Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Η Ινδία διεκδικεί τον «πυρήνα» της αεροπορικής ισχύος: Στο CCS ο κινητήρας Safran–GTRE για το AMCA

Το Νέο Δελχί απαιτεί το 100% της πνευματικής ιδιοκτησίας, πλήρη πρόσβαση στην κρίσιμη «θερμή ζώνη» και αποκλειστικό έλεγχο της σχεδίασης – Αρχική ώση 120 kN και αναβαθμισμένη έκδοση 140 kN

Δημοσιεύτηκε στις

Στο ανώτατο επίπεδο της ινδικής κυβέρνησης φέρεται να έχει φτάσει η πρόταση για την από κοινού ανάπτυξη ενός νέου κινητήρα μαχητικών αεροσκαφών από τη γαλλική Safran και το ινδικό Gas Turbine Research Establishment – GTRE.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Hindustan Times, το πρόγραμμα βρίσκεται πλέον ενώπιον της Επιτροπής Ασφαλείας του Υπουργικού Συμβουλίου – Cabinet Committee on Security, CCS – και ενδέχεται να εγκριθεί πριν από τις 15 Αυγούστου 2026.

Η πληροφορία αποδίδεται από την εφημερίδα στον εκτελεστικό διευθυντή σύνταξης Σισίρ Γκούπτα και δεν συνοδεύεται από επίσημο κυβερνητικό έγγραφο ή κατονομαζόμενες πηγές του υπουργείου Άμυνας. Κατά συνέπεια, η προώθηση της πρότασης στο CCS αποτελεί ισχυρή ένδειξη προόδου, όχι ακόμη οριστική ανακοίνωση συμφωνίας.

Εφόσον το πρόγραμμα εγκριθεί με τους όρους που περιγράφονται, θα αποτελέσει ιστορικό βήμα για την ινδική αμυντική βιομηχανία. Για πρώτη φορά, η Ινδία θα επιχειρήσει να αποκτήσει όχι απλώς άδεια κατασκευής ή μεταφορά τεχνογνωσίας, αλλά πλήρη κυριότητα του κινητήρα, της αρχιτεκτονικής και των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Από τους 120 στους 140 kN

Ο νέος κινητήρας σχεδιάζεται αρχικά με ώση 120 kN, ενώ προβλέπεται η ανάπτυξη ισχυρότερης έκδοσης στα 140 kN.

Το πρόγραμμα φέρεται να περιλαμβάνει την κατασκευή και πιστοποίηση εννέα πρωτοτύπων, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες δοκιμές εδάφους, πτήσης, αντοχής και λειτουργίας σε διαφορετικά ύψη και θερμοκρασίες.

Βασική εφαρμογή θα είναι το Advanced Medium Combat Aircraft – AMCA, το μελλοντικό μαχητικό χαμηλής παρατηρησιμότητας της Ινδίας. Ο ίδιος κινητήρας προορίζεται επίσης για το υπό ανάπτυξη δικινητήριο μαχητικό αεροσκαφοφόρων, γνωστό ως Twin Engine Deck Based Fighter – TEDBF.

Το σχέδιο προβλέπει ότι η Ινδία θα κατέχει το 100% των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Η απαίτηση αυτή διαφοροποιεί αποφασιστικά το πρόγραμμα από παλαιότερες συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας με ρωσικές και γαλλικές εταιρείες.

Παρά την εγχώρια συναρμολόγηση ξένων κινητήρων, τεχνολογίες όπως η θερμή ζώνη, η κατασκευή μονοκρυσταλλικών πτερυγίων και οι πηγαίοι κώδικες των συστημάτων ελέγχου δεν είχαν παραχωρηθεί στο Νέο Δελχί.

Αυτή τη φορά η ινδική πλευρά δεν ζητεί απλώς πρόσβαση. Απαιτεί πλήρη σχεδιαστική εξουσία, έλεγχο της διαμόρφωσης, δικαιώματα αναβάθμισης και αποκλειστική ευθύνη για ολόκληρο τον κύκλο ζωής του κινητήρα.

Ο τελικός κυβερνητικός σταθμός

Η CCS προεδρεύεται από τον πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι και αποτελεί το τελικό όργανο οικονομικής έγκρισης των μεγάλων ινδικών αμυντικών προγραμμάτων.

Σε αυτή συμμετέχουν συνήθως οι υπουργοί Άμυνας, Εσωτερικών, Εξωτερικών και Οικονομικών. Οι προμήθειες αξίας άνω των 3.000 crore ρουπιών χρειάζονται την έγκρισή της πριν από την επίσημη υπογραφή μιας συμφωνίας.

