Στις 8 Σεπτεμβρίου, ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών Εντ Μίλιμπαντ ανακοίνωσε ευρείες κυρώσεις κατά των ισραηλινών κοινοτήτων στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια (Δυτική Όχθη).

Βάσει της νέας πολιτικής, το Ηνωμένο Βασίλειο θα απαγορεύσει τα προϊόντα από τους ισραηλινούς οικισμούς και θα επιβάλει κυρώσεις σε εταιρείες που εμπλέκονται στην κατασκευή, τις υποδομές και τη χρηματοδότηση της επέκτασής τους.

Ο Μίλιμπαντ δήλωσε κατηγορηματικά: «Οι οικισμοί είναι παράνομοι. Δεν πρέπει να προωθούνται στη χώρα μας».

Την ώρα που το Ηνωμένο Βασίλειο στοχοποιεί σθεναρά τις εβραϊκές κοινότητες στο ιστορικό λίκνο του εβραϊκού πολιτισμού, αγνοεί τον μείζονα ρόλο που διαδραματίζει στη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή της Βόρειας Κύπρου.

Στους Ελληνοκύπριους συνεχίζει να απαγορεύεται η πρόσβαση στις περιουσίες τους, προκειμένου να διευκολυνθεί ο «τουρισμός κατοχής» για Βρετανούς συνταξιούχους που αναζητούν φθηνές εξοχικές κατοικίες.

Οι αυστηρές ενέργειες του Λονδίνου κατά των ισραηλινών κοινοτήτων αποτελούν ιστορική ευκαιρία για τους Κύπριους να απαιτήσουν μέτρα κατά της βρετανικής συνέργειας στον εκτοπισμό των Ελλήνων.

Το 2005, η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Βρετανικού Κοινοβουλίου αποκάλυψε ότι περίπου 6.000 Βρετανοί υπήκοοι διαμένουν στον τουρκοκρατούμενο Βορρά.

Είκοσι χρόνια αργότερα, αυτοί οι αριθμοί έχουν εκτοξευθεί, με τουλάχιστον δέκα έως δεκαπέντε χιλιάδες να κατέχουν οικιστικά ή εμπορικά ακίνητα, ενώ πολλοί ζουν στη Βόρεια Κύπρο καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Οι Βρετανοί προσελκύονται από βίλες και διαμερίσματα στον κατεχόμενο Βορρά, καθώς συχνά κοστίζουν το μισό σε σχέση με αντίστοιχα ακίνητα στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Χιλιάδες από αυτά τα σπίτια ανήκουν σε Ελληνοκύπριους που διέφυγαν ή απελάθηκαν στον απόηχο της τουρκικής εισβολής το 1974.

Οι Βρετανοί έποικοι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη στήριξη της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» («ΤΔΒΚ»).

Καθώς η «ΤΔΒΚ» είναι μη αναγνωρισμένη, αντιμετωπίζει σοβαρούς οικονομικούς και εμπορικούς περιορισμούς.

Το Ηνωμένο Βασίλειο αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή ξένων τουριστών και επισκεπτών μακράς διαμονής.

Επειδή το τοπικό νόμισμα υποφέρει από σοβαρό πληθωρισμό, η οικονομία της «ΤΔΒΚ» βασίζεται στις εισροές ξένου συναλλάγματος.

Οι Βρετανοί τουρίστες και αγοραστές ακινήτων φέρνουν βρετανικές λίρες, δίνοντας ουσιαστική ώθηση στην οικονομία της κατοχής.

Πολλοί από αυτούς τους παραθεριστές καταλήγουν να γίνουν προπαγανδιστές του τουρκικού καθεστώτος.

Η «Ένωση Βρετανών Κατοίκων ΤΔΒΚ» (BRS) ισχυρίζεται ότι παρουσιάζει «την άλλη… εκδοχή της ιστορίας της Κύπρου», υιοθετώντας την τουρκική προπαγάνδα.

