Αναλύσεις
Πώς οι συμφωνίες Κύπρου-Καζακστάν γκρεμίζουν τα σχέδια της Άγκυρας
Το Καζακστάν, παρά τους στενούς πολιτισμικούς και στρατηγικούς δεσμούς του με την Τουρκία, δεν επέλεξε να ακολουθήσει τη γραμμή της Άγκυρας στο Κυπριακό. Αντίθετα, προχώρησε σε θεσμική εμβάθυνση των σχέσεων με τη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία, ανοίγοντας πρεσβεία στη Λευκωσία, υποδεχόμενο για πρώτη φορά Κύπριο Πρόεδρο και υπογράφοντας σειρά συμφωνιών που δημιουργούν μακροχρόνιους δεσμούς συνεργασίας.
Η μετάβαση του Νίκου Χριστοδουλίδη στην Αστάνα συνιστά μια στρατηγική κίνηση με ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις, η οποία επηρεάζει όχι μόνο τις σχέσεις Κύπρου–Καζακστάν αλλά και τις ισορροπίες στον χώρο της Κεντρικής Ασίας, όπου η Τουρκία επιδιώκει εδώ και χρόνια να οικοδομήσει ένα δίκτυο πολιτικής επιρροής μέσω του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών.
Οι συμφωνίες που υπογράφηκαν, η αναβάθμιση των διμερών σχέσεων και η σαφής πολιτική στήριξη του Καζακστάν προς την Κυπριακή Δημοκρατία συνιστούν μια σημαντική διπλωματική επιτυχία της Λευκωσίας. Παράλληλα, αποδυναμώνουν ουσιαστικά τις προσδοκίες της Άγκυρας ότι οι τουρκόφωνες χώρες της Κεντρικής Ασίας θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε μοχλό διεθνούς αναβάθμισης του ψευδοκράτους.
Από τη θεωρία του «τουρκικού κόσμου» στην πραγματικότητα των εθνικών συμφερόντων
Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία επένδυσε σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο στην ιδέα του λεγόμενου «τουρκικού κόσμου». Μέσω του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών επιχείρησε να δημιουργήσει έναν ενιαίο γεωπολιτικό χώρο που θα εκτείνεται από την Ανατολία έως την Κεντρική Ασία, ενισχύοντας παράλληλα τη διεθνή θέση του κατοχικού καθεστώτος στα κατεχόμενα.
Η αποδοχή του ψευδοκράτους ως παρατηρητή στον Οργανισμό το 2022 παρουσιάστηκε από την τουρκική ηγεσία ως ένα πρώτο βήμα προς την πολιτική του αναβάθμιση. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδεικνύεται πολύ πιο σύνθετη.
Το Καζακστάν, παρά τους στενούς πολιτισμικούς και στρατηγικούς δεσμούς του με την Τουρκία, δεν επέλεξε να ακολουθήσει τη γραμμή της Άγκυρας στο Κυπριακό. Αντίθετα, προχώρησε σε θεσμική εμβάθυνση των σχέσεων με τη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία, ανοίγοντας πρεσβεία στη Λευκωσία, υποδεχόμενο για πρώτη φορά Κύπριο Πρόεδρο και υπογράφοντας σειρά συμφωνιών που δημιουργούν μακροχρόνιους δεσμούς συνεργασίας.
Η εξέλιξη αυτή καταδεικνύει ότι τα κράτη της Κεντρικής Ασίας λειτουργούν με γνώμονα τα δικά τους εθνικά συμφέροντα και όχι βάσει ιδεολογικών αφηγημάτων περί παντουρκισμού.
Το μήνυμα Τοκάγιεφ προς την Άγκυρα
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Κασίμ-Ζομάρτ Τοκάγιεφ όχι μόνο υποδέχθηκε τον Νίκο Χριστοδουλίδη με όλες τις προβλεπόμενες τιμές αρχηγού κράτους, αλλά τον παρασημοφόρησε και με το ανώτατο κρατικό παράσημο του «Τάγματος Φιλίας».
Πέραν του συμβολισμού, οι κοινές δηλώσεις των δύο ηγετών περιείχαν ξεκάθαρες αναφορές στον σεβασμό της κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας και του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Πρόκειται για αρχές που αγγίζουν άμεσα το Κυπριακό ζήτημα.
Ακόμη πιο σημαντική ήταν η δημόσια ευχαριστία του Προέδρου Χριστοδουλίδη προς το Καζακστάν για τη διαχρονική υποστήριξή του στην κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Σε διπλωματική γλώσσα, πρόκειται για σαφή επιβεβαίωση ότι η Αστάνα δεν πρόκειται να κινηθεί προς οποιαδήποτε μορφή αναγνώρισης ή ουσιαστικής αναβάθμισης του ψευδοκράτους.
Η γεωοικονομία νικά τη γεωπολιτική ρητορική
Οι σχέσεις Κύπρου–Καζακστάν δεν βασίζονται μόνο σε πολιτικές διακηρύξεις. Αποκτούν πλέον ισχυρό οικονομικό υπόβαθρο.
Η κυπριακή πλευρά προβάλλει τη χώρα ως αξιόπιστη πύλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή, την Ινδία και την ευρύτερη ασιατική αγορά. Από την άλλη πλευρά, το Καζακστάν αποτελεί τον σημαντικότερο οικονομικό και μεταφορικό κόμβο της Κεντρικής Ασίας.
Οι δύο χώρες υπέγραψαν μνημόνια συνεργασίας στους τομείς:
- της ανώτατης εκπαίδευσης και της έρευνας,
- του πολιτισμού,
- του αθλητισμού,
- των τεχνολογιών πληροφορικής,
- της κυβερνοασφάλειας,
- της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης,
- της επιχειρηματικής συνεργασίας.
Παράλληλα, η καζακική ηγεσία πρότεινε τη συμμετοχή της Κύπρου σε μεγάλα έργα διασυνδεσιμότητας και μεταφορών, συμπεριλαμβανομένων ενεργειακών και ναυτιλιακών πρωτοβουλιών που συνδέουν την Κεντρική Ασία με τις διεθνείς αγορές.
Η αναφορά του Τοκάγιεφ στον διάδρομο TransGas αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς εντάσσει την Κύπρο στις συζητήσεις για τις νέες ενεργειακές και εμπορικές διαδρομές που επιχειρεί να αναπτύξει η περιοχή.
Οι απευθείας πτήσεις ως γεωπολιτικό εργαλείο
Η έναρξη απευθείας αεροπορικής σύνδεσης μεταξύ Λάρνακας και Αστάνα από την Air Astana μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται ως μια καθαρά εμπορική εξέλιξη.
Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για ένα γεγονός με έντονο πολιτικό και συμβολικό χαρακτήρα.
Οι απευθείας πτήσεις δημιουργούν μια νέα πραγματικότητα συνδεσιμότητας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και μιας χώρας που θεωρείται πυλώνας του τουρκικού κόσμου. Την ίδια στιγμή, υπενθυμίζουν τα όρια της τουρκικής πολιτικής για το ψευδοκράτος, το οποίο εξακολουθεί να παραμένει αποκλεισμένο από το διεθνές αεροπορικό δίκτυο και εξαρτημένο αποκλειστικά από την Τουρκία.
Η διπλωματία των μεταφορών λειτουργεί συχνά πιο αποτελεσματικά από τις πολιτικές διακηρύξεις. Όταν δύο χώρες συνδέονται απευθείας με πτήσεις, επενδύσεις, πανεπιστήμια, επιχειρήσεις και θεσμούς, δημιουργείται μια πραγματικότητα που δύσκολα ανατρέπεται.
Η στρατηγική αξία της Κύπρου για το Καζακστάν
Η προσέγγιση της Αστάνα προς τη Λευκωσία δεν είναι αποτέλεσμα μόνο καλής θέλησης.
Το Καζακστάν ακολουθεί μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, επιδιώκοντας να εξισορροπήσει τις σχέσεις του με τη Ρωσία, την Κίνα, την Τουρκία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Κύπρος αποκτά ιδιαίτερη αξία:
- Είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης.
- Διαθέτει ανεπτυγμένο χρηματοοικονομικό και ναυτιλιακό τομέα.
- Παρέχει πρόσβαση στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά.
- Αποτελεί σταθερό θεσμικό περιβάλλον για επενδύσεις.
- Διαθέτει σημαντική γεωγραφική θέση μεταξύ Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Ασίας.
Δεν είναι τυχαίο ότι σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν κατά την επίσκεψη, περισσότερες από 400 εταιρείες κυπριακών συμφερόντων δραστηριοποιούνται ήδη στο Καζακστάν, ενώ οι κυπριακές επενδύσεις στη χώρα προσεγγίζουν τα 4 δισεκατομμύρια δολάρια.
Το ευρύτερο μήνυμα προς την Κεντρική Ασία
Η σημασία της επίσκεψης δεν περιορίζεται στις σχέσεις Κύπρου–Καζακστάν.
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια ευρύτερη τάση στις χώρες της Κεντρικής Ασίας να ενισχύουν τις σχέσεις τους με την Ευρωπαϊκή Ένωση και κατ’ επέκταση με την Κυπριακή Δημοκρατία. Το Ουζμπεκιστάν, το Τουρκμενιστάν και το Καζακστάν έχουν προχωρήσει σε βήματα διπλωματικής αναβάθμισης των σχέσεών τους με τη Λευκωσία, επιβεβαιώνοντας ότι η πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά και η συνεργασία με τις Βρυξέλλες έχουν μεγαλύτερη στρατηγική αξία από την υιοθέτηση των τουρκικών θέσεων στο Κυπριακό.
Η πραγματικότητα αυτή περιορίζει σημαντικά τα περιθώρια της Άγκυρας να μετατρέψει τον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών σε εργαλείο διεθνούς νομιμοποίησης του ψευδοκράτους.
Συμπέρασμα
Η επίσκεψη Χριστοδουλίδη στην Αστάνα και οι συμφωνίες που υπεγράφησαν συνιστούν κάτι πολύ περισσότερο από μια επιτυχημένη διμερή συνάντηση. Αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής επανατοποθέτησης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Κεντρική Ασία και ταυτόχρονα μια έμπρακτη διάψευση των τουρκικών προσδοκιών για το Κυπριακό.
Το Καζακστάν, μια χώρα που η Άγκυρα θεωρούσε φυσικό σύμμαχο στις επιδιώξεις της, επέλεξε να επενδύσει στη σχέση της με τη Λευκωσία, να αναγνωρίσει τον ρόλο της Κύπρου ως ευρωπαϊκής πύλης και να επιβεβαιώσει τον σεβασμό της στις αρχές της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας.
Με άλλα λόγια, η Λευκωσία δεν περιορίζεται πλέον στην άμυνα απέναντι στις τουρκικές πρωτοβουλίες. Δημιουργεί νέα γεωπολιτικά δεδομένα. Και αυτά τα δεδομένα καθιστούν ολοένα δυσκολότερη την προσπάθεια της Άγκυρας να προωθήσει διεθνώς το αφήγημα των δύο κρατών στην Κύπρο.
Άμυνα
Χρυσή ευκαιρία για Ινδία και Γαλλία για το μαχητικό 6ης γενιάς
Μετά το γαλλογερμανικό ναυάγιο, η Ινδία μπαίνει στο παιχνίδι του μαχητικού 6ης γενιάς
Η κατάρρευση του ευρωπαϊκού προγράμματος FCAS ανοίγει ένα νέο παράθυρο ευκαιρίας για την Ινδία, η οποία θα μπορούσε να πάρει τη θέση της Γερμανίας δίπλα στη Γαλλία στην ανάπτυξη μαχητικού 6ης γενιάς.
Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης
Το πρόγραμμα Future Combat Air System, που ξεκίνησε το 2017 ως φιλόδοξο σχέδιο ύψους περίπου 100 δισ. ευρώ, είχε στόχο τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου «περιβάλλοντος συστημάτων», του νέου μαχητικού NGF, μη επανδρωμένων συνοδευτικών αεροσκαφών και combat cloud για διασύνδεση πλατφορμών. Ωστόσο, οι χρόνιες διαφωνίες ανάμεσα στη Dassault, που εκπροσωπεί τη Γαλλία, και την Airbus, που εκπροσωπεί Γερμανία και Ισπανία, έφεραν το πρόγραμμα σε αδιέξοδο.
Η τελευταία προσπάθεια διάσωσης έγινε στη συνάντηση του Γερμανού καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν στο περιθώριο της Συνόδου ΕΕ–Δυτικών Βαλκανίων στο Μαυροβούνιο. Από εκεί έγινε οριστικά αντιληπτό, ότι το βιομηχανικό αδιέξοδο δεν μπορούσε να σπάσει. Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον ευρωπαϊκό Τύπο, το Παρίσι και το Βερολίνο βάζουν τέλος στην κοινή ανάπτυξη του μαχητικού, αν και η συνεργασία σε επιμέρους ψηφιακά συστήματα και combat cloud ενδέχεται να συνεχιστεί.
Η ουσία της σύγκρουσης ήταν απλή αλλά καθοριστική. Η Dassault ζητούσε ηγετικό ρόλο στην ανάπτυξη του μαχητικού, επικαλούμενη την εμπειρία της στα Rafale. Η Airbus απαιτούσε ισότιμη κατανομή έργου, θεωρώντας ότι η γαλλική πλευρά άφηνε πολύ μικρό χώρο στη γερμανική βιομηχανία.
Πέρα από τη βιομηχανική μοιρασιά, υπήρχε και δογματική διαφορά! Η Γαλλία ήθελε αεροσκάφος ικανό για πυρηνική αποτροπή και επιχειρήσεις από αεροπλανοφόρο, ενώ η Γερμανία προτιμούσε βαρύτερο αεροσκάφος, με έμφαση στην εμβέλεια, το φορτίο, την αεροπορική υπεροχή και το stealth.
Σε αυτό το σημείο μπαίνει στο κάδρο η Ινδία. Ο πρώην πτέραρχος της ινδικής Αεροπορίας Ανίλ Τσόπρα δήλωσε στο EurAsian Times ότι το Νέο Δελχί πρέπει να εκμεταλλευθεί την ευκαιρία και να ενώσει δυνάμεις με τη Γαλλία. Όπως υποστήριξε, η Ινδία διαθέτει ταλέντο, βιομηχανική βάση και μια Πολεμική Αεροπορία που θα μπορούσε να δώσει μεγάλες παραγγελίες για ένα τέτοιο μαχητικό.
Η πρόταση δεν είναι αβάσιμη. Ινδία και Γαλλία έχουν βαθιά αμυντική σχέση από τη δεκαετία του 1950, όταν η Ινδία απέκτησε τα γαλλικά Ouragan, γνωστά στην Ινδία ως Toofani. Ακολούθησαν τα Mystère IVA, τα Mirage 2000, τα Rafale και, πιο πρόσφατα, η συμφωνία του 2025 για Rafale-M του ινδικού Ναυτικού. Το υπό συζήτηση ινδικό πρόγραμμα για 114 Rafale θα μπορούσε να κάνει την Ινδία τον μεγαλύτερο χρήστη Rafale εκτός Γαλλίας, εφόσον ολοκληρωθεί.
Για τη Γαλλία, μια ινδική συμμετοχή θα έφερνε χρηματοδότηση, μεγάλο αριθμό μελλοντικών παραγγελιών και δυνατότητα συμπαραγωγής. Για την Ινδία, θα άνοιγε πρόσβαση σε τεχνολογίες 6ης γενιάς: Stealth νέας εποχής, προηγμένη πρόωση, διασυνδεδεμένο πεδίο μάχης, τεχνητή νοημοσύνη, συνεργασία επανδρωμένων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Το ενδιαφέρον είναι ότι Παρίσι και Νέο Δελχί φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη στρατηγική συμβατότητα από ό,τι είχαν Παρίσι και Βερολίνο. Και οι δύο πλευρές ενδιαφέρονται για αεροναυτική ισχύ, επιχειρήσεις από αεροπλανοφόρα και πυρηνική αποτροπή. Η Ινδία, με δύο αεροπλανοφόρα σε υπηρεσία και τρίτο σε σχεδιασμό, έχει ανάγκες που μοιάζουν περισσότερο με τις γαλλικές παρά με τις γερμανικές.
Παράλληλα, η Ινδία ήδη χτίζει υποδομές γύρω από το γαλλικό οικοσύστημα. Η Safran προχωρά σε εγκατάσταση MRO για τον κινητήρα M88 του Rafale στο Χαϊντεραμπάντ, ενώ υπάρχουν συζητήσεις για συνεργασία στον κινητήρα του ινδικού AMCA, του εγχώριου μαχητικού 5ης γενιάς. Υπενθυμίζεται, ότι η Safran είναι η εταιρεία, η οποία πριν λίγο καιρό υπέγραψε συμφωνία με την τουρκική Baykar. Η συνεργασία με τη Γαλλία στο FCAS θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως τεχνολογικός επιταχυντής για το ίδιο το AMCA.
Υπάρχει, όμως, και σοβαρός κίνδυνος. Η Ινδία δεν θέλει να γίνει απλώς ταμείο χρηματοδότησης ενός γαλλικού μαχητικού. Το κρίσιμο ζήτημα θα είναι το ποσοστό συμμετοχής, η μεταφορά τεχνογνωσίας, τα δικαιώματα συμπαραγωγής και ο πραγματικός ρόλος της ινδικής βιομηχανίας. Αν η Dassault επιδιώξει απόλυτο έλεγχο, το Νέο Δελχί θα βρεθεί μπροστά στο ίδιο πρόβλημα που διέλυσε τη συνεργασία με το Βερολίνο.
Η κατάρρευση του FCAS, λοιπόν, δεν είναι μόνο ευρωπαϊκό ναυάγιο. Είναι και στρατηγικό άνοιγμα. Η Γερμανία ήδη κοιτά προς Saab ή άλλα σχήματα, ενώ η Γαλλία πρέπει να αποφασίσει αν θα προχωρήσει μόνη ή με νέο εταίρο. Για την Ινδία, η συγκυρία είναι σπάνια! Μπορεί να μπει στο τραπέζι της 6ης γενιάς όχι ως απλός πελάτης, αλλά ως συμπαραγωγός.
Το ερώτημα είναι αν Παρίσι και Νέο Δελχί μπορούν να συμφωνήσουν σε αυτό που δεν κατάφεραν Παρίσι και Βερολίνο, δηλαδή να διαμοργώσουν μια πραγματική στρατηγική σύμπραξη και όχι μια απλή βιομηχανική μοιρασιά.
Αναλύσεις
Το «American Dream» ως αλλοίωση της εθνικής υπόστασης ενός Έθνους
Δύναται να θεωρηθεί όχι απλώς οικονομικό ή κοινωνικό πρότυπο, αλλά ιδεολογικός φορέας προτεσταντικού πολιτισμικού μετασχηματισμού.
Αναλύσεις
Οι Αλβανοί διακινητές και το νομικό κενό που εκμεταλλεύτηκε ο δράστης του Μπέλφαστ!
Εκμεταλλεύονται την απουσία ελέγχων διαβατηρίων στα σύνορα μεταξύ Ιρλανδίας και Βόρειας Ιρλανδίας
Επιμέλεια: Μπάμπης Πετράκης
Πώς έφτασε ο Σουδανός στην Ιρλανδία; Σύμφωνα με την αστυνομία, ο άνδρας πέταξε πιθανότατα από το Παρίσι στο Δουβλίνο και στη συνέχεια συνέχισε με λεωφορείο προς τη Βόρεια Ιρλανδία.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «The Telegraph», ακριβώς αυτή η διαδρομή διαφημίζεται ενεργά στα social media από Αλβανούς διακινητές ανθρώπων.
Μετά την επίθεση με μαχαίρι στο Μπέλφαστ, γίνονται όλο και περισσότερα γνωστά για τον τρόπο εισόδου του 30χρονου υπόπτου, ο οποίος κατάγεται από το Σουδάν. Σύμφωνα με την αστυνομία, ο Χάντι Αλοντίντ (Hadi Alodid) κατάφερε τον Φεβρουάριο του 2023 να εισέλθει στη Βόρεια Ιρλανδία μέσω της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας, αφού είχε ταξιδέψει προηγουμένως με πτήση γραμμής από το Παρίσι στο Δουβλίνο. Μόνο στη Βόρεια Ιρλανδία υπέβαλε αίτηση ασύλου και έλαβε τον Σεπτέμβριο του 2023 άδεια παραμονής στο Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι το 2028.
Όπως αναφέρει η βρετανική εφημερίδα «The Telegraph», αλβανικές συμμορίες διακινητών προσφέρουν αυτό το νομικό κενό για είσοδο στα social media, εκμεταλλευόμενοι την απουσία ελέγχων διαβατηρίων στα σύνορα μεταξύ Ιρλανδίας και Βόρειας Ιρλανδίας. Ο Αλοντίντ φέρεται μετά την άφιξή του στο Δουβλίνο να πήρε λεωφορείο για το Μπέλφαστ. Αυτή η διαδρομή, σύμφωνα με την Telegraph, διαφημίζεται σε διαδικτυακά βίντεο και αγγελίες ως εναλλακτική λύση στις παράνομες διασχίσεις της Μάγχης – με «εγγυημένη» επιτυχία και «μέγιστη ασφάλεια», όπως αναφέρεται.
Η πληρωμή των 7.000 λιρών (8.100 ευρώ) γίνεται μόνο μετά την άφιξη. Η επικοινωνία με τους διακινητές γίνεται μέσω συνδέσμων ή WhatsApp.
Επιπλέον, όπως αναφέρει και η εφημερίδα «Daily Mail», ο Αλοντίντ επωφελήθηκε από το βρετανικό πρόγραμμα «Fast-Track», μια επιταχυνόμενη διαδικασία ασύλου που εισήχθη ακόμα επί πρωθυπουργίας Ρίσι Σουνάκ. Το πρόγραμμα προβλέπει την ταχεία εξέταση αιτήσεων από άτομα προερχόμενα από χώρες που η βρετανική κυβέρνηση χαρακτηρίζει ως «ασφαλείς».
Ο ύποπτος φέρεται τη Δευτέρα να επιτέθηκε επανειλημμένα με μαχαίρι σε έναν άνδρα και να προσπάθησε να του κόψει τον λαιμό. Το θύμα τραυματίστηκε σοβαρά. Από τότε το Μπέλφαστ συγκλονίζεται από ταραχές. Ταραξίες, εν μέρει καλυμμένοι, περιφέρονταν στους δρόμους μετά το περιστατικό και έβαλαν φωτιά σε αρκετά οχήματα, μεταξύ των οποίων και ένα λεωφορείο.
Επίσης, πυρπολήθηκαν σπίτια και χρειάστηκε να διασωθούν κάτοικοι. Λίγο νωρίτερα, αρκετές εκατοντάδες άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί για να διαδηλώσουν κατά των μεταναστών και της μετανάστευσης.
Χρυσή ευκαιρία για Ινδία και Γαλλία για το μαχητικό 6ης γενιάς
Μετά το γαλλογερμανικό ναυάγιο, η Ινδία μπαίνει στο παιχνίδι του μαχητικού 6ης γενιάς
ΗΠΑ–Halkbank: Η Ουάσιγκτον αφήνει τον Ερντογάν χωρίς το «βαρίδι» που τον πίεζε
Η υπόθεση Halkbank ήταν ένα από τα λίγα πραγματικά χαρτιά πίεσης των ΗΠΑ απέναντι στον Ερντογάν. Με την αρχειοθέτησή της,...
Στην Ουάσιγκτον η «μάχη» για την Κύπρο: Σήμερα ολοκληρώνεται το 41ο Συνέδριο της ΠΣΕΚΑ με επαφές στο Κογκρέσο και την αμερικανική κυβέρνηση
Οι διοργανωτές θεωρούν ότι η φετινή συγκυρία είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η Κύπρος έχει εξελιχθεί σε κρίσιμο γεωστρατηγικό εταίρο της...
Το «American Dream» ως αλλοίωση της εθνικής υπόστασης ενός Έθνους
Δύναται να θεωρηθεί όχι απλώς οικονομικό ή κοινωνικό πρότυπο, αλλά ιδεολογικός φορέας προτεσταντικού πολιτισμικού μετασχηματισμού.
Οι Αλβανοί διακινητές και το νομικό κενό που εκμεταλλεύτηκε ο δράστης του Μπέλφαστ!
Εκμεταλλεύονται την απουσία ελέγχων διαβατηρίων στα σύνορα μεταξύ Ιρλανδίας και Βόρειας Ιρλανδίας
-
Πολιτική2 μήνες πριν«Μπλόκο» από τις ελληνικές αρχές στην Ισίν Καρατζά στο «Ελευθέριος Βενιζέλος»! Απέλαση με φόντο την Κομοτηνή και το επεισόδιο του 2024
-
Άμυνα1 μήνα πρινΣυναγερμός στη Λευκάδα για Μυστηριώδες «Σκάφος-Φάντασμα» σε Σπηλιά – Εντόπισαν θαλάσσιο drone ουκρανικής κατασκευής
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΟ Τασούλας ξέχασε στον αέρα τα λόγια του! Το φάλτσο της 25ης Μαρτίου που έδειξε αμηχανία στο ύψος του θεσμού του προέδρου της Δημοκρατίας
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΣτρατηγική Σύμπραξη Ελλάδας-Κορέας-ΗΠΑ! Ο Όμιλος ONEX Μετατρέπει τα Ελληνικά Ναυπηγεία σε Διεθνή Κόμβο Καινοτομίας
-
Αναλύσεις2 εβδομάδες πρινΑϋφαντής: Έρχεται πολεμική σύγκρουση
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΠροειδοποίηση του Ισραηλινού αναλυτή Σάι Γκαλ για το νομοσχέδιο της “Γαλάζιας Πατρίδας! «Η θαλάσσια φαντασίωση της Άγκυρας θα έχει τίμημα»
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΓιώργος Ασλάν στη Βουλή της Τουρκίας: «Τι απέγιναν οι Χριστιανοί αυτής της γης;»
-
Άμυνα4 εβδομάδες πρινΔικαίωση μετά από 5,5 χρόνια γραφειοκρατικού «γολγοθά»: Ο Έλληνας κατασκευαστής Γιάννης Αραπκούλες πήρε την άδεια παραγωγής ραβδωτών όπλων