Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Το μάθημα των Drones που αλλάζει το Αιγαίο και την Ελληνική Άμυνα!

Ο Παντελής Σαββίδης και ένα πάνελ κορυφαίων αναλυτών (Λ. Καραγιάννης, Θ. Ευτυχίδης, Δ. Τσαϊλάς, Κ. Λεκάκης, Κ. Τσουκαλάς) προχωρούν σε μια βαθιά και αποκαλυπτική ανατομή των γεωπολιτικών ανατροπών που συγκλονίζουν την Εγγύς Ανατολή και επηρεάζουν άμεσα την Ελλάδα και την Κύπρο.

Δημοσιεύτηκε στις

Η τηλεοπτική και διαδικτυακή εκπομπή «Ανιχνεύσεις», υπό τη στιβαρή και αναλυτική καθοδήγηση του δημοσιογράφου Παντελή Σαββίδη, άνοιξε την αυλαία της μέσα στο καλοκαιρινό σκηνικό της 31ης Μαΐου. Η ατμόσφαιρα, ωστόσο, κάθε άλλο παρά χαλαρή μπορεί να χαρακτηριστεί, καθώς τα γεγονότα στη γεωπολιτική μας γειτονιά εξελίσσονται ραγδαία, με άμεσες και δυνητικά καταλυτικές επιπτώσεις τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Κύπρο.

Ο Παντελής Σαββίδης έθεσε ευθύς εξαρχής το πλαίσιο του προβληματισμού: τα διεθνή δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για μια μη φανταστική, αλλά απόλυτα υπαρκτή και πρακτική πιθανότητα ρήξης ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία. Δύο χώρες που ιστορικά είχαν σοβαρές συγκλίσεις –με ορισμένους αναλυτές να υπενθυμίζουν ακόμη και την εβραϊκή βάση επιλογής κατά την ίδρυση του νεοτουρκικού κράτους από τον Κεμάλ και τον Ταλάτ– βρίσκονται πλέον σε μια παρατεταμένη τροχιά έντασης. Το ερώτημα που πλανάται είναι αν η ένταση αυτή έχει δομικά και βαθύτερα χαρακτηριστικά ηγεμονικού ανταγωνισμού στον ίδιο ζωτικό χώρο.

Για την αποδόμηση αυτού του σύνθετου σκηνικού, το πάνελ της εκπομπής στελεχώθηκε από εξέχουσες προσωπικότητες του δημόσιου λόγου και της στρατηγικής ανάλυσης: τον επίτιμο Πρέσβη Λευτέρη Καραγιάννη, τον αναλυτή Θρασύβουλο Ευτυχίδη και τον Υποναύαρχο ε.α. Δημήτριο Τσαϊλά. Στη συζήτηση προστέθηκαν στη συνέχεια ο κύριος Λεκάκης, ο κύριος Τσουκαλάς και ο κύριος Τζουκαλάς, ενώ σημειώθηκε η απουσία του Βασίλη Κυρατζόπουλου.

Η Κρίση στον Περσικό Κόλπο και το Στρατηγικό Δίλημμα του Τραμπ

Το έναυσμα για την ανάλυση δόθηκε από τον Ναύαρχο Δημήτριο Τσαϊλά, ο οποίος εστίασε στην εκρηκτική κατάσταση που επικρατεί στο Ιράν και τον Περσικό Κόλπο. Τρεις μήνες μετά την έναρξη της ανοιχτής σύγκρουσης, η αμερικανική ηγεσία υπό τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα ιστορικό δίλημμα: στρατηγική υποχώρηση ή στρατηγική υπερεπέκταση; Η απόφαση αυτή δεν θα κρίνει μόνο το μέλλον της Μέσης Ανατολής, αλλά και την ίδια την αξιοπιστία της αμερικανικής ισχύος στον 21ο αιώνα.

Παρά τα σφοδρά, συνδυασμένα πλήγματα που έχουν επιφέρει οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στις στρατιωτικές υποδομές της Τεχεράνης –πλήττοντας την αεροπορία, τις ναυτικές δυνατότητες και τις εγκαταστάσεις παραγωγής πυραύλων– ο κεντρικός πολιτικός στόχος παραμένει άπιαστος. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν υφίσταται, η ηγεσία της διατηρεί τον έλεγχο και τη στρατηγική βούληση να παραμείνει αλόβητη, συνεχίζοντας να απειλεί την περιφερειακή σταθερότητα.

Η κρίση αυτή, ωστόσο, έχει πάψει προ πολλού να είναι τοπική. Με τα Στενά του Ορμούζ να παραμένουν κλειστά, η περιφερειακή σύγκρουση μετατράπηκε σε παγκόσμια οικονομική έκτακτη ανάγκη. Οι συνέπειες ξεπερνούν τις αγορές πετρελαίου, επηρεάζοντας άμεσα τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, τη βιομηχανική παραγωγή, το θαλάσσιο εμπόριο και την ενεργειακή ασφάλεια Ευρώπης και Ασίας. Το γεγονός αυτό αγγίζει άμεσα τα ελληνικά συμφέροντα, καθώς η Ελληνόκτητη ναυτιλία, που πρωταγωνιστεί παγκοσμίως, εξαρτάται απόλυτα από την ασφάλεια και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας.

