Νέα κλιμάκωση σημειώνεται στο Μπαλουχιστάν, με τον πακιστανικό στρατό να βρίσκεται αντιμέτωπος με μία από τις σοβαρότερες περιόδους έξαρσης της αυτονομιστικής εξέγερσης των τελευταίων ετών.

Σύμφωνα με το India Today, o Απελευθερωτικός Στρατός του Μπαλουχιστάν ( Balochistan Liberation Army – BLA) ισχυρίστηκε ότι σκότωσε συνολικά 25 στελέχη των πακιστανικών δυνάμεων σε δύο διαφορετικές επιθέσεις.

Η οργάνωση δημοσίευσε μάλιστα κινηματογραφικά επεξεργασμένο βίντεο, στο οποίο εμφανίζονται εκρήξεις, ανταλλαγές πυρών, φλεγόμενα στρατιωτικά οχήματα και ένοπλοι να αφαιρούν οπλισμό από κατεστραμμένα οχήματα.

Το India Today σημειώνει ότι οι αριθμοί των απωλειών που ανακοίνωσε ο BLA δεν έχουν επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητη πηγή.

Η σημασία των επιθέσεων, ωστόσο, ενισχύεται από την τεράστια επιχείρηση αντιποίνων που ακολούθησε.

Ενέδρα σε πακιστανική στρατιωτική φάλαγγα

Η σοβαρότερη επίθεση, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του BLA, πραγματοποιήθηκε στο Ziarat Cross.

Η επίλεκτη μονάδα Fateh Squad φέρεται να έστησε ενέδρα σε στρατιωτική φάλαγγα, καταστρέφοντας δύο οχήματα.

Ο BLA υποστηρίζει ότι σκοτώθηκαν 18 Πακιστανοί στρατιωτικοί, ενώ ακόμη πέντε τραυματίστηκαν και κατάφεραν να διαφύγουν.

Εφόσον τα στοιχεία ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, πρόκειται για μία από τις βαρύτερες επιθέσεις των αυτονομιστών εναντίον των πακιστανικών δυνάμεων τους τελευταίους μήνες.

Το Fateh Squad ειδικεύεται σε ανταρτοπόλεμο, ενέδρες και επιχειρήσεις υψηλού κινδύνου στο δύσβατο ορεινό έδαφος του Μπαλουχιστάν.

Η ίδια μονάδα είχε συνδεθεί και με την εντυπωσιακή κατάληψη του τρένου Jaffar Express τον Μάρτιο του 2025, γεγονός που είχε προκαλέσει σοβαρό πλήγμα στο κύρος των μηχανισμών ασφαλείας του Πακιστάν.

Δεύτερο χτύπημα με παγιδευμένο όχημα

Σχεδόν ταυτόχρονα, η μονάδα Special Tactical Operations Squad (STOS) του BLA ανέλαβε την ευθύνη για δεύτερη επίθεση στην περιοχή Hajika του Surab.

Σύμφωνα με την οργάνωση, χρησιμοποιήθηκε τηλεχειριζόμενο όχημα με εκρηκτικά και από την έκρηξη σκοτώθηκαν ακόμη επτά Πακιστανοί στρατιωτικοί.

Και αυτοί οι ισχυρισμοί δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.

Το Πακιστάν, σύμφωνα με το ινδικό δημοσίευμα, δεν δημοσιοποίησε λεπτομέρειες για τις συγκεκριμένες επιθέσεις.

Βίντεο και ένας επικοινωνιακός πόλεμος

Ο BLA επιχείρησε παράλληλα να μετατρέψει τις επιθέσεις σε επικοινωνιακό πλήγμα εναντίον του πακιστανικού στρατού.

Μέσω του προπαγανδιστικού της μηχανισμού Hakkal έδωσε στη δημοσιότητα βίντεο επαγγελματικής αισθητικής από τις επιχειρήσεις.

