Σοβαρές επιφυλάξεις για τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης στο ζήτημα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου εξέφρασε ο Σάββας Καλεντερίδης, κατά την παρέμβασή του στη Ναυτεμπορική TV. Ο στρατηγικός αναλυτής προειδοποίησε ότι η Τουρκία θα επιχειρήσει να εμποδίσει το έργο εφόσον δεν ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της, ενώ συνέδεσε την υπόθεση με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα γεγονότα στην Κάσο. Παράλληλα, αναφέρθηκε στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό και στις πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ.

«Η κυβέρνηση αυτοαναιρείται» – Το ζήτημα των αδειών

Ο Σάββας Καλεντερίδης άσκησε έντονη κριτική στην κυβέρνηση για τις εξηγήσεις που δίνει σχετικά με τις διαδικασίες πόντισης του ηλεκτρικού καλωδίου, υποστηρίζοντας ότι οι δημόσιες τοποθετήσεις της δημιουργούν περισσότερα ερωτήματα από όσα απαντούν.

Αφορμή αποτέλεσαν οι δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη περί χορήγησης αδειών από την Ελλάδα και την Κύπρο.

Ο αναλυτής υποστήριξε ότι πρέπει να γίνεται σαφής διάκριση ανάμεσα στις εργασίες εντός των χωρικών υδάτων, όπου απαιτούνται συγκεκριμένες άδειες, και στις εργασίες πόντισης καλωδίων πέραν αυτών, όπου ισχύει διαφορετικό νομικό καθεστώς.

Κατά την εκτίμησή του, η επαναλαμβανόμενη αναφορά της κυβέρνησης σε άδειες ενδέχεται να ενισχύσει την τουρκική επιχειρηματολογία.

Το ερώτημα που έθεσε ήταν χαρακτηριστικό: εφόσον η Ελλάδα δηλώνει ότι χορηγεί άδεια, γιατί να μη χρησιμοποιήσει η Τουρκία το ίδιο επιχείρημα για να απαιτήσει αντίστοιχη διαδικασία;

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις NAVTEX και στις τουρκικές ενέργειες αμφισβήτησης των ελληνικών αναγγελιών.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Άγκυρα επιχειρεί να παρουσιάσει τις έρευνες για την πόντιση του καλωδίου ως επιστημονικές έρευνες, ώστε να επικαλεστεί διατάξεις του διεθνούς δικαίου που προβλέπουν συναίνεση του παράκτιου κράτους υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Γιατί η Τουρκία ζητά ενημέρωση για το καλώδιο;

Ο Σάββας Καλεντερίδης αμφισβήτησε τη σκοπιμότητα της ενημέρωσης της Τουρκίας για τις εργασίες του έργου, επισημαίνοντας ότι η Άγκυρα δεν διαθέτει, κατά την ελληνική θέση, δικαιώματα στις επίμαχες περιοχές.

Χρησιμοποίησε μάλιστα ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: εάν επρόκειτο για ηλεκτρικό καλώδιο που θα συνέδεε την Ελλάδα με την Ιταλία, θα υπήρχε λόγος να ζητεί ενημέρωση η Τουρκία;

Κατά την ανάλυσή του, η τουρκική απαίτηση για συντονισμό δεν αποτελεί μια απλή τεχνική διαδικασία, αλλά εντάσσεται σε ευρύτερη προσπάθεια κατοχύρωσης ρόλου της Άγκυρας στις θαλάσσιες περιοχές όπου προβάλλει διεκδικήσεις.

Παράλληλα, διευκρίνισε ότι δεν είναι γνωστό το ακριβές περιεχόμενο της αλληλογραφίας μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών, γεγονός που δεν επιτρέπει οριστικά συμπεράσματα για τις συνεννοήσεις που έχουν πραγματοποιηθεί.

Η Κάσος και το τουρκολιβυκό μνημόνιο

Ιδιαίτερη βαρύτητα απέδωσε στα γεγονότα της Κάσου, υποστηρίζοντας ότι η απόφαση της Τουρκίας να στείλει πέντε πολεμικά πλοία δεν ήταν πρωτοβουλία χαμηλόβαθμων αξιωματούχων.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η σχετική απόφαση ελήφθη στο ανώτατο επίπεδο της τουρκικής ηγεσίας, με τη συμμετοχή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και κορυφαίων στελεχών της κυβέρνησης και του μηχανισμού ασφαλείας.

