GEOPOLITICO
Βήματα προσάρτησης κατεχομένων στην Τουρκία
Με φόντο τα ΜΟΕ ως εργαλεία των χωριστών κρατικών συνειδήσεων
Του Γιάννου Χαραλαμπίδη, ΣΗΜΕΡΙΝΗ
Ο κατοχικός ηγέτης Τουφάν Ερχιουρμάν είπε όχι σε μια τριμερή στη Νέα Υόρκη ως επακόλουθο της θέσης Ερντογάν περί δύο κρατών. Αμφότεροι, όπως τα γεγονότα μαρτυρούν, συνεχίζουν με σταθερά βήματα την προσάρτηση των κατεχομένων στην Τουρκία. Επί του παρόντος, δε, μεταφράζουν τα ΜΟΕ ως πύλες των «δύο κρατών» στη λογική των σχέσεων καλής γειτονίας.
Ο σχεδιασμός της ενσωμάτωσης των κατεχομένων προχωρεί, οπότε, ακόμη και αν εφαρμοστεί οποιοδήποτε μοντέλο ομοσπονδίας, το τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος θα τελεί υπό την εξάρτηση της Άγκυρας. Το σκηνικό στήνεται στη λογική του εξής διλήμματος: Ή γίνεται αποδοχή μιας τουρκικής διχοτομικής φόρμουλας λύσης ή θα συνεχιστεί η προσάρτηση. Το πρόβλημα εντοπίζεται στο γεγονός ότι η βάση λύσης δεν είναι το ενιαίο υφιστάμενο κράτος, όπως το Πρωτόκολλο 10 και η Αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου της ΕΕ καθορίζουν, αλλά οι τουρκικές θέσεις, όπως τις καθόρισε ο Νιχάτ Ερίμ το ’56 και της εφάρμοσε επί του εδάφους η εισβολή του ’74 για την επιβολή μιας διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα.
Κατάλογος προσάρτησης
Εκτός από τη στρατιωτική και διπλωματική, καθώς και τη νομισματική και την τραπεζική εξάρτηση των κατεχομένων από την Άγκυρα υπάρχει σχετικός επί του θέματος κατάλογος με τα συνεχή βήματα της ενσωμάτωσης:
- Υποθαλάσσιος αγωγός νερού Τουρκίας–κατεχομένων
Το έργο άρχισε να λειτουργεί μεταφέροντας νερό από το Anamur της Τουρκίας προς το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου μέσω αγωγού περίπου 80 χλμ. μέσα στη Μεσόγειο. Η σχεδιασμένη ποσότητα ανέρχεται σε περίπου 75 εκατ. κυβικά μέτρα ετησίως και καλύπτει ύδρευση αλλά και γεωργική χρήση. Πρόσθετα, κατασκευάζονται δίκτυα μεταφοράς και άρδευσης προς τη Μόρφου και τη Μεσαορία. Πρόκειται για μόνιμη φυσική σύνδεση μιας βασικής υπηρεσίας κοινής ωφελείας με την Τουρκία. Το τουρκικό DSİ (Γενική Διεύθυνση Κρατικών Υδραυλικών Έργων της Τουρκίας) αναφέρει ότι το έργο σχεδιάστηκε για κάλυψη των αναγκών ύδατος σε βάθος δεκαετιών.
- Αγωγός φυσικού αερίου Anamur – Τεκνετζίκ – το μεγάλο νέο ενεργειακό έργο
Στις 10 Ιουλίου 2026 υπογράφηκε μνημόνιο για την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου από το Anamur προς το «Τεκνετζίκ», ηλεκτροπαραγωγό σταθμό μεταξύ Αγίου Επικτήτου και Παχυάμμου. Το σχέδιο προβλέπει περίπου 101 χλμ. αγωγού, εκ των οποίων 97 χλμ. υποθαλάσσια με δύο αγωγούς διαμέτρου 22 ιντσών. Ο σχεδιασμός είναι αμφίδρομος, ώστε το αέριο να μπορεί να κινείται από την Τουρκία προς τα κατεχόμενα και αντιστρόφως. Η πρώτη χρήση θα αφορά κυρίως την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στα κατεχόμενα. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2026, ο Τούρκος Υπουργός Ενέργειας Αλπάρσλαν Μπαϊρακτάρ δήλωσε ότι «άρχισαν οι εργασίες στη θάλασσα» για τη μεταφορά φυσικού αερίου. Αφενός αναφέρθηκε στο ενδιαφέρον για επενδύσεις από ξένες εταιρείες και αφετέρου ότι στόχος είναι η μόνιμη επίλυση του προβλήματος ηλεκτροδότησης των κατεχομένων. Πέραν τούτων τόνισε ότι, με τις υποδομές αυτές, σχεδιάζεται η μεταφορά φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου προς την Τουρκία. Άρα, σε περίπτωση π.χ. λύσης, η Άγκυρα έχει ήδη προβλέψει όπως οι όποιες πηγές της Κύπρου μπορούν να μεταφέρονται επί τουρκικού εδάφους για δική της χρήση ή μέσω αυτής και των δικτύων της αλλού.
- Ηλεκτρική διασύνδεση Τουρκίας–κατεχομένων μέσω υποθαλάσσιου καλωδίου
Παράλληλα υπάρχει το σχέδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης με υποθαλάσσιο καλώδιο. Η Τουρκία έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι εξετάζει την απευθείας παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στα κατεχόμενα και οι τεχνικές εργασίες περιλαμβάνονται στις διμερείς συμφωνίες και στα προγράμματα συνεργασίας. Τον Μάιο του 2026 ο Τούρκος Αντιπρόεδρος Τζεβντέτ Γιλμάζ χαρακτήρισε τα ζητήματα ενεργειακού εφοδιασμού ως άμεσης προτεραιότητας. Η υλοποίησή του θα συνδέσει για πρώτη φορά άμεσα το ηλεκτρικό δίκτυο των κατεχομένων με το τουρκικό σύστημα.
- Οπτικές ίνες και νέα ψηφιακή υποδομή
Το 2026 επιταχύνθηκε το πρόγραμμα δημιουργίας εκτεταμένου δικτύου fiber-to-the-home / fiber-to-the-premises (Οπτική ίνα μέχρι την κατοικία/Οπτική ίνα μέχρι τις εγκαταστάσεις) με τουρκική χρηματοδοτική και τεχνική συμμετοχή. Στις 20 Αυγούστου 2026 υπογράφηκε στην Άγκυρα πρόσθετο πρωτόκολλο για το έργο των οπτικών ινών. Ο ίδιος ο Τζεβντέτ Γιλμάζ το χαρακτήρισε «στρατηγική αναπτυξιακή κίνηση», ενώ οι κατοχικές Αρχές το συνέδεσαν με τον γενικό ψηφιακό μετασχηματισμό. Το δίκτυο αποτελεί τη βάση για ταχύτερο Internet, 5G, ηλεκτρονικές υπηρεσίες και ψηφιακή οικονομία.
- e-Devlet – ψηφιακή δημόσια διοίκηση
Βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη η ψηφιοποίηση της δημόσιας διοίκησης του ψευδοκράτους κατά το τουρκικό πρότυπο e-Devlet (Ηλεκτρονικό Κράτος). Ήδη έχουν τεθεί σε λειτουργία ή αναπτύσσονται εφαρμογές για ιατρικά ραντεβού, μετανάστευση, κτηματολόγιο, σύστημα αναζήτησης τεμαχίου. Ανάλογες εφαρμογές τέθηκαν σε λειτουργία και σε άλλες λεγόμενες δημόσιες υπηρεσίες. Για το 2026 είχε προγραμματιστεί η λειτουργία του Πληροφοριακού Συστήματος Μετανάστευσης (Muhaceret Bilgi Sistemi) και του Συστήματος Πληροφοριών και Χαρτογράφησης (Tapu ve Kadastro Bilgi Sistemi – TAKBİS).
- Ενιαίο, διασυνδεδεμένο σύστημα παρακολούθησης θαλάσσιας κυκλοφορίας
Τον Ιούλιο του 2026 τέθηκε σε λειτουργία στα κατεχόμενα σύστημα Gemi Trafik Hizmetleri – Vessel Traffic Services (Σύστημα Υπηρεσιών Θαλάσσιας Κυκλοφορίας), στο πλαίσιο του τουρκικού προγράμματος παρακολούθησης της ναυσιπλοΐας στην Ανατολική Μεσόγειο. Το σύστημα αυτό περιλαμβάνει ραντάρ, αισθητήρες, λογισμικό και διασύνδεση δεδομένων για την παρακολούθηση πλοίων. Το τουρκικό Υπουργείο Μεταφορών αναφέρει ότι ολοκληρώθηκε η ενσωμάτωση των σχετικών δεδομένων και συστημάτων. Εδώ έχουμε πλέον όχι απλώς χρηματοδότηση αλλά επιχειρησιακή τεχνική διασύνδεση στον θαλάσσιο τομέα με ό,τι αυτό σημαίνει γεωπολιτικά.
- Ετήσια οικονομικά και δημοσιονομικά πρωτόκολλα με την Τουρκία
Κάθε χρόνο υπογράφεται ευρύ Οικονομικό και Χρηματοδοτικό Πρωτόκολλο μεταξύ Άγκυρας και κατεχομένων. Για το 2026 προβλέφθηκαν 21 δισ. τουρκικές λίρες νέων πόρων (€377 εκατ./ 4,9% επί του ΑΕΠ) και περίπου 23 δισ. μαζί με μεταφερόμενα κονδύλια (€413 εκατ./5,34% επί του ΑΕΠ). Από αυτά, σύμφωνα με τον Γιλμάζ, περίπου 48% προορίζεται για υποδομές και πραγματική οικονομία, 10% για δημόσια οικονομικά και 42% για αμυντικές δαπάνες. Τα πρωτόκολλα χρηματοδοτούν δρόμους, υγεία, σχολεία, γεωργία, ψηφιοποίηση, ενέργεια και άλλα έργα. Αποτελούν τον βασικό χρηματοδοτικό μηχανισμό πάνω στον οποίο στηρίζονται πολλά από τα υπόλοιπα προγράμματα.
- Οδικό δίκτυο και εκτεταμένη τουρκική χρηματοδότηση και κατασκευή
Η Τουρκία συμμετέχει επί χρόνια στην κατασκευή και αναβάθμιση του οδικού δικτύου. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε ο Γιλμάζ το 2026, στο πλαίσιο του Road Master Plan έχουν κατασκευαστεί συνολικά 822 χλμ. δρόμων διαφόρων κατηγοριών. Συνεχίζονται έργα όπως ο δρόμος της Κερύνειας, η διαδρομή προς το Ριζοκάρπασο και άλλοι άξονες. Τα έργα δεν αποτελούν σύνδεση με την Τουρκία, όπως ένας υποθαλάσσιος αγωγός, αλλά ενσωματώνουν μεγάλο μέρος των μεταφορικών υποδομών στο πλαίσιο της τουρκικής χρηματοδότησης και τεχνικής συνεργασίας.
- Αεροδρόμιο Τύμπου
Ο νέος αεροσταθμός («terminal») και ο νέος δίαυλος τέθηκαν σε λειτουργία το 2023, με επένδυση περίπου €400–450 εκατ. σύμφωνα με τουρκικές πηγές. Ο νέος διάδρομος έχει μήκος 3.100 μέτρα, επιτρέποντας πλέον χρήση από μεγάλα αεροσκάφη, ενώ η θεωρητική δυναμικότητα του αεροδρομίου φθάνει περίπου τα 10 εκατ. επιβάτες ετησίως. Επειδή οι διεθνείς απευθείας πτήσεις προς το αεροδρόμιο δεν αναγνωρίζονται από τη διεθνή κοινότητα, η αεροπορική του λειτουργία εξακολουθεί στην πράξη να βασίζεται κατά κύριο λόγο στη σύνδεση μέσω Τουρκίας. Η επιμήκυνση του διαύλου έχει γίνει, εκτός των άλλων, για στρατιωτικούς σκοπούς.
- Νέο συγκρότημα «προεδρίας», «βουλής» και διοικητικών υποδομών
Το νέο διοικητικό συγκρότημα στη Λευκωσία κατασκευάστηκε με ισχυρή τουρκική συμμετοχή και εγκαινιάστηκε στις 3 Μαΐου 2025, παρουσία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Περιλαμβάνει τα νέα κτήρια της «προεδρίας» και της «βουλής», μαζί με ευρύτερες διοικητικές και δημόσιες εγκαταστάσεις. Το έργο ξεκίνησε το 2022 και εντάχθηκε στις μεγάλες υποδομές που προωθήθηκαν σε συνεργασία με την Άγκυρα και αποτελεί σημαντικό παράδειγμα τουρκικής χρηματοδότησης για τις λεγόμενες κρατικές και διοικητικές υποδομές των θεσμών του ψευδοκράτους. Στο ίδιο πλαίσιο έχει χρηματοδοτηθεί το νέο κρατικό νοσοκομείο Λευκωσίας, το νοσοκομείο Μόρφου, σχολικά συγκροτήματα και άλλα δημόσια έργα.
Τα ΜΟΕ
Οι τουρκικές δράσεις προσάρτησης γίνονται την ίδια στιγμή που συζητούνται ΜΟΕ ως προϋπόθεση για τη σύγκληση Πενταμερούς. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης είπε στις 17 Σεπτεμβρίου ότι μετέβη στη συνάντηση για τα ΜΟΕ με 19 συγκεκριμένα σημεία για ουσία, μεθοδολογία και ΜΟΕ, χωρίς να τα πει δημόσια. Από την άλλη ο κατοχικός ηγέτης Τουφάν Έρχιουρμαν έχει κατονομάσει δημόσια επτά βασικά θέματα ΜΟΕ που, όπως ισχυρίστηκε, έθεσε ο ΓΓ του ΟΗΕ, ενώ, όπως παρατήρησε, υπάρχουν και ορισμένα πρόσθετα μέτρα που οι δύο ηγέτες έχουν ήδη συμφωνήσει ή συζητούν παράλληλα. Δημοσίως λοιπόν έχουμε τα:
- Νέα σημεία διέλευσης / οδοφράγματα
Συζητούνται νέες διελεύσεις στην περιοχή Λευκωσίας και αλλού, με προτάσεις που περιλαμβάνουν Μια Μηλιά και σύνδεση Αθηένου–Αγλαντζιάς, ενώ παραμένει διαφωνία γύρω από τη Λουρουτζίνα και τη συνολική «δέσμη» σημείων
- Αποναρκοθέτηση
Το θέμα είχε ήδη περιληφθεί στα ΜΟΕ της Γενεύης και επανήλθε στις επαφές Χριστοδουλίδη–Έρχιουρμαν υπό τον Γκουτέρες. Σχετίζεται με θέματα ασφάλειας της Εθνικής Φρουράς και των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας, που είναι συναφή με τη διευκόλυνση προέλασης αρμάτων και άλλων μηχανοκίνητων μονάδων του τουρκικού στρατού σε περίπτωση κρίσης.
- Υπηκοότητα παιδιών από «μεικτούς γάμους»
Πρόκειται για αιτήσεις πολιτογράφησης παιδιών με έναν Τουρκοκύπριο γονέα και έναν γονέα τουρκικής καταγωγής/υπηκοότητας. Ο Έρχιουρμαν το χαρακτηρίζει ως ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο Χριστοδουλίδης έχει δηλώσει ότι δεν το θεωρεί ΜΟΕ, αλλά θέμα εφαρμογής της νομοθεσίας περί υπηκοότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
- Αθλητισμός και κοινές αθλητικές δραστηριότητες
Συζητείται η διοργάνωση δραστηριοτήτων, στις οποίες θα συμμετέχουν παιδιά και νέοι και από τις δύο Κοινότητες. Η λογική είναι η δημιουργία επαφής μεταξύ νέων χωρίς να απαιτείται προηγουμένως πρόοδος στα δύσκολα πολιτικά κεφάλαια.
- Κοινός μηχανισμός αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών
Η πρόταση αφορά έναν μόνιμο μηχανισμό, ώστε οι δύο πλευρές να μπορούν να συνεργάζονται άμεσα σε πυρκαγιές, σεισμούς, πλημμύρες ή άλλες μεγάλες καταστροφές. Αντί για έκτακτες τηλεφωνικές συνεννοήσεις όταν συμβεί ένα περιστατικό, θα υπάρχουν εκ των προτέρων διαδικασίες επικοινωνίας και αλληλοβοήθειας. Δηλαδή, τι, σχέσεις μεταξύ «δύο κρατών», όταν η άλλη πλευρά έτσι αυτοαποκαλείται; Επί τη βάσει ποιου θεσμικού πλαισίου θα λειτουργεί;
- Κοινός μηχανισμός για την παράτυπη μετανάστευση
Προβλέπεται θεσμοθετημένη συνεργασία μεταξύ των δύο πλευρών για το μεταναστευτικό, αντί της σημερινής κατά περίπτωση επικοινωνίας. Αν είναι όντως θεσμοθετημένη, επί τη βάσει ποιου δικαίου; Του ψευδοκράτους ή της Κυπριακής Δημοκρατίας; Όπως λέγεται, θα είναι δυνατό να καλύπτει ζητήματα ανταλλαγής πληροφοριών, διαχείρισης περιστατικών και συντονισμού έναντι δικτύων παράτυπης διακίνησης, χωρίς να έχουν δημοσιοποιηθεί όλες οι επιχειρησιακές λεπτομέρειες. Ενώ συζητείται ένα τέτοιο σύστημα χωρίς σαφές νομικό πλαίσιο, όπως θα πρέπει να ήταν αυτό της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Τουρκία στο πλαίσιο της ΕΕ αρνείται να έχει ανάλογους θεσμικούς δεσμούς μαζί της επειδή δεν την αναγνωρίζει.
- Μηχανισμός συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών
Οι δύο ηγέτες έχουν ήδη συμφωνήσει σε πλαίσιο για τη δημιουργία συμβουλευτικού σώματος κοινωνίας των πολιτών, ώστε οργανώσεις και από τις δύο κοινότητες να συμμετέχουν περισσότερο στη διαδικασία. Η σχετική συμφωνία ανακοινώθηκε στις 8 Μαΐου 2026. Χωρίς βεβαίως να διευκρινιστεί ποιος και πώς κρίνεται ή πώς νομιμοποιείται η κοινωνία των πολιτών.
Τα παράλληλα ΜΟΕ
Επί τη βάσει των ανωτέρω εγείρονται τα εξής ερωτήματα: Εφόσον η Τουρκία επιμένει στα δυο κράτη, τι θα σημαίνει ή εφαρμογή των ΜΟΕ; Θα εκληφθεί ή όχι ως σχέση καλής γειτονίας μεταξύ δύο εν δυνάμει συνιστώντων κρατών; Και αν εφαρμοστούν τα ΜΟΕ, αλλά οι Τούρκοι δεν υποχωρήσουν από τις διχοτομικές προσεγγίσεις και δεν υπάρξει λύση, τι θα είναι τα ΜΟΕ; Εργαλεία επανένωσης ή διχοτόμησης; Γιατί δεν έχουμε ως βάση λύσης το Πρωτόκολλο 10 και την αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου του 2005, με τις οποίες η ΕΕ διευκρινίζει τα εξής: Ολόκληρη η Κυπριακή Δημοκρατία ως ενιαίο υπό κατοχή κράτος ενετάχθη στους κόλπους της και η Τουρκία οφείλει να αναγνωρίζει στο πλαίσιο της ενταξιακής της πορείας την Κυπριακή Δημοκρατία; Γιατί δεν είναι βάση λύσης η επανενσωμάτωση των Τουρκοκυπρίων στην Κυπριακή Δημοκρατία, παρά μόνο είναι η νομιμοποίηση του ψευδοκράτους ως ισότιμου συνιστώντος κράτους στο πλαίσιο μιας διχοτομικής ομοσπονδίας τουρκικών προδιαγραφών; Εφόσον η βάση λύσης στην καλύτερη περίπτωση είναι η ομοσπονδία συνομοσπονδιακού χαρακτήρα, αντί το διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας, τι είναι τα ΜΟΕ; Δημιουργούν ή όχι χωριστές πολιτειακές και κρατικές συνειδήσεις; Είναι ή όχι πύλες διχοτόμησης, που διαβρώνουν το υφιστάμενο αναγνωρισμένο και ενιαίο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας; Με την Τουρκία μάλιστα να εμπεδώνει, ενώ γίνεται συζήτηση για τα ΜΟΕ, την προσάρτηση των κατεχομένων… Με άλλα δικά της ταυτόχρονα και παράλληλα ΜΟΕ…


GEOPOLITICO
Νικολοβγένης: Στρατηγικός διάλογος με τις ΗΠΑ σημαίνει ανταλλάγματα – Η Κύπρος δείχνει τον δρόμο
Η αποτρεπτική ισχύς της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο άξονας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και η ανάγκη η Αθήνα να αξιοποιήσει τη στρατηγική αξία των υποδομών της βρέθηκαν στο επίκεντρο της παρέμβασης του γεωπολιτικού αναλυτή στον Πελοπόννησος FM.
Η Ελλάδα οφείλει να προσέρχεται στον στρατηγικό διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες με συγκεκριμένες απαιτήσεις και να εξασφαλίζει οφέλη αντίστοιχα της γεωπολιτικής αξίας της. Αυτό ήταν το κεντρικό μήνυμα του Θεόδωρου Νικολοβγένη, ο οποίος, μιλώντας στον Πελοπόννησος FM, συνέδεσε την ενίσχυση της κυπριακής άμυνας με την ανάγκη συνολικότερης στρατηγικής για τον Ελληνισμό στην Ανατολική Μεσόγειο.
Με αφετηρία τη στρατιωτική παρέλαση για την επέτειο της ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο αναλυτής στάθηκε τόσο στη διεθνή παρουσία όσο και στα οπλικά συστήματα που παρουσιάστηκαν. Η συμμετοχή ξένων αντιπροσωπειών, κατά την εκτίμησή του, αποτυπώνει τη διπλωματική αναβάθμιση της Λευκωσίας. Ωστόσο, έδωσε προτεραιότητα στις δυνατότητες της ίδιας της Κυπριακής Δημοκρατίας να υπερασπίζεται την κυριαρχία της.
Τα όπλα και το φρόνημα της Κύπρου
«Πιο σημαντικό απ’ όλα […] είναι τα δικά μας όπλα», υπογράμμισε, αναφερόμενος σε αντιαεροπορικά συστήματα Barak, πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών Tamnava, πυραύλους Exocet και Spike.
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η ενίσχυση αυτών των δυνατοτήτων διαμορφώνει συνθήκες αποτροπής και δυσχεραίνει την επιχειρησιακή ελευθερία της Τουρκίας γύρω από το νησί. Ιδιαίτερα για τους Exocet, στάθηκε στη δυνατότητα δημιουργίας ζωνών αντιπρόσβασης για το τουρκικό ναυτικό.
Εξίσου σημαντικό χαρακτήρισε το ηθικό των πεζοπόρων τμημάτων. Όπως επισήμανε, πίσω από τα οπλικά συστήματα βρίσκονται οι άνθρωποι που τα χειρίζονται, ενώ η διατήρηση του εθνικού φρονήματος αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της αμυντικής ισχύος.
Αναφέρθηκε επίσης στην παρουσία ελληνικών F-16 και πολεμικού πλοίου στην περιοχή, την οποία ενέταξε στη λογική ενός ενιαίου στρατηγικού άξονα από τον Έβρο και το Αιγαίο μέχρι την Κύπρο και την Ανατολική Μεσόγειο, με προέκταση προς το Ισραήλ. Κατά την προσέγγισή του, η ασφάλεια Ελλάδας και Κύπρου πρέπει να αντιμετωπίζεται μέσα σε αυτό το ευρύτερο γεωγραφικό πλαίσιο.
Η Κυπριακή Δημοκρατία ως πυλώνας του Ελληνισμού
Ο Νικολοβγένης χαρακτήρισε την Κυπριακή Δημοκρατία σημαντικό πυλώνα του Ελληνισμού, δίνοντας έμφαση στη διεθνή αναγνώριση του κράτους, στην ευρωπαϊκή του θέση και στην άσκηση ενεργού διπλωματίας.
Στάθηκε στις συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ που άρχισε να υπογράφει η Λευκωσία από το 2003, υποστηρίζοντας ότι συνέβαλαν στη διαμόρφωση μιας ουσιαστικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Στο ίδιο πλαίσιο, αναφέρθηκε στην απόρριψη του Σχεδίου Ανάν. Κατά την εκτίμησή του, η σημερινή διεθνής σημασία της Κύπρου διαψεύδει τις προειδοποιήσεις περί απομόνωσης και απουσίας προοπτικής που είχαν διατυπωθεί τότε. Η προσέλευση ξένων αντιπροσωπειών στην παρέλαση αποτέλεσε, για τον ίδιο, χαρακτηριστική εικόνα αυτής της εξέλιξης.
Παράλληλα, επέμεινε στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και του ελληνικού χαρακτήρα της Κύπρου. Υπενθύμισε ότι ο αγώνας της ΕΟΚΑ είχε ως στόχο την Ένωση με την Ελλάδα και παρουσίασε τη δημιουργία του κυπριακού κράτους ως απότοκο εκείνου του αγώνα.