Στα πλάνα, σύμφωνα με το India Today, εμφανίζονται μαχητές δίπλα σε φλεγόμενα πακιστανικά στρατιωτικά οχήματα, ενώ σε άλλο σημείο καταγράφεται η αφαίρεση όπλων από κατεστραμμένα φορτηγά.

Παράλληλα, κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βίντεο που, σύμφωνα με δημοσιογράφους τους οποίους επικαλείται το ινδικό μέσο, φέρονται να δείχνουν σορούς στρατιωτικών να μεταφέρονται στις οικογένειές τους κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Η αυθεντικότητα και το ακριβές πλαίσιο αυτών των εικόνων χρειάζονται ανεξάρτητη επιβεβαίωση.

Η απάντηση του Ισλαμαμπάντ: 48 νεκροί ένοπλοι

Η αντίδραση του Πακιστάν ήταν άμεση και μεγάλης κλίμακας.

Ο στρατός ανακοίνωσε επιχειρήσεις σε περιοχές όπως οι Mastung, Sibi, Quetta και Kalat, υποστηρίζοντας ότι εξουδετέρωσε συνολικά 48 ενόπλους μέσα σε διάστημα 72 ωρών.

Σύμφωνα με το Ισλαμαμπάντ, μεταξύ των νεκρών βρίσκονταν μέλη απαγορευμένων οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων του BLA και της Tehrik-e-Taliban Pakistan (TTP).

Όπως αναφέρεται στο Arab News, ο αρχηγός του πακιστανικού στρατού, στρατάρχης Ασίμ Μουνίρ, επισκέφθηκε αμέσως μετά τη φρουρά της Κουέτα και ζήτησε ακόμη στενότερο συντονισμό μεταξύ στρατού, δυνάμεων ασφαλείας και κρατικών θεσμών.

Το γεγονός ότι απαιτείται πλέον κινητοποίηση πολλαπλών κρατικών μηχανισμών καταδεικνύει πως το πρόβλημα του Μπαλουχιστάν δεν αντιμετωπίζεται από το Ισλαμαμπάντ ως μια σειρά μεμονωμένων τρομοκρατικών επιθέσεων, αλλά ως σοβαρή και παρατεταμένη πρόκληση για τον κρατικό έλεγχο της επαρχίας.

Το Μπαλουχιστάν παραμένει ανοιχτή πληγή για το Πακιστάν

Πίσω από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις βρίσκεται μια σύγκρουση δεκαετιών.

Οι Μπαλούχοι αυτονομιστές κατηγορούν το πακιστανικό κράτος ότι εκμεταλλεύεται τον τεράστιο ορυκτό και ενεργειακό πλούτο της περιοχής χωρίς αντίστοιχη συμμετοχή του τοπικού πληθυσμού στα οικονομικά οφέλη.

Παράλληλα, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ακτιβιστές από το Μπαλουχιστάν έχουν επανειλημμένα καταγγείλει εξαναγκαστικές εξαφανίσεις, καταστολή πολιτικών ακτιβιστών και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το Πακιστάν απορρίπτει την εικόνα μιας σκόπιμα εγκαταλελειμμένης επαρχίας και επικαλείται τις κρατικές επενδύσεις, τα έργα υποδομών και τα αναπτυξιακά προγράμματα.

Υποστηρίζει επίσης ότι οι επιθέσεις των ενόπλων, μεταξύ άλλων εναντίον εργαζομένων και υποδομών, αποτελούν έναν από τους βασικούς λόγους που εμποδίζεται η οικονομική ανάπτυξη.

Στο επίκεντρο και τα κινεζικά συμφέροντα

Το πρόβλημα αποκτά διεθνείς διαστάσεις λόγω της τεράστιας στρατηγικής σημασίας του Μπαλουχιστάν για την Κίνα.

Η επαρχία αποτελεί κρίσιμο τμήμα του China-Pakistan Economic Corridor (CPEC), ενώ το λιμάνι του Γκουαντάρ βρίσκεται στον πυρήνα των κινεζικών σχεδιασμών για πρόσβαση στην Αραβική Θάλασσα.

