Διεθνή
Αυτή είναι η αλήθεια – Το Open Society Foundation του Soros έχει χρηματοδοτήσει την αλλαγή του ονόματος της FYROM, το μεταναστευτικό και το Athens pride
Εσχάτως στις ΗΠΑ βρέθηκε στο επίκεντρο γιατί μεταξύ πολλών άλλων δέχθηκε ένα δέμα με εκρηκτικό μηχανισμό ενώ στην Ελλάδα φέρεται να έχει χρηματοδοτήσει τα σχέδια αλλαγής ονόματος στην FYROM.
Ο Soros ο μέγας χορηγός
Γιατί να θέλει με 26.000 δολάρια το Open Society Foundation του Soros να στηρίξει οικονομικά όλες τις τρελές και παλαβές που εμφανίζονται στα Athens Pride, της “παρέλασης” για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων στην Ελλάδα;
Γιατί ο Soros να θέλει να χρηματοδοτήσει κόμματα και κινήματα σε Ουγγαρία, Ιταλία, Γαλλία γιατί στήριξε δράσεις κατά της ισλαμοφοβίας;
Ο Soros θέλει την αποσταθεροποίηση, έχει ένα στόχο και χρησιμοποιεί το Open Society Foundation για να εξυπηρετεί τα αλλότρια σχέδια του.
Δεν υπάρχει λογική εξήγηση γιατί στήριξε τις τρελές στις παρελάσεις του Athens pride αλλά μια εξήγηση που δίνεται είναι ότι πάντα επιχειρεί να σπάσει κατεστημένες νοοτροπίες και αντιλήψεις, δεν πιστεύει στην έννοια του κράτους και κάθε ενέργεια του υποκρύπτει οικονομικό δόλο όπως αναφέρει σε ένα άκρως ενδιαφέρον άρθρο τους οι Garret/Galland Research.
Το γεγονός ότι είχε εμπλακεί ακόμη και σε εκλογικές διαδικασίες αποδεικνύει ότι θέλει να έχει ρόλο και λόγο στις πολιτικές εξελίξεις για να τις χρησιμοποιεί κατά το δοκούν.
Το ίδιο κάνει και με την Clinton όπου την χρηματοδότησε με 25 εκατ δολάρια μόνο και μόνο για να μην εκλεγεί ο Trump.

Garret/Galland Research: Ο Soros είναι ύπουλος, σχεδιάζει την καταστροφή των εθνικών συνόρων
O George Soros βρίσκεται και πάλι στις επάλξεις στοιχηματίζοντας στις αγορές αναφέρει σε ειδική ανάλυση της η Garret/Galland Research
Ο 85χρονος Soros βρέθηκε στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων πριν και μετά το Brexit λέγοντας ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια κρίση στις χρηματοπιστωτικές αγορές.
Ο Soros έχει και πάλι ενεργοποιηθεί στις αγορές.
Πήρε short θέση στην Deutsche Bank ενώ στοιχημάτισε εις βάρος του S&P μέσω ενός δικαιώματος πώλησης 2,1 εκατομμυρίων μετοχών στο SPDR S&P 500 ETF.
Επίσης πρόσφατα πήρε μια θέση 264 εκατ δολαρίων στην Barrick Gold, εταιρία χρυσού η μετοχή της οποίας έχει ενισχυθεί πάνω από 14% μετά το Brexit.
Επίσης ο Soros έχει πουλήσει τις θέσεις του σε πολλές από τις παραδοσιακές επενδύσεις του.
Ο Soros «συνταξιοδοτήθηκε» πρώτη φορά το 2000, η μόνη άλλη φορά που ο Soros δημοσίως ξαναμπήκε στις αγορές ήταν το 2007, όταν τοποθετήθηκε με short στοιχήματα στην στεγαστική πίστη στις ΗΠΑ σημειώνοντας κέρδος 1 δισεκ. από τις συναλλαγές του.
Από τη δεκαετία του 1980, ο Soros ενεργά επιδιώκει την παγκοσμιοποίηση την οποία και προωθεί μέσω του ιδρύματος Open Society Foundations.
Τι είναι αυτή η ατζέντα παγκοσμιοποίησης και από πού προέρχεται;
Τον σπόρο της παγκοσμιοποίησης έσπειρε ο πατέρας του Tivadar, ένας εβραίος δικηγόρος ο οποίος ήταν ένθερμος υποστηρικτής της Εσπεράντο.