Η διαδρομή του φακέλου Safran–GTRE διαφέρει από τη συνηθισμένη διαδικασία αγοράς οπλικών συστημάτων. Δεν πρόκειται για κλασική προμήθεια βάσει της ινδικής Defence Acquisition Procedure, η οποία περιλαμβάνει αίτημα πληροφοριών, επιχειρησιακές απαιτήσεις, έγκριση αναγκαιότητας, πρόσκληση υποβολής προσφορών, τεχνικές αξιολογήσεις και δοκιμές.

Το πρόγραμμα αντιμετωπίζεται ως αναπτυξιακή έγκριση του Οργανισμού Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης – DRDO. Επομένως, δεν περιλαμβάνει ούτε Acceptance of Necessity ούτε Request for Proposal.

Ο φάκελος φέρεται να πέρασε από το υπουργείο Άμυνας, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας και το υπουργείο Οικονομικών πριν φτάσει στην CCS. Η Γραμματεία του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας αξιολόγησε, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, κατά πόσο το πρόγραμμα εξυπηρετεί τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές ανάγκες της χώρας.

Παρόμοια διαδικασία ακολουθήθηκε και για το ίδιο το AMCA. Η CCS ενέκρινε τον Μάρτιο του 2024 το πρόγραμμα ανάπτυξης του αεροσκάφους, με εκτιμώμενο προϋπολογισμό 15.000 crore ρουπιών, ενώ τον Μάιο του 2025 εγκρίθηκε το μοντέλο εκτέλεσης.

Η πρώτη επίσημη επιβεβαίωση για τη Safran

Ο Ινδός υπουργός Άμυνας Ρατζνάθ Σινγκ είχε επιβεβαιώσει τον Αύγουστο του 2025 ότι η χώρα βρισκόταν κοντά στην έναρξη συνεργασίας με τη γαλλική Safran για την κατασκευή κινητήρων.

Τρεις μήνες αργότερα, ο διευθύνων σύμβουλος της Safran, Ολιβιέ Αντριές, μίλησε δημόσια για κοινή ανάπτυξη με τον DRDO και πλήρη μεταφορά των αναγκαίων τεχνολογιών.

Στη σχετική δέσμευση συμπεριέλαβε την κρίσιμη θερμή ζώνη του κινητήρα, δηλαδή το τμήμα που λειτουργεί υπό τις υψηλότερες θερμοκρασίες και πιέσεις και αποτελεί μία από τις δυσκολότερες τεχνολογίες της αεροδιαστημικής βιομηχανίας.

Ο Αντριές είχε τοποθετήσει το συνολικό ύψος της προσπάθειας περίπου στα 610 δισ. ινδικές ρουπίες, για χρονικό ορίζοντα μίας δεκαετίας ή περισσότερο. Ωστόσο, δεν έχει δημοσιοποιηθεί επίσημος κυβερνητικός προϋπολογισμός.

Από τα 20.000 στα 61.000 crore – Το θολό κόστος

Οι εκτιμήσεις που έχουν κυκλοφορήσει για την αξία του προγράμματος αποκλίνουν εντυπωσιακά.

Δημοσιεύματα κάνουν λόγο για ποσά άνω των 20.000 crore, περίπου 30.000 crore ή ακόμη και 61.000 crore ρουπιών.

Δεν είναι βέβαιο ότι η υψηλότερη εκτίμηση αφορά αποκλειστικά τη συμφωνία με τη Safran. Ο εν αποστρατεία υποπτέραρχος Βίκας Ντιβέντι έχει συνδέσει το ποσό των 61.000 crore με τη συνολική και μακροχρόνια χρηματοδότηση μιας Εθνικής Αποστολής Αεροπορικών Κινητήρων, την οποία δεν διέθεσε ποτέ το πρόγραμμα Kaveri.

Παραμένει επίσης άγνωστη η μετοχική δομή της κοινής επιχείρησης, καθώς και ο ακριβής καταμερισμός χρηματοδότησης, ευθυνών και βιομηχανικού έργου ανάμεσα στη Safran, το GTRE και τις ινδικές ιδιωτικές εταιρείες.

Η Rolls-Royce δεν έχει εξαφανιστεί από το κάδρο

Παρά την πληροφορία ότι η πρόταση Safran–GTRE βρίσκεται ενώπιον της CCS, άλλα δημοσιεύματα δείχνουν ότι η επιλογή του ξένου εταίρου δεν έχει επιβεβαιωθεί οριστικά από την ινδική κυβέρνηση.

