Ακολουθήστε μας

GEOPOLITICO

Η Ινδία εξοπλίζει τις Φιλιππίνες απέναντι στην Κίνα! Νέα συμφωνία έως 800 εκατ. δολαρίων για 60 πυραύλους BrahMos

Δημοσιεύτηκε στις

Στην τελική ευθεία βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ινδίας και Φιλιππίνων για μια νέα, μεγάλης κλίμακας εξοπλιστική συμφωνία, η οποία προβλέπει την προμήθεια περίπου 60 υπερηχητικών πυραύλων cruise BrahMos, συνολικής αξίας έως 800 εκατομμυρίων δολαρίων. Η συμφωνία, εφόσον ολοκληρωθεί, θα ενισχύσει σημαντικά τις δυνατότητες παράκτιας άμυνας της Μανίλας, σε μια περίοδο κλιμακούμενης έντασης με την Κίνα στη Νότια Σινική Θάλασσα. Παράλληλα, αναδεικνύει την ταχεία ανάπτυξη της ινδικής αμυντικής βιομηχανίας και τη στρατηγική διείσδυση του Νέου Δελχί στις αγορές εξοπλισμών της Νοτιοανατολικής Ασίας.

Σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα του Reuters, που υπογράφουν οι Saurabh Sharma, Karen Lema και Aftab Ahmed, τρεις πηγές με άμεση γνώση των διαπραγματεύσεων επιβεβαιώνουν ότι οι δύο χώρες βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο συνομιλιών για την επέκταση της υπάρχουσας αμυντικής συνεργασίας τους.

Η νέα συμφωνία έρχεται καθώς η Ινδία πλησιάζει στην ολοκλήρωση των παραδόσεων πυραυλικών συστημάτων που προβλέπονταν από προηγούμενη σύμβαση, η οποία είχε υπογραφεί το 2022.

Το ενδιαφέρον των Φιλιππίνων στρέφεται στην απόκτηση πέντε επιπλέον συστημάτων BrahMos, με συνολικά σχεδόν 60 πυραύλους, σε μια αγορά που εκτιμάται μεταξύ 700 και 800 εκατομμυρίων δολαρίων.

Πέντε συστήματα BrahMos για την παράκτια άμυνα

Η νέα παραγγελία αναμένεται να είναι σημαντικά μεγαλύτερη από την πρώτη συμφωνία ύψους 375 εκατομμυρίων δολαρίων, που είχε συναφθεί μεταξύ Νέου Δελχί και Μανίλας το 2022.

Η αρχική σύμβαση αφορούσε πυραυλικά συστήματα παράκτιας άμυνας, με στόχο την ενίσχυση της δυνατότητας των Φιλιππίνων να αντιμετωπίζουν εχθρικές ναυτικές μονάδες σε θαλάσσιες περιοχές στρατηγικού ενδιαφέροντος.

Σύμφωνα με μία από τις ινδικές πηγές του Reuters, η Μανίλα έχει εκδηλώσει εκ νέου ενδιαφέρον για την απόκτηση περίπου πέντε συστημάτων BrahMos και αντιμετωπίζει πλέον την Ινδία ως ιδιαίτερα αξιόπιστο αμυντικό εταίρο.

Η ενίσχυση των δυνατοτήτων παράκτιας άμυνας αποτελεί προτεραιότητα για τις ένοπλες δυνάμεις των Φιλιππίνων, οι οποίες επιχειρούν να εκσυγχρονίσουν τον εξοπλισμό τους και να ενισχύσουν την αποτρεπτική τους ισχύ απέναντι σε ενδεχόμενες απειλές από τη θάλασσα.

Οι BrahMos θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικοί για αυτή τη στρατηγική, καθώς επιτρέπουν την προσβολή ναυτικών στόχων από χερσαίες θέσεις, αυξάνοντας το επιχειρησιακό κόστος για οποιαδήποτε δύναμη επιχειρήσει να δραστηριοποιηθεί σε περιοχές που καλύπτονται από τα συγκεκριμένα συστήματα.

Η επιβεβαίωση της Μανίλας και οι απαιτήσεις για προσαρμογές

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας των Φιλιππίνων, Αρσένιο Αντολόνγκ, επιβεβαίωσε στο Reuters ότι ο πρόεδρος της χώρας, Φερδινάνδος Μάρκος Τζούνιορ, έχει εκφράσει την επιθυμία του για την απόκτηση επιπλέον πυραύλων BrahMos.

Δεν έδωσε, ωστόσο, λεπτομέρειες σχετικά με την ποσότητα των νέων συστημάτων ή το τελικό οικονομικό ύψος της συμφωνίας.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Άμυνας των Φιλιππίνων, Γκιλμπέρτο Τεοντόρο, μιλώντας διαδικτυακά στο Delhi Defence Dialogue την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου, υπογράμμισε ότι η Μανίλα επιδιώκει να εξασφαλίσει περισσότερες μονάδες BrahMos.

Αποκάλυψε μάλιστα ότι η φιλιππινέζικη πλευρά έχει ήδη παραδώσει στις ινδικές αρχές κατάλογο επιχειρησιακών απαιτήσεων, ώστε το πυραυλικό σύστημα να προσαρμοστεί καλύτερα στις γεωγραφικές και επιχειρησιακές ιδιαιτερότητες της χώρας.

Η συγκεκριμένη αναφορά έχει ιδιαίτερη σημασία, δεδομένου ότι οι Φιλιππίνες αποτελούνται από χιλιάδες νησιά, με την αποτελεσματική παράκτια άμυνα να απαιτεί δυνατότητες ανάπτυξης πυραυλικών συστημάτων σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές.

BrahMos: Ένας από τους ταχύτερους πυραύλους cruise στον κόσμο

Ο BrahMos αποτελεί προϊόν της ινδορωσικής αμυντικής συνεργασίας και αναπτύχθηκε από την BrahMos Aerospace, κοινοπραξία στην οποία συμμετέχουν φορείς από την Ινδία και τη Ρωσία.

Πρόκειται για υπερηχητικό πύραυλο cruise, ο οποίος μπορεί να εκτοξευθεί από χερσαίες εγκαταστάσεις, πολεμικά πλοία και εναέριες πλατφόρμες.

Η υψηλή ταχύτητά του, που προσεγγίζει τα 3 Mach, αποτελεί ένα από τα βασικά επιχειρησιακά πλεονεκτήματά του, καθώς περιορίζει τον χρόνο αντίδρασης των συστημάτων αεράμυνας ενός αντιπάλου.

Στην περίπτωση των Φιλιππίνων, η κύρια επιχειρησιακή αποστολή των συγκεκριμένων συστημάτων είναι η παράκτια άμυνα και η δυνατότητα προσβολής ναυτικών στόχων.

Η προμήθεια πρόσθετων πυραυλικών συστημάτων θα μπορούσε να επιτρέψει στη Μανίλα να ενισχύσει την κάλυψη κρίσιμων θαλάσσιων προσβάσεων, δημιουργώντας πρόσθετες δυνατότητες αποτροπής απέναντι σε ισχυρότερες ναυτικές δυνάμεις.

Η Κίνα και η αντιπαράθεση στη Νότια Σινική Θάλασσα

Η επικείμενη συμφωνία εξετάζεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι Φιλιππίνες βρίσκονται αντιμέτωπες με αυξανόμενες πιέσεις από την Κίνα λόγω των ανταγωνιστικών θαλάσσιων διεκδικήσεων στη Νότια Σινική Θάλασσα.

Τα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί επανειλημμένα περιστατικά μεταξύ κινεζικών και φιλιππινέζικων σκαφών, ενώ η Μανίλα επιδιώκει να ενισχύσει τις αμυντικές της δυνατότητες και τις συνεργασίες της με εταίρους της περιοχής.

Η απόκτηση επιπλέον BrahMos εντάσσεται σε αυτή την προσπάθεια στρατιωτικού εκσυγχρονισμού.

Η Ινδία, από την πλευρά της, ενισχύει τον ρόλο της ως προμηθευτή αμυντικών συστημάτων σε μία περιοχή με αυξημένη γεωστρατηγική σημασία, όπου η Κίνα διεκδικεί σημαντική επιρροή.

Το Νέο Δελχί και το Πεκίνο διατηρούν τις δικές τους στρατηγικές διαφορές, γεγονός που προσδίδει πρόσθετη σημασία στη διεύρυνση της ινδοφιλιππινέζικης αμυντικής συνεργασίας.

Η συγκεκριμένη συμφωνία, πάντως, αφορά την ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας των Φιλιππίνων και δεν συνιστά ανακοίνωση συγκρότησης στρατιωτικής συμμαχίας εναντίον της Κίνας.

Μεγάλωσε το διεθνές ενδιαφέρον μετά τη σύγκρουση Ινδίας–Πακιστάν

Σύμφωνα με το Reuters, το διεθνές ενδιαφέρον για τους BrahMos αυξήθηκε σημαντικά μετά την τετραήμερη στρατιωτική σύγκρουση Ινδίας και Πακιστάν το 2025.

Κατά τη διάρκεια εκείνων των επιχειρήσεων, η Ινδία χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τους συγκεκριμένους πυραύλους σε πραγματικές συνθήκες μάχης.

Η επιχειρησιακή τους χρήση αποτέλεσε σημαντικό στοιχείο για τη διεθνή προβολή του συστήματος, ενισχύοντας την προσπάθεια του Νέου Δελχί να προωθήσει τις εξαγωγές του.

Η Ινδία επιδιώκει πλέον να κεφαλαιοποιήσει την αυξανόμενη ζήτηση, προβάλλοντας την ικανότητα της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας να παράγει προηγμένα οπλικά συστήματα.

Συμφωνίες με Ινδονησία και Βιετνάμ – Συζητήσεις με άλλες έξι χώρες

Η προμήθεια πρόσθετων BrahMos από τις Φιλιππίνες αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου κύκλου διεθνών συμφωνιών και διαπραγματεύσεων.

Σύμφωνα με το Reuters, η Ινδία ανακοίνωσε τον Ιούλιο του 2026 την προμήθεια πυραύλων BrahMos στην Ινδονησία, ενώ έχει επίσης υπογράψει συμφωνία με το Βιετνάμ.

Παράλληλα, βρίσκεται σε συζητήσεις για την προώθηση του συστήματος σε άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Ταϊλάνδη, η Νότια Αφρική και η Βραζιλία.

Το ενδιαφέρον από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές καταδεικνύει την προσπάθεια της Ινδίας να αναδειχθεί σε σημαντικό εξαγωγέα προηγμένων πυραυλικών συστημάτων.

Η εξέλιξη έχει και ευρύτερη διπλωματική σημασία, καθώς οι εξαγωγές αμυντικού εξοπλισμού δημιουργούν μακροχρόνιες σχέσεις μεταξύ προμηθευτή και αγοραστή, που περιλαμβάνουν εκπαίδευση προσωπικού, τεχνική υποστήριξη, συντήρηση και αναβαθμίσεις.

Άλμα άνω του 62% στις ινδικές αμυντικές εξαγωγές

Η ανάπτυξη της διεθνούς παρουσίας της BrahMos Aerospace συμβαδίζει με την ευρύτερη ενίσχυση της ινδικής αμυντικής βιομηχανίας.

Σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία που επικαλείται το Reuters, οι αμυντικές εξαγωγές της Ινδίας κατά το οικονομικό έτος που ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2026 ανήλθαν σε 384,24 δισεκατομμύρια ρουπίες, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 4,11 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η επίδοση αυτή αντιπροσωπεύει αύξηση άνω του 62% σε σύγκριση με την προηγούμενη αντίστοιχη περίοδο.

Τα στοιχεία δείχνουν τη σημαντική ανάπτυξη του εξαγωγικού προσανατολισμού της ινδικής αμυντικής βιομηχανίας, η οποία επιδιώκει να περιορίσει την παραδοσιακή εξάρτηση της χώρας από εισαγόμενα οπλικά συστήματα και να αποκτήσει ισχυρότερη παρουσία στη διεθνή αγορά.

Νέα δεδομένα στην ισορροπία ισχύος του Ινδοειρηνικού

Η πιθανή νέα συμφωνία με τις Φιλιππίνες αναδεικνύει τη σταδιακή μετατροπή της Ινδίας από μεγάλο εισαγωγέα στρατιωτικού εξοπλισμού σε προμηθευτή προηγμένων οπλικών συστημάτων.

Για τη Μανίλα, η απόκτηση σχεδόν 60 επιπλέον BrahMos θα μπορούσε να ενισχύσει ουσιαστικά την αποτρεπτική της ικανότητα, ιδιαίτερα απέναντι σε ναυτικές απειλές.

Για το Νέο Δελχί, η συμφωνία θα αποτελούσε μία ακόμη σημαντική επιτυχία της εξαγωγικής στρατηγικής του, ενισχύοντας την παρουσία του στη Νοτιοανατολική Ασία.

Η εξέλιξη έχει και ευρύτερη γεωπολιτική διάσταση, καθώς η Ινδία εδραιώνει αμυντικές συνεργασίες με χώρες που αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της αυξανόμενης κινεζικής ισχύος στον Ινδοειρηνικό.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει το Reuters, η νέα σύμβαση δεν έχει ακόμη υπογραφεί. Οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται στο τελικό στάδιο, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί επίσημα το ακριβές οικονομικό αντικείμενο ή το χρονοδιάγραμμα παραδόσεων.

Τα υπουργεία Άμυνας και Εξωτερικών της Ινδίας, καθώς και η BrahMos Aerospace, δεν απάντησαν στα σχετικά αιτήματα του πρακτορείου για σχολιασμό.

GEOPOLITICO

Η Ουγγαρία και η Σερβία μήπως έστειλαν μήνυμα και στην Ελλάδα;

Από την κομματοκρατία στην Πολιτική αυτονομία των πολιτών. Το σερβικό δημοκρατικό πείραμα και η ανάγκη θεσμικής αναγέννησης της Ελλάδας

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Ακαδημαϊκός και Καθηγητής DDDr., Dr. Habil. Αλέξιος Π. Παναγόπουλος

Η πολιτική μεταβολή στην Ουγγαρία και, κυρίως, η εκλογική επικράτηση της σερβικής φοιτητικής κίνησης τον Οκτώβριο του 2026 συνιστούν γεγονότα ιδιαίτερης πολιτειολογικής, συνταγματικής και κοινωνιολογικής σημασίας. Δεν πρόκειται απλώς για εναλλαγή πολιτικών προσώπων, αλλά για την ανάδειξη ενός κρίσιμου ερωτήματος: Μπορεί μια κοινωνία να ανακτήσει την πολιτική της αυτονομία, όταν οι παραδοσιακοί μηχανισμοί αντιπροσώπευσης έχουν απολέσει την εμπιστοσύνη των πολιτών; Η Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ), στις 31 Οκτωβρίου 2026, δημοσίευσε το άρθρο του Michael Martens «Wie die serbische Studentenbewegung Aleksandar Vučić besiegte».

Η ουσιώδης διαφορά μεταξύ Ουγγαρίας και Σερβίας είναι ότι στην πρώτη η πολιτική αλλαγή συνδέθηκε με ένα κόμμα και έναν ηγέτη, ενώ στη δεύτερη προήλθε από ένα συλλογικό, ακομμάτιστο κίνημα, το οποίο επιχείρησε να υπερβεί την παραδοσιακή αρχηγική πολιτική των κομμάτων.

Η σερβική εμπειρία: Από διαμαρτυρία στην πολιτική δράση.

Αφετηρία του σερβικού κινήματος υπήρξε η τραγωδία της 1ης Νοεμβρίου 2024, με την κατάρρευση του στεγάστρου στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ και τον θάνατο 16 ανθρώπων. Η διαφθορά, η θεσμική ευθύνη και η δημόσια ασφάλεια αποτέλεσαν το επίκεντρο της κοινωνικής αγανάκτησης, παρά την παραίτηση των αρμόδιων.

Οι μαζικές διαδηλώσεις, όμως, δεν οδήγησαν αυτομάτως στην πολιτική ανατροπή. Οι φοιτητές συνειδητοποίησαν ότι η διαμαρτυρία, με αυτόνομη πολιτική δράση και δίχως αρχηγίσκους, θα μεταβάλει ένα παγιωμένο σύστημα εξουσίας.

Η ιδέα δημιουργίας μιας εκλογικής λίστας 250 υποψηφίων, αντίστοιχης προς τις κοινοβουλευτικές έδρες, αποτέλεσε πολιτειακή τομή. Η πρωτοβουλία δεν στηρίχθηκε στην ανάδειξη των ίδιων των φοιτητών ως πολιτικών αξιωματούχων, αλλά στην αναζήτηση υποψηφίων, άξιων, συμπολιτών τους, με επιστημονική γνώση, επαγγελματική επάρκεια, ηθική συγκρότηση και πατριωτικό φρόνημα.

Η διαδικασία επιλογής στηρίχθηκε στη συλλογική αποδοχή και σε μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου. Οι φοιτητές επέλεξαν να μην εξαρτηθούν από την γνωστή παραδοσιακή αντιπολίτευση, αλλά να απευθυνθούν απευθείας στο λαό, στην κοινωνία, αντιμετωπίζοντας παράλληλα τις προσπάθειες πολιτικής συκοφάντησης.

Η εκλογική επικράτηση της Student List, με περίπου 140 έδρες επί συνόλου 250, χαρακτηρίστηκε από τη FAZ «αίσθηση» και «δημοκρατικό πείραμα με αβέβαιο αποτέλεσμα»!!

Από νομική και πολιτειολογική άποψη, ωστόσο, η εκλογική νίκη δεν αποτελεί αυτομάτως εγγύηση δημοκρατικής διακυβέρνησης. Η πραγματική δοκιμασία βρίσκεται στην ανεξαρτησία των θεσμών, στη διαφάνεια, στη λογοδοσία και στην εφαρμογή του κράτους δικαίου.

Η ελληνική πολιτειακή πραγματικότητα.

Τι συμβαίνει, όμως, στην Ελλάδα; Η ελληνική συνταγματική τάξη κατοχυρώνει την κοινοβουλευτική δημοκρατία, τα ατομικά δικαιώματα και τη λαϊκή κυριαρχία. Εντούτοις, η λειτουργία του πολιτικού συστήματος έχει οδηγήσει σε μια αήθη έντονα κομματοκεντρική διαχείριση της δημόσιας εξουσίας.

Η πολιτική αντιπροσώπευση συχνά περιορίζεται στην εκλογική επιλογή μεταξύ κομματικών μηχανισμών, ενώ η κυβέρνηση συγκεντρώνει την πολιτική πρωτοβουλία και η αντιπολίτευση περιορίζεται στην καταγγελία εντυπώσεων και στην αυτοπροβολή της ως μελλοντικής εξουσίας.

Η ελληνική Δημοκρατία δεν μπορεί να εξαντλείται στην περιοδική άσκηση του εκλογικού δικαιώματος. Η λαϊκή κυριαρχία, σύμφωνα με το άρθρο 1 του Συντάγματος, προϋποθέτει ουσιαστική συμμετοχή, διαφάνεια, λογοδοσία και ανεξάρτητους θεσμούς.

Η σημερινή κατάσταση δημιουργεί την αίσθηση μιας «εκλόγιμης πολιτικής μοναρχίας» και Δημοκρατίας υπό Επιτροπεία. Ο όρος δεν αποτελεί κυριολεκτικό νομικό χαρακτηρισμό του πολιτεύματος, αλλά πολιτειολογική μεταφορά για μια εξουσία που, παρά την εκλογική νομιμοποίησή της, απομακρύνεται από την κοινωνική λογοδοσία.

Η νομοθετική κατοχύρωση δικαιωμάτων δεν αρκεί, όταν η εφαρμογή τους παραμένει ανεπαρκής ή επιλεκτική. Η συνταγματική νομιμότητα απαιτεί πραγματική εφαρμογή των κανόνων και όχι απλώς πολιτικές διακηρύξεις.

Η απογοήτευση και η πολιτική αποχή.

Η ελληνική κοινωνία έχει βιώσει διαδοχικές εθνικές και πολιτικές κρίσεις: την τραγωδία της Κύπρου, τα Μνημόνια, το Μακεδονικό, τη διάψευση των προσδοκιών του δημοψηφίσματος του 2015, την τραγωδία των Τεμπών και τώρα προ του Αιγαίου.

Οι μαζικές διαμαρτυρίες δεν οδήγησαν πάντοτε στην αναμενόμενη θεσμική μεταβολή. Έτσι, η πολιτική απογοήτευση μετατρέπεται σε αίσθημα ματαιότητας. Η αποχή δεν αποτελεί αδιαφορία. Μπορεί να εκφράζει δυσπιστία και άρνηση νομιμοποίησης ενός συστήματος που θεωρείται αναποτελεσματικό και αχρηστοκρατία. Ωστόσο, η αποχή δεν δημιουργεί από μόνη της την εναλλακτική πολιτική αντιπροσώπευση. Αντιθέτως, αφήνει το πολιτικό πεδίο ελεύθερο στους ήδη οργανωμένους κομματικούς μηχανισμούς.

Η ανάγκη υπέρβασης της κομματοκρατίας.

Η κομματοκρατία δεν αποτελεί απλώς οργανωτική δυσλειτουργία. Είναι ένα πολιτικό φαινόμενο, στο οποίο η αναπαραγωγή της εξουσίας τείνει να υπερισχύει του κοινού συμφέροντος.

Τα κόμματα, αντί να λειτουργούν ως θεσμοί συμμετοχής, κινδυνεύουν να μετατραπούν σε μηχανισμούς επιτελικής εξουσίας, κοινωνικής εξάρτησης και διανομής προνομίων, διαβρώνοντας τον κοινωνικό ιστό.

Η ελληνική ιστορική εμπειρία, από τη δολοφονία του Άμισθου Ιωάννη Καποδίστρια έως τη σύγχρονη μεταπολιτευτική περίοδο, επιβάλλει μια βαθύτερη εξέταση της σχέσης μεταξύ πολιτικής εξουσίας, εθνικής ανεξαρτησίας και κοινωνικών συμφερόντων.

