Μια υπόθεση με σοβαρές προεκτάσεις για τη διεθνή ασφάλεια αποκαλύπτεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς ένας άνδρας με διασυνδέσεις με τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν φέρεται να συντόνιζε, μέσα από ομοσπονδιακή φυλακή της Νέας Υόρκης, σχέδιο τρομοκρατικής επίθεσης εναντίον βρετανικής αεροπορικής βάσης που φιλοξενούσε αμερικανικά στρατηγικά βομβαρδιστικά. Σύμφωνα με το CNN και το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης, ο κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε κωδικοποιημένες συνομιλίες με συγγενείς του για να μεταφέρει οδηγίες και να εξασφαλίζει χρηματοδότηση, παρά τους αυστηρούς περιορισμούς στις επικοινωνίες του.

Η υπόθεση ήρθε στο φως στις 10 Νοεμβρίου 2026, όταν το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης δημοσιοποίησε αναθεωρημένο κατηγορητήριο οκτώ σημείων εναντίον τριών ανδρών, τους οποίους συνδέει με σχεδόν 20 τρομοκρατικές επιθέσεις και απόπειρες επιθέσεων στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Πρόκειται για τον Μοχάμαντ Μπακέρ Σαάντ Νταούντ αλ Σαάντι, με διπλή ιρανική και ιρακινή υπηκοότητα, τον Ιρανό Μοχσέν Μοχατζερί και τον Ιρακινό Μοχάμαντ Άλι αλ Χασάνι.

Οι αμερικανικές αρχές υποστηρίζουν ότι οι τρεις άνδρες δραστηριοποιούνταν στο πλαίσιο δικτύου που συνδεόταν με την Κατάιμπ Χεζμπολάχ, ιρακινή ένοπλη οργάνωση που υποστηρίζεται από την Τεχεράνη, και τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC). Αμφότερες οι οργανώσεις έχουν χαρακτηριστεί τρομοκρατικές από τις ΗΠΑ.

Στόχος η βάση RAF Fairford και τα αμερικανικά βομβαρδιστικά

Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται η απόπειρα επίθεσης εναντίον της αεροπορικής βάσης RAF Fairford, στη νοτιοδυτική Αγγλία, η οποία χρησιμοποιήθηκε από τις αμερικανικές δυνάμεις για επιχειρήσεις κατά του Ιράν.

Στην εγκατάσταση είχαν αναπτυχθεί αμερικανικά στρατηγικά βομβαρδιστικά B-1, γεγονός που την καθιστούσε στόχο ιδιαίτερης στρατιωτικής σημασίας.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο αλ Χασάνι ανέλαβε τον επιχειρησιακό συντονισμό της σχεδιαζόμενης επίθεσης, ενώ ο Μοχατζερί φέρεται να συμμετείχε στο δίκτυο υποστήριξης.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου, τρία λευκά βαν κατευθύνθηκαν προς τη βάση. Ορισμένα μετέφεραν βαρέλια καυσίμων, ενώ είχαν τοποθετηθεί στα οχήματα διακριτικά εταιρείας διανομής καυσίμων.

Κατά τις αμερικανικές αρχές, οι ύποπτοι σχεδίαζαν να χρησιμοποιήσουν τα οχήματα ως αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς.

Ωστόσο, τουλάχιστον δύο από τα βαν εμποδίστηκαν να συνεχίσουν την πορεία τους λόγω των μέτρων ασφαλείας. Τα ξημερώματα της 27ης Σεπτεμβρίου, η βρετανική αστυνομία εντόπισε τα οχήματα και προχώρησε σε συλλήψεις.

Συνολικά επτά άνδρες συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της έρευνας. Αρχικά αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους, ενώ ακολούθησαν νέες συλλήψεις και απαγγελία κατηγοριών σε δύο εξ αυτών βάσει της βρετανικής νομοθεσίας περί εθνικής ασφάλειας.

Παρότι στα οχήματα εντοπίστηκαν καύσιμα, δεν βρέθηκαν εκρηκτικές ύλες.

Συντόνιζε την επιχείρηση μέσα από φυλακή στο Μπρούκλιν

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο της υπόθεσης αφορά τον ρόλο του αλ Σαάντι.

Ο 32χρονος είχε συλληφθεί τον Μάιο του 2026 και κρατούνταν στο Metropolitan Detention Center του Μπρούκλιν, αντιμετωπίζοντας ήδη κατηγορίες για συμμετοχή σε τρομοκρατικές δραστηριότητες.

Παρά την κράτησή του, οι εισαγγελείς υποστηρίζουν ότι εξακολουθούσε να συντονίζει τις ενέργειες συνεργατών του στο εξωτερικό.

Για να παρακάμπτει τους περιορισμούς των επικοινωνιών του, φέρεται να χρησιμοποιούσε τις τηλεφωνικές συνομιλίες με τη μητέρα και την αδελφή του στο Ιράκ.

Μέσω αυτών μετέφερε κωδικοποιημένες οδηγίες προς τον Μοχατζερί και τον αλ Χασάνι.

Οι συνομιλητές χρησιμοποιούσαν ψευδώνυμα και συγκεκριμένες εκφράσεις, ώστε να αποφεύγουν την άμεση αναφορά στις σχεδιαζόμενες επιχειρήσεις.

Χαρακτηριστική είναι η χρήση της λέξης «δουλειά», την οποία, σύμφωνα με τις αμερικανικές αρχές, ο αλ Σαάντι χρησιμοποιούσε για να περιγράφει τρομοκρατικές ενέργειες.

Σε συνομιλία του Ιουλίου, ο κρατούμενος ρώτησε την αδελφή του εάν η «παλιά τους δουλειά» είχε ακυρωθεί ή απλώς ανασταλεί.

Η απάντηση που φέρεται να έλαβε ήταν αποκαλυπτική:

«Δεν έχει ακυρωθεί».

Οι εισαγγελείς θεωρούν ότι οι συνομιλίες αυτές αποδεικνύουν πως ο κατηγορούμενος προσπαθούσε να διατηρήσει ενεργό το δίκτυο των συνεργατών του, παρά την κράτησή του.

Η συνομιλία της 24ης Σεπτεμβρίου που μπήκε στο μικροσκόπιο

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται σε τηλεφωνική επικοινωνία του αλ Σαάντι με την οικογένειά του στις 24 Σεπτεμβρίου 2026, λίγες ημέρες πριν από την αποτυχημένη επιχείρηση στη RAF Fairford.

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, ο κατηγορούμενος φέρεται να ζήτησε πληροφορίες για τον αλ Χασάνι, αναφερόμενος σε αυτόν με το όνομα «Άλι».

Στη συνέχεια, σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, έδωσε την οδηγία:

«Δώστε του χρήματα για να μπορέσουμε να το κάνουμε».

Τρεις ημέρες αργότερα, πραγματοποιήθηκε η αποτυχημένη απόπειρα προσέγγισης της βρετανικής αεροπορικής εγκατάστασης.

Η χρονική εγγύτητα μεταξύ της συνομιλίας και της επιχείρησης αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία στα οποία στηρίζεται το αμερικανικό κατηγορητήριο.

Μάλιστα, ο αλ Σαάντι είχε ήδη υπαχθεί σε ειδικά διοικητικά μέτρα κράτησης, γνωστά ως SAMs, τα οποία περιορίζουν αυστηρά τις επαφές κρατουμένων που θεωρούνται επικίνδυνοι για την εθνική ασφάλεια.

Η αμερικανική κυβέρνηση είχε επικαλεστεί τον κίνδυνο οι επικοινωνίες του να οδηγήσουν σε θανάτους, σοβαρούς τραυματισμούς ή εκτεταμένες καταστροφές.

Παρά τους περιορισμούς, οι αρχές υποστηρίζουν ότι κατάφερε να αξιοποιήσει τις επιτρεπόμενες οικογενειακές επικοινωνίες για να διαβιβάζει μηνύματα.

Οι διασυνδέσεις με τον Σουλεϊμανί και την ηγεσία του Ιράν

Σύμφωνα με το CNN, οι αμερικανικές εισαγγελικές αρχές αποδίδουν στον αλ Σαάντι ιδιαίτερα στενές σχέσεις με πρόσωπα της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας της Τεχεράνης.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται ο Κασέμ Σουλεϊμανί, ο πρώην διοικητής της Δύναμης Κουντς των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, ο οποίος σκοτώθηκε σε αμερικανικό πλήγμα στη Βαγδάτη τον Ιανουάριο του 2020.

Κατά τους εισαγγελείς, ο αλ Σαάντι ήταν τόσο κοντά στον Σουλεϊμανί ώστε χαρακτηριζόταν «σαν γιος» του.

Το αμερικανικό δίκτυο αναφέρει ακόμη ότι ο κατηγορούμενος φέρεται να είχε επαφές με τον πρώην ανώτατο ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος σκοτώθηκε κατά την έναρξη των αμερικανοϊσραηλινών επιθέσεων τον Φεβρουάριο του 2026.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των αμερικανικών αρχών, ο αλ Σαάντι είχε προειδοποιήσει τον Χαμενεΐ για το ενδεχόμενο αμερικανικού στρατιωτικού πλήγματος λίγες ημέρες πριν από την έναρξη του πολέμου.

Οι αναφορές αυτές, εφόσον επιβεβαιωθούν δικαστικά, θα μπορούσαν να αποτυπώνουν το εύρος των επαφών του κατηγορουμένου με την ιρανική στρατιωτική ηγεσία.

Στο στόχαστρο εβραϊκές εγκαταστάσεις στην Ευρώπη και συναγωγή στη Νέα Υόρκη

Οι αμερικανικές αρχές δεν περιορίζουν τη δράση του δικτύου στην απόπειρα επίθεσης στη βρετανική βάση.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι τρεις άνδρες συνδέονται με σχεδόν 20 επιθέσεις και απόπειρες επιθέσεων σε ευρωπαϊκές χώρες και στις ΗΠΑ.

Μεταξύ των στόχων περιλαμβάνονταν εβραϊκά ιδρύματα και συναγωγές.

Ο αλ Σαάντι φέρεται να παρακολουθούσε εξ αποστάσεως επιθέσεις μέσω βιντεοκλήσεων, ενώ στη συνέχεια αξιοποιούσε το υλικό για προπαγανδιστικούς σκοπούς.

Παράλληλα, κατηγορείται ότι επιχείρησε να οργανώσει επιθέσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, μεταξύ άλλων εναντίον συναγωγής στο Μανχάταν.

Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, επιδίωξε να στρατολογήσει πρόσωπο για την εκτέλεση των σχεδίων του, χωρίς να γνωρίζει ότι επικοινωνούσε με μυστικό συνεργάτη των αμερικανικών διωκτικών αρχών.

Μετά τη σύλληψή του στο εξωτερικό και τη μεταφορά του στις ΗΠΑ, οι ερευνητές φέρεται να εντόπισαν στις ηλεκτρονικές συσκευές του φωτογραφίες και άλλο υλικό που, κατά την εκτίμησή τους, τεκμηριώνουν τη σχέση του με οργανώσεις συνδεδεμένες με το Ιράν.

Οι εισαγγελείς υποστηρίζουν επίσης ότι είχε αναλάβει δραστηριότητες προπαγάνδας, ψυχολογικών επιχειρήσεων και συλλογής στρατιωτικών πληροφοριών.

Η υπόθεση αναδεικνύει την απειλή των διακρατικών δικτύων

Η αποκάλυψη της υπόθεσης έχει προκαλέσει σοβαρό προβληματισμό στις αμερικανικές και βρετανικές υπηρεσίες ασφαλείας.

Η RAF Fairford αποτελεί σημαντική εγκατάσταση για την ανάπτυξη αμερικανικών βομβαρδιστικών στην Ευρώπη, με επιχειρησιακό ρόλο στις συγκρούσεις της Μέσης Ανατολής.

Η φερόμενη προσπάθεια επίθεσης στη βάση, σε συνδυασμό με τις κατηγορίες για οργανωμένη δράση σε διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες, αναδεικνύει την πρόκληση αντιμετώπισης δικτύων που μπορούν να αξιοποιούν συνεργάτες σε πολλά κράτη.

Η βρετανική αντιτρομοκρατική αστυνομία έχει εκτιμήσει ότι η εμπλοκή του ιρανικού κράτους στην υπόθεση είναι εξαιρετικά πιθανή. Η Τεχεράνη, ωστόσο, έχει αρνηθεί οποιαδήποτε ανάμειξη στο περιστατικό.

Η αμερικανική Δικαιοσύνη αποδίδει στους τρεις κατηγορουμένους σοβαρά αδικήματα, μεταξύ των οποίων συνωμοσία για παροχή υλικής υποστήριξης σε τρομοκρατικές οργανώσεις, χρηματοδότηση τρομοκρατίας και σχεδιασμό βομβιστικών επιθέσεων.

Ορισμένες από τις κατηγορίες επισύρουν ακόμη και ισόβια κάθειρξη.

Επισημαίνεται ότι πρόκειται για κατηγορίες των αμερικανικών εισαγγελικών αρχών και όχι για δικαστικά αποδεδειγμένα γεγονότα. Ο αλ Σαάντι έχει δηλώσει αθώος για τις αρχικές κατηγορίες, ενώ και οι τρεις κατηγορούμενοι τεκμαίρονται αθώοι μέχρι την έκδοση καταδικαστικής απόφασης.

Η ενεργειακή ασφάλεια αποκτά ολοένα μεγαλύτερη στρατηγική σημασία για την Ινδία, καθώς οι πολεμικές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και οι διαταραχές στις διεθνείς αγορές καυσίμων αναδεικνύουν τις ευπάθειες μιας οικονομίας που καλείται να καλύψει τις ανάγκες περισσότερων από 1,4 δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

Στις 4 Νοεμβρίου 2026, το υπουργικό συμβούλιο της Ινδίας ενέκρινε πρόγραμμα κρατικής χρηματοδοτικής στήριξης ύψους 14.500 crore ρουπιών, περίπου 1,5 δισ. δολαρίων, για την ανάπτυξη υποδομών αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας συνολικής χωρητικότητας 92 γιγαβατωρών (GWh).

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της ινδικής κυβέρνησης, το πρόγραμμα θα υλοποιηθεί κατά την περίοδο 2026-2027 έως 2030-2031, με την προσδοκία ότι θα κινητοποιήσει συνολικές επενδύσεις 97.600 crore ρουπιών, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 10 δισ. δολάρια.

Το σχέδιο για 92 γιγαβατώρες αποθήκευσης

Η νέα πρωτοβουλία αποσκοπεί στην αντιμετώπιση ενός από τα σημαντικότερα προβλήματα της ενεργειακής μετάβασης: της αδυναμίας αποθήκευσης μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας που παράγονται από ανανεώσιμες πηγές.

Το πρόγραμμα προβλέπει τη δημιουργία τριών κατηγοριών υποδομών:

• 60 GWh μέσω συστημάτων αντλησιοταμίευσης, τα οποία αξιοποιούν υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις για την αποθήκευση ενέργειας.

• 30 GWh μέσω μεγάλων συστημάτων συσσωρευτών.

• 2 GWh μέσω αναδυόμενων τεχνολογιών αποθήκευσης.

Η νέα δυναμικότητα αντιστοιχεί περίπου στο 170% της υφιστάμενης δυνατότητας αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας μεγάλης κλίμακας της χώρας.

Ο στόχος είναι η Ινδία να μπορεί να αξιοποιεί την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από φωτοβολταϊκά και αιολικά πάρκα ακόμη και όταν οι καιρικές συνθήκες δεν επιτρέπουν την άμεση παραγωγή της.

Η αποθήκευση αποκτά ιδιαίτερη σημασία κατά τις βραδινές ώρες, όταν η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας αυξάνεται, ενώ η παραγωγή από φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις μηδενίζεται. Χωρίς επαρκείς δυνατότητες αποθήκευσης, το ηλεκτρικό σύστημα εξακολουθεί να εξαρτάται από συμβατικούς σταθμούς παραγωγής, κυρίως από μονάδες που χρησιμοποιούν άνθρακα.

Οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή και η ενεργειακή ασφάλεια

Η απόφαση του Νέου Δελχί έχει και σαφή γεωπολιτική διάσταση.

Όπως επισημαίνει δημοσίευμα της Khaleej Times της 6ης Νοεμβρίου, οι πρόσφατες πολεμικές εξελίξεις που εμπλέκουν τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και το Ιράν έχουν αναδείξει τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η Ινδία από τις διαταραχές στην προμήθεια καυσίμων.

Η ινδική οικονομία παραμένει ιδιαίτερα ευάλωτη στις μεταβολές των διεθνών ενεργειακών τιμών και στις κρίσεις που επηρεάζουν τις θαλάσσιες οδούς μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Για μια χώρα με τεράστιες βιομηχανικές ανάγκες, ταχέως αναπτυσσόμενες υποδομές και συνεχώς αυξανόμενη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, η διαφοροποίηση του ενεργειακού μείγματος αποτελεί ζήτημα οικονομικής σταθερότητας και εθνικής ασφάλειας.

Η ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής από ανανεώσιμες πηγές, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη υποδομών αποθήκευσης, επιδιώκεται να περιορίσει την ανάγκη χρήσης εισαγόμενων ορυκτών καυσίμων και να μειώσει την έκθεση της χώρας σε εξωτερικούς ενεργειακούς κλυδωνισμούς.

Μόντι: Περισσότερη ενεργειακή ασφάλεια και αξιόπιστη ηλεκτροδότηση

Ο πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι παρουσίασε την κυβερνητική απόφαση ως σημαντικό βήμα προς την ενίσχυση της ενεργειακής αυτονομίας.

Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, στις 4 Νοεμβρίου, αναφέρθηκε στην έγκριση της κρατικής χρηματοδότησης και στις επενδύσεις που αναμένεται να κινητοποιηθούν.

Όπως υπογράμμισε, η πρωτοβουλία αποσκοπεί στην εξασφάλιση πιο αξιόπιστης ηλεκτροδότησης, στην ευρύτερη ενσωμάτωση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και στην ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας της Ινδίας.

Ο στόχος των 500 GW έως το 2030

Η Ινδία έχει θέσει ως στρατηγικό στόχο την εγκατάσταση 500 γιγαβάτ ηλεκτροπαραγωγικής ισχύος από πηγές που δεν χρησιμοποιούν ορυκτά καύσιμα έως το 2030.

Παράλληλα, επιδιώκει να επιτύχει καθαρές μηδενικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου έως το 2070.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει η Khaleej Times, τον Ιούλιο του 2026 περισσότερο από το ήμισυ της συνολικής εγκατεστημένης ηλεκτροπαραγωγικής ισχύος της χώρας προερχόταν από μη ορυκτές πηγές.

Τον Σεπτέμβριο του 2026 η εγκατεστημένη ισχύς των φωτοβολταϊκών είχε φτάσει περίπου τα 171 GW, ενώ η συνολική ισχύς των μεγάλων και μικρών υδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων ανερχόταν σε περίπου 57 GW.

Η ανάπτυξη της ηλιακής ενέργειας συγκεντρώνεται κυρίως στις πολιτείες Ρατζαστάν, Γκουτζαράτ, Μαχαράστρα, Ταμίλ Ναντού και Καρνατάκα.

Αντίστοιχα, τα σημαντικότερα υδροηλεκτρικά έργα βρίσκονται στις περιοχές των Ιμαλαΐων, όπως το Χιματσάλ Πραντές και το Ουταραχάντ, καθώς και σε περιοχές της Καρνατάκα.

Παρά την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών, η χώρα εξακολουθεί να στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον άνθρακα για την κάλυψη των αυξανόμενων ενεργειακών αναγκών της.

Το μεγάλο έλλειμμα στην αποθήκευση

Η ανάπτυξη των υποδομών αποθήκευσης δεν έχει ακολουθήσει τον ίδιο ρυθμό με την επέκταση της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές.

Οι εκτιμήσεις της ινδικής κυβέρνησης δείχνουν ότι έως το οικονομικό έτος 2031-2032 θα απαιτούνται περίπου 411 GWh συνολικής αποθηκευτικής ικανότητας.

Από αυτές, περίπου 236 GWh προβλέπεται να προέρχονται από συστήματα μπαταριών και 175 GWh από εγκαταστάσεις αντλησιοταμίευσης.

Ωστόσο, έως τον Σεπτέμβριο του 2026 η λειτουργική δυναμικότητα αποθήκευσης μέσω μπαταριών ανερχόταν σε μόλις 9,1 GWh, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται το δημοσίευμα.

Το συγκεκριμένο μέγεθος αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 4% των προβλεπόμενων αναγκών αποθήκευσης μέσω συσσωρευτών για το 2031-2032.

Η απόσταση μεταξύ των σημερινών δυνατοτήτων και των μελλοντικών αναγκών εξηγεί γιατί το Νέο Δελχί επιδιώκει να επιταχύνει τις επενδύσεις στον συγκεκριμένο τομέα.

Υποχρεωτική συμμετοχή της ινδικής βιομηχανίας

Μία από τις σημαντικότερες προβλέψεις του προγράμματος αφορά την ενίσχυση της εγχώριας παραγωγικής βάσης.

Η κυβέρνηση καθιερώνει υποχρεωτική ελάχιστη εγχώρια συμμετοχή 40% για τα έργα αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες που θα ενταχθούν στο πρόγραμμα.

Η πρόβλεψη αποσκοπεί στη δημιουργία ευκαιριών για τις ινδικές επιχειρήσεις και στη σταδιακή μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενα εξαρτήματα και τεχνολογίες.

Η χρηματοδοτική στήριξη θα χορηγείται μέσω μηχανισμού κάλυψης του χρηματοδοτικού κενού των έργων (Viability Gap Funding), ώστε επενδύσεις υψηλού αρχικού κόστους να καταστούν οικονομικά βιώσιμες.

Στη διαδικασία θα μπορούν να συμμετέχουν δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις, ενώ η επιλογή των έργων θα πραγματοποιείται μέσω ανταγωνιστικών διαδικασιών.

Επενδύσεις και στο λίθιο και το νικέλιο

Παράλληλα με τις υποδομές αποθήκευσης, η Ινδία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της στην αλυσίδα εφοδιασμού κρίσιμων ορυκτών.

Η κυβέρνηση έχει εγκρίνει ξεχωριστό πρόγραμμα χρηματοδότησης περίπου 300 εκατ. δολαρίων για την ανάπτυξη τεσσάρων εγχώριων μονάδων επεξεργασίας λιθίου και νικελίου.

Τα δύο μέταλλα χρησιμοποιούνται ευρέως στην κατασκευή μπαταριών ηλεκτρικών οχημάτων, συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας και ηλεκτρονικών προϊόντων.

Η εξάρτηση της Ινδίας από εισαγόμενα επεξεργασμένα κρίσιμα ορυκτά αποτελεί σημαντική πρόκληση για τις φιλοδοξίες της στον τομέα της καθαρής ενέργειας.

Με την ανάπτυξη εγχώριων μονάδων επεξεργασίας, το Νέο Δελχί επιχειρεί να αποκτήσει μεγαλύτερο έλεγχο σε κρίσιμα στάδια της εφοδιαστικής αλυσίδας.

Η ενεργειακή μετάβαση ως ζήτημα εθνικής στρατηγικής

Η Ινδία, τρίτος μεγαλύτερος εκπομπός αερίων του θερμοκηπίου παγκοσμίως μετά την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αντιμετωπίζει την πρόκληση να συνδυάσει τη βιομηχανική ανάπτυξη με τον περιορισμό των εκπομπών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP), που επικαλείται το δημοσίευμα, οι εκπομπές της ανήλθαν το 2025 σε περίπου 4,5 δισεκατομμύρια τόνους ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα, χωρίς να υπολογίζονται οι χρήσεις γης και η δασοπονία.

Ωστόσο, οι κατά κεφαλήν εκπομπές της, περίπου 3,1 τόνοι, παραμένουν σημαντικά χαμηλότερες από τον παγκόσμιο μέσο όρο των 6,4 τόνων.

Η ινδική κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να μειώσει κατά 45% την ένταση εκπομπών της οικονομίας έως το 2030, συγκριτικά με τα επίπεδα του 2005.

Το νέο πρόγραμμα αποθήκευσης ενέργειας εντάσσεται σε αυτή την προσπάθεια, αποκτώντας όμως και ευρύτερη στρατηγική διάσταση.

Για το Νέο Δελχί, η ενεργειακή μετάβαση δεν αφορά αποκλειστικά την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Συνδέεται με την ασφάλεια του ηλεκτρικού συστήματος, την εγχώρια βιομηχανική παραγωγή, την προστασία της οικονομίας από εξωτερικές κρίσεις και τη μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενους ενεργειακούς πόρους.

Η Αρμενία επαναπροσδιορίζει τη στρατηγική ασφαλείας της, αμφισβητώντας ανοιχτά τη ρωσική προστασία, επιμένοντας στην ανάγκη ισχυρής αποτρεπτικής άμυνας έναντι της Τουρκίας και απορρίπτοντας τις απαιτήσεις του Αζερμπαϊτζάν για αλλαγή του Συντάγματός της. Παράλληλα, η κυβέρνηση του Νικόλ Πασινιάν προωθεί το σχέδιο TRIPP, το οποίο παρουσιάζει ως ιστορική ευκαιρία για την οικονομική και συγκοινωνιακή διασύνδεση του Νοτίου Καυκάσου.

Οι εξελίξεις αυτές βρέθηκαν στο επίκεντρο του ελληνόφωνου δελτίου ειδήσεων «Η Φωνή της Αρμενίας», που παρουσιάζει η Λιάνα Μανουκιάν στη Δημόσια Ραδιοφωνία της Αρμενίας.

Σιμωνιάν: Η Τουρκία πρέπει να γνωρίζει ότι το κόστος μιας επίθεσης θα είναι δυσβάσταχτο

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι δηλώσεις του προέδρου της αρμενικής Εθνοσυνέλευσης, Αλέν Σιμωνιάν, σχετικά με την αποτρεπτική ισχύ που πρέπει να αποκτήσουν οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας.

Ο Σιμωνιάν υποστήριξε ότι η Αρμενία χρειάζεται έναν στρατό αρκετά ισχυρό ώστε οποιαδήποτε επίθεση εναντίον της να συνεπάγεται εξαιρετικά σοβαρές συνέπειες για τον επιτιθέμενο.

Κατά τον ίδιο, η σημαντικότερη εγγύηση ασφαλείας είναι η αποτροπή του πολέμου και όχι η προετοιμασία για μια αναμέτρηση που θα μπορούσε να αποφευχθεί.

Αναφερόμενος ειδικά στην Τουρκία, διερωτήθηκε για ποιον λόγο οι δύο χώρες θα έπρεπε να πολεμήσουν μεταξύ τους. Επισήμανε, ωστόσο, ότι εάν η Άγκυρα αποφάσιζε να επιτεθεί, η Αρμενία δεν θα διέθετε τον απαραίτητο χρόνο για να ενισχύσει εκ των υστέρων την άμυνά της.

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει τη σημασία που αποδίδει ο Αρμένιος αξιωματούχος στην έγκαιρη συγκρότηση αξιόπιστης αποτρεπτικής ισχύος.

Αμφισβήτηση της ρωσικής προστασίας

Ο πρόεδρος της αρμενικής Βουλής αμφισβήτησε ευθέως την αντίληψη ότι η ασφάλεια της Αρμενίας εξαρτάται αποκλειστικά από τη Ρωσία.

Χαρακτήρισε αβάσιμο τον ισχυρισμό που, όπως ανέφερε, καλλιεργήθηκε επί δεκαετίες, σύμφωνα με τον οποίο η Αρμενία πρέπει να στηρίζεται στη Μόσχα, διαφορετικά θα βρεθεί αντιμέτωπη με την τουρκική απειλή.

Η τοποθέτηση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα σε μια περίοδο κατά την οποία το Ερεβάν επανεξετάζει τις σχέσεις του με τη Ρωσία και τους μηχανισμούς συλλογικής ασφάλειας στους οποίους συμμετείχε παραδοσιακά.

Πασινιάν: Δεν επιστρέφουμε στον CSTO χωρίς σαφείς απαντήσεις

Ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν επανήλθε στο ζήτημα της συμμετοχής της Αρμενίας στον Οργανισμό Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO), ενόψει της συνόδου που, σύμφωνα με το δελτίο, έχει προγραμματιστεί για τις 11 Νοεμβρίου στη Μόσχα.

Ο Αρμένιος πρωθυπουργός εξήγησε ότι η συμμετοχή της χώρας στις εργασίες του οργανισμού θα μπορούσε να δημιουργήσει λανθασμένες εντυπώσεις, όσο παραμένει αναπάντητο το βασικό ερώτημα που έχει θέσει το Ερεβάν: ποια ακριβώς σύνορα της Αρμενίας αναγνωρίζει ο οργανισμός και υπό ποιες προϋποθέσεις θα ενεργοποιούνταν οι δεσμεύσεις συλλογικής άμυνας.

Υπενθυμίζεται ότι η Αρμενία έχει παγώσει τη συμμετοχή της στις δραστηριότητες του CSTO από τον Φεβρουάριο του 2024, εκφράζοντας δυσαρέσκεια για τη στάση του οργανισμού απέναντι στις στρατιωτικές ενέργειες του Αζερμπαϊτζάν σε αρμενικό έδαφος.

Στο δελτίο αναφέρθηκε επίσης ότι ενδέχεται να εξεταστεί το ζήτημα της αφαίρεσης του δικαιώματος ψήφου της Αρμενίας.

Μήνυμα προς το Μπακού: Το Σύνταγμα είναι εσωτερική υπόθεση

Σαφή απάντηση στις αξιώσεις του Αζερμπαϊτζάν έδωσε ο Νικόλ Πασινιάν, υπογραμμίζοντας ότι το Μπακού δεν έχει δικαίωμα να απαιτεί αλλαγές στο αρμενικό Σύνταγμα.

Ο πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι η συνταγματική αναθεώρηση αποτελεί αποκλειστικά εσωτερικό ζήτημα της Αρμενίας.

Η δήλωση έγινε στο πλαίσιο συζήτησης στρογγυλής τραπέζης και εντάσσεται στη συνεχιζόμενη αντιπαράθεση για τους όρους της εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Το TRIPP και η «ιστορική ευκαιρία» για τον Νότιο Καύκασο

Σημαντικό μέρος του δελτίου αφιερώθηκε στο έργο TRIPP, το οποίο η αρμενική κυβέρνηση αντιμετωπίζει ως ευκαιρία αναβάθμισης του περιφερειακού ρόλου της χώρας.

Ο Νταβίτ Καραπετιάν, αξιωματούχος του αρμενικού υπουργείου Εξωτερικών, δήλωσε στη δεύτερη Παγκόσμια Αρμενική Σύνοδο Κορυφής ότι το Ερεβάν δεν πρόκειται να αφήσει ανεκμετάλλευτη αυτή την προοπτική.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι διαδικασίες εξελίσσονται με διαφάνεια, ενώ θετική στάση απέναντι στο έργο διατηρούν οι γειτονικές χώρες και άλλοι περιφερειακοί εταίροι, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν.

Ο Καραπετιάν συνέδεσε την υλοποίηση του σχεδίου με την ανάπτυξη νέων μεταφορικών και εμπορικών διασυνδέσεων. Αναφέρθηκε, μάλιστα, στην ανάγκη διαμόρφωσης πολιτικής θαλάσσιας εφοδιαστικής, παρά το γεγονός ότι η Αρμενία δεν διαθέτει πρόσβαση στη θάλασσα.

«Δεν θα θυσιάσουμε την Αρμενία για τον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας»

Σε άλλη παρέμβασή του, ο Αλέν Σιμωνιάν απέρριψε το ενδεχόμενο ένταξης της Αρμενίας στο Ενωσιακό Κράτος Ρωσίας και Λευκορωσίας.

Υποστήριξε ότι τα εθνικά συμφέροντα της χώρας δεν μπορούν να υποταχθούν στις γεωπολιτικές συνέπειες του ρωσοουκρανικού πολέμου.

Παράλληλα, έθεσε ερωτήματα για τον ρόλο της Ρωσίας στις εξελίξεις που οδήγησαν στον πόλεμο των 44 ημερών το 2020, στον αποκλεισμό του διαδρόμου του Λατσίν και στον αναγκαστικό εκτοπισμό των Αρμενίων του Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Οι αναφορές αυτές αποτυπώνουν τη βαθιά δυσπιστία που εκφράζεται πλέον δημόσια από την αρμενική πολιτική ηγεσία απέναντι στον παραδοσιακό σύμμαχο της χώρας.

Παρέμβαση Πασινιάν για το άσυλο και τις διακρίσεις

Το δελτίο παρουσίασε επίσης δηλώσεις του Νικόλ Πασινιάν σχετικά με τη νομοθεσία κατά των διακρίσεων και τις αιτήσεις ασύλου Αρμενίων πολιτών στην Ευρώπη.

Ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι ορισμένα πρόσωπα με εγκληματική δραστηριότητα επικαλούνται ψευδώς διώξεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού προκειμένου να εξασφαλίσουν άδεια παραμονής σε ευρωπαϊκές χώρες.

Πρόκειται για ισχυρισμό του ίδιου, χωρίς να παρατίθενται στο δελτίο ανεξάρτητα στοιχεία που να τεκμηριώνουν την έκτασή του.

Ο Πασινιάν υποστήριξε παράλληλα την ανάγκη θέσπισης νομοθεσίας για την ισότητα και την απαγόρευση των διακρίσεων, με προσαρμογή στα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Tags WordPress: Αρμενία, Λιάνα Μανουκιάν, Η Φωνή της Αρμενίας, Νικόλ Πασινιάν, Αλέν Σιμωνιάν, Τουρκία, Αζερμπαϊτζάν, Ρωσία, CSTO, Ναγκόρνο Καραμπάχ, Διάδρομος Λατσίν, TRIPP, Νότιος Καύκασος, Ιράν, Αρμενικές Ένοπλες Δυνάμεις