Ακολουθήστε μας

Πολιτική

Η Άγκυρα βαφτίζει «νόμιμη» την εισβολή του 1974 – Επιστολή-πρόκληση στον ΟΗΕ για δύο κράτη στην Κύπρο

Η Τουρκία επιχειρεί να μετατρέψει την κατοχή σε «ειρηνευτική επέμβαση», επιτίθεται στην Κυπριακή Δημοκρατία και στην ΕΕ και επαναφέρει την αξίωση για «κυριαρχική ισότητα» του ψευδοκράτους

Δημοσιεύτηκε στις

Σε μια νέα, οργανωμένη προσπάθεια αναθεώρησης της ιστορικής και νομικής πραγματικότητας στην Κύπρο προχώρησε η Τουρκία, επιχειρώντας αυτή τη φορά να περάσει τις πάγιες θέσεις της στα επίσημα έγγραφα των Ηνωμένων Εθνών.

Με επιστολή που φέρει ημερομηνία 16 Ιουλίου 2026, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ, Αχμέτ Γιλντίζ, ζήτησε από τον Γενικό Γραμματέα να διανεμηθεί στη Γενική Συνέλευση και στο Συμβούλιο Ασφαλείας κείμενο του εκπροσώπου του ψευδοκράτους στη Νέα Υόρκη, Μουράτ Σοϊσάλ.

Το περιεχόμενο του εγγράφου είναι αποκαλυπτικό των πραγματικών τουρκικών επιδιώξεων. Η στρατιωτική εισβολή του 1974 χαρακτηρίζεται «νόμιμη και δικαιολογημένη», οι όροι «εισβολή» και «κατοχή» απορρίπτονται, ενώ το παράνομο μόρφωμα των κατεχομένων παρουσιάζεται ως κράτος που δικαιούται ίσο διεθνές καθεστώς με την Κυπριακή Δημοκρατία.

Η κίνηση δεν αποτελεί μια απλή διπλωματική απάντηση. Είναι μέρος της προσπάθειας της Άγκυρας να μετακινήσει τη συζήτηση από τη λύση του Κυπριακού στην αναγνώριση των τετελεσμένων της εισβολής.

Η τουρκική προπαγάνδα στα έγγραφα του ΟΗΕ

Η επιστολή του Σοϊσάλ συντάχθηκε ως απάντηση στην τοποθέτηση της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας της 8ης Ιουλίου, η οποία ήταν αφιερωμένη στα θύματα σεξουαλικής βίας σε ένοπλες συγκρούσεις.

Η τουρκική πλευρά ισχυρίζεται ότι η Λευκωσία χρησιμοποιεί την απουσία των Τουρκοκυπρίων από τα διεθνή φόρουμ για να παρουσιάζει το Κυπριακό αποκλειστικά ως ζήτημα εισβολής και κατοχής. Με αυτό το επιχείρημα επιχειρεί να αντιστρέψει τους ρόλους, εμφανίζοντας την Κυπριακή Δημοκρατία ως τον φορέα της «προπαγάνδας» και την Τουρκία ως δύναμη που αποκατέστησε την ασφάλεια στο νησί.

Η Άγκυρα επαναφέρει ως αφετηρία της επιχειρηματολογίας της τα γεγονότα της περιόδου 1963-1974 και το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974. Υποστηρίζει ότι ενήργησε ως εγγυήτρια δύναμη, βάσει της Συνθήκης Εγγύησης, και παρουσιάζει τη στρατιωτική επιχείρηση της 20ής Ιουλίου ως αναγκαστική παρέμβαση για την προστασία των Τουρκοκυπρίων.

Το κείμενο φτάνει στο σημείο να υποστηρίζει ότι η τουρκική επέμβαση έφερε «ειρήνη και ασφάλεια» στην Κύπρο. Πρόκειται για τη γνωστή τουρκική απόπειρα να αποκοπεί η εισβολή από τις συνέπειές της και να παρουσιαστεί η στρατιωτική επιβολή ως ειρηνευτική πράξη.

Από τη δικαιολόγηση της εισβολής στα δύο κράτη

Η αναφορά στο 1974 δεν είναι ο τελικός στόχος της επιστολής. Αποτελεί το έδαφος πάνω στο οποίο η τουρκική πλευρά επιχειρεί να οικοδομήσει την αξίωση για δύο κράτη.

Στο έγγραφο υποστηρίζεται ότι στην Κύπρο υπάρχουν «δύο ξεχωριστά κράτη και δύο ξεχωριστοί λαοί», με διαφορετική γλώσσα, πολιτισμό και θρησκεία. Απορρίπτεται, μάλιστα, ακόμη και η αναφορά σε ενιαία κυπριακή κοινωνία, καθώς αυτή χαρακτηρίζεται παραπλανητική.

Η θέση αυτή οδηγεί ευθέως στην απαίτηση για αναγνώριση της λεγόμενης κυριαρχικής ισότητας. Η τουρκοκυπριακή πλευρά υποστηρίζει ότι οι προηγούμενες προσπάθειες επίλυσης απέτυχαν και ότι πλέον απαιτείται «νέα προσέγγιση», η οποία θα στηρίζεται στη συνεργασία δύο πλευρών με ίσο διεθνές καθεστώς.

Με απλά λόγια, η Άγκυρα δεν ζητεί πλέον μόνο πολιτική ισότητα στο πλαίσιο μιας συμφωνημένης λύσης. Αξιώνει να αναγνωριστεί πρώτα το ψευδοκράτος ως ισότιμη διεθνής οντότητα και κατόπιν να αρχίσει μια διαδικασία συνεργασίας μεταξύ δύο κρατών.

Αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο η τουρκική θέση συγκρούεται με το συμφωνημένο πλαίσιο επίλυσης του Κυπριακού και τις σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Επίθεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τις γυναίκες-θύματα

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η σφοδρή επίθεση που εξαπολύεται εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αφορμή αποτελεί το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 8ης Ιουλίου 2026 για τις συνέπειες της τουρκικής εισβολής στις Κύπριες γυναίκες και κορίτσια και για τα εγκλήματα που αποδίδονται στις τουρκικές δυνάμεις.

Η επιστολή απορρίπτει τις σχετικές αναφορές ως αβάσιμες και κατηγορεί τους ευρωπαϊκούς θεσμούς ότι έχουν χάσει την αμεροληψία τους επειδή ευθυγραμμίζονται με την Κυπριακή Δημοκρατία.

Η αντίδραση δεν είναι τυχαία. Η αναφορά στα θύματα και ειδικά στις γυναίκες μεταφέρει το Κυπριακό από το πεδίο μιας αφηρημένης διπλωματικής διαφοράς στο πεδίο των συγκεκριμένων συνεπειών της εισβολής. Γι’ αυτό και η τουρκική πλευρά επιχειρεί να ακυρώσει συνολικά το ψήφισμα, κατηγορώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι εργαλειοποιεί ένα ανθρωπιστικό ζήτημα.

Την ίδια στιγμή, το τουρκικό κείμενο προβάλλει αποκλειστικά τις παραβιάσεις που, όπως υποστηρίζει, υπέστησαν οι Τουρκοκύπριοι την περίοδο 1963-1974. Η επίκληση των γεγονότων εκείνης της περιόδου δεν γίνεται για την αναζήτηση μιας συνολικής ιστορικής αποτίμησης, αλλά για να δικαιολογηθεί εκ των υστέρων η εισβολή και να απορριφθεί κάθε αναφορά στις ευθύνες της Τουρκίας.

Προσπάθεια διεθνούς αναβάθμισης του ψευδοκράτους

Ξεχωριστή σημασία έχει και ο τρόπος με τον οποίο η Τουρκία διαβίβασε την επιστολή. Ο Αχμέτ Γιλντίζ δεν περιορίστηκε στην έκφραση των θέσεων της Άγκυρας. Ζήτησε το κείμενο του εκπροσώπου του ψευδοκράτους να κυκλοφορήσει ως επίσημο έγγραφο τόσο της Γενικής Συνέλευσης όσο και του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Με αυτή την πρακτική η Τουρκία προσφέρει διπλωματικό όχημα στο παράνομο μόρφωμα των κατεχομένων, το οποίο δεν διαθέτει διεθνή αναγνώριση. Επιχειρεί να του δώσει παρουσία και φωνή στο ανώτατο επίπεδο του ΟΗΕ, έστω μέσω του παραρτήματος μιας τουρκικής επιστολής.

Το μήνυμα είναι σαφές: η Άγκυρα δεν προετοιμάζει επιστροφή στο παλαιό πλαίσιο συνομιλιών. Εργάζεται για τη σταδιακή κανονικοποίηση του ψευδοκράτους, την εμπέδωση της αντίληψης περί δύο χωριστών οντοτήτων και την αποδοχή των τετελεσμένων ως αφετηρίας οποιασδήποτε μελλοντικής διαδικασίας.

Η μάχη πλέον δίνεται και στις λέξεις

Η τουρκική επιστολή αποδεικνύει ότι η σύγκρουση γύρω από το Κυπριακό δεν διεξάγεται μόνο στο έδαφος ή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Δίνεται και στο επίπεδο των λέξεων, των εγγράφων και της διεθνούς νομιμοποίησης.

Όταν η εισβολή περιγράφεται ως «επέμβαση», η κατοχή ως «παρουσία» και το ψευδοκράτος ως «κυρίαρχος ίσος», δεν πρόκειται για αθώες λεκτικές επιλογές. Πρόκειται για μια συστηματική προσπάθεια αλλαγής του πλαισίου μέσα στο οποίο η διεθνής κοινότητα αντιλαμβάνεται το Κυπριακό.

Πενήντα δύο χρόνια μετά το 1974, η Τουρκία δεν δείχνει διάθεση αναθεώρησης της πολιτικής της. Αντιθέτως, επιχειρεί να αναθεωρήσει την ίδια την ιστορία, να μετατρέψει την παρανομία σε «νέα πραγματικότητα» και να ζητήσει από την Κυπριακή Δημοκρατία να διαπραγματευτεί όχι την απελευθέρωση και την επανένωση του νησιού, αλλά τους όρους συνύπαρξης με το αποτέλεσμα της εισβολής.

Αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο της επιστολής. Και αυτός είναι ο κίνδυνος που κρύβεται πίσω από τη φράση «νέα προσέγγιση».

Ολόκληρη η επιστολή:
Επιστολή με ημερομηνία 16 Ιουλίου 2026 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη, απευθυνόμενη στον Γενικό Γραμματέα
Έχω την τιμή να σας διαβιβάσω με την παρούσα επιστολή με ημερομηνία 16 Ιουλίου 2026, απευθυνόμενη σε εσάς από τον Μουράτ Σοϊσάλ, Αντιπρόσωπο της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (βλ. παράρτημα).

Θα σας ήμουν ευγνώμων εάν η παρούσα επιστολή και το παράρτημά της μπορούσαν να κυκλοφορήσουν ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, στο πλαίσιο του θέματος 40 της ημερήσιας διάταξης, και του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Αχμέτ Γιλντίζ
Μόνιμος Αντιπρόσωπος

Παράρτημα στην επιστολή με ημερομηνία 16 Ιουλίου 2026 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα

Σας γράφω σχετικά με τη δήλωση που έκανε ο Ελληνοκύπριος εκπρόσωπος στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας με θέμα «Τιμώντας την υπόσχεση του
διεθνούς δικαίου προς τα θύματα σεξουαλικής βίας που σχετίζεται με συγκρούσεις», που πραγματοποιήθηκε στις 8 Ιουλίου 2026. Καθώς η εν λόγω περίσταση αξιοποιήθηκε για άλλη μια φορά για να διαστρεβλωθούν τα γεγονότα που αφορούν την Κύπρο, αναγκάστηκα να απαντήσω γραπτώς, ιδίως δεδομένου του γεγονότος ότι
ο τουρκοκυπριακός λαός εξακολουθεί να στερείται του δικαιώματός του για διεθνή
εκπροσώπηση.

Αρχικά, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι Ελληνοκύπριοι εκπρόσωποι εκμεταλλεύονται εδώ και καιρό την απουσία του Τουρκοκυπριακού λαού από τα διεθνή φόρουμ για να παρουσιάσουν το Κυπριακό ως ζήτημα «εισβολής» και «κατοχής», σαν να είχε λάβει χώρα η επέμβαση της Τουρκίας στο κενό και το Κυπριακό να είχε ξεκινήσει το 1974 και όχι το 1963. Υπό αυτό το πρίσμα, είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε ότι κανένα από τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας για την Κύπρο δεν περιγράφει τη νόμιμη και δικαιολογημένη τουρκική επέμβαση στο νησί, η οποία πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις Διεθνείς Συνθήκες για την Κύπρο του 1959-1960, ως «εισβολή» ή την επακόλουθη παρουσία της στο νησί ως «κατοχή».

Στις 20 Ιουλίου 1974, μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 που οργανώθηκε από τη στρατιωτική χούντα στην Αθήνα και τους Ελληνοκύπριους συνεργάτες της στην Κύπρο, το οποίο στόχευε στην προσάρτηση ολόκληρου του νησιού στην Ελλάδα (ένωση) με κάθε κόστος, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους εξόντωσης του Τουρκοκυπριακού λαού, η Τουρκία, ως εγγυήτρια δύναμη, αναγκάστηκε να παρέμβει, ενεργώντας σύμφωνα με τις υποχρεώσεις της βάσει της Συνθήκης Εγγύησης.

Η επέμβαση της Τουρκίας ακολούθησε τα δεκαετή βάσανα που υπέστη ο Τουρκοκυπριακός λαός, κατά τη διάρκεια των οποίων αναγκάστηκε να ζήσει σε θύλακες που αποτελούσαν έως και το 3% του εδάφους του νησιού, ενώ παράλληλα υπέστη κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Σε αυτό το πλαίσιο, η παρέμβαση της Εγγυήτριας Τουρκίας έφερε την πολυαναμενόμενη ειρήνη και ασφάλεια στο νησί, θέτοντας τέλος όχι μόνο στις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν εναντίον του Τουρκοκυπριακού λαού, αλλά και στη βία που διαπράχθηκε από την Ελληνοκυπριακή πολιτοφυλακή εναντίον του ίδιου του λαού της. Λαμβάνοντας υπόψη τις εμπειρίες του παρελθόντος και την αδυναμία της διεθνούς κοινότητας να τερματίσει τα τρέχοντα ανθρώπινα βάσανα που προκαλούνται από τις πρόσφατες συγκρούσεις παγκοσμίως, είναι αναμφίβολα ότι το σύστημα εγγυήσεων στην Κύπρο, το οποίο απέτρεψε την ολοκληρωτική εξόντωση του Τουρκοκυπριακού λαού, είναι πλέον πιο επίκαιρο και απαραίτητο από ποτέ.
Όπως έχει τεκμηριωθεί εκτενώς στα αρχεία των Ηνωμένων Εθνών, μεταξύ 1963 και 1974, οι Τουρκοκύπριοι υπέστησαν συστηματικά παραβιάσεις των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στη ζωή, από την ελληνοκυπριακή πλευρά.

Στην πραγματικότητα, η μεγάλης κλίμακας βία που διαπράχθηκε κατά του Τουρκοκυπριακού λαού και οι επακόλουθες κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες περιελάμβαναν επίσης σεξουαλική βία που σχετίζεται με τη σύγκρουση, κατέστησαν αναγκαία την ανάπτυξη από το Συμβούλιο Ασφαλείας της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (UNFICYP) στο νησί το 1964, προκειμένου να σταματήσει η αιματοχυσία και οι φρικαλεότητες που διαπράττονται κατά του Τουρκοκυπριακού λαού.

Παρά την πληθώρα εγγράφων των Ηνωμένων Εθνών που πιστοποιούν αυτά τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία αναφορά στα βάσανα του του τουρκοκυπριακού λαού στην εν λόγω δήλωση αποτελεί απόδειξη του γεγονότος ότι αυτά τα σχόλια δεν βασίζονται σε γεγονότα, αλλά αποτελούν ένα ακόμη επεισόδιο του γνωστού ελληνοκυπριακού μηχανισμού προπαγάνδας.