Ο ίδιος συνέδεσε ευθέως την κινητοποίηση με την προσπάθεια της Άγκυρας να προστατεύσει το τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Υπενθύμισε την εκτεταμένη τουρκική στρατιωτική και πολιτική εμπλοκή στη Λιβύη, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία έχει επενδύσει σημαντικούς πόρους προκειμένου να διασφαλίσει τα γεωπολιτικά οφέλη που επιδιώκει από τη συμφωνία.

Κατά συνέπεια, θεωρεί αβάσιμη την προσδοκία ότι μια απλή διαδικασία ενημέρωσης θα αρκούσε για να αποτρέψει νέες τουρκικές κινήσεις.

«Αν δεν ικανοποιηθεί, θα επιχειρήσει να σταματήσει το έργο»

Η σημαντικότερη προειδοποίηση του Σάββα Καλεντερίδη αφορούσε την πιθανότητα νέας τουρκικής παρέμβασης.

Όπως εκτίμησε, εάν η Άγκυρα δεν εξασφαλίσει όσα επιδιώκει, θα επιχειρήσει να σταματήσει την υλοποίηση του έργου.

Περιέγραψε μάλιστα μια πάγια, κατά την άποψή του, τουρκική πρακτική: η Άγκυρα ασκεί πιέσεις σε κράτη και εταιρείες, απαιτώντας να ενημερώνεται για τις συντεταγμένες, τη διάρκεια και το είδος των εργασιών, επιδιώκοντας να καθιερώσει στην πράξη διαδικασία έγκρισής τους.

Με αυτόν τον τρόπο, υποστήριξε, επιχειρεί να δημιουργήσει ένα προηγούμενο το οποίο στη συνέχεια αξιοποιεί για να θεμελιώσει νέες απαιτήσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε και τις αναφορές του Χακάν Φιντάν, σύμφωνα με τις οποίες η Τουρκία επιδιώκει να ενημερώνεται για τα χαρακτηριστικά των εργασιών, χωρίς να θίγονται οι θέσεις της για το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τις μονομερείς οριοθετήσεις της.

Ο αναλυτής επισήμανε ότι, εφόσον οι τουρκικές απαιτήσεις ικανοποιηθούν χωρίς την παρουσία πολεμικών πλοίων, η Άγκυρα δεν θα έχει λόγο να επαναλάβει την κινητοποίηση της Κάσου.

Η απουσία στρατιωτικής έντασης, επομένως, δεν θα συνιστούσε από μόνη της απόδειξη ότι η Τουρκία εγκατέλειψε τις διεκδικήσεις της.

Κυπριακό: Προειδοποίηση για παγίδα στα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης

Περνώντας στο Κυπριακό, ο Σάββας Καλεντερίδης εξέφρασε ανησυχία για την προσπάθεια άσκησης πιέσεων στην Κυπριακή Δημοκρατία μέσω των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.

Κατά την άποψή του, ορισμένα από τα προτεινόμενα μέτρα κινδυνεύουν να συμβάλουν στη διαιώνιση και την έμμεση νομιμοποίηση της κατοχής.

Υποστήριξε ότι υπάρχει μια θεμελιώδης αντίφαση στη διαδικασία: ζητείται από την Κυπριακή Δημοκρατία να προχωρήσει σε κινήσεις αποκατάστασης της εμπιστοσύνης, ενώ η εμπιστοσύνη έχει διαρραγεί εξαιτίας της τουρκικής εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής.

Εξέφρασε επίσης την εκτίμηση ότι επιχειρείται να μεταφερθεί στην ελληνοκυπριακή πλευρά η ευθύνη ενδεχόμενης αποτυχίας της διαδικασίας, ώστε να εμφανιστεί ως υπεύθυνη για τη μη συνέχιση των συνομιλιών.

Ισραήλ: Η ιστορική συμφωνία με τους Παλαιστινίους και η πολιτική επιβίωση Νετανιάχου

Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο Σάββας Καλεντερίδης αναφέρθηκε στο Ισραήλ και στις προοπτικές πολιτικής σταθερότητας στη Μέση Ανατολή.

Διατύπωσε την άποψη ότι η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα και ασφάλεια του Ισραήλ συνδέονται άμεσα με τον τρόπο αντιμετώπισης του Παλαιστινιακού.

Όπως εξήγησε, μια χώρα της οποίας οι πολίτες ζουν επί δεκαετίες υπό την απειλή επιθέσεων δεν μπορεί να θεωρεί ότι έχει εξασφαλίσει πραγματική και διαρκή σταθερότητα.

Υποστήριξε ότι μια ιστορική συμφωνία ανάμεσα στους Ισραηλινούς και τους Παλαιστινίους θα μπορούσε να ανοίξει νέα προοπτική για ολόκληρη την περιοχή.

Παράλληλα, αναγνώρισε τις δυσκολίες που δημιουργούν οι δημογραφικές ανησυχίες στο εσωτερικό της ισραηλινής κοινωνίας, ακόμη και μεταξύ όσων επιθυμούν έναν συμβιβασμό.

Αναφέρθηκε επίσης στην προοπτική πολιτικών συνεργασιών που θα μπορούσαν να περιορίσουν την επιρροή κομμάτων τα οποία υποστηρίζουν την επέκταση των εποικισμών ή την απομάκρυνση των Παλαιστινίων από τη Γάζα.

Για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου εκτίμησε ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει εύκολα την πολιτική μάχη, συνδέοντας τη στάση του τόσο με την πολιτική του επιβίωση όσο και με τις εκκρεμότητές του με τη Δικαιοσύνη.

Η προοπτική μιας συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, η τουρκική αμφισβήτηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου και τα σενάρια στρατιωτικής αντιπαράθεσης στην Ανατολική Μεσόγειο βρίσκονται στο επίκεντρο της συζήτησης με τον Ισραηλινό σύμβουλο στρατηγικής και ασφάλειας Σάι Γκαλ. Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στο «ΠΕΡΙΠΟΛΟΣ Explainer» του Flash.gr, με τον Δημήτρη Κρικέλα και τον καθηγητή Γιώργο Φίλη.

Η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται στο επίκεντρο μιας σύνθετης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης, στην οποία οι ενεργειακές υποδομές, οι θαλάσσιες ζώνες και οι αμυντικές συνεργασίες αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη στρατηγική σημασία.

Στο νέο επεισόδιο της εκπομπής «ΠΕΡΙΠΟΛΟΣ Explainer», ο Σάι Γκαλ εξετάζει με τους δύο παρουσιαστές τις προκλήσεις ασφαλείας που αντιμετωπίζουν η Ελλάδα, η Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ, με ιδιαίτερη αναφορά στην τουρκική πολιτική στην περιοχή.

Το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου και η τουρκική αμφισβήτηση

Ένα από τα βασικά ζητήματα της συζήτησης είναι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, γνωστή ως Great Sea Interconnector (GSI).

Το έργο, πέρα από την ενεργειακή του διάσταση, συνδέεται με την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, την ασφάλεια κρίσιμων υποθαλάσσιων υποδομών και την ικανότητα των εμπλεκόμενων κρατών να υλοποιούν στρατηγικά έργα υπό συνθήκες γεωπολιτικής πίεσης.

Στην εκπομπή εξετάζονται οι συνέπειες της τουρκικής αμφισβήτησης και οι δυνατότητες προστασίας του καλωδίου, με φόντο τις ευρύτερες διεκδικήσεις της Άγκυρας.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο αποτελεί βασικό εργαλείο της τουρκικής επιχειρηματολογίας για τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής Ελλάδας – Ισραήλ;

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συζήτηση για το ενδεχόμενο περαιτέρω θεσμικής αναβάθμισης της αμυντικής σχέσης Αθήνας και Ιερουσαλήμ.

Στο τραπέζι τίθεται η προοπτική μιας διμερούς συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής, η οποία θα μπορούσε να περιλαμβάνει πρόβλεψη στρατιωτικής υποστήριξης σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης εναντίον ενός από τα δύο κράτη.

Πρόκειται για ένα ζήτημα με ιδιαίτερο στρατηγικό βάρος, καθώς μια τέτοια συμφωνία θα υπερέβαινε το σημερινό πλαίσιο αμυντικών εξοπλισμών, κοινών ασκήσεων και συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας.

Η σχετική συζήτηση αφορά μια προοπτική και όχι κάποια επιβεβαιωμένη απόφαση ή συμφωνία των δύο κυβερνήσεων.

Η «Οργή του Ποσειδώνα» και τα κατεχόμενα της Κύπρου

Ξεχωριστή ενότητα αφιερώνεται στο ενδεχόμενο στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, καθώς και στο σχέδιο που ο Σάι Γκαλ έχει περιγράψει σε προηγούμενη αρθρογραφία του με την ονομασία «Οργή του Ποσειδώνα».

Ο Ισραηλινός αναλυτής έχει αναδείξει τη στρατηγική σημασία των κατεχομένων της Κύπρου, υποστηρίζοντας ότι η τουρκική στρατιωτική παρουσία στο βόρειο τμήμα του νησιού αποτελεί παράγοντα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και στον ισραηλινό αμυντικό σχεδιασμό.

Στην αρθρογραφία του έχει περιγράψει την «Οργή του Ποσειδώνα» ως ενδεχόμενο πλαίσιο συντονισμένης αντίδρασης σε περίπτωση σοβαρής κλιμάκωσης. Δεν πρόκειται, βάσει των διαθέσιμων δημόσιων στοιχείων, για επισήμως ανακοινωμένο επιχειρησιακό σχέδιο των ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων.

Η συζήτηση συνδέει την ασφάλεια της Κύπρου με τις ευρύτερες ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η τουρκική στρατιωτική παρουσία, οι σχέσεις Άγκυρας – Ιερουσαλήμ και η τριμερής συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ αποτελούν αλληλένδετα ζητήματα.

ΗΠΑ, Ευρώπη και στρατηγική αυτονομία

Το γεωπολιτικό πλαίσιο της συνέντευξης επεκτείνεται στις πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ, στις επιπτώσεις των ενδιάμεσων εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες και στις σχέσεις Ισραήλ – Ευρώπης.

Ιδιαίτερη θέση καταλαμβάνει το ζήτημα της στρατηγικής αυτονομίας, δηλαδή της δυνατότητας των κρατών να διαθέτουν τα μέσα και τις συνεργασίες που απαιτούνται για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους.

Η ελληνική αμυντική βιομηχανία

Σημαντικό τμήμα της εκπομπής αφορά το μέλλον της ελληνοϊσραηλινής αμυντικής συνεργασίας.

Η συζήτηση δεν περιορίζεται στην προμήθεια οπλικών συστημάτων από το Ισραήλ, αλλά επεκτείνεται στις δυνατότητες ουσιαστικής συμμετοχής ελληνικών επιχειρήσεων στον σχεδιασμό, στην ανάπτυξη, στην παραγωγή και στην εξαγωγή αμυντικών προϊόντων.

Το ζητούμενο είναι η συνεργασία να αποκτήσει ισχυρότερη βιομηχανική διάσταση, δημιουργώντας προϋποθέσεις για μεταφορά τεχνογνωσίας και συμμετοχή της Ελλάδας σε διεθνή αμυντικά προγράμματα.

Ποιος είναι ο Σάι Γκαλ

Ο Σάι Γκαλ είναι ιδρυτής και επικεφαλής της διεθνούς συμβουλευτικής εταιρείας Line of State, με αντικείμενο τη στρατηγική, την ασφάλεια και την αξιολόγηση πολιτικού κινδύνου.

Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος Εξωτερικών Σχέσεων της Israel Aerospace Industries (IAI), ενώ διαθέτει εμπειρία ως σύμβουλος στην ισραηλινή κυβέρνηση και στο κοινοβούλιο.

Η αρθρογραφία και η επαγγελματική δραστηριότητά του επικεντρώνονται στη διεθνή ασφάλεια, στη στρατηγική αυτονομία και στις σχέσεις Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου.

Στο επίκεντρο της νέας γεωπολιτικής ανάλυσης του Σταύρου Καλεντερίδη βρέθηκαν οι εξελίξεις γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, οι τουρκικές κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, οι αμερικανικές πολιτικές εξελίξεις και η διασύνδεση των πολεμικών μετώπων της Ουκρανίας και του Ιράν. Ο αναλυτής άσκησε σφοδρή κριτική στην ελληνική κυβέρνηση για τη διαχείριση του καλωδίου, ενώ προειδοποίησε ότι η εντεινόμενη στρατιωτική συνεργασία Ρωσίας και Ιράν δημιουργεί νέες προϋποθέσεις διεθνούς κλιμάκωσης.

Καλώδιο: Η καθυστέρηση του γαλλικού πλοίου και τα ερωτήματα για την Τουρκία

Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε ο Σταύρος Καλεντερίδης στις εξελίξεις γύρω από το Great Sea Interconnector και την παρουσία του γαλλικού σκάφους «Abeille Marengo» στο Ηράκλειο.

Επικαλούμενος πληροφορίες από την Κρήτη, ανέφερε ότι ο απόπλους του σκάφους μετατέθηκε για τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου, ενώ ο αρχικός επιχειρησιακός σχεδιασμός προβλέπει δοκιμές του εξοπλισμού βυθομέτρησης και κινήσεις εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Το σημαντικότερο στοιχείο, κατά τον ίδιο, είναι ότι οι διαθέσιμες πληροφορίες δεν δείχνουν πραγματοποίηση ερευνητικών εργασιών έως το τέλος του 2026 στα επίμαχα σημεία εκτός της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης, όπου εκδηλώνεται η τουρκική αμφισβήτηση.

Ο αναλυτής συνέδεσε την εξέλιξη αυτή με τις διπλωματικές επαφές Γαλλίας και Τουρκίας, αναφερόμενος ειδικότερα στη συνάντηση της Γαλλίδας διπλωμάτη Ιζαμπέλ Ντιμόν με τον Τούρκο υφυπουργό Εξωτερικών Μεχμέτ Κεμάλ Μποζάι, πριν από την έκδοση της ελληνικής NAVTEX.

Κατά την εκτίμησή του, η γαλλική ενημέρωση προς την Άγκυρα ενδέχεται να αξιοποιείται από την Τουρκία ως επιχείρημα ότι οι δραστηριότητες στην περιοχή απαιτούν προηγούμενη συνεννόηση μαζί της.

Πρόκειται για ερμηνεία του Καλεντερίδη και όχι για αποδεδειγμένη αποδοχή τουρκικής δικαιοδοσίας από την Ελλάδα ή τη Γαλλία.

Τα τρία σενάρια για την εξέλιξη των ερευνών

Αναλύοντας δημοσίευμα της «Καθημερινής», ο Καλεντερίδης παρουσίασε τρεις πιθανές εξελίξεις: την πραγματοποίηση των ερευνών χωρίς επιχειρησιακή παρεμπόδιση, τη συνέχιση ενός διπλωματικού παζαριού υπό την παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων και, τέλος, την επανάληψη μιας κρίσης αντίστοιχης με εκείνη της Κάσου.

Ο ίδιος αμφισβήτησε την κυβερνητική αισιοδοξία, υποστηρίζοντας ότι ακόμη και η ανεμπόδιστη συνέχιση των εργασιών δεν αρκεί για να θεωρηθεί επιτυχία, εάν προηγουμένως έχει δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η Άγκυρα διαθέτει λόγο στην αδειοδότηση των ερευνών.

Παράλληλα, έθεσε ερωτήματα για τον ρόλο των γαλλικών εταιρειών και τη μεταβολή των επιχειρηματικών ισορροπιών γύρω από το έργο.

Κυπριακή παρέμβαση στον ΟΗΕ: Τα πέντε ερωτήματα προς τον Σινιρλίογλου

Σημαντικό μέρος της ανάλυσης αφιερώθηκε στον Τούρκο διπλωμάτη Φεριντούν Σινιρλίογλου και στην παρέμβαση της εκπροσώπου της Κυπριακής Δημοκρατίας στον ΟΗΕ, Μαρίας Μιχαήλ.

Ο Καλεντερίδης εξήρε τη στάση της Κύπριας διπλωμάτη, η οποία, σύμφωνα με όσα παρουσίασε, έθεσε πέντε κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, τις επιθέσεις κατά ειρηνευτών του ΟΗΕ στην Πύλα, τις τουρκικές ενέργειες στα Βαρώσια, τις καταγγελίες για βασανιστήρια στην Τουρκία και τους περιορισμούς στην ελευθερία έκφρασης και συνάθροισης.

Ο αναλυτής αντιπαρέβαλε τη στάση της Λευκωσίας με την υποστήριξη που είχε παράσχει η Αθήνα στην ανάδειξη του Σινιρλίογλου στην ηγεσία του ΟΑΣΕ.

Η συγκεκριμένη ενότητα συνοδεύτηκε από έντονη κριτική στην ελληνική διπλωματία, την οποία κατηγόρησε ότι δεν αξιοποιεί επαρκώς τα διαθέσιμα μέσα για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων.

