ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ
Το νέο φορολογικό συμβόλαιο – Κοινωνική δικαιοσύνη στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης
Το κρίσιμο ζήτημα της νέας εποχής, η παραγωγικότητα που θα δημιουργήσει η τεχνητή νοημοσύνη να μη μετατραπεί σε υπερκέρδη για λίγους και ανασφάλεια για πολλούς. Άρθρο του Φαίδωνος Φαίδωνος
Δεν μπορεί το φορολογικό σύστημα του χθες να σηκώσει δίκαια την οικονομία του αύριο. Και, κυρίως, δεν μπορεί πλέον να τα πληρώνει όλα η ανθρώπινη εργασία.
Γράφει ο Φαίδων Φαίδωνος
Η φορολογία δεν είναι απλώς ένας μηχανισμός είσπραξης χρημάτων από το κράτος. Είναι ο καθρέφτης της κοινωνικής δικαιοσύνης κάθε εποχής. Δείχνει ποιος παράγει πλούτο, ποιος πληρώνει το κόστος της κοινωνίας και ποιος τελικά στηρίζει την παιδεία, την υγεία, τις υποδομές, την ασφάλεια και τη συνοχή.
Σήμερα μπαίνουμε σε μια νέα εποχή. Η τεχνητή νοημοσύνη, οι αλγόριθμοι, τα ρομπότ, το λογισμικό, τα δεδομένα και οι ψηφιακές πλατφόρμες αρχίζουν να παράγουν αξία που μέχρι χθες παραγόταν κυρίως από ανθρώπους. Εργασίες που έκαναν υπάλληλοι, λογιστές, τεχνικοί, οδηγοί, δημοσιογράφοι, δικηγόροι, επιστήμονες και εργάτες θα γίνονται όλο και περισσότερο από αυτοματοποιημένα συστήματα.
Αν αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο παράγεται ο πλούτος, πρέπει να αλλάξει και ο τρόπος με τον οποίο φορολογείται ο πλούτος. Δεν μπορεί το φορολογικό σύστημα του χθες να σηκώσει δίκαια την οικονομία του αύριο. Και, κυρίως, δεν μπορεί πλέον να τα πληρώνει όλα η ανθρώπινη εργασία.
Μέχρι σήμερα το κράτος φορολογούσε κυρίως τον μισθό, την κατανάλωση, το εταιρικό κέρδος, την ακίνητη περιουσία και την ορατή οικονομική δραστηριότητα. Αυτό ήταν λογικό σε μια οικονομία όπου η αξία παραγόταν κυρίως από ανθρώπους, φυσική παρουσία, καταστήματα, εργοστάσια, γραφεία και υπηρεσίες. Όμως η νέα οικονομία δεν λειτουργεί μόνο έτσι. Μια πλατφόρμα μπορεί να έχει εκατομμύρια χρήστες σε μια χώρα χωρίς ουσιαστική φυσική παρουσία. Ένας αλγόριθμος μπορεί να παράγει τεράστια έσοδα με ελάχιστο προσωπικό. Τα δεδομένα των πολιτών μπορούν να μετατρέπονται σε κέρδος χωρίς η κοινωνία να παίρνει δίκαιο μερίδιο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τιμωρήσουμε την τεχνολογία. Το αντίθετο. Η καινοτομία πρέπει να ενθαρρυνθεί. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να βελτιώσει την υγεία, την εκπαίδευση, τη διοίκηση, την παραγωγή και την καθημερινή ζωή. Όμως η κοινωνία που προσφέρει υποδομές, θεσμούς, αγορά, ασφάλεια, παιδεία και ανθρώπινο δυναμικό δικαιούται δίκαιη συμμετοχή στον πλούτο που παράγεται μέσα σε αυτήν.
Γι’ αυτό χρειάζεται ένα νέο φορολογικό συμβόλαιο.
Πρώτον, να μειωθεί σταδιακά το υπερβολικό βάρος πάνω στην ανθρώπινη εργασία, ιδιαίτερα για τη μεσαία τάξη, τους νέους εργαζομένους, τις οικογένειες και τις μικρές επιχειρήσεις.
Δεύτερον, να θεσπιστούν κανόνες πραγματικής οικονομικής και ψηφιακής παρουσίας. Όταν μια εταιρεία αντλεί αξία από μια κοινωνία, από τους καταναλωτές της, από τα δεδομένα της και από την αγορά της, πρέπει να έχει και δίκαιη φορολογική παρουσία σε αυτήν την κοινωνία.
Τρίτον, να φορολογούνται δίκαια τα υπερκέρδη που προκύπτουν από την αυτοματοποίηση, τις ψηφιακές πλατφόρμες και την τεχνητή νοημοσύνη. Όχι ο αλγόριθμος ως εργαλείο, αλλά το οικονομικό αποτέλεσμα που παράγει.
Τέταρτον, μέρος αυτών των νέων εσόδων να κατευθύνεται σε ένα Ταμείο Μετάβασης Εργασίας και Δεξιοτήτων. Η κοινωνία πρέπει να επενδύσει σε επανεκπαίδευση εργαζομένων, ψηφιακές δεξιότητες, τεχνική κατάρτιση, νέα επαγγέλματα και αναβάθμιση της δημόσιας παιδείας.
