ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ
Βικέν Εουλτζεκτζιάν: Μια προσωπική τραγωδία που φωτίζει το δράμα των Αρμενίων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ
Πέντε και πλέον χρόνια από τη ζωή του χάθηκαν μέσα σε ένα σύστημα που, όπως περιγράφεται, τον συνέλαβε χωρίς να έχει διαπράξει κανένα αδίκημα, τον οδήγησε σε μια δίκη-παρωδία και τον κράτησε σε απάνθρωπες συνθήκες, με βασανιστήρια που άφησαν βαθιά και μόνιμα σημάδια στην υγεία του.
Η ιστορία που ανέδειξε η Βασιλική Σιούτη στη Lifo δεν είναι απλώς η περιπέτεια ενός ανθρώπου που φυλακίστηκε άδικα. Είναι η συμπύκνωση ενός ολόκληρου δράματος. Είναι η ιστορία του Βικέν Εουλτζεκτζιάν και της συζύγου του Λίντα, ενός ζευγαριού που ξεκίνησε με το όνειρο μιας ήσυχης ζωής και βρέθηκε να κουβαλά πάνω του όλο το βάρος μιας σύγκρουσης, ενός διωγμού και μιας εθνοκάθαρσης.
Ο 46χρονος Βικέν αφέθηκε ελεύθερος στα μέσα Ιανουαρίου, έπειτα από 1.891 ημέρες κράτησης στις φυλακές του Μπακού. Πέντε και πλέον χρόνια από τη ζωή του χάθηκαν μέσα σε ένα σύστημα που, όπως περιγράφεται, τον συνέλαβε χωρίς να έχει διαπράξει κανένα αδίκημα, τον οδήγησε σε μια δίκη-παρωδία και τον κράτησε σε απάνθρωπες συνθήκες, με βασανιστήρια που άφησαν βαθιά και μόνιμα σημάδια στην υγεία του.
Ο Βικέν δεν ήταν στρατιωτικός. Δεν ήταν άνθρωπος του πολέμου. Ήταν ένας Αρμένιος χριστιανός, απόγονος επιζώντων της Γενοκτονίας του 1915, με ρίζες στον Λίβανο και στην Αρμενία, που είχε ένα απλό όνειρο: να δουλέψει, να σταθεί στα πόδια του και να ανοίξει ένα εστιατόριο στην πατρίδα των προγόνων του. Αυτή η κανονική, ανθρώπινη φιλοδοξία συνετρίβη όταν συνελήφθη στις 10 Νοεμβρίου 2020, την ημέρα της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός, ενώ πήγαινε να μαζέψει τα προσωπικά του αντικείμενα από τη Σουσί στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, περιοχή που μόλις είχαν καταλάβει οι αζερικές δυνάμεις.
Από εκεί και πέρα, η ζωή του πέρασε στο σκοτάδι. Μεταφέρθηκε στο Μπακού, κρατήθηκε αρχικά σε απομόνωση για σχεδόν επτά μήνες, χωρίς επικοινωνία, και τον Ιούνιο του 2021 καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκισης με κατασκευασμένες κατηγορίες για μισθοφορική δράση, τρομοκρατία και παράνομη διέλευση συνόρων. Δεν του επιτράπηκε ούτε διεθνής νομική εκπροσώπηση ούτε επιλογή προσωπικού δικηγόρου. Ουσιαστικά, βρέθηκε στο έλεος ενός αυταρχικού μηχανισμού, χωρίς πραγματική υπεράσπιση.
Το κείμενο φωτίζει ιδιαίτερα τη διάσταση της εθνικής και θρησκευτικής στοχοποίησης. Οι δικοί του άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Βικέν βρέθηκε στο στόχαστρο επειδή ήταν Αρμένιος και χριστιανός. Ένα τατουάζ με σταυρό στο χέρι του, στοιχείο που αλλού θα περνούσε ως απλή προσωπική επιλογή, φέρεται να έγινε αφορμή για φρικτά βασανιστήρια, με εγκαύματα στο σημείο, σε μια προσπάθεια να σβηστεί ή να αλλοιωθεί το σύμβολο της πίστης του. Αυτό το στοιχείο δίνει στο δράμα του υπόθεση ταυτότητας και διωγμού, όχι απλώς αυθαίρετης σύλληψης.
Σύμφωνα με την έκθεση της οργάνωσης Center for Truth and Justice, ο Βικέν υπέστη συστηματική σωματική και ψυχολογική κακοποίηση, ξυλοδαρμούς μέχρι απώλειας αισθήσεων, εικονικές εκτελέσεις, στέρηση ιατρικής φροντίδας και συνολική ιατρική παραμέληση. Η ψυχική του κατάσταση επιδεινώθηκε τόσο, ώστε σε τηλεφωνική επικοινωνία με την οικογένειά του στις αρχές του 2025 είχε εκφράσει ξανά τάσεις αυτοκτονίας. Η μητέρα του, όπως αναφέρεται, δεν άντεξε τον πόνο για όσα περνούσε ο γιος της και πέθανε χωρίς να μπορέσει εκείνος να τη χαιρετήσει.
Όμως η ιστορία δεν στέκεται μόνο στο μαρτύριο του ίδιου. Στέκεται και στη Λίντα, τη γυναίκα που από σύζυγος ενός απλού ανθρώπου μετατράπηκε σε αγωνίστρια. Εκείνη δεν ήξερε αρχικά καν πού βρισκόταν ο άνδρας της. Η οικογένεια ενημερώθηκε τέσσερις μήνες αργότερα, όταν αφέθηκε ελεύθερη η γυναίκα που είχε συλληφθεί μαζί του. Από εκείνη τη στιγμή άρχισε ένας πολυετής αγώνας, με εκκλήσεις προς διεθνείς οργανισμούς, κυβερνήσεις, ανθρωπιστικές δομές και δίκτυα αλληλεγγύης, ώστε να ασκηθεί πίεση για την απελευθέρωσή του ή έστω για βελτίωση των συνθηκών κράτησης.
Η ίδια η Λίντα δίνει ίσως την πιο καθαρή διάσταση αυτής της ιστορίας. Λέει ότι αυτό που την κράτησε όρθια ήταν η αγάπη της για τον Βικέν και η πεποίθησή της ότι η αθωότητά του έπρεπε να δικαιωθεί. Στα λόγια της συμπυκνώνεται το ανθρώπινο βάθος αυτής της δοκιμασίας: «Η δύναμη του συζύγου μου με έκανε να πιστέψω ότι ένα δικαίωμα δεν πεθαίνει όσο υπάρχουν εκείνοι που το διεκδικούν». Αυτή η φράση είναι στην πραγματικότητα το κέντρο όλης της αφήγησης.
Το ρεπορτάζ, ωστόσο, δεν μένει στην προσωπική ιστορία. Την εντάσσει μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο του Ναγκόρνο Καραμπάχ και της εκδίωξης των Αρμενίων. Θυμίζει ότι η περιοχή, αν και κατοικούνταν από αρμενικό πληθυσμό, ήταν διεθνώς αναγνωρισμένη ως μέρος του Αζερμπαϊτζάν. Υπενθυμίζει τις παλιές συγκρούσεις, τον πόλεμο μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, την εύθραυστη κατάσταση που ακολούθησε και κυρίως την κορύφωση του δράματος το 2023, όταν το Αζερμπαϊτζάν προχώρησε σε πλήρη στρατιωτική επιβολή στην περιοχή.
Πριν από την τελική κατάληψη, είχε προηγηθεί ο εννιάμηνος αποκλεισμός του μοναδικού διαδρόμου που συνέδεε το Αρτσάχ με την Αρμενία. Για μήνες, περίπου 120.000 Αρμένιοι ζούσαν με ελλείψεις σε τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα και ηλεκτρικό ρεύμα. Στις 19 Σεπτεμβρίου 2023, το Αζερμπαϊτζάν εξαπέλυσε γενικευμένη στρατιωτική επιχείρηση, η άμυνα των Αρμενίων κατέρρευσε σε μία μέρα και η ηγεσία τους αναγκάστηκε να αποδεχθεί τους όρους του Μπακού. Το αποτέλεσμα ήταν η διάλυση της αυτοανακηρυχθείσας Δημοκρατίας του Αρτσάχ και η έξοδος σχεδόν ολόκληρου του αρμενικού πληθυσμού.
Περίπου 100.000 έως 120.000 άνθρωποι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους και κατευθύνθηκαν προς την Αρμενία, φοβούμενοι σφαγές, συλλήψεις και διώξεις. Αυτή η μαζική έξοδος περιγράφεται από διεθνείς παρατηρητές ως εθνοκάθαρση. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η υπόθεση του Βικέν δεν εμφανίζεται ως εξαίρεση, αλλά ως χαρακτηριστική περίπτωση συστηματικής στοχοποίησης αμάχων.
Σήμερα, ο Βικέν βρίσκεται στο Γερεβάν και προσπαθεί να σταθεί ξανά στα πόδια του. Χρειάζεται ιατρική παρακολούθηση, χειρουργικές επεμβάσεις και χρόνο για να αναρρώσει. Το όνειρό του, όπως λέει η Λίντα, παραμένει το ίδιο, να ανοίξει ένα εστιατόριο. Δηλαδή να επιστρέψει στην πιο απλή, πιο ανθρώπινη εκδοχή της ζωής που του στερήθηκε.
Αυτό ακριβώς είναι και το πιο βαρύ στοιχείο της ιστορίας. Δεν αφορά μόνο το τι έπαθε ένας άνθρωπος. Αφορά το πώς η γεωπολιτική, οι στρατιωτικές επιδιώξεις και οι πολιτικές αποφάσεις συνθλίβουν καθημερινούς ανθρώπους, οικογένειες και ζωές. Ο Βικέν και η Λίντα δεν είναι πρόσωπα μιας μακρινής διαμάχης. Είναι η ζωντανή υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε σύγκρουση υπάρχουν πρόσωπα, όνειρα, σπίτια, μνήμες και δικαιώματα που χάνονται ή συντρίβονται.
Και γι’ αυτό το ερώτημα που αφήνει πίσω της αυτή η ιστορία δεν αφορά μόνο το παρελθόν. Αφορά το παρόν και το μέλλον: πόσοι ακόμη βρίσκονται στην ίδια θέση, πόσοι ακόμη έμειναν αόρατοι και πόσο πραγματικά πρόθυμη είναι η διεθνής κοινότητα να δει, να ακούσει και να αντιδράσει όταν η ανθρώπινη αξιοπρέπεια συντρίβεται μπροστά στα μάτια της.
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ
Η Ελλάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο Μαγειρικής 2026: Η γαστρονομία ως εργαλείο εθνικής προβολής
Η διοργάνωση θεωρείται μία από τις κορυφαίες παγκοσμίως στον χώρο της γαστρονομίας και πραγματοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια, συγκεντρώνοντας εθνικές ομάδες chefs από 50 χώρες.
Μια σημαντική διεθνή διάκριση για την ελληνική γαστρονομία και, ταυτόχρονα, μια ευκαιρία ευρύτερης εθνικής προβολής σηματοδοτεί η επιλογή της Ένωσης Επαγγελματιών Μαγειρικής Ελλάδας ως επίσημης ελληνικής εκπροσώπησης στο Παγκόσμιο Κύπελλο Μαγειρικής RAK Porcelain 2026, που θα διεξαχθεί από τις 21 έως τις 25 Νοεμβρίου 2026 στο Λουξεμβούργο, στο εκθεσιακό κέντρο Luxexpo The Box, στο πλαίσιο της διεθνούς έκθεσης EXPOGAST.
Η διοργάνωση θεωρείται μία από τις κορυφαίες παγκοσμίως στον χώρο της γαστρονομίας και πραγματοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια, συγκεντρώνοντας εθνικές ομάδες chefs από 50 χώρες. Το μέγεθος του εγχειρήματος είναι ενδεικτικό της βαρύτητάς του: περισσότερα από 24.700 τετραγωνικά μέτρα εκθεσιακού χώρου, πάνω από 8.000 επαγγελματίες του κλάδου, 150 δημοσιογράφοι διεθνών μέσων και δυνατότητα παρουσίας έως και 20.000 διαγωνιζόμενων πιάτων μπροστά σε διεθνές κοινό.
Η ελληνική συμμετοχή δεν είναι απλώς μια αγωνιστική παρουσία σε έναν διεθνή διαγωνισμό. Είναι μια οργανωμένη αποστολή πολιτιστικής εξωστρέφειας, με στόχο να αναδειχθεί η ελληνική γαστρονομική ταυτότητα ως αναπόσπαστο τμήμα της εθνικής εικόνας της χώρας. Η Culinary Team Greece θα κληθεί να σχεδιάσει, να οργανώσει και να παρουσιάσει ένα πλήρες ελληνικό γεύμα για 120 άτομα, συνδυάζοντας τη δύναμη της παράδοσης με σύγχρονες τεχνικές και δημιουργικές προσεγγίσεις.
Αυτό ακριβώς είναι και το ουσιαστικό βάρος της αποστολής. Σε μια εποχή όπου ο διεθνής ανταγωνισμός δεν περιορίζεται μόνο στην οικονομία ή τη γεωπολιτική, αλλά περνά και μέσα από τον πολιτισμό, τη γαστρονομία και την ταυτότητα των λαών, η ελληνική κουζίνα λειτουργεί ως ήπια ισχύς. Τοπικά προϊόντα, αυθεντικές πρώτες ύλες, ιστορική συνέχεια, μεσογειακή παράδοση και σύγχρονη δημιουργία συνθέτουν ένα ισχυρό αφήγημα που η Ελλάδα επιδιώκει να μεταφέρει σε ένα παγκόσμιο ακροατήριο.
Η επιλογή της Ένωσης Επαγγελματιών Μαγειρικής Ελλάδας έρχεται να επιβεβαιώσει τη σταθερή ανοδική της πορεία στη διεθνή σκηνή. Δεν πρόκειται για τυχαία συμμετοχή, αλλά για συνέχεια μιας διαδρομής με χειροπιαστές διακρίσεις. Το 2020 η Culinary Team Greece κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες Μαγειρικής στη Στουτγάρδη, ενώ το 2022 απέσπασε και πάλι χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Μαγειρικής στο Λουξεμβούργο.
Με αυτή τη νέα πρόκληση μπροστά της, η ελληνική αποστολή ετοιμάζεται να υπερασπιστεί και να διευρύνει τη θέση της χώρας στον διεθνή γαστρονομικό χάρτη. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο ένα ακόμη μετάλλιο, αλλά η καθιέρωση της ελληνικής κουζίνας ως σύγχρονου, εξαγώγιμου πολιτισμικού κεφαλαίου.
Η Ένωση Επαγγελματιών Μαγειρικής Ελλάδας συνεχίζει, έτσι, ένα έργο που ξεπερνά τα στενά όρια του κλάδου. Με όχημα τη μαγειρική τέχνη, υπηρετεί την εξωστρέφεια της χώρας, ενισχύει την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό και αποδεικνύει ότι η γαστρονομία μπορεί να λειτουργήσει ως πρεσβευτής εθνικής ποιότητας, ιστορίας και δημιουργίας.
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ
Δύο νέοι του Ελληνισμού από Ρουμανία και Βόρειο Ήπειρο τιμήθηκαν με τα βραβεία «Ανδρέας Γιαννιτσόπουλος» για το 2026
Η Επιτροπή Ελληνισμού συνεχάρη όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες που συμμετείχαν, υπογραμμίζοντας τη σημασία τέτοιων πρωτοβουλιών για τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας, της ιστορικής συνείδησης και της εθνικής αυτογνωσίας στις κοινότητες του εξωτερικού.
Μήνυμα συνέχειας, μνήμης και ελπίδας για τον απανταχού Ελληνισμό στέλνουν τα βραβεία «Ανδρέας Γιαννιτσόπουλος» για το 2026, τα οποία απονεμήθηκαν φέτος σε δύο μαθητές από τη Ρουμανία και τη Βόρειο Ήπειρο, που ξεχώρισαν με τα κείμενά τους και την προσήλωσή τους στην ελληνική ιστορική και πολιτισμική συνείδηση.
Από τη Ρουμανία βραβεύτηκε ο Δημήτρης Μυτιλινιός από την Κραϊόβα για το ποίημά του με τίτλο «Το ποίημα των ηρώων», το οποίο είναι αφιερωμένο στην Επανάσταση του 1821. Ο Δημήτρης είναι 14 ετών και φοιτά στην Α’ Γυμνασίου στο σχολείο Mircea Eliade της Κραϊόβα, εκπροσωπώντας μια νέα γενιά παιδιών της ομογένειας που κρατούν ζωντανή την επαφή με την ελληνική ιστορία και παράδοση.
Από τη Βόρειο Ήπειρο, το βραβείο απονεμήθηκε στην Ελευθερία Κέντρου από την Καλογοραντζή Δρόπολης, για την έκθεσή της με θέμα «Εδώ που και τα λιθάρια κρένουν ελληνικά…». Η 17χρονη μαθήτρια φοιτά στη Β’ Λυκείου στο Ενιαίο Σχολείο Βουλιαρατών και με το κείμενό της ανέδειξε τον βαθύ δεσμό της ελληνικής ψυχής με τη γη, την ταυτότητα και τη μνήμη της Βορείου Ηπείρου.
Οι δύο μαθητές θα λάβουν από 500 ευρώ ο καθένας, ως έμπρακτη αναγνώριση της προσπάθειάς τους και της διάκρισής τους στον διαγωνισμό. Η Επιτροπή Ελληνισμού συνεχάρη όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες που συμμετείχαν, υπογραμμίζοντας τη σημασία τέτοιων πρωτοβουλιών για τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας, της ιστορικής συνείδησης και της εθνικής αυτογνωσίας στις κοινότητες του εξωτερικού.
Υπενθυμίζεται ότι το βραβείο προκηρύσσεται με δαπάνη του μέλους της Επιτροπής Ελληνισμού Ανδρέα Γιαννιτσόπουλου, στη μνήμη του εγγονού του, Ανδρέα Γιαννιτσόπουλου, ο οποίος ζούσε στις Ηνωμένες Πολιτείες και έφυγε πρόωρα από τη ζωή το 2021, σε ηλικία μόλις 21 ετών. Η πρωτοβουλία αυτή έχει ιδιαίτερο συμβολικό και ανθρώπινο βάρος, καθώς συνδέει την απώλεια με τη δημιουργία και τη μνήμη με την ενίσχυση των νέων παιδιών του Ελληνισμού.
Η φετινή απονομή δεν αποτελεί απλώς μια εκπαιδευτική διάκριση. Είναι μια υπενθύμιση ότι ο Ελληνισμός εκτός συνόρων παραμένει ζωντανός, δημιουργικός και βαθιά δεμένος με τις ρίζες του, είτε στην Κραϊόβα είτε στη Δρόπολη.
Άμυνα
Γαλλική πρόταση-πακέτο για Rafale με «αντάλλαγμα» Mirage στην Ουκρανία – Αρνητική η Αθήνα
Οι επιχειρησιακές επιφυλάξεις και η πραγματική πρόταση στον ορίζοντα για τα γαλλικά δελταπτέρυγα
Στο παρασκήνιο των ευρωπαϊκών ισορροπιών και της στήριξης προς το Κίεβο, επανέρχεται ένα ευαίσθητο εξοπλιστικό ζήτημα που αγγίζει άμεσα την ελληνική αεροπορική ισχύ. Σύμφωνα με πληροφορίες, το Παρίσι έχει καταθέσει πρόταση προς την Αθήνα που συνδέει την περαιτέρω ενίσχυση της Πολεμικής Αεροπορίας με Rafale με την παραχώρηση ελληνικών Mirage 2000-5 στην Ουκρανία.
Η πρόταση αφορά μέρος των 24 Mirage 2000-5 που διαθέτει σήμερα η Ελλάδα. Σε αντάλλαγμα, η γαλλική πλευρά φέρεται να προσφέρει ευνοϊκότερους οικονομικούς όρους για την προμήθεια επιπλέον μαχητικών Rafale, επιχειρώντας να «κλειδώσει» μια νέα συμφωνία ενίσχυσης του ελληνικού στόλου με γαλλικά αεροσκάφη.
Ωστόσο, η πρώτη αντίδραση της Αθήνας εμφανίζεται αρνητική. Οι επιφυλάξεις δεν είναι μόνο πολιτικές, αλλά κυρίως επιχειρησιακές, καθώς τα Mirage 2000-5 παραμένουν κρίσιμος πυλώνας της αποτρεπτικής ισχύος στο Αιγαίο, ιδιαίτερα λόγω των δυνατοτήτων τους σε αποστολές αναχαίτισης και χρήσης εξειδικευμένων όπλων.
Η γαλλική πρόταση εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική του Παρισιού, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην προώθηση δυτικών οπλικών συστημάτων προς την Ουκρανία. Στο πλαίσιο αυτό, φαίνεται να επιχειρεί να αξιοποιήσει και στόλους συμμάχων χωρών, προκειμένου να ενισχύσει τις ουκρανικές αεροπορικές δυνατότητες χωρίς να επιβαρύνει αποκλειστικά τα δικά του αποθέματα.
Για την Ελλάδα, όμως, το ζήτημα δεν είναι απλό. Η αποδέσμευση ακόμη και μέρους των Mirage θα δημιουργούσε κενό σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η μετάβαση σε έναν πλήρως «γαλλικό» στόλο με Rafale απαιτεί χρόνο, εκπαίδευση και επιχειρησιακή προσαρμογή.
Παράλληλα, η πρόταση φέρνει στο προσκήνιο και ένα ευρύτερο δίλημμα: τη συμμετοχή ή μη της Ελλάδας σε πιο ενεργές μορφές στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία, σε μια συγκυρία όπου η Αθήνα επιχειρεί να διατηρήσει ισορροπίες τόσο σε επίπεδο συμμαχιών όσο και σε επίπεδο εθνικής άμυνας.
Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα που προκύπτει από τις πρώτες αντιδράσεις είναι σαφές. Η Αθήνα δεν εμφανίζεται διατεθειμένη να αποδυναμώσει, έστω και προσωρινά, τον υφιστάμενο αεροπορικό της κορμό, ακόμη κι αν το αντάλλαγμα αφορά πιο σύγχρονα μέσα. Το επόμενο διάστημα αναμένεται να δείξει αν η γαλλική πρόταση θα επανέλθει με βελτιωμένους όρους ή αν θα παραμείνει στο επίπεδο μιας πρώτης, διερευνητικής κίνησης.
Τα Mirage 2000-5 στην Κύπρο
Εμείς επιμένουμε στην πρόταση του επισμηναγού ε.α. Στέφανου Καραβίδα! .ο ζήτημα της Κύπρου είναι θέμα εισβολής και κατοχής.
Δεν μπορούμε να πούμε, ότι μόνο με τα Rafale η κατάσταση είναι εντάξει.
H αεροπορική ισχύς είναι η μοναδική που προσπερνά το τακτικό και το επιχειρησιακό επίπεδο και να δημιουργήσει στρατηγικά αποτελέσματα.
Προκειμένου να γίνει αυτό πρέπει οι αεροπορικές δυνάμεις να επιβιώσουν και να κατισχύσουν των αντιπάλων.
Είναι ζήτημα πολιτικής.
Οι αριθμοί δεν βγαίνουν.
Με βάση τη θεωρία της αεοπορικής ισχύος δεν μπορούμε να διαιρέσουμε τις δυνάμεις μας.
Δεν μπορούμε να αποσύρουμε μαχητικά.
Πρέπει κάποια από τα Mirage 2000-5 να πάνε είτε στην Κύπρο είτε στην Κρήτη.
Έπρεπε να δημιουργηθεί πυρήνας Ελλήνων Κυπρίων που να υπηρετούν σε ελληνικές μοίρες.
Να υπάρχει έτοιμη μαγιά δημιουργίας αεροπορικού βραχίωνα στην Κύπρο“, τόνισε στην αρχή και συνέχισε:
“Είναι πολύ σημαντικό και απαιτείται για να διασπάσει τις τουρκικές αεροπορικές δυνάμεις.
Το ζήτημα είναι “δόγμα απελευθέρωσης”, ενιαίος εθνικός ψυχισμός.
Μην επιτρέψουμε σε αυτούς τους οργανισμούς που δημιουργούν διασπαστικές συνιστώσες, να επιβιώσουν και να συνεχίσουν το διχαστικό τους έργο.
Να στηρίξουμε στρατιωτικά την Κύπρο, ως την ισχυρή λαβίδα του Ελληνισμού που είναι αναγκαία για το Ισραήλ.
Δεν θα φυσήξει ο αέρας που καρτερούμε, ούτε θα σηκωθεί ο Πενταδάχτυλος να τους αποσείσει”.
ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ
Η παρουσία του γαλλικού αεροπλανοφόρου «Charles de Gaulle» σε ελληνικές θάλασσες και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αποτελεί ένδειξη της βούλησης του Παρισιού να προβάλει ισχύ στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και μια υπόμνηση της σχέσης που έχουν οικοδομήσει Ελλάδα και Γαλλία, καθώς μοιράζονται παρόμοια θεώρηση της κατάστασης στην ευρύτερη περιοχή Μέσης Ανατολής – Βόρειας Αφρικής. Μάλιστα, ενόψει και της ανανέωσης της συμφωνίας στρατηγικής εταιρικής σχέσης για τη συνεργασία στην άμυνα και στην ασφάλεια, για την οποία –όπως η «Κ» αποκάλυψε πρώτη– ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν αναμένεται να ταξιδέψει στην Αθήνα, οι ελληνογαλλικές συζητήσεις, σε διάφορα επίπεδα, έχουν αγγίξει μια σειρά από ζητήματα που συνδέονται και με τα δύο ενεργά πολεμικά μέτωπα, στην Ουκρανία και στην περιοχή γύρω από τον Περσικό Κόλπο.
Το Παρίσι προτείνει ως αντάλλαγμα για τη βοήθεια προς το Κίεβο την προμήθεια επιπλέον Rafale για την Πολεμική Αεροπορία σε καλύτερη τιμή.
Στο Ουκρανικό, η Γαλλία πρακτικά έχει αντικαταστήσει τις ΗΠΑ ως βασική πηγή στρατιωτικών πληροφοριών προς το Κίεβο, αλλά και προώθησης οπλικών συστημάτων. Η Ελλάδα ήδη έχει παραχωρήσει πυραύλους των αντιαεροπορικών συστημάτων Crotale, αλλά και άλλου είδους βλήματα που μπορούν να αξιοποιηθούν από την ουκρανική αεράμυνα. Σύμφωνα με πληροφορίες, η γαλλική πλευρά έχει διατυπώσει πρόταση στην Αθήνα για παραχώρηση κάποιων από τα 24 Μιράζ 2000-5 της Πολεμικής Αεροπορίας (Π.Α.) προς τις ουκρανικές δυνάμεις, οι οποίες ήδη επιχειρούν εκτεταμένα με αυτόν τον τύπο μαχητικού αεροσκάφους. Για την Αθήνα ευθύς εξαρχής δεν συζητείτο παραχώρηση δίχως κάποιο αντάλλαγμα, συζήτηση που σε αρχικό στάδιο αντιμετώπιζε κάποιες διαφωνίες. Πλέον οι Γάλλοι φαίνεται ότι συζητούν ανταλλάγματα, με πλέον ουσιαστικό για την Αθήνα αυτό της διαπραγμάτευσης καλύτερης τιμής για την προμήθεια επιπλέον Rafale για την Π.Α.
Λεπτές ισορροπίες
Είναι απολύτως σαφές ότι έως αυτή τη στιγμή η άρνηση της Αθήνας να παραχωρήσει ή να πουλήσει Μιράζ 2000-5 που θα καταλήξουν στο Κίεβο δεν υπαγορεύεται πρωτίστως από κάποια επιχειρησιακή λογική, αλλά αφορά κατά κύριο λόγο την πολιτική ατμόσφαιρα και συζήτηση εντός και εκτός Ελλάδος, καθώς ελληνικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί σε διαφορετικές περιοχές και λόγω των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Στο Ουκρανικό, η Αθήνα έχει να ισορροπήσει ανάμεσα στα αιτήματα των Γάλλων για επιπλέον συστήματα, αλλά και στην ανάγκη να εξοικονομηθούν χρήματα έως το τέλος του χρόνου για το «ταμείο» ενίσχυσης που έχουν θεσμοθετήσει οι ΗΠΑ για την αγορά όπλων προς την Ουκρανία (η περίφημη λίστα PURL).
Η Ρωσία προειδοποιεί τα κράτη της Βαλτικής για τα ουκρανικά drones
Μετά την έκρηξη του πολέμου στον Περσικό Κόλπο, Αθήνα και Παρίσι ανταλλάσσουν απόψεις και γι’ αυτό το μέτωπο. Και σε αυτή την περίπτωση οι ελληνογαλλικές επαφές είναι εντατικές, με αντικείμενο την πρόταση που ο ίδιος ο κ. Μακρόν γνωστοποίησε αμέσως μετά τη σύντομη συνάντηση που είχε στις 9 Μαρτίου με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη, ότι η Γαλλία επιθυμεί τη συγκρότηση ναυτικής δύναμης που θα αναλάβει κάποια αποστολή συνοδείας των πλοίων τα οποία διασχίζουν τα Στενά του Ορμούζ.
Η Αθήνα είχε απορρίψει τη σχετική ιδέα δημοσίως, ωστόσο συζητήσεις είχαν γίνει σε διάφορα επίπεδα. Οπως πληροφορείται η «Κ», η συζήτηση αυτή έχει επανέλθει και αυτή τη φορά διεξάγεται με βασικό αντικείμενο τον χρόνο έναρξης μιας τέτοιας αποστολής. Αν και σε γενικές γραμμές Αθήνα και Παρίσι συμφωνούν ότι μια τέτοια αποστολή δεν μπορεί παρά να έχει ως σημείο έναρξης ημερομηνία μεταγενέστερη εκείνης που θα οδηγήσει σε λήξη των εχθροπραξιών ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν, είναι απολύτως προφανές ότι η συζήτηση αυτή θα συνεχιστεί για αρκετό καιρό ακόμη, καθώς πέρα από τη βούληση εξωτερικών παραγόντων, όπως είναι η Γαλλία και οι χώρες της Ευρώπης που θα συμφωνήσουν στη συγκρότηση ενός τέτοιου ναυτικού συνασπισμού, τον κομβικό ρόλο θα διαδραματίσει η άποψη των μοναρχιών του Περσικού Κόλπου. Κατά κύριο λόγο η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), αλλά και το Κατάρ με το Κουβέιτ έχουν πολύ πιο μακροπρόθεσμα συμφέροντα να υπερασπιστούν, καθώς η ευημερία τους είναι απολύτως εξαρτώμενη από την ελευθερία ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ και την ασφάλεια στον Περσικό Κόλπο, και τις επόμενες ημέρες θα γίνουν νέες συζητήσεις για μια «μεταπολεμική» κατάσταση στην περιοχή.
Τα διδάγματα των Patriot
Σημειώνεται, τέλος, ότι η συμφωνία του 2021, η οποία περιλαμβάνει αμοιβαία αμυντική συνδρομή σε περίπτωση που θα απειληθεί ελληνικό ή γαλλικό έδαφος, θα ανανεωθεί τις επόμενες εβδομάδες δίχως ουσιαστικές αλλαγές.
Ενίσχυση από την αρχή του πολέμου
Η Ελλάδα από τον Φεβρουάριο του 2022 μέχρι και σήμερα έχει παραχωρήσει σειρά συστημάτων διαφόρων τύπων προς τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. Η συντριπτική πλειονότητα των οπλικών συστημάτων ή και πυρομαχικών που παραχώρησε η Αθήνα στο Κίεβο αφορά αυτόματα τυφέκια, πυραύλους για μηχανοκίνητους εκτοξευτές, αντιαεροπορικούς πυραύλους, παλαιά πυροβόλα και οχήματα, πολλά από τα οποία είτε πλησίαζαν στη λήξη της πιστοποίησής τους (εν ολίγοις δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν) είτε αποτελούσαν πλεονάζον υλικό, δύσκολα αξιοποιήσιμο πλέον από τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις. Σχεδόν το σύνολο των συστημάτων και των πυρομαχικών που παραχωρήθηκαν στην Ουκρανία κρίθηκαν σε συνεδριάσεις Συμβουλίων Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ) ως «εύχρηστος μη επιχειρησιακά αναγκαίος στρατιωτικός εξοπλισμός», κατά τη στρατιωτική ορολογία. Πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι κάποια παλαιά οβιδοβόλα του αμερικανικού στρατού που είχαν παραχωρηθεί στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’60 και πρακτικά δεν είχαν πλέον απολύτως καμία χρησιμότητα για τις Ενοπλες Δυνάμεις.
Υπεγράφη η συμφωνία Ελλάδας – Ισραήλ για τους εκτοξευτές πυραύλων PULS
Κάποια από αυτά τα συστήματα παραχωρήθηκαν έναντι τιμήματος, μέσω των ΗΠΑ και εν συνεχεία της Τσεχίας. Τα χρήματα αυτά ενίσχυσαν ευθέως τον προϋπολογισμό των Γενικών Επιτελείων. Στο πλαίσιο της αντιπυραυλικής ή αντιαεροπορικής προστασίας η Αθήνα έχει παραχωρήσει (και πουλήσει) βλήματα τύπου Sea Sparrow από το πλεόνασμα του Π.Ν. και πυραύλους των γαλλικής τεχνολογίας συστημάτων Crotale, που πλησίαζαν και αυτοί στη λήξη της χρησιμότητάς τους. Υπενθυμίζεται ότι στην αρχή του πολέμου η Αθήνα κατόρθωσε να ανταλλάξει συνολικά 40 γερμανικά Marder, τα οποία παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα από το Βερολίνο, με αριθμό ρωσικής κατασκευής και σχεδόν άχρηστων τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης ΒΜΡ-1 που προωθήθηκαν στην Ουκρανία. Ισως η πιο υποτιμημένη πτυχή της βοήθειας της Αθήνας προς το Κίεβο είναι εκείνη της εκπαίδευσης των Ουκρανών πιλότων μαχητικών F-16, μάλιστα σε αρκετά πρώιμη φάση της σύγκρουσης.
-
Διεθνή1 μήνα πρινΤραγωδία στο Μπαλίκεσιρ! Συντριβή τουρκικού F-16 – Νεκρός ο πιλότος – Σοκάρει η στιγμή της πτώσης (ΒΙΝΤΕΟ)
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 εβδομάδες πρινΟ Τασούλας ξέχασε στον αέρα τα λόγια του! Το φάλτσο της 25ης Μαρτίου που έδειξε αμηχανία στο ύψος του θεσμού του προέδρου της Δημοκρατίας
-
Άμυνα1 μήνα πρινΤραγωδία στο Μπαλίκεσιρ: Αποκαλύφθηκε η ταυτότητα του πιλότου του F-16 που συνετρίβη! «Είμαστε εδώ για το μέλλον μας στους αιθέρες» δήλωνε σε πρωτοχρονιάτικο μήνυμα της Πολεμικής Αεροπορίας
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΣτρατηγική Σύμπραξη Ελλάδας-Κορέας-ΗΠΑ! Ο Όμιλος ONEX Μετατρέπει τα Ελληνικά Ναυπηγεία σε Διεθνή Κόμβο Καινοτομίας
-
Πολιτική2 μήνες πρινΠοιος προστατεύει την αλήθεια; Ο «Έλληνας» δολοφόνος στη Γερμανία που…. δεν ήταν ποτέ Έλληνας
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΜια απάντηση στον (ανιστόρητο) Ράμα
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινH Γκίλφοϊλ πήρε το “όπλο” της! «Είμαι εδώ ως Αμερικανίδα πρέσβης και αυτό σημαίνει να αντισταθώ πολύ επιθετικά στα κινεζικά συμφέροντα» – Η Ελευσίνα ως «αντίβαρο» στον Πειραιά
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤούρκος διπλωμάτης αποστομώνει Έλληνες Ακαδημαϊκούς ότι η Τουρκία έχει δικαιώματα στο Αιγαίο! “Σημάδι ότι η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι πλέον βυθισμένη σε βαθιά νερά”
