Άμυνα
Η Ελλάδα πρέπει να δημιουργήσει τη δική της Υποδομή Επιρροής απέναντι στο “ισλαμικό ΝΑΤΟ” – Στόχος η διάβρωση του κύρους της Τουρκίας
Η Τουρκία δεν χρειάζεται τον Κόλπο για να διεξάγει τους πολέμους της. Η Άγκυρα δεν χρειάζεται να αγοράσει υποστήριξη. Το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνει την αντιπολίτευση ακριβή.
Η Ελλάδα υπερασπίζεται τη Σαουδική Αραβία. Το Ριάντ κλιμακώνει την τουρκική ισχύ
Η Ελλάδα βοηθά στην άμυνα της Σαουδικής Αραβίας. Ελληνικό προσωπικό και μια συστοιχία πυραύλων Patriot προστατεύουν κρίσιμες σαουδαραβικές υποδομές από πυραύλους και αεροπορικές απειλές. Η Αθήνα παρέχει στο Ριάντ επιχειρησιακή αεράμυνα , τεχνογνωσία, προσωπικό και προστασία για περιουσιακά στοιχεία που το Βασίλειο δεν θα αφήσει εκτεθειμένα. Ταυτόχρονα, το Ριάντ κλιμακώνει την τουρκική αμυντική ισχύ μέσω της πρόσβασης στην αγορά, της τοπικής προσαρμογής, της παραγωγής, του κεφαλαίου και των θεσμικών βάσεων.
Η αμυντική συμφωνία που υπεγράφη στη Μέκκα από τη Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και την Τουρκία προβλέπει ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τους τρεις θα θεωρείται επίθεση και εναντίον τους. Δεν ορίζει κοινό εχθρό, ιεραρχία απειλών, υποχρεωτική αντίδραση ή αρχή κλιμάκωσης.
Έγραψαν την εγγύηση πριν συμφωνήσουν για την απειλή.
Ο χάρτης απειλών της Σαουδικής Αραβίας επικεντρώνεται στο Ιράν. Ο χάρτης απειλών του Πακιστάν επικεντρώνεται στην Ινδία. Ο χάρτης απειλών της Τουρκίας εκτείνεται μέσω του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Η Ινδία δεν είναι εχθρός της Σαουδικής Αραβίας. Η Ελλάδα δεν είναι εχθρός του Πακιστάν. Η υπεράσπιση της Σαουδικής Αραβίας δεν δεσμεύει την Άγκυρα και το Ισλαμαμπάντ με τους στόχους του Ριάντ έναντι του Ιράν. Συνεπώς, οι τρεις δεν έχουν ούτε κοινό πόλεμο ούτε κοινό τελικό στόχο.
Το Κενό της Εγγύησης Απειλής είναι η απόσταση μεταξύ των πολέμων που υπόσχεται να καλύψει μια συμμαχία και των πολέμων που τα μέλη της είναι διατεθειμένα να κληρονομήσουν το ένα από το άλλο. Όσο μεγαλύτερο είναι το χάσμα, τόσο περισσότερο η ενεργοποίηση εξαρτάται από την ερμηνεία σε μια κρίση: ποιος είναι ο επιτιθέμενος, ποιος δηλώνει ότι έχει ξεπεραστεί το όριο, ποια βοήθεια ακολουθεί και τι συμβαίνει όταν ο εχθρός ενός μέλους είναι ο απαραίτητος εταίρος ενός άλλου;
Το Ριάντ είχε ήδη μια αμοιβαία εγγύηση άμυνας μέσω του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου. Αγοράζοντας από το εξωτερικό μια εγγύηση που είχε ήδη λάβει στο εσωτερικό, η Σαουδική Αραβία έφερε δύο εξωτερικές δυνάμεις στον πυρήνα ασφαλείας της και υποβάθμισε το GCC από αρχιτεκτονική σε φόρουμ.
Η εγγύηση περιμένει μια κρίση. Η θεσμική διείσδυση όχι. Η υπουργική επιτροπή και η μόνιμη γραμματεία θα κωδικοποιήσουν τις διαδικασίες, τον σχεδιασμό και τη συνεργασία. Γύρω τους θα συσσωρεύονται οι προμήθειες, η εκπαίδευση, οι ασκήσεις, η συντήρηση, τα πρότυπα, το δόγμα, τα δίκτυα αξιωματικών, η αμυντική βιομηχανία, η εφοδιαστική, οι επικοινωνίες, το λογισμικό, τα δεδομένα αποστολών και οι διεπαφές πληροφοριών. Ένας προμηθευτής όπλων γίνεται συντηρητής. Ο συντηρητής κατέχει γνώσεις. Ο κάτοχος των γνώσεων γίνεται εταίρος σχεδιασμού. Ο εταίρος σχεδιασμού αποκτά πρόσβαση στις αποφάσεις.
Η επιρροή γίνεται υποδομή.
Η Υποδομή Επιρροής είναι το θεσμικό έρεισμα που αποκτά ένας ξένος εταίρος εντός των δυνατοτήτων ενός κράτους χωρίς να το διοικεί, να το απειλεί ή να μάχεται γι’ αυτό.
Η δοκιμή είναι τι σταματά να λειτουργεί όταν ο εταίρος λέει όχι. Ποιος κατέχει τον πηγαίο κώδικα, τα δεδομένα της αποστολής και τα διαγνωστικά εργαλεία; Ποιος ενημερώνει το λογισμικό; Ποιος εκπαιδεύει τους χειριστές; Ποιος προμηθεύει πυρομαχικά, ανταλλακτικά και βαριά συντήρηση; Ποιος διαμόρφωσε το δόγμα; Για πόσο καιρό μπορεί το κράτος να διατηρήσει τη δυνατότητα σε λειτουργία αφού ο προμηθευτής αποσύρει την υποστήριξη;
Μια συμμαχία μπορεί να αποτύχει στο πεδίο της μάχης και να επιτύχει εντός του κράτους.
