Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Οι στρατιωτικές δυνατότητες του «Σουνιτικού ΝΑΤΟ»

Σε θεωρητικό επίπεδο, ο συνδυασμός των τριών χωρών είναι ιδιαίτερα ισχυρός

Δημοσιεύτηκε στις

Η συμφωνία αμοιβαίας άμυνας που υπέγραψαν Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν σηματοδοτεί μια σημαντική μεταβολή στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται η ασφάλεια στη Μέση Ανατολή και ευρύτερα στον μουσουλμανικό κόσμο. Πέρα από τις αναφορές περί ενός «Ισλαμικού NATO», το Σύμφωνο της Μέκκας αποκαλύπτει μια βαθύτερη γεωπολιτική τάση, καθώς οι τρεις χώρες επιχειρούν να ενισχύσουν τις μεταξύ τους εγγυήσεις ασφαλείας σε μια περίοδο κατά την οποία η αξιοπιστία της αμερικανικής προστατευτικής ομπρέλας τίθεται υπό αμφισβήτηση. Με διαφορετικές στρατιωτικές, οικονομικές και τεχνολογικές δυνατότητες, οι τρεις χώρες επιχειρούν να δημιουργήσουν ένα νέο πλέγμα αποτροπής, το οποίο δεν στρέφεται αποκλειστικά εναντίον ενός συγκεκριμένου αντιπάλου, αλλά αντανακλά τη γενικότερη αναδιάταξη των ισορροπιών στην περιοχή. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι κατά πόσον η συμφωνία μπορεί να μετατραπεί από ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα σε πραγματικό μηχανισμό συλλογικής άμυνας.

Η σημασία της Συμφωνίας

Το «Ισλαμικό NATO» ήταν η αναμενόμενη «ταμπέλα» που έσπευσαν να βάλουν αρκετοί αναλυτές για την υπογραφή του Συμφώνου αμοιβαίας άμυνας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν. Η Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας προβλέπει ότι ένοπλη επίθεση εναντίον οποιασδήποτε από τις τρεις χώρες θα θεωρείται επίθεση εναντίον και των τριών.

Ωστόσο, η σύγκριση με το NATO δεν αποδίδει σωστά τη σημασία της συμφωνίας. Τρεις χώρες που αποτελούν εταίρους των ΗΠΑ αποφάσισαν να συνδέσουν την ασφάλειά τους μεταξύ τους και το σημαντικότερο ακροατήριο για την κίνηση αυτή δεν βρίσκεται ούτε στην Τεχεράνη ούτε στο Τελ Αβίβ, αλλά στην Ουάσιγκτον. Στην ουσία, η συμφωνία αποτελεί μιαν «αμφισβήτηση» για την αξιοπιστία των ΗΠΑ ως εγγυητή ασφάλειας.

Σε θεωρητικό επίπεδο, ο συνδυασμός των τριών χωρών είναι ιδιαίτερα ισχυρός. Η Τουρκία διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο NATO, καθώς και μια βιομηχανία μη επανδρωμένων αεροσκαφών που έχει αλλάξει τα δεδομένα στα σύγχρονα πεδία των μαχών. Η Σαουδική Αραβία διαθέτει τα μεγαλύτερα οικονομικά αποθέματα στον Περσικό Κόλπο, ενώ το Πακιστάν προσθέτει μια μεγάλη και έμπειρη σε πολεμικές επιχειρήσεις στρατιωτική δύναμη, καθώς και το μοναδικό πυρηνικό οπλοστάσιο στον μουσουλμανικό κόσμο. Ειδικοί επισημαίνουν ότι οι δυνατότητες των τριών χωρών είναι σε μεγάλο βαθμό συμπληρωματικές, αφού η τουρκική τεχνολογία χρειάζεται αγορές, το πακιστανικό ανθρώπινο δυναμικό χρηματοδότηση και ο σαουδαραβικός πλούτος ανθρώπινο δυναμικό.

Σε κάθε περίπτωση, το Σύμφωνο δεν προέκυψε από το πουθενά. Αποτελεί επέκταση της συμφωνίας Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν του Σεπτεμβρίου του 2025, η οποία υπεγράφη λίγες ημέρες μετά την ισραηλινή επίθεση εναντίον στόχων της Χαμάς στην Ντόχα του Κατάρ. Η ανάγκη για ενίσχυση της συνεργασίας έγινε ακόμη πιο επιτακτική μετά τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν, ο οποίος ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου και ακολούθησε σειρά επιθέσεων εναντίον χωρών του Κόλπου.

Για δεκαετίες, οι χώρες του Κόλπου βρίσκονταν υπό την προστατευτική «ομπρέλα» των ΗΠΑ. Ο πόλεμος με το Ιράν, όμως, επανέφερε ένα ερώτημα, που ολόκληρη η περιοχή ίσως προτιμούσε να μη θέσει ποτέ: Πόσο αξιόπιστη είναι η αμερικανική ομπρέλα, όταν οι αμερικανικές Βάσεις σε έδαφος του Κόλπου δεν κατάφεραν να αποτρέψουν τα ιρανικά πλήγματα εναντίον εγκαταστάσεων στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και όταν η Ουάσιγκτον εμφανίστηκε εμφανώς διστακτική ως προς τον τρόπο αντίδρασής της;

Το Σύμφωνο της Μέκκας αποτελεί την απάντηση του Ριάντ. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο από κυβερνήσεις που δεν επιθυμούν πλέον να εμπιστεύονται την ασφάλειά τους σε έναν και μοναδικό εγγυητή. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι οι τρεις χώρες μπορούν να αντικαταστήσουν τις ΗΠΑ, οι οποίες εξακολουθούν να διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην ασφάλειά τους. Οι αξιωματούχοι των χωρών τονίζουν, άλλωστε, ότι η συμφωνία δεν αντικαθιστά καμιάν από τις υφιστάμενες διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες. Πρόκειται περισσότερο για διαφοροποίηση των εγγυήσεων ασφαλείας παρά για ρήξη με την Ουάσιγκτον.

Το σημαντικότερο κόστος για τις ΗΠΑ αφορά τη γεωπολιτική ισορροπία στην περιοχή. Η ένταξη της Σαουδικής Αραβίας στις Συμφωνίες του Αβραάμ, με στόχο την εξομάλυνση των σχέσεών της με το Ισραήλ, αποτελεί βασικό πυλώνα των σχεδίων διαδοχικών αμερικανικών κυβερνήσεων για τη Μέση Ανατολή. Με τη σύνδεσή του με την Άγκυρα και το Ισλαμαμπάντ, δύο πρωτεύουσες που διατηρούν ανοιχτά εχθρική στάση απέναντι στο Ισραήλ, το Ριάντ αυξάνει το πολιτικό κόστος οποιασδήποτε κίνησης προς την εξομάλυνση των σχέσεων και καθιστά μια τέτοια εξέλιξη δυσκολότερη, αν όχι αδύνατη.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το στοιχείο της αυτοϋπονόμευσης της αμερικανικής πολιτικής. Τον Ιούλιο, ΗΠΑ και Σαουδική Αραβία υπέγραψαν συμφωνία που επιτρέπει στο βασίλειο να αναπτύξει το δικό του «ειρηνικό» πυρηνικό πρόγραμμα. Ο Τραμπ, ωστόσο, έθεσε ως προϋπόθεση τη σύνδεση του προγράμματος με την ένταξη της Σαουδικής Αραβίας στις Συμφωνίες του Αβραάμ. Για πολλούς αναλυτές, η προϋπόθεση αυτή «ήχησε συναγερμό στον Κόλπο», καθώς δημιούργησε την εντύπωση ότι η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις συμφωνίες ως μέσο άσκησης πίεσης.

Έτσι, ένα εργαλείο που είχε σχεδιαστεί για να φέρει τη Σαουδική Αραβία πιο κοντά στο Ισραήλ, ενδέχεται τελικά να την έσπρωξε προς το Πακιστάν και την Τουρκία. Την ίδια ώρα, το Ισραήλ αντιμετωπίζει τη συμφωνία ως μια ιδιαίτερα ανησυχητική εδραίωση ενός εχθρικού μετώπου, το οποίο πλέον διαθέτει και πυρηνική διάσταση.

Η σημασία της στην πράξη

Ωστόσο, η σημασία της συμφωνίας δεν πρέπει να υπερεκτιμάται. Το κείμενο που υπεγράφη δεν προβλέπει συγκεκριμένες στρατιωτικές δεσμεύσεις και το κατά πόσον υποχρεώνει τα συμβαλλόμενα μέρη να αναλάβουν δράση σε περίπτωση επίθεσης παραμένει ασαφές. Η ιστορία έδειξε ότι ούτε η συμφωνία για τα σύνορα μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Υεμένης το 2000, ούτε η διμερής συνθήκη Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν του 2025 έχουν οδηγήσει σε κάτι που να προσεγγίζει την εφαρμογή του Άρθρου 5 του NATO, ενώ καμία από αυτές δεν έχει ενεργοποιηθεί με τέτοιο τρόπο.

Η πιο δραματική ερμηνεία του Συμφώνου της Μέκκας, δηλαδή ότι το Πακιστάν παρέχει μια πυρηνική «ομπρέλα» στον Κόλπο, είναι και η λιγότερο ουσιαστική. Η Τουρκία ήδη φιλοξενεί αμερικανικές πυρηνικές κεφαλές, η Σαουδική Αραβία εξακολουθεί να επιδιώκει συνεργασία με την Ουάσιγκτον στον τομέα της ειρηνικής πυρηνικής ενέργειας, ενώ το πυρηνικό οπλοστάσιο του Πακιστάν παραμένει προσανατολισμένο στην αποτροπή έναντι της Ινδίας. Ως εκ τούτου, το πυρηνικό στοιχείο της συμφωνίας, όπως επισημαίνει ένας αναλυτής, έχει κυρίως συμβολικό και αποτρεπτικό βάρος και όχι τη μορφή μιας επίσημης εγγύησης.

Για το Πακιστάν, η συμφωνία αποτελεί ταυτόχρονα ευκαιρία και έκθεση σε κινδύνους. Αναβαθμίζει το Ισλαμαμπάντ από αποδέκτη οικονομικής στήριξης από τις χώρες του Κόλπου σε πάροχο ασφάλειας με αυξημένο κύρος, προσφέροντας παράλληλα βιομηχανικά και διπλωματικά οφέλη. Η ρήτρα συλλογικής άμυνας, όμως, αποτελεί υποχρέωση όσο και πλεονέκτημα. Θα μπορούσε να εμπλέξει μια χώρα που ήδη βρίσκεται αντιμέτωπη με πιέσεις στα ανατολικά και δυτικά σύνορά της σε μακρινές διαμάχες στον Κόλπο.

Παράλληλα, υπάρχει ο κίνδυνος να υπονομευθεί ο διαμεσολαβητικός ρόλος που έχει οικοδομήσει προσεκτικά το Ισλαμαμπάντ μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Αυτό φάνηκε και από το μνημόνιο κατανόησης που υπεγράφη στο Ισλαμαμπάντ στις 17 Ιουνίου, στο οποίο επιτεύχθηκε τουλάχιστον ένας βαθμός σταθεροποίησης στις εχθροπραξίες στο πλαίσιο της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ιράν.

Η Τεχεράνη έχει ήδη απορρίψει τη συμφωνία ως «δανεική ασφάλεια», μια αιχμηρή αναφορά που αγνοεί τη δική της εξάρτηση από δίκτυα πληρεξουσίων. Παρ’ όλα αυτά, ορισμένες πιο συντηρητικές φωνές στο Ιράν αντιμετωπίζουν τη Συμφωνία ως μια μορφή μουσουλμανικής ittihad, δηλαδή ένωσης.

Ειδικοί εξηγούν ότι οι πραγματικές συνέπειες του Συμφώνου της Μέκκας δεν έχουν ακόμη δοκιμαστεί και πιθανότατα δεν θα δοκιμαστούν σύντομα. Το μήνυμά του, ωστόσο, είναι σαφές. Η εποχή κατά την οποία μία και μοναδική εξωτερική δύναμη αναλάμβανε το κόστος της ασφάλειας στη Μέση Ανατολή φθίνει και στη θέση της διαμορφώνεται ένα πιο σύνθετο σύστημα, στο οποίο τα κράτη αναζητούν τα ίδια πολλαπλές εγγυήσεις και δυνατότητες αυτοπροστασίας.

Η Ουάσιγκτον μπορεί είτε να αντιμετωπίσει το σύμφωνο ως μια απώλεια που πρέπει να ανατραπεί είτε ως προειδοποίηση που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη.

Οι στρατιωτικές δυνατότητες της συμμαχίας

Η συμφωνία υπογράφεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι τρεις χώρες καλούνται να διαχειριστούν αυξανόμενες περιφερειακές εντάσεις, μεταξύ άλλων τις ανησυχίες για την επέκταση της στρατιωτικής παρουσίας και επιρροής του Ισραήλ, αλλά και τον περιφερειακό ρόλο του Ιράν.

Σύμφωνα με τον δείκτη Global Firepower 2026, ο οποίος αξιολογεί τις αμυντικές δυνατότητες 145 χωρών, οι τρεις χώρες διαθέτουν συνολικά σχεδόν 1,4 εκατομμύριο εν ενεργεία στρατιωτικούς, περίπου 3.400 αεροσκάφη, 6.000 άρματα μάχης και περισσότερα από 340 πολεμικά και υποστηρικτικά ναυτικά μέσα.

Ο δείκτης αξιολογεί τη δυνητική πολεμική ισχύ κάθε χώρας σε ξηρά, αέρα και θάλασσα, λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως το ανθρώπινο δυναμικό, ο στρατιωτικός εξοπλισμός, οι φυσικοί πόροι, τα οικονομικά δεδομένα και η γεωγραφία.

Σε επίπεδο ανθρώπινου δυναμικού, οι τρεις χώρες διαθέτουν συνολικά περίπου 1,4 εκατομμύριο εν ενεργεία στρατιωτικούς, με σημαντικές επιπλέον δυνάμεις εφέδρων και παραστρατιωτικών σχηματισμών. Το Πακιστάν διαθέτει το μεγαλύτερο ενεργό στρατιωτικό δυναμικό, περίπου 660.000 άτομα, ακολουθεί η Τουρκία με 481.000 και η Σαουδική Αραβία με 247.000.

Στον αέρα, οι τρεις χώρες διαθέτουν συνολικά 3.415 στρατιωτικά αεροσκάφη, μεταξύ των οποίων μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα, μεταγωγικά και εκπαιδευτικά αεροσκάφη. Το Πακιστάν διαθέτει περίπου 1.397 αεροσκάφη, η Τουρκία 1.101 και η Σαουδική Αραβία 917.

Σε ό,τι αφορά τις χερσαίες δυνάμεις, οι τρεις χώρες διαθέτουν περίπου 6.046 άρματα μάχης και περισσότερα από 179.000 τεθωρακισμένα οχήματα, καθώς και χιλιάδες συστήματα πυροβολικού και πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών. Το Πακιστάν διαθέτει τον μεγαλύτερο αριθμό αρμάτων, με 2.677, ακολουθεί η Τουρκία με 2.284 και η Σαουδική Αραβία με 1.085.

Στη θάλασσα, οι συνολικές ναυτικές δυνάμεις των τριών χωρών ανέρχονται σε 344 μονάδες, μεταξύ των οποίων 33 φρεγάτες, 24 κορβέτες και 22 υποβρύχια. Η Τουρκία έχει τη μεγαλύτερη ναυτική δύναμη, με 192 μονάδες, ακολουθεί το Πακιστάν με 120 και η Σαουδική Αραβία με 32.

Σημαντική είναι και η οικονομική διάσταση της συμφωνίας. Οι τρεις χώρες διαθέτουν συνολικά αμυντικούς προϋπολογισμούς περίπου 124,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Η Σαουδική Αραβία βρίσκεται στην πρώτη θέση, με αμυντικές δαπάνες 63,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το 2026, ενώ η Τουρκία διαθέτει 51,4 δισεκατομμύρια και το Πακιστάν 9,1 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με το Global Firepower.

ΠΗΓΗ: ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

GEOPOLITICO

Σχέδιο για παραγωγή X-BAT στην Ελλάδα! Το μαχητικό της τεχνητής νοημοσύνης και η στρατηγική του Αιγαίου

Στρατηγική συμφωνία της αμερικανικής Shield AI με τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ για τη δημιουργία βιομηχανικής βάσης του μη επανδρωμένου μαχητικού X-BAT στην Ελλάδα – Το αεροσκάφος κάθετης απογείωσης, η τεχνολογία Hivemind, τα 400 εκατ. δολάρια από τις ΗΠΑ και η προοπτική ελληνικής συμπαραγωγής. Γιατί το Πεντάγωνο ενδιαφέρεται για ένα σύστημα που μπορεί να επιχειρεί από νησιά και πλοία χωρίς αεροδιαδρόμους.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια συμφωνία με σημαντικές προοπτικές για την ελληνική αμυντική βιομηχανία και τη μελλοντική επιχειρησιακή αρχιτεκτονική των Ενόπλων Δυνάμεων υπεγράφη στην Αθήνα στις 8 Οκτωβρίου 2026, σε μια περίοδο ενίσχυσης της στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών.

Η αμερικανική εταιρεία αμυντικής τεχνολογίας Shield AI και ο ελληνικός όμιλος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ υπέγραψαν στρατηγική συμφωνία για τη διερεύνηση της ανάπτυξης παραγωγικών εγκαταστάσεων, υποδομών συναρμολόγησης και κέντρων τεχνικής υποστήριξης του X-BAT στην Ελλάδα, ενός αυτόνομου μη επανδρωμένου μαχητικού αεροσκάφους που ενσωματώνει τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης.

Η συμφωνία ανακοινώθηκε στο περιθώριο της ευρύτερης ενίσχυσης των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, μετά και την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα. Δεν έχει, ωστόσο, τεκμηριωθεί ότι αποτελεί μέρος συγκεκριμένης εξοπλιστικής συμφωνίας που διαπραγματεύτηκε ο Ρούμπιο.

Πρόκειται για εξέλιξη που μπορεί να προσφέρει στην Ελλάδα συμμετοχή στην αλυσίδα παραγωγής μιας νέας κατηγορίας αυτόνομων πολεμικών αεροσκαφών, με προοπτικές αξιοποίησης τόσο από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις όσο και από άλλες χώρες της ευρύτερης περιοχής.

Τι είναι το X-BAT και γιατί ενδιαφέρει την Ελλάδ

Shield AI unveils X-BAT VTOL collaborative combat aircraft concept - European Security & Defence

Το X-BAT αποτελεί ένα υπό ανάπτυξη μη επανδρωμένο αεροσκάφος μάχης, σχεδιασμένο να επιχειρεί χωρίς πιλότο στο εσωτερικό του και χωρίς την ανάγκη συμβατικού αεροδιαδρόμου.

Η δυνατότητα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης (VTOL) επιτρέπει, σύμφωνα με τον σχεδιασμό της κατασκευάστριας εταιρείας, την ανάπτυξή του από πλοία, απομακρυσμένες χερσαίες εγκαταστάσεις και νησιωτικές περιοχές.

Αυτό είναι το στοιχείο που αποκτά ιδιαίτερη επιχειρησιακή σημασία για την Ελλάδα.

Σε ένα ενδεχόμενο πολεμικής σύγκρουσης στο Αιγαίο, τα αεροδρόμια και οι υποδομές απογείωσης αποτελούν πιθανούς στόχους εχθρικών επιθέσεων. Ένα αεροσκάφος που δεν εξαρτάται από συμβατικούς διαδρόμους μπορεί, εφόσον αποδώσει επιχειρησιακά όπως σχεδιάζεται, να προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία στη διασπορά και ανάπτυξη της αεροπορικής ισχύος.

Η ίδια η Shield AI στην επίσημη ανακοίνωσή της αναφέρεται ειδικά στη γεωγραφία του Αιγαίου, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα καλείται να υπερασπιστεί εκατοντάδες νησιά και μια ιδιαίτερα εκτεταμένη ακτογραμμή.

Η δυνατότητα ανάπτυξης μη επανδρωμένων αεροσκαφών από μικρές, διάσπαρτες εγκαταστάσεις θα μπορούσε να περιορίσει την επιχειρησιακή εξάρτηση από μεγάλες αεροπορικές βάσεις.

Εμβέλεια 1.000 ναυτικών μιλίων και οπλισμός βαρέων μαχητικών

Η Shield AI σχεδιάζει το X-BAT ως αεροσκάφος κρούσης μεγάλης εμβέλειας, με δυνατότητες που παραπέμπουν σε επανδρωμένα μαχητικά υψηλών επιδόσεων.

X-BAT | Σχεδιαζόμενα τεχνικά χαρακτηριστικά

Ακτίνα μάχης

1.000 ν.μ.

Επιδιωκόμενη επίδοση

Μέγιστη εμβέλεια

2.000+ ν.μ.

Στόχος κατασκευαστή

Κατηγορία οπλισμού

2.000 lb

Εσωτερικοί χώροι οπλισμού

Κινητήρας

F110

GE Aerospace

Προβλέπονται αποστολές αέρος–αέρος, αέρος–εδάφους, ηλεκτρονικού πολέμου και ISR (πληροφορίες, επιτήρηση, αναγνώριση).

Οι επιδόσεις αποτελούν σχεδιαστικούς στόχους της Shield AI, όχι αποτελέσματα ολοκληρωμένων πτητικών δοκιμών.

Το X-BAT προβλέπεται να διαθέτει εσωτερικούς χώρους μεταφοράς οπλισμού κατηγορίας έως 2.000 λιβρών, με διαστάσεις συγκρίσιμες με εκείνες των αντίστοιχων χώρων του F-35.

Στο πλαίσιο των πιθανών επιχειρησιακών εφαρμογών του έχουν αναφερθεί όπλα όπως οι AGM-154 JSOW και AGM-158C LRASM. Ωστόσο, η ενσωμάτωση και πιστοποίηση των συγκεκριμένων πυραύλων στο X-BAT δεν έχει επιβεβαιωθεί ως ολοκληρωμένη δυνατότητα.

Η σχεδίαση προβλέπει επίσης αποστολές ηλεκτρονικού πολέμου και αναγνώρισης, με το αεροσκάφος να μπορεί να δρα σε περιοχές όπου η πρόσβαση επανδρωμένων μαχητικών ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη.

Hivemind: Ο ψηφιακός πιλότος της Shield AI

Στην καρδιά του X-BAT βρίσκεται το Hivemind, το λογισμικό αυτονομίας που αναπτύσσει η Shield AI.

Το σύστημα επιδιώκει να παρέχει δυνατότητα αυτόνομης πτήσης και εκτέλεσης αποστολών, ακόμη και σε περιβάλλοντα με παρεμβολές στα δορυφορικά συστήματα πλοήγησης και στις επικοινωνίες.

Αυτή η λειτουργία αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε επιχειρησιακές συνθήκες όπου ο αντίπαλος χρησιμοποιεί μέσα ηλεκτρονικού πολέμου για να διακόψει τις επικοινωνίες και να δυσχεράνει τη λειτουργία μη επανδρωμένων συστημάτων.

Η τεχνολογία Hivemind έχει ήδη εφαρμοστεί σε άλλα συστήματα της εταιρείας, μεταξύ των οποίων το V-BAT.

Η επέκτασή της στο X-BAT αποτελεί ένα σημαντικότερο τεχνολογικό βήμα, καθώς αφορά πλέον ένα αεροσκάφος σχεδιασμένο να μεταφέρει ισχυρότερο οπλισμό και να εκτελεί αποστολές υψηλότερης επιχειρησιακής πολυπλοκότητας.

Παράλληλα, δημιουργεί προϋποθέσεις συνεργατικών αποστολών με επανδρωμένα αεροσκάφη, όπως τα F-35, στο πλαίσιο της φιλοσοφίας loyal wingman.

Αυτή η χρήση αποτελεί πιθανή μελλοντική εφαρμογή και όχι ήδη πιστοποιημένη συνεργασία του X-BAT με την ελληνική έκδοση των F-35.

Ο ρόλος της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και η ελληνική συμπαραγωγή

Η συμφωνία με τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ προβλέπει τη διερεύνηση δημιουργίας μιας εγχώριας βιομηχανικής βάσης για την παραγωγή εξαρτημάτων, την ολοκλήρωση αεροσκαφών και τη μακροπρόθεσμη συντήρηση του X-BAT.

Όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ της Ελευθερίας Πιπεροπούλου στο Capital.gr, στις 9 Οκτωβρίου, οι δύο εταιρείες βρίσκονται ήδη σε διαπραγματεύσεις για τις οριστικές συμφωνίες που θα καθορίσουν το εύρος της ελληνικής συμμετοχής.

Πριν αρχίσει οποιαδήποτε παραγωγική δραστηριότητα, θα πρέπει να εντοπιστούν και να πιστοποιηθούν οι ελληνικές επιχειρήσεις που μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του προγράμματος.

Θα ακολουθήσει η αξιολόγηση των εγκαταστάσεων και των παραγωγικών δυνατοτήτων, ενώ απαραίτητη προϋπόθεση αποτελούν οι κυβερνητικές και εξαγωγικές εγκρίσεις.

Η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ αναλαμβάνει, σύμφωνα με τον σχεδιασμό, τον συντονισμό του ελληνικού δικτύου προμηθευτών και τη λειτουργία του τοπικού γραφείου του προγράμματος. Η Shield AI θα διατηρήσει την ευθύνη ανάπτυξης του αεροσκάφους, του λογισμικού αυτονομίας και των συστημάτων αποστολής.

Σημαντική είναι και η προοπτική συνεργασίας με ελληνικά πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα, δημιουργώντας δυνατότητες ανάπτυξης εξειδικευμένου προσωπικού και νέων τεχνολογιών.

Προς το παρόν, πάντως, δεν έχει ανακοινωθεί ημερομηνία έναρξης παραγωγής ή οριστική κατανομή του βιομηχανικού έργου.

Η Ελλάδα ως περιφερειακό κέντρο για Κύπρο, Βαλκάνια και Νοτιοανατολική Ευρώπη

Ο σχεδιασμός των δύο εταιρειών δεν περιορίζεται στις ανάγκες της ελληνικής αγοράς.

Η συμφωνία προβλέπει τη διερεύνηση υποδομών που θα μπορούσαν να καταστήσουν την Ελλάδα περιφερειακό κέντρο εκπαίδευσης, συντήρησης και εφοδιαστικής υποστήριξης των X-BAT.

Στην ανακοίνωσή της, η Shield AI προσδιορίζει ως δυνητική περιοχή εξυπηρέτησης την Κύπρο, τα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Αυτό σημαίνει ότι η ελληνική βιομηχανική συμμετοχή θα μπορούσε να αποκτήσει εξαγωγικό προσανατολισμό, δημιουργώντας δραστηριότητες που δεν θα εξαρτώνται αποκλειστικά από παραγγελίες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Ανάλογες πρωτοβουλίες αναπτύσσει η Shield AI και στην Πολωνία, όπου τον Σεπτέμβριο υπέγραψε επιστολή προθέσεων με τις PGZ και WZL-2 για συμμετοχή στην ανάπτυξη, παραγωγή και υποστήριξη του X-BAT.

Η εξέλιξη δείχνει ότι η αμερικανική εταιρεία επιδιώκει να διαμορφώσει ένα ευρύτερο δίκτυο συνεργαζόμενων βιομηχανιών στην Ευρώπη.

Η Shield AI έχει ήδη παρουσία στην Ελλάδα

Η νέα συμφωνία δεν αποτελεί την πρώτη συνεργασία της αμερικανικής εταιρείας με την ελληνική αμυντική βιομηχανία.

Το μη επανδρωμένο V-BAT χρησιμοποιείται ήδη από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις για αποστολές επιτήρησης. Τον Ιούνιο του 2026, ο Ελληνικός Στρατός υπέγραψε συμφωνία επέκτασης του στόλου των V-BAT, ενώ η Shield AI ανακοίνωσε τη δημιουργία γραφείου στην Αθήνα.

Παράλληλα, η εταιρεία συνεργάζεται με το EFA Group στον τομέα των τεχνολογιών αυτονομίας και έχει υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με την ALTUS LSA για την ενσωμάτωση ελληνικής ανάπτυξης συστημάτων στο V-BAT.

Η διεύρυνση αυτής της συνεργασίας προς το X-BAT δημιουργεί προοπτικές συμμετοχής ελληνικών επιχειρήσεων σε ένα τεχνολογικά πιο απαιτητικό πρόγραμμα.

Ψήφος εμπιστοσύνης 400 εκατομμυρίων δολαρίων από τις ΗΠΑ

Σχεδόν ταυτόχρονα με τη συμφωνία στην Αθήνα, η Shield AI ανακοίνωσε νέα χρηματοδότηση από το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό.

Στις 8 Οκτωβρίου επιβεβαιώθηκε πρόσθετη κυβερνητική χρηματοδότηση 150 εκατ. δολαρίων, την οποία η εταιρεία θα συμπληρώσει με ισόποση ιδιωτική επένδυση.

Τον Αύγουστο είχε προηγηθεί ξεχωριστή χρηματοδότηση 50 εκατ. δολαρίων από το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό, επίσης με αντίστοιχη συμμετοχή ιδιωτικών κεφαλαίων της Shield AI.

Έτσι, οι συνολικές ανακοινωμένες δεσμεύσεις για την ανάπτυξη του X-BAT ανέρχονται στα 400 εκατ. δολάρια, μοιρασμένα ισόποσα μεταξύ αμερικανικής κρατικής χρηματοδότησης και κεφαλαίων της εταιρείας.

Η χρηματοδότηση υποστηρίζει την ανάπτυξη και τις δοκιμές του προγράμματος και δεν πρέπει να συγχέεται με εγκεκριμένο ποσό για κατασκευή εργοστασίου στην Ελλάδα.

Οι πρώτες πτητικές δοκιμές μέσα στο 2026

Η ανάπτυξη του X-BAT βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο κατασκευής πρωτοτύπων.

Περίπου 500 μηχανικοί της Shield AI και συνεργαζόμενων επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων η GE Aerospace, εργάζονται στην ανάπτυξη των πρώτων αεροσκαφών.

Σύμφωνα με την εταιρεία, έχουν ήδη πραγματοποιηθεί δοκιμές κινητήρα, ενσωμάτωση του συστήματος κατεύθυνσης ώσης και αεροδυναμικές δοκιμές των χώρων οπλισμού.

Οι πρώτες πτητικές δοκιμές πλήρους κλίμακας προγραμματίζονται για το τέλος του 2026.

Παράλληλα, η Shield AI έχει ανακοινώσει ότι οι βασικές εγκαταστάσεις παραγωγής και δοκιμών στις Ηνωμένες Πολιτείες θα βρίσκονται στις πολιτείες της Ουάσιγκτον και του Κάνσας, αντίστοιχα.

Επομένως, η προοπτική ελληνικής συμμετοχής αφορά ένα πρόσθετο βιομηχανικό και υποστηρικτικό σκέλος του προγράμματος και δεν αντικαθιστά την αμερικανική παραγωγική βάση.

Τι μπορεί να σημαίνει για το Αιγαίο

Από ελληνικής πλευράς, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον συνδέεται με τη δυνατότητα ανάπτυξης αεροπορικής ισχύος χωρίς την αποκλειστική χρήση συμβατικών αεροπορικών βάσεων.

Η γεωγραφία του Αιγαίου δημιουργεί ιδιαίτερες απαιτήσεις για την άμυνα των νησιών, τη διατήρηση επιχειρησιακής ετοιμότητας και την προστασία στρατηγικών υποδομών.

Ένα αυτόνομο αεροσκάφος που μπορεί να επιχειρεί από εναλλακτικές εγκαταστάσεις θα μπορούσε να προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία στον σχεδιασμό, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με επανδρωμένα μαχητικά, συστήματα επιτήρησης και δίκτυα διοίκησης και ελέγχου.

Ωστόσο, η επιχειρησιακή αξία του X-BAT θα εξαρτηθεί από τις πραγματικές επιδόσεις του, την αξιοπιστία του λογισμικού αυτονομίας, τη δυνατότητα συντήρησης και επανεξοπλισμού σε προωθημένες θέσεις και την ανθεκτικότητά του απέναντι σε σύγχρονες αντιαεροπορικές απειλές.

Εξίσου σημαντικό είναι ότι η συμφωνία Shield AI–ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ δεν αποτελεί ακόμη ανακοίνωση αγοράς X-BAT από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Η απόκτηση του συστήματος θα αποτελούσε ξεχωριστή εξοπλιστική απόφαση, με διαφορετικές οικονομικές και επιχειρησιακές παραμέτρους.

Το μεγάλο διακύβευμα για την ελληνική αμυντική βιομηχανία

Η συμφωνία για το X-BAT δημιουργεί μια σημαντική ευκαιρία, αλλά η αξιοποίησή της θα εξαρτηθεί από το περιεχόμενο των οριστικών συμβάσεων.

Για την Ελλάδα, η ουσία δεν βρίσκεται μόνο στη δυνατότητα συναρμολόγησης ενός προηγμένου αεροσκάφους. Βρίσκεται στη συμμετοχή ελληνικών επιχειρήσεων στην παραγωγή εξαρτημάτων, στην ανάπτυξη τεχνολογίας, στην τεχνική υποστήριξη και στη δημιουργία εγχώριας τεχνογνωσίας.

Η εμπλοκή του ελληνικού βιομηχανικού οικοσυστήματος σε προγράμματα που συνδέονται με την τεχνητή νοημοσύνη, τον ηλεκτρονικό πόλεμο και την αυτονομία μπορεί να προσφέρει μακροπρόθεσμα οφέλη, εφόσον εξασφαλιστεί ουσιαστικό βιομηχανικό έργο.

Ειδικά για την ελληνική άμυνα, η δυνατότητα εγχώριας υποστήριξης και συντήρησης ενός συστήματος αποκτά στρατηγική σημασία σε περιόδους κρίσης, όταν η εξάρτηση από εξωτερικές εφοδιαστικές αλυσίδες μπορεί να δημιουργήσει επιχειρησιακούς περιορισμούς.

Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν το αρχικό μνημόνιο συνεργασίας θα μετατραπεί σε συγκεκριμένο πρόγραμμα βιομηχανικής παραγωγής με ουσιαστική ελληνική προστιθέμενη αξία.

Το X-BAT δεν έχει ακόμη αποδείξει τις πλήρεις επιχειρησιακές δυνατότητές του. Η συμφωνία, όμως, ανοίγει στην Ελλάδα μια νέα δυνατότητα συμμετοχής στην αμυντική τεχνολογία της επόμενης δεκαετίας — και αυτό είναι το πραγματικό στρατηγικό της ενδιαφέρον.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Αναβρασμός στην Τουρκία για τις δηλώσεις Ρούμπιο! Τα F-35, η κριτική στον Ερντογάν και το παρασκήνιο του καλωδίου

Αντιδράσεις στην Άγκυρα προκαλούν οι δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο για τους περιορισμούς που αντιμετωπίζει η Τουρκία στο πρόγραμμα των F-35. Ο τουρκικός Τύπος αναδεικνύει το ζήτημα, ενώ η αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση Ερντογάν για τη διαχείριση των εξοπλιστικών προτεραιοτήτων. Την ίδια στιγμή, τουρκικές πηγές επιχειρούν να ερμηνεύσουν υπέρ των θέσεων της Άγκυρας τις αναφορές Ρούμπιο στη διακριτική διπλωματία για το Great Sea Interconnector.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πολιτική συζήτηση στην Τουρκία προκάλεσαν οι τοποθετήσεις του επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Μάρκο Ρούμπιο, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, σχετικά με την προοπτική επανένταξης της Άγκυρας στο πρόγραμμα των αμερικανικών μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35.

Οι δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού προκάλεσαν ενόχληση στην τουρκική πλευρά, καθώς επανέφεραν στο προσκήνιο τους περιορισμούς που αντιμετωπίζει η Τουρκία στην πρόσβαση σε συγκεκριμένα αμερικανικά εξοπλιστικά προγράμματα.

Habertürk, Haber Global και T24 αναδεικνύουν το ζήτημα

Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης Habertürk, Haber Global και T24 έδωσαν δημοσιότητα στις δηλώσεις Ρούμπιο, εστιάζοντας στα εμπόδια που εξακολουθούν να υπάρχουν στην αμερικανοτουρκική αμυντική συνεργασία.

Το βασικό πρόβλημα παραμένει η απόκτηση των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 από την Άγκυρα, που οδήγησε στον αποκλεισμό της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35.

Παρά τις προσπάθειες επαναπροσέγγισης της κυβέρνησης Ερντογάν με την Ουάσιγκτον, δεν έχει ανακοινωθεί οριστική συμφωνία που να επιτρέπει την επιστροφή της χώρας στο πρόγραμμα.

Η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει επειγόντως τις αεροπορικές της δυνατότητες, σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα προχωρά στην προμήθεια F-35 και στην αναβάθμιση των F-16.

Κριτική από το CHP στην κυβέρνηση Ερντογάν

Η υπόθεση απέκτησε και εσωτερική πολιτική διάσταση.

Ο αντιπρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Yankı Bağcıoğlu, άσκησε κριτική στην τουρκική κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι οι άμεσες ανάγκες της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας δεν μπορούν να εξαρτώνται από χρονοβόρες διαδικασίες και υποσχέσεις Αμερικανών αξιωματούχων.

Η παρέμβαση αυτή αναδεικνύει τις ανησυχίες που υπάρχουν στην Τουρκία για τον χρόνο που απαιτείται προκειμένου η χώρα να ανανεώσει τον στόλο των μαχητικών της.

Η επίλυση του ζητήματος των S-400 εξακολουθεί να αποτελεί βασική προϋπόθεση για οποιαδήποτε ουσιαστική μεταβολή της αμερικανικής στάσης.

Η τουρκική ανάγνωση για το Great Sea Interconnector

Αξιοσημείωτο είναι ότι η Άγκυρα εμφανίζεται να αντιμετωπίζει διαφορετικά τις δηλώσεις Ρούμπιο για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου.

Σύμφωνα με την Καθημερινή, τουρκικές πηγές αξιολόγησαν θετικά την αναφορά του Αμερικανού υπουργού στη διακριτική διπλωματία για τα ζητήματα που αφορούν τρίτες χώρες.

Η τουρκική πλευρά επιχειρεί να παρουσιάσει την τοποθέτηση αυτή ως επιβεβαίωση της δικής της επιδίωξης να προηγείται συντονισμός πριν από την πραγματοποίηση εργασιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ωστόσο, η αμερικανική αναφορά στη διπλωματική αντιμετώπιση διαφορών δεν συνιστά αναγνώριση των τουρκικών θαλάσσιων διεκδικήσεων ούτε αποδοχή απαίτησης για προηγούμενη τουρκική άδεια.

Αυτή η διάκριση αποκτά ιδιαίτερη σημασία ενόψει της πιθανής επανέναρξης των ερευνών ανατολικά της Κάσου και της Καρπάθου.

Γκιουλέρ: Κύπρος και Ανατολική Μεσόγειος στην πρώτη γραμμή

Στο ίδιο περιβάλλον, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ χαρακτήρισε την Κύπρο και την Ανατολική Μεσόγειο ζητήματα ύψιστης σημασίας για την τουρκική εθνική ασφάλεια.

Παράλληλα, ανέφερε ότι η Άγκυρα παρακολουθεί στενά την ενίσχυση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας με τη βοήθεια ξένων χωρών.

Οι δηλώσεις αυτές δείχνουν ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την αμυντική και ενεργειακή δραστηριότητα Ελλάδας και Κύπρου μέσα από το πρίσμα της δικής της στρατηγικής ασφάλειας.

Δύο παράλληλα μέτωπα για την Άγκυρα

Οι εξελίξεις αποτυπώνουν δύο διαφορετικές προκλήσεις για την τουρκική κυβέρνηση.

Η πρώτη αφορά την προσπάθεια αποκατάστασης της πρόσβασης στην αμερικανική αμυντική τεχνολογία, με αιχμή τα F-35.

Η δεύτερη σχετίζεται με την επιδίωξη της Άγκυρας να διατηρήσει ρόλο στις ενεργειακές εξελίξεις της Ανατολικής Μεσογείου, ακόμη και σε έργα στα οποία δεν συμμετέχει.

Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα ανέδειξε εκ νέου αυτές τις εκκρεμότητες, χωρίς να προκύπτει από τις δημόσιες δηλώσεις κάποια καθοριστική μεταβολή στην αμερικανική πολιτική.

Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται πλέον στον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία θα επιχειρήσει να διαχειριστεί τα δύο ζητήματα στις επόμενες επαφές της με την Ουάσιγκτον.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Reuters: Αμυντική συμφωνία-μαμούθ Ελλάδας–ΗΠΑ έως 4 δισ. δολάρια – F-16 Viper, F-35 και προηγμένα όπλα

Νέα δεδομένα στην αμυντική συνεργασία Αθήνας και Ουάσιγκτον δημιουργεί συμφωνία ύψους έως 4 δισ. δολαρίων, την οποία αποκαλύπτει το Reuters. Στο επίκεντρο βρίσκονται η αναβάθμιση επιπλέον ελληνικών F-16 στη διαμόρφωση Viper, η προμήθεια προηγμένων οπλικών συστημάτων και η ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων της Πολεμικής Αεροπορίας. Η εξέλιξη έρχεται αμέσως μετά την επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε σημαντική διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας τους προχωρούν Ελλάδα και Ηνωμένες Πολιτείες, με το πρακτορείο Reuters να αποκαλύπτει ότι οι δύο χώρες κατέληξαν σε συμφωνία για ένα εκτεταμένο εξοπλιστικό πακέτο, η συνολική αξία του οποίου μπορεί να φθάσει τα 4 δισ. δολάρια.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της 8ης Οκτωβρίου 2026, το οποίο επικαλείται πηγές με γνώση των σχετικών διαπραγματεύσεων, η συμφωνία περιλαμβάνει αναβαθμίσεις μαχητικών αεροσκαφών, πυραυλικά συστήματα, προηγμένα πυρομαχικά και εξοπλισμό για διαφορετικές πλατφόρμες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Στο επίκεντρο 37 επιπλέον F-16 Viper

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο σχεδιασμός αναβάθμισης 37 μαχητικών F-16 Block 50 στην έκδοση Viper, με εκτιμώμενο κόστος περίπου 1 δισ. δολαρίων.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται να προστεθεί στο ήδη υφιστάμενο πρόγραμμα αναβάθμισης 82 ελληνικών F-16, διαμορφώνοντας την προοπτική ενός σημαντικά ενισχυμένου στόλου μαχητικών τέταρτης γενιάς.

Παράλληλα, το πακέτο αφορά την απόκτηση προηγμένων όπλων για τα F-16 και τα υπό ένταξη F-35, καθώς και συστημάτων που συνδέονται με τα ελικόπτερα Black Hawk.

Η επιλογή αυτή αποσκοπεί στη βελτίωση της επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας των ελληνικών αεροπορικών δυνάμεων και στη μεγαλύτερη διαλειτουργικότητά τους με τις αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις.

F-35 και το νέο ελληνικό εξοπλιστικό πρόγραμμα

Η συμφωνία εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό εκσυγχρονισμού των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, ο οποίος προβλέπει αμυντικές επενδύσεις περίπου 28 δισ. ευρώ έως το 2036.

Η Αθήνα έχει ήδη προχωρήσει στην απόκτηση 20 μαχητικών F-35 και 35 ελικοπτέρων Black Hawk, ενώ στον αμυντικό σχεδιασμό περιλαμβάνεται και η ανάπτυξη του πολυεπίπεδου συστήματος αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας «Ασπίδα του Αχιλλέα», με σημαντική συμμετοχή ισραηλινής τεχνολογίας.

Οι νέες προμήθειες ενισχύουν τη διασύνδεση των προγραμμάτων αυτών και την προσπάθεια δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου συστήματος αεροπορικής και αντιαεροπορικής ισχύος.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Reuters, η χρηματοδοτική επιβάρυνση της νέας συμφωνίας προβλέπεται να κατανεμηθεί σε περισσότερα έτη, ώστε να αποφευχθεί υπέρμετρη πίεση στον κρατικό προϋπολογισμό.

Το μήνυμα προς την Τουρκία

Η νέα αμυντική συνεργασία αποκτά ιδιαίτερη σημασία στο περιβάλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Η Ελλάδα προχωρά στην αναβάθμιση των αεροπορικών δυνατοτήτων της την ώρα που η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει περιορισμούς στην πρόσβασή της στο πρόγραμμα των F-35, εξαιτίας της απόκτησης των ρωσικών S-400.

Το γεγονός αυτό δημιουργεί διαφορετικές συνθήκες στον εξοπλιστικό σχεδιασμό των δύο χωρών, αν και η συνολική ισορροπία ισχύος δεν καθορίζεται αποκλειστικά από την απόκτηση συγκεκριμένων μαχητικών αεροσκαφών.

Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα και ο έκτος γύρος του Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας–ΗΠΑ επιβεβαιώνουν τη σημασία που αποδίδει η Ουάσιγκτον στη διμερή αμυντική συνεργασία, ιδιαίτερα σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η συμφωνία δεν αφορά μόνο νέες αγορές, αλλά και τη συγκρότηση ενός μακροπρόθεσμου πλαισίου στρατιωτικού εκσυγχρονισμού. Η οριστικοποίηση των επιμέρους συμβάσεων, τα χρονοδιαγράμματα και το τελικό κόστος κάθε προγράμματος θα καθορίσουν την πρακτική αξία της.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO39 λεπτά πριν

Κυριάκος Μητσοτάκης σε μοναστήρια: Πολιτική συνέπεια ή μια νέα Βαβέλ της εποχής μας;

Χριστιανική γραμματεία, ιεροί κανόνες, κανονικό δίκαιο, γεωπολιτική και βιο-ηθική. Άρθρο γνώμης του Δρ. Αλέξιου Παναγόπουλου.

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Η Ελλάδα χρειάζεται εθνική στρατηγική για να επιβιώσει

Το εθνικό κράτος εξακολουθεί να αποτελεί το βασικό πλαίσιο πολιτικής προστασίας και συλλογικής επιβίωσης. Το τελευταίο μέρος καταλήγει στο ελληνικό...

Ιστορία - Πολιτισμός3 ώρες πριν

Η Ινδία χτίζει το μέλλον χωρίς να εγκαταλείπει το παρελθόν της – Το αναπτυξιακό μοντέλο που συνδυάζει παράδοση, τεχνολογία και οικονομική ισχύ

Από το εμβληματικό Ταζ Μαχάλ και την ιστορική κληρονομιά της Άγκρα μέχρι το Χρηματιστήριο της Βομβάης και την ψηφιακή επανάσταση...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Και πάλι μόνοι: Η Τουρκία και οι ελληνικές αυταπάτες για την αποτροπή

Η οικονομική συνεργασία, η αλλαγή κυβέρνησης στην Άγκυρα και η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας παρουσιάζονται συχνά ως δρόμοι εξουδετέρωσης της...

Πολιτική10 ώρες πριν

Στην Ελλάδα συνελήφθη καταζητούμενος για το σκάνδαλο στον Δήμο Κωνσταντινούπολης – Η Τουρκία ζητά την έκδοσή του

Νέα εξέλιξη στην πολύκροτη δικαστική υπόθεση που αφορά τον Μητροπολιτικό Δήμο Κωνσταντινούπολης και συνδέεται με τον Εκρέμ Ιμάμογλου. Σύμφωνα με...

Δημοφιλή