Νεκροί είναι οι τρεις Ινδοί ναυτικοί που αγνοούνταν μετά τη χθεσινή επίθεση του αμερικανικού στρατού εναντίον του πετρελαιοφόρου Settebello με σημαία Παλάου στα ανοικτά των ακτών του Ομάν, ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Θαλάσσιων Μεταφορών της Ινδίας.

«Πλέον έχει επιβεβαιωθεί ο θάνατος τριών Ινδών ναυτικών οι οποίοι αρχικά αγνοούνταν μετά τον εντοπισμό και την ταυτοποίηση των πτωμάτων τους», επεσήμανε ο Σαρμπανάντα Σονουγάλ στο Χ.

Ο αμερικανικός στρατός επιτέθηκε εναντίον του πετρελαιοφόρου αυτού χθες Τετάρτη την ώρα που βρισκόταν στα ανοικτά του Ομάν καθώς, σύμφωνα με την Ουάσινγκτον, μετέφερε ιρανικό πετρέλαιο παρά τον αποκλεισμό που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ στο Στενό του Ορμούζ.

Το διοικητήριο του αμερικανικού στρατού που είναι αρμόδιο για την περιοχή της Μέσης Ανατολής (U.S. Central Command- CENTCOM) διευκρίνισε σε ανάρτησή του στο Χ ότι ένα από τα αεροσκάφη του έβαλε εναντίον «του μηχανοστασίου» του Settebello, «αφού το πλήρωμα αρνήθηκε να συμμορφωθεί με τις εντολές των αμερικανικών δυνάμεων».

«Από τους 24 Ινδούς μέλη του πληρώματος οι 21 έχουν διασωθεί μέχρι στιγμής και τρεις αγνοούνται», είχε επισημάνει από την πλευρά του χθες το υπουργείο Εξωτερικών της Ινδίας.

Η Ινδία κάλεσε τον Αμερικανό επιτετραμμένο στο Νέο Δελχί και του εξέφρασε «την έντονη διαμαρτυρία» της για την επίθεση, δήλωσε στο AFP ανώτερο στέλεχος της ινδικής κυβέρνησης.

Το Settebello είναι το όγδοο πλοίο που εξουδετερώνεται μετά την έναρξη του αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών από τις ΗΠΑ, σύμφωνα με τον αμερικανικό στρατό.

Τη Δευτέρα οι αρχές του Ομάν απομάκρυναν με ελικόπτερο 24 Ινδούς ναυτικούς, πλήρωμα ενός άλλου πετρελαιοφόρου με σημαία Παλάου, του Marivex, που έγινε επίσης στόχος αμερικανικών πληγμάτων την ώρα που έπλεε στα ανοικτά της χώρας.

Το σουλτανάτο βρίσκεται στην είσοδο του Στενού του Ορμούζ, όπου η θαλάσσια κυκλοφορία έχει σχεδόν παραλύσει μετά την έναρξη του πολέμου στο Ιράν. Σχεδόν το ένα πέμπτο των εξαγωγών πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου διέρχεται από αυτή τη θαλάσσιο οδό σε καιρό ειρήνης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ- AFP

Η γαλλική κυβέρνηση παρουσίασε σήμερα τα πρώτα μέτρα επιχειρώντας να διαχειριστεί την οργή και τα έντονα συναισθήματα που έχει προκαλέσει στη χώρα ο θάνατος μιας 11χρονης μαθήτριας, της Λιανά.

Αυτή η υπόθεση πυροδότησε σφοδρή αντιπαράθεση με επίκεντρο την αποτελεσματικότητα της μάχης κατά των εγκλημάτων σε βάρος παιδιών και τα μέσα που παρέχονται στη δικαιοσύνη. Σε πολλές πόλεις της Γαλλίας, περισσότεροι από 60.000 άνθρωποι διαδήλωσαν χθες το βράδυ για να εκφράσουν τον θυμό τους.

