Του Ευάγγελου Βαλλιανάτου, Counter Punch

Πρόλογος

Η σύγχρονη Ελλάς κατέχει προνομιακή θέση στην ευρωπαϊκή ιστορία και στον πολιτισμό. Η ιστορία της ανάγεται στην Εποχή του Χαλκού, πριν από περισσότερα από 5.000 χρόνια. Ο Όμηρος την ύμνησε στα αθάνατα έπη του, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Ο Αριστοτέλης δίδαξε στον Μέγα Αλέξανδρο την ποίηση του Ομήρου — και τη στρατηγική.

Η σύγχρονη Ελλάδα είναι η χώρα που συνδέεται στενά με τον Όμηρο, τον Αριστοτέλη και τον Μέγα Αλέξανδρο. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα του 2026 μπορεί δικαιολογημένα να θεωρεί την αρχαία Ελλάδα γιαγιά της: τη χώρα που επινόησε και δημιούργησε αυτό που αποκαλούμε πολιτισμό — την επιστήμη, την τεχνολογία, τις πόλεις, τις βιβλιοθήκες, τα πανεπιστήμια, την καθαριότητα, την ποίηση, τη λογοτεχνία, την καταγεγραμμένη ιστορία, το θέατρο, τους αθλητικούς αγώνες όπως οι Ολυμπιακοί, την υπέροχη αρχιτεκτονική, τις τέχνες και τις χειροτεχνίες.

Ωστόσο, η Ελλάς πλήρωσε τίμημα επειδή γέννησε τον πολιτισμό. Αρχής γενομένης από τη Ρώμη, τον τέταρτο αιώνα, ξένα κράτη την κατέκτησαν και κατέστρεψαν τα επιτεύγματά της στην επιστήμη, στη δημοκρατία και στο κράτος δικαίου. Αντικατέστησαν βίαια την επί χιλιετίες ευσέβεια των Ελλήνων προς τους θεούς τους με τον ξενόφερτο Χριστιανισμό. Η σύγχρονη Ελλάς είναι αποτέλεσμα αυτών των τραυματικών, σεισμικών και τραγικών αλλαγών.

Οι Ευρωπαίοι μελετητές γνωρίζουν καλά τις ελληνικές ρίζες του πολιτισμού τους. Οι χώρες τους λεηλατούν τους αρχαιολογικούς θησαυρούς της Ελλάδας για να διακοσμήσουν τα μουσεία τους. Μνησικακούν απέναντι στην Ελλάδα. Θα ήθελαν να τη δουν να εξαφανίζεται.

Κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Ομπάμα, στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, Ευρωπαίοι και Αμερικανοί οικονομικοί αξιωματούχοι υπέβαλαν την Ελλάδα σε «εικονικό πνιγμό» εξαιτίας του εξωτερικού χρέους της. Η συλλογική τιμωρία τους υπενθύμισε στους Έλληνες τα δεινά τους υπό τη ναζιστική γερμανική κατοχή, την περίοδο 1941-1944. Μια τέτοια απαράδεκτη συμπεριφορά πιθανότατα ενισχύει τη στήριξη του ΝΑΤΟ προς την Τουρκία, εχθρό της Ελλάδας για περισσότερο από μία χιλιετία.

Η οργή του κλιματικού χάους

Αυτό το σύντομο πολιτικό υπόβαθρο είναι σημαντικό ακόμη και για την κατανόηση της οργής της φύσης.

Οι πυρκαγιές ενσαρκώνουν τον φόβο και την αγωνία που προκαλεί το κλιματικό χάος στην Ελλάδα. Φέρνουν επίσης τραγωδίες και ανθρώπινες και οικολογικές καταστροφές. Για παράδειγμα, η πυρκαγιά του 2021 στην Εύβοια, το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, είχε κοσμολογική σημασία.