Η πολιτική δεν αποτελεί προσωπικό επάγγελμα ανέλιξης. Ούτε ο Πολιτικός Αξιωματούχος είναι το μέτρο της πνευματικότητας. Οι άνθρωποι του πνεύματος είναι χρήσιμοι όσο ποτέ πρίν τώρα. Επιτέλους, η Ελληνική σκέψη, γνώμη, συμπεριφορά θα πρέπει να προβληματιστεί. Ο Αξιωματούχος είναι δημόσιο λειτούργημα και άσκηση ευθύνης. Η υπέρβαση της κομματοκρατίας προϋποθέτει μια νέα αντίληψη της αντιπροσώπευσης, με:

  • Ακομμάτιστη πολιτική αυτονομία.
  • Αξιοκρατική επιλογή υποψηφίων με επιστημονική επάρκεια, με ηθική και ήθος.
  • Συλλογική λογοδοσία και διαφανείς διαδικασίες αξιοκρατίας.
  • Υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας και του δημόσιου εθνικού συμφέροντος.
  • Θεσμική ανασυγκρότηση μέσω των συνταγματικά προβλεπόμενων διαδικασιών.

Μια αντίστοιχη ελληνική πρωτοβουλία δεν θα πρέπει να αναζητήσει έναν νέο σωτήρα ως ηγέτη. Θα πρέπει να αναζητήσει τους άξιους πολίτες, οι οποίοι θα αναλάβουν συλλογικά την ευθύνη της δημόσιας διακυβέρνησης.

Η Δημοκρατία ως ιστορική και θεσμική αναγκαιότητα.

Το σερβικό παράδειγμα δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μηχανιστικό πρότυπο προς αντιγραφή. Αναδεικνύει, όμως, μια ουσιαστική δυνατότητα: την πολιτική ενεργοποίηση της κοινωνίας, πέρα από τους παγιωμένους κομματικούς μηχανισμούς.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα παλαιοκομματικό σύστημα, στο οποίο η απογοήτευση οδηγεί στην αποχή και η αποχή στην περαιτέρω συγκέντρωση της εξουσίας.

Η δημοκρατική αναγέννηση δεν μπορεί να στηριχθεί στην κατάργηση του Συντάγματος ή στην περιφρόνηση των θεσμών. Οφείλει να επιδιώξει θεσμική αναπροσαρμογή με σεβασμό στη λαϊκή κυριαρχία, στην ισότητα των πολιτών και στο κράτος δικαίου.

Η Ελλάδα, ως ιστορική κοιτίδα της δημοκρατικής πολιτικής σκέψης, οφείλει να αναζητήσει ένα σύγχρονο δημοκρατικό περιεχόμενο, το οποίο θα ανταποκρίνεται στην ιστορική της παράδοση και στην ανάγκη υπεράσπισης της εθνικής και πολιτικής της αυτονομίας.

Το μήνυμα της Ουγγαρίας και της Σερβίας δεν είναι ότι ένας νέος ηγέτης θα λύσει τα προβλήματα. Είναι ότι η κοινωνία συνολικά μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να υπερβεί τους παγιωμένους μηχανισμούς εξουσίας.

Η Δημοκρατία δεν αναγεννάται όταν αλλάζει απλώς ένας αρχηγός. Αναγεννάται όταν ο κάθε πολίτης παύει να είναι θεατής της εξουσίας και γίνεται συνειδητός φορέας της πολιτικής ευθύνης.

Το ερώτημα, πλέον, δεν είναι αν η Ελλάδα χρειάζεται αλλαγή.

Το ερώτημα είναι αν διαθέτει την πολιτική βούληση, την κοινωνική ωριμότητα και την πνευματική καλλιέργεια για να την πραγματοποιήσει.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Εκδόθηκε η NAVTEX για την πόντιση του καλωδίου Ελλάδας – Κύπρου

Η Ελλάδα εξέδωσε τη NAVTEX για την πορεία του γαλλικού ερευνητικού Abeille Marengo, το οποίο αναμένεται να ξεκινήσει τις εργασίες για την πόντιση του καλωδίου που θα συνδέσει ηλεκτρικά την Ελλάδα με την Κύπρο από σήμερα (06.11.2026) και να τις ολοκληρώσει στις 6 Μαρτίου του 2026.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η Ελλάδα εξέδωσε τη NAVTEX για την πορεία του γαλλικού ερευνητικού Abeille Marengo, το οποίο αναμένεται να ξεκινήσει τις εργασίες για την πόντιση του καλωδίου που θα συνδέσει ηλεκτρικά την Ελλάδα με την Κύπρο από σήμερα (06.11.2026) και να τις ολοκληρώσει στις 6 Μαρτίου του 2026.

Το γαλλικό πλοίο που βρίσκεται αγκυροβολημένο στο Ηράκλειο της Κρήτης, αναμένεται να αποπλεύσει προκειμένου να αρχίσει τις εργασίες, μετά την ολοκλήρωση των απαραίτητων διαδικασιών από την ελληνική πλευρά. Η εταιρεία που έχει αναλάβει τις έρευνες έχει ήδη διαβιβάσει τις σχετικές συντεταγμένες στο υπουργείο Εξωτερικών, ενώ η έκδοση της NAVTEX σηματοδοτεί την επανεκκίνηση των ερευνών για το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο.

Στο τραπέζι βρίσκονται διάφορα ενδεχόμενα, από την έκδοση τουρκικής NAVTEX και την απάντηση της Αθήνας με αντί-NAVTEX μέχρι ενδεχόμενες οχλήσεις μέσω ασυρμάτου. Το βασικό ερώτημα είναι εάν θα υπάρξει ένταση στην περιοχή, όπως συνέβη το 2024, όταν η παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων οδήγησε στη διακοπή των εργασιών.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει επανειλημμένα ξεκαθαρίσει ότι η αρμοδιότητα για την αδειοδότηση του έργου ανήκει στην Ελλάδα.

Τα μηνύματα της ΕΕ και η επικοινωνία Μακρόν – Ερντογάν

Στην Αθήνα επικρατεί συγκρατημένη αισιοδοξία ως προς το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποφύγει προκλητικές κινήσεις στο πεδίο, υπό το βάρος και των ευρωπαϊκών αντιδράσεων, ενώ εκτιμάται ότι θετικά μπορεί να λειτουργήσει και η πρόσφατη επικοινωνία του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν με τον Τούρκο ομόλογό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, ο Γάλλος πρόεδρος φέρεται να διαμήνυσε ότι η Γαλλία θα στηρίξει την απρόσκοπτη διεξαγωγή των ερευνών, ακόμη και με στρατιωτική παρουσία, εφόσον αυτό κριθεί απαραίτητο.

Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου αποτελεί Έργο Κοινού Ενδιαφέροντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (PCI), ενώ έχει εξασφαλίσει ευρωπαϊκή χρηματοδότηση ύψους 657 εκατ. ευρώ. Η θέση των Βρυξελλών είναι ότι πρόκειται για ευρωπαϊκό έργο και ότι δεν μπορεί να παρεμποδίζεται από την Τουρκία.

newsit.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ο θρησκευτικός ηγέτης του Αζερμπαϊτζάν προωθεί το αφήγημα περί «Δυτικού Αζερμπαϊτζάν»

Μετά τις αμφισβητούμενες εκλογές, ο Πασινιάν δήλωσε ότι η συνεχιζόμενη προβολή του αφηγήματος περί «Δυτικού Αζερμπαϊτζάν» αποτελεί απάντηση στις προσπάθειες της αρμενικής αντιπολίτευσης και της αρμενικής διασποράς να αναδείξουν και να υπερασπιστούν τα δικαιώματα του αρμενικού πληθυσμού του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ο οποίος εκτοπίστηκε κατά την κατάληψη της περιοχής από το Αζερμπαϊτζάν, τον Σεπτέμβριο του 2023.

Δημοσιεύτηκε

στις

Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ

Ο ανώτατος σιίτης μουσουλμάνος κληρικός του Αζερμπαϊτζάν, ο οποίος διατηρεί στενούς δεσμούς με την κυβέρνηση του Μπακού, συντάχθηκε τη Δευτέρα με τις αξιώσεις του Αζερμπαϊτζάν προς την Αρμενία, ζητώντας ουσιαστικά να επιτραπεί η μαζική επιστροφή Αζέρων που κατοικούσαν στην αρμενική επικράτεια κατά τη σοβιετική περίοδο.
Κατά την παρουσίαση βιβλίου, στην οποία παρέστησαν φιλοκυβερνητικοί βουλευτές και άλλοι αξιωματούχοι, ο Σεΐχης-ουλ-Ισλάμ Αλαχσουκούρ Πασαζαντέ χαρακτήρισε μεγάλο μέρος της σημερινής επικράτειας της Αρμενίας ως «Δυτικό Αζερμπαϊτζάν».
Σύμφωνα με δηλώσεις του που μετέδωσαν τα μέσα ενημέρωσης του Αζερμπαϊτζάν, ο Πασαζαντέ υποστήριξε ότι η θρησκευτική αρχή που εκπροσωπεί στηρίζει την πολιτική του Μπακού για «την επιστροφή των συμπατριωτών μας, οι οποίοι εκδιώχθηκαν από την Αρμενία, στους ιστορικούς τόπους διαμονής τους».
Όπως ανέφερε, τον ίδιο στόχο υπηρετεί και το βιβλίο που εκδόθηκε από κοινού από τη θρησκευτική του υπηρεσία και την αποκαλούμενη «Κοινότητα του Δυτικού Αζερμπαϊτζάν», μια οργάνωση με διασυνδέσεις με την κυβέρνηση. Ο επικεφαλής της οργάνωσης και βουλευτής Αζίζ Αλεκμπερλί κατηγόρησε τους Αρμένιους ότι έχουν καταλάβει και προχωρήσει σε εθνοκάθαρση «ιστορικών εδαφών του Αζερμπαϊτζάν».
Ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίεφ, εξακολούθησε να διατυπώνει ανάλογους ισχυρισμούς ακόμη και μετά την αρχική μονογραφή συμφωνίας ειρήνης μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν στην Ουάσιγκτον, πέρυσι, από τον ίδιο και τον πρωθυπουργό της Αρμενίας, Νικόλ Πασινιάν.
Οι επικριτές του Πασινιάν στο εσωτερικό της Αρμενίας υποστηρίζουν ότι οι συγκεκριμένες αξιώσεις υπονομεύουν τους επανειλημμένους ισχυρισμούς του πρωθυπουργού ότι η ειρήνη μεταξύ των δύο χωρών έχει ήδη εδραιωθεί. Παράλληλα, εκτιμούν ότι απώτερος στόχος του Αλίεφ είναι να καταστήσει αδύνατη τη συνέχιση της ύπαρξης της Αρμενίας ως βιώσιμου ανεξάρτητου κράτους.
Κατά την προεκλογική εκστρατεία ενόψει των βουλευτικών εκλογών του περασμένου Ιουνίου, οι δύο κύριες δυνάμεις της αρμενικής αντιπολίτευσης υποστήριξαν ότι, σε περίπτωση επανεκλογής του, ο Πασινιάν θα επέτρεπε την εγκατάσταση έως και 300.000 Αζέρων στην Αρμενία. Ο Αρμένιος πρωθυπουργός αντέδρασε έντονα στις συγκεκριμένες καταγγελίες.
Μετά τις αμφισβητούμενες εκλογές, ο Πασινιάν δήλωσε ότι η συνεχιζόμενη προβολή του αφηγήματος περί «Δυτικού Αζερμπαϊτζάν» αποτελεί απάντηση στις προσπάθειες της αρμενικής αντιπολίτευσης και της αρμενικής διασποράς να αναδείξουν και να υπερασπιστούν τα δικαιώματα του αρμενικού πληθυσμού του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ο οποίος εκτοπίστηκε κατά την κατάληψη της περιοχής από το Αζερμπαϊτζάν, τον Σεπτέμβριο του 2023.
Διαβάστε όλα τα άρθρα της εφημερίδας Αζάτ Ορ στο PDF.
Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO1 λεπτό πριν

Η Ινδία εξοπλίζει τις Φιλιππίνες απέναντι στην Κίνα! Νέα συμφωνία έως 800 εκατ. δολαρίων για 60 πυραύλους BrahMos

Στην τελική ευθεία βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ινδίας και Φιλιππίνων για μια νέα, μεγάλης κλίμακας εξοπλιστική συμφωνία, η οποία προβλέπει...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Η Ουγγαρία και η Σερβία μήπως έστειλαν μήνυμα και στην Ελλάδα;

Από την κομματοκρατία στην Πολιτική αυτονομία των πολιτών. Το σερβικό δημοκρατικό πείραμα και η ανάγκη θεσμικής αναγέννησης της Ελλάδας

Απόψεις1 ώρα πριν

Πάμε ολοταχώς στον γκρεμό! Τέρμα πια τα ψέματα

Του Θοδωρή Βαρίκου

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Εκδόθηκε η NAVTEX για την πόντιση του καλωδίου Ελλάδας – Κύπρου

Η Ελλάδα εξέδωσε τη NAVTEX για την πορεία του γαλλικού ερευνητικού Abeille Marengo, το οποίο αναμένεται να ξεκινήσει τις εργασίες...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Ο θρησκευτικός ηγέτης του Αζερμπαϊτζάν προωθεί το αφήγημα περί «Δυτικού Αζερμπαϊτζάν»

Μετά τις αμφισβητούμενες εκλογές, ο Πασινιάν δήλωσε ότι η συνεχιζόμενη προβολή του αφηγήματος περί «Δυτικού Αζερμπαϊτζάν» αποτελεί απάντηση στις προσπάθειες...

Δημοφιλή