Το ThePrint μετέδωσε στις 23 Ιουνίου 2026 ότι η Rolls-Royce είχε καταθέσει τελική πρόταση, υποσχόμενη δοκιμή του πυρήνα το 2030, πρώτη πτήση το 2034 και έναρξη παραγωγής το 2036.

Η βρετανική εταιρεία φέρεται επίσης να πρόσφερε πλήρη μεταφορά τεχνολογίας και παραμονή των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας στην Ινδία, ζητώντας την υπογραφή συμφωνίας έως το τέλος του 2026.

Την 1η Ιουλίου, οι Times of India ανέφεραν ότι τόσο η Safran όσο και η Rolls-Royce είχαν καταθέσει τελικές οικονομικές προτάσεις. Επομένως, μέχρι να υπάρξει επίσημη απόφαση της CCS, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι ο ανταγωνισμός παραμένει ανοιχτός ή ότι ορισμένοι όροι εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Η Ινδία απαιτεί αποκλειστική κυριότητα

Η βασική ινδική απαίτηση ξεπερνά κατά πολύ την παραδοσιακή έννοια της μεταφοράς τεχνολογίας.

Το Νέο Δελχί θέλει τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας να ανήκουν αποκλειστικά στην Ινδία. Η Safran δεν θα πρέπει να έχει δικαίωμα να επαναχρησιμοποιήσει ή να προσαρμόσει τη νέα αρχιτεκτονική σε προϊόντα της για άλλες διεθνείς αγορές.

Η Ινδία επιδιώκει επίσης:

  • πλήρη σχεδιαστική αρμοδιότητα,
  • έλεγχο κάθε μελλοντικής διαμόρφωσης,
  • πρόσβαση στους πηγαίους κώδικες,
  • δικαιώματα εγχώριας παραγωγής και αναβάθμισης,
  • αποκλειστική κυριότητα του κύκλου υποστήριξης,
  • έλεγχο των διεπαφών και των τεχνικών εγγράφων.

Η σκληρή αυτή θέση αποτυπώνει το βασικό δίδαγμα που έχει αντλήσει η Ινδία από δεκαετίες ξένων προμηθειών: η συναρμολόγηση ενός συστήματος στο εσωτερικό δεν ισοδυναμεί με τεχνολογική ανεξαρτησία.

Η βαριά κληρονομιά του Kaveri

Το GTRE δεν μπαίνει στη συνεργασία με άδεια χέρια. Διαθέτει εγκαταστάσεις 64 στρεμμάτων στην Μπανγκαλόρ, 240 επιστήμονες και περίπου 400 τεχνικούς.

Το πρόγραμμα Kaveri, το οποίο άρχισε τη δεκαετία του 1980, παρήγαγε εννέα πλήρεις πρωτότυπους κινητήρες, από K1 έως K9, τέσσερις πυρήνες Kabini και συνολικά 3.217 δοκιμές.

Ο GTX-35VS Kaveri έφτασε περίπου τα 70,4 kN ώσης με μετάκαυση, έναντι απαίτησης 81 kN. Η αδυναμία επίτευξης των απαιτούμενων επιδόσεων οδήγησε το 2008 στην αποσύνδεσή του από το πρόγραμμα του Tejas.

Ο Kaveri, πάντως, πέρασε και σε πτητικές δοκιμές. Η πρώτη πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2010 σε ιπτάμενο δοκιμαστήριο Il-76 του Ινστιτούτου Ερευνών Πτήσης Γκρόμοφ, κοντά στη Μόσχα.

Η εμπειρία του προγράμματος προσέφερε στην Ινδία τεχνογνωσία, προσωπικό και υποδομές, χωρίς όμως να της εξασφαλίσει έναν πλήρως επιχειρησιακό κινητήρα μαχητικού.

Τα πρώτα βήματα για την εγχώρια «θερμή ζώνη»

Η αλυσίδα παραγωγής της κρίσιμης θερμής ζώνης έχει αρχίσει να διαμορφώνεται στο εσωτερικό της Ινδίας.

Τον Οκτώβριο του 2025 η PTC Industries έλαβε παραγγελία από το GTRE για εργασίες επεξεργασίας μονοκρυσταλλικών πτερυγίων στροβίλου, έτοιμων προς τοποθέτηση.

Ήταν η πρώτη φορά που ινδική εταιρεία ανέλαβε εργασίες τέτοιας πολυπλοκότητας, οι οποίες περιλαμβάνουν μηχανική κατεργασία, συγκόλληση, θερμική επεξεργασία σε κενό και εφαρμογή θερμικών προστατευτικών επιστρώσεων.