Η Τουρκία είναι ο διαρθρωτικός δικαιούχος της συμφωνίας. Συνδέεται με μια αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία, μη επανδρωμένα συστήματα, ηλεκτρονικά, πυρομαχικά, εκπαίδευση και τοπική παραγωγική ικανότητα. Η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία υπέγραψαν σχέδιο εφαρμογής αμυντικής συνεργασίας και συμφωνίες με την Baykar το 2023. Ακολούθησαν συμφωνίες τοπικής προσαρμογής για εξαρτήματα, ηλεκτρονικά συστήματα, δομές και μηχανικά μέρη.
Η Συμφωνία της Μέκκας θεσμοθετεί τη μετάβαση από τις συναλλαγές στο σύστημα. Η Άγκυρα χρειάζεται τουρκικά συστήματα στα αποθέματα της Σαουδικής Αραβίας, τουρκικές εταιρείες στις αλυσίδες συντήρησης, Τούρκους αξιωματικούς σε ασκήσεις, τουρκικά πρότυπα στις προμήθειες και τουρκική βιομηχανία σε προγράμματα τοπικής προσαρμογής. Κάθε σύμβαση αυξάνει τα έσοδα. Κάθε διεπαφή εμβαθύνει την πρόσβαση. Κάθε εξάρτηση εδραιώνει περαιτέρω την Τουρκία.
Το Κατάρ αποτελεί το προηγούμενο: η στρατιωτική παρουσία, η εκπαίδευση και οι ασκήσεις μετέτρεψαν την τουρκική πρόσβαση στην ασφάλεια σε διαρκή μοχλό πίεσης. Η Μέκκα δίνει τώρα στην Άγκυρα μια διαδρομή για να αναπαράγει αυτή την οχύρωση εντός της Σαουδικής Αραβίας.
Η Τουρκία δεν χρειάζεται τον Κόλπο για να διεξάγει τους πολέμους της. Η Άγκυρα δεν χρειάζεται να αγοράσει υποστήριξη. Το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνει την αντιπολίτευση ακριβή.
Η ελληνική προστασία της ασφάλειας της Σαουδικής Αραβίας δεν μπορεί να παραμείνει στρατηγικά αποκομμένη από τις σαουδαραβικές επενδύσεις στην τουρκική ισχύ. Η Αθήνα θα πρέπει να τοποθετήσει και τις δύο ροές σε ένα στρατηγικό βιβλίο. Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι Patriot, το ελληνικό προσωπικό, οι ασκήσεις, η εκπαίδευση και η άμυνα των σαουδαραβικών υποδομών. Από την άλλη πλευρά βρίσκονται η αγορά, το κεφάλαιο, η τοπική προσαρμογή, η παραγωγή και η θεσμική πρόσβαση που δίνει το Ριάντ στην αμυντική βιομηχανία και το σύστημα ασφαλείας του κράτους, αμφισβητώντας την Ελλάδα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Οποιαδήποτε παράταση της ανάπτυξης των Patriot πρέπει να ανατιμηθεί. Πρέπει να αγοράζει αμοιβαιότητα: πολιτική πρόσβαση, βιομηχανική και ασφαλιστική συνεργασία και ορατότητα στο βάθος της τουρκικής οχύρωσης. Το σαουδαραβικό κεφάλαιο, η τοπική προσαρμογή και οι προμήθειες που ενισχύουν την τουρκική ικανότητα ανήκουν στο ελληνοσαουδαραβικό λογιστικό μητρώο.
Μια συνεισφορά ασφαλείας που δεν παράγει καμία αμοιβαιότητα καθίσταται στρατηγική επιδότηση.
Η Αθήνα πρέπει να σταματήσει να μετρά την τουρκική διείσδυση μόνο ανά πλατφόρμες και σύνολα εξαγωγών. Οι πλατφόρμες και οι εξαγωγές μετρούν το εμπόριο, όχι την εξάρτηση. Τρεις μεταβλητές έχουν σημασία: η οχύρωση, η επιχειρησιακή εξάρτηση και το κόστος εξόδου. Ο χάρτης πρέπει να καταγράφει τις εξαρτήσεις συντήρησης, τις τουρκικές γνώσεις εντός των γραμμών παραγωγής, τα δίκτυα αξιωματικών, το λογισμικό, τα δεδομένα αποστολών και τις αλυσίδες εφοδιασμού.
Το αποφασιστικό μέτρο είναι η δυνατότητα απομάκρυνσης της Τουρκίας.
Το αυξανόμενο κόστος εξόδου ανταμείβει την Άγκυρα ακόμη και χωρίς πολιτική ευθυγράμμιση. Ένα κράτος του Κόλπου δεν χρειάζεται να υιοθετήσει τη θέση της Τουρκίας στο Αιγαίο για να επωφεληθεί η Τουρκία. Η εξάρτηση αυξάνει το τίμημα της ανυπακοής.
Η Ελλάδα πρέπει να περάσει την ίδια δοκιμασία και η ίδια. Η προαιρετικότητα δεν είναι κυριαρχία. Κατά την αγορά, πολλαπλοί προμηθευτές διευρύνουν την επιλογή. Σε περιόδους κρίσης, κάθε εξωτερικά ελεγχόμενη εξάρτηση προσθέτει ένα ακόμη κλειδί που απαιτείται για να διατηρηθεί η λειτουργία των δυνατοτήτων. Ένα κράτος μπορεί να διαφοροποιήσει τους προμηθευτές και να διαφοροποιήσει την εξάρτησή του, να διαφοροποιήσει τους εγγυητές και να διαφοροποιήσει τους κατόχους του δικαιώματος βέτο.
Το Τεστ Κυριαρχίας είναι απλό: τι μπορεί ακόμα να λειτουργήσει, να τροποποιήσει και να αναπληρώσει το κράτος αφού ο προμηθευτής πει όχι;
Μια κυρίαρχη ικανότητα απαιτεί εγχώρια συντήρηση, ανεξάρτητη εκπαίδευση, διαγνωστικά εργαλεία, πρόσβαση σε δεδομένα αποστολής, έλεγχο λογισμικού, πυρομαχικά και ανταλλακτικά, ικανότητα επισκευής, σχεδιασμό συνέχειας και ένα διαχειρίσιμο κόστος εξόδου. Διαφορετικά, το κράτος έχει αγοράσει ικανότητα ενώ αφήνει την τελική απόφαση αλλού.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να επικρίνει την εξάρτηση του Κόλπου από την Τουρκία, ενώ παράλληλα αναπαράγει την ίδια δομή στο εσωτερικό της υπό αμερικανική, γαλλική, ισραηλινή ή οποιαδήποτε άλλη σημαία.
Η Αθήνα πρέπει να δημιουργήσει τη δική της Υποδομή Επιρροής. Η συνεργασία με τα ΗΑΕ, το Ισραήλ και τη Γαλλία· οι αναπτύξεις, οι ασκήσεις, η εκπαίδευση, οι πληροφορίες, η συντήρηση, ο κυβερνοχώρος, η βιομηχανία και η παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο και τον Κόλπο πρέπει να διαμορφώσουν ένα σύστημα που να δίνει στην Ελλάδα πρόσβαση, εναλλακτικές λύσεις και επιρροή στις αποφάσεις των άλλων.
Στόχος της Ελλάδας δεν είναι η ευθυγράμμιση με τον Κόλπο εναντίον της Τουρκίας. Είναι να διαβρώσει το κύρος της Τουρκίας ως του φθηνότερου, ευκολότερου και πιο δύσκολου παρόχου ασφάλειας προς αντικατάσταση.
Η Ευρώπη επαναλαμβάνει το ίδιο λάθος στις αμυντικές προμήθειες. Η σημαία στο σύστημα δεν καθορίζει ποιος κατέχει το κλειδί. Η ίδια δοκιμασία επεκτείνεται πέρα από την άμυνα, στην ενέργεια και τις ψηφιακές υποδομές.
Η Σαουδική Αραβία αγοράζει ασφάλιση. Το Πακιστάν αγοράζει συνάφεια. Η Τουρκία αγοράζει μονιμότητα. Η ασφάλιση δοκιμάζεται την ημέρα της κρίσης. Η μονιμότητα συσσωρεύεται κάθε μέρα πριν από αυτήν.
Η Συμφωνία της Μέκκας δεν χρειάζεται να διεξάγει πόλεμο για να τον κερδίσει η Τουρκία.
Άμυνα
Απειλεί για τη Ρόδο η Τουρκία που έχει ζώσει το Αιγαίο με βάσεις drones
Η Τουρκία, που διαθέτει κέντρα δοκιμών και επιχειρησιακές μονάδες οπλισμένων UAV από την Κεσάνη και το Τσανάκκαλε μέχρι το Ντάλαμαν, απειλεί τώρα την Ελλάδα για μια βάση μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Ρόδο. Η Άγκυρα δηλώνει ότι θα λάβει «απαραίτητα μέτρα», επιχειρώντας να επιβάλει περιορισμούς στην άμυνα ελληνικού εδάφους.
Με απειλητική γλώσσα και επιλεκτική επίκληση των διεθνών συνθηκών, η Τουρκία επιχειρεί να αποκτήσει λόγο στον ελληνικό αμυντικό σχεδιασμό. Για τα Δωδεκάνησα, όμως, το σχετικό καθεστώς απορρέει από τη Συνθήκη των Παρισίων του 1947, στην οποία η Άγκυρα δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος.
Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης
Νέα προειδοποίηση προς την Ελλάδα, αυτήν τη φορά με επίκεντρο τη Ρόδο, απηύθυνε το τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, δηλώνοντας ότι η Άγκυρα θα λάβει τα «απαραίτητα μέτρα» εάν προχωρήσει η ενδεχόμενη δημιουργία βάσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών στο νησί.
Η τουρκική παρέμβαση έγινε κατά την εβδομαδιαία ενημέρωση του Υπουργείου Άμυνας, την Πέμπτη 27 Αυγούστου, και συνδέθηκε με τις πάγιες αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος των Δωδεκανήσων.
Μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως από την ελληνική κυβέρνηση η κατασκευή βάσης UAV στη Ρόδο. Η Άγκυρα, επομένως, αντιδρά σε πληροφορίες και σενάρια, επιχειρώντας προκαταβολικά να θέσει όρια στον ελληνικό αμυντικό σχεδιασμό.
Προειδοποίηση με ανοιχτό περιεχόμενο
Κληθείσα να σχολιάσει τις πληροφορίες για πιθανή δημιουργία βάσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών, η τουρκική πλευρά υποστήριξε ότι το νομικό καθεστώς της Ρόδου καθορίζεται «με σαφή και δεσμευτικό τρόπο» από διεθνείς συνθήκες.
«Κάθε πρωτοβουλία που θα παραβιάζει αυτό το καθεστώς δεν συνάδει με τις υποχρεώσεις της Ελλάδας οι οποίες απορρέουν από το διεθνές δίκαιο», ανέφερε το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας.
Στην ανακοίνωση σημειώνεται:
«Ένα πιθανό βήμα για τη δημιουργία βάσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Ρόδο θα αποτελούσε παραβίαση του αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος του νησιού και είναι σαφές ότι θα έβλαπτε την ειρήνη και τη σταθερότητα στο Αιγαίο, καθώς και τις σχέσεις καλής γειτονίας».
Το τουρκικό ΥΠΑΜ ολοκλήρωσε την τοποθέτησή του με μια σαφή προειδοποίηση, χωρίς όμως να διευκρινίζει το είδος των ενεργειών που εξετάζει:
«Η Τουρκία θα συνεχίσει να προστατεύει αποφασιστικά τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της που απορρέουν από τις διεθνείς συνθήκες και να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση».
Η αναφορά στα «απαραίτητα μέτρα» έχει σκόπιμα ανοιχτό περιεχόμενο. Δεν αποτελεί ρητή διατύπωση στρατιωτικής απειλής, συνιστά όμως προειδοποίηση ότι η Άγκυρα σκοπεύει να αντιδράσει σε έναν αμυντικό σχεδιασμό που αφορά ελληνικό έδαφος.
Η ελληνική θέση για τα Δωδεκάνησα
Η Ρόδος και η Κάρπαθος παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα κατά πλήρη κυριαρχία με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947. Η Τουρκία δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος στη συγκεκριμένη συνθήκη και, σύμφωνα με την πάγια ελληνική θέση, δεν μπορεί να αντλεί δικαιώματα από αυτήν ούτε να εμφανίζεται ως εγγυήτρια της εφαρμογής της.
Η Αθήνα επικαλείται, επίσης, το αναφαίρετο δικαίωμα της νόμιμης άμυνας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Η τουρκική απειλή πολέμου, η ύπαρξη της Στρατιάς του Αιγαίου απέναντι από τα ελληνικά νησιά, οι συστηματικές παραβιάσεις και η αμφισβήτηση ελληνικής κυριαρχίας συνιστούν, κατά την Ελλάδα, επαρκείς λόγους για την αμυντική θωράκιση της νησιωτικής επικράτειας.
Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών χαρακτηρίζει την τουρκική απαίτηση περί αποστρατιωτικοποίησης τμήμα της συστηματικής πολιτικής αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.
Πανηγυρίζει για τη μεταφορά των Patriot
Στην ίδια ενημέρωση, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας χαρακτήρισε «θετικό βήμα» την απόφαση της Ελλάδας να μεταφέρει την πυροβολαρχία Patriot από την Κάρπαθο στην Κρήτη.
Η Άγκυρα χρησιμοποίησε για την Κάρπαθο την τουρκική ονομασία «Kerpe» και επανέλαβε ότι το νομικό καθεστώς των νησιών ρυθμίζεται από τις Συνθήκες της Λωζάννης του 1923 και των Παρισίων του 1947.
«Αξιολογούμε την απόφαση μεταφοράς των συστημάτων αεράμυνας Patriot από την Κάρπαθο στην Κρήτη ως θετικό βήμα προς την κατεύθυνση της ανατροπής της υφιστάμενης λανθασμένης πρακτικής», ανέφερε.
Η Τουρκία επιχειρεί με αυτόν τον τρόπο να εμφανίσει την ελληνική αναδιάταξη ως υποχώρηση απέναντι στις αξιώσεις της. Η ελληνική πλευρά απορρίπτει αυτήν την ερμηνεία, αποδίδοντας τη μετακίνηση αποκλειστικά σε επιχειρησιακές ανάγκες.
Η πυροβολαρχία μεταφέρθηκε στη Σούδα για την ενίσχυση της αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής προστασίας των κρίσιμων ελληνικών, αμερικανικών και νατοϊκών υποδομών, μετά τις πληροφορίες για ενδεχόμενες ιρανικές επιθέσεις σε στρατιωτικούς στόχους στην Ευρώπη.
Η Άγκυρα βαφτίζει «υποχώρηση» τη μετακίνηση των Patriot από την Κάρπαθο
Στο στόχαστρο και οι ισραηλινές επιχειρήσεις στη Συρία
Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας αναφέρθηκε ακόμη στις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία, δηλώνοντας ότι τις παρακολουθεί στενά και ότι «πρέπει να τερματιστούν το συντομότερο δυνατό».
Σε ερώτηση για τις πληροφορίες περί αμερικανικής πρωτοβουλίας δημιουργίας μηχανισμού αποτροπής συγκρούσεων στη Συρία, η τουρκική πλευρά απάντησε ότι μέχρι σήμερα δεν έχει λάβει επίσημο αίτημα.
«Εάν διαβιβαστεί τέτοιο αίτημα, το ζήτημα θα αξιολογηθεί σε συντονισμό με τις αρμόδιες Αρχές», σημείωσε.
Η συγκεκριμένη τοποθέτηση δείχνει ότι η Άγκυρα επιδιώκει να διατηρήσει κεντρικό ρόλο σε οποιονδήποτε μελλοντικό μηχανισμό διαχείρισης της στρατιωτικής παρουσίας στη Συρία, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την αποφυγή απευθείας αντιπαράθεσης με το Ισραήλ.
Ικανοποίηση για τη διάλυση των SDF
Η τουρκική πλευρά χαρακτήρισε σημαντική εξέλιξη τη διάλυση των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων και την ενσωμάτωση των μονάδων τους στους κρατικούς και στρατιωτικούς θεσμούς της Συρίας.
Σύμφωνα με το τουρκικό ΥΠΑΜ, η εξέλιξη εξυπηρετεί τη διατήρηση της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας και ενισχύει την αρχή «ένα κράτος, ένας στρατός».
Η Τουρκία θεωρεί τις κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού, οι οποίες αποτελούσαν τον βασικό κορμό των SDF, παρακλάδι του PKK. Αντίθετα, οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεργάστηκαν στρατιωτικά με τις SDF στον αγώνα εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.
Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν την ανάπτυξη των δυνατοτήτων του συριακού στρατού, ιδιαίτερα στον τομέα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας, βάσει της υφιστάμενης συμφωνίας στρατιωτικής συνεργασίας.
Οι τοποθετήσεις της Άγκυρας για Ρόδο, Κάρπαθο και Συρία αποτυπώνουν μια ενιαία στρατηγική: η Τουρκία επιχειρεί να διεκδικήσει λόγο στον ελληνικό αμυντικό σχεδιασμό στο Αιγαίο και, ταυτόχρονα, να κατοχυρώσει τον ρόλο της ως βασικού ρυθμιστή της νέας τάξης πραγμάτων στη Συρία.
Γιατί η Ελλάδα δεν κάνει το ίδιο για τις βάσεις της Τουρκίας;
Το εύλογο ερώτημα, λοιπόν, είναι εάν η Αθήνα ασχολείται με το δίκτυο τουρκικών εγκαταστάσεων μη επανδρωμένων συστημάτων που έχει αναπτυχθεί απέναντι από τα ελληνικά σύνορα και νησιά. Στην Κεσάνη, λίγα χιλιόμετρα από τον Έβρο, λειτουργεί το Κέντρο Πτητικών Δοκιμών και Εκπαίδευσης της Baykar, όπου έχουν δοκιμαστεί τα TB2, TB3, Kalkan, Kemankeş 2 και, πλέον, σμήνη καμικάζι UAV K2 πάνω από τον Κόλπο του Ξηρού. Στο Τσανάκκαλε εδρεύει η 313η Μοίρα UAV του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού με οπλισμένα Bayraktar TB2, ενώ στη βάση του Ντάλαμαν, ακριβώς απέναντι από τη Ρόδο, επιχειρεί η 312η Μοίρα UAV με ANKA και TB2, πραγματοποιώντας αποστολές επιτήρησης από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι το βόρειο Αιγαίο σε 24ωρη βάση.
Θέτει η Ελλάδα επισήμως το ζήτημα αυτών των βάσεων, των οπλισμένων UAV και των επανειλημμένων παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου ή αποδέχεται να απολογείται στην Άγκυρα για τον τρόπο με τον οποίο υπερασπίζεται τα νησιά της; Και για να μην υπάρχει νομική σύγχυση: το προβλεπόμενο καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης των Δωδεκανήσων δεν απορρέει από τη Συνθήκη της Λωζάννης, αλλά από το άρθρο 14 της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων του 1947, στην οποία η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος. Η Άγκυρα, επομένως, δεν μπορεί να εμφανίζεται ως ελεγκτής της ελληνικής άμυνας ούτε η απειλητική διατύπωση περί λήψης «απαραίτητων μέτρων» μπορεί να μένει αναπάντητη.
Άμυνα
Η Τουρκία πληρώνει εκατομμύρια για τα F-35 – Επιστράτευσε το δίκτυο του Τραμπ στην Ουάσιγκτον
Συμφωνία 2,4 εκατ. δολαρίων του τουρκικού υπουργείου Άμυνας με την πανίσχυρη Ballard Partners – Στην ομάδα πρώην συνεργάτης του Τραμπ και στελέχη με ισχυρές προσβάσεις στο Κογκρέσο και στους φιλοϊσραηλινούς κύκλους
Μια μεθοδική και ακριβοπληρωμένη επιχείρηση επιρροής στην Ουάσιγκτον έχει θέσει σε εφαρμογή η Τουρκία, με βασικό στόχο την επιστροφή της στο πρόγραμμα των αμερικανικών μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35.
Η Άγκυρα δεν περιορίζεται στις διπλωματικές επαφές με την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ. Επιστρατεύει επαγγελματίες του lobbying, πρώην στελέχη του Λευκού Οίκου και πολιτικούς με ισχυρές διασυνδέσεις στο Κογκρέσο, δαπανώντας εκατομμύρια δολάρια για να κάμψει τις αντιδράσεις που προκάλεσε η αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400.
Σύμφωνα με το Middle East Eye, το τουρκικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας υπέγραψε στις 8 Αυγούστου μονοετή σύμβαση ύψους 2,4 εκατ. δολαρίων με την Ballard Partners, μία από τις ισχυρότερες εταιρείες άσκησης πολιτικής επιρροής στην Ουάσιγκτον και με βαθιές προσβάσεις στο περιβάλλον του Αμερικανού προέδρου.
Η συμφωνία προβλέπει μηνιαία αμοιβή 200.000 δολαρίων. Η εταιρεία αναλαμβάνει να εκπροσωπεί τα τουρκικά συμφέροντα απέναντι στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση και στο Κογκρέσο, παρέχοντας υπηρεσίες κυβερνητικών σχέσεων, στρατηγικής συμβουλευτικής και προώθησης θέσεων.
Παράλληλα, θα ενημερώνει συστηματικά την Άγκυρα για τις εξελίξεις στην αμερικανική νομοθεσία, τις κινήσεις των επιτροπών του Κογκρέσου και τις αλλαγές στην πολιτική της Ουάσιγκτον. Τα στοιχεία προέρχονται από έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν στο αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης στο πλαίσιο του νόμου περί εγγραφής ξένων πρακτόρων, του γνωστού FARA.
Στρατηγικός στόχος η επιστροφή στα F-35
Η επιλογή του τουρκικού υπουργείου Άμυνας ως άμεσου πελάτη της Ballard Partners δεν αφήνει πολλές αμφιβολίες για τον βασικό στόχο της σύμβασης. Η Άγκυρα επιδιώκει να επιστρέψει στο πρόγραμμα των F-35 και να παραλάβει έξι μαχητικά τα οποία είχαν κατασκευαστεί για την τουρκική Πολεμική Αεροπορία, αλλά παραμένουν αποθηκευμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Τουρκία αποβλήθηκε από το πρόγραμμα το 2019, μετά την παραλαβή του ρωσικού συστήματος S-400. Η αμερικανική πλευρά είχε προειδοποιήσει ότι η ταυτόχρονη λειτουργία των S-400 και των F-35 θα μπορούσε να επιτρέψει στη Ρωσία να συλλέξει κρίσιμα δεδομένα για τα ίχνη, τα ηλεκτρονικά συστήματα και τις επιχειρησιακές δυνατότητες του αμερικανικού μαχητικού.
Το Πεντάγωνο είχε καταστήσει σαφές ότι οι S-400 είναι ασύμβατοι με το F-35 και ότι δεν μπορούσε να υπάρξει επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα όσο το ρωσικό σύστημα παρέμενε στο τουρκικό έδαφος. Η θέση αυτή είχε διατυπωθεί επίσημα από το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας.
Το 2020 η Ουάσιγκτον επέβαλε επιπλέον κυρώσεις στην τουρκική Προεδρία Αμυντικών Βιομηχανιών βάσει του νόμου CAATSA. Επομένως, η επιστροφή της Τουρκίας δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την προσωπική βούληση του Ντόναλντ Τραμπ. Απαιτεί την αντιμετώπιση του προβλήματος των S-400, αλλαγές στο καθεστώς των κυρώσεων, έγκριση των αρμόδιων αμερικανικών υπηρεσιών και υπέρβαση των σοβαρών αντιδράσεων στο Κογκρέσο.
Στο τραπέζι ακόμη και η πώληση των S-400
Η Άγκυρα φέρεται να εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο πώλησης των S-400 σε τρίτη χώρα, σε μια προσπάθεια να απομακρύνει το βασικότερο εμπόδιο για την επιστροφή της στα F-35.
Το Middle East Eye είχε μεταδώσει ότι μεταξύ των πιθανών επιλογών εξετάστηκαν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Δεν έχει γίνει γνωστό εάν η Μόσχα θα συναινούσε σε μια τέτοια μεταβίβαση ούτε εάν η απλή απομάκρυνση του συστήματος θα ήταν αρκετή για την άρση των αμερικανικών κυρώσεων.
Για την Τουρκία, πάντως, το διακύβευμα είναι μεγάλο. Η απόκτηση των F-35 θα αναβάθμιζε δραστικά τις δυνατότητες της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας και θα ενίσχυε την επιχειρησιακή της θέση στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Συρία και στη Μαύρη Θάλασσα.
Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, οι τουρκικές κινήσεις παρακολουθούνται στενά από την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ. Η επιστροφή της Άγκυρας στο πρόγραμμα δεν αποτελεί μια απλή εμπορική συμφωνία, αλλά εξέλιξη με άμεσες συνέπειες για την περιφερειακή ισορροπία ισχύος.
Οι άνθρωποι του Τραμπ στην υπηρεσία της Άγκυρας
Η Ballard Partners δεν επιλέχθηκε τυχαία. Επικεφαλής της εταιρείας είναι ο Μπράιαν Μπάλαρντ, ισχυρός χρηματοδότης των Ρεπουμπλικανών από τη Φλόριντα, ο οποίος είχε εργαστεί στις προεκλογικές εκστρατείες του Ντόναλντ Τραμπ.
Η εταιρεία διαθέτει ένα πυκνό δίκτυο επαφών στον Λευκό Οίκο, στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και στο Κογκρέσο. Μεταξύ των πρώην στελεχών της συγκαταλέγονται η προσωπάρχης του Λευκού Οίκου Σούζι Γουάιλς και η Παμ Μπόντι, η οποία διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης.
Στην ομάδα που ανέλαβε τον λογαριασμό του τουρκικού υπουργείου Άμυνας συμμετέχει ο Τόμας Μπούντρι. Ο Μπούντρι είχε υπηρετήσει ως ειδικός βοηθός του Τραμπ και ανώτερος διευθυντής νομοθετικών υποθέσεων στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας μέχρι τον Απρίλιο του 2025.
Απομακρύνθηκε στο πλαίσιο των εκκαθαρίσεων που συνδέθηκαν με την αποπομπή του τότε συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας Μάικ Γουόλτς. Δημοσιεύματα ανέφεραν ότι η απομάκρυνσή του πραγματοποιήθηκε λίγο μετά τη συνάντηση του Τραμπ με τη συντηρητική ακτιβίστρια Λόρα Λούμερ, η οποία είχε θέσει ζήτημα αφοσίωσης ορισμένων στελεχών προς τον πρόεδρο.
Στην ίδια ομάδα βρίσκεται ο πρώην Δημοκρατικός βουλευτής της Φλόριντα Ρόμπερτ Γουέξλερ, ένας από τους ιδρυτές του Congressional Caucus on US-Turkey Relations and Turkish Americans το 2001.
Ο Γουέξλερ είναι πρόεδρος του S. Daniel Abraham Center for Middle East Peace και διατηρεί στενές σχέσεις με φιλοϊσραηλινούς πολιτικούς και επιχειρηματικούς κύκλους. Η παρουσία του παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς το Ισραήλ έχει σοβαρές επιφυλάξεις απέναντι στην προοπτική πώλησης F-35 στην Τουρκία, λόγω της αυξανόμενης αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση Ερντογάν.
Την ομάδα συμπληρώνει ο Σιλ Λούκις, ανώτερος εταίρος της Ballard Partners και ένας από τους στενότερους συνεργάτες του Μπράιαν Μπάλαρντ. Τα πρόσωπα που ανέλαβαν τον τουρκικό λογαριασμό περιγράφονται αναλυτικά στο δημοσίευμα για τη νέα σύμβαση.
Προηγούμενη συνεργασία για τη Halkbank
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία προσλαμβάνει την Ballard Partners. Το 2017, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Τραμπ, η τουρκική κυβέρνηση είχε υπογράψει συμφωνία ύψους 1,5 εκατ. δολαρίων με την ίδια εταιρεία.
Τότε η δραστηριότητα της Ballard Partners είχε επικεντρωθεί στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις και στην υπόθεση της κρατικής τράπεζας Halkbank, η οποία είχε κατηγορηθεί στις ΗΠΑ για παραβίαση των κυρώσεων κατά του Ιράν. Οι πληρωμές και οι υπηρεσίες της εταιρείας για λογαριασμό της Τουρκίας και της Halkbank καταγράφονται στις εκθέσεις του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης.
Η διαφορά είναι ότι αυτή τη φορά ο πελάτης δεν είναι γενικά η τουρκική κυβέρνηση ή μια κρατική τράπεζα. Είναι το ίδιο το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Η αλλαγή αυτή αποκαλύπτει τον καθαρά στρατιωτικό και εξοπλιστικό χαρακτήρα της νέας αποστολής.
Πάνω από 30 εκατ. δολάρια μέσα σε τρεις μήνες
Η Ballard Partners έχει εξελιχθεί σε έναν από τους ισχυρότερους παίκτες της περίφημης K Street, του δρόμου της Ουάσιγκτον που έχει ταυτιστεί με τις εταιρείες lobbying και τα κέντρα πολιτικής επιρροής.
Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το Bloomberg, η εταιρεία κατέγραψε περισσότερα από 30 εκατ. δολάρια σε έσοδα από ομοσπονδιακό lobbying μόνο κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026, ξεπερνώντας κάθε ανταγωνιστή της στην Ουάσιγκτον.
Η Άγκυρα γνωρίζει ότι η προσωπική σχέση Τραμπ–Ερντογάν μπορεί να ανοίξει πολιτικές πόρτες. Γνωρίζει, όμως, επίσης ότι η απόφαση για τα F-35 δεν βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια του Λευκού Οίκου. Γι’ αυτό επενδύει ταυτόχρονα στο προεδρικό περιβάλλον, στο Κογκρέσο, στους Δημοκρατικούς και στους φιλοϊσραηλινούς κύκλους.
Τα 2,4 εκατ. δολάρια μπορούν να εξασφαλίσουν συναντήσεις, πρόσβαση και πολιτική πίεση. Δεν μπορούν από μόνα τους να εξαφανίσουν τους S-400 ούτε να ακυρώσουν τις ανησυχίες για την ασφάλεια του F-35. Αυτή ακριβώς είναι η μάχη που η Τουρκία επιχειρεί τώρα να κερδίσει στους διαδρόμους της Ουάσιγκτον.
Άμυνα
Πανηγυρίζουν στην Τουρκία! Η Άγκυρα βαφτίζει «υποχώρηση» τη μετακίνηση των Patriot από την Κάρπαθο
Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας επιχειρεί να εμφανίσει μια ελληνική επιχειρησιακή αναδιάταξη ως εγκατάλειψη «λανθασμένης πρακτικής» – Επαναφέρει τις αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών, ενώ η Αθήνα ξεκαθαρίζει ότι η μεταφορά στη Σούδα δεν συνιστά παραχώρηση προς την Τουρκία
Ως δικαίωση των πάγιων τουρκικών αξιώσεων επιχειρεί να παρουσιάσει η Άγκυρα την απόφαση της Ελλάδας να μεταφέρει την πυροβολαρχία Patriot από την Κάρπαθο στη βάση της Σούδας στην Κρήτη.
Η επίμαχη τοποθέτηση περιλαμβάνεται στην επίσημη εβδομαδιαία ενημέρωση Τύπου του τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 27 Αυγούστου. Η δήλωση έγινε στο πλαίσιο απαντήσεων του τουρκικού ΥΠΑΜ για τις εξελίξεις στο Αιγαίο και όχι ως αυτοτελές ανακοινωθέν.
Το τουρκικό υπουργείο χαρακτήρισε τη μεταφορά «θετικό βήμα», υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα επιστρέφει από μια «λανθασμένη πρακτική»:
«Αξιολογούμε την απόφαση για τη μεταφορά των συστημάτων Patriot από την Κάρπαθο στην Κρήτη ως θετικό βήμα προς την ανατροπή της υφιστάμενης λανθασμένης πρακτικής».
Η Άγκυρα πρόσθεσε ότι θα εξακολουθήσει να υποστηρίζει κάθε κίνηση η οποία, κατά την τουρκική ερμηνεία, είναι σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο και τις διεθνείς συνθήκες.
«Ως Τουρκία, θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε κάθε εποικοδομητικό βήμα που θα συμβάλει στην ενίσχυση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή μας και θα είναι σύμφωνο με το διεθνές δίκαιο και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις συνθήκες», αναφέρεται στην τοποθέτηση, την οποία μετέδωσε και το τουρκικό πρακτορείο Anadolu.
Επαναφέρει τις αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησης
Πριν από την αναφορά στους Patriot, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας επανέλαβε τις γνωστές αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος ελληνικών νησιών.
Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι η νομική κατάσταση των –κατά την τουρκική ορολογία– «νησιών με αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς» ρυθμίζεται από τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923 και τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947. Κατηγόρησε, μάλιστα, την Ελλάδα ότι εξοπλίζει τα νησιά κατά παράβαση των συνθηκών.
Η αναφορά αυτή αποκαλύπτει την προσπάθεια της Άγκυρας να οικειοποιηθεί μια αμιγώς ελληνική επιχειρησιακή απόφαση και να τη μετατρέψει σε πολιτικό και νομικό προηγούμενο. Με άλλα λόγια, η Τουρκία επιχειρεί να παρουσιάσει τη μεταφορά των Patriot ως έμμεση αποδοχή των θέσεών της από την Αθήνα.
Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η Κάρπαθος ανήκει στα Δωδεκάνησα και το καθεστώς της συνδέεται με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947, στην οποία η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος. Συνεπώς, σύμφωνα με την πάγια ελληνική θέση, η Άγκυρα δεν μπορεί να αντλεί δικαιώματα από τη συγκεκριμένη συνθήκη ούτε να εμφανίζεται ως θεματοφύλακας της εφαρμογής της.
Παράλληλα, η Ελλάδα επικαλείται το αναφαίρετο δικαίωμα νόμιμης άμυνας, όπως αυτό προβλέπεται από το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Η Αθήνα επισημαίνει ότι η τουρκική απειλή πολέμου, η Στρατιά του Αιγαίου στα μικρασιατικά παράλια, οι παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου και η αμφισβήτηση ελληνικής κυριαρχίας καθιστούν αναγκαία την αμυντική θωράκιση των νησιών. Η επίσημη ελληνική θέση καταγράφεται αναλυτικά από το Υπουργείο Εξωτερικών.
Γιατί μετακινήθηκαν οι Patriot
Η πυροβολαρχία Patriot είχε αναπτυχθεί στην Κάρπαθο τον Μάρτιο του 2026, στο πλαίσιο της αναδιάταξης της ελληνικής αεράμυνας μετά την κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή.
Η μεταφορά της στη Σούδα άρχισε τα ξημερώματα της Κυριακής 23 Αυγούστου, όταν το σύστημα αναχώρησε από το λιμάνι της Καρπάθου με αρματαγωγό. Στόχος είναι η ενίσχυση της αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής προστασίας των κρίσιμων στρατιωτικών υποδομών στην Κρήτη, όπως και των αμερικανικών και νατοϊκών εγκαταστάσεων στη Σούδα.
Η αναδιάταξη αποφασίστηκε έπειτα από την αξιολόγηση πληροφοριών για πιθανές ιρανικές απειλές εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών στόχων σε ευρωπαϊκό έδαφος. Η Σούδα αποτελεί βασικό κόμβο για τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο και, ως εκ τούτου, κρίθηκε ότι απαιτείται ενισχυμένη προστασία.
Από ελληνικής πλευράς απορρίπτεται κατηγορηματικά η ερμηνεία ότι η μεταφορά αποτέλεσε υποχώρηση απέναντι στην τουρκική πίεση. Πρόκειται για επιχειρησιακή απόφαση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του ΓΕΕΘΑ, η οποία ελήφθη βάσει της αξιολόγησης των απειλών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Στο στόχαστρο της Άγκυρας και η Ρόδος
Η τουρκική παρέμβαση δεν περιορίστηκε στην Κάρπαθο. Στην ίδια ενημέρωση, το τουρκικό ΥΠΑΜ προειδοποίησε την Ελλάδα να μην προχωρήσει σε ενδεχόμενη δημιουργία βάσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Ρόδο.
Η Άγκυρα υποστήριξε ότι ένα τέτοιο βήμα θα παραβίαζε το καθεστώς του νησιού και θα έβλαπτε την ειρήνη, τη σταθερότητα και τις σχέσεις καλής γειτονίας στο Αιγαίο. Δήλωσε, παράλληλα, ότι θα συνεχίσει να προστατεύει τα τουρκικά «δικαιώματα και συμφέροντα».
Η προσθήκη της Ρόδου στην ανακοίνωση δείχνει ότι η τουρκική ικανοποίηση για τη μετακίνηση των Patriot δεν αποτελεί μια απλή θετική αντίδραση. Εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια της Άγκυρας να επαναφέρει, με κάθε αφορμή, τις αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησης και να αποκτήσει λόγο στον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα οργανώνει την άμυνα της κυρίαρχης επικράτειάς της.
Η μεταφορά των Patriot δεν μεταβάλλει το νομικό καθεστώς της Καρπάθου ούτε αποτελεί αναγνώριση τουρκικών διεκδικήσεων. Ωστόσο, η δημόσια τοποθέτηση της Άγκυρας καθιστά αναγκαίο η Αθήνα να αποσαφηνίσει διεθνώς ότι οι αναδιατάξεις των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων αποφασίζονται αποκλειστικά βάσει εθνικών επιχειρησιακών αναγκών και όχι κατόπιν υποδείξεων της Τουρκίας.
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΑϋφαντής: Έρχεται πολεμική σύγκρουση
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΓενοκτονία των Γιαζίντι: Ένα αιώνιο έγκλημα του ISIS κατά της ανθρώπινης συνείδησης
-
Άμυνα3 μήνες πρινΣάλος με εικόνες από τον «Θαλασσόλυκο 2026»: Τούρκοι δείχνουν Έλληνα αξιωματικό δίπλα σε αξιωματικό του ψευδοκράτους – Χαραλαμπίδης στο Geopolitico: “Φέρουν ευθύνες Δένδιας και Α’ΓΕΕΘΑ”
-
Άμυνα1 μήνα πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ4 εβδομάδες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
Πολιτική2 μήνες πρινΣεισμός από το Ισραήλ! Ο Υπουργός Εξωτερικών ανοίγει τον φάκελο της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 εβδομάδες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
Αναλύσεις2 ημέρες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»