Πέμπτον, οι επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη πρέπει να ενθαρρύνονται φορολογικά όταν κρατούν, εκπαιδεύουν και αναβαθμίζουν τους εργαζομένους τους. Η τεχνολογία δεν πρέπει να γίνει εργαλείο απλής αντικατάστασης ανθρώπων, αλλά εργαλείο μεγαλύτερης παραγωγικότητας, καλύτερων υπηρεσιών και ανθρώπινης δημιουργικότητας.
Αυτό είναι το κρίσιμο ζήτημα της νέας εποχής: η παραγωγικότητα που θα δημιουργήσει η τεχνητή νοημοσύνη να μη μετατραπεί σε υπερκέρδη για λίγους και ανασφάλεια για πολλούς. Να μετατραπεί σε καλύτερη ζωή, καλύτερη παιδεία, λιγότερη εξάντληση, περισσότερες ευκαιρίες και δικαιότερη κοινωνία.
Η απάντηση δεν είναι ούτε κρατισμός ούτε ασυδοσία. Είναι μια σύγχρονη, κοινωνικά φιλελεύθερη μεταρρύθμιση: ελευθερία στην καινοτομία, αλλά δικαιοσύνη στη διανομή του νέου πλούτου. Αν η αξία του μέλλοντος παράγεται από μηχανές, πλατφόρμες, δεδομένα και αλγόριθμους, τότε και η φορολογία του μέλλοντος πρέπει να ακολουθήσει αυτή την αξία.
Δεν είναι εχθρότητα προς την τεχνολογία. Είναι υπεράσπιση του ανθρώπου. Είναι η προσπάθεια να μη δημιουργηθεί ένας κόσμος όπου οι μηχανές παράγουν τον πλούτο, οι λίγοι τον κατέχουν και οι πολλοί μένουν με την ανασφάλεια. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να γίνει εργαλείο προόδου. Αρκεί να χτίσουμε έγκαιρα το νέο φορολογικό και κοινωνικό συμβόλαιο που θα τη βάλει στην υπηρεσία της κοινωνίας.
Αναλύσεις
Leaders+: Το «υπερόπλο» της Ελλάδας και το μήνυμα Παπανικολάου προς την Τουρκία
Ο διευθυντής σύνταξης του δελτίου ειδήσεων του Star συνέδεσε το ελληνικό φρόνημα με την ιστορική μνήμη, αναφερόμενος σε μορφές όπως ο Λεωνίδας, ο Κολοκοτρώνης, ο Διγενής, ο Τάσος Παπαδόπουλος, ο Αυξεντίου και οι ήρωες των Ιμίων.
Με μια ιδιαίτερα αιχμηρή και πατριωτική τοποθέτηση έκλεισε την τελευταία εκπομπή πριν από τη θερινή διακοπή ο Ηλίας Παπανικολάου, διευθυντής σύνταξης του δελτίου ειδήσεων του STAR και παρουσιαστής της εκπομπής Leaders+.
Ο δημοσιογράφος ανακοίνωσε ότι η εκπομπή θα επιστρέψει κοντά στις αρχές Αυγούστου, ενώ ευχαρίστησε τη διοίκηση του ομίλου STAR, τονίζοντας ότι στα δέκα χρόνια παρουσίας του δεν έχει δεχθεί ποτέ παρέμβαση στο περιεχόμενο της εκπομπής.
Στο βασικό μέρος της παρέμβασής του, ο Ηλίας Παπανικολάου απευθύνθηκε με σκληρή γλώσσα προς την Τουρκία, παρουσιάζοντας ως «μυστικό υπερόπλο» της Ελλάδας το φρόνημα, την αντοχή και την αποφασιστικότητα των Ελλήνων. Όπως ανέφερε, αυτό το «υπερόπλο» βρίσκεται στον Έβρο, στο Αιγαίο, στην Κύπρο, στις μονάδες του Στρατού, στα πλοία του Στόλου, αλλά και στις ελληνικές κοινότητες της διασποράς.
Ο παρουσιαστής συνέδεσε το ελληνικό φρόνημα με την ιστορική μνήμη, αναφερόμενος σε μορφές όπως ο Λεωνίδας, ο Κολοκοτρώνης, ο Διγενής, ο Τάσος Παπαδόπουλος, ο Αυξεντίου και οι ήρωες των Ιμίων. Παράλληλα υπογράμμισε ότι οι δοκιμασίες των τελευταίων ετών, από τα μνημόνια και τον Έβρο μέχρι την πανδημία και τα Τέμπη, έχουν σκληρύνει την ελληνική κοινωνία και την έχουν κάνει πιο ανθεκτική απέναντι στις απειλές.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ανάγκη εθνικής ενότητας, λέγοντας ότι «στο μεγάλο καράβι που λέγεται πατρίδα» δεν περισσεύει κανείς. Υποστήριξε ότι σε μια κρίσιμη στιγμή χρειάζονται όλοι οι πολίτες, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, κοινωνικής ταυτότητας ή προσωπικών φόβων.
Κλείνοντας, ο Ηλίας Παπανικολάου έκανε αναφορά στο νομοσχέδιο για τα ομόφυλα ζευγάρια, για το οποίο δήλωσε ότι είχε ασκήσει έντονη κριτική, δίνοντας όμως στη συνέχεια τη δική του ειρωνική και πατριωτική ανατροπή: ότι στην Ελλάδα «το φύλο είναι ένα», επειδή, όπως είπε, «και οι γυναίκες στην Ελλάδα έχουν ψυχή και θάρρος».
Η εκπομπή ολοκληρώθηκε με μήνυμα επιστροφής κοντά στις 3 Αυγούστου και με σαφές στίγμα: η ελληνική αποτροπή δεν είναι μόνο τα όπλα, αλλά κυρίως η ψυχή των ανθρώπων που είναι αποφασισμένοι να υπερασπιστούν την πατρίδα.
Αναλύσεις
1957: «Η Κύπρος δεν στοίχιζε τίποτα του Bρετανού φορολογουμένου…»
Όταν Αμερικανοί και ΝΑΤΟ απέρριψαν τα βρετανικά διχοτομικά σχέδια και υποστήριζαν ανεξαρτησία.
Γράφει η Φανούλα Αργυρού, ΣΗΜΕΡΙΝΗ
Ένα από τα αποδεσμευμένα προ δεκαετιών έγγραφα της αποικιοκρατίας, που δεν έχω χρησιμοποιήσει μέχρι σήμερα, είναι και το σημερινό.
Ας δούμε το σχετικό έγγραφο.
Στις 8 Αυγούστου 1957 η βρετανική πρεσβεία στην Αθήνα ζήτησε από το Γραφείο Αποικιών να μάθει:
Α) Κατά πόσον η οικονομία της Κύπρου εξαρτιόταν (για τη βιωσιμότητά της) από το Βρετανικό Υπ. Οικονομικών ή τον Βρετανό φορολογούμενο,
Β) Κατά πόσον εξαρτιόταν από το να έχει δυνατές σχέσεις με μια μεγάλη χώρα.
Το Γραφείο Αποικιών λοιπόν στο Λονδίνο ζήτησε με τη σειρά του από το Γραφείο Οικονομικών της αποικίας Κύπρου στη Λευκωσία ν’ απαντήσει σχετικά για να ενημερώσουν την πρεσβεία στην Αθήνα.
Και η απάντηση από τη Λευκωσία στο Γραφείο Αποικιών στο Λονδίνο εστάλη στις 16 Σεπτεμβρίου 1957, την οποία παραθέτω, και σε ελεύθερη μετάφραση είχε ως εξής:
«Καθυστέρησα να απαντήσω στην επιστολή σας 8 Αυγούστου (1957) (Ref: MED 339/340/01), σχετικά με την ερώτηση από την πρεσβεία στην Αθήνα, γιατί δεν είναι εύκολο να δοθεί μια απάντηση στην ερώτηση με τον τρόπο που την ζήτησαν.
»Όπως γνωρίζετε, υπό κανονικές συνθήκες, η Νήσος Κύπρος δεν στοιχίζει τίποτα του Βρετανικού Υπ. Οικονομικών. Είναι αλήθεια ότι, για ν’ αντιμετωπισθούν οι τρέχουσες φασαρίες, χρησιμοποιήθηκαν λεφτά του Βρετανού φορολογουμένου. Επίσης χορηγίες έγιναν και από το Ταμείο Αποικιακής Ανάπτυξης και Πρόνοιας. Όμως, σε σχέση με το σύνολο του ποσού που σπαταλιέται για Ανάπτυξη, αυτές οι χορηγίες δεν υπήρξαν σημαντικές. Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι Κύπριοι, έχοντας υπόψη τη θλιβερή ιστορία του τουρκικού φόρου, ίσως να θεωρούν ότι το βρετανικό Υπ. Οικονομικών να είχε κέρδος από την Κύπρο. Επίσης, είναι λάθος να υποθέτει ένας ότι η Μεγάλη Βρετανία αγοράζει από την Κύπρο, λόγω της καλοσύνης της καρδιάς της, περισσότερα κυπριακά προϊόντα απ’ ό,τι πραγματικά χρειάζεται.
»Η αλήθεια είναι ότι η Κύπρος είναι ένα μικρό Νησί, φτωχό σε φυσικούς πόρους, και αν είχε να βασιστεί πλήρως σ’ αυτούς τους πόρους είναι αμφίβολο κατά πόσον θα μπορούσε να καλύψει ένα όριο επιβίωσης για την πλειοψηφία των κατοίκων της. Αυτή η κατάσταση βοηθήθηκε τα τελευταία χρόνια από δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος ότι οι μάλλον περιορισμένoι ορυκτοί πόροι δούλεψαν ευνοϊκά, και ο δεύτερος επειδή κέρδισε κάποιο πλεονέκτημα από τη γεωγραφική της θέση και συγκεκριμένα από την απόφαση να δημιουργηθεί εδώ στρατιωτική Βάση.
»Το οικονομικό όφελος από αμφότερες αυτές τις δύο περιπτώσεις είναι προσωρινό σε χαρακτήρα και παραμένει το βασικό πρόβλημα κατά πόσον η Κύπρος θα μπορέσει να διατηρήσει κάτι σαν τα σημερινά επίπεδα αν είναι να εξαρτάται (βασίζεται) εξολοκλήρου πάνω στους τοπικούς πόρους. Για μια (καλή) οικονομία είναι σίγουρα ένα πλεονέκτημα να συνδέεται με μια Δύναμη με δυνατή οικονομία και το οικονομικό πλεονέκτημα που παίρνει η Κύπρος από τη βρετανική κυριαρχία οφείλεται στη συμμετοχή της στην περιοχή της στερλίνας και τα οφέλη από το προνομιακό καθεστώς της Κοινοπολιτείας. Ως ένα ανεξάρτητο κράτος, δίχως οικονομικές σχέσεις με μια πλουσιότερη Δύναμη, η Κύπρος θα ήταν σε χειρότερη μοίρα αν ήταν ανεξάρτητη. Όμως, αν το είδος της ανεξαρτησίας της είναι τέτοιο, που είτε διατηρεί τις διασυνδέσεις της με την στερλίνα ή τις αντικαθιστά με κάτι παρόμοιας αξίας, τότε η ανεξαρτησία ελάχιστη διαφορά θα κάνει.
»Ελπίζω αυτό ήταν που θέλατε και να έχω απαντήσει καθαρά…».
Το έγγραφο αυτό μας ενημερώνει καθαρά ότι η μικρή αποικία Κύπρος δεν στοίχιζε στους Βρετανούς φορολογούμενους, τουναντίον κέρδιζαν οι τελευταίοι …
Το παρασκήνιο
Τώρα, το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί ζητήθηκαν, άραγε, από τη βρετανική πρεσβεία στην Αθήνα εκείνες οι εξηγήσεις.
Το ιστορικό παρασκήνιο έρχεται να συμπληρώσει.
1) Αμερικανοί και ΝΑΤΟ απέρριπταν τη διχοτόμηση, υποστήριζαν ανεξαρτησία.
2) Αρχές του 1957, όταν οι Βρετανοί έστειλαν στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ τα διχοτομικά τους σχέδια με τη διχοτομική γραμμή Σερ Ι. Κιρκπάτρικ, ευελπιστώντας ότι θα εξασφάλιζαν την υποστήριξή τους, οι Αμερικανοί τα απέρριψαν. Αντιθέτως οι Αμερικανοί, προτού απαντήσουν, διεξήγαγαν δική τους έρευνα και αποφάνθηκαν ότι δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν τέτοια σχέδια που η πλειοψηφία του λαού στην Κύπρο θα απέρριπτε. Το προηγούμενο με τη διχοτόμηση της Ιρλανδίας δεν ήταν ενθαρρυντικό. Απέρριψαν τα βρετανικά σχέδια υποστηρίζοντας ανεξαρτησία, πράγμα που εκνεύρισε τον Σερ Ι. Κιρκπάτρικ (πατέρα της διχοτομικής λύσης και όχι μόνο) καθώς η έρευνα των Αμερικανών ασχολήθηκε ονομαστικά με τη διχοτομική του γραμμή…
Η αμερικανική έκθεση φέρει ημερομηνία 30 Απριλίου 1957. Οι Αμερικανοί την έδωσαν εμπιστευτικά στους Βρετανούς μέσω της βρετανικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον στις 2 Μαΐου 1957…
Και ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, μετά την επιστροφή του στην Αθήνα από τις Σεϋχέλλες στις 17 Απριλίου 1957, είχε αρχίσει μονομερώς να αναφέρεται σε λύση ανεξαρτησίας απομακρυνόμενος από τον στόχο της Ενώσεως με την Ελλάδα, που ήταν και ο στόχος και σκοπός του Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59. Και για τον οποίο και ο ίδιος είχε ορκιστεί και όρκιζαν και τα παιδιά της ΕΟΚΑ να υπερασπίζονται μέχρι θανάτου… Ενώ είχε ήδη δώσει πολύ πιο νωρίς ενδείξεις στους Βρετανούς (ο Μακάριος) – εβδομάδες μετά την έναρξη του Αγώνα την 1η Απριλίου 1955 – ότι ήταν ευέλικτος στην αλλαγή….
(Βλέπε βιβλίο Φ.Α. «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019»).
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

Ο κάθετος διχοτομικός χάρτης του Κιρκπάτρικ στο Φόρεϊν Όφις, ένας από τους πολλούς χάρτες που ετοίμασαν οι Βρετανοί και απέρριψαν το 1957 οι Αμερικανοί. Προβάλλεται και στο εξώφυλλο του βιβλίου της γράφουσας «Από την Ένωση στην Κατοχή» (Λευκωσία 1995) με χρηματοδότηση της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, με πρόλογο από την Α.Μ. τον Αρχιεπίσκοπο κ.κ. Χρυσόστομο (Α’) και τον φιλόλογο – ιστορικό, κ. Πέτρο Παπαπολυβίου.

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ
Οι Ρώσοι φαρσέρ περιγράφουν πώς έφτασαν στον Θάνο Ντόκο
Οι Ρώσοι φαρσέρ Vovan & Lexus μιλούν στο WIRED Greece, απορρίπτουν τους ισχυρισμούς περί AI και περιγράφουν πώς, με email και μακιγιάζ, έφτασαν στον Θάνο Ντόκο.
Η Αθήνα έκανε λόγο για μια «υβριδική επίθεση». Κυβερνητικές πηγές μίλησαν για επιχείρηση με χρήση εξαιρετικά προηγμένης τεχνητής νοημοσύνης, που μπορούσε να παράγει σε πραγματικό χρόνο την εικόνα και τη φωνή του Ουκρανού Ρουστέμ Ουμέροφ. Στόχος ήταν ο Θάνος Ντόκος, Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του πρωθυπουργού της Ελλάδας. Ο ίδιος δήλωσε εκ των υστέρων πως μπροστά του έβλεπε τον Ουκρανό αξιωματούχο να αντιδρά φυσιολογικά, παραπέμποντας ευθέως σε τεχνολογίες deepfake.
Η πιθανή χρήση τέτοιων εργαλείων σε ανώτατο διπλωματικό επίπεδο προκαλεί ανησυχητικές προεκτάσεις. Πιο μεγάλη ανησυχία, ωστόσο, εγείρει η εκδοχή που παρουσιάζουν στο WIRED Greece οι άνθρωποι πίσω από το περιστατικό: το διαβόητο δίδυμο των Ρώσων φαρσέρ, Βλαντίμιρ Κουζνέτσοφ και Αλεξέι Στολιάροφ, γνωστοί παγκοσμίως ως Vovan & Lexus.
Οι δύο φαρσέρ περιγράφουν στο WIRED Greece την εκδοχή τους, μια διαφορετική εικόνα. Αντί για κυβερνοπόλεμο αιχμής, μιλούν για μια πιο απλή διαδικασία, η οποία, όπως λένε, ξεκίνησε με μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο και μερικά email σε δημόσιες διευθύνσεις και σε καμία φάση της δεν συμπεριέλαβε χρήση ΑΙ ή παρόμοιας τεχνολογίας.
Στη συνομιλία μας, αρνούνται κατηγορηματικά τις θεωρίες περί deepfakes και αποκαλύπτουν την πορεία της επικοινωνίας τους με την ελληνική πλευρά. Αν όσα περιγράφουν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αναδεικνύουν σοβαρά ερωτήματα για τα πρωτόκολλα ασφαλείας και δείχνουν πως, ακόμα και σήμερα, το πιο επικίνδυνο κενό ασφαλείας μπορεί να είναι ο ανθρώπινος παράγοντας.
Μακιγιάζ και λίγη αφηρημάδα
«Ειλικρινά μιλώντας, δεν έχουμε χρησιμοποιήσει ποτέ deepfakes ή AI στη δουλειά μας», υποστηρίζει στο WIRED Greece ο Αλεξέι Στολιάροφ. «Έτσι κι εδώ, δεν χρησιμοποιήσαμε καμία τεχνολογία για να κάνουμε φάρσα στον κ. Ντόκο και τον στενό του κύκλο».
Όταν τους ζητάμε περισσότερες λεπτομέρειες για το τεχνικό κομμάτι, πώς δηλαδή ένας έμπειρος διπλωμάτης έπεσε θύμα απάτης και θεωρούσε πως έβλεπε στην οθόνη του τον Ουκρανό ομόλογό του, η απάντηση δεν παραπέμπει σε εργαστήρια υψηλής τεχνολογίας, ενώ αφήνει αιχμές για αφηρημάδα από την ελληνική πλευρά.
«Λοιπόν, συνήθως χρησιμοποιούμε μακιγιάζ. Έτσι έγινε και αυτή τη φορά. Και νομίζω ότι δεν ήταν πολύ συγκεντρωμένος σε αυτή τη συνομιλία. Ίσως δεν ενδιαφερόταν πολύ να κοιτάξει ποιος ακριβώς ήταν πίσω του. Εμείς βαφόμαστε και προσπαθούμε να μοιάζουμε πολύ με το πρόσωπο που παριστάνουμε», συμπληρώνει ο Στολιάροφ και λέει πως τους φάνηκε πολύ αστείο το γεγονός ότι η ελληνική πλευρά μίλησε για προηγμένες τεχνολογίες. «Θέλουμε να μάθουμε ποιες είναι αυτές οι εξελιγμένες μέθοδοι. Καλύτερα να τις περιγράψει ο ίδιος γιατί τότε θα μάθει ο ελληνικός λαός πώς λειτουργεί το πρωτόκολλο ασφαλείας σας», σημειώνει με νόημα.
Ο Βλαντίμιρ Κουζνέτσοφ παίρνει τον λόγο για να ενισχύσει τη θέση τους: «Κάνουμε φάρσες από το 2014 σε αυτό το υψηλό επίπεδο. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τεχνητή νοημοσύνη και κανείς δεν μας κατηγόρησε ότι χρησιμοποιούσαμε κάποιες ειδικές τεχνολογίες».
Για τους ίδιους, η λύση του AI απορρίπτεται για πρακτικούς λόγους. «Ίσως επειδή είμαστε πολύ τεμπέληδες για το AI… Το μακιγιάζ είναι πιο εύκολο για εμάς, επειδή μπορείς να το κάνεις με τα χέρια σου. Δεν χρειάζεται να ανακατευτείς με ειδικές υψηλές τεχνολογίες και να κατανοήσεις πώς λειτουργούν», αναφέρει ο Στολιάροφ.
Οκτώ emails σε μία εβδομάδα
Το πιο ανησυχητικό σημείο, ωστόσο, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, ίσως αφορά το πώς στήθηκε η επαφή τους με τον Θάνο Ντόκο. Οι φαρσέρ υποστηρίζουν πως δεν χρειάστηκε κάποιο εξελιγμένο εργαλείο κυβερνοεπίθεσης. Αντίθετα, λένε πως βρήκαν δύο διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ψάχνοντας απλώς στο Google, κάτω από τα domains primeminister.gr (το γενικό email του πρωθυπουργικού γραφείου) και eliamep.gr.
«Δεν σκεφτόμασταν εκείνον στην αρχή [τον Θάνο Ντόκο], ήταν σαν αναπληρωματικός υποψήφιος για τη φάρσα μας», αποκαλύπτει ο Αλεξέι Στολιάροφ. «Φτιάχναμε την εκπομπή μας και προσπαθήσαμε να βρούμε διάφορους εθνικούς συμβούλους σε χώρες της Βαλτικής, στη Ρουμανία, σε χώρες γενικά που είχαν επηρεαστεί από ουκρανικά drones… Σκεφτήκαμε, γιατί δεν προσπαθούμε να προσεγγίσουμε και τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας της Ελλάδας;»
Οπότε, αναφέρει, είπαν «ας δοκιμάσουμε να στείλουμε απλώς ένα απλό email στο γραφείο του». «Όχι στο προσωπικό του γραφείο», διορθώνει, «απλώς ένα γενικό email στο γραφείο του πρωθυπουργού. Ήταν δημόσιο… Και το ξεχάσαμε αυτό στη συνέχεια, το κάναμε απλώς για πλάκα», συνεχίζει.
«Μας εξέπληξε πραγματικά που πίστεψαν το email μας! Ήταν πολύ περίεργο και δεν το περιμέναμε», προσθέτει ο Βλαντίμιρ Κουζνέτσοφ, εξηγώντας τη φύση του μηνύματος: «Ήταν ένα απλό κείμενο, ότι το άτομο που παρουσιάζαμε ήθελε να συντονίσει μια συνομιλία με τον Έλληνα Σύμβουλο λόγω ενός περιστατικού με ουκρανικό drone στα ελληνικά ύδατα. Γράψαμε ότι θα θέλαμε να το συζητήσουμε, να καταλάβουμε την κατάσταση και να δώσουμε τις εξηγήσεις μας. Σε μερικές ημέρες είχαμε απάντηση».
Το χρονικό των επαφών ξετυλίχθηκε μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα, όπως ισχυρίζονται. Οι Vovan & Lexus έστειλαν το πρώτο mail στις 15 Ιουνίου, έλαβαν απάντηση από την Αθήνα στις 18 Ιουνίου και η τελική βιντεοκλήση πραγματοποιήθηκε στις 24 Ιουνίου, όπως υποστηρίζουν. Οι φαρσέρ μοιράστηκαν με το WIRED Greece αποσπάσματα από emails, τα οποία, αν και δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ως γνήσια, περιέχουν τις ημερομηνίες και τις πληροφορίες που περιγράφουν οι Ρώσοι.
Όταν τους ρωτήσαμε για το back-and-forth της επικοινωνίας και το πόσο εύκολα πείστηκαν οι ελληνικές Αρχές, οι Ρώσοι κοίταξαν τα αρχεία τους για να βρουν τον ακριβή αριθμό των μηνυμάτων. Η επικοινωνία κράτησε περίπου μία εβδομάδα και αντάλλαξαν συνολικά 7 με 8 emails μέσω ενός απλού λογαριασμού Gmail, προκειμένου να συντονίσουν την ώρα και τη μέρα της κλήσης στο Zoom, αναφέρουν, συμπληρώνοντας πως η ελληνική πλευρά έστειλε τον σύνδεσμο για τη διαδικτυακή συνάντηση.
Μάλιστα, οι ίδιοι δηλώνουν έκπληκτοι από τις πολιτικές διαστάσεις που πήρε το θέμα στην Ελλάδα. «Μας έκανε εντύπωση που πήρε τόσο μεγάλη έκταση», λένε, καθώς δεν πρόκειται για «πρόεδρο ή πρωθυπουργό».
Σημειώνουν πως το έχουν κάνει με πολύ πιο ισχυρούς ηγέτες, όπως τον Μακρόν, ενώ στη Ρουμανία, όπως αναφέρουν, δεν ξέσπασαν τέτοιες αντιδράσεις όταν μίλησαν με τον σύμβουλο εθνικής ασφάλειας της χώρας, παρόλο που εκεί τα πράγματα ήταν ακόμα πιο εύκολα και «η επαφή έγινε με ένα απλό τηλέφωνο». «Είμαστε πάντως χαρούμενοι για αυτό, γιατί δεν είμαστε και τόσο δημοφιλείς στην Ελλάδα… ας το διορθώσουμε», λένε αστειευόμενοι.
Οι επιφυλάξεις της ελληνικής πλευράς
Πάντως, οι φαρσέρ υποστηρίζουν ότι η ελληνική πλευρά φέρεται να είχε κάποιες επιφυλάξεις, οι οποίες όμως ξεπεράστηκαν με ένα απλό μήνυμα.
«Ένα άλλο τρελό πράγμα ήταν ότι μας έστειλαν ένα μήνυμα από το γραφείο του κ. Ντόκου, την ημέρα πριν από την επικοινωνία», λέει ο Βλαντίμιρ Κουζνέτσοφ. «Το μήνυμα ανέφερε: “Είστε σίγουροι ότι πρέπει να μιλήσουμε εξ αποστάσεως; Επειδή συναντηθήκαμε πρόσφατα στις Βρυξέλλες. Οπότε είστε σίγουροι ότι θέλετε να μιλήσουμε;”. Κι εμείς απαντήσαμε: “Ναι, σίγουρα, έχουμε κάποιες ειδικές λεπτομέρειες για τις οποίες θέλουμε να σας ενημερώσουμε”. Και εκείνος απάντησε: “ΟΚ, δεν υπάρχει πρόβλημα, ας μιλήσουμε”», σύμφωνα με τους Ρώσους φαρσέρ.
Μάλιστα, οι Ρώσοι επικαλούνται την μετέπειτα τηλεοπτική εμφάνιση του Έλληνα αξιωματούχου στον ΣΚΑΪ, σχολιάζοντας καυστικά το περιβάλλον από το οποίο επέλεξε να διαχειριστεί μια τέτοια κλήση.
Ο Κουζνέτσοφ αναφέρει: «Είδαμε τις εξηγήσεις του για την ιστορία σε screenshots, και ήταν επίσης πολύ αστείο, επειδή εκείνη τη στιγμή βρισκόταν σε ένα εστιατόριο! Φάνηκε στην τηλεόραση, υπήρχε μια κουζίνα πίσω του με έναν σεφ, ήταν πολύ περίεργο…»
Και ο Στολιάροφ προσθέτει: «Δεν ξέρουμε, ίσως δεν είμαστε οι μόνοι άνθρωποι στους οποίους αποκαλύπτει ζητήματα Εθνικής Ασφάλειας. Ίσως συζητάει τα ίδια πράγματα σε εστιατόρια, περιτριγυρισμένος από σερβιτόρους και πελάτες. Ποιος ξέρει…».
Όσο για το αν ο Θάνος Ντόκος υποψιάστηκε κάτι κατά τη διάρκεια της ίδιας της βιντεοκλήσης, ο Αλεξέι Στολιάροφ σημειώνει πως ο Σύμβουλος φάνηκε να παραξενεύεται από το περιεχόμενο της κουβέντας. «Τον προειδοποιήσαμε για μια επικίνδυνη κατάσταση, ότι ουκρανικά drones θα μπορούσαν να χτυπήσουν την ελληνική επικράτεια. Εξεπλάγη και μας είπε ότι έρχονται εκλογές και κάτι τέτοιο θα μπορούσε να πλήξει το κόμμα και την κυβέρνησή του».
Ανεξάρτητοι φαρσέρ ή κρατικός βραχίονας;
Πάντως, οι δύο Ρώσοι δέχονται κριτική και κατηγορίες πως δεν είναι απλοί κωμικοί, αλλά πως ενεργούν για λογαριασμό του Κρεμλίνου και των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών. Εδώ και χρόνια υπάρχουν δημοσιεύματα και πληροφορίες δυτικών υπηρεσιών και ΜΜΕ που τους συνδέουν με ρωσικά κρατικά συμφέροντα. Οι ίδιοι στο WIRED Greece απορρίπτουν αυτές τις κατηγορίες, ενώ υποστηρίζουν πως δεν υπάρχουν μέχρι σήμερα δημόσια αποδεικτικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν επιχειρησιακή σχέση με τις ρωσικές υπηρεσίες.
Όταν ερωτώνται ευθέως για τη σύνδεσή τους με τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, η απάντησή τους επιστρατεύει μια δόση ειρωνείας.
«Αν έχετε οποιοδήποτε στοιχείο ότι εργαζόμαστε και το κάνουμε αυτό για τις ρωσικές ειδικές μυστικές υπηρεσίες, ΟΚ, παρουσιάστε το», λέει ο Στολιάροφ. «Κάνουμε τη δουλειά μας δημόσια και βάζουμε όλες τις φάρσες μας στην τηλεοπτική μας εκπομπή. Μπορείτε να το δείτε. Φυσικά, το κάνουμε για το κοινό μας που ενδιαφέρεται. Αυτός είναι ο στόχος μας. Σίγουρα κάποιοι άνθρωποι από την κυβέρνηση επίσης απολαμβάνουν τη δουλειά μας, όπως και οι απλοί άνθρωποι».
Ο Κουζνέτσοφ συμπληρώνει πως αυτές οι κατηγορίες τους συνοδεύουν από το 2014: «Επειδή μιλάμε με κορυφαία στελέχη, ο κόσμος αναρωτιέται πάντα “πού βρήκαν τα τηλέφωνα;”, “πώς τους εντόπισαν;”». Αλλά αν ήταν δουλειά των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών», προσθέτει ο Στολιάροφ, «νομίζω ότι δεν θα προσπαθούσαν να δουλέψουν μέσω εμάς, στέλνοντας ένα απλό email από Gmail στο γενικό email του γραφείου του πρωθυπουργού. Πιστεύετε πραγματικά ότι έτσι λειτουργεί μια μυστική υπηρεσία; Δεν το πιστεύω».
«Θέλουμε κι εμείς να μάθουμε ποια ήταν αυτή η δήθεν “εξελιγμένη μέθοδος” και τα “ειδικά εργαλεία” που ανακάλυψε η ελληνική κυβέρνηση», λένε ειρωνικά. «Απλώς αφήστε τους να το περιγράψουν μόνοι τους. Θα ήταν πολύ παράξενο για όλους τους Έλληνες. Ας δείξουν στον ελληνικό λαό τι έγινε και πώς υπερασπίζονται τη χώρα. Να είστε σίγουροι, όμως, ότι δεν θα το κάνουν, επειδή δεν θέλουν να φανούν ανόητοι».
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, αναφέρει τα εξής: «Πρόκειται για υβριδικού χαρακτήρα επίθεση με διείσδυση στα πρωτόκολλα ασφαλείας, μέσω χρήσης εξαιρετικά προηγμένης τεχνολογίας Τεχνητής Νοημοσύνης. Βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη πρόγραμμα για την αναβάθμιση της ασφάλειας των επικοινωνιών, σε ένα διαρκώς εξελισσόμενο περιβάλλον υβριδικών επιθέσεων. Καμία διαρροή εμπιστευτικής ή απόρρητης πληροφορίας δεν προέκυψε κατά τη διάρκεια της συνομιλίας. Ανάλογες επιθέσεις έχουν γίνει στο παρελθόν σε υψηλόβαθμους Ευρωπαίους αξιωματούχους».
Παράλληλα, ο διευθυντής ψηφιακής επικοινωνίας του πρωθυπουργού, Νίκος Ρωμανός, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, ανέφερε: «Το σημαντικό είναι ότι δεν ειπώθηκε τίποτα ευαίσθητο, εντός εισαγωγικών. Το δεύτερο σημαντικό είναι ότι αυτή τη στιγμή, σε μια σειρά πραγμάτων που έχουν ήδη γίνει για τη θωράκιση από τέτοιου είδους απειλές, προχωρούν και πολλές ακόμα κινήσεις».
Την ίδια ώρα, το περιστατικό πυροδότησε πολιτικές αντιδράσεις, με κόμματα της αντιπολίτευσης να ζητούν εξηγήσεις από την κυβέρνηση αλλά και την παραίτηση του Θάνου Ντόκου.
Η εκδοχή των Vovan & Lexus δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα στο σύνολό της. Ακόμη όμως κι αν η αλήθεια βρίσκεται κάπου ανάμεσα στην κυβερνητική περιγραφή μιας προηγμένης υβριδικής επίθεσης και στην απλοϊκή αφήγηση των Ρώσων φαρσέρ, το περιστατικό δείχνει κάτι βαθύτερο: στην εποχή των deepfakes, η ασφάλεια των κρατικών επικοινωνιών δεν μπορεί να βασίζεται στην οπτική εντύπωση, στην οικειότητα ενός προσώπου στην οθόνη ή στην εμπιστοσύνη ενός email. Χρειάζεται διαδικασίες επαλήθευσης που να αντέχουν τόσο στην τεχνητή νοημοσύνη όσο και στην ανθρώπινη αφηρημάδα.
ΠΗΓΗ: Wired
-
Πολιτική3 μήνες πριν«Μπλόκο» από τις ελληνικές αρχές στην Ισίν Καρατζά στο «Ελευθέριος Βενιζέλος»! Απέλαση με φόντο την Κομοτηνή και το επεισόδιο του 2024
-
Άμυνα2 μήνες πρινΣυναγερμός στη Λευκάδα για Μυστηριώδες «Σκάφος-Φάντασμα» σε Σπηλιά – Εντόπισαν θαλάσσιο drone ουκρανικής κατασκευής
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΑϋφαντής: Έρχεται πολεμική σύγκρουση
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΠροειδοποίηση του Ισραηλινού αναλυτή Σάι Γκαλ για το νομοσχέδιο της “Γαλάζιας Πατρίδας! «Η θαλάσσια φαντασίωση της Άγκυρας θα έχει τίμημα»
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΓιώργος Ασλάν στη Βουλή της Τουρκίας: «Τι απέγιναν οι Χριστιανοί αυτής της γης;»
-
Άμυνα3 εβδομάδες πρινΣάλος με εικόνες από τον «Θαλασσόλυκο 2026»: Τούρκοι δείχνουν Έλληνα αξιωματικό δίπλα σε αξιωματικό του ψευδοκράτους – Χαραλαμπίδης στο Geopolitico: “Φέρουν ευθύνες Δένδιας και Α’ΓΕΕΘΑ”
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΓενοκτονία των Γιαζίντι: Ένα αιώνιο έγκλημα του ISIS κατά της ανθρώπινης συνείδησης
-
Άμυνα2 μήνες πρινΔικαίωση μετά από 5,5 χρόνια γραφειοκρατικού «γολγοθά»: Ο Έλληνας κατασκευαστής Γιάννης Αραπκούλες πήρε την άδεια παραγωγής ραβδωτών όπλων