ΗΠΑ και Ουκρανία: Οι πολιτικές αλλαγές και η αναζήτηση νέας βοήθειας

Περνώντας στο ουκρανικό μέτωπο, ο Καλεντερίδης υποστήριξε ότι οι πρόσφατες αμερικανικές εκλογικές εξελίξεις μπορούν να επηρεάσουν την πολιτική της Ουάσιγκτον απέναντι στη Ρωσία.

Επικεντρώθηκε στις προσπάθειες ενίσχυσης της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς το Κίεβο, αλλά και στις πρωτοβουλίες για αυστηρότερες κυρώσεις κατά της Μόσχας.

Αναφέρθηκε επίσης στις προσδοκίες του Βολοντίμιρ Ζελένσκι για μεγαλύτερη αμερικανική υποστήριξη και στις διαφορετικές εκτιμήσεις που διατυπώνονται στη Γερμανία για τη δυνατότητα του Κογκρέσου να επηρεάσει τις αποφάσεις του Ντόναλντ Τραμπ.

Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε τις διπλωματικές προσπάθειες για νέες συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ, Ρωσίας και Ουκρανίας στο Άμπου Ντάμπι.

Ιράν: Η αμερικανική πίεση και η στρατηγική συνεργασία με τη Ρωσία

Το δεύτερο μεγάλο διεθνές μέτωπο της ανάλυσης ήταν το Ιράν.

Ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε σε αμερικανικά σχέδια περιορισμού των οδών ανεφοδιασμού της Τεχεράνης, επισημαίνοντας ότι η προσπάθεια οικονομικής και στρατιωτικής απομόνωσης του Ιράν δεν περιορίζεται στις θαλάσσιες μεταφορές.

Εξέτασε ιδιαίτερα τη σημασία της Κασπίας Θάλασσας και των χερσαίων διαδρόμων που συνδέουν το Ιράν με τη Ρωσία και την Κίνα.

Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αποδυναμώσει τους μηχανισμούς μέσω των οποίων η Τεχεράνη εξασφαλίζει έσοδα, ενεργειακές συναλλαγές και στρατιωτικό εξοπλισμό.

Παράλληλα, επικαλέστηκε πληροφορίες για συμφωνίες ρωσικής προμήθειας στρατιωτικών συστημάτων προς το Ιράν, μεταξύ των οποίων εκτοξευτές κατευθυνόμενων πυραύλων ελικοπτέρων. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι δεν ήταν σαφές εάν οι συγκεκριμένες παραδόσεις είχαν ολοκληρωθεί.

Η βασική του εκτίμηση είναι ότι η συνεργασία Μόσχας και Τεχεράνης έχει αποκτήσει στρατηγικό βάθος, με τις δύο χώρες να αντιμετωπίζουν αλληλένδετες στρατιωτικές και οικονομικές πιέσεις.

Κυβερνοπόλεμος και υπηρεσίες πληροφοριών

Στην ανάλυση εξετάστηκαν ακόμη περιστατικά κυβερνοεπιθέσεων σε ευρωπαϊκές χώρες και στην Ουκρανία, με αναφορές σε παραβιάσεις πληροφοριακών συστημάτων, τραπεζικών υποδομών και μηχανισμών προειδοποίησης του πληθυσμού.

Ο Καλεντερίδης εκτίμησε ότι ο κυβερνοχώρος αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία στην αντιπαράθεση των μεγάλων δυνάμεων, ιδιαίτερα καθώς η τεχνητή νοημοσύνη διευρύνει τις δυνατότητες επιθετικών επιχειρήσεων.

Τέλος, αναφέρθηκε σε καταγγελίες διαφθοράς και οργανωμένου εγκλήματος που αφορούν στελέχη των ουκρανικών υπηρεσιών ασφαλείας, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες υποθέσεις προκαλούν σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού.

Το κεντρικό συμπέρασμα της παρέμβασής του είναι ότι οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο δεν μπορούν να απομονωθούν από την ευρύτερη γεωπολιτική αναμέτρηση. Κατά τον Καλεντερίδη, οι συγκρούσεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, η συνεργασία Ρωσίας–Ιράν και οι εσωτερικές πολιτικές μεταβολές στις ΗΠΑ συνθέτουν ένα περιβάλλον αυξημένης αβεβαιότητας, μέσα στο οποίο η Ελλάδα καλείται να διαχειριστεί την τουρκική πίεση.