Το «Παράδοξο του Πολέμου» και η Νέα Αρχιτεκτονική της Στρατιωτικής Ισχύος

Ο κύριος Τσαϊλάς ανέπτυξε μια θεμελιώδη αλήθεια του πολέμου, η οποία συχνά παραγνωρίζεται από πολιτικούς και στρατηγικούς σχεδιαστές: ο αντίπαλος έχει πάντα τη δυνατότητα να αντιδράσει στην εξέλιξη της σύγκρουσης και σπάνια μένει στο έδαφος για πολύ. Το Ιράν αποτελεί το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα. Παρά τις δυτικές προβλέψεις για ολοκληρωτική καταστροφή των δυνατοτήτων του, η Τεχεράνη επέδειξε αξιοσημείωτη προσαρμοστικότητα, αναδιοργανώθηκε και ανασυγκρότησε τις κρίσιμες στρατιωτικές της δομές με ρυθμούς που εξέπληξαν τους αντιπάλους της.

Το μάθημα αυτό είναι καταλυτικό για τις σύγχρονες αναμετρήσεις. Η ισχύς στον 21ο αιώνα δεν βασίζεται πλέον αποκλειστικά σε βαριές, πανάκριβες πλατφόρμες, όπως τα προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη ή οι μεγάλες φρεγάτες. Αντιθέτως, μετατοπίζεται ραγδαία στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), στα πυραυλικά συστήματα χαμηλού κόστους, στο εξειδικευμένο λογισμικό, στην τεχνητή νοημοσύνη και στις δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις. Την αρχή έκανε η Ουκρανία, το Ιράν ήρθε να το επιβεβαιώσει με τη χρήση εξελιγμένων συστημάτων –όπως τα αντιαεροπορικά που φέρεται να έπληξαν ακόμη και μαχητικά F-35– και το Αιγαίο δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα.

Η Ελληνική Στρατηγική και η Τουρκική Απειλή: Από τις Αγορές στην Ανθεκτικότητα

Η μεταφορά αυτής της πραγματικότητας στα καθ’ ημάς προκαλεί έντονο προβληματισμό. Στην Ελλάδα, η στρατηγική συζήτηση εξακολουθεί να εγκλωβίζεται σχεδόν μονοθεματικά γύρω από εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων για την αγορά φρεγατών και μαχητικών από το εξωτερικό. Αν και τα συστήματα αυτά είναι απολύτως απαραίτητα, το πραγματικό δίδαγμα των σύγχρονων πολέμων είναι ότι η βιομηχανική αντοχή, η ανθεκτικότητα και η ικανότητα ταχείας αναπλήρωσης των απωλειών είναι εξίσου σημαντικές με την αρχική ισχύ πυρός.

Οι πόλεμοι του μέλλοντος δεν θα κριθούν από το ποιος έχει το ποιοτικό πλεονέκτημα την πρώτη ημέρα της κρίσης, αλλά από το ποιος διαθέτει τις υποδομές να συνεχίσει να πολεμά την εκατοστή ημέρα. Σε έναν παρατεταμένο ανταγωνισμό φθοράς, τα drones είναι αναλώσιμα και οι πύραυλοι πρέπει να παράγονται μαζικά.

Η Τουρκία έχει κατανοήσει αυτή τη μετατόπιση εδώ και χρόνια. Η Άγκυρα επένδυσε συστηματικά και σε βάθος χρόνου στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία, επιτυγχάνοντας μαζική παραγωγή UAVs (όπως τα Bayraktar που δοκιμάστηκαν σε Λιβύη, Συρία και Νότιο Καύκασο), πυρομαχικών και συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου. Την ίδια στιγμή, δοκιμάζει καθημερινά τις ελληνικές αντοχές στο Αιγαίο μέσω συνεχών παραβιάσεων, δραστηριότητας drones και συστηματικής αμφισβήτησης των θαλάσσιων και εναέριων ζωνών.

Το κρίσιμο ερώτημα για την Αθήνα είναι αμείλικτο: Πόσο γρήγορα μπορεί η Ελλάδα να αντικαταστήσει αεροπορικά βλήματα, πόσα drone μπορεί να παράγει εγχώρια και πόσο άμεσα μπορεί να επισκευάσει πλοία και να επαναφέρει δίκτυα υπό συνθήκες συνεχούς πίεσης; Η αποτροπή δεν μπορεί πλέον να επαφίεται αποκλειστικά σε εισαγωγές· απαιτεί την άμεση ανασυγκρότηση της εθνικής αμυντικής βιομηχανίας και τη σύνδεσή της με την ιδιωτική πρωτοβουλία.

Κυριαρχία στην Πράξη: Θαλάσσια Πάρκα, Δικαιοδοσία και το «Σύνδρομο του Κολωνακίου»

Ένα από τα πιο καίρια σημεία της συζήτησης αφορούσε την έννοια της θαλάσσιας κυριαρχίας. Όπως τονίστηκε, η δικαιοδοσία στις θάλασσες δεν εδραιώνεται μέσω νομικών διακηρύξεων, διπλωματικών εγγράφων ή αφηρημένων διοικητικών αποφάσεων. Εδραιώνεται και νομιμοποιείται πρωτίστως μέσω της συνεχούς, ζωντανής παρουσίας και της άσκησης οικονομικής, επιστημονικής και επιχειρησιακής δραστηριότητας.

Η παρουσία αλιευτικών στόλων, ερευνητικών σκαφών, εμπορικών πλοίων και δικτύων επιτήρησης μετατρέπει μια θαλάσσια ζώνη σε οργανικό τμήμα του εθνικού χώρου. Αντίθετα, η στρατηγική των αποκλεισμών και των απαγορεύσεων –όπως αυτή που προωθείται μέσω της μονομερούς ανακήρυξης θαλάσσιων πάρκων χωρίς επιχειρησιακό αντίκρισμα– σπάνια διασφαλίζει τη θαλάσσια επιρροή.

Οι αναλυτές άσκησαν δριμεία κριτική στην ελληνική πολιτική ηγεσία, κάνοντας λόγο για «συμπεριφορές Κολωνακίου» και πρακτικές που δείχνουν ότι το πολιτικό προσωπικό «κοιμάται» απέναντι στις υπαρκτές απειλές. Όταν η ελληνική πλευρά αρκείται στο να δηλώνει ότι οι τουρκικές προκλήσεις και οι διεκδικήσεις «δεν παράγουν έννομο αποτέλεσμα», την ίδια ώρα που ο Έλληνας ψαράς διώχνεται από την τουρκική ακτοφυλακή έξω από τα έξι ναυτικά μίλια της Χίου ή της Σάμου, η πολιτική μετατρέπεται σε «αστειότητα».

Η Εγκατάλειψη των Συνόρων: Το Παράδειγμα του Έβρου

Η κριτική επεκτάθηκε και στην κατάσταση των χερσαίων συνόρων, με ιδιαίτερη έμφαση στην περιοχή του Έβρου. Η εκπομπή ανέδειξε ένα τραγικό παράδοξο: την ώρα που η Τουρκία εφαρμόζει μια μακροχρόνια, συμπαγή στρατηγική ανατροπής του status quo χωρίς να υπολογίζει το διεθνές δίκαιο (όπως έπραξε και στην Κύπρο το 1974), η ελληνική επαρχία αφήνεται να ερημώσει.

Στον Έβρο, οι κάτοικοι εγκαταλείπουν τα χωριά τους λόγω της οικονομικής ασφυξίας, του κλεισίματος κρίσιμων υποδομών, αλλά και της έλλειψης νερού για τις καλλιέργειές τους, καθώς η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει μεριμνήσει για τη διαμόρφωση μιας νέας συμφωνίας με τη Βουλγαρία για τα νερά του ποταμού. Αποτέλεσμα αυτής της αδράνειας είναι να αγοράζονται ελληνικές εκτάσεις από τουρκικές εταιρείες μέσω βουλγαρικών ή ευρωπαϊκών προπετασμάτων. Η εδαφική ακεραιότητα και η αποτροπή δεν είναι έννοιες θεωρητικές· ξεκινούν από την παρουσία των ανθρώπων που δίνουν ζωή και υπόσταση στα σύνορα.

Το Αλλοπρόσαλλο Στυλ του Τραμπ και το Μέλλον των Διαπραγματεύσεων

Στο διπλωματικό πεδίο, ο Παντελής Σαββίδης έθεσε το ζήτημα της απρόβλεπτης συμπεριφοράς του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος τη μια στιγμή δηλώνει έτοιμος για συμφωνία, την άλλη την αρνείται και το βράδυ προχωρά σε βομβαρδισμούς. Ο κύριος Λεκάκης, παρεμβαίνοντας, σημείωσε ότι αυτό αποτελεί το πάγιο, ιδιότυπο στυλ διακυβέρνησης του Αμερικανού Προέδρου και δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως έλλειψη σχεδίου. Πίσω από τις δημόσιες, συχνά αντιφατικές αναρτήσεις, υφίσταται ένα έντονο παρασκήνιο έμμεσων συνομιλιών και ανταλλαγής μηνυμάτων, όπου η απειλή χρήσης βίας χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης για την επίτευξη του τελικού διπλωματικού αποτελέσματος.

Συμπέρασμα: Η Ανάγκη για Εθνική Στρατηγική Συνέχεια

Η εκπομπή «Ανιχνεύσεις» κατέληξε σε ένα σαφές και ηχηρό συμπέρασμα: η Ελλάδα δεν μπορεί να πορεύεται πλέον με όρους μικροκομματικής αντιπαράθεσης, εσωτερικού διχασμού και επικοινωνιακής διαχείρισης των εθνικών θεμάτων. Ενώ το τουρκικό βαθύ κράτος συλλαμβάνει και εφαρμόζει μακροχρόνιες στρατηγικές, το ελλαδικό κράτος εμφανίζει δομικές αδυναμίες μετασχηματισμού.

Η πατρίδα πρέπει να τεθεί πάνω από κόμματα και ρουσφέτια. Απαιτείται η άμεση χάραξη μιας ενιαίας, εθνικής στρατηγικής που θα δίνει έμφαση στην εγχώρια παραγωγή τεχνολογίας αιχμής, στην ανθεκτικότητα των υποδομών, στη ζωντανή παρουσία στα σύνορα και στην επιχειρησιακή άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε, «έπρεπε να είχαμε ξεκινήσει χθες».

Ο Παντελής Σαββίδης είναι Έλληνας δημοσιογράφος με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Γεννήθηκε το 1954 στην Αξιούπολη Κιλκίς. Σπούδασε μαθηματικά, ωστόσο τον κέρδισε η Δημοσιογραφία. Διετέλεσε διευθυντής της εφημερίδας Μακεδονία, έμελλε όμως να αφήσει το δημοσιογραφικό του αποτύπωμα μέσα από την τηλεόραση και την ΕΡΤ3, όπου παρουσίαζε την εβδομαδιαία εκπομπή «Ανιχνεύσεις». Η εκπομπή ασχολείται με ζητήματα των Βαλκανίων, ευρωπαϊκών πολιτικών ζητημάτων και διεθνών σχέσεων. Έχει βραβευτεί με το Βραβείο Μπότση για την άρτια ενημέρωση των πολιτών της Βορείου Ελλάδας σε ότι αφορά το εγχώριο πολιτικό και βαλκανικό γίγνεσθαι Τα τελευταία χρόνια οι «Ανιχνεύσεις» συνεχίζουν δυναμικά την παρουσία τους μέσα από το youtube (Pantelis Savvidis), όπου την ακολουθούν πιστά δεκάδες χιλιάδες ακόλουθοι.

Άμυνα

Χρυσή ευκαιρία για Ινδία και Γαλλία για το μαχητικό 6ης γενιάς

Μετά το γαλλογερμανικό ναυάγιο, η Ινδία μπαίνει στο παιχνίδι του μαχητικού 6ης γενιάς

Δημοσιεύτηκε

στις

Η κατάρρευση του ευρωπαϊκού προγράμματος FCAS ανοίγει ένα νέο παράθυρο ευκαιρίας για την Ινδία, η οποία θα μπορούσε να πάρει τη θέση της Γερμανίας δίπλα στη Γαλλία στην ανάπτυξη μαχητικού 6ης γενιάς.

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Το πρόγραμμα Future Combat Air System, που ξεκίνησε το 2017 ως φιλόδοξο σχέδιο ύψους περίπου 100 δισ. ευρώ, είχε στόχο τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου «περιβάλλοντος συστημάτων», του νέου μαχητικού NGF, μη επανδρωμένων συνοδευτικών αεροσκαφών και combat cloud για διασύνδεση πλατφορμών. Ωστόσο, οι χρόνιες διαφωνίες ανάμεσα στη Dassault, που εκπροσωπεί τη Γαλλία, και την Airbus, που εκπροσωπεί Γερμανία και Ισπανία, έφεραν το πρόγραμμα σε αδιέξοδο.

Η τελευταία προσπάθεια διάσωσης έγινε στη συνάντηση του Γερμανού καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν στο περιθώριο της Συνόδου ΕΕ–Δυτικών Βαλκανίων στο Μαυροβούνιο. Από εκεί έγινε οριστικά αντιληπτό, ότι το βιομηχανικό αδιέξοδο δεν μπορούσε να σπάσει. Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον ευρωπαϊκό Τύπο, το Παρίσι και το Βερολίνο βάζουν τέλος στην κοινή ανάπτυξη του μαχητικού, αν και η συνεργασία σε επιμέρους ψηφιακά συστήματα και combat cloud ενδέχεται να συνεχιστεί.

Η ουσία της σύγκρουσης ήταν απλή αλλά καθοριστική. Η Dassault ζητούσε ηγετικό ρόλο στην ανάπτυξη του μαχητικού, επικαλούμενη την εμπειρία της στα Rafale. Η Airbus απαιτούσε ισότιμη κατανομή έργου, θεωρώντας ότι η γαλλική πλευρά άφηνε πολύ μικρό χώρο στη γερμανική βιομηχανία.

Πέρα από τη βιομηχανική μοιρασιά, υπήρχε και δογματική διαφορά! Η Γαλλία ήθελε αεροσκάφος ικανό για πυρηνική αποτροπή και επιχειρήσεις από αεροπλανοφόρο, ενώ η Γερμανία προτιμούσε βαρύτερο αεροσκάφος, με έμφαση στην εμβέλεια, το φορτίο, την αεροπορική υπεροχή και το stealth.

Σε αυτό το σημείο μπαίνει στο κάδρο η Ινδία. Ο πρώην πτέραρχος της ινδικής Αεροπορίας Ανίλ Τσόπρα δήλωσε στο EurAsian Times ότι το Νέο Δελχί πρέπει να εκμεταλλευθεί την ευκαιρία και να ενώσει δυνάμεις με τη Γαλλία. Όπως υποστήριξε, η Ινδία διαθέτει ταλέντο, βιομηχανική βάση και μια Πολεμική Αεροπορία που θα μπορούσε να δώσει μεγάλες παραγγελίες για ένα τέτοιο μαχητικό.

Η πρόταση δεν είναι αβάσιμη. Ινδία και Γαλλία έχουν βαθιά αμυντική σχέση από τη δεκαετία του 1950, όταν η Ινδία απέκτησε τα γαλλικά Ouragan, γνωστά στην Ινδία ως Toofani. Ακολούθησαν τα Mystère IVA, τα Mirage 2000, τα Rafale και, πιο πρόσφατα, η συμφωνία του 2025 για Rafale-M του ινδικού Ναυτικού. Το υπό συζήτηση ινδικό πρόγραμμα για 114 Rafale θα μπορούσε να κάνει την Ινδία τον μεγαλύτερο χρήστη Rafale εκτός Γαλλίας, εφόσον ολοκληρωθεί.

Για τη Γαλλία, μια ινδική συμμετοχή θα έφερνε χρηματοδότηση, μεγάλο αριθμό μελλοντικών παραγγελιών και δυνατότητα συμπαραγωγής. Για την Ινδία, θα άνοιγε πρόσβαση σε τεχνολογίες 6ης γενιάς: Stealth νέας εποχής, προηγμένη πρόωση, διασυνδεδεμένο πεδίο μάχης, τεχνητή νοημοσύνη, συνεργασία επανδρωμένων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Το ενδιαφέρον είναι ότι Παρίσι και Νέο Δελχί φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη στρατηγική συμβατότητα από ό,τι είχαν Παρίσι και Βερολίνο. Και οι δύο πλευρές ενδιαφέρονται για αεροναυτική ισχύ, επιχειρήσεις από αεροπλανοφόρα και πυρηνική αποτροπή. Η Ινδία, με δύο αεροπλανοφόρα σε υπηρεσία και τρίτο σε σχεδιασμό, έχει ανάγκες που μοιάζουν περισσότερο με τις γαλλικές παρά με τις γερμανικές.

Παράλληλα, η Ινδία ήδη χτίζει υποδομές γύρω από το γαλλικό οικοσύστημα. Η Safran προχωρά σε εγκατάσταση MRO για τον κινητήρα M88 του Rafale στο Χαϊντεραμπάντ, ενώ υπάρχουν συζητήσεις για συνεργασία στον κινητήρα του ινδικού AMCA, του εγχώριου μαχητικού 5ης γενιάς. Υπενθυμίζεται, ότι η Safran είναι η εταιρεία, η οποία πριν λίγο καιρό υπέγραψε συμφωνία με την τουρκική Baykar. Η συνεργασία με τη Γαλλία στο FCAS θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως τεχνολογικός επιταχυντής για το ίδιο το AMCA.

Υπάρχει, όμως, και σοβαρός κίνδυνος. Η Ινδία δεν θέλει να γίνει απλώς ταμείο χρηματοδότησης ενός γαλλικού μαχητικού. Το κρίσιμο ζήτημα θα είναι το ποσοστό συμμετοχής, η μεταφορά τεχνογνωσίας, τα δικαιώματα συμπαραγωγής και ο πραγματικός ρόλος της ινδικής βιομηχανίας. Αν η Dassault επιδιώξει απόλυτο έλεγχο, το Νέο Δελχί θα βρεθεί μπροστά στο ίδιο πρόβλημα που διέλυσε τη συνεργασία με το Βερολίνο.

Η κατάρρευση του FCAS, λοιπόν, δεν είναι μόνο ευρωπαϊκό ναυάγιο. Είναι και στρατηγικό άνοιγμα. Η Γερμανία ήδη κοιτά προς Saab ή άλλα σχήματα, ενώ η Γαλλία πρέπει να αποφασίσει αν θα προχωρήσει μόνη ή με νέο εταίρο. Για την Ινδία, η συγκυρία είναι σπάνια! Μπορεί να μπει στο τραπέζι της 6ης γενιάς όχι ως απλός πελάτης, αλλά ως συμπαραγωγός.

Το ερώτημα είναι αν Παρίσι και Νέο Δελχί μπορούν να συμφωνήσουν σε αυτό που δεν κατάφεραν Παρίσι και Βερολίνο, δηλαδή να διαμοργώσουν μια πραγματική στρατηγική σύμπραξη και όχι μια απλή βιομηχανική μοιρασιά.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Δένδιας: Η Ελλάδα χτίζει στρατό νέας γενιάς

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας παρουσίασε στο συνέδριο «Ελλάδα 2030» το σχέδιο μετασχηματισμού των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Drones, αυτόνομα συστήματα, ηλεκτρονικός πόλεμος, αμυντική καινοτομία, εγχώρια παραγωγή και το anti-drone σύστημα «Κένταυρος» βρίσκονται στο επίκεντρο της νέας στρατηγικής. Στόχος: το 2030 η Ελλάδα να διαθέτει τις ισχυρότερες Ένοπλες Δυνάμεις στην ιστορία του Ελληνισμού.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σαφές μήνυμα για τη μετάβαση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε μια νέα εποχή τεχνολογικής υπεροχής, εγχώριας παραγωγής και επιχειρησιακής ευελιξίας έστειλε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, μιλώντας στο συνέδριο «Ελλάδα 2030», που διοργανώθηκε στην Αθήνα από τη Next is Now και τη Dome Consulting Firm.

Ο κ. Δένδιας, στη θεματική ενότητα «Εθνική Άμυνα και Αμυντική Βιομηχανία», παρουσίασε το πλαίσιο της μεγάλης μεταρρύθμισης που βρίσκεται σε εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις, υπογραμμίζοντας ότι ο στόχος είναι το 2030 η Ελλάδα να διαθέτει τις ισχυρότερες δυνάμεις που είχε ποτέ ο Ελληνισμός στην ιστορία του.

«Η αποτροπή στον 21ο αιώνα δεν εξασφαλίζεται μόνο με αγορές όπλων»

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας τόνισε ότι η εποχή κατά την οποία η αποτροπή βασιζόταν κυρίως στην αγορά μεγάλου αριθμού οπλικών συστημάτων έχει παρέλθει.

Όπως ανέφερε, στον 21ο αιώνα η αποτροπή απαιτεί τεχνολογική υπεροχή, δυνατότητα παραγωγής, ερευνητική δραστηριότητα και οικονομική ανθεκτικότητα. Η άμυνα και η ανάπτυξη, κατά τον ίδιο, δεν είναι δύο ξεχωριστοί κόσμοι, αλλά αλληλοτροφοδοτούμενοι πυλώνες για το μέλλον της χώρας.

Ο κ. Δένδιας τοποθέτησε την ελληνική στρατηγική μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου ο πόλεμος, η βία, η απειλή, η παραβίαση συνόρων, ο αναθεωρητισμός και η περιφερειακή αποσταθεροποίηση έχουν επιστρέψει στο προσκήνιο.

Η Ελλάδα στο νοτιοανατολικό άκρο της Ευρώπης

Ο υπουργός σημείωσε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μοναδική γεωγραφική θέση, στο νοτιοανατολικό άκρο της ευρωπαϊκής ηπείρου, σε ένα σημείο όπου ιστορικά συναντώνται πολιτισμοί, ενεργειακοί διάδρομοι και οδοί επικοινωνίας.

Αυτή η θέση, όπως είπε, αυξάνει την ανάγκη υπεράσπισης της χώρας, όχι μόνο ως γεωγραφικού χώρου, αλλά και ως πολιτισμικής πρότασης με ιστορική συνέχεια, παρόν και μέλλον.

Ο κ. Δένδιας έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη διατήρησης της αυτόνομης πορείας του Ελληνισμού μέσα στην παγκοσμιοποιημένη πραγματικότητα, τονίζοντας ότι για να μπορεί η Ελλάδα να σταθεί ως ανεξάρτητη οντότητα, πρέπει πρώτα να μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της.

Ένοπλες Δυνάμεις ως μηχανισμός γνώσης

Ιδιαίτερα κρίσιμη ήταν η αναφορά του στη νέα φιλοσοφία των Ενόπλων Δυνάμεων.

Ο υπουργός τόνισε ότι οι σύγχρονες Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι πλέον απλώς ένα σύνολο όπλων, μεραρχιών, ταξιαρχιών και ταγμάτων. Είναι ένας μηχανισμός συλλογής, επεξεργασίας και αξιοποίησης πληροφορίας.

Περιέγραψε ένα νέο επιχειρησιακό μοντέλο, στο οποίο εκατομμύρια αισθητήρες καταγράφουν την πραγματικότητα, τα δεδομένα μεταφέρονται σε κέντρα επεξεργασίας, προτεραιοποιούνται οι απειλές και προτείνεται στο ανθρώπινο δυναμικό η κατάλληλη απάντηση.

Τέλος στο παλιό μοντέλο εξοπλισμών

Ο Νίκος Δένδιας άσκησε κριτική στο παλιό μοντέλο αμυντικών προμηθειών, όπου οι Ένοπλες Δυνάμεις εντόπιζαν μια ανάγκη, η Ελλάδα απευθυνόταν στο εξωτερικό και αγόραζε ένα σύστημα.

Όπως σημείωσε, αυτό το μοντέλο συνδέθηκε στο παρελθόν με τα λεγόμενα αντισταθμιστικά οφέλη, τα οποία άφησαν πίσω τους βαριά σκιά και περιπτώσεις διαφθοράς.

Στη νέα πραγματικότητα, κάθε εταιρεία ή χώρα που μεταφέρει τεχνογνωσία ή συστήματα στην Ελλάδα οφείλει να επενδύει το 25% της αξίας τους στην ελληνική αμυντική βιομηχανία, με έμφαση κυρίως στη μεταφορά τεχνογνωσίας και όχι απλώς σε υποκατασκευαστικό έργο.

Το ΕΛΚΑΚ και η λογική της καινοτομίας

Στο επίκεντρο της νέας φιλοσοφίας βρίσκεται το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας, το ΕΛΚΑΚ.

Ο υπουργός εξήγησε ότι η διαφορά του νέου μοντέλου είναι πως οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν ζητούν πλέον απλώς ένα συγκεκριμένο σύστημα. Θέτουν ένα επιχειρησιακό ερώτημα προς το ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα.

Το χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το anti-drone σύστημα «Κένταυρος». Το ερώτημα ήταν πώς μπορεί η Ελλάδα να αντιμετωπίσει σμήνη drones συγκεκριμένης τεχνολογίας που προέρχονται από χώρα η οποία απειλεί την Ελλάδα.

Η απάντηση δόθηκε από το ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα υπό μορφή πρωτοτύπου. Το σύστημα δοκιμάστηκε, στάλθηκε στην Ερυθρά Θάλασσα και απέδειξε την αξία του σε πραγματικές συνθήκες, καταρρίπτοντας δύο drones των Χούθις.

Ο «Κένταυρος» υιοθετείται πλέον από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και θα αποτελέσει το βασικό anti-drone σύστημα σε σειρά ελληνικών φρεγατών, με το σημαντικό πλεονέκτημα ότι η Ελλάδα έχει τον πηγαίο κώδικα και άρα μπορεί να το εξελίσσει η ίδια.

Drones, αυτόνομα συστήματα και ηλεκτρονικός πόλεμος

Ο κ. Δένδιας ανακοίνωσε ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις περνούν σε νέα φάση ως προς τη χρήση drones και αυτόνομων συστημάτων.

Κάθε Έλληνας νεοσύλλεκτος, όπως είπε, θα εκπαιδεύεται σταδιακά στη χρήση FPV drones. Παράλληλα, στη Μαλακάσα θεμελιώνεται το τρίτο και μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής drones των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ στην Τρίπολη πρόκειται να εγκαινιαστεί η πρώτη σχολή εκπαίδευσης πιλότων drones κατηγορίας ΙΙ και ΙΙΙ.

Ο υπουργός αναφέρθηκε επίσης στη δημιουργία Διεύθυνσης Αυτονόμων στο Πολεμικό Ναυτικό και στη συγκρότηση καθετοποιημένης δομής ηλεκτρονικού πολέμου.

Όπως εξήγησε, ο ηλεκτρονικός πόλεμος δεν είναι απλώς κυβερνοεπίθεση ή κυβερνοάμυνα. Περιλαμβάνει data centers εντός της ελληνικής επικράτειας, cloud, επιχειρησιακά κέντρα ασφαλείας και εφεδρικά κέντρα, ώστε να προστατεύεται η κυριαρχία και η επιχειρησιακή αυτονομία της χώρας.

Νέα δομή δυνάμεων

Ο υπουργός περιέγραψε και τη συνολική αλλαγή στη δομή των Ενόπλων Δυνάμεων.

Όπως είπε, η Ελλάδα διέθετε στο παρελθόν υπερβολικό αριθμό μεραρχιών, συνταγμάτων, ταγμάτων, στρατοπέδων, αρμάτων, οχημάτων και ανώτερων αξιωματικών. Η νέα προσέγγιση οδηγεί σε συγχωνεύσεις, μικρότερες και πιο ευέλικτες μονάδες, διαφορετική εκπαίδευση και νέο επιχειρησιακό υπόδειγμα.

«Σύμπνοια στα βασικά»

Κλείνοντας, ο Νίκος Δένδιας έστειλε μήνυμα πολιτικής σύμπνοιας, καθώς η χώρα εισέρχεται σε προεκλογικό χρόνο.

Τόνισε ότι δεν πρέπει το προεκλογικό κλίμα και η όξυνση που συνοδεύει κάθε εκλογική περίοδο να επηρεάσουν τις πάγιες επιλογές που απαιτούνται για τη μετάβαση των Ενόπλων Δυνάμεων στη νέα εποχή.

Ο τελικός στόχος, όπως είπε, είναι το 2030 οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να είναι οι ισχυρότερες που μπορούσε ποτέ να παρατάξει ο Ελληνισμός στην ιστορία του.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Στο μικροσκόπιο οι επαφές των τεσσάρων Παλαιστινίων στην Κύπρο – Νέες διασυνδέσεις με τον 37χρονο που συνελήφθη στην Κρήτη – Η συνάντηση στην Τουρκία για τρομοκρατία

Οι κυπριακές διωκτικές Αρχές ερευνούν εξονυχιστικά όλες τις επαφές, τις μετακινήσεις και τις επικοινωνίες των συλληφθέντων, επιχειρώντας να χαρτογραφήσουν το εύρος του δικτύου, αλλά και τις πιθανές διασυνδέσεις του με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέα στοιχεία έρχονται στο φως για την υπόθεση των τεσσάρων Παλαιστινίων που συνελήφθησαν στην Κύπρο και φέρονται να σχετίζονται με τρομοκρατικό δίκτυο που σχεδίαζε επιθέσεις κατά ισραηλινών στόχων σε Κύπρο και Ελλάδα.

Οι κυπριακές διωκτικές Αρχές ερευνούν εξονυχιστικά όλες τις επαφές, τις μετακινήσεις και τις επικοινωνίες των συλληφθέντων, επιχειρώντας να χαρτογραφήσουν το εύρος του δικτύου, αλλά και τις πιθανές διασυνδέσεις του με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Κεντρικό σημείο της έρευνας αποτελεί η διασύνδεση των τεσσάρων συλληφθέντων στην Κύπρο με τον 37χρονο Παλαιστίνιο που συνελήφθη στην Κρήτη. Η υπόθεση φαίνεται πλέον να ξεπερνά τα όρια μιας τοπικής έρευνας και να ανοίγει ευρύτερο φάκελο για την παρουσία και δράση πυρήνων της Χαμάς στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσίευσε η Cyprus Times, ένας από τους συλληφθέντες στην Κύπρο είχε συναντηθεί το προηγούμενο διάστημα με τον 37χρονο συμπατριώτη του στην Τουρκία. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι μεταξύ τους φέρονται να υπήρξαν και οικονομικές συναλλαγές, στοιχείο που εξετάζεται με ιδιαίτερη προσοχή από τις Αρχές.

Η Τουρκία μπαίνει έτσι ξανά στο κάδρο των ερευνών, όχι μόνο ως χώρα διέλευσης, αλλά πιθανώς και ως χώρος επαφών, συντονισμού ή χρηματοδότησης μελών του δικτύου.

Τα κατεχόμενα ως πιθανός διάδρομος

Το ζήτημα της ασφάλειας στα κατεχόμενα επανήλθε με ένταση στη δημόσια συζήτηση.

Ο υπουργός Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας, Βασίλης Πάλμας, ρωτήθηκε εάν πράκτορες και ύποπτα πρόσωπα μετακινούνται από τα κατεχόμενα προς τις ελεύθερες περιοχές, μετατρέποντας την Κύπρο σε σταυροδρόμι τρομοκρατών.

Η απάντησή του ήταν σαφής. Όπως ανέφερε, από τη στιγμή που υπάρχει παράνομο καθεστώς στη βόρεια Κύπρο, μη αναγνωρισμένο από τη διεθνή κοινότητα, μπορεί να δημιουργηθεί εκεί περιβάλλον που να φιλοξενεί «είτε τρομοκράτες, είτε ανθρώπους του υποκόσμου, είτε καταζητούμενους, είτε οποιουσδήποτε άλλους».

Ο κ. Πάλμας τόνισε ότι όσο υπάρχει διαχωριστική γραμμή και όσο συνεχίζεται η τουρκική κατοχή, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει υποχρέωση απέναντι στους πολίτες της να τηρεί αυστηρά μέτρα ασφαλείας.

Η δήλωση αυτή έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς συνδέει ευθέως το ζήτημα της τρομοκρατικής απειλής με την εκκρεμότητα της κατοχής και το κενό ασφαλείας που δημιουργεί το παράνομο καθεστώς στα κατεχόμενα.

Στο επίκεντρο ένας παλαιός κάτοικος Κύπρου

Νέα στοιχεία έρχονται στο φως και για έναν από τους τέσσερις συλληφθέντες, ηλικίας άνω των 50 ετών, ο οποίος φέρεται να είναι μέλος της Χαμάς.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο συγκεκριμένος άνδρας ζει στην Κύπρο από τη δεκαετία του 1980 και έχει αποκτήσει κυπριακή υπηκοότητα.

Η υπόθεση αποκτά ακόμη πιο ευαίσθητες διαστάσεις, καθώς αποκαλύφθηκε ότι ένας από τους γιους του υπηρετεί στην Κυπριακή Αστυνομία, μάλιστα σε θέση με πρόσβαση σε στοιχεία αλλοδαπών.

Η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» αποκάλυψε επίσης ότι ο συλληφθείς έχει ακόμη τρεις γιους, οι οποίοι υπηρετούν ως Συμβασιούχοι Οπλίτες στην Εθνική Φρουρά. Οι Αρχές εξετάζουν την υπόθεση με διακριτικότητα, χωρίς μέχρι στιγμής να προκύπτει ότι τα παιδιά του εμπλέκονται σε οποιαδήποτε παράνομη δραστηριότητα.

Η στάση του υπουργού Άμυνας

Ο Βασίλης Πάλμας υπογράμμισε ότι το κράτος χειρίζεται το συγκεκριμένο ζήτημα με ιδιαίτερη προσοχή.

Όπως είπε, υπάρχουν αρμόδια όργανα τόσο στην Αστυνομία όσο και στην Εθνική Φρουρά που επιλαμβάνονται τέτοιων καταστάσεων.

Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι οι γιοι του συλληφθέντος πληρούσαν όλες τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις για να υπηρετούν στις τάξεις της Εθνικής Φρουράς και ότι δεν θα ήταν ορθό να στοχοποιηθούν λόγω των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο πατέρας τους.

«Δεν έχουν δώσει καμία αφορμή ούτε ως επαγγελματίες ούτε οποιαδήποτε άλλη αφορμή», ανέφερε, τονίζοντας ότι δεν πρέπει να πληρώσουν τα παιδιά για όσα αποδίδονται στον πατέρα τους.

Εκδηλώσεις υπέρ της 7ης Οκτωβρίου

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο συλληφθείς φέρεται να είχε συμμετάσχει σε εκδηλώσεις υπέρ της τρομοκρατικής επίθεσης της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023.

Το στοιχείο αυτό αξιολογείται από τις Αρχές ως ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς μπορεί να φωτίσει το ιδεολογικό και επιχειρησιακό περιβάλλον μέσα στο οποίο κινείτο.

Η κυπριακή έρευνα συνεχίζεται σε βάθος, με στόχο να διαπιστωθεί εάν οι συλληφθέντες λειτουργούσαν ως αυτόνομος πυρήνας ή ως τμήμα ευρύτερου δικτύου που είχε παρουσία σε περισσότερες χώρες.

Υπόθεση με ευρωπαϊκές διαστάσεις

Η διασύνδεση Κύπρου, Κρήτης και Τουρκίας ανεβάζει τον βαθμό συναγερμού.

Οι Αρχές εξετάζουν πλέον εάν το δίκτυο είχε επαφές και με άλλους πυρήνες στην Ευρώπη, καθώς και εάν οι οικονομικές συναλλαγές που φέρονται να έγιναν στην Τουρκία συνδέονται με τη χρηματοδότηση προπαρασκευαστικών ενεργειών για τρομοκρατικά χτυπήματα.

Η υπόθεση επιβεβαιώνει ότι η Ανατολική Μεσόγειος παραμένει ευάλωτη σε διεθνή τρομοκρατικά δίκτυα, ειδικά όταν υπάρχουν ανοιχτές πληγές όπως τα κατεχόμενα στην Κύπρο, ανεξέλεγκτες ζώνες διέλευσης και δίκτυα που κινούνται ανάμεσα σε Μέση Ανατολή, Τουρκία και Ευρώπη.

Το κρίσιμο για τις κυπριακές και ελληνικές αρχές είναι πλέον να εντοπιστούν όλοι οι κρίκοι της αλυσίδας: ποιος έδινε εντολές, ποιος χρηματοδοτούσε, ποιος παρείχε κάλυψη και ποιοι ήταν οι τελικοί στόχοι του δικτύου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ50 λεπτά πριν

Είμαι ο χάρτης της Σεβίλλης! Είμαι ζωντανός

Επιτέλους κάντε κάτι. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός.

Άμυνα1 ώρα πριν

Χρυσή ευκαιρία για Ινδία και Γαλλία για το μαχητικό 6ης γενιάς

Μετά το γαλλογερμανικό ναυάγιο, η Ινδία μπαίνει στο παιχνίδι του μαχητικού 6ης γενιάς

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 ώρες πριν

ΗΠΑ–Halkbank: Η Ουάσιγκτον αφήνει τον Ερντογάν χωρίς το «βαρίδι» που τον πίεζε

Η υπόθεση Halkbank ήταν ένα από τα λίγα πραγματικά χαρτιά πίεσης των ΗΠΑ απέναντι στον Ερντογάν. Με την αρχειοθέτησή της,...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 ώρες πριν

Στην Ουάσιγκτον η «μάχη» για την Κύπρο: Σήμερα ολοκληρώνεται το 41ο Συνέδριο της ΠΣΕΚΑ με επαφές στο Κογκρέσο και την αμερικανική κυβέρνηση

Οι διοργανωτές θεωρούν ότι η φετινή συγκυρία είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η Κύπρος έχει εξελιχθεί σε κρίσιμο γεωστρατηγικό εταίρο της...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Το «American Dream» ως αλλοίωση της εθνικής υπόστασης ενός Έθνους

Δύναται να θεωρηθεί όχι απλώς οικονομικό ή κοινωνικό πρότυπο, αλλά ιδεολογικός φορέας προτεσταντικού πολιτισμικού μετασχηματισμού.

Δημοφιλή