Ομοίως, η ελληνοκυπριακή πλευρά εκμεταλλεύεται την απουσία εκπροσώπησης των Τουρκοκυπρίων σε διεθνείς πλατφόρμες, όχι μόνο για να αποσπάσει την προσοχή από την ευθύνη της τόσο για τη δημιουργία όσο και για τη συνεχιζόμενη διαιώνιση του Κυπριακού αλλά και για να προωθήσει την παραπλανητική της αφήγηση ότι είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος του νησιού.

Ενώ υπάρχουν δύο ξεχωριστά κράτη και δύο ξεχωριστοί λαοί στο νησί, το καθένα με τη δική του ξεχωριστή γλώσσα, πολιτισμό και θρησκεία, η αναφορά του ελληνοκυπριακού εκπροσώπου στην «κυπριακή κοινωνία» σαν να υπήρχε ένας ενιαίος ομοιογενής λαός στο νησί αποτελεί έναν εντελώς παραπλανητικό χαρακτηρισμό της πραγματικότητας.

Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η παράλειψη του Ελληνοκύπριου εκπροσώπου, στην προαναφερθείσα συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, να αναγνωρίσει τις φρικαλεότητες και τις κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράχθηκαν εναντίον του τουρκοκυπριακού λαού από την Ελληνοκυπριακή πλευρά μεταξύ 1963 και 1974, ενώ αποδίδει στην Τουρκία γεγονότα που δεν συνέβησαν ποτέ και, ταυτόχρονα, υπονοεί απλώς το ψήφισμα 1325 (2000) του Συμβουλίου Ασφαλείας και τα επακόλουθα ψηφίσματα για τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια, αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια συστηματικής διαστρέβλωσης ιστορικών και νομικών γεγονότων.

Ως Εκπρόσωπος της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου στη Νέα Υόρκη,
επιθυμώ να εκφράσω τη βαθιά μου ανησυχία και τη βαθιά μου απογοήτευση σχετικά με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 8ης Ιουλίου 2026 σχετικά με «τον αντίκτυπο της τουρκικής «εισβολής» του 1974 στις Κύπριες γυναίκες και κορίτσια, και τα εγκλήματα που διέπραξαν οι τουρκικές δυνάμεις και τις συνέπειες στην ισότητα των φύλων» (2026/2617(RSP)), το οποίο περιέχει αβάσιμες και παράλογες κατηγορίες κατά των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Καταδικάζουμε έντονα αυτή τη μονόπλευρη απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία όχι μόνο αγνοεί τις αγωνίες που υφίσταται ο τουρκοκυπριακός λαός, αλλά και εκμεταλλεύεται ένα ανθρωπιστικό ζήτημα με προκατειλημμένο, προκατειλημμένο και πολιτικά υποκινούμενο τρόπο.

Είναι σαφές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι θεσμοί της έχουν χάσει εντελώς την αμεροληψία τους στο κυπριακό ζήτημα, ευθυγραμμιζόμενες με την ελληνοκυπριακή πλευρά σαν να ήταν ενεργό μέρος του κυπριακού ζητήματος.

Ως εκ τούτου, καλούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση να εγκαταλείψει τη μονόπλευρη προσέγγισή της, να απόσχει από την πολιτικοποίηση των ανθρωπιστικών πτυχών του κυπριακού ζητήματος ως μέσο πολιτικής προπαγάνδας και να αναγνωρίσει και να σεβαστεί τις ιστορικές πραγματικότητες στο νησί, συμπεριλαμβανομένων των δεινών που υφίσταται ο τουρκοκυπριακός λαός.

Συμπερασματικά, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι τα σχόλια του Ελληνοκύπριου
εκπροσώπου, τα οποία δεν επιβεβαιώνονται και δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν ούτε από νομικά ούτε από ιστορικά γεγονότα που αφορούν το νησί, αποτελούν ένα ακόμη επεισόδιο της γνωστής ελληνοκυπριακής προπαγάνδας.

Αντί να εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία για να προωθήσει αβάσιμες κατηγορίες και εχθρική ρητορική, είναι καιρός η ελληνοκυπριακή πλευρά να υιοθετήσει μια ειλικρινή προσέγγιση με στόχο την επίτευξη μιας βιώσιμης και δίκαιης συμφωνίας μεταξύ των δύο πλευρών που να αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα του νησιού και να σέβεται, μεταξύ άλλων, τα εγγενή δικαιώματα του τουρκοκυπριακού λαού.

Μετά την αποτυχία όλων των προσπαθειών και πρωτοβουλιών των προηγούμενων δεκαετιών, μια νέα προσέγγιση έχει καταστεί αναπόφευκτη. Μια δίκαιη, διαρκής και βιώσιμη συμφωνία μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της δημιουργίας μιας σχέσης συνεργασίας μεταξύ των δύο πλευρών, ως κυρίαρχων ίσων, που απολαμβάνουν ισότιμο διεθνές καθεστώς.

Επωφελούμενος από την παρούσα ευκαιρία, θα ήθελα επίσης να υπενθυμίσω στην ελληνοκυπριακή κυβέρνηση ότι η αντίστοιχη είναι, και ήταν πάντα, η τουρκοκυπριακή πλευρά, όχι η Τουρκία.