Η Εύβοια υπέστη τις συνέπειες των δασικών πυρκαγιών, οι οποίες, σύμφωνα με τον Jason Horowitz, δημοσιογράφο των New York Times, «κατέστρεψαν περισσότερα από 120.000 στρέμματα πευκοδάσους, ισοπέδωσαν σπίτια και εκτόπισαν εκατοντάδες ανθρώπους. […] Οι πυρκαγιές, οι οποίες τροφοδοτήθηκαν από ένα πρωτοφανές κύμα καύσωνα, με θερμοκρασίες που άγγιξαν τους 46 βαθμούς Κελσίου ή τους 115 βαθμούς Φαρενάιτ, προκάλεσαν πολιτικές αλληλοκατηγορίες, οικονομική καταστροφή και βιβλικές εικόνες ολέθρου. Φαίνονται, όμως, λιγότερο ως μια τυχαία πράξη του Θεού και περισσότερο ως ένα ακόμη αναπόφευκτο επεισόδιο ακραίων καιρικών φαινομένων στην Ευρώπη, τα οποία προκαλούνται από την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή. Το μετακινούμενο επίκεντρο της φυσικής καταστροφής έπεσε τώρα στην Εύβοια».

Η Εύβοια είναι γεμάτη δάση, ελαιώνες, μελισσοκόμους και τουριστικά θέρετρα. Το 2021, αναφέρει ο Horowitz, η Εύβοια έγινε «πρωτεύουσα των συνεπειών ενός πλανήτη που θερμαίνεται […] στρέμματα καμένων πλαγιών και αγρών βρίσκονταν κάτω από λευκή στάχτη, σαν να είχαν πασπαλιστεί με χιόνι. […] Ο καπνός αιωρούνταν χαμηλά, σαν πυκνή ομίχλη. Οι κορμοί παραμορφωμένων δέντρων εξακολουθούσαν να σιγοκαίνε και οι κυψέλες των μελισσοκόμων έμοιαζαν με καμένα μικρά τραπέζια εγκαταλελειμμένα σε άδεια χωράφια. Μίλια μακριά από τις πυρκαγιές, ο καπνός άφηνε ακόμη μια πικρή γεύση. […] Η στάχτη αιωρούνταν γύρω από καφετέριες, όπου οι σερβιτόρες έβρεχαν συνεχώς τα τραπέζια, ενώ ο ήλιος προσέδιδε στην πυκνή καταχνιά μια νοσηρή πορτοκαλί απόχρωση».

Η περιγραφή της πύρινης καταστροφής του 2021 στην Εύβοια μάς δίνει μια σαφή εικόνα του οικολογικού τραύματος και της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που προκάλεσε ο κλιματικός πόλεμος, ο οποίος μαινόταν στην Εύβοια και συνεχίζει να μαίνεται σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η πρωτοφανής παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χιλιάδων Ελλήνων βρίσκεται στο επίκεντρο της ίδιας καταστροφής που πλήττει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλες τις χώρες του κόσμου.

Είναι εξαιρετικά οδυνηρό να σκέφτεται κανείς ότι αυτός ο κλιματικός πόλεμος, μαζί με την απάνθρωπη αγωνία και την οικοκτονία που προκαλεί, διεξάγεται αποκλειστικά για να πλουτίσουν μια χούφτα εταιρείες ορυκτών καυσίμων και οι εξαγορασμένοι πράκτορές τους σε κυβερνήσεις, επιχειρήσεις, πανεπιστήμια, μεταξύ ειδικών της ιατρικής και της υγείας, στον κλήρο και στα μέσα ενημέρωσης — σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η πυρπόληση της Ελλάδας αποτελεί ένα από τα αναρίθμητα διεθνή εγκλήματα πολέμου.

Μαυρόγυπας (Aegypius monachus). Φωτογραφία: Αντώνης Στούμπας / Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Αθήνα, Ελλάδα.

Καθαρή οικοκτονία: Η σκέψη να συνδυαστούν ανεμογεννήτριες με το καμένο Εθνικό Δάσος της Δαδιάς

Όσα συνέβησαν στην Εύβοια το 2021 ήταν ήδη αρκετά άσχημα — και ασφαλώς οικοκτονικά και βιβλικά. Ο κλιματικός πόλεμος, όμως, πήρε μια μοχθηρή τροπή που θύμιζε τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο μεγάλο Εθνικό Δάσος της Δαδιάς, στη Θράκη, τον Αύγουστο του 2023.

Παρότι το κλιματικό χάος είναι ανθρωπογενές —ή, ακριβέστερα, προκαλείται πρωτίστως από την καύση ορυκτών καυσίμων—, η ξένη επιρροή διαμορφώνει την ελληνική πολιτική για την αιολική ενέργεια.

Στην αρχαιότητα, ο θεός Αίολος έλεγχε τους ανέμους, οι οποίοι καθιστούσαν δυνατή τη ναυσιπλοΐα και παρείχαν ενέργεια για το άλεσμα του σιταριού. Στη σύγχρονη εποχή, όμως, η αποξενωμένη Ελλάδα, υπό την αιγίδα ξένων Σειρήνων, έσπευσε να αγοράσει γιγαντιαίες ανεμογεννήτριες από τη Δανία και τη Γερμανία για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτά τα τερατώδη μηχανήματα τοποθετούνται στις κορυφές βουνών, ιδίως σε καμένα δάση, όπως στη βορειοανατολική Ελλάδα, στη Θράκη, ή στη βορειοδυτική Ελλάδα, στην Ακαρνανία.

«Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2023», αναφέρει το WWF Ελλάς, «η περιοχή του Έβρου, με την πλούσια βιοποικιλότητά της, υπέστη τη μεγαλύτερη μεγαπυρκαγιά που έχει καταγραφεί ποτέ στην Ευρώπη, στο πλαίσιο μιας ιδιαίτερα έντονης περιόδου δασικών πυρκαγιών, κατά την οποία κάηκαν σχεδόν 175.000 εκτάρια. Τριάντα πέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και εκατοντάδες τραυματίστηκαν. Οικισμοί και χώροι πολιτιστικής σημασίας καταστράφηκαν, όπως επίσης δημόσιες και παραγωγικές υποδομές. Το σημαντικότερο για τον σκοπό μας είναι ότι κατά την αντιπυρική περίοδο κάηκαν περισσότερα από 70.000 εκτάρια σε περισσότερες από 29 διαφορετικές προστατευόμενες περιοχές».

«Βιβλική», «αποκαλυπτική» και «αδιανόητη», αναφέρει το BBC, «είναι οι λέξεις που χρησιμοποίησαν οι Έλληνες για να περιγράψουν όσα εξελίσσονται στην περιοχή του Έβρου. Άρχισε στις 19 Αυγούστου [2023], μαινόταν με σφοδρότητα για περισσότερο από δύο εβδομάδες και εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη καταγεγραμμένη δασική πυρκαγιά στην Ευρώπη. Εδώ υπάρχει οργή και διατυπώνονται ερωτήματα για τα αίτια, την αντίδραση και την επόμενη ημέρα. Πέρα από την Ελλάδα, όμως, υπάρχουν σαφείς προειδοποιήσεις ότι αυτές οι δασικές πυρκαγιές θα γίνονται ολοένα μεγαλύτερες και συχνότερες».

Αληθώς. Η φύση είναι τέλεια, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη. Είναι, όμως, και αμείλικτη. Η άρνηση να διδαχθούμε από τη φύση αποτελεί τον προάγγελο των ανεμογεννητριών.

Η πυρκαγιά στη Δαδιά έκαψε ελαιώνες κοντά στο δάσος. Ένας νεαρός αγρότης, με δάκρυα στα μάτια, είπε σε δημοσιογράφο του BBC: «Ο ελαιώνας αποτελεί τεράστιο μέρος της ζωής μας. Όταν, λοιπόν, άρχισε να καίγεται, άρχισε να καίγεται και ένα κομμάτι μας».

Ο Αύγουστος του 2023 ήταν μια εποχή πυρκαγιών και παράνομων μεταναστών που εισέρχονταν στην Ελλάδα από την Τουρκία. Οι πυρκαγιές που έκαψαν το Εθνικό Δάσος της Δαδιάς θα μπορούσαν να αποτελούν συνδυασμό ακραίας ζέστης και εμπρησμών.

Παρά την καταστροφή αυτή —ή ίσως εξαιτίας της—, η ελληνική κυβέρνηση αγνόησε την τραγωδία που εξελισσόταν και, στην πραγματικότητα, επιδείνωσε την κατάσταση. Αποφάσισε να αδειοδοτήσει ανεμογεννήτριες για το καμένο δάσος. Οι θανατηφόρες συνέπειες της πυρκαγιάς, η καταστροφή τόσο μεγάλου τμήματος του πολύτιμου δάσους της Δαδιάς και η εξοργιστική απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης αναστάτωσαν ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ορνιθολόγοι εκτός Ελλάδας αντιλαμβάνονται και αποστρέφονται τις οικοκτονικές συνέπειες των ανεμογεννητριών. Ανησυχούν επίσης για τις αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης. Παραδέχονται ότι «είναι σπάνιο στην Ελλάδα να επικρατούν η επιστήμη και η κοινή λογική κατά τη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης». Οι Έλληνες ορνιθολόγοι θα συμφωνούσαν. Συμφωνώ και εγώ.

Οι Έλληνες περιβαλλοντολόγοι αισθάνονται επίσης ντροπή και οργή επειδή, αμέσως μετά τις τεράστιες πυρκαγιές στα δάση του Έβρου τον Αύγουστο του 2023 —τη μεγαλύτερη πυρκαγιά που καταγράφηκε σε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης—, οι ελληνικές δασικές αρχές τάχθηκαν υπέρ της εγκατάστασης ανεμογεννητριών στο δάσος της Δαδιάς.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Έλληνες ρυθμιστικοί αξιωματούχοι βρίσκονταν σε συνεννόηση με την ΤΕΡΝΑ, μια εταιρεία «πράσινης» ενέργειας η οποία ασκούσε πιέσεις υπέρ των ανεμογεννητριών και πιθανότατα υπέρ της Δανίας και της Γερμανίας. Οι αρμόδιοι αξιωματούχοι, χωρίς ντροπή και χωρίς να χρησιμοποιήσουν επιστημονικά δεδομένα, ενέκριναν την αδειοδότηση ανεμογεννητριών για το καμένο δάσος της Δαδιάς.

Η ΤΕΡΝΑ συνδέει τους Γερμανούς και Δανούς κατασκευαστές των γιγαντιαίων ανεμογεννητριών με τους Έλληνες γραφειοκράτες που τις αδειοδοτούν. Αυτοί οι γραφειοκράτες συνδέονται επίσης στενά με ανώτατους διαμορφωτές της πολιτικής της ελληνικής κυβέρνησης.

Η διαφθορά αποτελεί την κόλλα που επιτρέπει να κινούνται τα πράγματα στον κλάδο των ανεμογεννητριών. Η ΤΕΡΝΑ ανήκει πλέον στην εταιρεία Masdar των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Το τίμημα πώλησής της ανήλθε περίπου στα 3,3 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η πολιτική διαφθορά που ενδέχεται να οδηγήσει στην εξάπλωση των τερατωδών ανεμογεννητριών στο οικολογικά ευαίσθητο και καμένο Εθνικό Δάσος της Δαδιάς θα έχει μακροχρόνιες, καταστροφικές οικοκτονικές και κοινωνικές συνέπειες.

Η International Hellenic Association (IHA), αποτελούμενη από Έλληνες και Ελληνοαμερικανούς καθηγητές και κατόχους διδακτορικών τίτλων, απέστειλε εκτενές επιστημονικό υπόμνημα στους Έλληνες αξιωματούχους μετά τη φονική πυρκαγιά που κατέστρεψε το Εθνικό Δάσος της Δαδιάς. Η IHA τούς κάλεσε να ανακαλέσουν την απόφασή τους και να απαγορεύσουν τις ανεμογεννήτριες στο Πάρκο της Δαδιάς.

«Η ζημιά που θα προκαλέσουν οι ανεμογεννήτριες στο δάσος», ανέφερε η IHA, «είναι μη αναστρέψιμη».

Οι αρετές του δάσους της Δαδιάς

Η UNESCO, ο Εκπαιδευτικός, Επιστημονικός και Πολιτιστικός Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών, αξιολογεί από το 2006 το Εθνικό Δάσος / Πάρκο Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου, αναδεικνύοντας την ανεκτίμητη αξία και τη διεθνή σημασία του:

«Βρισκόμενο στο νοτιοανατολικό άκρο της οροσειράς της Ροδόπης [στη Θράκη], στο σταυροδρόμι δύο ηπείρων [της Ευρώπης και της Ασίας], το Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου έχει εξαιρετική οικολογική σημασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

»Χαρακτηρίζεται από ένα πλούσιο μωσαϊκό ενδιαιτημάτων, πάνω σε ένα δίκτυο χαμηλών λόφων, σε μια μεταβατική κλιματική ζώνη μεταξύ του μεσογειακού και του ηπειρωτικού κλίματος. Το Εθνικό Πάρκο εκτείνεται σε έκταση 42.800 εκταρίων στον Νομό Έβρου. Βρίσκεται στο ανατολικότερο άκρο μιας τεράστιας δασικής περιοχής που εκτείνεται προς τα δυτικά και τα βόρεια κατά μήκος της οροσειράς της Ροδόπης. […]

»Η θέση του Εθνικού Πάρκου πάνω σε μία από τις σημαντικότερες μεταναστευτικές διαδρομές των πτηνών της Δυτικής Παλαιαρκτικής καθιστά το δάσος μία από τις ελάχιστες περιοχές της Ευρώπης όπου συνυπάρχουν 36 από τα 38 ευρωπαϊκά είδη αρπακτικών πτηνών και τρία από τα τέσσερα ευρωπαϊκά είδη γύπα (Aegypius monachus, Neophron percnopterus και Gyps fulvus).

»Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο μόνιμος πληθυσμός του μαυρόγυπα, καθώς αποτελεί το τελευταίο κατάλοιπο ενός αρχικά μεγάλου πληθυσμού του είδους στη Βαλκανική. Σημαντική είναι επίσης η παρουσία του απειλούμενου ασπροπάρη.

»Το Εθνικό Πάρκο», συνεχίζει η UNESCO, «αποτελεί ένα σπάνιο παράδειγμα συνύπαρξης ανθρώπου και φύσης, καθώς η ανθρώπινη παρουσία επί χιλιάδες χρόνια, σε συνδυασμό με τη χαμηλής έντασης εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, συνέβαλαν στην ανάπτυξη ενός πλούσιου μωσαϊκού ενδιαιτημάτων. Αυτό αποτελεί τον βασικό παράγοντα της υψηλής βιοποικιλότητας της περιοχής, με μοναδικά και σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας.

»Παλαιά δάση, βραχώδη υψώματα, λιβάδια και χωράφια διάσπαρτα μέσα στο δάσος, καθώς και πολυάριθμα φαράγγια με πλούσια παρόχθια βλάστηση, προσφέρουν πλήθος κατάλληλων τόπων φωλεοποίησης και διατροφής για πολλά διαφορετικά είδη.

»Η ιδιαίτερη γεωγραφική θέση του Εθνικού Πάρκου συμβάλλει επίσης στην πλούσια βιοποικιλότητά του, καθώς αποτελεί τόπο συνάντησης της ευρωπαϊκής και της ασιατικής χλωρίδας και πανίδας. Αρκετά ευρωπαϊκά είδη φθάνουν εκεί στα νότια όρια εξάπλωσής τους, ενώ ταυτόχρονα η περιοχή αποτελεί το δυτικότερο όριο εξάπλωσης αρκετών ασιατικών ειδών.

»Στην περιοχή του Εθνικού Πάρκου απαντώνται περίπου 360 έως 400 είδη φυτών —μεταξύ των οποίων 25 είδη ορχιδέας—, 104 είδη πεταλούδας, 12 έως 13 είδη αμφιβίων, 29 είδη ερπετών, 60 έως 65 είδη θηλαστικών —από τα οποία τα 24 είναι είδη νυχτερίδας— και περισσότερα από 200 είδη πτηνών.

»Το Εθνικό Πάρκο αποτελεί επίσης εξαιρετικό τόπο για τα αρπακτικά πτηνά, με 16 έως 20 ευρωπαϊκά ημερόβια είδη να αναπαράγονται τακτικά και με παρουσία 36 από τα συνολικά 38 είδη που απαντώνται στην Ευρώπη. Εξαιρετική σημασία έχει η παρουσία του απειλούμενου Falco cherrug, καθώς και η συνύπαρξη τριών από τα τέσσερα ευρωπαϊκά είδη γύπα».

Αδιάλειπτη ομορφιά και μεγαλοπρέπεια

Παρέθεσα σκόπιμα αυτό το εκτενές απόσπασμα της UNESCO, επειδή τα συμπεράσματά της για το Εθνικό Δάσος της Δαδιάς αντανακλούν τον πλούτο της βιοποικιλότητας και τον ρόλο του ως καταφυγίου σπάνιων φυτών, άγριων πτηνών και άλλων ειδών άγριας ζωής.

Πριν από τις πυρκαγιές του 2023, η Δαδιά ήταν ένας κήπος αδιάλειπτης ομορφιάς και μεγαλοπρέπειας, όπου φυτά, δέντρα, νερά, σπάνια αρπακτικά πτηνά, άλλα ζώα και άνθρωποι συνεργάζονταν και αλληλοβοηθούνταν επί χιλιετίες. Η Δαδιά ήταν το ομορφότερο, παραγωγικότερο και σημαντικότερο δάσος της Ευρώπης.

Μέσα, λοιπόν, σε αυτό το πλαίσιο ενός φυσικού παραδείσου εντός των συνόρων της Ελλάδας, η εμφάνιση δανικών και γερμανικών ανεμογεννητριών, οι οποίες έχουν αδειοδοτηθεί για να εγκατασταθούν σε αυτόν τον παράδεισο, προκαλεί εκρήξεις οργής και ανησυχίας. Οι γιγαντιαίες μηχανές είναι σχεδιασμένες να σπείρουν την οικοκτονία και τον θάνατο στο δάσος.

Γιατί οι ανεμογεννήτριες είναι επιβλαβείς

Αυτές οι ανεμογεννήτριες αποτελούν απαράδεκτες τεχνολογίες οικολογικής καταστροφής. Τα πτερύγιά τους σφαγιάζουν τα πτηνά. Και αυτό συμβαίνει την ίδια ακριβώς εποχή κατά την οποία επικρατεί κλιματικό χάος — την εποχή κατά την οποία η Γη έχει τόσο μεγάλη ανάγκη από άθικτα δάση.

Τα πολύ μακριά πτερύγια των ανεμογεννητριών μετατρέπονται σε μαχαίρια που σκοτώνουν τα πτηνά εν πτήσει. Με τις ανεμογεννήτριες μέσα στα ενδιαιτήματά τους, τα αρπακτικά πτηνά είναι καταδικασμένα να εξαφανιστούν, με απρόβλεπτες μακροπρόθεσμες συνέπειες για το σύνολο της άγριας ζωής και την αποκατάσταση του δάσους.

Οι ανεμογεννήτριες δημιουργούν επίσης το δικό τους περιβάλλον, το οποίο συγκρούεται με εκείνο της φύσης και του δάσους. Πρόκειται για πολύ μεγάλες και βαριές μηχανές, οι οποίες απαιτούν εκτεταμένες κατασκευαστικές και τεχνικές εργασίες.

Αυτό σημαίνει ότι το δάσος, καμένο ή μη, θα μετατραπεί σε ένα τεράστιο εργοτάξιο, με αποψίλωση δέντρων και βλάστησης, κατασκευή δρόμων, κτισμάτων και χώρων στάθμευσης για τους εργαζομένους συντήρησης και τα αυτοκίνητα και φορτηγά τους. Όλες αυτές είναι εχθρικές παρεμβάσεις για την επιβίωση και την ευημερία της άγριας ζωής, καθώς και για την παραδοσιακή συνέχεια των Ελλήνων στα γύρω χωριά.

Επιπλέον, έπειτα από 20 ή 30 χρόνια, οι ανεμογεννήτριες θα μετατραπούν σε σωρούς απορριμμάτων και το καμένο δάσος σε νεκροταφείο τεράστιων ποσοτήτων μετάλλου, χημικών ουσιών, τσιμέντου, καλωδίων και άλλων αποβλήτων.

Τι θα συμβεί με το μέλλον της Ελλάδας;

Είναι αυτό το μέλλον της Ελλάδας; Μιας χώρας η οποία στην αρχαιότητα διέθετε πολλούς θεούς που προστάτευαν τη φύση: τη Δήμητρα —τη γεωργία, το σιτάρι και τους άλλους σπόρους για την παρασκευή άρτου—, τον Διόνυσο —τους αμπελώνες, το κρασί και τον αγροτικό πολιτισμό—, τον Αρισταίο —τις μέλισσες και τη βιοποικιλότητα—, τον Πάνα —τα κοπάδια προβάτων, αιγών και βοοειδών—, τον Ποσειδώνα —τις λίμνες, τα ποτάμια, τις θάλασσες και τους ωκεανούς—, τον Αίολο —τους ανέμους— και τον Δία —τις βροχές και το κλίμα.

Και τώρα, το 2026, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με συρρικνούμενα δάση, περισσότερες πυρκαγιές, απογυμνωμένα βουνά και εξάρτηση από καταστροφικές τεχνολογίες των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Δανίας και της Γερμανίας;

Το άλλο ακατανόητο γεγονός είναι ότι η περιοχή στην οποία σχεδιάζεται να τοποθετηθούν οι ανεμογεννήτριες, το δάσος της Δαδιάς, προστατευόταν από την ελληνική νομοθεσία πριν από τον Αύγουστο του 2023 και θεωρητικά προστατεύεται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία για ευαίσθητα είδη, όπως τα αρπακτικά πτηνά και ιδίως οι εξαιρετικά απειλούμενοι γύπες.

Θα προστατεύσει η Ευρώπη το δάσος της Δαδιάς; Αμφιβάλλω.

Η Σαλαμίνα στις φλόγες

Τρία χρόνια μετά τη μεγάλη έκρηξη στη Δαδιά, τον Αύγουστο του 2026, μια ακόμη πύρινη καταιγίδα επιτέθηκε στην Ελλάδα. Αυτή τη φορά οι κεραυνοί του οργισμένου Δία έπληξαν τη Σαλαμίνα, ένα μικρό, ηρωικό νησί δυτικά της Αθήνας.

«Στην Ελλάδα, δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν σε δασική πυρκαγιά […] στο νησί της Σαλαμίνας. […] Οι σοροί εντοπίστηκαν στο χωριό Περιστέρια, όπου οι ισχυροί άνεμοι τροφοδότησαν την ταχεία εξάπλωση της φωτιάς. Δεύτερη πυρκαγιά αναφέρθηκε στην περιοχή Σελήνια. Πυροσβεστικά σκάφη και πλωτά μέσα του Λιμενικού απομάκρυναν περίπου 500 λουόμενους από την περιοχή».

Θυμηθείτε ότι τα δέντρα μάς προσφέρουν το απαραίτητο για τη ζωή οξυγόνο, ενώ απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα, η υπερβολική παραγωγή του οποίου από την καύση ορυκτών καυσίμων προκαλεί κλιματικό χάος και αυξάνει τη θερμοκρασία του πλανήτη. Τα δάση μάς προσφέρουν καθαρό πόσιμο νερό, ενώ παράλληλα παρέχουν ένα φιλικό περιβάλλον για τα φυτά και την άγρια ζωή.

Τεράστια τραγωδία

Πρέπει, λοιπόν, να υποθέσουμε ότι οι κυβερνώντες της Ελλάδας το 2026 είναι τόσο διεφθαρμένοι, ώστε συνειδητά βυθίζουν τη χώρα τους στην παρανομία και στην οικοκτονία για το βραχυπρόθεσμο κέρδος τους;

Θα ανεχθεί, όμως, ο ελληνικός λαός μια τόσο εχθρική πολιτική;

Το 2026, ο Αριστοτέλης, ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Αρχιμήδης θα έβλεπαν εφιάλτες.

Επίλογος

Οι φρικτές κλιματικές πυρκαγιές, ιδιαίτερα η μεγαπυρκαγιά στο Εθνικό Δάσος της Δαδιάς τον Αύγουστο του 2023, αποτελούν συμπτώματα πολιτικής διαφθοράς και πιθανότατα της δραματικής παρακμής της σύγχρονης Ελλάδας.

Σε ευρύτερο επίπεδο, ωστόσο, οι κλιματικοί πόλεμοι είναι τοπικοί επειδή η παγκόσμια πλουτοκρατία των ορυκτών καυσίμων είναι αρκετά ισχυρή και οι πράκτορές της στον Τύπο, στα πανεπιστήμια, στην επιστημονική κοινότητα και στις κρατικές και ομοσπονδιακές κυβερνήσεις επιβάλλουν τη θέλησή της.

Πρέπει να απομακρυνθούμε από αυτή τη μεσαιωνική πλουτοκρατική πολιτική του πετρελαίου, επειδή, όπως μας δίδαξαν οι πυρκαγιές στην Ελλάδα, η φωτιά σκοτώνει και η λευκή στάχτη της καθυστερεί την ανάκαμψη.

Γνωρίζουμε την απάντηση σε αυτή τη σύγκρουση ανθρώπου και φύσης: να διδαχθούμε από τη φύση. Να κατασκευάζουμε σπίτια που αξιοποιούν τον ήλιο και τους ανέμους. Να παράγουμε τρόφιμα χωρίς φυτοφάρμακα και χωρίς βιομηχανικές κτηνοτροφικές μονάδες. Να χρηματοδοτήσουμε ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τραμ, τρένα και λεωφορεία. Να εγκαταλείψουμε αμέσως τα ορυκτά καύσιμα και να δώσουμε στον ήλιο την ευκαιρία να μας βοηθήσει να επιτελέσουμε το έργο μας.

Η αιολική ενέργεια είναι επίσης σημαντική, όχι όμως μέσω γιγαντιαίων πύργων που πνίγουν την οικολογία και την κοινωνία. Να φυτέψουμε δέντρα και να συνεργαστούμε με όλες τις χώρες για να αποκαταστήσουμε ένα υγιές ενεργειακό σύστημα και μια υγιή ζωή. Να χρησιμοποιήσουμε τους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς για τη δημιουργία ενός βιώσιμου και οικολογικού πολιτισμού.

Εάν μια οικολογική αναγέννηση αρχίσει εδώ και στην Ευρώπη και η Ευρώπη εκδιώξει την Τουρκία από τη Μεσόγειο, η Ελλάδα θα πρέπει να εγκαταλείψει τον Χριστιανισμό και να επιστρέψει στους ελληνικούς θεούς και στον ελληνικό πολιτισμό της. Αυτό αποτελεί προϋπόθεση για να διεξαγάγει τον κλιματικό της πόλεμο με καθαρό όραμα και με έμπνευση από τους προγόνους της — μαθαίνοντας πώς να ζει σε αρμονία με την ιερή και τέλεια φύση.