Ακριβώς γι’ αυτό κινεζικά συμφέροντα και Κινέζοι πολίτες έχουν βρεθεί επανειλημμένα στο στόχαστρο ενόπλων οργανώσεων.

Η αδυναμία του Ισλαμαμπάντ να εξασφαλίσει πλήρως την περιοχή επομένως δεν αποτελεί μόνο εσωτερικό πρόβλημα του Πακιστάν. Αγγίζει πλέον άμεσα και τα στρατηγικά συμφέροντα του Πεκίνου.

Οι αριθμοί αποκαλύπτουν την έκταση της κρίσης

Τον προηγούμενο μήνα ο BLA ισχυρίστηκε ότι πραγματοποίησε 36 επιχειρήσεις εναντίον πακιστανικών δυνάμεων σε διαφορετικές περιοχές, προκαλώντας περισσότερες από 33 απώλειες.

Η σημερινή έξαρση επαναφέρει μνήμες της «Operation Herof» του 2024, όταν οι αυτονομιστές πραγματοποίησαν συντονισμένες επιθέσεις σε στρατιωτικούς και συγκοινωνιακούς στόχους.

Από την άλλη πλευρά, ο πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ υποστηρίζει ότι περισσότεροι από 1.188 ένοπλοι έχουν σκοτωθεί στο Μπαλουχιστάν από την αρχή του 2026.

Οι αριθμοί που δημοσιοποιούν και οι δύο πλευρές δεν μπορούν πάντοτε να επαληθευτούν ανεξάρτητα. Αποκαλύπτουν, όμως, την κλίμακα μιας σύγκρουσης που βρίσκεται πλέον πολύ μακριά από την εικόνα μιας περιορισμένης τοπικής εξέγερσης.

Το Πακιστάν απαντά με ολοένα μεγαλύτερες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ο BLA, όμως, εμφανίζεται ικανός να πραγματοποιεί ενέδρες, σαμποτάζ και συντονισμένα χτυπήματα και ταυτόχρονα να διεξάγει έναν οργανωμένο επικοινωνιακό πόλεμο.

Το αποτέλεσμα είναι ότι το Μπαλουχιστάν παραμένει μία από τις σοβαρότερες εσωτερικές αδυναμίες του πακιστανικού κράτους, με συνέπειες που ξεπερνούν πλέον τα σύνορα της χώρας και επηρεάζουν άμεσα την ασφάλεια των κινεζικών επενδύσεων και τους ευρύτερους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς στην περιοχή.

Με πληροφορίες από India Today, Arab News Pakistan

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις ισορροπίες στο αναδυόμενο πολυπολικό διεθνές σύστημα παρουσιάζει η ανάλυση του Imran Khurshid στο Middle East Forum, ενόψει της 18ης Συνόδου Κορυφής των BRICS, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Νέο Δελχί στις 12 και 13 Σεπτεμβρίου 2026.

Ο αναλυτής υποστηρίζει ότι η Ινδία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια δύσκολη στρατηγική εξίσωση: από τη μία πλευρά επιδιώκει να εδραιωθεί ως ηγετική δύναμη του Παγκόσμιου Νότου και από την άλλη δεν επιθυμεί οι BRICS να εξελιχθούν σε μέτωπο γεωπολιτικής αντιπαράθεσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες και συνολικά τη Δύση.

Στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας βρίσκεται αναπόφευκτα η αντιπαλότητα με την Κίνα.

Η μάχη για το ποιος θα εκφράσει τον Παγκόσμιο Νότο

Η Σύνοδος πραγματοποιείται σε μία περίοδο κατά την οποία βαθαίνουν οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ Βορρά και Νότου αλλά και Ανατολής και Δύσης.

Οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη παραμένουν ανοικτοί, ενώ πολλές αναπτυσσόμενες οικονομίες αντιμετωπίζουν αυξανόμενο χρέος και κίνδυνο δημοσιονομικών κρίσεων.

Την ίδια στιγμή, η Κίνα διευρύνει συστηματικά το οικονομικό και στρατηγικό της αποτύπωμα στον αναπτυσσόμενο κόσμο μέσω χρηματοδοτήσεων, κατασκευής υποδομών και μιας σειράς διεθνών πρωτοβουλιών.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η διαδικασία αυτή δημιουργεί σχέσεις εξάρτησης και επιτρέπει στο Πεκίνο να διαμορφώνει σταδιακά το στρατηγικό περιβάλλον προς όφελός του.

Ακριβώς σε αυτό το πεδίο επιχειρεί να παρουσιάσει μια διαφορετική πρόταση η Ινδία.

Η ινδική απάντηση στην κινεζική «διπλωματία του χρέους»

Δεν είναι τυχαίο ότι η Ινδία επέλεξε ως κεντρικό θέμα της φετινής προεδρίας των BRICS το «Building for Resilience, Innovation, Cooperation and Sustainability», δηλαδή την οικοδόμηση ανθεκτικότητας, καινοτομίας, συνεργασίας και βιωσιμότητας.

Το Νέο Δελχί επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από τη γενική γεωπολιτική αντιπαράθεση σε συγκεκριμένους μηχανισμούς συνεργασίας και ανάπτυξης.

Ο Khurshid αντιπαραβάλλει αυτή την προσέγγιση με την κινεζική πολιτική χρηματοδότησης έργων και χρέους, η οποία έχει προκαλέσει ανησυχίες για τη δημιουργία μακροχρόνιων στρατηγικών εξαρτήσεων.

Η ινδική πρόταση στηρίζεται, σύμφωνα με τον ίδιο, στην προβολή ενός μοντέλου βιώσιμης, διαφανούς και υπεύθυνης ανάπτυξης χωρίς πολιτικά και στρατηγικά ανταλλάγματα.

«Χωρίς την Ινδία οι BRICS θα γίνονταν αντιδυτικός συνασπισμός»

Εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη θέση της ανάλυσης του Middle East Forum.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, σημειώνει ο Khurshid, αντιμετώπιζαν επί χρόνια τους BRICS κυρίως μέσα από το πρίσμα της Κίνας και της Ρωσίας.

Ωστόσο, η Ινδία λειτουργεί ως δύναμη εξισορρόπησης στο εσωτερικό του σχήματος.

Η εκτίμηση του αναλυτή είναι σαφής: χωρίς την παρουσία της Ινδίας, η Κίνα, η Ρωσία και το Ιράν θα μπορούσαν να μετατρέψουν τους BRICS σε έναν περισσότερο ξεκάθαρο αντιδυτικό συνασπισμό.

Το Νέο Δελχί δεν επιθυμεί μια τέτοια εξέλιξη.

Αντιθέτως, επιχειρεί να διατηρήσει τους BRICS ως πλατφόρμα διαλόγου και πρακτικής συνεργασίας, αποφεύγοντας να τους μετατρέψει σε γεωπολιτικό αντίπαλο του δυτικού κόσμου.

Η Ινδία δεν θέλει πόλεμο κατά του δολαρίου

Χαρακτηριστική είναι και η στάση του Νέου Δελχί απέναντι στην πολυσυζητημένη «αποδολαριοποίηση».

Η Ινδία δεν αντιμετωπίζει την αποδυνάμωση του δολαρίου ως στρατηγικό στόχο των BRICS.

Η αιτία, σύμφωνα με την ανάλυση, είναι βαθύτερη από τις σχέσεις της με την Ουάσινγκτον.

Μία οργανωμένη προσπάθεια περιορισμού της διεθνούς κυριαρχίας του δολαρίου, χωρίς την ύπαρξη μιας αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης, θα μπορούσε τελικά να ενισχύσει δυσανάλογα την Κίνα.