Η Εσπεράντο είναι μια γλώσσα που δημιουργήθηκε το 1887 από τον Ζάμενχοφ, ένα πολωνό γιατρό με σκοπό να «υπερβαίνει τα εθνικά σύνορα».
Ο Tivadar Soros δίδαξε στον George Soros την γλώσσα Εσπεράντο.
Το 1936, όταν ο Χίτλερ είχε φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Βερολίνο, ο Tivadar άλλαξε το όνομα της οικογένειας του από Schwartz σε Soros, που στην γλώσσα Εσπεράντο (Esperanto) σημαίνει «θα πετάξει στα ύψη»
Ο George Soros, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας επωφελήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την απόφαση του πατέρα του.
Σύμφωνα με ισχυρισμούς, το 1944, ο 14χρονος George Soros εργάστηκε με τους Nazi.
Λέγεται ότι μέχρι το τέλος του πολέμου το 1945, εργάστηκε με έναν κυβερνητικό αξιωματούχο, βοηθώντας τον να κατάσχουν περιουσιακά στοιχεία από τους τοπικούς εβραϊκούς πληθυσμούς.
Σε μια συνέντευξη του το 1998 ο Soros περιέγραψε την περίοδο της γερμανικής κατοχής ως «την πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου»
Όταν τελείωσε ο πόλεμος, ο Soros μετακόμισε στο Λονδίνο και το 1947 γράφτηκε στο London School of Economics, όπου σπούδασε υπό τον Karl Popper, ένα Αυστριακό-Βρετανό φιλόσοφο ο οποίος ήταν ένας από τους πρώτους υποστηρικτές της «ανοιχτής κοινωνίας».
O Soros στη συνέχεια εργάστηκε σε διάφορες εμπορικές τράπεζες στο Λονδίνο πριν από τη μετάβαση του στη Νέα Υόρκη το 1963. Το 1970, ίδρυσε το Ταμείο Διαχείρισης Soros και το 1973 δημιούργησε το fund Quantum σε συνεργασία με επενδυτής Jim Rogers.
To fund επιτύγχανε ετήσιες αποδόσεις άνω του 30%, αυξάνοντας την φήμη του Soros.
Στη δεκαετία του 1990, ο Soros ξεκίνησε μια σειρά από μεγάλα στοιχήματα εναντίον εθνικών νομισμάτων.
To πρώτο στοίχημα ήταν το 1992, όταν πούλησε την στερλίνα και σημείωσε ένα κέρδος 1 δισ μέσα σε μια μέρα.
Η επόμενη μεγάλη κερδοσκοπική κίνηση στα νομίσματα σημειώθηκε το 1997.
Αυτή τη φορά ο Soros ξεχώρισε το baht της Ταϊλάνδης και με επιθετικό short-selling, κατέστρεψε την τεχνητή πρόσδεση του Baht με το δολάριο ΗΠΑ οδηγώντας στην ασιατική οικονομική κρίση.
Οι ανθρωπιστικές προσπάθειες
Σήμερα, η καθαρή κεφαλαιακή θέση του Soros ανέρχεται σε 23 δισεκατομμύρια δολάρια.
Ο Soros από το 2000 έχει αρχίσει να αποσύρεται από το Quantum και έχει εστιάσει στις φιλανθρωπικές προσπάθειες μέσω του Open Society Foundations που ίδρυσε το 1993.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και του 1990, ο Soros χρησιμοποίησε τον σημαντικό πλούτο του για να χρηματοδοτήσει και επαναστατικά κινήματα σε διάφορα ευρωπαϊκά έθνη, συμπεριλαμβανομένης της Τσεχοσλοβακίας, της Κροατίας και της Γιουγκοσλαβίας.
Διοχέτευε χρήματα σε πολιτικά κόμματα της αντιπολίτευσης, εκδοτικούς οίκους και μέσα ενημέρωσης σε αυτά τα έθνη.
Αν αναρωτιέστε γιατί ο Soros ενεπλάκηκε στις υποθέσεις αυτών των χωρών, μέρος της απάντησης μπορεί να σχετίζεται με το ότι κατά τη διάρκεια και μετά το χάος που προκλήθηκε στις χώρες αυτές, επένδυσε σε μεγάλο βαθμό σε περιουσιακά στοιχεία των χωρών αυτών.
Στη συνέχεια χρησιμοποίησε τον οικονομολόγο του Columbia University Jeffrey Sachs συμβούλευε τις κυβερνήσεις ώστε να προωθήσουν σε ιδιωτικοποιήσεις σε πολλά δημόσια περιουσιακά στοιχεία, επιτρέποντας έτσι στον Soros να πουλήσει τα περιουσιακά στοιχεία που είχε αποκτήσει κατά τη διάρκεια της αναταραχής στη νεοσυσταθείσες ανοικτές αγορές των χωρών αυτών.
Αφού κατόρθωσε να προωθήσει την ατζέντα του στην Ευρώπη έστρεψε την προσοχή του στη μεγάλη σκηνή….τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 2004, ο Soros δήλωσε, «πιστεύω βαθιά στις αξίες της ανοικτής κοινωνίας.
Για τα τελευταία 15 χρόνια έχω εστιάσει τις προσπάθειές μου στο εξωτερικό.
Τώρα θα στραφώ στις Ηνωμένες Πολιτείες…
Από τότε, ο Soros έχει χρηματοδοτήσει ομάδες όπως:
– Το Αμερικανικό Ινστιτούτο για την Κοινωνική Δικαιοσύνη – The American Institute for Social Justice – στόχος του οποίου είναι να «μεταμορφώσει φτωχές κοινότητες μέσω της άσκησης πιέσεων για την αύξηση των κρατικών δαπανών σε κοινωνικά προγράμματα»
– Το Ίδρυμα New America, στόχος του οποίου είναι να «επηρεάσει την κοινή γνώμη σχετικά με θέματα όπως η οικολογία και η παγκόσμια διακυβέρνηση»
– Το Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής, στόχος του οποίου είναι να «σχεδιάσει την επανεγκατάσταση των μεταναστών και να αυξήσει τις παροχές κοινωνικής πρόνοιας για τους λαθρομετανάστες»
O Soros χρησιμοποιεί επίσης το Open Society ώστε να διοχετεύσει χρήματα σε μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Ο Soros στήριξε και αριστερές οργανώσεις συμπεριλαμβανομένου του Tides Foundation, το Center for American Progress και τη Δημοκρατία της Συμμαχίας.
Γιατί ο Soros δώρισε τόσο πολλά κεφάλαια σε αυτούς τους οργανισμούς;
Για έναν απλό λόγο:
για να αγοράσει την πολιτική εξουσία.
Εκτός από το Soros Foundation το οποίο έχει δωρίσει 5 δισεκ. έχει επίσης στηρίξει το Δημοκρατικό Κόμμα στις ΗΠΑ και εξέχοντα στελέχη όπως ο Joe Biden, ο Obama και φυσικά Μπιλ και Χίλαρι Κλίντον.
Η σχέση του Soros με τους Clinton ξεκίνησε το 1993 και από τότε διατηρούν ένα πολύ στενό δεσμό.
Σύμφωνα με το βιβλίο, The Shadow Party, η Hilary Clinton είχε δηλώσει ότι ανθρώπους σαν τον George Soros, είναι ατρόμητοι και πρόθυμοι να στηρίξουν τις ιδέες τους.
Ο Soros άρχισε να υποστηρίζει την τρέχουσα προεκλογική εκστρατεία της Χίλαρι Κλίντον το 2013….δωρίζοντας 15 εκατ ευρώ.
Πιο πρόσφατα, ο Soros έχει δωρίσει περισσότερα από 33 εκατομμύρια δολάρια στην ομάδα Black Lives Matter group, η οποία έχει εμπλακεί στις κοινωνικές αναταραχές στο Φέργκιουσον, στο Μισσούρι, στην Βαλτιμόρη και στο Μέρυλαντ, το 2015.
Και τα δύο αυτά γεγονότα συνέβαλαν στην επιδείνωση των φυλετικών σχέσεων σε ολόκληρη την Αμερική.
Μάλιστα ο Δημοκρατικός υποψήφιος Bernie Sanders επέκρινε αυτές τις δραστηριότητες…..
Απλά, αυτό που θέλει ο Soros το παίρνει.
