείγμα της δυνατότητάς της να παράγει και να εξάγει σύνθετα ναυτικά συστήματα σε τρίτες χώρες.

Η STM θέλει, όμως, να πάει πολύ πιο πέρα από μια μεμονωμένη ναυπηγική επιτυχία. Στην έκθεση θα παρουσιάσει επίσης το σχέδιο του Πολυδύναμου Πλοίου Υποστήριξης MRSS, ειδικά διαμορφωμένο για τις ανάγκες της Μαλαισίας, επιχειρώντας να δώσει την εικόνα εταιρείας που δεν προσφέρει απλώς προϊόντα, αλλά ολοκληρωμένες λύσεις προσαρμοσμένες στον πελάτη.

Το μήνυμα αυτό ενισχύεται και από το εύρος των συστημάτων που θα εκτεθούν. Η STM μεταφέρει στην Κουάλα Λουμπούρ ομοιώματα του υποβρυχίου STM500, του αυτόνομου υποβρυχίου οχήματος STM NETA, της φρεγάτας TCG İSTANBUL και του εθνικού ταχέος επιθετικού σκάφους, επιδιώκοντας να δείξει ότι η τουρκική αμυντική βιομηχανία μπορεί να καλύψει ολόκληρο φάσμα θαλάσσιων δυνατοτήτων.

Στο ίδιο πνεύμα, η εταιρεία δίνει μεγάλη έμφαση και στα μη επανδρωμένα συστήματα. Το TOGAN, το KARGU και το BOYGA παρουσιάζονται ως παραδείγματα της τουρκικής τεχνολογικής ωρίμανσης, αλλά και ως προϊόντα που έχουν ήδη αποκτήσει εξαγωγική δυναμική. Ειδικά το KARGU προβάλλεται ως σύστημα με διεθνή διείσδυση, καθώς η τουρκική πλευρά υποστηρίζει ότι έχει ήδη εξαχθεί σε περισσότερες από 15 χώρες σε τέσσερις ηπείρους.

Ο γενικός διευθυντής της STM, Οζγκιούρ Γκιουλεριούζ, επιχειρεί να ντύσει αυτή την εξαγωγική κίνηση με ευρύτερο εθνικό αφήγημα. Όπως υποστηρίζει, κάθε εξαγωγή αποτελεί απόδειξη του επιπέδου στο οποίο έχει φτάσει η τουρκική αμυντική βιομηχανία και ταυτόχρονα προσφέρει υψηλή προστιθέμενη αξία στην τουρκική οικονομία. Με άλλα λόγια, η Άγκυρα δεν πουλά μόνο οπλικά συστήματα· πουλά και εικόνα αυτάρκειας, τεχνολογικής προόδου και γεωπολιτικής ανόδου.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η αναφορά του στην ταχύτητα παραγωγής των κορβετών για τη Μαλαισία. Η υπόσχεση ότι τα πλοία θα καθελκυστούν εντός του 2026 δεν είναι απλώς τεχνικό χρονοδιάγραμμα. Είναι επίδειξη βιομηχανικής ικανότητας, κάτι που η Τουρκία θέλει να χρησιμοποιήσει ως διαβατήριο για νέες συμφωνίες στην περιοχή.

Στην ουσία, η DSA 2026 λειτουργεί για την STM και για την τουρκική αμυντική βιομηχανία ως πεδίο στρατηγικής προβολής. Η Μαλαισία αναδεικνύεται σε βασικό σημείο στήριξης, αλλά ο πραγματικός στόχος είναι ευρύτερος: η είσοδος και η εδραίωση της Τουρκίας στον ασιατικό αμυντικό χάρτη, με όχημα τα πολεμικά πλοία, τα drones και τη ρητορική περί «ανεξάρτητης αμυντικής βιομηχανίας».

Με αυτόν τον τρόπο, η Άγκυρα επιχειρεί να αποδείξει ότι η τουρκική αμυντική παραγωγή δεν απευθύνεται μόνο στη Μέση Ανατολή, στον Καύκασο ή στην Αφρική, αλλά διεκδικεί πλέον ρόλο και σε μία από τις πιο απαιτητικές και στρατηγικά κρίσιμες αγορές του πλανήτη.