Ειδικότερα, θα μπορούσε να επιταχύνει τη διεθνοποίηση του κινεζικού γουάν, δίνοντας στο Πεκίνο ακόμη μεγαλύτερη οικονομική επιρροή.

Για την Ινδία, η αντικατάσταση της αμερικανικής νομισματικής κυριαρχίας από μια κινεζική δεν αποτελεί ελκυστική προοπτική.

Οι BRICS δεν είναι τόσο ενωμένοι όσο φαίνονται

Η ανάλυση αποδομεί παράλληλα την εικόνα ενός συμπαγούς στρατοπέδου των BRICS.

Η εσωτερική ενότητα του σχήματος χαρακτηρίζεται ουσιαστικά ως ψευδαίσθηση.

Ινδία και Κίνα είναι στρατηγικοί ανταγωνιστές. Ιράν και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν διαφορετικά και σε ορισμένα πεδία ανταγωνιστικά περιφερειακά συμφέροντα. Τα κράτη-μέλη διαθέτουν διαφορετικά πολιτικά συστήματα, οικονομικές προτεραιότητες και διεθνείς συμμαχίες.

Οι αποκλίσεις τους γίνονται ακόμη μεγαλύτερες όταν καλούνται να τοποθετηθούν απέναντι σε μεγάλες διεθνείς κρίσεις.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και η επίτευξη ουσιαστικής κοινής διακήρυξης στη Σύνοδο του Νέου Δελχί μπορεί να αποδειχθεί δύσκολη.

Ο ρόλος της Ινδίας ως «γέφυρα»

Η στρατηγική που αποδίδει το Middle East Forum στην Ινδία είναι εκείνη της γέφυρας ανάμεσα σε δύο κόσμους.

Από τη μία πλευρά, το Νέο Δελχί θέλει να ηγηθεί της προσπάθειας για μεγαλύτερη εκπροσώπηση των αναπτυσσόμενων κρατών και να ενισχύσει τη θέση του ως μία από τις σημαντικότερες φωνές του Παγκόσμιου Νότου.

Από την άλλη, η Ινδία είναι η μεγαλύτερη δημοκρατία του κόσμου και ένας ολοένα σημαντικότερος στρατηγικός εταίρος των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων δυτικών κρατών.

Η οικονομική πραγματικότητα έχει επίσης βαρύνουσα σημασία.

Η συνέχιση της ινδικής ανάπτυξης εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την πρόσβαση σε δυτικά κεφάλαια, τεχνολογία, αγορές και επενδύσεις. Συνεπώς, μια πλήρης γεωπολιτική ρήξη με τη Δύση θα ήταν αντίθετη προς τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του Νέου Δελχί.

Το δίλημμα Μόντι: Δύση χωρίς εγκατάλειψη του Παγκόσμιου Νότου

Αυτό ακριβώς συνιστά και τη μεγάλη πρόκληση για την κυβέρνηση του Ναρέντρα Μόντι.

Η Ινδία δεν μπορεί να εγκαταλείψει τους BRICS, καθώς κάτι τέτοιο θα άφηνε τεράστιο πολιτικό και οικονομικό χώρο στην Κίνα να εμφανιστεί ως ο κυρίαρχος εκπρόσωπος του αναπτυσσόμενου κόσμου.

Δεν μπορεί όμως και να επιτρέψει στους BRICS να μετατραπούν σε όχημα της κινεζικής και ρωσικής αντιπαράθεσης με τη Δύση.

Για τον Khurshid, η απάντηση βρίσκεται στην προώθηση μιας πρακτικής ατζέντας που θα επικεντρώνεται στην ανάπτυξη, στη χρηματοδότηση, στο εμπόριο, στην τεχνολογία, στην ενέργεια και στην επισιτιστική ασφάλεια.

Με άλλα λόγια, η μάχη μέσα στους BRICS δεν αφορά μόνο το μέλλον του ίδιου του οργανισμού. Αφορά το ποιος θα καθορίσει την πολιτική ταυτότητα και τις προτεραιότητες του Παγκόσμιου Νότου τις επόμενες δεκαετίες.

Και σε αυτή την αναμέτρηση, σύμφωνα με την ανάλυση του Middle East Forum, ο σημαντικότερος ανταγωνισμός δεν είναι απαραιτήτως μεταξύ BRICS και Δύσης. Είναι ο ανταγωνισμός Ινδίας και Κίνας στο εσωτερικό του ίδιου του Παγκόσμιου Νότου.

Η επίσκεψη του Γερμανού βουλευτή της AfD Μαξιμίλιαν Κρα, η φανέλα και τα 8 ερωτήματα που ζητούν απάντηση από το κόμμα

Μία επίσκεψη στα κατεχόμενα της Κύπρου, μία σειρά επίσημων επαφών με εκπροσώπους της τουρκοκυπριακής διοίκησης και μία φωτογραφία με τη φανέλα της λεγόμενης «εθνικής ομάδας» του ψευδοκράτους προκαλούν σοβαρά ερωτήματα.

Πρωταγωνιστής είναι ο Γερμανός βουλευτής της AfD Μαξιμίλιαν Κρα (Maximilian Krah), ο οποίος βρέθηκε στις 26 Αυγούστου στα κατεχόμενα. Κατά την επίσκεψή του συναντήθηκε μεταξύ άλλων με τον λεγόμενο «υπουργό Εξωτερικών» Ταχσίν Ερτουγρούλογλου.

Πρωταγωνιστής είναι ο Γερμανός βουλευτής της AfD Μαξιμίλιαν Κρα (Maximilian Krah), ο οποίος βρέθηκε στις 26 Αυγούστου στα κατεχόμενα. Κατά την επίσκεψή του συναντήθηκε μεταξύ άλλων με τον λεγόμενο «υπουργό Εξωτερικών» Ταχσίν Ερτουγρούλογλου. Η λεγόμενη «υπηρεσία Εξωτερικών» των κατεχομένων ανακοίνωσε στις 26 Αυγούστου 2026 ότι ο Krah βρισκόταν εκεί σε επίσκεψη εργασίας, κατόπιν πρόσκλησης της «Βουλής». Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρεται ότι ενημερώθηκε για τη θέση της τουρκοκυπριακής πλευράς υπέρ της «κυρίαρχης ισότητας» και της λύσης δύο κρατών.

Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο τι έκανε ο Κρα. Το ερώτημα είναι ποια ακριβώς είναι η θέση της AfD για την Κύπρο.

Τα ερωτήματα του ευρωπαϊκού ιδρύματος ελληνισμού

Την απάντηση αυτή ζητά πλέον ευθέως το ευρωπαϊκό ίδρυμα ελληνισμού. Με επιστολή προς την κοινοβουλευτική ομάδα της AfD, ο αντιπρόεδρος του Ιδρύματος, Αλέξιος Ντόνας, ζητά διευκρινίσεις για την επίσκεψη του Κραχ και θέτει οκτώ συγκεκριμένα ερωτήματα, τα οποία αγγίζουν τον πυρήνα του Κυπριακού.

Μεταξύ άλλων, ζητείται να διευκρινιστεί εάν η AfD αναγνωρίζει επίσημα την Κυπριακή Δημοκρατία ως το μοναδικό διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος στο νησί και εάν το κόμμα υποστηρίζει τη λύση δύο κρατών που προωθεί η Άγκυρα.

Παράλληλα, το ευρωπαϊκό ίδρυμα ελληνισμού ζητά να πληροφορηθεί ποια είναι η θέση της AfD απέναντι στα ψηφίσματα 541 του 1983 και 550 του 1984 του συμβουλίου ασφαλείας των ηνωμένων εθνών.

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα όταν τίθεται στο τραπέζι το ιδιοκτησιακό.

Ποια είναι η θέση της AfD για τα δικαιώματα των Ελληνοκυπρίων ιδιοκτητών περιουσιών στα κατεχόμενα; Πώς αντιμετωπίζει το κόμμα τις πιθανές νομικές συνέπειες για όσους αγοράζουν ή επενδύουν σε ακίνητα σε περιοχές όπου το ιδιοκτησιακό καθεστώς παραμένει αντικείμενο διεθνούς και δικαστικής διαμάχης;

Και ακόμη ένα ερώτημα που προκύπτει από την ίδια την επίσκεψη: αποτελεί προσωπική θέση του Μαξιμίλιαν Κρα η υποστήριξη για άνοιγμα του τουρκοκυπριακού ποδοσφαίρου προς την UEFA ή πρόκειται για θέση που υιοθετεί συνολικά η AfD; Αυτό είναι ένα σημείο που χρειάζεται σαφή απάντηση από το ίδιο το κόμμα.

Η αντίφαση με την επίσημη γερμανική θέση

Η Γερμανία δεν αναγνωρίζει το αποκαλούμενο «τουρκικό κράτος της Βόρειας Κύπρου». Το ίδιο το γερμανικό υπουργείο εξωτερικών επισημαίνει ότι η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας δεν αναγνωρίζει τη βόρεια κυπριακή κρατική οντότητα. Παράλληλα, το γερμανικό ΥΠ.ΕΞ προειδοποιεί ότι η αγορά και η εμπορία ακινήτων στην Κύπρο, ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα, μπορεί να συνεπάγεται σοβαρούς νομικούς και οικονομικούς κινδύνους λόγω των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων των ελληνοκυρπίων στα κατεχόμενα.

Το θέμα αυτό δεν είναι καινούργιο για την e-enimerosi

Πριν από περίπου έναν χρόνο, η ιστοσελίδα μας είχε αναδείξει υπόθεση που αφορούσε την προώθηση επενδύσεων Γερμανών επενδυτών σε ακίνητα στα κατεχόμενα της Κύπρου. Το ρεπορτάζ μας είχε προκαλέσει την απάντηση του ευρωκοινοβουλίου, αλλά και του γερμανικού υπουργείου εξωτερικών, το οποίο είχε επισημάνει τους νομικούς κινδύνους που συνδέονται με τέτοιες επενδύσεις και τη διαφορετική αντιμετώπιση του ζητήματος από τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Σήμερα, λοιπόν, δημιουργείται ένα εύλογο πολιτικό ερώτημα. Πώς συμβαδίζει η συγκεκριμένη επίσκεψη και οι επαφές ενός Γερμανού βουλευτή με την επίσημη θέση της Γερμανίας για την Κύπρο; Και ακόμη περισσότερο, ποια είναι η επίσημη θέση της AfD;

Δεν πρόκειται για ένα θεωρητικό ερώτημα. Η AfD βρίσκεται σήμερα στην κορυφή των δημοσκοπήσεων σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Οι τελευταίες μετρήσεις που έχουν δημοσιοποιηθεί καταγράφουν την AfD περίπου στο 28%, ενώ η CDU/CSU βρίσκεται στο 21%.

Την ίδια στιγμή, η AfD βρίσκεται μπροστά και στις δημοσκοπήσεις για κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις στην ανατολική Γερμανία, με τη Σαξονία, Άνχαλτ να αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα, εκεί όπου αύριο διεξάγονται οι εκλογές. Εκεί η AfD καταγράφεται πάνω από το 40%, γεγονός που δημιουργεί για πρώτη φορά τόσο σοβαρή συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο να αναλάβει την ηγεσία ενός κρατιδίου. Επίσης, εκλογικές αναμετρήσεις έχουμε και στις 20 Σεπτεμβρίου, σε Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία (δημοσκοπικά 35%) και Βερολίνο (δημοσκοπικά 18%). Επομένως, όσα λέγονται και όσα γίνονται από στελέχη της AfD δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίζονται ως πολιτικές τοποθετήσεις χωρίς ευρύτερη σημασία.