Ο Soros θεωρεί τα εθνικά σύνορα μια μουντζούρα στον χάρτη ενώ αυτό που ευαγγελίζεται είναι να δημιουργήσει ένα είδος παγκοσμιοποιημένου εφιάλτη ειδικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τα τελευταία χρόνια, ο Soros έχει στρέψει την προσοχή του πίσω στην Ευρώπη.
Είναι άραγε τυχαίο ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε οικονομική και κοινωνική κρίση;
Η ουκρανική σύγκρουση
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σχετικά με τη μεγάλη επιρροή του Soros στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.
Σε μια συνέντευξή του τον Οκτώβριο του 1995 τόνισε ότι οι ΗΠΑ πρέπει να στραφούν στην Ανατολική Ευρώπη.
Στην σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, η οποία ξεκίνησε στις αρχές του 2014 ο Soros παρενέβη.
Σε μια συνέντευξη του τον Μάιο του 2014 στο CNN, ο Soros δήλωσε ότι ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία ενός ιδρύματος στην Ουκρανία που τελικά οδήγησε στην ανατροπή των εκλεγμένων ηγετών της χώρας
O Soros λοιπόν, έχει δημιουργήσει ένα ίδρυμα στην Ουκρανία που στόχο είχε να γίνει ανεξάρτητο κράτος.
Και το ίδρυμα λειτουργεί έκτοτε διαδραμάτισε ρόλο στις εξελίξεις.
Για άλλη μια φορά ο Soros ήταν στο χάος της Ουκρανίας για να επωφεληθεί και όλως τυχαίως είχε εμπλοκή στο κρατικό μονοπώλιο ενέργειας Naftogaz.
Ο Soros ο υπουργός Οικονομικών Τζακ Λιου των ΗΠΑ και η εταιρεία συμβούλων McKinsey, συμβουλεύουν την κυβέρνηση μαριονέτα της Ουκρανίας για την ιδιωτικοποίηση Naftogaz.
Αν και δεν έχει αποκαλυφθεί το ακριβές ποσοστό του Soros στην Naftogaz, το 2014 είχε αναφέρει ότι θα επενδύσει έως και 1 δισ σε ουκρανικές επιχειρήσεις, αλλά καμία άλλη ουκρανική επιχείρηση δεν έχει αναφερθεί.
Τελευταία επιτυχία του: η ευρωπαϊκή… προσφυγική κρίση…
Η ατζέντα του Soros είναι ουσιαστικά η καταστροφή των εθνικών συνόρων.
Αυτό πρόσφατα αποδείχθηκε πολύ καθαρά με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής προσφυγικής κρίσης.
Η προσφυγική κρίση συνδέεται με τον εμφύλιο πόλεμο που μαίνεται σήμερα στη Συρία.
Αλλά αναρωτηθήκατε ποτέ πώς όλοι αυτοί οι πρόσφυγες ξαφνικά ήξεραν πως η Ευρώπη θα ανοίξει τις πύλες της για να τους υποδεχθεί;
Η προσφυγική κρίση δεν είναι ένα φυσικό φαινόμενο.
Είναι τυχαίο ότι όλα τα ιδρύματα του Soros επιδιώκουν την εγκατάσταση των μουσουλμάνων στην Ευρώπη;
Το 2015, το Sky News αποκάλυψε διακινούμενα φυλλάδια στο ελληνικό νησί της Λέσβου.
Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι τα φυλλάδια, τα οποία ήταν γραμμένα στα αραβικά, είχαν δοθεί στους πρόσφυγες πριν από τη διέλευση τους στην Μεσόγειο από μια ομάδα που ονομάζεται «Καλώς ήρθατε στην ΕΕ»
Όλως τυχαίως αυτή η ομάδα «Καλώς ήρθατε στην ΕΕ» χρηματοδοτείται από το Open Society του Soros.
O Soros θεωρείται και ο αρχιτέκτονας του «Σχεδίου Merkel»
Το σχέδιο Merkel δημιουργήθηκε από την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Σταθερότητας της οποίας ο πρόεδρος Gerald Knaus είναι ανώτερος συνεργάτης σε ορισμένα Ιδρύματα της Ανοικτής Κοινωνίας.
Το σχέδιο προτείνει ότι η Γερμανία θα πρέπει να χορηγήσει άσυλο σε 500.000 πρόσφυγες από τη Συρία.
Επίσης, η Γερμανία, μαζί με άλλα ευρωπαϊκά κράτη, θα πρέπει να συμφωνήσουν για να βοηθήσει την Τουρκία, μια χώρα που είναι 98% μουσουλμάνοι, να έχουν ελεύθερη διακίνηση χωρίς βίζα εντός της ΕΕ.
Η προσφυγική κρίση έχει προκαλέσει τεράστια ανησυχία σε ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ουγγαρία η οποία προσπάθησε να σταματήσει την ροή προσφύγων.
Φυσικά αυτό δεν άρεσε στον Soros και στους στενούς συμμάχους του, τους Κλίντον.
O Clinton έκτοτε κατηγόρησε τόσο την Πολωνία όσο και την Ουγγαρία για αυταρχική δικτατορία.
Ο Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας B. Orban απάντησε λέγοντας «οι παρατηρήσεις που έγιναν για την Ουγγαρία και την Πολωνία … έχουν μια πολιτική διάσταση.
Ο Soros έχει κατηγορήσει τον Orbán ότι εφαρμόζει εχθρική πολιτική απέναντι στους μετανάστες.
Το κίνητρο του κέρδους
Γιατί, λοιπόν, ο Soros να ενδιαφέρεται οι μουσουλμανικές ορδές να κατακλύσουν την Ευρώπη;
Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι, αλλά ήρθε πρόσφατα στο φως ότι ο Soros έχει λάβει short θέσεις στα παράγωγα εναντίον των αμερικανικών μετοχών.
Προφανώς, ο ίδιος πιστεύει ότι αν προκληθεί χάος στην Ευρώπη θα εξαπλωθεί η μόλυνση στις Ηνωμένες Πολιτείες, προκαλώντας σοκ στις αγορές.
Η καταστροφή της Ευρώπης θα συντελεστεί μέσω των ορδών από μουσουλμάνους….που θα ρέουν προς την ΕΕ.
Ο George Soros, έχει απλώσει τα πλοκάμια και σε ορισμένα γεωπολιτικά γεγονότα.
Ο Soros είναι αποφασισμένος να καταστρέψει τα εθνικά σύνορα δημιουργώντας μια παγκόσμια δομή διακυβέρνησης με απεριόριστες εξουσίες.
Αυτό που συνέβη με τον Ούγγρο Viktor Orbán, δείχνει πως βλέπει τους πολιτικούς.
Θέλει οι εθνικοί ηγέτες να γίνουν μαριονέτες πουλώντας αέρα στις αδαείς μάζες.
Ο Soros βλέπει τον εαυτό του ως ιεραπόστολο της παγκοσμιοποίησης και θέλει να καταστραφεί το κλασσικό μοντέλο της δυτικής δημοκρατίας.
Τα επικίνδυνα πολιτικά παιχνίδια
Ο Soros παίζει επικίνδυνα πολιτικά παιχνίδια στην Ευρώπη αναφέρει σε ανάλυση του το Investor’s Business Daily που επικεντρώνεται σε επενδυτικές συμβουλές.
Ένα παγκόσμιο σκάνδαλο και κανείς δεν σχολιάζει.
Διέρρευσαν τα έγγραφα που κυκλοφόρησαν πριν ημέρες και περιέχουν λεπτομέρειες εμπιστευτικών πληροφοριών για το πώς ένας πάμπλουτος επιχειρηματίας έχει χρησιμοποιήσει τα χρήματά του για να επηρεάσει τις εκλογές στην Ευρώπη, να στηρίξει εξτρεμιστικές ομάδες.
Αρκετά συναρπαστικά πράγματα, έτσι δεν είναι;
Ποιος είναι αυτός ο δισεκατομμυριούχος ο Τζορτζ Σόρος (Soros).
Μια ομάδα που ονομάζεται DC Leaks ανάρτησε περισσότερα από 2.500 έγγραφα που χρονολογούνται από το 2008 και αφορούν το
Open Society Foundations του Soros.
Παραδόξως τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν δείξει σχεδόν μηδενικό ενδιαφέρον για αυτό το χρυσωρυχείο των πληροφοριών.
Τι προσπάθησε να κάνει ο Soros;
Μέσω αυτού του δικτύου που έχει οργανώσει προσπάθησε να χειραγωγήσει το 2014 τις εκλογές στην Ευρώπη.
Η «Λίστα των ευρωπαϊκών εκλογών του 2014» περιλαμβάνει πάνω από 90 προσπάθειες εξωθεσμικών παρεμβάσεων.
Τα έγγραφα αποκαλύπτουν ότι ο Soros έχει διαθέσει 4 εκατ δολάρια με στόχο να πληγούν οι προκλητικές ρατσιστικές και αντιδημοκρατικές πολιτικές του Ισραήλ»
Ο Soros ακόμη και στις ΗΠΑ διάθεσε 200 χιλ δολάρια για να διεξάγει εκστρατεία σπίλωσης εναντίον συντηρητικών ακτιβιστών.
Τον Οκτώβριο του 2015 ήρθε στο φως έγγραφο που δείχνει ότι ο Soros είχε δωρίσει 650 χιλιάδες δολάρια σε τεχνική βοήθεια και υποστήριξη για τις ομάδες όπως BlackLivesMatter.
Από τότε, αρκετές BLM διαδηλώσεις έχουν μετατραπεί σε βίαια επεισόδια.
Ο Soros μέσω των ομάδων αυτών άσκησε πίεση στην κυβέρνηση Obama για να δεχθεί 100.000 πρόσφυγες παρά τις ανησυχίες ότι ισλαμιστές τρομοκράτες θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το πρόγραμμα για τους πρόσφυγες για να διεισδύσουν στις Η.Π.Α.
Ο Soros προσπάθησε να χρησιμοποιήσει την επιρροή του για να επηρεάσει δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου ώστε να επηρεάσουν… τις αποφάσεις για τον νόμο περί μετανάστευσης.
Ο Soros έχει δωρίσει 7 εκατ δολάρια στην Clinton και συνολικά 25 εκατ δολάρια για τη στήριξη δημοκρατικών, σύμφωνα με το Politico.
Και όταν ο Soros μιλάει, η Clinton ακούει.
Ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που δόθηκε από τα WikiLeaks δείχνουν ότι ο Soros δίνει βήμα προς βήμα οδηγίες στην τότε Υφυπουργός εξωτερικών Clinton για να ασχοληθεί με την αναταραχή στην Αλβανία στις αρχές του 2011, συμπεριλαμβανομένου ενός καταλόγου ανθρώπων που πρέπει να θεωρηθούν ως υποψήφιοι ως άνθρωποι των ΗΠΑ.
Strategic Culture: Ο μύθος της Δημοκρατίας της ΕΕ – Η σοκαριστική αποκάλυψη από τη λίστα Soros
Δεν είναι πλέον μυστικό ότι το “δίκτυο Soros” έχει μια εκτεταμένη σφαίρα επιρροής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σε άλλα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο κατάλογος του Soros έχει δημοσιοποιηθεί πρόσφατα.
Το έγγραφο απαριθμεί 226 βουλευτές από όλες τις πλευρές του πολιτικού φάσματος, συμπεριλαμβανομένου του πρώην Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Martin Schulz, τον πρώην Βέλγο πρωθυπουργό, Guy Verhofstadt, επτά αντιπροέδρους, και μια σειρά από επικεφαλής της Κομισιόν, συντονιστές και κοσμήτορες.
Αυτοί οι άνθρωποι προωθούν τις ιδέες του Soros, την ενσωμάτωση στην Ουκρανία, τους ομοφυλοφιλικούς γάμους, την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ και την αντιμετώπιση της Ρωσίας.
Δεδομένου ότι υπάρχουν 751 μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αυτό σημαίνει ότι ο Soros επηρεάζει περισσότερο από το ένα τρίτο των εδρών, αναφέρει ο Alex Gorka του Strategic Culture Foundation.
Ο George Soros, ο ουγγρο-αμερικανός επενδυτής και ο ιδρυτής των Ιδρυμάτων Ανοικτής Κοινωνίας (ΜΚΟ), συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Jean-Claude Juncker «χωρίς διαφανή ημερήσια διάταξη και κεκλεισμένων των θυρών τους».
Ωστόσο, οι προτάσεις της ΕΕ για αναδιανομή των ποσοστώσεων μεταναστών σε ολόκληρη την ΕΕ είναι παρόμοιες με το σχέδιο του ίδιου του Soros για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Ο χρηματοδότης δισεκατομμυριούχος πιστεύει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να δεχτεί τα εκατομμύρια των μεταναστών από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, παρέχοντας στον καθένα ετήσια βοήθεια 15.000 ευρώ και επανεγκατάσταση.
Την ίδια ώρα, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Viktor Orbán, κατηγόρησε την ΕΕ ότι «τρώει από το χέρι» του Soros.
Πιστεύει ότι ο δισεκατομμυριούχος είναι πίσω από τις επιθέσεις στην Ουγγαρία.
Ο λόγος είναι οι προσπάθειες της κυβέρνησης να περάσει ένα νέο νόμο που απαιτεί διαφάνεια στις πηγές χρηματοδότησης των οργανώσεων της «κοινωνίας των πολιτών» – πολλές από τις οποίες χρηματοδοτούνται από τον Soros.
Μάλιστα, η ουγγρική κυβέρνηση έχει κάνει προσπάθειες να κλείσει το κεντρικό ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης που ίδρυσε ο Soros.
«Το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το πρόβλημα.
Επειδή οι ηγέτες και οι γραφειοκράτες της λαμβάνουν αποφάσεις, όπως αυτή», δήλωσε ο Orbán.
“Οι λαοί υποστηρίζουν το ιδεώδες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δεν μπορούν όμως να αντέξουν την ηγεσία της ΕΕ, διότι προσβάλλουν την βουλευτική ιδιότητα.
Όλοι στην Ευρώπη μπορούν να το δουν.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ευρωπαϊκή ηγεσία δεν γίνεται σεβαστή”, πρόσθεσε.
Τα κράτη του Visegrad προσπαθούν να αντισταθούν, υπό την πίεση της ΕΕ, στην πολιτική των μεταναστών.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πιέζει για ένα νέο νομοσχέδιο ώστε να υποχρεωθούν τα κράτη να δεχτούν ποσοστώσεις στην κατονομή των μεταναστών.
Τουλάχιστον 30 υποστηρικτές του Soros εργάζονται για την επιτροπή αυτή.
Πολλοί άνθρωποι που αναφέρονται στο έγγραφο είναι γνωστοί για τις επιθέσεις τους κατά της Ρωσίας.
Για παράδειγμα, η Rebecca Harms, ευρωβουλευτής του γερμανικού Κόμματος των Πρασίνων, καλεί τακτικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ενισχύσει το καθεστώς κυρώσεων κατά της Μόσχας.
Ο Guy Verhofstadt κατηγορεί τη Ρωσία για σχεδόν κάθε λάθος στην Ευρώπη.
Το άρθρο του “Putting Putin in his Place” (βάζοντας τον Putin στη θέση του) έκανε πολύ αίσθηση πέρυσι.
Το 2012, ο πρώην κροάτης πρωθυπουργός Tonino Picula, ήταν ο επικεφαλής της αποστολής παρατηρητών του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), χαρακτήρισε τις ρωσικές προεδρικές εκλογές του 2012 άδικες, λέγοντας ότι ήταν «ασύμμετρα» υπέρ του Putin.
Ο κατάλογος του Soros αναδεικνύει το ζήτημα του τι κάνει η ΕΕ.
Η απάντηση είναι η διαφθορά.
Οι πολιτικοί δωροδοκούνταν από τα ιδρύματα του Soros, δρώντας ενάντια στα συμφέροντα των λαών τους.
Η στάση μεταξύ του Ουγγρικού Πρωθυπουργού Orbán και του δικτύου Soros αποτελεί καλό παράδειγμα για να καταδειχθεί πώς λειτουργεί η σχέση.
Σύμφωνα με τον Alex Gorka, η πολυδιαφημισμένη ευρωπαϊκή δημοκρατία είναι μια πρόσοψη για να κρύψουν τις δραστηριότητες των δομών εξουσίας κοντά στο φεουδαρχικό σύστημα με τους τοπικούς άρχοντες να κρατούν τα ηνία.
Δύσκολα μπορεί να ονομαστεί η δύναμη των ανθρώπων.
Η δημοσίευση του καταλόγου του Soros παρέχει μια ιδέα για την κατανόηση του ποιος κυβερνά την ΕΕ και ποιος προωθεί τα αισθήματα κατά της Ρωσίας στην Ευρώπη.
Αυτή είναι η στιγμή για τους Ευρωπαίους να σκεφτούν το μετασχηματισμό του συστήματος τους, καταλήγει ο Alex Gorka.
H μεγαλύτερη φοροαποφυγή στην ιστορία 18 δισεκ. δολάρια από τον George Soros
Μπορεί ο George Soros να είναι γνωστός ανά την υφήλιο για τις μεγάλες επενδυτικές του ικανότητες και εσχάτως τα μη κερδοσκοπικά του ιδρύματα να έχουν εμπλακεί και στην προσφυγική κρίση…υπάρχει πλέον και άλλος λόγος για να είναι γνωστός…ο Soros.
Ο George Soros είχε μεταφέρει 18 δισεκατομμύρια δολάρια της περιουσίας του σε φιλανθρωπική οργάνωση που ο ίδιος ελέγχει.
Αποτελεί την μοναδική μεγαλύτερη φοροαποφυγή στην ιστορία των ΗΠΑ.
Η πραγματική φορολογική μεταρρύθμιση βασίζεται στην αρχή ότι όλα τα εισοδήματα πρέπει να φορολογούνται με χαμηλό συντελεστή μία φορά και μόνο μία φορά.
Όμως, μεγάλο μέρος του πλούτου του ο Soros το πέρασε στο Ίδρυμα Ανοικτής Κοινωνίας δεν θα φορολογηθεί ποτέ.
Όταν ένας άνθρωπος δωρίζει περιουσιακά στοιχεία σε ένα ιδιωτικό ίδρυμα, πέραν του ότι απαλλάσσεται της φορολογίας, αποκτάει και για 5 χρόνια δικαίωμα χαμηλού φορολογικού συντελεστή για τα δηλωμένα εισοδήματα.
Το Κογκρέσο πρέπει να σταματήσει να αγνοεί αυτό το καθεστώς φοροαποφυγής.
Οι σούπερ πλούσιοι έχουν ήδη βάλει εκατοντάδες δισεκατομμύρια σε ιδιωτικά ιδρύματα, αλλά ο αριθμός αυτός θα μπορούσε να είναι σύντομα τρισεκατομμύρια.
Ο Mark Zuckerberg έχει δεσμευτεί να δώσει το 99% των μετοχών του Facebook, που σήμερα εκτιμάται ότι αξίζει κάπου περίπου 70 δισεκατομμύρια δολάρια, και ένα μεγάλο μέρος του ποσού θα διατεθεί σε ένα ίδρυμα που ελέγχει η οικογένειά του.
Ο Μπιλ Γκέιτς και ο Γουόρεν Μπάφετ έχουν τοποθετήσει ο καθένας περίπου 30 δισεκατομμύρια δολάρια στο Ίδρυμα Bill και Melinda Gates.
Δεν αμφισβητείται το δικαίωμα των δισεκατομμυριούχων να κάνουν με τα χρήματά τους ότι επιθυμούν.
Το Κογκρέσο δεν πρέπει να αφήσει τους πλούσιους και πολιτικά ισχυρούς να χρησιμοποιήσουν ιδιωτικά ιδρύματα για να ξεφύγουν από τη φορολογία.
Ο Buffett έχει καταγγείλει το γεγονός ότι πληρώνει χαμηλότερο πραγματικό φορολογικό συντελεστή από την γραμματέα του.
Η εισήγησή του είναι ότι το Κογκρέσο θα αυξήσει τους φόρους επί των κεφαλαιακών κερδών.
Αλλά ακόμα και αν οι φορολογικοί συντελεστές φθάσουν στο 50%, ο κ. Buffett δεν θα έπρεπε να το πληρώσει για τα δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια που βάζει σε ιδιωτικά ιδρύματα;
www.bankingnews.gr
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Αναλύσεις
Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες
Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.
Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.
Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.
Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή
Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.
Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.
Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.
Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.
Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.
Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.
Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.
Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.
Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.
Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις
Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.
Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.
Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.
Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας
Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.
Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.
Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.
Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.
Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.
Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.
Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία
Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.
Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.
Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.
Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.
Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.
Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.
Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.
Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.
Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία
Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;
Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.
Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.
Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.
Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.
Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.
Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