Η BRS ασκεί ενεργές πιέσεις σε Βρετανούς βουλευτές για τον τερματισμό του εμπάργκο κατά της «ΤΔΒΚ», υποστηρίζοντας ότι «το Κυπριακό δεν είναι μονομερές ζήτημα».

Βρετανοί υπήκοοι διευθύνουν ένα ολόκληρο οικονομικό οικοσύστημα αφοσιωμένο στην αγορά ακινήτων στα κατεχόμενα εδάφη.

Η Belgravia Estates, μια εταιρεία ανάπτυξης με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο με Βρετανούς διευθυντές, λειτουργεί παράλληλα με τον κατασκευαστικό της βραχίονα στον Βορρά, προωθώντας και κατασκευάζοντας έργα σε όλη την περιοχή.

Ο όμιλος Carrington Group, που ιδρύθηκε και λειτουργεί με σημαντική βρετανική συμμετοχή, ειδικεύεται σε πολυτελή παραθαλάσσια ακίνητα στην Κερύνεια και το Τατλισού [Ακανθού].

Τα ακίνητα στον Βορρά τιμολογούνται κυρίως σε λίρες και βασίζονται σε μεσιτικά γραφεία, ψηφιακές πύλες και δίκτυα εκθέσεων με προσανατολισμό το Ηνωμένο Βασίλειο, όπως τα Unwin Estate Agents, Landmark Estates & Henry Charles Estates, καθώς και η NCEA (Ένωση Μεσιτών Βόρειας Κύπρου).

Αναφερόμενος σε μια έκθεση ισραηλινών ακινήτων που πραγματοποιήθηκε σε εβραϊκό κοινοτικό κέντρο στο Λονδίνο, ο Μίλιμπαντ παρατήρησε με έντονο πάθος:

«Είναι ντροπιαστικό το γεγονός ότι, μόλις λίγα μίλια από εδώ, είδαμε μια έκθεση να διαφημίζει γη παράνομων οικισμών.

»Πρέπει και θα διασφαλίσουμε ότι αυτό δεν θα συμβεί ποτέ ξανά, γι’ αυτό και θα απαγορεύσουμε τη διαφήμιση παράνομων οικισμών στο Ηνωμένο Βασίλειο».

Ωστόσο, εκθέσεις ακινήτων όπως το A Place in the Sun προωθούν ανοιχτά στο Λονδίνο εξοχικές κατοικίες στη Δένεια, το Μπογάζι και το Μπαχτσελί.

Ο ιστότοπος Rightmove περιλαμβάνει περισσότερα από 1.800 σπίτια προς πώληση στον Βορρά.

Οι βρετανικές αγορές ακινήτων σημαίνουν πολλά περισσότερα από Αγγλοσάξονες συνταξιούχους που απολαμβάνουν τον ήλιο.

Το 2004, το Σχέδιο Ανάν για την επανένωση απέτυχε, εν μέρει επειδή οι Ελληνοκύπριοι απαίτησαν την επιστροφή των περιουσιών στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους.

Όταν Βρετανοί αγοραστές αποκτούν βίλες στη Βόρεια Κύπρο, σφετερίζονται ιδιωτική περιουσία που ανήκει σε Ελληνοκύπριους.

Η βρετανική οικιστική ανάπτυξη καθιστά την αποκατάσταση αδύνατη, αναγκάζοντας τις εκτοπισμένες οικογένειες να αποδεχθούν ανεπαρκείς οικονομικές αποζημιώσεις.

Στους εκτοπισμένους ιδιοκτήτες στερείται η πρόσβαση, η χρήση και τα έσοδα από τη γη των προγόνων τους, ενώ οι ξένοι αγοραστές επωφελούνται ή απολαμβάνουν την περιουσία – συχνά σε τιμές με μεγάλη έκπτωση σε σύγκριση με την ευρωπαϊκή αγορά.

Οι γειτονιές των Βρετανών ομογενών δημιουργούν τετελεσμένα επί του πεδίου, απομακρύνοντας ακόμη περισσότερο την προοπτική της επανένωσης.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) έχει επανειλημμένα αποφανθεί ότι οι εκτοπισμένοι Ελληνοκύπριοι διατηρούν τα περιουσιακά τους δικαιώματα στον Βορρά, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα να μηνύσουν ξένους αγοραστές για παραβίαση αυτών των δικαιωμάτων.

Στην υπόθεση Κύπρος κατά Τουρκίας (2001), το ΕΔΔΑ έκρινε την Τουρκία υπεύθυνη για τη συνεχιζόμενη άρνηση των περιουσιακών δικαιωμάτων στους εκτοπισμένους Ελληνοκύπριους.

Κρίσιμης σημασίας είναι το γεγονός ότι το Δικαστήριο επιβεβαίωσε εκ νέου ότι η «ΤΔΒΚ» αποτελεί μια παράνομη αποσχιστική οντότητα που δημιουργήθηκε με παράνομη χρήση βίας, πράγμα που σημαίνει ότι οι διοικητικές της πράξεις -όπως η απαλλοτρίωση γης- στερούνται διεθνούς νομικής ισχύος.

Στην υπόθεση Αποστολίδης κατά Όραμς, το Βρετανικό Εφετείο διέταξε ότι μια απόφαση κυπριακού δικαστηρίου κατά ενός ζεύγους Βρετανών που είχε αγοράσει περιουσία Ελληνοκύπριου εκτοπισμένου ήταν εκτελεστή στην Αγγλία.

Παρά ταύτα, η βρετανική κυβέρνηση και τα δικαστήρια δεν άφησαν ποτέ να εννοηθεί ότι η αγορά ακινήτων στα κατεχόμενα είναι παράνομη αυτή καθαυτή.

Η νέα πολιτική του Λονδίνου προσφέρει στους Κύπριους και τους συμμάχους τους την ευκαιρία να απαιτήσουν επιτέλους βρετανική δράση κατά της κατοχής.

Η επιθετική εκστρατεία της βρετανικής κυβέρνησης κατά της ισραηλινής ανάπτυξης στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια αποκαλύπτει μια κραυγαλέα υποκρισία.

Την ώρα που ο Υπουργός Εξωτερικών Εντ Μίλιμπαντ στοχοποιεί τις ισραηλινές κοινότητες με ευρείες κυρώσεις, Βρετανοί πολίτες κερδοσκοπούν ενεργά, χτίζουν και κατοικούν σε κλεμμένη ελληνοκυπριακή γη, χωρίς την παραμικρή διαμαρτυρία από το Γουέστμινστερ.

Εάν το Ηνωμένο Βασίλειο επιμένει να διαδραματίζει ρόλο αστυνόμου σε εδαφικές διαμάχες στο εξωτερικό, οφείλει να ξεκινήσει εγκαλώντας τους δικούς του πολίτες για την εδραίωση της κατοχής στη Βόρεια Κύπρο.

Εάν η αρχή του Μίλιμπαντ είναι ορθή -ότι δηλαδή η κατοχή πρέπει να έχει τίμημα και ότι το Λονδίνο δεν πρέπει να φιλοξενεί αγορές κατεχόμενων εδαφών- τότε η Κύπρος διαθέτει την ισχυρότερη επιχειρηματολογία.

Οι Ελληνοκύπριοι διαθέτουν μια δικαστική απόφαση δεκαετιών από το Στρασβούργο, μια απόφαση του Βρετανικού Εφετείου υπέρ τους και μια κατοχική δύναμη που, σε αντίθεση με το Ισραήλ, δεν πρότεινε ποτέ διαπραγματεύσεις για το τελικό καθεστώς.

Εάν ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών σοβαρολογεί, η επόμενη απαγόρευση που θα ανακοινώσει δεν θα πρέπει να περιμένει δεύτερη πρόσκληση: ας απαγορεύσει τη διαφήμιση ακινήτων της «ΤΔΒΚ» στη Βρετανία, ας επιβάλει κυρώσεις στους μεσίτες που εμπορεύονται κλεμμένη γη και ας σταματήσει να προσποιείται ότι η κατοχή είναι παράνομη μόνο όταν αυτό είναι πολιτικά βολικό.

ΠΗΓΗ: Tribune