Παράλληλα, το GTRE κατασκευάζει στο Ρατζανουκούντε, κοντά στην Μπανγκαλόρ, διπλό δοκιμαστήριο κινητήρων ισχύος έως 130 kN. Η εγκατάσταση προορίζεται τόσο για τον Kaveri χωρίς μετάκαυση όσο και για τον νέο κινητήρα του AMCA.

Τα δύο μεγάλα κενά

Παρά την πρόοδο, δύο κρίσιμες υποδομές παραμένουν στα σχέδια.

Η Ινδία δεν διαθέτει εγχώρια εγκατάσταση δοκιμών κινητήρων σε συνθήκες μεγάλου υψομέτρου και εξακολουθεί να στέλνει κινητήρες στη Ρωσία για σχετική πιστοποίηση.

Το GTRE σχεδιάζει την κατασκευή συγκροτήματος κοντά στο φράγμα Nagarjuna Sagar, στην Τελανγκάνα, για κινητήρες ώσης 110 έως 130 kN. Το έργο, όμως, αναμένει χρηματοδότηση.

Δεν υπάρχει επίσης εγχώριο ιπτάμενο δοκιμαστήριο. Για την κάλυψη του κενού προβλέπεται η μετατροπή δύο μαχητικών Su-30MKI, ώστε να χρησιμοποιηθούν για πτητικές δοκιμές κινητήρων.

Χωρίς αυτές τις υποδομές, ακόμη και ένας κινητήρας ινδικής ιδιοκτησίας θα εξακολουθεί να εξαρτάται από ξένες εγκαταστάσεις για κρίσιμα στάδια της πιστοποίησής του.

Οι παλιές αποτυχίες και το στοίχημα της Safran

Οι προηγούμενες γαλλοϊνδικές συνομιλίες για κινητήρες είχαν ναυαγήσει ακριβώς στα σημεία που σήμερα παρουσιάζονται ως βασικό περιεχόμενο της συμφωνίας.

Η Safran εμφανιζόταν απρόθυμη να παραχωρήσει την τεχνολογία του πυρήνα υψηλών θερμοκρασιών και την παραγωγή μονοκρυσταλλικών πτερυγίων. Τον Νοέμβριο του 2025, όμως, η διοίκησή της δεσμεύθηκε δημοσίως για πλήρη μεταφορά αυτών των τεχνολογιών.

Το εάν η δέσμευση θα αποτυπωθεί αυτούσια στο τελικό συμβόλαιο αποτελεί το σημαντικότερο σημείο της διαπραγμάτευσης.

Η Ινδία δεν θέλει άλλη μία συμφωνία στην οποία θα κατασκευάζει ξένο κινητήρα χωρίς να μπορεί να τον τροποποιήσει, να τον εξελίξει ή να τον υποστηρίξει ανεξάρτητα.

Το παράλληλο αδιέξοδο με την General Electric

Την ίδια ώρα, παραμένει ανοιχτό το ζήτημα του ενδιάμεσου κινητήρα για το AMCA Mk1 και το Tejas Mk2.

Η συμφωνία μεταφοράς τεχνολογίας για τον αμερικανικό GE F414 δεν έχει ακόμη υπογραφεί. Οι διαπραγματεύσεις φέρονται να έχουν κολλήσει μετά την αύξηση της εκτιμώμενης τιμής ανά κινητήρα από τα αρχικά 70–80 crore σε περισσότερα από 200 crore ρουπίες.

Παράλληλα, οι παραδόσεις των F404 για το Tejas Mk1A ξεπέρασαν την προθεσμία του Μαρτίου 2026, με ολοκληρωμένα αεροσκάφη να περιμένουν τους κινητήρες τους.

Η κατάσταση αυτή ενισχύει την αποφασιστικότητα του Νέου Δελχί να αποκτήσει εγχώρια τεχνολογική βάση και να μειώσει την εξάρτηση από ξένους προμηθευτές.

Η υπόθεση του κινητήρα Safran–GTRE δεν αφορά απλώς ένα ακόμη εξοπλιστικό πρόγραμμα. Αφορά την ικανότητα της Ινδίας να σχεδιάζει, να κατασκευάζει και να εξελίσσει μόνη της την καρδιά των μελλοντικών μαχητικών της.

Το AMCA μπορεί να αποκτήσει ινδική άτρακτο, ινδικά ηλεκτρονικά και ινδικά όπλα. Χωρίς εγχώριο κινητήρα, όμως, η στρατηγική αυτονομία θα παραμένει ημιτελής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί τώρα να αλλάξει το Νέο Δελχί.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή