Σφοδρή κριτική στη συμφωνία εκεχειρίας και διαπραγμάτευσης που ακολούθησε την αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν ασκεί ο εκτελεστικός διευθυντής του Middle East Forum, Γκρεγκ Ρόμαν, σε άρθρο του με τίτλο «Paying Tehran to Keep the Bomb», υποστηρίζοντας ότι η Ουάσιγκτον κινδυνεύει να μετατρέψει μια στρατιωτική νίκη σε στρατηγική υποχώρηση.

Ο Ρόμαν αναγνωρίζει ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ πέτυχε κάτι που οι προκάτοχοί του απέφυγαν. Όπως σημειώνει, η επιχείρηση «Epic Fury» κατέστρεψε σημαντικό μέρος των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Ισλαμικής Δημοκρατίας, οδήγησε στην εξουδετέρωση του ανώτατου ηγέτη της χώρας και ανάγκασε το καθεστώς να ζητήσει κατάπαυση του πυρός.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, η πραγματική αξιολόγηση δεν πρέπει να γίνει στο πεδίο της μάχης αλλά στο περιεχόμενο της συμφωνίας που ακολούθησε.

Αποκάλυψη από το ιρανικό Mehr – Οι 14 όροι του μνημονίου που φέρεται να προτείνεται στις ΗΠΑ

«Αναβάλλει όλα τα κρίσιμα ζητήματα»

Κατά τον Ρόμαν, η συμφωνία σταματά τις εχθροπραξίες και επαναφέρει άμεσα τη ροή πετρελαίου στην παγκόσμια αγορά, αλλά μεταθέτει για αργότερα όλα τα κρίσιμα ζητήματα.

Όπως υποστηρίζει, το θέμα του εμπλουτισμένου ουρανίου, των βαλλιστικών πυραύλων, των φιλοϊρανικών οργανώσεων και των μηχανισμών επιθεώρησης παραπέμπεται σε έναν νέο γύρο διαπραγματεύσεων διάρκειας 60 ημερών.

Ο ίδιος θεωρεί ιδιαίτερα προβληματικό το γεγονός ότι το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν παραμένει εκτός ατζέντας, όπως και η δράση οργανώσεων όπως η Χεζμπολάχ, οι Χούθι και οι φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ.

Παράλληλα, επισημαίνει ότι το Ισραήλ, το οποίο βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της στρατιωτικής σύγκρουσης, δεν συμμετείχε ουσιαστικά στις τελικές διαπραγματεύσεις.

Επικρίνει την αποδέσμευση 24 δισ. δολαρίων

Ένα από τα βασικά σημεία της κριτικής του αφορά το οικονομικό σκέλος της συμφωνίας.

Ο Ρόμαν θεωρεί λανθασμένη την πρόβλεψη για αποδέσμευση 24 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τα δεσμευμένα ιρανικά κεφάλαια, με το ήμισυ του ποσού να καταβάλλεται πριν ακόμη ξεκινήσουν οι τελικές διαπραγματεύσεις.

Κατά την άποψή του, η Ουάσιγκτον επαναλαμβάνει μια πολιτική που έχει εφαρμοστεί στο παρελθόν χωρίς μόνιμα αποτελέσματα. Υπενθυμίζει τη συμφωνία του 1981, τη συμφωνία για τα πυρηνικά του 2015 και την αποδέσμευση κεφαλαίων το 2023, υποστηρίζοντας ότι σε όλες τις περιπτώσεις το Ιράν έλαβε οικονομική ανακούφιση, ενώ οι περιορισμοί που του επιβλήθηκαν είχαν προσωρινό χαρακτήρα.

«Η συμφωνία δίνει εκ των προτέρων στην Τεχεράνη σχεδόν όλα όσα επιδιώκει», υποστηρίζει χαρακτηριστικά.

«Καμία συμφωνία δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει πυρηνικά»

Στο πιο αιχμηρό σημείο του άρθρου του, ο επικεφαλής του Middle East Forum υποστηρίζει ότι καμία συμφωνία, ούτε η παρούσα ούτε κάποια καλύτερη, δεν μπορεί να εγγυηθεί μόνιμα ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει πυρηνικό όπλο.

Κατά τον ίδιο, η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί να βασιστεί αποκλειστικά σε μηχανισμούς επιθεώρησης και επαλήθευσης απέναντι σε ένα καθεστώς που, όπως υποστηρίζει, θεωρεί στρατηγικό στόχο την απόκτηση πυρηνικής αποτροπής.

Επικαλείται μάλιστα δηλώσεις της ηγεσίας της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (IAEA), σύμφωνα με τις οποίες μια συμφωνία χωρίς αξιόπιστους μηχανισμούς επαλήθευσης θα αποτελούσε απλώς «μια ψευδαίσθηση ασφάλειας».

Η πρόταση για αλλαγή καθεστώτος

Ο Ρόμαν καταλήγει σε ένα σαφές πολιτικό συμπέρασμα: θεωρεί ότι η μόνη μόνιμη λύση στο ζήτημα του Ιράν είναι η αλλαγή του ίδιου του καθεστώτος.

Όπως αναφέρει, η Ισλαμική Δημοκρατία βρίσκεται σήμερα στο πιο αδύναμο σημείο της από το 1979, αντιμετωπίζοντας οικονομική κρίση, εσωτερικές συγκρούσεις για τη διαδοχή στην ηγεσία και αυξανόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια.

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, οι διαδηλώσεις των τελευταίων ετών έδειξαν ότι ένα σημαντικό τμήμα της ιρανικής κοινωνίας επιθυμεί πολιτική αλλαγή και η Δύση θα πρέπει να επενδύσει περισσότερο στην ενίσχυση της κοινωνίας των πολιτών παρά στη διάσωση του καθεστώτος μέσω οικονομικών παραχωρήσεων.

«Η επόμενη φάση ανήκει στο Ισραήλ και στους συμμάχους του»

Ο επικεφαλής του Middle East Forum υποστηρίζει ότι η στρατιωτική φάση της σύγκρουσης έχει ολοκληρωθεί και ότι πλέον το βάρος πρέπει να περάσει σε πολιτικά και οικονομικά εργαλεία πίεσης.

Προτείνει στενότερο συντονισμό μεταξύ Ισραήλ και περιφερειακών συμμάχων, οικονομική πίεση στο Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, ενίσχυση ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης και υποστήριξη κοινωνικών και εργατικών κινημάτων στο εσωτερικό του Ιράν.

«Οι βόμβες έκαναν τη δουλειά τους. Από εδώ και πέρα, η μάχη είναι πολιτική», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Κλείνοντας το άρθρο του, ο Ρόμαν καλεί την αμερικανική κυβέρνηση να μην αξιοποιήσει τη στρατιωτική νίκη για να χρηματοδοτήσει την επιβίωση του καθεστώτος που μόλις ηττήθηκε, υποστηρίζοντας ότι οι πόλεμοι δεν τελειώνουν με χάρτες πορείας και οικονομικές μεταφορές χρημάτων, αλλά με επαληθεύσιμα και μόνιμα αποτελέσματα.

Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση γύρω από τη σεισμικότητα, τη γεωλογική εξέλιξη του Αιγαίου και τους φόβους που προκαλούν οι σεισμοί στους ανθρώπους φιλοξένησε η εκπομπή «Αντιθέσεις» του Γιώργου Σαχίνη, με καλεσμένο τον καθηγητή Γεωλογίας και σεισμολόγο, Σπύρο Παυλίδη, ο οποίος ανέλυσε με επιστημονικό αλλά και εκλαϊκευμένο τρόπο τα μεγάλα ερωτήματα γύρω από τον Εγκέλαδο.

Κεντρικό σημείο της συζήτησης αποτέλεσε το ζήτημα της πρόγνωσης των σεισμών. Ο καθηγητής ξεκαθάρισε ότι, παρά τη σημαντική πρόοδο της επιστήμης και τις εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης, δεν έχει ακόμη καταστεί δυνατό να προβλεφθεί με ακρίβεια ο χρόνος, το μέγεθος και η ακριβής θέση ενός σεισμού.

Όπως εξήγησε, οι σύγχρονες τεχνολογίες μπορούν να προσφέρουν ορισμένα δευτερόλεπτα ή και λίγα λεπτά προειδοποίησης μέσω της ανάλυσης των πρώτων σεισμικών κυμάτων, όμως αυτό δεν συνιστά πρόγνωση. Πρόκειται ουσιαστικά για συστήματα έγκαιρης ειδοποίησης, τα οποία εφαρμόζονται ήδη σε χώρες όπως το Μεξικό και η Ιαπωνία.

«Οι σεισμοί δεν σκοτώνουν – Τα κτίρια σκοτώνουν»

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στον ανθρώπινο παράγοντα των καταστροφών.

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, οι σεισμοί από μόνοι τους δεν προκαλούν θανάτους. Οι απώλειες προέρχονται από τα ανθρώπινα κατασκευάσματα που καταρρέουν.

«Τα δημιουργήματα του ανθρώπου καταρρέουν και σκοτώνουν τον άνθρωπο», σημείωσε, εξηγώντας ότι σε παλαιότερες εποχές, όταν δεν υπήρχαν μεγάλα και βαριά κτίσματα, οι συνέπειες των σεισμών ήταν πολύ διαφορετικές.

Παράλληλα, ανέλυσε τη βαθιά ψυχολογική διάσταση του φαινομένου. Όπως είπε, ο άνθρωπος έχει συνδέσει τη γη με τη σταθερότητα και την ασφάλεια. Όταν αυτή η αίσθηση ανατρέπεται από έναν σεισμό, δημιουργείται ένας ισχυρός φόβος που παραμένει ακόμη και μετά το τέλος της δόνησης.

«Το σπίτι είναι το καταφύγιό μας. Ξαφνικά κλονίζεται και δημιουργείται ένα τεράστιο ψυχολογικό κενό», τόνισε.

Οι ασκήσεις και οι φήμες

Ο καθηγητής υπογράμμισε ότι η σωστή εκπαίδευση και οι ασκήσεις ετοιμότητας αποτελούν το σημαντικότερο όπλο απέναντι στον πανικό.

Όπως εξήγησε, την ώρα ενός σεισμού ο άνθρωπος δεν λειτουργεί πάντα με ψυχρή λογική αλλά κυρίως ενστικτωδώς. Για τον λόγο αυτό οι ασκήσεις είναι απαραίτητες ώστε οι σωστές αντιδράσεις να γίνουν σχεδόν αυτόματες.

Δεν παρέλειψε μάλιστα να χαρακτηρίσει τις φήμες ως τον μεγαλύτερο «μετασεισμό».

«Οι χειρότεροι μετασεισμοί είναι οι φήμες που ακολουθούν τους σεισμούς», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Το Αιγαίο είναι ένα ενιαίο γεωλογικό σύνολο»

Ένα μεγάλο μέρος της συζήτησης αφιερώθηκε στη γεωλογική ιστορία του Αιγαίου, το οποίο ο καθηγητής χαρακτήρισε ως ένα από τα μεγαλύτερα γεωλογικά θαύματα του πλανήτη.

Σύμφωνα με την ανάλυσή του, το Αιγαίο δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως θάλασσα ή ως σύμπλεγμα νησιών, αλλά ως μια ενιαία γεωλογική και γεωδυναμική ενότητα που εκτείνεται από την Πίνδο και τα Ιόνια νησιά μέχρι τη Μικρά Ασία, την Κρήτη, τη Θράκη και ολόκληρο το Αρχιπέλαγος.

Υπενθύμισε ότι στην περιοχή υπάρχουν περισσότερα από 9.000 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, ενώ περιέγραψε τα σημερινά νησιά ως τα «κορφοβούνια της Αιγίδας», της αρχαίας ενιαίας ξηράς που προϋπήρχε πριν τη διαμόρφωση του σημερινού Αιγαίου.

Γιατί η Κρήτη θεωρείται γεωλογικό εργαστήριο

Ξεχωριστή αναφορά έγινε στην Κρήτη, την οποία χαρακτήρισε ένα από τα σημαντικότερα «ανοιχτά γεωλογικά εργαστήρια» της Μεσογείου.

Όπως εξήγησε, η Κρήτη βρίσκεται πάνω στη ζώνη σύγκρουσης της αφρικανικής με την ευρασιατική λιθοσφαιρική πλάκα, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο ενεργές γεωδυναμικά περιοχές της Ευρώπης.

Μάλιστα αποκάλυψε ότι ο Ψηλορείτης εξακολουθεί να ανυψώνεται γεωλογικά, καθώς η σύγκρουση των πλακών συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Παράλληλα, σημείωσε ότι η Κρήτη έχει υποστεί διαχρονικά ισχυρούς σεισμούς και τσουνάμι, γεγονός που την καθιστά μοναδικό πεδίο μελέτης για τους επιστήμονες.

Από τις πιο σεισμογενείς περιοχές του κόσμου

Ολοκληρώνοντας την ανάλυσή του, ο καθηγητής υπογράμμισε ότι το Αιγαίο και γενικότερα ο ελληνικός χώρος συγκαταλέγονται στις πιο ενεργές σεισμικά περιοχές του πλανήτη.

Τόνισε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σταθερά στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως ως προς τη σεισμικότητα, πίσω από χώρες όπως η Ιαπωνία, ωστόσο παρουσιάζει σχετικά μικρό αριθμό θυμάτων και καταστροφών σε σχέση με άλλες σεισμογενείς χώρες.

Συγκρίνοντας την Ελλάδα με την Τουρκία και την Ιταλία, εξήγησε ότι η γεωλογική δομή, η χωροθέτηση των πόλεων και άλλοι παράγοντες επηρεάζουν σημαντικά τις συνέπειες των σεισμών.

Το βασικό μήνυμα που εξέπεμψε μέσα από τις «Αντιθέσεις» ήταν σαφές: η γνώση, η προετοιμασία και η κατανόηση των γεωλογικών φαινομένων αποτελούν τα σημαντικότερα όπλα απέναντι στον φόβο, σε μια χώρα που ζει διαρκώς με τον Εγκέλαδο αλλά και με ένα από τα πιο εντυπωσιακά γεωλογικά τοπία του πλανήτη

γράφει η Φανούλα Αργυρού*

«Μια ατελείωτη αυτοχειρία των Ελληνοκυπρίων κυβερνώντων ή μη!

Να το δει κανείς και να μη το πιστέψει! Τόσο πια!

Και απ’ ό, τι παρατηρώ, αυτός ο “διζωνικός χάρτης” στη συνέχεια τουρκοποιήθηκε ακόμη περισσότερο ως τα σημερινά “σύνορα”.

Και σκέφτομαι: μα πώς είναι δυνατόν να υπάρχει μέσα στο ελληνικό ανθρώπινο στοιχείο(ελλαδικό και κυπριακό) τόσο πολύ ο σπόρος της εσχάτης προδοσίας, της παράδοσης στους ξένους, της απαξίωσης του εαυτού!

Γιατί; Απ’ την αρχαιότητα! Ένα τραγικό μαζοχιστικό σαράκι και συνάμα μια εύκολη υποτακτική τάση.

Αδιανόητο και συστηματικά ατιμώρητο.» 

Το σχόλιο αναγνώστη του εξωτερικού,   μόλις διάβασε το πρόσφατο άρθρο μου « Η ενσυνείδητη τουρκοποίηση της Κερύνειας με το διζωνικό χάρτη…» «Σημερινή» 7.6.2026. 

Προσθέτω δυστυχώς, ακόμα λίγους «σπόρους» από το αδιαμφισβήτητο ιστορικό και τραγικό «μαζοχιστικό σαράκι»,  από τα βρετανικά επίσημα έγγραφα στο Βρετανικό Εθνικό  Αρχείο (και βιβλίο  «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019)  Ίσως και … Γιατί η αλήθεια ποτέ δεν βλάπτει παρά μόνο τους ένοχους…

O νυν Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης συνεχίζει πάνω στα ερείπια των προκατόχων του. Δίχως δικό του σχέδιο είτε Β είτε Ω. Κρέμεται πάνω στους ξένους, ηθικούς αυτουργούς εγγυητές και άγνωστους πληρωμένους ,όπως την κα Ολγκίν να μας… λύσουν (διαλύσουν) βάση των σχεδίων  Λονδίνου/Νιχάτ Ερίμ από το 1955…

Σχετικό «Το τουρκικό κόλπο…» 7.6.2026 

https://simerini.sigmalive.com/article/2026/6/7/to-kolpo-tou-erntogan/ 

Ιδού λοιπόν:

Γλ. Κληρίδης 19.7.1974: Aστραπιαία, άκρως μυστική κάθοδος στη Λευκωσία του βρετανού πρέσβη στην Ουάσιγκτον Peter Ramsbotham για ‘συνεννόηση’  με Γλ. Κληρίδη. Τα πρακτικά της οποίας διατηρήθηκαν απόρρητα ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ Γλ. ΚΛΗΡΙΔΗ.  Ο Κληρίδης συμφώνησε ότι  έπρεπε να γίνουν παραχωρήσεις από Αθήνα και Άγκυρα, η Αθήνα έπρεπε να δώσει κάτι στους Τούρκους για να γλυτώσουν το γόητρο των Τούρκων… Ο Μακάριος δεν έπρεπε να επιστρέψει είτε ως Πρόεδρος είτε ως Αρχιεπίσκοπος…

Μακάριος 22.7.1974 -1^η συνάντηση με Χένρι  Κίσινγκερ (μετά τα θαλασσώματά του με τους «εγγυητές και σωσίες του»  :  Του έδωσε σημείωμα με 6 προτάσεις για λύση…με παραχωρήσεις στους Τούρκους…

Εκεχειρία  – Η εισβολή συνεχίζεται…

Γλ. Κληρίδης 27.7.1974:  Προς βρετανό Υπ. Αρμοστή, έτοιμος να διαπραγματευτεί ομοσπονδιακή λύση, συμφωνούσε με τον Ρ. Ντενκτάς πριν ακόμα την δεύτερη εισβολή. Θεωρούσε τη λύση που θα προέκυπτε  «ρεαλιστική και σταθερή»… 

Η εισβολή συνεχίζεται…

Μακάριος 29.7.1974: 2^η συνάντηση με Κίσινγκερ: Του ζήτησε να επέμβει… Είπε «προτιμώ Αμερικάνο μάγειρα», «οι Τούρκοι δεν κάνουν πίσω σύμφωνα με το ψήφισμα του Σ.Α. Ζητούν Ομοσπονδία. Είσαι σε θέση να παίξεις πιο θετικό ρόλο. Μπορείς να κάνεις κάποιες προτάσεις»…

Η εισβολή συνεχίζεται…

Γενεύη 1 – 30.7.1974:  Οι τρείς Υπουργοί ΄Εξωτερικών των «εγγυητριών δυνάμεων» υπόγραψαν αναγνώριση   δύο αυτόνομων διοικήσεων. Δίχως να ονομάζουν τα τουρκικά κατοχικά στρατεύματα παρά μόνο «opposing armed forces». Στην Γενεύη 2 θα συζητούσαν για τις δύο αυτόνομες διοικήσεις…

Η εισβολή καλπάζει…

Γενεύη 2 –  12/13.8.1974: Ο Τζέιμς Κάλαχαν πίεζε Γλ.  Κληρίδη και Γ.  Μαύρο να υπογράψουν γεωγραφική Ομοσπονδία.  O Τούρκος ΥΠΕΞ (Γκιουνές) πρότεινε βεβιασμένο σχέδιο καντονιών, το οποίο απέσυρε την επομένη και ο Ετσεβίτ προχώρησε με τη δεύτερη εισβολή για να έπαιρνε όσα ήθελε προτού ξανα- αρχίσουν  διαπραγματεύσεις (που συνεχίζονται μέχρι σήμερα για αναγνώριση δύο κρατών).  

16.8.1974:  Οι Βρετανοί αποφάσισαν «Γλ. Κληρίδη για αυτή τη φάση» ( προώθηση  Διζωνικής),  είχαν βολευτεί με τον Μακάριο μέχρι τότε… 

Ο Κληρίδης πρότεινε λύση στη γραμμή Γκιουνές  και νεκρές ζώνες –κρατήθηκε μυστική 

Γλ. Κληρίδης 13.9.1974:  ο Δρ Waldheim  (ΓΓ ΟΗΕ) ενημέρωσε τους Βρετανούς άκρως εμπιστευτικά α) πως ο Κίσινγκερ δεν βιαζόταν να αναμειχθεί και β)  τι του είπε  Αμερικανός αξιωματούχος  για την ιδιωτική συνάντηση που είχαν την ίδια μέρα Γλ.  Κληρίδης/ Ραούφ Ντενκτάς 

«…Ο Κληρίδης είχε προτείνει μια ενδιάμεση λύση βασισμένη στη γραμμή Γκιουνές–που κατατέθηκε στη Γενεύη – και που περνούσε από τη Μύρτου μέχρι την παλαιά Αμμόχωστο. Η περιοχή που θα εκκενωνόταν από τα τουρκικά στρατεύματα θα μετατρεπόταν σε νεκρή ζώνη, υπό την επίβλεψη των Ηνωμένων Εθνών, στην οποία θα επιτρεπόταν στους Ελληνοκύπριους να επιστρέψουν. Η Εθνική Φρουρά θα εκκένωνε τουρκοκυπριακές περιοχές… που θα επέβλεπαν τα Ηνωμένα Έθνη… Αν η ενδιάμεση λύση γινόταν δεκτή, οι φυλακισμένοι και κρατούμενοι Τουρκοκύπριοι θα μπορούσαν αν ήθελαν να μετακινηθούν στο τουρκικό βόρειο μέρος… Επανέναρξη διάσκεψης στη Γενεύη…» 

23.9.1974 – Συνάντηση Βρετανού  ΥΠΕΞ Τζέιμς Κάλαχαν στη Νέα Υόρκη με Έλληνα ΥΠΕΞ Γεώργιο Μαύρο (Τζόν Τσούνη και Ντένις Καραγιάννη).

Ο Κάλαχαν τους είπε: «Ηταν ξεκάθαρο ότι η Τουρκία θα επέμενε στη διαίρεση της Κύπρου σε δύο ζώνες» και ρώτησε αν η Ελληνική Κυβέρνηση και ο Μακάριος  θα δεχόντουσαν φτάνει να είχαν μια κεντρική ομόσπονδη κυβέρνηση. Ο Μαύρος θα δεχόταν (είπε) αν δεχόταν η Κυπριακή Κυβέρνηση. Ο Τσούνης διερωτήθηκε γιατί να δεσμευόταν ο Μακάριος τόσο νωρίς και ο Κάλαχαν απάντησε ότι «έπρεπε,  για να δείξουν ρεαλισμό και υποστήριξη στον Κληρίδη». Ο Μαύρος είπε ότι δεν έπρεπε οι Τούρκοι να πάρουν περισσότερο έδαφος  από το ποσοστό πληθυσμού τους. Για λόγους τακτικής δίσταζε να υποστηρίξει ΔΔΟ από τώρα οι Τούρκοι θα το καταβρόχθιζαν και θα ζητούσαν περισσότερα…

Ο Κληρίδης ικανοποιεί Βρετανούς και Τούρκους 

Γλ. Κληρίδης 6.11.1974:  Σε  ομιλία του στη γκαλερύ «Αργώ» στη Λευκωσία,  δημόσια υποστήριξε την τουρκική προϋπόθεση μιας γεωγραφικής (δι-περιφερειακής) λύσης, δηλαδή, διζωνικής. Ο Κάλαχαν  του  εξέφρασε τα συγχαρητήρια και τον θαυμασμό του (για τη τόλμη του) να ικανοποιήσει τον Ντενκτάς (και τους ιδίους!) που το απαιτούσε…

10.2.1975:  O Γλαύκος Κληρίδης έδωσε στον Ντενκτάς, δικοινοτικές πολυ-περιφερειακές ομόσπονδες προτάσεις,  με τις οποίες η κυπριακή κυβέρνηση ξεκίνησε,  με έγγραφο,  την υποταγή στις τουρκικές απαιτήσεις. Το οποίο έλεγε: « Το Σύνταγμα θα είναι ενός δι-κοινοτικού , πολύ-περιφερειακού ομόσπονδου κράτους, η περιοχή που θα διοικείται από τους Τουρκοκύπριους θα περιλαμβάνει σημαντική περιοχή στο Βορρά, που θα επεκτείνεται από αμφότερες τις πλευρές Λευκωσίας – Κερύνειας προς τη θάλασσα… Η Κεντρική Κυβέρνηση του Ομόσπονδου Κράτους θα έχει σημαντικές εξουσίες…»

13.2.1975 – O  Ρ. Ντενκτάς «απάντησε» με την πρόθεση να ανακηρύξει μονομερώς το λεγόμενο «τουρκικό ομόσπονδο κράτος της Κύπρου»…

Μακάριος 1975: Δέχθηκε τη ΔΔΟ αλλά δεν θα το έλεγε μέχρι συμφωνίας…

13.5.1940 : Ο Winston Churchill αφού ανέλαβε Πρωθυπουργός, είπε στον χαζοχαρούμενο κατευναστή Neville Chamberlain για τη  συμφωνία «ειρήνης»  του με τον Hitler από το βήμα της Βουλής: 

“You were given the choice between war and dishonour. You chose dishonour, and you will have war”. 

«Είχες επιλογή μεταξύ πολέμου και ταπείνωσης,  επέλεξες την ταπείνωση,  θα έχεις πόλεμο»…

Ας παραφράσουμε τον Winston Churchill: 

« Νίκο Χριστοδουλίδη,  έχεις επιλογή μεταξύ τερατώδους βρετανο-τουρκικής διζωνικής και απελευθέρωσης, μην επιλέξεις την ταπείνωση με αναγνώριση και διάλυση…»

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ 14/6/2026