Θα ήμουν ευγνώμων αν η παρούσα επιστολή μπορούσε να κυκλοφορήσει ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, στο θέμα 40 της ημερήσιας διάταξης, και του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Μουράτ Σοϊσάλ»

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

GEOPOLITICO

Θεσσαλονίκη: Αλιείς «έσπασαν» την απεργία και αγόρασαν ψάρια από τουρκικό φορτηγό

Ένταση προκαλεί στη Θεσσαλονίκη υπόθεση αγοραπωλησίας αλιευμάτων εκτός ιχθυόσκαλας, την ώρα που ο κλάδος βρίσκεται σε κινητοποιήσεις. Βίντεο που παρουσίασε η ΕΡΤ δείχνει συναλλαγή σε χώρο κλειστού βενζινάδικου, με τα ψάρια να προέρχονται, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, από φορτηγό που είχε φτάσει από την Τουρκία.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

school of gray fish

Νέες διαστάσεις παίρνουν οι κινητοποιήσεις των αλιέων στη Θεσσαλονίκη, καθώς την ώρα που μεγάλο μέρος του κλάδου συνεχίζει την απεργία και ζητά μέτρα στήριξης, ορισμένοι επαγγελματίες φέρονται να επέλεξαν να κινηθούν διαφορετικά.

Σύμφωνα με βίντεο-ντοκουμέντο που έφερε στη δημοσιότητα η ΕΡΤ, αλιεύματα άλλαξαν χέρια εκτός ιχθυόσκαλας, λόγω της απεργιακής κινητοποίησης.

Η συναλλαγή φέρεται να πραγματοποιήθηκε σε κλειστό βενζινάδικο, όπου κατέληξαν επαγγελματίες προκειμένου να προμηθευτούν ψάρια.

Το στοιχείο που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη συζήτηση είναι ότι τα αλιεύματα, σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ, προέρχονταν από ένα από τα φορτηγά που είχαν φτάσει από την Τουρκία.

Απεργία και αγοραπωλησίες εκτός ιχθυόσκαλας

Οι κινητοποιήσεις των αλιέων έχουν ήδη προκαλέσει προβλήματα στην τροφοδοσία και στη λειτουργία της αγοράς, με εμπόρους να στηρίζουν τις διαμαρτυρίες.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, η εικόνα αλιέων να προμηθεύονται ψάρια εκτός του κανονικού χώρου διακίνησης δημιουργεί ένταση στον κλάδο, καθώς εκλαμβάνεται ως κίνηση που υπονομεύει την κοινή απεργιακή γραμμή.

Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή οι ίδιοι οι επαγγελματίες της αλιείας περιγράφουν εδώ και ημέρες μια κατάσταση οικονομικής ασφυξίας.

 

«Χρεοκοπήσαμε»

Στις κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο παραλιακό μέτωπο της Θεσσαλονίκης συμμετείχαν περισσότερα από 150 αλιευτικά σκάφη, με τους επαγγελματίες να προειδοποιούν ακόμη και για κινητοποιήσεις διαρκείας.

Βασικό αίτημα αποτελεί η αντιμετώπιση του υψηλού κόστους των καυσίμων, το οποίο έχει εκτοξεύσει τα λειτουργικά έξοδα.

Ο πρόεδρος των Παράκτιων Αλιέων Νέας Κρήνης Καλαμαριάς, Δημήτρης Τσιπούρας, περιέγραψε με χαρακτηριστικό τρόπο την κατάσταση:

«Χρεοκοπήσαν οι ψαράδες. Να το καταλάβουν καλά».

Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Μηχανοτρατών Νέας Μηχανιώνας και αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιοκτητών Μέσης Αλιείας, Κώστας Νταουλτζής, ανέφερε ότι οι ημερήσιες ανάγκες ενός αλιευτικού σκάφους μπορεί να φτάσουν από 1.000 μέχρι και 3.000 λίτρα πετρελαίου.

Δεμένα τα σκάφη, αλλά ψάρια στην αγορά

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αντιφατική.

Από τη μία, μηχανότρατες και αλιευτικά παραμένουν δεμένα, με τους επαγγελματίες να καταγγέλλουν ότι το κόστος έχει καταστήσει τη δουλειά τους μη βιώσιμη.

Από την άλλη, το βίντεο που δημοσιοποιήθηκε εμφανίζει αλιεύματα να διακινούνται εκτός ιχθυόσκαλας και μάλιστα από εισαγωγή που, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, έφτασε από την Τουρκία.

Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να προκαλέσει νέα συζήτηση στο εσωτερικό του κλάδου, την ώρα που οι αλιείς επιχειρούν μέσω των κινητοποιήσεων να αυξήσουν την πίεση για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους.

Συνέχεια ανάγνωσης

Πολιτική

Μονή Σινά: Στο Ευρωκοινοβούλιο το ζήτημα – Ο διπλωματικός αγώνας

Υστερα από την επίσκεψη του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη στο Σινά και στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Έντονη κινητικότητα και διεργασίες σημειώνονται γύρω από το καθεστώς της Μονής Σινά εν όψει του διπλωματικού αγώνα για συμφωνία μεταξύ Μονής και αιγυπτιακού κράτους προτού εκπνεύσει η διορία της 24ης Οκτωβρίου, οπότε θα δημοσιευτεί η απόφαση του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Αιγύπτου.

Στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Το ζήτημα αναμένεται να φτάσει μέχρι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ολομέλεια που ξεκινά σήμερα στο Στρασβούργο, μετά τις πρόσφατες πρωτοβουλίες του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη.

Ο Έλληνας ευρωβουλευτής και μέλος των Επιτροπών Προϋπολογισμού και Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καθηγητής Νικόλας Φαραντούρης επισκέφθηκε την Αίγυπτο και την Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά από τις 24 έως τις 27 Σεπτεμβρίου κατόπιν πρόσκλησης της Σιναϊτικής Κοινότητας και των αιγυπτιακών αρχών.

Σκοπός της επίσκεψής του ήταν η ενημέρωση για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί γύρω από το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής, η υποστήριξη της μοναστικής κοινότητας και η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να συμβάλει σε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση.

«Η Σιναϊτική αδελφότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρή αβεβαιότητα ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής και των περιουσιακών της στοιχείων, μετά από την περσινή δικαστική απόφαση αιγυπτιακού δικαστηρίου που άνοιξε θέμα ιδιοκτησίας των ακινήτων της Μονής», δήλωσε ο Νικόλας Φαραντούρης μέσα από τη Μονή, τονίζοντας ότι «πρόκειται για μια ζωντανή μοναστική κοινότητα με αδιάλειπτη παρουσία 1.600 ετών και μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO».

Η συνάντηση με τη Γιασμίν Μούσα στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου

Κατά την επιστροφή του στο Κάιρο, την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου, ο κ. Φαραντούρης επισκέφθηκε το αιγυπτιακό Υπουργείο Εξωτερικών, σε συνέχεια και της συνάντησης που είχε στις Βρυξέλλες με τον Πρέσβη της Αιγύπτου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κ. Ahmed Abu Zeid. Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν στις εξελίξεις γύρω από τη Μονή και στις δυνατότητες επίλυσης των εκκρεμοτήτων, με αξιοποίηση και της ευρωπαϊκής διάστασης του ζητήματος.

Σύμφωνα με αποκλειστικές δηλώσεις του στο «Βήμα», ο ευρωβουλευτής υπογράμμισε στις επαφές του ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και η Ελλάδα, επιθυμούν μια σταθερή και στρατηγική σχέση με την Αίγυπτο, η οποία είναι κρίσιμος εταίρος στην Ανατολική Μεσόγειο. Συναντώντας τη Γιασμίν Μούσα, ανώτατη νομικό σύμβουλο του Γραφείου του Αιγύπτιου Υπουργού Εξωτερικών και επιφορτισμένη με τον «φάκελο Σινά», ο ευρωβουλευτής τόνισε την ευρωπαϊκή διάσταση του θέματος, επιμένοντας στη διασφάλιση της θρησκευτικής ελευθερίας, της ιστορικής και θεσμικής συνέχειας της Μονής, αλλά και της απρόσκοπτης παρουσίας της Σιναϊτικής Κοινότητας «με αναλλοίωτο το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής».

Σύμφωνα με πληροφορίες, η νομικός σύμβουλος Γιασμίν Μούσα έφερε ως επιχειρήματα για τη μη απόδοση κυριότητας στη Μονή του Σινά τη φερόμενη αιγυπτιακή ανάγκη να μην μπορούν να εξαχθούν κειμήλια της Μονής στο εξωτερικό, καθώς και να μην μπορούν να μεταπωληθούν ακίνητα της Μονής. Ο ευρωβουλευτής Φαραντούρης από τη μεριά του επέμεινε στη διατήρηση της κυριότητας από τη Μονή με τη διευθέτηση παρόμοιων ζητημάτων από ειδικές ρήτρες στο πλαίσιο μιας διπλωματικής λύσης του ζητήματος. Ο Νικόλας Φαραντούρης αξιοποίησε την ιδιότητά του ως μέλους της επιτροπής Προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για να τονίσει τη σύνδεση οποιασδήποτε εκταμίευσης προς την Αίγυπτο, όπως αυτή των 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, που είχε προηγηθεί το 2025, με τον σεβασμό εκ μέρους της Αιγύπτου των θρησκευτικών ελευθεριών, αλλά και του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Μονής.

«Το Σινά είναι ήπια ισχύς της χώρας μας»

Ο ευρωβουλευτής Νικόλας Φαραντούρης ανέπτυξε στο «Βήμα» τους λόγους της δραστηριοποίησής του: «Είναι ένα προσωπικό ενδιαφέρον αλλά και μία θεσμική υποχρέωση. Ανατρέχω πίσω στα παιδικά μου χρόνια, στις διηγήσεις του πατέρα μου, στις αφηγήσεις των οικείων. Μεγαλώνοντας, άρχισα να συνειδητοποιώ πόσο σημαντική είναι η παρουσία αυτών των πόλων λατρείας για τον ελληνισμό, για το γένος μας και αργότερα ως πανεπιστημιακός πλέον του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών σπουδών άρχισα επίσης να αξιολογώ τη λεγόμενη ήπια ισχύ της χώρας μας, του νέου ελλαδικού κράτους.

Είμαστε φορείς μιας μακραίωνης πνευματικής, πολιτιστικής και ιστορικής, οικουμενικής παρουσίας σε όλη τη Μέση Ανατολή, τη Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και έχουμε μία υποχρέωση να συνεχίσουμε, “κρατώντας ακόμα μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές παλάμες”, κατά τον ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη, αυτό το ανέσπερο φως του ελληνισμού. Άρα βρισκόμαστε εδώ όχι μόνο ως μια πνευματική αναφορά λατρευτική, αλλά και ως μια θεσμική υποχρέωση για ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και κρίσιμης γεωπολιτικής σημασίας».

«Ας προσπαθήσουμε ο καθένας από το μετερίζι του να στηρίξουμε»

«Βρέθηκα, λοιπόν, εδώ στο Θεοβάδιστο όρος», συνεχίζει ο ευρωβουλευτής Φαραντούρης, «για να στηρίξω, για να ακούσω, όχι για να υποκαταστήσω, ούτε με οποιοδήποτε τρόπο να εμπλακώ στα “interna corporis” της Συναϊτικής κοινότητας. Με απόλυτο σεβασμό στους πατέρες που ασκούνται στο θεοβάδιστο όρος και με συναίσθηση ότι οποιαδήποτε πρωτοβουλία φέρει ένα μεγάλο ιστορικό βάρος. Και ταυτόχρονα να στείλω ένα μεγάλο, ηχηρό, κρυστάλλινο μήνυμα ότι η Μονή Σινά είναι μία ανεκτίμητη κιβωτός της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, του οικουμενικού πολιτισμού, αλλά και για μας κάτι ακόμη πιο σημαντικό: οι ρίζες μας.

Και ταυτόχρονα να τονίσω ότι σε μία δύσκολη συγκυρία για τα εθνικά μας θέματα, η ήπια ισχύς που απολαμβάνει και απολάμβανε το έθνος μας ανά τους αιώνες σχετίζεται με την υπερχιλιετή, μακραίωνη παρουσία τέτοιου είδους αναφορών στην άκρη της γης: Τα παλαίφατα πατριαρχεία μας, οι ελληνορθόδοξες κοινότητες, η οικειότητα που απολαμβάνουμε λόγω της παρουσίας τους με τους λαούς της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, της Ασίας, των Βαλκανίων. Μια οικειότητα που ξεπερνάει τα στενά πλαίσια του μεσογειακού ταμπεραμέντου και σχετίζεται με την ιστορική ανάμνηση των πολιτιστικών, θρησκευτικών επιρροών ανά τους αιώνες. Ας μην την ξεχάσουμε, ας μην τη σβήσουμε, ας προσπαθήσουμε ο καθένας από το μετερίζι του να τη στηρίξουμε».

«Μια αποκαλυπτική συγκλονιστική εμπειρία ζωής»

Ρωτήσαμε τον ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη πώς ήταν η επαφή του με τους μοναχούς: «Διακριτική, αλλά αποκαλυπτική, ολιγόλογη, αλλά πλούσια Πνεύματος Αγίου. “Το μεν κατά λόγον ελλιπές, το δε κατά διάνοιαν πλήρες”. Οι μοναχοί ασκούνται, τα ιστορικά συμβεβηκότα είναι δευτερεύοντα στο νου τους και στην άσκησή τους. Εμείς οι λαϊκοί έχουμε όμως μία υποχρέωση να τους προστατεύσουμε στην άσκησή τους και αν μπορούμε διακριτικά να τους διευκολύνουμε. Αν όχι να απέχουμε. Γιατί πολλές φορές δυσχεραίνουμε και εμείς ακόμα οι απέξω, οι θεσμικοί, οι πολιτικοί, οι “παράγοντες” εντός εισαγωγικών, τον βίο και την πολιτεία τους. Δεν θα ήθελα να είμαι και εγώ ένας από τους παράγοντες που με τις παρεμβάσεις τους το τελευταίο καιρό οδήγησαν τη Mονή σε αδιέξοδα.

Οι μοναχοί φέρουν την ατομική αλλά και τη συλλογική εμπειρία αιώνων. Η επιρροή της μονής ανά τους αιώνες είναι κολοσσιαία στις συνειδήσεις, στον παγκόσμιο πολιτισμό, στις σκέψεις, στη φιλοσοφία. Οι άνθρωποι αυτοί είναι οι συνεχιστές αυτής της παράδοσης, ο καθένας με τον τρόπο του, αλλά και όλοι μαζί ως κοινότητα. Το να ζήσεις κάποιες μέρες μέσα σε αυτή την κοινότητα είναι υψίστη τιμή και ταυτόχρονα ευθύνη. Είναι όμως και μια αποκαλυπτική, συγκλονιστική εμπειρία που θα με συνοδεύει σε όλη μου τη ζωή. Οι λειτουργίες, η κατανυκτική ατμόσφαιρα στο ναό, η απλότητα, η φιλοξενία, περίσσεψαν τα χαμόγελα και οι ανοιχτές αγκαλιές. Άνθρωποι που ζουν μακριά από τον κόσμο, αλλά αγαπούν τον κόσμο. Ζουν με εγκράτεια αλλά και δοτικότητα. Συνάντησα μία στιβαρή μοναστική κοινότητα, η οποία ζητά την ηρεμία της, ζητά την ειρήνη και προσεύχεται για μας».

 Η επιστολή στην UNESCO

Υπενθυμίζεται ότι ο Νικόλας Φαραντούρης είχε πριν ένα χρόνο, στις 2/9/2025, αποστείλει επιστολή προς το Εκτελεστικό Συμβούλιο της UNESCO, εκφράζοντας σοβαρές ανησυχίες σχετικά με την αμφισβήτηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Ι.Μονής Αγ. Αικατερίνης Σινά απ’ τις Αιγυπτιακές Αρχές.

Η επιστολή καλούσε το Συμβούλιο της UNESCO να εξετάσει το θέμα τονίζοντας ότι «η ηγεσία του Οργανισμού οφείλει να παραμείνει πιστή στην καθολική αποστολή της: την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και την προώθηση της δικαιοσύνης».

«Χωρίς κατοχυρωμένη ιδιοκτησία γης και κτιρίων, η Αγία Αικατερίνη κινδυνεύει να μετατραπεί από σε ζώσα μοναστική κοινότητα, σε άδειο τουριστικό περίβλημα», τόνιζε χαρακτηριστικά στην επιστολή.

Σήμερα ένα χρόνο μετά, το ζήτημα παραμένει σε εκκρεμότητα. «Καλώ την ελληνική κυβέρνηση, τον πολιτικό κόσμο της χώρας, τους συναδέλφους μου ευρωβουλευτές από τις 27 χώρες της ΕΕ και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς να ενώσουμε δυνάμεις, με σεβασμό στη φιλία και τη στρατηγική σχέση με την Αίγυπτο, για την υπεράσπιση των θρησκευτικών ελευθεριών και της ιστορικής συνέχειας της Μονής», δήλωσε κατά τη μετάβασή του στις Βρυξέλλες ο ευρωβουλευτής, ενώ το ζήτημα αναμένεται να απασχολήσει την Ολομέλεια που ξεκινά τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου στο Στρασβούργο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Παρέμβαση Φαραντούρη για τις σημερινές Τουρκικές απειλές για το καλώδιο

Γραπτή ερώτηση στην Κομισιόν κατέθεσε ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νικόλας Φαραντούρης για τις σημερινές απαράδεκτες τουρκικές απειλές σχετικά με την υλοποίηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI), και μάλιστα ανήμερα της επετείου ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Γραπτή ερώτηση στην Κομισιόν κατέθεσε ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νικόλας Φαραντούρης για τις σημερινές απαράδεκτες τουρκικές απειλές σχετικά με την υλοποίηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI), και μάλιστα ανήμερα της επετείου ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Κατά τη σημερινή ενημέρωση τύπου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας, ο εκπρόσωπος τύπου του τουρκικού Υπουργείου, ανέφερε ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει καμία μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα πόντισης καλωδίων/αγωγών ή επιστημονικής έρευνας, φωτογραφίζοντας το Great Sea Interconnector (GSI), επικαλούμενος τις παράνομες και ανίσχυρες συμφωνίες οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών που υπέγραψε η Τουρκία με το ψευδοκράτος και τη Λιβύη.

«Οι εν λόγω συμφωνίες παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου και τις αρχές της καλής γειτονίας, την ίδια ώρα που η Επιτροπή υποστηρίζει σθεναρά το έργο GSI, όπως έχει υπογραμμίσει και ο Επίτροπος Jørgensen απαντώντας σε γραπτή ερώτησή μου ως έργου κοινού ενδιαφέροντος που χρηματοδοτείται με 657 εκ. ευρώ στο πλαίσιο του μηχανισμού Συνδέοντας την Ευρώπη», σημειώνει στην γραπτή ερώτησή του ο Νικόλας Φαραντούρης.

Ενόψει τούτων ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ ζητά από την Επιτροπή να τοποθετηθεί:

α) Πώς σκοπεύει να αντιδράσει στις νέες τουρκικές προκλήσεις κατ’ επίκληση των παράνομων και ανίσχυρων συμφωνιών της Τουρκίας με το ψευδοκράτος και τη Λιβύη.

β) Πώς θα υπερασπιστεί και προστατεύσει τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου, καθώς και την υλοποίηση του Great Sea Interconnector.

Σε δηλώσεις του απ’ τις Βρυξέλλες ο Νικόλας Φαραντούρης κάνει λόγο «για κλιμάκωση των προκλήσεων για ένα ευρωπαϊκό πρότζεκτ» και μάλιστα ανήμερα της επετείου ανεξαρτησίας της Κύπρου, την ενεργειακή απομόνωση της οποίας επιδιώκει να άρει η ηλεκτρική διασύνδεσή της».

«Μαζί με Κομισιόν, καλούμε την Κυβέρνηση να προβεί σε αντίδραση άμεσα, αυστηρά, θεσμικά και επίσημα προς την Τουρκία, και σε ενέργειες διεθνοποίησης των απειλών, τόσο στις Βρυξέλλες στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όσο και προς τη διεθνή κοινότητα», καταλήγει ο Έλληνας ευρωβουλευτής.

Δείτε αναλυτικά τις δηλώσεις:

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

school of gray fish school of gray fish
GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Θεσσαλονίκη: Αλιείς «έσπασαν» την απεργία και αγόρασαν ψάρια από τουρκικό φορτηγό

Ένταση προκαλεί στη Θεσσαλονίκη υπόθεση αγοραπωλησίας αλιευμάτων εκτός ιχθυόσκαλας, την ώρα που ο κλάδος βρίσκεται σε κινητοποιήσεις. Βίντεο που παρουσίασε...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Σμαραγδής: «Στην Ελλάδα είναι επικίνδυνο να είσαι Έλληνας» – Ο Κολοκοτρώνης, η εθνική ταυτότητα και η απάντηση στους επικριτές

Ο σκηνοθέτης μίλησε στην Όλγα Λαθύρη στον Star Κεντρικής Ελλάδας για τη νέα ταινία με επίκεντρο τον Γέρο του Μωριά,...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Κάλλιο να πείσεις την Ουάσιγκτον να δεχθεί τα Εθνικά Χωρικά Ύδατα σου στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο, παρά να κινδυνεύουν τα κυριαρχικά δικαιώματά σου από την Άγκυρα…

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΥΛΟΥ, Hellas Journal – Όσλο Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έρχεται στην Ελλάδα στον απόηχο του θορύβου...

Διεθνή7 ώρες πριν

Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό

Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και...

Πολιτική10 ώρες πριν

Μονή Σινά: Στο Ευρωκοινοβούλιο το ζήτημα – Ο διπλωματικός αγώνας

Υστερα από την επίσκεψη του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη στο Σινά και στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου.

Δημοφιλή