Η τουρκική επιρροή στη Γερμανία

Στην παρέμβασή του, ο Αλέξιος Ντόνας ανοίγει και ένα ακόμη μεγαλύτερο κεφάλαιο, αυτό της τουρκικής επιρροής στη Γερμανία. Αναφέρεται στη DITIB, στο εκτεταμένο δίκτυο τζαμιών που συνδέονται με την οργάνωση, αλλά και σε δομές όπως η TİKA και το Yunus Emre, τις οποίες εντάσσει σε ένα ευρύτερο πλέγμα τουρκικής παρουσίας και επιρροής στη γερμανική κοινωνία. Το ζήτημα έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, καθώς η Τουρκία διαθέτει στη Γερμανία μία από τις μεγαλύτερες κοινότητες του εξωτερικού και εδώ και χρόνια επιχειρεί να διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την τουρκική διασπορά.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η προσπάθεια δημιουργίας του πολιτικού σχηματισμού DAVA, η οποία έχει προκαλέσει συζητήσεις στη Γερμανία για το κατά πόσο η τουρκική πολιτική επιρροή επιχειρεί να μεταφερθεί και στο γερμανικό κομματικό σύστημα. Αυτό ακριβώς είναι και το σημείο στο οποίο η υπόθεση Κρα αποκτά μία διάσταση πολύ μεγαλύτερη από μία απλή επίσκεψη στα κατεχόμενα. Γιατί η Κύπρος δεν είναι μόνο ένα διμερές ή περιφερειακό ζήτημα. Είναι ζήτημα διεθνούς δικαίου, ευρωπαϊκής πολιτικής και σχέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης, Γερμανίας και Τουρκίας.

Η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων Γερμανίας ζητά απαντήσεις.

Στην επίσκεψη Κρα αντέδρασε και η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων στη Γερμανία, μέσω του προέδρου της, Πάνου Δροσινάκη. Η παρέμβαση της Ομοσπονδίας προστίθεται σε εκείνη του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Ελληνισμού και δείχνει ότι το θέμα δεν περιορίζεται πλέον σε μία μεμονωμένη αντίδραση.

Το ερώτημα που τίθεται προς το AfD είναι σαφές:

Αποτελεί η επίσκεψη του Μαξιμίλιαν Κρα στα κατεχόμενα προσωπική πολιτική επιλογή ενός βουλευτή ή αντανακλά ευρύτερη πολιτική κατεύθυνση του κόμματος; Η απάντηση έχει σημασία όχι μόνο για την ελληνική και κυπριακή πλευρά, αλλά και για την ίδια τη Γερμανία.

Διότι εάν ένα κόμμα που βρίσκεται σήμερα στην κορυφή των δημοσκοπήσεων επιλέγει να έχει επαφές με εκπροσώπους μιας οντότητας που δεν αναγνωρίζεται διεθνώς ως κράτος, τότε η γερμανική κοινωνία, αλλά και η Ευρώπη, δικαιούνται να γνωρίζουν ποια ακριβώς είναι η πολιτική του.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης Κρα

Δεν αρκεί η φωτογραφία

Δεν αρκεί μία επίσκεψη

Χρειάζεται καθαρή πολιτική απάντηση

Αναγνωρίζει η AfD την Κυπριακή Δημοκρατία;

Υποστηρίζει ή απορρίπτει τη λύση δύο κρατών;

Ποια είναι η θέση της για τα ψηφίσματα 541 και 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας;

Ποια είναι η θέση της για τις περιουσίες των Ελληνοκυπρίων;

Και τελικά, η εικόνα ενός Γερμανού βουλευτή με τη φανέλα της ποδοσφαιρικής εκπροσώπησης των κατεχομένων ήταν μία προσωπική πολιτική κίνηση ή προαναγγέλλει κάτι περισσότερο;

Αυτές είναι οι ερωτήσεις που πλέον βρίσκονται στο τραπέζι. Και η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί μόνο από τον Μαξιμίλιαν Κραχ. Πρέπει να δοθεί από την ίδια την AfD.