Ο πρωθυπουργός της χώρας Σεμπαστιάν Λεκορνί, ο οποίος προήδρευσε κυβερνητικής σύσκεψης με τη συμμετοχή πολλών υπουργών επί μιάμιση ώρα, πρότεινε να αυστηροποιηθούν οι ποινές για τους κατά συρροή βιαστές, οι οποίες θα μπορούσαν να επισύρουν ισόβια κάθειρξη αντί για την κάθειρξη 20 ετών που ισχύει αυτήν τη στιγμή.

Σχετικά με τα εγκλήματα σε βάρος των παιδιών, οι ανακριτικές διαδικασίες θα πρέπει να διεξάγονται «εντός ενός μέγιστου διαστήματος 3 μηνών», πρότεινε επίσης ο επικεφαλής της γαλλικής κυβέρνησης. Ένα μέτρο που στοχεύει να απαντήσει στην αδράνεια της δικαιοσύνης μπροστά στον βασικό ύποπτο στην υπόθεση του θανάτου της Λιανά στο Ζερ της νοτιοδυτικής Γαλλίας, του Ζερόμ Μπ., σε βάρος του οποίου, πριν από αυτήν την τραγωδία, είχαν γίνει πολλές καταγγελίες.

Ορισμένες καταγγελίες αρχειοθετήθηκαν, ωστόσο μία εξ αυτών, που είχε υποβληθεί τον Αύγουστο του 2025, δεν διερευνήθηκε με ταχείες διαδικασίες. Ο ύποπτος δεν ανακρίθηκε ούτε τέθηκε υπό κράτηση. Στον 41χρονο άνδρα απαγγέλθηκαν κατηγορίες και φυλακίστηκε την περασμένη εβδομάδα για την υπόθεση Λιανά.

Άλλα μέτρα «οριστικοποιούνται» και όλα θα ενσωματωθούν στο νομοσχέδιο για την προστασία των παιδιών, που έχει ήδη παρουσιαστεί στο υπουργικό συμβούλιο πριν από περίπου δέκα ημέρες και θα εξεταστεί από την εθνοσυνέλευση τον Ιούλιο.

«Δεν καταλαβαίνω»

«Η δικαιοσύνη δεν έκανε τη δουλειά της, δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να περιμένουμε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα», δήλωσε η μητέρα της Ροζά, ενός 10χρονου κοριτσιού, που κατηγορεί τον Ζερόμ Μπ. για βιασμό.

Προσπαθώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά της κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στην Τουλούζη (νοτιοδυτικά), η γυναίκα στράφηκε κατά της κυβέρνησης. Διότι είχε υποβάλει καταγγελία τον Αύγουστο του 2025, η οποία δεν κατέληξε στην κλήτευση του υπόπτου ούτε ακολουθήθηκαν ανακριτικές διαδικασίες.

Ο δικηγόρος της μητέρας της Ροζά ανακοίνωσε πως θέλει να μηνύσει το Κράτος για «βαριά αμέλεια» και να φέρει την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου της Δημοκρατίας κατά του υπουργού Δικαιοσύνης Ζεράλ Νταρμανέν.

Αν και παραδέχθηκε πως υπήρξαν «συντριπτικές δυσλειτουργίες», ο υπουργός Δικαιοσύνης απέκλεισε το ενδεχόμενο παραίτησης. Διέταξε επίσης να επανεξεταστούν έως τις 14 Ιουλίου οι 70.000 υποθέσεις που εκκρεμούν επί του παρόντος στα δικαστήρια και αφορούν παιδιά.

Σε μια επιστολή προς τους υπουργούς του που δόθηκε στη δημοσιότητα χθες το βράδυ, ο Σεμπαστιάν Λεκορνί υπογράμμισε «τον αποτροπιασμό», αλλά επίσης «την έλλειψη κατανόησης σχετικά με τις συνθήκες» του θανάτου της Λιανά.

Από την πλευρά του, το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, ένα όργανο που εγγυάται την ανεξαρτησία της δικαστικής αρχής στη Γαλλία, εξέφρασε τη λύπη του για την «καχυποψία που πλανάται πάνω από χιλιάδες δικαστές», ανταποκρινόμενο στις επικρίσεις σχετικά με τη διαχείριση της υπόθεσης και την «εργαλειοποίησή» της.

«Σε αυτήν την πολύ συγκεκριμένη υπόθεση, δεν μας έλειπαν ούτε τα μέσα ούτε οι νόμοι. Δεν καταφέραμε να θέσουμε υπό προτεραιότητα τους βιασμούς σε βάρος των ανηλίκων», υπογράμμισε χθες ο Νταρμανέν, έπειτα από μια συνάντηση που είχε με γενικούς εισαγγελείς.

Εντούτοις, πολλοί εισαγγελείς περιγράφουν στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) ένα δικαστικό σύστημα υπό ακραία πίεση, λυγισμένο υπό το βάρος του συσσωρευμένου αριθμού υποθέσεων όπου η διάκριση «μιας υπερ-προτεραιότητας μεταξύ των προτεραιοτήτων» καθίσταται δύσκολη.

Το 2025 και το 2026 οι εισαγγελίες έλαβαν δεκάδες εγκυκλίους που όριζαν διάφορους στόχους – διακίνηση ναρκωτικών, ενδοοικογενειακή βία, επιθέσεις σε αιρετούς αξιωματούχους ή το περιβάλλον – οι οποίες συσσωρεύονται χωρίς να συνοδεύονται πάντα από τους απαραίτητους πόρους.

Ο Φρανκ Ραστούλ, γενικός εισαγγελέας στο Εξ αν Προβάνς (νότια) περιγράφει έναν «σημαντικό» όγκο υποθέσεων σε εθνικό επίπεδο: «έχουμε 3,6 εκατομμύρια υποθέσεις».

«Θα πρέπει (…) να τις εξετάσουμε λεπτομερώς για να πούμε εάν κάποια θα την θεωρήσουμε ως μεγαλύτερη προτεραιότητα σε σύγκριση με άλλες», εξηγεί ο δικαστικός.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σε μια συμφωνία με βαρύ γεωπολιτικό και οικονομικό αποτύπωμα προχώρησαν Σαουδική Αραβία και Τουρκία, βάζοντας στο τραπέζι την αναβίωση του ιστορικού σιδηροδρόμου της Χετζάζ και την προοπτική επέκτασής του μέχρι το Ομάν.

Σύμφωνα με το Middle East Eye, η Άγκυρα και το Ριάντ υπέγραψαν μνημόνια συνεργασίας στους τομείς των μεταφορών, των σιδηροδρόμων και των logistics, σε μια περίοδο κατά την οποία οι χώρες της περιοχής αναζητούν εναλλακτικούς εμπορικούς διαδρόμους, μακριά από ευάλωτες θαλάσσιες οδούς όπως τα Στενά του Ορμούζ.

Ο Τούρκος υπουργός Μεταφορών και Υποδομών, Αμπντουλκαντίρ Ουράλογλου, και ο Σαουδάραβας υπουργός Μεταφορών και Υπηρεσιών Logistics, Σάλεχ μπιν Νάσερ αλ Τζάσερ, υπέγραψαν στο Ριάντ σειρά συμφωνιών που, σύμφωνα με την τουρκική πλευρά, ανοίγουν «νέα φάση» στη συνεργασία των δύο χωρών.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η αναβίωση της θρυλικής σιδηροδρομικής γραμμής της Χετζάζ, ενός έργου που είχε ξεκινήσει στις αρχές του 20ού αιώνα επί Οθωμανού σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, με στόχο να συνδέσει την Κωνσταντινούπολη με τη Δαμασκό, τη Μεδίνα και τελικά τη Μέκκα.

Η νέα εκδοχή του σχεδίου δεν είναι απλώς ιστορική ή συμβολική. Έχει καθαρά στρατηγικό χαρακτήρα. Η Τουρκία επιδιώκει να ενεργοποιήσει χερσαίους διαδρόμους μέσω Συρίας, Ιορδανίας και Ιράκ, δημιουργώντας ένα δίκτυο που θα συνδέει την Ανατολία με τον Κόλπο και, σε δεύτερη φάση, με το Ομάν και τον Ινδικό Ωκεανό.

Ο στόχος είναι σαφής: να διαμορφωθεί ένας εναλλακτικός εμπορικός διάδρομος που θα παρακάμπτει τα Στενά του Ορμούζ, μια περιοχή που βρίσκεται διαρκώς υπό την απειλή στρατιωτικής έντασης λόγω της αντιπαράθεσης ΗΠΑ–Ιράν και της ευρύτερης αστάθειας στον Περσικό Κόλπο.

Ο Ουράλογλου τόνισε ότι η απρόσκοπτη λειτουργία του εμπορίου και της εφοδιαστικής αλυσίδας αποτελεί πλέον στρατηγική ανάγκη. Όπως ανέφερε, δύο δοκιμαστικές μεταφορές από την Τουρκία προς τη Σαουδική Αραβία μέσω Ιράκ απέδειξαν ότι η συγκεκριμένη διαδρομή είναι λειτουργική και αποτελεσματική.

Η Τουρκία βλέπει στο σχέδιο αυτό μια ευκαιρία να μετατραπεί σε κεντρικό κόμβο μεταφορών ανάμεσα στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και τον Κόλπο. Με άλλα λόγια, η Άγκυρα δεν θέλει απλώς να συμμετάσχει σε έναν νέο διάδρομο. Θέλει να γίνει η πύλη του.

Η συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία έρχεται μετά την αντίστοιχη τριμερή συμφωνία που υπέγραψαν τον Απρίλιο Τουρκία, Συρία και Ιορδανία, με αντικείμενο την ενίσχυση της περιφερειακής συνδεσιμότητας, την ενοποίηση μεταφορικών συστημάτων και τη διευκόλυνση των διασυνοριακών μεταφορών.

Το σχέδιο περιλαμβάνει συνεργασία σε οδικές, σιδηροδρομικές, θαλάσσιες, αεροπορικές και πολυτροπικές μεταφορές, καθώς και ανάπτυξη υποδομών, εναρμόνιση τεχνικών προτύπων, ψηφιοποίηση, συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα και συντονισμό εμπορικών διαδρόμων.

Για τη Σαουδική Αραβία, η συμφωνία εντάσσεται στη στρατηγική Vision 2030, με την οποία το Ριάντ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή του από το πετρέλαιο και να εξελιχθεί σε διεθνή κόμβο εμπορίου, επενδύσεων και logistics.

Δεν είναι τυχαίο ότι την ίδια περίοδο η Σαουδική Αραβία υπέγραψε και 13 στρατηγικές συμφωνίες με τη Ρωσία, αξίας 4,8 δισ. σαουδαραβικών ριάλ, με έμφαση στην επισιτιστική ασφάλεια, το εμπόριο, τη βιοτεχνολογία και την αγροτική συνεργασία.

Το Ριάντ ανοίγει ταυτόχρονα πολλά μέτωπα οικονομικής διπλωματίας. Η συμφωνία με την Τουρκία, όμως, έχει ειδικό βάρος, διότι συνδέεται με τον χάρτη των μεταφορών, της ενέργειας και της στρατηγικής ασφάλειας της περιοχής.

Η ιστορική διάσταση του σιδηροδρόμου της Χετζάζ προσδίδει στο σχέδιο και ισχυρό συμβολισμό. Η γραμμή, που κάποτε συνέδεε τη Δαμασκό με τη Μεδίνα και είχε κλάδο προς τη Χάιφα, υπήρξε ένα από τα μεγάλα οθωμανικά έργα υποδομής. Η αναβίωσή της, έναν αιώνα αργότερα, δείχνει ότι οι παλαιοί άξονες ισχύος επιστρέφουν με νέα μορφή.

Η Τουρκία επιχειρεί να επανέλθει ως διαμετακομιστική δύναμη στον ευρύτερο χώρο της παλιάς οθωμανικής γεωγραφίας. Η Σαουδική Αραβία, από την πλευρά της, θέλει ασφαλείς, πολυδιάστατες εμπορικές οδούς που δεν θα εξαρτώνται αποκλειστικά από θαλάσσια περάσματα υπό στρατιωτική πίεση.