Διεθνή
Μια αντι-ΝΑΤΟϊκή συμμαχία;
παγκόσμια ηγεμονία της Αμερικής εξαρτάται άμεσα από το πόσο χρόνο και
πόσο αποτελεσματικά θα διατηρήσει την κυριαρχία της στην Ευρασία»,
γράφει ο Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι.
Η διατύπωση αυτή οδηγεί εύλογα στην
άποψη ότι στη Σύνοδο Κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης
(8-10 Ιουλίου), στην πόλη Ούφα της Ρωσίας, θα μπορούσε να συζητηθεί η
δημιουργία μιας στρατιωτικοστρατηγικής σύμπραξης με την Κίνα και την
Ινδία.
Η Ρωσία σε στρατιωτικό επίπεδο είναι μια χώρα-κλειδί για την Ευρασία, καθώς είναι η μοναδική που μπορεί να καταστρέψει τις ΗΠΑ σε έναν πυρηνικό πόλεμο.
Η δεύτερη απειλή, σύμφωνα με τον υπουργό, είναι «η δημιουργία και η διάδοση «κυβερνοστρατών» και η μονομερής αμερικανική κυριαρχία στον κυβερνοχώρο». Λαμβάνοντας υπ’ όψη αυτές τις απειλές, ο υπουργός ζήτησε μια πολύπλευρη αμυντική συνεργασία μεταξύ του Ιράν, της Κίνας, της Ρωσίας και της Ινδίας για την αντιμετώπιση της σκόπιμης επέκτασης του ΝΑΤΟ προς ανατολάς, την εγκατάσταση αντιπυραυλικής ασπίδας στην Ευρώπη και συγκέντρωση αμερικανικών δυνάμεων στον νότο και στα ανατολικά της Κίνας».
Οι συνήθεις αντιρρήσεις εναντίον μιας ανάλογης συμμαχίας θίγουν δύο σημεία. Το πρώτο, ότι η Κίνα δεν έχει φιλικές σχέσεις με την Ινδία, καθώς έχουν σοβαρές εδαφικές διαφορές. Και το δεύτερο, ότι η φιλία μεταξύ Ρωσίας και Ιράν είναι στιγμιαία και ευκαιριακή –εναντίον των ΗΠΑ- ενώ είναι ανταγωνιστές στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Αλλά η Ινδία και η Κίνα συμφωνούν στην κατασκευή και εκμετάλλευση του ηπειρωτικού «δρόμου του μεταξιού» (σιδηρόδρομος και αυτοκινητόδρομος), ο οποίος θέλουν να περνά μέσα από το Ιράν και τη Ρωσία και να φθάνει στην Ευρώπη.
Όταν στη Σοβιετική Ένωση υπήρχε το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, η ΕΣΣΔ ήταν ισχυρό κράτος. Σήμερα, ακόμη και η Σαουδική Αραβία κατόρθωσε να συγκεντρώσει έναν συνασπισμό δέκα κρατών εναντίον της Υεμένης, στον οποίο εντάχθηκαν ως και το Πακιστάν και η Τουρκία. Ποιον λοιπόν συνασπισμό μπορεί να συγκροτήσει η Ρωσία για να αντιμετωπίσει την επίθεση του ΝΑΤΟ;
Σωτήρης Δημόπουλος
http://www.pravda.ru/
Did a Chinese-Russian-Iranian coalition opposing NATO debut in Moscow?
Mahdi Darius Nazemroaya is a sociologist, award-winning author and geopolitical analyst.
Published time: April 23, 2015 16:28
The Moscow Conference on
International Security in April was used as a venue to give notice to
the US and NATO that other world powers will not let it do as it
pleases.
Talk about joint efforts between China, India, Russia and Iran
against NATO expansion were augmented with plans for tripartite
military talks between Beijing, Moscow, and Tehran.
Defense ministers and military officials from all over the world
gathered on April 16 at the landmark Radisson Royal or Hotel
Ukraina, one of the best pieces of Soviet architecture in Moscow,
which is known as one of the “Seven Sisters” that were
constructed during Joseph Stalin’s time. The two-day event
hosted by the Russian Defense Ministry was the fourth annual
Moscow Conference on International Security (MCIS).
Civilian and military officials from over seventy countries,
including NATO members, attended. Fifteen defense ministers took
part in the event. However, aside from Greece, defense ministers
of NATO countries did not participate in the conference.
Unlike previous years, the MCIS organizers did not send Ukraine
an invitation for 2015’s confab. According to Russian Deputy
Defense Minister Anatoly Antonov, “At this stage of the
brutal information antagonism in regard to the crisis in
southeastern Ukraine, we decided not to inflame the situation at
the conference and at this stage made the decision not to invite
our Ukrainian colleagues to the event.”
On a personal note, as a matter of interest I have followed these
types of conferences for years, because important statements
about foreign and security policies tend to come out of them.
This year I was keen for the inauguration of this particular
security conference. Aside from it taking place at a time where
the geopolitical landscape of the globe is rapidly shifting, I
was interested to see what the conference would produce since I
was asked in 2014 through the Russian Embassy in Canada if I was
interested in attending the IV MCIS.
The rest of the world speaks: Hearing non-Euro-Atlantic security
concerns
The Moscow conference is the Russian equivalent to the Munich
Security Conference held at the Hotel Bayerischer Hof in Germany.
There, however, are critical differences between the two events.
While the Munich Security Conference is established around
Euro-Atlantic security and views global security from the
‘Atlanticist’ standpoint of NATO, the MCIS represents a much
broader and diverse global perspective. It represents the rest of
the non-Euro-Atlantic world’s security concerns, particularly the
Middle East and Asia-Pacific. Ranging from Argentina, India, and
Vietnam to Egypt and South Africa. The conference at the Hotel
Ukraina brought a variety of big and small players to the table
whose voices and security interests, in one way or another, are
otherwise undermined and ignored in Munich by US and NATO
leaders.
Russian Defense Minister
Sergey Shoigu, who holds the rank of a flag officer that is
equal to that of a four-star general in most NATO countries,
opened the conference.Also speaking and seated next to Shoigu
were Russian Foreign Minister
Sergey Lavrov and other high-ranking officials. All of them
addressed Washington’s multispectral warfare that has utilized
color revolutions, like EuroMaidan in Ukraine and the Rose
Revolution in Georgia for regime change. Shoigu cited Venezuela
and China’s Hong Kong Special Administrative Region as failed
color revolutions.
Foreign Minister Lavrov reminded the attendees that the
possibilities of a dangerous world conflict were increasing due
to the lack of concern by the US and NATO for the security of
others and a lack of constructive dialogue. When making his
argument, Lavrov cited US President Franklin Roosevelt by saying,
“There can be no middle ground here. We shall have to take
the responsibility for world collaboration, or we shall have to
bear the responsibility for another
world conflict.” “I believe that they formulated one
of the main lessons of the most devastating global conflict in
history: it is only possible to meet common challenges and
preserve the peace through collective, joint efforts based on
respect for the legitimate interests of all partners,”
he explained about what world leaders learned from the Second
World War.
Shoigu had over ten bilateral meetings with the different defense
ministers and chiefs who arrived in Moscow for the MCIS. During a
meeting with the Serbian Defense Minister Bratislav Gasic, Shoigu
said that Moscow considers Belgrade a reliable
partner in military cooperation.
Chinese-Russian-Iranian coalition: Washington’s nightmare
The myth that Russia is internationally isolated was shot down
again during the conference, which has also resulted in some
important announcements.
Kazakhstani Defense Minister Imangali Tasmagambetov and Shoigu
announced that the implementation for a joint Kazakhstani-Russian
air defense system had begun. This is not only indicative of the
integration of the air space of the Collective Security Treaty
Organization, but part of a trend. It heralded other
announcements against NATO’s missile defense shield.
The most vigorous statement though was that of Iranian Defense
Minister Hussein Dehghan. Brigadier-General Deghan said that Iran
wanted China, India, and Russia to stand together in jointly
opposing the eastward expansion of NATO and the threat posed by the
alliance’s missile shield project to their collective security.
During a meeting with Chinese Defense Minister Chang Wanquan,
Shoigu emphasized that Moscow’s military ties with Beijing are
its “overriding
priority.” In another bilateral meeting the defense
honchos of Iran and Russia confirmed that their cooperation will
be part of the cornerstones of a new
multipolar order and that Moscow and Tehran were in harmony
in their strategic approach to the US.
After Dehghan and the Iranian delegation met with Shoigu and
their Russian counterparts, it was announced that a tripartite
summit may take place between Beijing, Moscow, and Tehran. The
idea was later endorsed by the Chinese delegation.
The geopolitical environment is changing and it is not
sympathetic to US interests. Not only has a
Eurasian Economic Union been formed by Armenia, Belarus,
Kazakhstan, and Russia in the post-Soviet heart of Eurasia, but
Beijing, Moscow, and Tehran —
the Eurasian Triple Entente— have been in a long process of
coming together politically, strategically, economically,
diplomatically, and militarily.
Eurasian harmony and integration challenges the US position in
its “Western
perch” and bridgehead in Europe and even orients US allies to act more independently.This is one
of the central themes explored by my book
The Globalization of NATO.
Former US security bigwig Zbigniew Brzezinski warned US elites
against the formation of a Eurasian “coalition that could
eventually seek to challenge America’s primacy.” According
to Brzezinski such a Eurasian alliance would arise as a
“Chinese-Russian-Iranian coalition” with Beijing as its
focal point.
“For Chinese strategists, confronting the trilateral
coalition of America and Europe and Japan, the most effective
geopolitical counter might well be to try and fashion a triple
alliance of its own, linking China with Iran in the Persian
Gulf/Middle East region and with Russia in the area of the former
Soviet Union,” Brzezinski warns.
“In assessing China’s future options, one has to consider
also the possibility that an economically successful and
politically self-confident China — but one which feels excluded
from the global system and which decides to become both the
advocate and the leader of the deprived states of the world — may
decide to pose not only an articulate doctrinal but also a
powerful geopolitical challenge to the dominant trilateral
world,” he explains.
More or less, this is the track that the Chinese are following.
Minister Wanquan flatly told the MCIS that
a fair world order was needed.
The threat for the US is that a Chinese-Russian-Iranian coalition
could, in Brzezinski’s own words, “be a potent magnet for
other states dissatisfied with the status quo.”
Countering the US and NATO missile shield in Eurasia
A new “Iron Curtain” is being erected by Washington around
China, Iran, Russia, and their allies through the US and NATO
missile infrastructure. This missile network is offensive and not
defensive in intent and motivation.
The Pentagon’s goal is to neutralize any defensive responses from
Russia and other Eurasian powers to a US ballistic missile
attack, which could include a nuclear first strike. Washington
does not want to allow Russia or others to have a second strike
capability or, in other words, have the ability to respond to an
attack by the Pentagon.
In 2011, it was reported that Russian Deputy Prime Minister
Dmitry Rogozin, who was Moscow’s envoy to NATO at the time, would
be visiting Tehran to speak about the NATO missile shield
project. Various reports were published, including by the Tehran
Times, claiming that the governments of Russia, Iran, and China
were planning on creating a joint missile shield to counter the
US and NATO. Rogozin, however, refuted the reports. He said that
missile defense was discussed between the Kremlin and its
military allies in the Collective Security Treaty Organization
(CSTO).
The idea of defense cooperation between China, Iran, and Russia
against the NATO missile shield remained afloat since 2011. Since
then Iran has moved closer to becoming an observer in the CSTO, like Afghanistan
and Serbia. Beijing, Moscow, and Tehran have all moved closer
together too due to issues like Syria, EuroMaidan, and the
Pentagon’s “Pivot to Asia.” Deghan’s calls for a collective approach by China, India,
Iran, and Russia against the missile shield and the NATO
expansion coupled with the announcements at the MCIS about
tripartite military talks between China, Iran, and Russia point
in this direction too.
Russia’s S-300 and S-400 air defense systems are being rolled out
across Eurasia from Armenia and Belarus to Kamchatka
as part of a state-of- the-art countermove to the
new “Iron Curtain.” These air defense systems make
Washington’s objectives to neutralize the possibility of a
reaction or second strike much harder.
Even NATO officials and the Pentagon, which referred to the S-300
as the SA-20 system, admit this. “We have studied it and
trained to counter it for years. While we are not scared of it,
we respect the S-300 for what it is: a very mobile, accurate, and
lethal missile system,” US Air Force Colonel Clint Hinote
has written for the Washington-based Council on Foreign
Relations.
Although it has been speculated that the sale of the S-300
systems to Iran mark the start of an international arms sales bonanza from Tehran as a
result of the Lausanne talks and that Moscow is trying to have a
competitive edge in a reopening the Iranian market, in reality
the situation and motivations are much different. Even if Tehran
buys different quantities of military hardware from Russia and
other foreign sources, it has a policy of military
self-sufficiency and primarily manufactures its own weapons. A
whole series of military hardware — ranging from tanks, missiles,
combat jets, radar detectors, rifles, and drones to helicopters,
torpedoes, mortar shells, warships, and submarines — are made
domestically inside Iran.The Iranian military even contends that
their Bavar-373 air defense
system is more or less the equivalent of the S-300.
Moscow’s delivery of the S-300 package to Tehran is more than
just about unpretentious business. It is meant to cement
Russo-Iranian military cooperation and to enhance Eurasian
cooperation against Washington’s encircling missile shield. It is
one step closer to the creation of a Eurasian air defense network
against the missile threat posed by the US and NATO against
nations that dare not bend the knee to Washington
Une coalition sino-russo-iranienne opposée à l’Otan débute-t-elle à Moscou?
La Conférence de Moscou sur la sécurité internationale,
en avril, a été une occasion de faire savoir aux Etats-Unis et à l’OTAN
que d’autres puissances mondiales ne les laisseront pas faire comme ils
l’entendent.
Le thème portait sur les efforts communs de la Chine, de l’Inde, de
la Russie et de l’Iran contre l’expansion de l’OTAN, renforcés par des
projets de pourparlers militaires tripartites entre Beijing, Moscou et
Téhéran.
Des ministres de la Défense et des responsables militaires venus du
monde entier se sont réunis le 16 avril au Radisson Royal ou Hotel
Ukraina, l’une des plus belles réalisations de l’architecture soviétique
à Moscou, connue comme l’une des Sept sœurs construites à l’époque de Joseph Staline.
L’événement de
deux jours, organisé par le ministère russe de la Défense était la
quatrième édition de la Conférence annuelle de Moscou sur la sécurité
internationale (CMSI/MCIS).
Des civils et des militaires de plus de soixante-dix pays, y compris
des membres de l’OTAN, y ont assisté. A part la Grèce, toutefois, les
ministres de la Défense des pays de l’OTAN n’ont pas participé à la
conférence.
Contrairement à l’année dernière, les organisateurs de la CMSI n’ont
pas transmis d’invitation à l’Ukraine pour la conférence de 2015. Selon
le vice-ministre russe de la Défense Anatoly Antonov, «à ce niveau
d’antagonisme brutal dans l’information par rapport à la crise dans le
sud-est de l’Ukraine, nous avons décidé de ne pas envenimer la situation
à la conférence et, à ce stade, nous avons pris la décision de ne pas
inviter nos collègues ukrainiens à l’événement.»
A titre personnel, le sujet m’intéresse, j’ai suivi ce genre de
conférences pendant des années, parce qu’il en émane souvent des
déclarations importantes sur les politiques étrangères et de sécurité.
Cette année, j’étais désireux d’assister à l’ouverture de cette
conférence particulière sur la sécurité. A part le fait qu’elle avait
lieu à un moment où le paysage géopolitique du globe est en train de
changer rapidement, depuis que l’ambassade russe au Canada m’avait
demandé en 2014 si j’étais intéressé à assister à la CMSI IV, j’étais
curieux de voir ce que cette conférence produirait.
Le reste du monde parle: à l’écoute des problèmes de sécurité non euro-atlantiques
La Conférence de Moscou est l’équivalent russe de la Conférence de
Munich sur la sécurité qui se tient à l’hôtel Bayerischer Hof en
Allemagne. Il y a cependant des différences essentielles entre les deux
événements.
Alors que la Conférence sur la sécurité de Munich est organisée
autour de la sécurité euro-atlantique et considère la sécurité globale
du point de vue atlantiste de l’OTAN, la CMSI représente une perspective
mondiale beaucoup plus large et diversifiée. Elle représente les
problèmes de sécurité du reste du monde non euro-atlantique, en
particulier le Moyen-Orient et l’Asie-Pacifique. Mais qui vont de
l’Argentine, de l’Inde et du Vietnam à l’Egypte et à l’Afrique du Sud.
La conférence a réuni à l’hôtel Ukraina tout un éventail de grands et
petits joueurs à la table, dont les voix et les intérêts en matière de
sécurité, d’une manière ou d’une autre, sont par ailleurs sapés et
ignorés à Munich par les dirigeants de l’OTAN et des Etats-Unis.
Le ministre russe de la Défense Sergey Shoigu,
qui a un rang d’officier équivalent à celui d’un général quatre étoiles
dans la plupart des pays de l’OTAN, a ouvert la conférence. Assis près
de Shoigu, le ministre des Affaires étrangères Sergey Lavrov a
aussi pris la parole, et d’autres responsables de haut rang. Tous ont
parlé du bellicisme tous azimuts de Washington, qui a recouru aux
révolutions de couleur, comme l’Euro-Maïdan à Kiev et la Révolution des
roses en Géorgie pour obtenir un changement de régime. Shoigu a cité le
Venezuela et la région administrative spéciale chinoise de Hong Kong
comme exemples de révolutions de couleur qui ont échoué.
Le ministre des Affaires étrangères Lavrov a rappelé que les
possibilités d’un dangereux conflit mondial allaient croissant en raison
de l’absence de préoccupation, de la part des Etats-Unis et de l’OTAN,
pour la sécurité des autres et l’absence de dialogue constructif. Dans
son argumentation, Lavrov a cité le président américain Franklin
Roosevelt, qui a dit:
«Il n’y a pas de juste milieu ici. Nous aurons à prendre la
responsabilité de la collaboration mondiale, ou nous aurons à porter la
responsabilité d’un autre conflit mondial.»
«Je crois qu’ils ont formulé l’une des principales leçons du
conflit mondial le plus dévastateur de l’Histoire: il est seulement
possible de relever les défis communs et de préserver la paix par des
efforts collectifs, basés sur le respect des intérêts légitimes de tous
les partenaires » , a-t-il expliqué à propos de ce que les dirigeants mondiaux avaient appris de la Seconde Guerre mondiale.
Shoigu a eu plus de dix réunions bilatérales avec les différents
ministres et responsables de la Défense qui sont venus à Moscou pour la
CMSI. Lors d’une réunion avec le ministre serbe de la Défense Bratislav
Gasic, Shoigu a dit que Moscou considère Belgrade comme un partenaire fiable en termes de coopération militaire.
De g. à dr.: Sergei Lavrov, ministre des Affaires étrangères,
Sergei Shoigu, ministre de la Défense, Nikolai Patrushev, secrétaire au
Conseil de sécurité et Valery Gerasimov, chef de l’état-major général,
participant à la 4e Conférence de Moscou sur la sécurité (RIA Novosti /
Iliya Pitalev)
Une coalition sino-russo-iranienne: le cauchemar de Washington
Le mythe que la Russie est isolée sur le plan international a de
nouveau été démoli pendant la conférence, qui a aussi débouché sur
quelques annonces importantes.
Le ministre kazakh de la Défense Imangali Tasmagambetov et Shoigu ont
annoncé que la mise en œuvre d’un système de défense aérienne commun
entre le Kazakhstan et la Russie a commencé. Cela n’indique pas
seulement l’intégration de l’espace aérien de l’Organisation du traité
de sécurité collective, cela définit aussi une tendance. Cela a été le
prélude à d’autres annonces contre le bouclier de défense antimissile de
l’OTAN.
La déclaration la plus vigoureuse est venue du ministre iranien de la Défense Hossein Dehghan. Le brigadier-général Dehghan a
dit que l’Iran voulait que la Chine, l’Inde et la Russie s’unissent
pour s’opposer conjointement à l’expansion à l’est de l’OTAN et à la
menace à leur sécurité collective que constitue le projet de bouclier
antimissile de l’Alliance.
Lors d’une réunion avec le ministre chinois des Affaires étrangères
Chang Wanquan, Shoigu a souligné que les liens militaires de Moscou avec
Beijing étaient sa «priorité absolue». Dans
une autre rencontre bilatérale, les gros bonnets de la défense iraniens
et russes ont confirmé que leur coopération sera une des pierres
angulaires d’un nouvel ordre multipolaire et que Moscou et Téhéran étaient en harmonie quant à leur approche stratégique des Etats-Unis.
Après la rencontre de Hossein Dehghan et la
délégation iranienne avec leurs homologues russes, il a été annoncé
qu’un sommet tripartite se tiendrait entre Beijing, Moscou et Téhéran.
L’idée a été avalisée ensuite par la délégation chinoise.
Le contexte géopolitique change et il n’est pas favorable aux intérêts états-uniens. Non seulement l’Union économique eurasienne a
été formée par l’Arménie, la Biélorussie, le Kazakhstan et la Russie au
cœur post-soviétique de l’Eurasie, mais Beijing, Moscou et Téhéran –
la Triple entente eurasienne – sont entrés dans un long processus de rapprochement politique, stratégique, économique, diplomatique et militaire.
L’harmonie et l’intégration eurasiennes contestent la position des Etats-Unis sur leur perchoir occidental et leur statut de tête de pont en Europe, et même incitent les alliés des Etats-Unis à agir de manière plus indépendante. C’est l’un des thèmes centraux examinés dans mon livre The Globalization of NATO [La mondialisation de l’OTAN].
L’ancien grand ponte états-unien de la sécurité Zbigniew Brzezinski a
mis en garde les élites américaines contre la formation d’une coalition
eurasienne «qui pourrait éventuellement chercher à contester la primauté de l’Amérique».Selon Brzezinski, une telle alliance eurasienne pourrait naître d’une «coalition sino-russo-iranienne» avec Beijing pour centre.
«Pour les stratèges chinois, face à la coalition trilatérale de
l’Amérique, de l’Europe et du Japon, la riposte géopolitique la plus
efficace pourrait bien être de tenter et de façonner une triple alliance
qui leur soit propre, liant la Chine à l’Iran dans la région golfe
Persique/Moyen-Orient et avec la Russie dans la région de l’ancienne
Union soviétique», avertit Brzezinski.
«Dans l’évaluation des futures options de la Chine, il faut aussi
considérer la possibilité qu’une Chine florissante économiquement et
confiante en elle politiquement – mais qui se sent exclue du système
mondial et qui décide de devenir à la fois l’avocat et le leader des
Etats démunis dans le monde – décide d’opposer non seulement une
doctrine claire mais aussi un puissant défi géopolitique au monde
trilatéral dominant», explique-t-il.
C’est plus ou moins la piste que les Chinois sont en train de suivre. Le ministre Wanquan a carrément dit à la CMSI qu’un ordre mondial équitable était nécessaire.
La menace pour les Etats-Unis est qu’une coalition sino-russo-iranienne puisse, selon les propres mots de Brzezinski, «être un aimant puissant pour les autres Etats mécontents du statu quo».
Un soldat pendant un exercice impliquant les systèmes de missiles
sol-air S-300/SA sur le terrain d’entraînement d’Ashuluk, dans la
région d’Astrakhan (RIA Novosti / Pavel Lisitsyn)
Contrer le bouclier anti-missile des Etats-Unis et de l’Otan en Eurasie
Washington érige un nouveau Rideau de fer autour
de la Chine, de l’Iran, de la Russie et de leurs alliés au moyen de
l’infrastructure de missiles des Etats-Unis et de l’OTAN.
L’objectif du Pentagone est de neutraliser toutes les ripostes
défensives de la Russie et des autres puissances eurasiennes à une
attaque de missiles balistiques US, qui pourrait inclure une première
frappe nucléaire. Washington ne veut pas permettre à la Russie ou à
d’autres d’être capables d’une seconde frappe ou, en d’autres termes, ne
veut pas permettre à la Russie ou à d’autres d’être en mesure de
riposter à une attaque par le Pentagone.
En 2011, il a été rapporté que le vice-Premier ministre Dmitri
Rogozine, qui était alors envoyé de Moscou auprès de l’OTAN, se rendrait
à Téhéran pour parler du projet de bouclier antimissile de l’Otan.
Divers articles ont été publiés, y compris par le Tehran Times,
affirmant que les gouvernements de Russie, d’Iran et de Chine
projetaient de créer un bouclier antimissile commun pour contrer les
Etats-Unis et l’OTAN. Rogozine, toutefois, a réfuté ces articles. Il a
dit que cette défense antimissile était discutée entre le Kremlin et ses
alliés militaires dans l’Organisation du traité de sécurité collective
(OTSC).
L’idée de coopération dans la défense entre la Chine, l’Iran et la
Russie, contre le bouclier antimissile de l’OTAN est restée
d’actualité dès 2011. Depuis lors, l’Iran s’est rapproché pour devenir
un observateur dans
l’OTSC, comme l’Afghanistan et la Serbie. Beijing, Moscou et Téhéran se
sont rapprochés aussi en raison de problèmes comme la Syrie,
l’Euro-Maïdan et le pivot vers l’Asie du Pentagone. L’appel de
Deghan à une approche collective par la Chine, l’Inde, l’Iran et la
Russie contre le bouclier antimissile et l’expansion de l’Otan, couplé
aux annonces faites à la CMSI sur des pourparlers militaires tripartites
entre la Chine, l’Iran et la Russie, vont aussi dans ce sens.
Les systèmes de défense aérienne russes S-300 et S-400 sont en cours
de déploiement dans toute l’Eurasie, depuis l’Arménie et la Biélorussie
jusqu’au Kamchatka, dans le cadre d’une contre-manœuvre au nouveau Rideau de fer. Ces
systèmes de défense aérienne rendent beaucoup plus difficiles les
objectifs de Washington de neutraliser toute possibilité de réaction ou
de seconde frappe.
Même les responsables de l’OTAN et le Pentagone, qui se sont référés aux S-300 comme le système SA-20, l’admettent. « Nous
l’avons étudié nous sommes formés pour le contrer depuis des années.
Nous n’en avons pas peur, mais nous respectons le S-300 pour ce qu’il
est: un système de missiles très mobile, précis et mortel », a écrit le colonel de l’US Air Force Clint Hinote pour le Conseil des relations étrangères basé à Washington.
Bien qu’il y ait eu des spéculations sur le fait que la vente des
systèmes S-300 à l’Iran serait le point de départ d’un pactole provenant
de Téhéran dû aux ventes internationales d’armes,
résultat des négociations de Lausanne, et que Moscou cherche à avoir un
avantage concurrentiel dans la réouverture du marché iranien, en
réalité la situation et les motivations sont très différentes. Même si
Téhéran achète différentes quantités de matériel militaire à la Russie
et à d’autres sources étrangères, il a une politique d’autosuffisance
militaire et fabrique principalement ses propres armes. Toute une série
de matériel militaire – allant des chars d’assaut, missiles, avions de
combat, détecteurs de radar, fusils et drones aux hélicoptères,
torpilles, obus de mortier, navires de guerre et sous-marins – est
fabriqué à l’intérieur de l’Iran. L’armée iranienne soutient même que
leur système de défense aérienne Bavar-373 est plus ou moins l’équivalent du S-300.
La livraison par Moscou du paquet de S-300 à Téhéran est plus qu’une
simple affaire commerciale sans prétention. Elle est destinée à sceller
la coopération militaire russo-iranienne et à renforcer la coopération
eurasienne contre l’encerclement du bouclier anti-missiles de
Washington. C’est un pas de plus dans la création d’un réseau de défense
aérienne eurasienne contre la menace que font peser les missiles des
Etats-Unis et de l’OTAN sur des pays qui osent ne pas s’agenouiller
devant Washington.
Article original : http://rt.com/op-edge/252469-moscow-conference-international-security-nato/, 23 avril 2015
Did a Chinese-Russian-Iranian coalition opposing NATO debut in Moscow?
Traduit de l’anglais par Diane Gilliard pour Arrêt sur Info.
Mahdi Darius Nazemroaya est sociologue, un auteur primé et un analyste géopolitique.
GEOPOLITICO
Η Ινδία κατασκευάζει το πρώτο δικό της τρένο υψηλής ταχύτητας – Θα κινείται με 249 χλμ./ώρα και θα μεταφέρει 557 επιβάτες
Ένα σημαντικό βήμα προς την τεχνολογική και βιομηχανική της αυτονομία πραγματοποιεί η Ινδία, καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η κατασκευή του πρώτου εγχώριας παραγωγής τρένου υψηλής ταχύτητας (bullet train). Το νέο τρένο κατασκευάζεται στην Μπενγκαλούρου από την κρατική εταιρεία BEML και προορίζεται να εξυπηρετήσει τη σιδηροδρομική σύνδεση Μουμπάι–Αχμενταμπάντ, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για τις μεταφορές της χώρας.
Η Ινδία επιταχύνει την προσπάθεια ανάπτυξης εγχώριας τεχνολογίας στις σιδηροδρομικές μεταφορές, επενδύοντας στην κατασκευή συρμών που θα μπορούν να κινούνται με ταχύτητες συγκρίσιμες με εκείνες των σύγχρονων δικτύων υψηλής ταχύτητας.
Σύμφωνα με το ινδικό υπουργείο Σιδηροδρόμων, το νέο τρένο, γνωστό ως B28, σχεδιάστηκε ειδικά για τις συνθήκες της χώρας, συνδυάζοντας προηγμένα τεχνολογικά συστήματα, ενεργειακή αποδοτικότητα, ασφάλεια και υψηλά επίπεδα άνεσης για τους επιβάτες.
Ο υπουργός Σιδηροδρόμων της Ινδίας, Ασουίνι Βαϊσνάου, επισκέφθηκε τις εγκαταστάσεις της BEML στην Μπενγκαλούρου, προκειμένου να επιθεωρήσει την πρόοδο των εργασιών κατασκευής.
Ταχύτητα 249 χλμ./ώρα και δυνατότητα μεταφοράς 557 επιβατών
Το νέο τρένο θα αποτελείται από οκτώ βαγόνια, συνολικού μήκους περίπου 202 μέτρων. Η μέγιστη ταχύτητα κατά τη διάρκεια των δοκιμών θα φτάνει τα 280 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ η προβλεπόμενη επιχειρησιακή ταχύτητα θα ανέρχεται στα 249 χιλιόμετρα την ώρα.
Η μεταφορική του ικανότητα θα φτάνει τους 557 επιβάτες, με ειδικά διαμορφωμένους χώρους για άτομα με αναπηρία ή περιορισμένη κινητικότητα.
Η σύνθεση θα περιλαμβάνει τέσσερα κινητήρια και τέσσερα μη κινητήρια βαγόνια. Επτά από αυτά θα διαθέτουν καθίσματα οικονομικής θέσης, σε διάταξη 3+2, ενώ το όγδοο θα προσφέρει υπηρεσίες ανώτερης κατηγορίας, με διάταξη καθισμάτων 2+2.
Παράλληλα, έχει προβλεφθεί η δυνατότητα σύνδεσης δύο οκταβάγονων συρμών, δημιουργώντας έναν μεγαλύτερο συρμό 16 βαγονιών, ώστε να καλύπτονται μελλοντικές ανάγκες αυξημένης επιβατικής κίνησης.
Στα δύο άκρα του τρένου θα υπάρχουν καμπίνες μηχανοδηγού με έξυπνα συστήματα ελέγχου, τα οποία θα επιτρέπουν την αποτελεσματικότερη επικοινωνία με το κέντρο διαχείρισης της κυκλοφορίας.
🚄 The Making of Bharat’s First Bullet Train
📍BEML Factory, Bengaluru#Bharat_BulletTrain https://t.co/L3WhfXMXfG
— Ashwini Vaishnaw (@AshwiniVaishnaw) November 1, 2026
Σύγχρονες ανέσεις και ιδιαίτερη μέριμνα για την προσβασιμότητα
Ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί στον εσωτερικό σχεδιασμό των βαγονιών, με εργονομικά καθίσματα προσαρμοσμένα στα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά του ινδικού πληθυσμού.
Οι επιβάτες θα έχουν στη διάθεσή τους φωτισμό LED, ειδικούς χώρους αποσκευών, πρίζες για φορητούς υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα, καθώς και μεγάλα παράθυρα που θα προσφέρουν ανεμπόδιστη θέα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.
Το τρένο θα διαθέτει επίσης σύστημα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας μέσω Wi-Fi, ψηφιακές οθόνες LCD με πληροφορίες στα αγγλικά, στα χίντι και σε περιφερειακές γλώσσες της Ινδίας, καθώς και αυτόματα συστήματα ανακοινώσεων.
Για την εξυπηρέτηση των ατόμων με αναπηρία προβλέπονται ειδικές θύρες, προσβάσιμοι χώροι υγιεινής, σήμανση Braille και αναδιπλούμενα σκαλοπάτια που θα περιορίζουν το κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας.
Η είσοδος στο τρένο θα γίνεται σε επίπεδο αντίστοιχο με εκείνο της αποβάθρας, διευκολύνοντας την επιβίβαση και την αποβίβαση.
Προηγμένη αεροδυναμική και εξοικονόμηση ενέργειας
Σημαντικό μέρος της ανάπτυξης του νέου συρμού αφορά την αεροδυναμική του σχεδίαση, προκειμένου να περιορίζονται η αντίσταση του αέρα, οι κραδασμοί και ο θόρυβος κατά την κίνηση με υψηλές ταχύτητες.
Οι Ινδοί μηχανικοί αξιοποίησαν προσομοιώσεις υπολογιστικής ρευστοδυναμικής (CFD), ώστε να βελτιστοποιήσουν το σχήμα της εμπρόσθιας επιφάνειας και του αμαξώματος.
Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στη συμπεριφορά του συρμού κατά τη διέλευση από σήραγγες, όπου οι μεταβολές της πίεσης μπορούν να δημιουργήσουν ισχυρά ηχητικά φαινόμενα και να επηρεάσουν την άνεση των επιβατών.
Ειδικά αεροδυναμικά καλύμματα, ηχομονωτικά υλικά και συστήματα περιορισμού των κραδασμών έχουν ενσωματωθεί στη σχεδίαση.
Κάθε βαγόνι θα διαθέτει δύο μονάδες θέρμανσης, εξαερισμού και κλιματισμού, για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας και της υγρασίας.
Στον τομέα της ηλεκτροκίνησης, το τρένο θα χρησιμοποιεί μονοφασικό σύστημα εναλλασσόμενου ρεύματος 25 kV και 50 Hz. Θα διαθέτει επίσης τεχνολογία αναγεννητικής πέδησης, μέσω της οποίας μέρος της ενέργειας που παράγεται κατά το φρενάρισμα θα επιστρέφει στο ηλεκτρικό σύστημα.
Οι δοκιμές αντοχής και το επόμενο στάδιο
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Business Standard την 1η Νοεμβρίου, το αμάξωμα του B28 βρισκόταν στα τελικά στάδια δοκιμών μηχανικής αντοχής.
Πρόκειται για δοκιμές στις οποίες η κατασκευή υποβάλλεται σε ελεγχόμενες δυνάμεις συμπίεσης και εφελκυσμού, ώστε να αξιολογηθούν η αντοχή, η ακαμψία και η δομική της σταθερότητα.
Όπως εξήγησε ο Ινδός υπουργός Σιδηροδρόμων, μετά την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας θα ακολουθήσει η εγκατάσταση των συστημάτων πρόωσης και η πραγματοποίηση δοκιμών σε ακραίες κλιματικές συνθήκες, με υψηλές θερμοκρασίες, ψύχος, βροχή και σκόνη.
Οι συγκεκριμένες διαδικασίες αποτελούν κρίσιμο στάδιο πριν από την ολοκλήρωση και πιστοποίηση του νέου συρμού.
Η σύνδεση Μουμπάι–Αχμενταμπάντ και η στρατηγική της Ινδίας
Το πρώτο εγχώριας κατασκευής bullet train προορίζεται για τη γραμμή υψηλής ταχύτητας που θα συνδέει τη Μουμπάι, το σημαντικότερο χρηματοοικονομικό κέντρο της Ινδίας, με το Αχμενταμπάντ, στην πολιτεία Γκουτζαράτ.
Το έργο αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες επενδύσεις της χώρας στον εκσυγχρονισμό των σιδηροδρομικών υποδομών.
Η ανάπτυξη του B28 εντάσσεται στην ευρύτερη προσπάθεια της Ινδίας να ενισχύσει την εγχώρια βιομηχανία και να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτονομία στην παραγωγή προηγμένων σιδηροδρομικών συστημάτων.
Παράλληλα, η χώρα συνεχίζει τη συνεργασία της με την Ιαπωνία για την ανάπτυξη της γραμμής Μουμπάι–Αχμενταμπάντ και την αξιοποίηση τεχνολογίας υψηλής ταχύτητας.
Οι ινδικοί συρμοί B28, με σχεδιαζόμενη επιχειρησιακή ταχύτητα 249 χλμ./ώρα, θα είναι βραδύτεροι από τους ιαπωνικούς συρμούς Shinkansen που προβλέπεται να αποκτηθούν για το ίδιο πρόγραμμα.
Ωστόσο, η σημασία του εγχειρήματος δεν περιορίζεται στην ταχύτητα. Η κατασκευή ενός τέτοιου συρμού από εγχώρια βιομηχανία δημιουργεί τεχνογνωσία και παραγωγικές δυνατότητες σε έναν απαιτητικό τεχνολογικά τομέα.
Για το Νέο Δελχί, η ανάπτυξη του πρώτου ινδικού bullet train αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης βιομηχανικής στρατηγικής που επιδιώκει να περιορίσει την εξάρτηση από εισαγόμενες τεχνολογίες και να ενισχύσει τη θέση της χώρας στον διεθνή ανταγωνισμό προηγμένων μεταφορικών συστημάτων.
Διεθνή
Ρώσοι που φοβούνται νέα επιστράτευση κατακλύζουν τη Γεωργία και την Αρμενία – Εκτινάχθηκαν τα ενοίκια
Η πίεση στη ζήτηση είναι εντονότερη στην Αρμενία, όπου οι Ρώσοι – αλλά και Αρμένιοι που ζούσαν στη Ρωσία και προσπαθούν να αποφύγουν την επιστράτευση – συγκεντρώνονται κυρίως στο Γερεβάν.
Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ
Οι Ρώσοι ανεβάζουν τις τιμές ενοικίων στην Αρμενία
gr.euronews.com – Irina Sheludkova
Διεθνή
Γερμανία: Κυβερνοεπιθέσεις σε σούπερ μάρκετ
Άδεια ράφια σε σούπερ μάρκετ στο Βέλγιο και τη Σουηδία, και τώρα και στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Τις τελευταίες ημέρες, υπάρχουν υποψίες ότι χάκερ απέκτησαν πρόσβαση στα συστήματα ψύξης αλυσίδων σούπερ μάρκετ και τα χάκαραν με τέτοιο τρόπο που κατέστρεψαν τρόφιμα.
Το σούπερ μάρκετ CAP στο Βούπερταλ έγραψε στο Facebook τη Δευτέρα το απόγευμα: «Δυστυχώς, μια απόπειρα εξωτερικής πρόσβασης το Σαββατοκύριακο προκάλεσε υπερβολική ζέστη στους καταψύκτες και τις ψυκτικές μονάδες μας σήμερα το πρωί». Το κατάστημα πρέπει να πετάξει όλα τα τρόφιμα που χρειάζονται ψύξη.
Ένα άλλο υποκατάστημα της ίδιας αλυσίδας στο Volmarstein, μια περιοχή του Wetter (Ruhr), ανέφερε επίσης βλάβες στο σύστημα ψύξης το Σαββατοκύριακο. Μια παρόμοια αναφορά προήλθε από ένα σούπερ μάρκετ Rewe στο Raesfeld στην περιοχή Münsterland. Αυτό το σούπερ μάρκετ επιβεβαίωσε στο WDR ότι επρόκειτο για κυβερνοεπίθεση. Δεν είναι ακόμη σαφές πόσα σούπερ μάρκετ στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία επηρεάζονται ή ποια είναι η έκταση της ζημιάς.
Σειρά κυβερνοεπιθέσεων για πρώτη φορά στο Βέλγιο και τη Σουηδία
Από την Κυριακή, έχουν δεχθεί επιθέσεις συστήματα ψύξης, κυρίως στο Βέλγιο και τη Σουηδία. Σύμφωνα με βελγικά πρακτορεία ειδήσεων, επηρεάζονται οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ Delhaize, Carrefour και SPAR, όπως και τα καταστήματα ICA και Coop στη Σουηδία. Το κατά πόσον αυτές οι επιθέσεις σχετίζονται με εκείνες στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία είναι ακόμη ασαφές – όπως και το ερώτημα ποιος κρύβεται πίσω από αυτές. Παρόμοιες επιθέσεις σημειώθηκαν στη Γαλλία τον Οκτώβριο. Τον Οκτώβριο, οι ειδικοί είχαν ήδη προειδοποιήσει για τέτοιες επιθέσεις στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Εκείνη την εποχή, ένα κύμα επιθέσεων σάρωνε ήδη τη Γαλλία. Σε εκατοντάδες καταστήματα σούπερ μάρκετ διαφόρων αλυσίδων, οι χάκερ αύξησαν δραστικά τη θερμοκρασία των συστημάτων ψύξης.
Το αποτέλεσμα: αλλοιωμένα τρόφιμα και πυρκαγιές σε ορισμένα καταστήματα.
Τουρκία: Το 53,5% σε δημοσκόπηση βλέπει θετικά το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο
Το «τουρκολιβυκό μνημόνιο» αποτελεί ένα από τα βασικά ζητήματα διαφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς η Αθήνα...
Ισραήλ: Οι Άραβες κρατούν το κλειδί της εξουσίας – Ο Άιζενκοτ συγκεντρώνει 67 έδρες, αλλά ο Νετανιάχου δεν έχει τελειώσει
Πολιτικό θρίλερ στο Ισραήλ μετά τις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου. Τα δύο αραβικά κόμματα, με συνολικά 19 έδρες, αποφάσισαν να...
Κάλλας σε Φαραντούρη για Χριστιανούς Συρίας: Ναι σε διερεύνηση και λογοδόσια για τις διώξεις
Ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ σε γραπτή ερώτησή του προς την Ύπατη Εκπρόσωπο είχε ζητήσει δεσμεύσεις για την προστασία των ανθρωπίνων...
Η απαγόρευση του ρωσικού φυσικού αερίου από την Ευρώπη σταματά στα σύνορά της! Η Ελλάδα πρέπει να καλύψει το κενό.
Ο αξιόπιστος εφοδιασμός με φυσικό αέριο προς τον Βορρά θα αποδυνάμωνε τη ρωσική επιρροή, θα περιόριζε την εξάρτηση από τη...
Η πίεση στον Τραμπ, το ανοιχτό μέτωπο του Ιράν και οι προκλήσεις για Ελλάδα και Κύπρο
Ο Σάββας Καλεντερίδης αναλύει τις εξελίξεις μετά τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές και εξετάζει τι μπορούν να σημαίνουν για τον Ντόναλντ...
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
GEOPOLITICO3 μήνες πρινΙνδός στρατηγός προειδοποιεί τον Ερντογάν: «Θα κάνουμε κομμάτια κάθε τουρκική αρμάδα που θα σπεύσει να βοηθήσει το Πακιστάν»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΣύμβαση ΟΗΕ της Βαρκελώνης: “Άγκυρα, έχεις υπογράψει”! “Αθήνα για ποιον λόγο σιωπάς”;
-
Πολιτική3 μήνες πρινΣΟΚ στη Λέσβο! Τούρκοι τουρίστες έβαλαν στο νησί αυτοκίνητο με εικόνα του σφαγέα Κεμάλ στο παρμπρίζ