Τι πρέπει να διεκδικήσει η Αθήνα από τις ΗΠΑ
Στο δεύτερο σκέλος της παρέμβασής του, με αφορμή την επίσκεψη Μάρκο Ρούμπιο που συζητήθηκε ως επικείμενη, ο αναλυτής έθεσε το ζήτημα της αμοιβαιότητας στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις.
Υποστήριξε ότι η Σούδα, η Αλεξανδρούπολη και οι υπόλοιπες υποδομές που παρέχει η Ελλάδα έχουν μεγάλη σημασία για τον αμερικανικό σχεδιασμό. Πρόσθεσε ότι και η Κύπρος αποτελεί κρίσιμο σημείο στήριξης στην περιοχή.
Ακριβώς γι’ αυτό, άσκησε κριτική στα ανταλλάγματα που, κατά την αποτίμησή του, έχει εξασφαλίσει η Αθήνα. Αναφέρθηκε σε παραχωρήσεις θωρακισμένων οχημάτων και σε παλαιότερες εξαγγελίες στρατιωτικής βοήθειας, υποστηρίζοντας ότι δεν ανταποκρίνονται στη σημασία των ελληνικών διευκολύνσεων.
«Αν θέλουμε να μιλάμε για στρατηγικό διάλογο, θα πρέπει να σκεφτόμαστε στρατηγικά», τόνισε. Απέρριψε επίσης τη λογική της «στρατηγικής και διπλωματικής ανιδιοτέλειας», υπογραμμίζοντας ότι η συμμαχική σχέση πρέπει να παράγει συγκεκριμένα αποτελέσματα για τα ελληνικά συμφέροντα.
Ο Νικολοβγένης τάχθηκε υπέρ της στρατηγικής σύμπλευσης με τις ΗΠΑ στην παρούσα συγκυρία, αλλά ζήτησε από την ελληνική κυβέρνηση να αναδείξει το βάρος της χώρας και να το αξιοποιήσει διαπραγματευτικά. Όπως είπε, η Κύπρος έχει δείξει την αξία της και το ίδιο πρέπει να πράξει η Αθήνα, ώστε η συνεργασία να αποφέρει ουσιαστικό όφελος και να μην περιορίζεται στην αναγνώριση της Ελλάδας ως καλού συμμάχου.
Κλείνοντας, συνέδεσε τη σημερινή ανάγκη αυτοπεποίθησης με την ιστορική μνήμη, κάνοντας αναφορές στον Μέγα Αλέξανδρο και στους Βαλκανικούς Πολέμους. Το μήνυμα της παρέμβασής του ήταν ότι η διπλωματία, η αμυντική ισχύς και το εθνικό φρόνημα πρέπει να υπηρετούν κοινό στρατηγικό σκοπό.
GEOPOLITICO
Μηνύματα Αναγνωστών: Ήρθε η ώρα για έμπρακτες αποδείξεις συμμαχίας
Στρατηγικός σύμμαχος ή απλώς χρήσιμος εταίρος; Η σημερινή συγκυρία ίσως είναι η στιγμή που θα δώσει την απάντηση.
Καλησπέρα σας κύριε Καλεντερίδη,
Ίσως η σημερινή επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών στην Ελλάδα αποτελεί την πιο κρίσιμη ευκαιρία για τη χώρα μας. Είναι η στιγμή κατά την οποία η ελληνική πολιτική ηγεσία οφείλει να κινηθεί με ψυχραιμία, αποφασιστικότητα και πλήρη προετοιμασία.
Η Ελλάδα πρέπει να μιλήσει με όρους στρατηγικού συμμάχου και να θέσει στο τραπέζι, χωρίς άλλες καθυστερήσεις, τα κρίσιμα εθνικά μας ζητήματα: ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, έμπρακτη διασφάλιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο και ουσιαστική αντιμετώπιση κάθε πρόκλησης που θίγει τα συμφέροντα και την αξιοπρέπεια της χώρας μας.
Εφόσον οι ΗΠΑ θεωρούν την Ελλάδα σημαντικό και αξιόπιστο σύμμαχο και επιθυμούν να στηρίζονται στη χώρα μας για την εξυπηρέτηση ευρύτερων στρατηγικών τους συμφερόντων, ήρθε η ώρα για έμπρακτες αποδείξεις συμμαχίας. Όχι μόνο λόγια, αλλά συγκεκριμένες συμφωνίες, δεσμεύσεις και εγγυήσεις.
΄Ενας σύμμαχος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως χρήσιμος εταίρος, αλλά πρέπει να αισθάνεται ότι η στρατηγική του αξία αναγνωρίζεται και αντανακλάται έμπρακτα στις αποφάσεις και στις συμφωνίες. Δεν θα ήταν, άλλωστε, ιδιαίτερα πειστικό να επαναληφθούν πρακτικές που δημιουργούν την εντύπωση ότι η Ελλάδα λαμβάνει τελικά λιγότερα από όσα δικαιούται — όπως έχει συμβεί και σε ζητήματα πολιτιστικής κληρονομιάς, όπου η σύγκριση με άλλες χώρες αφήνει εύλογα ερωτήματα.
Συνεπώς, είναι η ώρα των ελληνικών απαιτήσεων και των αμερικανικών πρακτικών αποφάσεων.
Και εδώ γεννάται ίσως το πιο ουσιαστικό ερώτημα:
Έχει άραγε η Ελληνική Κυβέρνηση ετοιμάσει τη δική της λίστα απαιτήσεων;
Είναι σαφής, συγκεκριμένη και διεκδικητική η λίστα αυτή, την οποία θα θέσει στο τραπέζι τώρα — και όχι αύριο — ώστε η Ελλάδα να μετατρέψει τη στρατηγική της αξία σε συγκεκριμένα εθνικά οφέλη;
Ευχολόγιο ΤΕΛΟΣ. Η σημερινή συγκυρία είναι μια κρίσιμη ευκαιρία για να αποδειχθούν όλα αυτά και στην πράξη τόσο από την Ελληνική κυβέρνηση τόσο και από την Αμερικανική.
Στρατηγικός σύμμαχος ή απλώς χρήσιμος εταίρος; Η σημερινή συγκυρία ίσως είναι η στιγμή που θα δώσει την απάντηση.
Με εκτίμηση,
Μαρία Σουλιώτη
GEOPOLITICO
Κίνδυνος και… έγκλημα!
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ επικρίνει τους χειρισμούς στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, εκτιμά ότι η επίσκεψη Ρούμπιο θα συνοδευτεί από εξοπλιστικές πιέσεις και απορρίπτει την παραχώρηση ελληνικών Patriot στην Ουκρανία.
Αιχμηρή παρέμβαση για την αντιμετώπιση των τουρκικών πιέσεων και την αξιοποίηση της στρατηγικής θέσης της Ελλάδας έκανε στη «Ναυτεμπορική» ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Ιωάννης Μπαλτζώης.
Στο επίκεντρο έθεσε το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου, προειδοποιώντας ότι ενδεχόμενη αποδοχή της απαίτησης της Άγκυρας για έγγραφη άδεια θα δημιουργούσε, κατά την εκτίμησή του, επικίνδυνο προηγούμενο εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Το καλώδιο και η παγίδα της άδειας
Ο κ. Μπαλτζώης σχολίασε θετικά την τοποθέτηση του Άγγελου Συρίγου για την ελληνική υποχωρητικότητα, όπως αυτή παρουσιάστηκε στη συζήτηση. Υποστήριξε ότι ο βουλευτής εξέφρασε δημόσια μια διαπίστωση που ο ίδιος επαναλαμβάνει εδώ και καιρό.
Παράλληλα, έθεσε το ζήτημα της απουσίας συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος για την ηλεκτρική διασύνδεση. Όπως τόνισε, ένα τόσο σημαντικό διακρατικό έργο δεν μπορεί να παραμένει χωρίς σαφές πλαίσιο υλοποίησης. Κατά την άποψή του, η αναζήτηση στήριξης μέσω γαλλικών συμφερόντων φανερώνει αμηχανία απέναντι στις τουρκικές αντιδράσεις.
Η σοβαρότερη προειδοποίησή του αφορούσε το ενδεχόμενο υποβολής αιτήματος άδειας προς την Τουρκία. Μια τέτοια κίνηση, υποστήριξε, θα ξεπερνούσε την πολιτική ταπείνωση: θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από την Άγκυρα ως παραδοχή των αξιώσεών της και να αξιοποιηθεί εναντίον της Ελλάδας και σε άλλες περιοχές του Αιγαίου.
Επικρίνοντας τους χειρισμούς στην Κάσο, επισήμανε ότι όταν η άλλη πλευρά χρησιμοποιεί πολεμικά πλοία για να επιβάλει τη θέση της, η Ελλάδα οφείλει να επιδεικνύει ανάλογη αποφασιστικότητα. Στη δική του ανάγνωση, η στρατιωτικοποίηση ενός ζητήματος από την Τουρκία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με αποχώρηση και διαρκείς αναβολές.
«Δεν πρέπει εμείς να γονατίσουμε»
Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε στη διατύπωση προειδοποιήσεων από το τουρκικό υπουργείο Άμυνας. Εκτίμησε ότι η Άγκυρα επιχειρεί έτσι να προσδώσει στρατιωτικό βάρος στις διεκδικήσεις της και να εντείνει την πίεση προς την ελληνική πλευρά.
Ωστόσο, απέρριψε την αντίληψη ότι αυτό πρέπει να οδηγεί αυτομάτως σε υποχώρηση.
«Δεν σημαίνει ότι επειδή το λέει το υπουργείο Άμυνας πρέπει εμείς να γονατίσουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Επικαλούμενος ανάλυση του Μάικλ Ρούμπιν, αμφισβήτησε την εικόνα απόλυτης στρατιωτικής ισχύος που προβάλλει η Τουρκία. Υποστήριξε ότι το μέγεθος των ενόπλων δυνάμεών της δεν τεκμηριώνει από μόνο του την αποτελεσματικότητά τους απέναντι σε έναν οργανωμένο αντίπαλο.
Αναφέρθηκε επίσης στην προσωπική του εμπειρία από κοινά επιτελεία και ασκήσεις, αποδίδοντας υψηλό επίπεδο στο ελληνικό στρατιωτικό προσωπικό και επισημαίνοντας αδυναμίες της τουρκικής πλευράς.
Στο ίδιο πλαίσιο έκανε ιστορική αναφορά στην εισβολή στην Κύπρο το 1974. Απέδωσε καθοριστική ευθύνη στους τότε ελληνικούς χειρισμούς και στις εντολές που δόθηκαν, υποστηρίζοντας ότι η έκβαση δεν μπορεί να παρουσιάζεται απλώς ως απόδειξη τουρκικής στρατιωτικής υπεροχής.
Το ισραηλινό ενδιαφέρον και η Κύπρος
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ αναφέρθηκε σε ανάλυση της Jerusalem Post, την οποία συνέδεσε με ισραηλινές ανησυχίες για τις τουρκικές θαλάσσιες διεκδικήσεις και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.
Όπως μετέφερε, ο θαλάσσιος διάδρομος που προβάλλεται μέσω του τουρκολιβυκού μνημονίου αντιμετωπίζεται στην εν λόγω ανάλυση ως δυνητικό πρόβλημα για τις θαλάσσιες μεταφορές του Ισραήλ. Με βάση αυτή την ανάγνωση, εκτίμησε ότι οι τουρκικές επιδιώξεις θίγουν ευρύτερα συμφέροντα στη Μεσόγειο και ενδέχεται να προκαλέσουν πρόσθετες αντιδράσεις.
Διατύπωσε επίσης την πρόβλεψη ότι το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου μπορεί να βρεθεί στο επίκεντρο έντονων εξελίξεων, χωρίς να παρουσιάσει συγκεκριμένο περιστατικό ως ήδη δρομολογημένο.
Τι περιμένει από τον Ρούμπιο
Για την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, ο κ. Μπαλτζώης εκτίμησε ότι η αμερικανική πλευρά θα επιδιώξει ελληνική συμμετοχή σε διπλωματικές προσπάθειες σχετικές με το Ιράν και την περιφερειακή ασφάλεια, καθώς και πρόσθετες αγορές αμερικανικών οπλικών συστημάτων.
Συνέδεσε το ελληνικό ενδιαφέρον με την εμπορική ναυτιλία και την ανάγκη να παραμένουν ασφαλείς οι θαλάσσιες οδοί. Υπενθύμισε τις ιστορικές σχέσεις Ελλάδας και Ιράν, αναγνωρίζοντας ότι οι σημερινές πολιτικές σχέσεις έχουν διαταραχθεί.
Στο εξοπλιστικό σκέλος, προέβλεψε πιέσεις προς την Αθήνα για μεγαλύτερο μερίδιο των αμυντικών δαπανών σε αμερικανικά συστήματα, πέραν των F-35. Κατά την εκτίμησή του, οι δεσμεύσεις προς άλλους προμηθευτές και τα συγκεκριμένα δημοσιονομικά περιθώρια θα δυσκολέψουν τους κυβερνητικούς χειρισμούς.
Κάθετος για τους Patriot
Κατηγορηματική ήταν η αντίθεσή του σε ενδεχόμενη παραχώρηση ελληνικών Patriot στην Ουκρανία. Υποστήριξε ότι μια τέτοια απόφαση θα αποδυνάμωνε την ελληνική άμυνα, ιδιαίτερα λόγω των δυσκολιών αναπλήρωσης.
«Θα είναι έγκλημα να τους δώσουμε», είπε, επιμένοντας ότι προτεραιότητα πρέπει να αποτελεί η κάλυψη των ελληνικών αμυντικών αναγκών.
Στη συζήτηση επικαλέστηκε πληροφορία για πιθανή παραχώρηση Patriot με όρο την προστασία ελληνικών εμπορικών πλοίων από ουκρανικά πλήγματα. Πρόκειται για πληροφορία που ανέφερε ο ίδιος, χωρίς να παρουσιάσει τεκμήρια κατά την παρέμβασή του.
Παράλληλα, αναγνώρισε την ενίσχυση της Πολεμικής Αεροπορίας και του Πολεμικού Ναυτικού μέσω των εξοπλιστικών προγραμμάτων, ζητώντας μεγαλύτερη προσοχή στον Στρατό Ξηράς. Ειδικά για τα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης, έθεσε το ζήτημα της προστατευμένης μεταφοράς και υποστήριξης των στρατιωτών στο πεδίο.
Η Ελλάδα να διεκδικήσει περισσότερα
Κλείνοντας, ο κ. Μπαλτζώης υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν αξιοποιεί επαρκώς τη γεωπολιτική της αξία στις σχέσεις με τους συμμάχους. Έφερε ως παράδειγμα την Αλεξανδρούπολη και τη συμβολή της στις μεταφορές στρατιωτικού υλικού προς την Ουκρανία, αντιπαραβάλλοντας αυτή την προσφορά με τα ανταλλάγματα που, κατά την άποψή του, λαμβάνει η χώρα.
Εστίασε στη σημασία του Αιγαίου, της Κρήτης και της Κύπρου για τους θαλάσσιους διαδρόμους της Ανατολικής Μεσογείου. Ζήτησε η στρατηγική θέση της Ελλάδας να μετατρέπεται σε διαπραγματευτική ισχύ, αμυντική ενίσχυση και ουσιαστική υποστήριξη των εθνικών συμφερόντων.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας