GEOPOLITICO
Κοινό σύστημα αεράμυνας Ελλάδας – Κύπρου με δυο θόλους
Σαφής πρόθεση, που θα συνοδευτεί με επαφές, και τρίτο «Θόλο» με το Ισραήλ. Άρθρο του Γιάννου Χαραλαμπίδη.
Γράφει ο Γιάννος Χαραλαμπίδης, ΣΗΜΕΡΙΝΗ
Υπάρχει σαφής πρόθεση μεταξύ Αθηνών και Λευκωσίας για τη δημιουργία ενός κοινού αμυντικού αντιαεροπορικού και αντιπυραυλικού συστήματος, δηλαδή μιας αεράμυνας με δύο Θόλους. Αυτή είναι μια από τις προσδοκώμενες στρατηγικές επιλογές μετά τη συμφωνία Ελλάδας – Ισραήλ για την ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα» εντός 36 μηνών. Επί τούτου αναμένονται επαφές μεταξύ των δύο χωρών. Το διμερές σχήμα λογικό είναι να καταστεί τριμερές, υπό την έννοια ότι ήδη Κύπρος και Ισραήλ συνεργάζονται στον τομέα της αεράμυνας εξ αφορμής της κρίσης στο Ιράν.
Οι τρεις «Θόλοι»
Τα ανωτέρω είναι η μία όψη του νομίσματος. Υπάρχει και άλλη: Η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι θα ήταν δυνατό να δημιουργηθούν τρεις «Θόλοι Αεράμυνας», Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, που θα ενίσχυαν την αποτρεπτική απειλή, δηλαδή τη δημιουργία αμυντικού τόξου, από το Αιγαίο ώς την Ανατολική Μεσόγειο. Γι’ αυτό, άλλωστε, αυξάνει την επιθετική της ρητορική και το ερώτημα, όπως διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές αναφέρουν, είναι μέχρι πού μπορεί να φτάσει η Άγκυρα. Εάν θα φέρει τις απειλές της επί του πεδίου, πότε και πώς. Πριν, δηλαδή, ή εφόσον αναπτυχθούν τμήματα της «Ασπίδας του Αχιλλέα στα νησιά, τα οποία η Άγκυρα θεωρεί ότι θα πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένα. Παρότι, λοιπόν, τα ισραηλινά συστήματα έχουν αμυντικό χαρακτήρα, η Άγκυρα ήδη τα εμφανίζει ως απειλή.
Σενάρια τουρκικής κρίσης και «αχίλλειος πτέρνα»
Όταν, πάντως, γίνεται μεταφορά των απειλών επί του πεδίου υπάρχουν διάφορες επιλογές, όπως είναι τα χειρουργικά κτυπήματα, η χρήση ειδικών δυνάμεων ή ο μικρής ή μεγάλης κλίμακας αποκλεισμός νησιών (μικρή ή μεγάλη πολιτική των κανονιοφόρων). Βεβαίως, οι απειλές του Ερντογάν στρέφονται κυρίως εναντίον της Ελλάδος, αλλά εάν προχωρήσει σε στρατιωτικοποίηση της κατάστασης θα πληγούν ισραηλινά συστήματα και, ως εκ τούτου, το ζήτημα θα περιπλεχθεί, διότι το Ισραήλ έχει υψηλό δείκτη αξιόπιστης αποτροπής και, όταν ενοχληθεί, ανταποδίδει. Για τη δική του εικόνα και για τα δικά του συμφέροντα. Αυτό το σενάριο αφορά στην έναρξη της ανάπτυξης της «Ασπίδας του Αχιλλέα». Από στρατηγικής απόψεως, η σημαντική περίοδος είναι προτού συμβεί κάτι τέτοιο. Γι’ αυτόν τον λόγο, ένα από τα σενάρια, που είναι ανοικτό, είναι η δημιουργία κρίσης πριν από την έναρξη της εγκατάστασης των συστημάτων αεράμυνας για να έρθουν στο τραπέζι Ελλάδα – Τουρκία κάτω από την εποπτεία των ΗΠΑ, για αποκλιμάκωση και αποφυγή σύγκρουσης με ένα από τα κεντρικά θέματα, αυτό της αποστρατιωτικοποίησης. Ένα δηλαδή σενάριο, που μπορεί να συνδυάζει κρίσεις Αιγαίου και S-300 Κύπρου. Σημαντικοί συναφείς παράγοντες είναι: 1. Οι ευρύτερες εξελίξεις, όπως ο πόλεμος στο Ιράν. 2. Η Συμφωνία της Μέκκας, με την οποία η Τουρκία καλύπτει τα νώτα της και κερδίζει συμμάχους. 3. Το διακύβευμα για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, ακόμη και της ΕΕ, σε σχέση με τον πόλεμο στην Ουκρανία και τα Ελλαδοτουρκικά. Με κρίση και σύγκρουση στην περιοχή μας, γίνεται αντιληπτό ότι θα πάρει φωτιά μια ζώνη από την Ουκρανία ώς το Ιράν μέσω Αιγαίου. Αυτή η ζώνη θα περιλάβει και την Κύπρο, η οποία αποτελεί την «αχίλλειο πτέρνα» του Ελληνισμού.
Οι ζώνες του «Αχιλλέα»
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί πολυεπίπεδη αντιαεροπορική, αντιβαλλιστική και αντι-drone άμυνα της Ελλάδας. Με άλλα λόγια, πρόκειται για «Θόλο», για ένα δίκτυο διαφορετικών συστημάτων αναχαίτισης, ραντάρ, αισθητήρων και κέντρων διοίκησης, που λειτουργούν σε αλληλοεπικαλυπτόμενες ζώνες. Ο σχεδιασμός βασίζεται στα David’s Sling (Σφενδόνα του Δαβίδ), BARAK MX και SPYDER, σε πολυλειτουργικά ραντάρ MMR, συστήματα αντιμετώπισης UAV (drones) και ενιαίο σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου (C2).
Όταν μια απειλή εισέρχεται στον ελληνικό εναέριο χώρο, εντοπίζεται αρχικά από το δίκτυο αισθητήρων, αναγνωρίζεται, ταξινομείται και παρακολουθείται, και στη συνέχεια το σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου επιλέγει το καταλληλότερο οπλικό σύστημα, που θα το αναχαιτίσει. Εάν η πρώτη απόπειρα αναχαίτισης αποτύχει, ο στόχος εισέρχεται σε επόμενη ζώνη, όπου μπορεί να αναληφθεί από διαφορετικό σύστημα.
Στην εξωτερική, πρώτη, ζώνη βρίσκεται το David’s Sling, σχεδιασμένο κυρίως για την αντιμετώπιση βαλλιστικών πυραύλων μικρού και μέσου βεληνεκούς, πυραύλων cruise και βαρέων πυραυλικών απειλών. Το επιχειρησιακό εύρος αναχαίτισής του αναφέρεται περίπου στα 40–300 χιλιόμετρα.
Το BARAK MX συνιστά τη δεύτερη ζώνη αεράμυνας και δημιουργεί το ενδιάμεσο και ίσως πιο ευέλικτο στρώμα. Το εν λόγω σύστημα διαθέτει διάφορα βεληνεκή, αρχίζοντας από τα 15 και φτάνοντας ώς τα 35, τα 70, καθώς και 150 χιλιόμετρα. Με τον τρόπο αυτό, το ίδιο δίκτυο μπορεί να αντιμετωπίζει αεροσκάφη, UAV, πυραύλους cruise και ορισμένες βαλλιστικές απειλές σε διαφορετικές αποστάσεις.
Το SPYDER αποτελεί την τρίτη ζώνη με διακυμάνσεις στο βεληνεκές, αναλόγως της περίπτωσης, από 20 έως 80 χιλιόμετρα. Δύναται να αντιμετωπίζει μαχητικά, ελικόπτερα, drones, πυραύλους cruise και κατευθυνόμενα όπλα. Μπορεί να αναπτύσσεται γύρω από αεροπορικές Βάσεις, ναυστάθμους, κρίσιμες υποδομές, μεγάλους στρατιωτικούς σχηματισμούς και νησιά.
«Θόλος Αντι-drone»
Ο «Θόλος των drones/C-UAS» (Counter-Unmanned Aircraft Systems, δηλαδή Συστήματα Αντιμετώπισης Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών) είναι η τέταρτη ζώνη αεράμυνας και λειτουργεί ως εξής:
Το ραντάρ εντοπισμού έχει ακτίνα από λίγα χιλιόμετρα έως και δεκάδες χιλιόμετρα, ανάλογα με το μέγεθος του drone.
Οι ηλεκτροοπτικοί/θερμικοί αισθητήρες αντιδρούν σε μικρότερη απόσταση.
Οι Παρεμβολείς (jammers) δρουν σε μερικά χιλιόμετρα, ανάλογα με την ισχύ, τις κεραίες και το περιβάλλον.
Τα Κινητικά Μέσα, όπως πυροβόλα ή ειδικοί αναχαιτιστές, ενεργούν σε μικρή ακτίνα.
Ο κεντρικός ρόλος ανήκει στη Διοίκηση και τον Έλεγχο του «Θόλου». Το MMR (Multi-Mission Radar, δηλαδή Ραντάρ Πολλαπλών Αποστολών) αποτελεί τα «μάτια» του συστήματος αεράμυνας που μπορούν να:
εντοπίζουν αεροσκάφη, ελικόπτερα και UAV,
εντοπίζουν πυραύλους cruise,
παρακολουθούν ρουκέτες και βαλλιστικούς πυραύλους,
υπολογίζουν τροχιά και πιθανό σημείο πρόσκρουσης,
μεταδίδουν τα δεδομένα στο σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου, δηλαδή στο C2,
καθοδηγούν την επιλογή του κατάλληλου αναχαιτιστικού συστήματος.
Έτσι, ένα ραντάρ μπορεί να εντοπίσει τον στόχο σε μια περιοχή, και μια διαφορετική πυροβολαρχία, δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, να πραγματοποιήσει την αναχαίτιση.
Συνεργασία 25%
Σημασία έχει ότι θα υπάρχει εμπλοκή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας. Η συμφωνία προβλέπει μεταφορά τεχνογνωσίας, παραγωγή υποσυστημάτων, ολοκλήρωση και μελλοντική υποστήριξη. Ως προς την ελληνική συμμετοχή, αυτή έχει αναφερθεί ότι είναι περί το 25% του συνολικού προγράμματος, δημιουργώντας προοπτική, έτσι ώστε σημαντικό μέρος της συντήρησης, της υποστήριξης και πιθανώς της παραγωγής να πραγματοποιείται στην Ελλάδα.
Η συμφωνία της 31ης Αυγούστου 2026 επιβεβαιώνει τα David’s Sling, BARAK MX, SPYDER, MMR και το ενιαίο C2. Σε επίπεδο επιχειρησιακής λογικής, η διάταξη των οπλικών συστημάτων μπορεί να έχει ως εξής:

Πυλώνες κοινής Αεράμυνας Κύπρου – Ελλάδας
Η απόσταση Ελλάδας – Κύπρου είναι μεγαλύτερη από το βεληνεκές των βασικών επίγειων συστημάτων αναχαίτισης. Συνεπώς, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν καλύπτει την Κύπρο. Κάλυψη του γεωγραφικού κενού πρέπει να συνιστά συνδυασμό Αεροσκαφών Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου (EMB-145H Erieye της Πολεμικής Αεροπορίας), μαχητικών, κατάλληλων ναυτικών μονάδων και κυπριακής πολυεπίπεδης αεράμυνας.
Εφόσον υπάρχει πρόθεση για ένα κοινό σύστημα αεράμυνας, που ενδεχομένως να φτάνει ώς το Ισραήλ, θα πρέπει να ληφθούν τα εξής μέτρα στη λογική του Δόγματος:
- Κοινή αεροπορική εικόνα [Recognised Air Picture (RAP) – Αναγνωρισμένη Αεροπορική Εικόνα].
Αυτό ισχύει σήμερα. Ελλάδα και Κύπρος ανταλλάσσουν στρατιωτικές πληροφορίες και η Κύπρος διαθέτει πλαίσιο Link 16, «Ζεύξη Τακτικών Δεδομένων 16». Αυτό σημαίνει ότι, εάν ελληνικό AEW&C (Αερομεταφερόμενη Έγκαιρη Προειδοποίηση και Έλεγχος) εντοπίζει αεροσκάφος ανατολικά της Ρόδου, μεταδίδει το ίχνος μέσω Link 16 και αυτό εμφανίζεται σχεδόν άμεσα σε κυπριακό κέντρο επιχειρήσεων ή άλλη συμβατή μονάδα. Ως εκ τούτου, όλα τα ελληνικά και κυπριακά ραντάρ, πλοία και αεροσκάφη τροφοδοτούν αμφίδρομα την ίδια εικόνα στόχων. - Διασύνδεση C2 (Διοίκηση και Έλεγχος). Σήμερα υπάρχουν εθνικά κέντρα και επιχειρησιακή συνεργασία. Αυτό που επιβάλλεται είναι ασφαλής σύνδεση Ελληνικού C2 και Κυπριακού C2 μέσω Gateway. Δηλαδή Πύλης Διασύνδεσης, χωρίς απώλεια εθνικού ελέγχου.
- Σύνδεση αισθητήρων με BARAK. Από τεχνικής άποψης, το BARAK υποστηρίζει δικτυοκεντρική λειτουργία. Συνεπώς, οι ελληνικοί αισθητήρες θα πρέπει να μπορούν να δίνουν δεδομένα στο κυπριακό BARAK και κυπριακοί αισθητήρες στα ελληνικά, μετά από τεχνική πιστοποίηση.
- Εμπλοκή με Δεδομένα Απομακρυσμένου Αισθητήρα. Δεν είναι επιβεβαιωμένο ότι εφαρμόζεται ήδη. Ούτως ή άλλως, πρέπει ο στόχος που εντοπίζεται από ελληνικό ραντάρ να μπορεί να μεταδίδεται σε πραγματικό χρόνο στο κυπριακό σύστημα αεράμυνας, ώστε αυτό να μπορεί να τον αναχαιτίσει, και αντίστροφα.
Στη λογική της…Μέκκας και της ΕΕ
Όσα έχουν λεχθεί για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» ανήκουν στη σφαίρα των σχεδιασμών ακόμη. Γι’ αυτό και θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι τουρκικές απειλές και δη ο χρόνος τουρκικής αντίδρασης. Και, κυρίως, ο χρόνος πριν από την ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα. Το θέτουμε με τον τρόπο αυτό, για να δημιουργηθούν συνθήκες αξιόπιστης, έναντι της Τουρκίας, αποτροπής. Συναφώς, επισημαίνονται τα ακόλουθα:
- Η υπογραφή συμφωνίας Ελλάδας – Ισραήλ ανάλογης με εκείνην της Μέκκας μεταξύ Τουρκίας, Πακιστάν και Σ. Αραβίας. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχει ρήτρα, που θα διευκρινίζει ότι επίθεση σε βάρος ενός μέρους σημαίνει και επίθεση έναντι του άλλου. Σε αυτήν τη νομική και στρατηγική συμφωνία γιατί να μην εμπλακεί και η Κύπρος, εφόσον ο σχεδιασμός θα καλύπτει έναν χώρο από το Αιγαίο ώς τη Μέση Ανατολή.
- Η δημιουργία Διοικητηρίου ή/και Στρατηγείου της ΕΕ στη Βάση Ανδρέας Παπανδρέου στο πλαίσιο της κοινής άμυνας και ασφάλειας σε συνεργασία με τις ΗΠΑ, οι οποίες έχουν ήδη υπογράψει σχετική αμυντική συμφωνία με την Κυπριακή Δημοκρατία, που προβλέπει τον εκσυγχρονισμό της Βάσης.
Η περίληψη στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της ΕΕ παραγράφου, που θα αναφέρει ότι, σε περίπτωση επίθεσης τρίτου κράτους σε βάρος κράτους – μέλους, όπως π.χ. είναι η Ελλάδα και η Κύπρος, θα ενεργοποιηθεί αμέσως το άρθρο 42,7, που προνοεί τη στήριξη των κρατών – μελών και της ίδιας της ΕΕ ως τέτοιας με όλα τα μέσα και δη με τα στρατιωτικά. Αυτή είναι μια σαφής αποτρεπτική κίνηση από πλευράς ΕΕ, αφού, εκτός των άλλων, το 42,7 στηρίζεται στο δικαίωμα της αυτοάμυνας, άρθρο 51 του Χάρτη των Ην. Εθνών.



GEOPOLITICO
Μουντζουρούλιας: «Πού είναι η ελληνική αντίδραση;» – Μακεδονικό, γαλλοτουρκική προσέγγιση και αποτροπή στο Αιγαίο
Αιχμές για τις αναφορές της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ερωτήματα για τη στάση του Παρισιού απέναντι στην Άγκυρα και ανάλυση των κινήσεων που ενισχύουν την ελληνική άμυνα.
Η στάση των Βρυξελλών στο Μακεδονικό, η ανάπτυξη των αμυντικών σχέσεων Γαλλίας–Τουρκίας και η ενίσχυση της ελληνικής αποτροπής βρέθηκαν στο επίκεντρο της εκπομπής «Direct News» με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια. Ο δημοσιογράφος άσκησε έντονη κριτική για τις αναφορές της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν σε «μακεδονική» γλώσσα και ταυτότητα, έθεσε ερωτήματα για τις επιλογές του Παρισιού και παρουσίασε τις στρατιωτικές και διπλωματικές εξελίξεις που, κατά την εκτίμησή του, διαμορφώνουν ένα νέο περιβάλλον για την Ελλάδα.
Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του ήταν ότι η Αθήνα χρειάζεται να συνδυάζει την αμυντική προετοιμασία με ξεκάθαρη διπλωματική στάση. Οι εξοπλισμοί και οι στρατηγικές συνεργασίες αποκτούν ουσιαστικό βάρος όταν συνοδεύονται από ετοιμότητα και αποφασιστικότητα στην υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων.
Μακεδονικό: Κριτική για τις Πρέσπες και την απουσία αντίδρασης
Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας ξεκίνησε από τις δηλώσεις που, όπως ανέφερε, έκανε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά την επίσκεψή της στα Σκόπια στις 2 Οκτωβρίου. Σύμφωνα με την παρουσίαση στην εκπομπή, οι αναφορές αφορούσαν την ταυτότητα, τον πολιτισμό και τη γλώσσα της Βόρειας Μακεδονίας.
Ο δημοσιογράφος τις αντιμετώπισε ως επιβεβαίωση των συνεπειών της Συμφωνίας των Πρεσπών, την οποία επέκρινε με ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα. Καταλόγισε ευθύνες στην κυβέρνηση που την υπέγραψε, αλλά και στη σημερινή κυβέρνηση για τη διαχείριση του ζητήματος.
Στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι, μέχρι την ώρα της εκπομπής, ο ίδιος δεν είχε διαπιστώσει ισχυρή ελληνική αντίδραση. Επέκρινε επίσης την περιορισμένη, κατά την εκτίμησή του, ανάδειξη του θέματος από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης.
Παράλληλα, αμφισβήτησε το επιχείρημα ότι η ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ θα την απομάκρυνε από την τουρκική επιρροή, επικαλούμενος τη συνέχιση της συνεργασίας της με την Άγκυρα.
Γαλλία–Τουρκία: Τι θα κάνει το Παρίσι για το καλώδιο;
Στη συνέχεια, ο παρουσιαστής επικεντρώθηκε στον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο οποίος, σύμφωνα με όσα παρουσίασε, υπογράφηκε στις 3 Οκτωβρίου.
Υπογράμμισε ότι η εξέλιξη ενδιαφέρει άμεσα την Ελλάδα λόγω της στρατηγικής σχέσης με τη Γαλλία, της ρήτρας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής και των εξοπλιστικών προγραμμάτων με τα Rafale και τις φρεγάτες Belharra.
Ο Μουντζουρούλιας διευκρίνισε ότι η γαλλοτουρκική προσέγγιση δεν ακυρώνει την ελληνογαλλική συνεργασία. Έθεσε, όμως, ένα συγκεκριμένο ερώτημα: Πώς θα εκφραστεί έμπρακτα η γαλλική στήριξη εάν η Τουρκία επιχειρήσει να παρεμποδίσει τις εργασίες για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου;
Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε τις συζητήσεις για πιθανή τουρκική προμήθεια του γαλλοϊταλικού συστήματος αεράμυνας SAMP/T. Κατά την ανάλυσή του, η Αθήνα χρειάζεται σαφείς απαντήσεις για τις προθέσεις του Παρισιού, το οποίο αναπτύσσει διαύλους και με τις δύο πλευρές του Αιγαίου.
Η Ινδία και τα στρατιωτικά σενάρια στο Αιγαίο
Θετικά αξιολόγησε την εμβάθυνση των σχέσεων Ελλάδας–Ινδίας, δίνοντας έμφαση στη ναυτιλία, στις θαλάσσιες μεταφορές, στις λιμενικές υποδομές και στην άμυνα.
Όπως επισήμανε, η ελληνική ναυτιλιακή τεχνογνωσία μπορεί να συνδεθεί με την αναπτυσσόμενη βιομηχανική βάση και τις διεθνείς φιλοδοξίες της Ινδίας. Αναφέρθηκε επίσης στις επαφές του Ινδού πρέσβη με την ελληνική στρατιωτική ηγεσία, παρουσιάζοντάς τες ως ένδειξη ενίσχυσης της αμυντικής συνεργασίας.
Στον αντίποδα, στάθηκε στην άσκηση ναυτικών ειδικών δυνάμεων Τουρκίας–Αζερμπαϊτζάν που, όπως ανέφερε, προγραμματιζόταν για τις 19–20 Οκτωβρίου στο Ακσάζ. Υπογράμμισε τη σημασία της τοποθεσίας απέναντι από τα Δωδεκάνησα και το ελληνικό ενδιαφέρον για τα σενάρια υποβρύχιας επίθεσης και άμυνας.
Σε αυτό το περιβάλλον ενέταξε την ελληνική άσκηση «Αλέξανδρος», αναδεικνύοντας τον έλεγχο των χρόνων αντίδρασης, την ενεργοποίηση σχεδίων και τον συντονισμό Στρατού Ξηράς, Πολεμικού Ναυτικού και Πολεμικής Αεροπορίας. Στην παρουσίασή του περιέλαβε σενάρια ανακατάληψης νησίδων, απόκρουσης αποβατικής ενέργειας και συνδυασμένης αεροναυτικής δράσης.
Ρούμπιο και ενεργειακή θέση της Ελλάδας
Στην εκπομπή, την οποία ο παρουσιαστής τοποθέτησε χρονικά στις 4 Οκτωβρίου, αναφέρθηκε στην επικείμενη τότε επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα στις 6 Οκτωβρίου.
Έδωσε βάρος στον ελληνοαμερικανικό στρατηγικό διάλογο, στην αμυντική συνεργασία και στην ενεργειακή ασφάλεια. Ανέδειξε τον Κάθετο Διάδρομο φυσικού αερίου και τον ρόλο της Ελλάδας ως πύλης προς τη Νοτιοανατολική και Ανατολική Ευρώπη, ενώ επισήμανε τη στρατηγική σημασία της Σούδας και της Αλεξανδρούπολης.
Υποστήριξε επίσης ότι γύρω από τα ενεργειακά έργα συγκρούονται κρατικά και επιχειρηματικά συμφέροντα. Ζήτησε οι σχετικές εξελίξεις να εξετάζονται μέσα στο ευρύτερο γεωπολιτικό τους πλαίσιο.
Τα υποβρύχια «φαντάσματα», οι οχυρώσεις και τα Spike NLOS
Μεγάλο μέρος της εκπομπής αφορούσε την ενίσχυση της ελληνικής στρατιωτικής ισχύος. Ο δημοσιογράφος αναφέρθηκε σε πρόγραμμα βαριάς συντήρησης των τεσσάρων υποβρυχίων Type 214 κλάσης «Παπανικολής», ύψους 120 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε.
Έδωσε έμφαση στη δυνατότητα παρατεταμένης παραμονής τους σε κατάδυση και στο χαμηλό ακουστικό τους ίχνος, χαρακτηριστικά που ενισχύουν την επιχειρησιακή τους αξία.
Παράλληλα, παρουσίασε πρόγραμμα 522 οχυρωματικών θέσεων στον Έβρο και στα νησιά. Το βασικό του επιχείρημα ήταν ότι μια μονάδα πρέπει να μπορεί να συνεχίσει να μάχεται μετά το πρώτο πλήγμα. Καταφύγια, διασπορά μέσων, προστατευμένες θέσεις και ασφαλή κέντρα διοίκησης αποτελούν κρίσιμες προϋποθέσεις.
Στάθηκε ακόμη στα Spike NLOS και στην προσοχή που, όπως ανέφερε, δίνει ο τουρκικός Τύπος στην ανάπτυξή τους. Συνέδεσε αυτή την παρακολούθηση με το ευρύτερο ενδιαφέρον για τις νέες ελληνικές φρεγάτες, τον εκσυγχρονισμό των MEKO και τις μελλοντικές δυνατότητες του Πολεμικού Ναυτικού.
Τέλος, αναφέρθηκε στη διαστημική διάσταση της άμυνας, υπογραμμίζοντας την αξία της έγκαιρης εικόνας του πεδίου και της αξιοποίησης δεδομένων. Η εκπομπή περιέλαβε επίσης αναφορές στην τουρκική οικονομία και στον τρόπο με τον οποίο τουρκικά μέσα αντιμετωπίζουν τη συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ.
GEOPOLITICO
Η Nexans διαψεύδει το σχέδιο ενημέρωσης της Τουρκίας για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η γαλλική εταιρεία ξεκαθαρίζει ότι δεν είχε ούτε σχεδιάζει επαφές με την Άγκυρα για τις έρευνες βυθού. Η επιστολή στην «Καθημερινή» και τα ερωτήματα για τη φόρμουλα επανεκκίνησης του έργου.
Τη συμμετοχή της σε οποιαδήποτε συνεννόηση με την Τουρκία για τις επικείμενες έρευνες του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου αποκλείει η Nexans, διαψεύδοντας πληροφορίες που την εμφάνιζαν να αναλαμβάνει την ενημέρωση της Άγκυρας στο πλαίσιο σχεδίου επανεκκίνησης του Great Sea Interconnector.
Με επιστολή της στην «Καθημερινή», η γαλλική εταιρεία αποσαφηνίζει ότι δεν έχει πραγματοποιήσει ούτε σχεδιάζει οποιαδήποτε επαφή με τις τουρκικές αρχές για τις συγκεκριμένες εργασίες. Η διάψευση αφορά, επομένως, τόσο προηγούμενη επικοινωνία όσο και την πρόθεση ανάληψης τέτοιου ρόλου.
Η παρέμβαση έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς έρχεται σε απάντηση δημοσιεύματος της Κυριακής 4 Οκτωβρίου, το οποίο περιέγραφε μια φόρμουλα για τη συνέχιση των βυθομετρικών ερευνών ανατολικά της Κάσου και της Καρπάθου, με χρονικό ορίζοντα την 26η Οκτωβρίου.
Σύμφωνα με εκείνο το ρεπορτάζ, ο σχεδιασμός προέβλεπε ενημέρωση της Άγκυρας από τη Nexans για τις εργασίες σε διεθνή ύδατα. Η κυβερνητική εκτίμηση που μεταφερόταν ήταν ότι μια «δημιουργική ασάφεια» θα επέτρεπε την υπέρβαση του αδιεξόδου: η Τουρκία θα παρουσίαζε την ενημέρωση ως παροχή άδειας, ενώ η ελληνογαλλική πλευρά θα επέμενε ότι η γνωστοποίηση των εργασιών δεν συνιστούσε αίτημα έγκρισης.
Η διάψευση της Nexans αφαιρεί από αυτή τη φόρμουλα ένα βασικό στοιχείο: την εταιρεία που εμφανιζόταν να αναλαμβάνει την επικοινωνία με την Τουρκία.
Συντονισμός με Ελλάδα και Κύπρο
Στην επιστολή της, η Nexans διευκρινίζει ότι για τις επικείμενες εργασίες συνεργάζεται με τον φορέα υλοποίησης και τις ελληνικές και κυπριακές αρχές, όπως προβλέπει η σύμβασή της.
Προσδιορίζει επίσης το αντικείμενό της ως εξειδικευμένου βιομηχανικού αναδόχου: σχεδιασμός, κατασκευή και εγκατάσταση υποβρύχιων καλωδιακών συστημάτων. Στο ίδιο πλαίσιο, υπογραμμίζει ότι «Δεν λαμβάνει θέσεις σε πολιτικά και γεωπολιτικά ζητήματα που σχετίζονται με το έργο».
Η εταιρεία δηλώνει ότι συνεχίζει να υποστηρίζει την υλοποίηση της διασύνδεσης, σε συνεργασία με τον πελάτη της και σύμφωνα με τις συμβατικές υποχρεώσεις και τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις.
Το βάρος επιστρέφει στις κυβερνήσεις
Η τοποθέτηση της Nexans διαχωρίζει την τεχνική εκτέλεση από τη διπλωματική διαχείριση. Από το περιεχόμενό της προκύπτει ότι η εταιρεία δεν αναλαμβάνει τον ρόλο ενδιάμεσου προς την Άγκυρα που της είχε αποδοθεί στον δημόσιο σχεδιασμό.
Αυτό αφήνει ανοιχτό το ουσιαστικό ερώτημα για την επόμενη φάση: πώς θα εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη συνέχιση των ερευνών και ποιος θα αναλάβει τις πολιτικές συνεννοήσεις που κρίνονται αναγκαίες;
Παράλληλα, η εκδοχή της διαφορετικής ερμηνείας μιας ενημέρωσης από τις δύο πλευρές δημιουργεί ζήτημα πολιτικής σαφήνειας. Εάν η Αθήνα θεωρεί ότι πρόκειται για απλή γνωστοποίηση, αλλά η Άγκυρα την παρουσιάζει ως άσκηση αρμοδιότητας έγκρισης, η διαφωνία παραμένει και μετά την έναρξη των εργασιών.
Η επιστολή δεν ανακοινώνει ακύρωση του έργου. Διαψεύδει, όμως, συγκεκριμένο μηχανισμό επανεκκίνησής του. Η συνέχεια θα κριθεί από τις αποφάσεις των εμπλεκόμενων κυβερνήσεων και από τη δυνατότητα να μετατραπεί ο σχεδιασμός σε πραγματικές εργασίες στη θάλασσα.
GEOPOLITICO
Μάζης: «Αυτό δεν είναι ενημέρωση, είναι υποτέλεια» – Προειδοποίηση για το καλώδιο και την Τουρκία
Ο καθηγητής, μιλώντας στη «Ναυτεμπορική», προειδοποίησε ότι μια ειδική ενημέρωση της Άγκυρας για το ηλεκτρικό καλώδιο μπορεί να αξιοποιηθεί ως αναγνώριση των διεκδικήσεών της. Συνέδεσε παράλληλα την επίσκεψη Ρούμπιο με τον αμερικανικό σχεδιασμό για το Ιράν και τον στρατηγικό ρόλο της Σούδας.
Αιχμηρή προειδοποίηση για τους χειρισμούς γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου απηύθυνε ο Ιωάννης Μάζης, στην παρέμβασή του στη «Ναυτεμπορική». Στο επίκεντρο της τοποθέτησής του βρέθηκε ο κίνδυνος η διαδικασία υλοποίησης του έργου να δημιουργήσει προηγούμενο που θα αξιοποιήσει η Τουρκία για να ενισχύσει τις διεκδικήσεις της στην περιοχή της Κάσου.
Ο καθηγητής στάθηκε ιδιαίτερα στο ενδεχόμενο ειδικής ενημέρωσης της Άγκυρας από τη γαλλική εταιρεία που συμμετέχει στο έργο. Κατά την εκτίμησή του, μια τέτοια κίνηση υπερβαίνει την αναγγελία των εργασιών και μπορεί να αποκτήσει πολιτικό βάρος εις βάρος της ελληνικής πλευράς.
«Αυτό δεν είναι ενημέρωση. Αυτό είναι υποτέλεια», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η NAVTEX και η παγίδα της ξεχωριστής ενημέρωσης
Ο Ιωάννης Μάζης υποστήριξε ότι η ενημέρωση για τις εργασίες μπορεί να γίνει μέσω NAVTEX, με την οποία ειδοποιούνται οι ενδιαφερόμενοι. Αντιθέτως, αντιμετώπισε ως ιδιαίτερα προβληματική την αποστολή ξεχωριστού εγγράφου προς την Τουρκία, επιπλέον της ναυτιλιακής αναγγελίας.
Στο σκεπτικό του, η Άγκυρα θα μπορούσε να παρουσιάσει αυτή την επικοινωνία ως αποδοχή ότι διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα στον βυθό της επίμαχης περιοχής. Αναφερόμενος στην οριοθέτηση Ελλάδας–Αιγύπτου, έθεσε το ερώτημα ποια δικαιώματα της Τουρκίας θα δικαιολογούσαν μια τέτοια ειδική ενημέρωση.
Έθεσε επίσης το ζήτημα της συμμετοχής του ΑΔΜΗΕ σε ενδεχόμενο έγγραφο. Υποστήριξε ότι, λόγω του ρόλου του στο έργο, δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από τη διαδικασία και συνέδεσε πιθανή υπογραφή του με την ελληνική κρατική πλευρά.
Η προειδοποίησή του ήταν ότι η Τουρκία θα μπορούσε ακόμη και να εμφανιστεί ως εκείνη που «επιτρέπει» τη διέλευση του καλωδίου, μετατρέποντας την εξέλιξη του έργου σε εργαλείο προβολής των δικών της αξιώσεων. Κατά τον ίδιο, ένα τέτοιο έγγραφο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά ως τεκμήριο υπέρ της τουρκικής επιχειρηματολογίας.
«Πάρα πολύ πιθανή» μια τουρκική αντίδραση στην Κάσο
Ερωτηθείς εάν αναμένει ένταση κατά την πρόοδο των εργασιών, ο καθηγητής χαρακτήρισε ένα τέτοιο ενδεχόμενο «πάρα πολύ πιθανό», διευκρινίζοντας ότι διατυπώνει την απάντηση με μεγάλη συγκράτηση.
Εκτίμησε ότι η Άγκυρα θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία για να επιδείξει τις αρμοδιότητες που η ίδια διεκδικεί στην περιοχή της Κάσου. Η πρόβλεψή του αφορούσε πιθανή τουρκική αντίδραση, χωρίς να προσδιορίζει συγκεκριμένη ενέργεια.
Επικαλούμενος και δηλώσεις του Άγγελου Συρίγου για προηγούμενους χειρισμούς στην Κάσο, υποστήριξε ότι οι ανησυχίες για ελληνικές υποχωρήσεις δεν περιορίζονται στη δική του κριτική.
Ρούμπιο, Ιράν και Σούδα
Στο πρώτο μέρος της συζήτησης, ο Ιωάννης Μάζης συνέδεσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Ελλάδα με την προετοιμασία των Ηνωμένων Πολιτειών για ενδεχόμενη νέα επιχείρηση εναντίον του Ιράν.
Στη δική του ανάλυση, η περιοδεία σε Ελλάδα, Ισλανδία και Πορτογαλία συνδέεται με τη σημασία των στρατηγικών βάσεων και την ανάγκη επιχειρησιακού συντονισμού. Ειδικά για την Ελλάδα, έδωσε έμφαση στη γεωγραφική της θέση και στη Σούδα.
Υποστήριξε ότι η χώρα δεν μπορεί να βρίσκεται εκτός των περιφερειακών σχεδιασμών, εκφράζοντας την ευχή η συμμετοχή της να παραμείνει σε υποστηρικτικό πλαίσιο. Η αναφορά του σε επιχείρηση μετά την 3η Νοεμβρίου αποτυπώνει την εκτίμηση που διατύπωσε στην εκπομπή.
Πώς διαβάζει η Αθήνα τα αμερικανικά μηνύματα
Ο καθηγητής εκτίμησε ότι στις συζητήσεις με την αμερικανική πλευρά μπορεί να τεθεί και η αποφυγή εντάσεων με την Τουρκία, με επίκληση της συνοχής της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.
Άσκησε, όμως, κριτική στον τρόπο με τον οποίο η Αθήνα ερμηνεύει τέτοιες παραινέσεις, υποστηρίζοντας ότι συχνά σπεύδει να προσαρμοστεί σε αμερικανικές επιθυμίες πριν ακόμη αυτές διατυπωθούν καθαρά.
Παράλληλα, αναγνώρισε ότι ο Ρούμπιο γνωρίζει τα ελληνικά ζητήματα, παραπέμποντας στην προηγούμενη συνεργασία του με τον Μπομπ Μενέντεζ. Γι’ αυτό και επέμεινε ότι τα μηνύματά του πρέπει να αξιολογηθούν προσεκτικά.
Η παρέμβασή του κατέληξε στην προειδοποίηση ότι οι χειρισμοί για το καλώδιο πρέπει να εξεταστούν και ως προς τις συνέπειές τους στα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα — ιδίως εάν μια ειδική επικοινωνία δώσει στην Άγκυρα τη δυνατότητα να εμφανιστεί ως αρχή που εγκρίνει το έργο.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας