Ιστορία - Πολιτισμός
Έξι Πρόεδροι με άλλοθι τη μεγαλύτερη ΑΠΑΤΗ για τη απαρτχάιντ ΔΔΟ
γράφει η Φανούλα Αργυρού*
Με άρθρα μου στη «Σημερινή» από το 2015 ξεσκέπασα την μεγαλύτερη ΑΠΑΤΗ στο Κυπριακό: Δεν υπήρξαν επικαλούμενες «Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου» 1977/79. Στις 12 Φεβρουαρίου 1977 στη συνεδρία που έλαβε χώρα στη Λευκωσία προεδρεύοντος του τότε ΓΓ του ΟΗΕ Κούλτ Βάλτχαιμ οι Μακάριος και Ντενκτάς συνεννοήθηκαν για 4 κατευθυντήριες γραμμές ως οδηγίες προς τους διαπραγματευτές για επανέναρξη του ενδο-κοινοτικού διαλόγου. Αυτές κρατήθηκαν στα πρακτικά της συνεδρίας από τον ΟΗΕ.
Αλλά ενσυνείδητα και σταδιακά σκόπιμα αναβαθμίστηκαν σε ένα μεγάλο ψέμα, μια απάτη, από τους υποστηρικτές και προωθητές της βρετανο-τουρκικής απαρτχάιντ Δικοινοτικής, Διζωνικής Ομοσπονδίας (από το 1956). Οι 4 κατευθυντήριες γραμμές ανακοινώθηκαν ως ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΘΕΝΤΑ και όχι «Συμφωνίες» τόσο από την Κυπριακή Κυβέρνηση όσο και τον ΟΗΕ και στη Βουλή των Κοινοτήτων στο Λονδίνο!
Ήταν με έκπληξη που 4 χρόνια αργότερα, ξεπρόβαλε ευαισθητοποιημένο ένα άτομο και με δική του μελέτη να γράψει. ΄Ηταν ο πρώην βουλευτής κ. Νίκος Κουτσού, βλέπε «Σημερινή» 19 Δεκεμβρίου 2019 με τίτλο « Η ερμηνεία του κειμένου των κατευθυντηρίων γραμμών της 12ης Φεβρουαρίου – Η μεγαλύτερη ιστορική διαστρέβλωση στην πορεία του Κυπριακού».
Έγραψε μεταξύ άλλων: « Μέχρι σήμερα υπάρχουν τρεις εκδοχές. Μια ότι πρόκειται για πρακτικά, τα οποία μάλιστα δεν φέρουν υπογραφές, η άλλη για ανακοινωθέν και η τρίτη ότι πρόκειται για συμφωνία. Ενώ στην αρχή λέχθηκε ότι δεν φέρουν την υπογραφή του Μακαρίου, στη συνέχεια λέχθηκε ότι ούτε του Ντενκτάς υπάρχει υπογραφή, ούτε κάποιου άλλου. Απ’ ό,τι γνωρίζω, ούτε στο Εθνικό Συμβούλιο, ούτε δημόσια παρουσιάστηκε ποτέ τέτοια συμφωνία ή έγγραφο…. Άρα, αν υπάρχει, μπορεί κάθε στιγμή να δημοσιευθεί. Κατά την άποψή μου δεν υπάρχει, άρα δεν πρέπει να νιώθουμε δεσμευμένοι από μίαν ανύπαρκτη συμφωνία …»


Ο κ. Νίκος Κουτσού επανήλθε στο θέμα και στις 8 Οκτωβρίου 2024 στον «Φιλελεύθερο» με τίτλο «Νόμος μας η αλήθεια – Οι εσωτερικές συγχύσεις και οι επιπτώσεις» στο οποίο έγραψε μεταξύ άλλων και πάλι:
«…Χαρακτηρίζεται ως συμφωνία ένα κείμενο που δεν υπογράφηκε ποτέ από κανένα και το οποίο μας είπε ο τότε Γ.Γ. του ΟΗΕ κ. Βάλντχαϊμ, σε κείμενο του προς το Σ.Α. (αρ. εισήγησης S12323), ημερ. 22 Απριλίου 1977) ότι αποτελεί “ανακοίνωση» …» https://www.philenews.com/apopsis/paremvaseis-ston-f/article/1515438/nomos-mas-i-alithia-i-esoterikes-sigchisis-ke-i-epiptosis/
Τώρα επανέρχομαι στα δικά μου άρθρα ξεκινώντας από το πρώτο στις 31.8.2015 στη «Σημερινή», στο οποίο έγραψα μεταξύ άλλων.
«Φανερώστε τις υπογραφές αν υπάρχουν
«Τόσο τον Φεβρουάριο του 1977 όσο και τον Μάιο του 1979 δεν υπήρξαν «Συμφωνίες Κορυφής», αλλά «κατευθυντήριες γραμμές». Αυθαίρετα κάποιοι τις έχουν αναγάγει διαχρονικά (σε ικανοποίηση και των ξένων) σε «Συμφωνίες» (με κεφαλαίο Σ για να καλύπτουν τις δικές τους υποχωρήσεις υπέρ των τουρκικών απαιτήσεων. Ακόμα και σε συζητήσεις στη Βουλή των Λόρδων (Westminster), π.χ. 8 Μαρτίου 1978, η αναφορά ήταν για «κατευθυντήριες γραμμές» – guidelines (με μικρό g). Παρ’ όλα ταύτα… παράδειγμα η κατασκευή, «μεταμόρφωση» σε «Συμφωνία» (με κεφαλαίο Σ στην 3η παράγραφο της Κοινής Διακήρυξης Αναστασιάδη/Έρογλου 11 Φεβρουαρίου 2014, όπου επικαλούνται «High Level Agreements/ Υψηλού Επιπέδου Συμφωνίες».
Καλείται, λοιπόν, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και το Υπουργείο Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας να δημοσιοποιήσουν στον λαό, αν υπάρχουν τέτοιες επικαλούμενες «Συμφωνίες» (με κεφαλαίο Σ) με τις υπογραφές του τότε μ. Προέδρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και Τουρκοκύπριου ηγέτη μ. Ραούφ Ντενκτάς αφενός και μ. Προέδρου Σπύρου Κυπριανού αφενός και Τουρκοκύπριου ηγέτη μ. Ραούφ Ντενκτάς αφετέρου. Ακόμα παραπέμπω, εκτός των ξένων εγγράφων που αναφέρονται σε «κατευθυντήριες γραμμές» και όχι «συμφωνία», στο βιβλιάριο του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας, που εξεδόθη τον Μάρτιο του 1977 στη Λευκωσία, καλύπτοντας τις ενδοκοινοτικές συνομιλίες στη Βιέννη μεταξύ 31 Μαρτίου – 7 Απριλίου 1977, στη δεύτερη σελίδα του οποίου τονίζεται: «Στις 12 Φεβρουαρίου 1977, σε συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη, κ. Ραούφ Ντενκτάς στη Λευκωσία, εν τη παρουσία του Γ.Γ. του ΟΗΕ κ. Κουρτ Βάλτχαιμ, συμφωνήθηκαν οι ακόλουθες κατευθυντήριες γραμμές για την επανέναρξη των συνομιλιών…
Η νομική πρόκληση
Όμως, έστω και να υποθέσει ένας ότι το κείμενο των «κατευθυντήριων» εκείνων «γραμμών» συνιστούσε «συμφωνία» ή νομικό έγγραφο από το 1977 ή το 1979 αντίστοιχα, είναι ξεπερασμένα, γιατί αντιβαίνουν στα όσα βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέλος της οποίας είναι η Κυπριακή Δημοκρατία, και άρα άκυρα! Απλώς γιατί οι νόμοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπερισχύουν όλων των εσωτερικών νόμων της κάθε χώρας-μέλους, οι οποίοι αντίκεινται στο Δίκαιο της ΕΕ. Αυτό εντοπίστηκε και καταγράφτηκε πριν από χρόνια από τον Βρετανό αρχιδικαστή Lord Denning MR σε σχέση με τη Συνθήκη της Ρώμης (βλέπε ομιλία στις 24 Ιουνίου 2010 στο Gray’s Inn στο Λονδίνο από τον Λόρδο Neuberger of Abbotsbury, τον τότε Master of the Rolls, με τίτλο «The incoming tide: The civil law, the common law, referees and advocates»). Εδώ έγκειται και η επιμονή του κ. Μουσταφά Ακιντζί, ο οποίος θέλει η όποια διευθέτηση του Κυπριακού να κατοχυρώνεται από το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, ούτως ώστε να αποφύγει τον κίνδυνο μελλοντικής νομικής πρόκλησης…»
Πού είναι οι συμφωνίες; 31.8.2015
https://simerini.sigmalive.com/article/2015/8/31/pou-einai-oi-sumphonies/

Στις 16 Οκτωβρίου 2015 έγραψα:
«…Δεν υπήρξαν είτε «Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου» είτε «Χαμηλού Επιπέδου», αλλά ένα πρακτικό, το οποίο αναγορεύθηκε σε «Συμφωνία Κορυφής», για να δικαιολογηθούν όλες οι υποχωρήσεις της ε/κ πλευράς.
Στις 14 Φεβρουαρίου 1977, δύο μέρες μετά τη συνάντηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, ως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, και του Τουρκοκύπριου ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς στη Λευκωσία, εν τη παρουσία του τότε Γ.Γ. του ΟΗΕ Κουρτ Βάλντχαϊμ, ο τότε Βρετανός Ύπατος Αρμοστής, αφού είδε τον Βάλντχαϊμ και εξασφάλισε από πρώτο χέρι το τι έλαβε χώρα, έστειλε ενημερωτικό τηλεγράφημα στο Φόρεϊν Όφις, τονίζοντας ότι ΣΤΑ ΚΡΑΤΗΘΕΝΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ από ΤΑ ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ, καταγράφτηκαν οι λεπτομέρειες της συζήτησης και οι οδηγίες (instructions) προς τους διαπραγματευτές (to the negotiators) των δύο πλευρών ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΝ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ (δηλαδή το πρακτικό). Δηλαδή, από κρατηθέντα πρακτικά, σκόπιμα και ενσυνείδητα κάποιοι τα ανήγαγαν ψευδώς, παραπλανητικά, διαστρεβλωτικά σε «Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου», για να ξεγελούν τον λαό και να καταπατούν τα συμφέροντα της πατρίδας μας.
Έγραψε ο ́Υπατος Αρμοστής μεταξύ άλλων ξεκαθαρίζοντας:
« … The agreed instructions to the negotiators had been worked out painstakingly and word by word – Waldheim clearly considered this the major achievement of the meeting… No document had been signed, but the minutes of the meeting, taken by the UN, included the points on the basis of which the negotiators would work. It had been agreed in principle that Cyprus would be federal, unitary, bicommunal, independent and non-aligned…»
(… Οι οδηγίες που συμφωνήθηκαν προς τους διαπραγματευτές ήταν σκληρή δουλειά λέξη προς λέξη – την οποία ο Βάλντχαϊμ θεωρεί κύριο επίτευγμα της συνάντησης… Κανένα έγγραφο δεν υπογράφτηκε, όμως τα πρακτικά της συνάντησης, που κράτησαν τα Ηνωμένα Έθνη, περιλαμβάνουν τα σημεία στη βάση των οποίων θα δουλέψουν οι διαπραγματευτές. Ως αρχή συμφωνήθηκε η Κύπρος να είναι ομόσπονδη, ενωμένη, δικοινοτική, ανεξάρτητη και αδέσμευτη…).
Έτσι, τα πρακτικά…μεταμορφώθηκαν σε «Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου» ΦΑΝΤΑΣΜΑ!
Με αποκορύφωμα την Κοινή Διακήρυξη της 11ης Φεβρουαρίου 2014… στην οποία με την ενοχή και ανοχή της Γραμματείας του ΟΗΕ- γίνεται αναφορά σε ανύπαρκτες «Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου». Όμως, εδώ δημιουργήθηκε πλέον ένα σοβαρότατο πρόβλημα. Γιατί, όταν αναφέρει ότι «η διευθέτηση (του Κυπριακού) θα βασίζεται σε μια δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, όπως καταγράφηκε στα σχετικά Ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και των Συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου» ενόψει της πραγματικότητας, ότι ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΝ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ, ΟΥΤΕ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ, ούτε αναφορά σε Διζωνική στο πρακτικό εκείνο που κράτησαν τα Ηνωμένα Έθνη, η Διακήρυξη εκείνη δεν αξίζει ούτε το χαρτί πάνω στο οποίο γράφτηκε…»
Φάντασμα οι «Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου» 16.10.2015
https://simerini.sigmalive.com/article/2015/10/16/phantasma-oi-sumphonies-upselou-epipedou/

Στις 30 Οκτωβρίου 2015 έγραψα:
«…Τα ψέματα της ΔΔΟ…Στις 25 Αυγούστου 2015, ο Πρόεδρος Ν. Αναστασιάδης είπε: «Επιτέλους κάποιες των αποφάσεων, κάποιες των Συμφωνιών Κορυφής, που οι ηγέτες μας τις υπέγραψαν, θα πρέπει να μας δεσμεύουν όλους» («Σημερινή», 26.8.2015).
Μα όταν ούτε Συμφωνίες Κορυφής υπήρξαν, ούτε υπογραφές για ποιες τέτοιες, για ποιους ηγέτες που τις υπέγραψαν και που πρέπει να μας δεσμεύουν αναφέρθηκε ο Πρόεδρος ενώπιον των Αποδήμων; Ένας Πρόεδρος δεν επιτρέπεται να ξεστομίζει τέτοιες παραπλανητικές δηλώσεις για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και να επικαλείται Συμφωνίες-φάντασμα και ανύπαρκτες υπογραφές (δηλαδή του 1977/79)…
«Αδήριτος ανάγκη» η εξαπάτηση του λαού 30 Οκτώβριος 2015
http://www.sigmalive.com/simerini/politics/279629/adiritos-anagki-i-eksapatisi-tou-laou
Ολοκληρώνω με τα ακόλουθα ιστορικά γεγονότα.
- Στη συνάντηση που είχε με την μ. Πρωθυπουργό Μάργκαρετ Θάτσερ ο επίσης μ. Πρόεδρος Σπύρος Κυπριανού στα πλαίσια της Διάσκεψης της Κοινοπολιτείας στη Λουσάκα στις 31 Ιουλίου 1979, όταν της ανέφερε ότι ο όρος διζωνικότητα δεν αναφέρεται και δεν χρησιμοποιείται σε κανένα σύνταγμα « η πρωθυπουργός συμφώνησε ότι δεν πρόκειται για όρο που χρησιμοποιείται στο Διεθνές Δίκαιο». Παραθέτω το πρακτικό της συνάντησης.
- Σε έγγραφο με τίτλο « Κύπρος: Η ιδέα της διζωνικότητας» ημερ. 1η Νοεμβρίου 1983, δεκατέσσερις μέρες πριν από τη μονομερή, από τον Ραούφ Ντενκτάς ανακήρυξη του ψευδοκράτους, η κα A. Gillon από το τμήμα έρευνας του Φόρεϊν Όφις σε ερώτηση, αν οι Ελληνοκύπριοι είχαν δεχθεί την έννοια της διζωνικότητας, σε σχέση με την αναφορά του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην πρώτη συνάντηση του νέου γύρου των συνομιλιών στις 9 Αυγούστου 1980, απάντησε με ένα ξεκάθαρο ΟΧΙ. «The answer is no».
Η κα Α. Gillon διέψευσε τον ΓΓ του ΟΗΕ για λανθασμένη δήλωση και εξήγησε πως είχαν τα πράγματα.
- Η Άγκυρα επιβεβαίωσε
Τον Οκτώβριο του 1979 Ο E. Karasapan, του τουρκικού ΥΠΕΞ είπε σε αξιωματούχο της βρετανικής πρεσβείας στην Άγκυρα : «Οι Ελληνοκύπριοι ποτέ δεν θα δεχθούν διζωνικές διευθετήσεις». Τον ρώτησαν κατά πόσο είχαν δεχθεί την αρχή (της διζωνικότητας) στο παρελθόν και ο Karasapan αρνήθηκε και είπε ότι οι Ελληνοκύπριοι το μόνο που είχαν δεχθεί ήταν τον δικοινοτισμό.
- Ο Μακάριος είχε δεχθεί κρυφά από το λαό τη ΔΔΟ από το 1975, όμως ΔΕΝ υπέγραψε τίποτα…
- 649/90
Εξού και το επιστέγασμα της ΑΠΑΤΗΣ. Το ψήφισμα 649/90 επί Γιώργου Βασιλείου δίχως λαϊκή εντολή. Ο τότε αντιπρόσωπος του ΓΓ του ΟΗΕ Gustav Feissel (6.3.1990) αποκάλυψε ότι η βιασύνη για το ψήφισμα 649 ήταν για να διδόταν νομιμότητα (legitimacy) στις κατευθυντήριες γραμμές και έτσι να δέσμευαν αμφότερες τις πλευρές στη διαδικασία λύσης. Με τη προτροπή του Φόρειν ΄Οφις. Το ψήφισμα εκδόθηκε το 1990 όταν αντιπρόσωπος του ΗΒ στον ΟΗΕ ήταν ο Sir Crispin Tickell εμφανίζοντας τη Δι-κοινοτική, Δι-ζωνική Ομοσπονδία για πρώτη φορά σε ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ουσιαστικά συνέτεινε (χάρη στο Γ. Βασιλείου) όπως το Σ.Α. υποστηρίξει ανοικτά τη νεο-αποικιακή μορφή «ομοσπονδίας», που αντικατόπτριζε τις πολιτικές της Τουρκίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Των δύο τελευταίων αποικιακών ηγεμόνων του νησιού. Ο Sir Tickell αντικαταστάθηκε τον ίδιο χρόνο από Sir David Hannay…
Βλέπε εγχειρίδιο « ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΕΡΩΤΑΤΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ», Σελ 8-9. https://online.fliphtml5.com/uzyoe/xbyc/…
Και «Η βιασύνη για το 649/90 – «Νομιμότητα» στις κατευθυντήριες!» Φ.Α
- Στις 24.4.2004 ο λαός με τη ψήφο του την έστειλε στον αγύριστο μαζί με το «Σχέδιο Ανάν» αλλά οι διζωνικοί Πρόεδροι και κομματάρχες αρνούνται να το σεβαστούν.
Άλλα άρθρα Φ.Α.:
Με καθυστέρηση 39 χρόνων η «αποκάλυψη» Γ. Μάτση 17.11.2016
https://simerini.sigmalive.com/article/2016/11/17/me-kathusterese-39-khronon-e-apokalupse-g-matse/
Λύση από μηδενική βάση, από την εισβολή και πέρα 29.11.2016
www.sigmalive.com/simerini/analiseis/383528/lysi-apo-mideniki-vasi-apo-tin-eisvoli-kai-pera
Μια ιστορία παραπλάνησης και ψευδαισθήσεων18.3.2016 και 19.3.2016
https://simerini.sigmalive.com/article/2016/3/19/mia-istoria-paraplaneses-kai-pseudaistheseon/
Πηγές: Βρετανικό Εθνικό Αρχείο, βιβλίο γράφουσας «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019».
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
ΠΗΓΗ: ΣΗΜΕΡΙΝΗ 10/11/2024
GEOPOLITICO
«Ρωμαίων Νόστος»: Ένα ταξίδι στις αλησμόνητες πατρίδες του Πόντου – Το νέο βιβλίο του Μιχάλη Αδαμίδη
Μια λογοτεχνική επιστροφή στις πατρογονικές εστίες, εκεί όπου οι μύθοι συναντούν την ιστορία και οι μνήμες των ξεριζωμένων Ελλήνων παραμένουν ζωντανές. Το ιστορικό μυθιστόρημα «Ρωμαίων Νόστος» του Μιχάλη Αδαμίδη, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ινφογνώμων, αποτελεί έναν φόρο τιμής στον Ποντιακό Ελληνισμό και στις γενιές που κουβάλησαν τον πόνο της προσφυγιάς.
Ένα ταξίδι στην ιστορία, τη μνήμη και την ελληνική παρουσία στον Εύξεινο Πόντο επιχειρεί ο συγγραφέας και ζωγράφος Μιχάλης Αδαμίδης, μέσα από το νέο του ιστορικό μυθιστόρημα με τίτλο «Ρωμαίων Νόστος», το οποίο κυκλοφόρησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2026 από τις Εκδόσεις Ινφογνώμων.
Πρόκειται για ένα έργο που αντλεί την έμπνευσή του από τις οικογενειακές μνήμες του δημιουργού και, κυρίως, από τις αφηγήσεις των γονιών του, οι οποίοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν βίαια την πατρίδα τους, τον Πόντο.
Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αναδύεται ο κόσμος του Εύξεινου Πόντου, μιας περιοχής άρρηκτα συνδεδεμένης με την ελληνική ιστορία, τη μυθολογία, τον πολιτισμό και την περιπέτεια του Ποντιακού Ελληνισμού.
Από τα Δαρδανέλια στη Σινώπη – Ένα ταξίδι στη γη των μύθων
Η αφήγηση μεταφέρει τον αναγνώστη σε ένα θαλασσινό ταξίδι μέσα από τα Δαρδανέλια και την Προποντίδα, με προορισμό τον Εύξεινο Πόντο.
Η θάλασσα, που στην αρχαιότητα χαρακτηριζόταν «Άξεινος» λόγω των κινδύνων και της αφιλόξενης φύσης της, μετατρέπεται στο σκηνικό μιας διαδρομής γεμάτης εικόνες, ήχους και έντονους συμβολισμούς.
Οι ταξιδιώτες διασχίζουν τα παράλια, αντικρίζοντας τις απόκρημνες βουνοπλαγιές, τα πυκνά δάση και τους ορμητικούς ποταμούς που καταλήγουν στη Μαύρη Θάλασσα.
Η περιγραφή του συγγραφέα αποτυπώνει με ιδιαίτερα παραστατικό τρόπο τη στιγμή της άφιξης:
«Η Σινώπη απλωνόταν μπροστά τους! Εδώ άρχιζε ο Πόντος— η γη των μύθων και των ηρώων».
Η Σινώπη, μία από τις ιστορικές ελληνικές πόλεις της Μαύρης Θάλασσας, αποτελεί στην αφήγηση την πύλη εισόδου σε έναν τόπο με βαθιές ρίζες στον ελληνικό πολιτισμό.
Ένα βιβλίο αφιερωμένο σε όσους δεν γύρισαν ποτέ
Πέρα από τη λογοτεχνική του διάσταση, ο «Ρωμαίων Νόστος» έχει για τον δημιουργό του ιδιαίτερη συναισθηματική και οικογενειακή σημασία.
Οι ιστορίες των γονιών του για τη ζωή στον Πόντο και τον βίαιο αποχωρισμό από την πατρογονική γη αποτέλεσαν την αφετηρία για τη συγγραφή του.
Ο Μιχάλης Αδαμίδης επιχειρεί έτσι να διατηρήσει ζωντανές τις μνήμες μιας γενιάς που γνώρισε τον ξεριζωμό και να αποδώσει έναν προσωπικό φόρο τιμής στους προγόνους του.
Η αφιέρωση του έργου αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς δεν περιορίζεται σε εκείνους που κατάφεραν να φτάσουν στην Ελλάδα. Περιλαμβάνει και όσους δεν κατόρθωσαν να πραγματοποιήσουν αυτό το ταξίδι, αλλά και όσους δεν πρόλαβαν να δημιουργήσουν μια νέα ζωή στην ελληνική γη.
Ο τίτλος «Ρωμαίων Νόστος» παραπέμπει στη διαχρονική σχέση των Ελλήνων του Πόντου με τη ρωμαίικη ταυτότητά τους και στην έννοια της επιστροφής, η οποία αποκτά ιδιαίτερο βάρος στην ιστορική εμπειρία του προσφυγικού Ελληνισμού.
Ποιος είναι ο Μιχάλης Αδαμίδης
Ο Μιχάλης Αδαμίδης γεννήθηκε το 1953 στους Γεωργιανούς Βέροιας και μεγάλωσε στην Αθήνα.
Από μικρή ηλικία εκδήλωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις τέχνες και κυρίως για τη ζωγραφική. Σπούδασε σχέδιο και διακόσμηση στη Σχολή Δοξιάδη, ενώ παράλληλα μαθήτευσε δίπλα σε έμπειρους ζωγράφους, αποκτώντας γνώσεις γύρω από τα χρώματα, τα υλικά και τις τεχνικές της ζωγραφικής.
Στη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας συμμετείχε σε πολυάριθμες ομαδικές εκθέσεις. Τον Μάιο του 1997 πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Πνευματικό Κέντρο Παλαιού Φαλήρου.
Παράλληλα εργάστηκε επί είκοσι χρόνια στην αμερικανική αεροπορική εταιρεία TWA.
Με τον «Ρωμαίων Νόστο» στρέφεται στη συγγραφή, έχοντας ως βασικό ερέθισμα τις οικογενειακές αφηγήσεις και την ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης του Ποντιακού Ελληνισμού.
Τα στοιχεία της έκδοσης
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ινφογνώμων και είναι διαθέσιμο στην ελληνική γλώσσα.
| Τίτλος | Ρωμαίων Νόστος |
| Συγγραφέας | Μιχάλης Αδαμίδης |
| Εκδόσεις | Ινφογνώμων |
| Κατηγορία | Ιστορικό μυθιστόρημα |
| Σελίδες | 130 |
| Ημερομηνία κυκλοφορίας | 19 Σεπτεμβρίου 2026 |
| ISBN | 978-618-5970-26-0 |
| Τιμή | 13,50 ευρώ |
Περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα των εκδόσεων, www.infognomon.gr.
GEOPOLITICO
Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου
Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Το βιβλίο του Κώστα Μπαλαχούτη «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» παρουσιάζεται στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026, στις 20:00, σε εκδήλωση που διοργανώνουν ο Δήμος Βέροιας και οι Εκδόσεις Ινφογνώμων.
Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Στο επίκεντρο της βραδιάς βρίσκεται η έκδοση που είναι αφιερωμένη στον Στέλιο Καζαντζίδη, με τον τίτλο «Δεν με σβήνει κανένας» να δίνει το στίγμα της αναφοράς σε μια φωνή που παραμένει ζωντανή στη συλλογική μνήμη.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Κωνσταντίνος Καρέλας, επιχειρηματίας και μουσικός, ο Σάββας Καλεντερίδης, συγγραφέας και εκδότης, καθώς και ο ίδιος ο συγγραφέας, Κώστας Μπαλαχούτης. Τον πρόλογο της έκδοσης υπογράφει η Χάρις Αλεξίου, όπως αναγράφεται στο εξώφυλλο του βιβλίου.
Οι διοργανωτές προσκαλούν το κοινό της Βέροιας να παρακολουθήσει την παρουσίαση και να γνωρίσει την έκδοση για τον μεγάλο λαϊκό ερμηνευτή.
Η εκδήλωση με μια ματιά:
- Ημερομηνία: Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026.
- Ώρα: 20:00.
- Χώρος: Αντωνιάδειος Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», Βέροια.
- Διοργάνωση: Δήμος Βέροιας και Εκδόσεις Ινφογνώμων.
- Είσοδος: Ελεύθερη.
GEOPOLITICO
Κειμήλια αντί λειψάνων Σαμουήλ: Τα ερωτήματα για τη συμφωνία με τη Βουλγαρία και τη Συνθήκη του Νεϊγύ
Ο Γιώργος Καρανίκας, με άρθρο του στον «Χρόνο», θέτει ζήτημα αντιμετώπισης των λεηλατημένων ελληνικών θησαυρών ως αντικειμένων ανταλλαγής. Η υποχρέωση επιστροφής, οι εκκρεμείς διεκδικήσεις και οι ενστάσεις των Μητροπόλεων.
Η επιστροφή 48 εκκλησιαστικών κειμηλίων από τη Βουλγαρία επαναφέρει ένα ιστορικό και πολιτικό ερώτημα: γιατί η απόδοση θησαυρών που αφαιρέθηκαν από ελληνικές μονές συνδέεται με την παράδοση ανταλλάγματος, όταν η Συνθήκη του Νεϊγύ προέβλεπε ήδη την επιστροφή τους;
Αυτό είναι το κεντρικό ζήτημα που αναδεικνύει ο δημοσιογράφος Γιώργος Καρανίκας, στο άρθρο του «Διαγράφουμε την συνθήκη του Νεϊγύ;», που δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Χρόνος» στις 7 Οκτωβρίου. Η παρέμβασή του στρέφεται κατά της λογικής της ανταλλαγής και της πανηγυρικής παρουσίασης μιας συμφωνίας που αφορά μέρος των θησαυρών που διεκδικεί η ελληνική πλευρά.
Η υποχρέωση που διατυπώθηκε το 1919
Η Συνθήκη του Νεϊγύ υπογράφηκε στις 27 Νοεμβρίου 1919, μετά την ήττα της Βουλγαρίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πέρα από τις εδαφικές και οικονομικές ρυθμίσεις, περιλάμβανε συγκεκριμένη πρόβλεψη για την επιστροφή πολιτιστικών αγαθών.
Το άρθρο 126 όριζε ότι η Βουλγαρία αναλαμβάνει να αναζητήσει και να επιστρέψει χωρίς καθυστέρηση στην Ελλάδα, τη Ρουμανία και το Σερβοκροατοσλοβενικό Κράτος αρχεία, έγγραφα και αντικείμενα αρχαιολογικού, ιστορικού ή καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος που είχαν απομακρυνθεί από τα εδάφη τους κατά τον πόλεμο.
Στη διάταξη αυτή στηρίζεται η κριτική του Καρανίκα: η επιστροφή των λεηλατημένων κειμηλίων αποτελούσε υποχρέωση της βουλγαρικής πλευράς, επομένως η αντιμετώπισή τους ως στοιχείων μιας αμοιβαίας συναλλαγής δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα.
Ο αρθρογράφος υπενθυμίζει και την παράδοση χειρογράφων το 1923. Σύμφωνα με την ιστορική αναδρομή του, η ελληνική αντιπροσωπεία παρέλαβε κιβώτια τα οποία παρουσιάστηκαν ως το σύνολο των αφαιρεθέντων, αλλά περιείχαν μόνο περιορισμένο αριθμό χειρογράφων. Κατά τον ίδιο, η εκκρεμότητα δεν έκλεισε ποτέ, παρά τους μεταγενέστερους βουλγαρικούς ισχυρισμούς.
Τι περιλαμβάνει η πρόσφατη συμφωνία
Στις 3 Οκτωβρίου 2026, στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού της Θεσσαλονίκης, υπογράφηκαν τα πρωτόκολλα παράδοσης και παραλαβής, παρουσία των πρωθυπουργών Ελλάδας και Βουλγαρίας.
Τα 48 κειμήλια προέρχονται από την Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας, την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών και την Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Η ελληνική πλευρά παραδίδει τα λείψανα που έχουν ταυτοποιηθεί ως ανήκοντα στον τσάρο Σαμουήλ, μαζί με το υπόλοιπο ανθρωπολογικό υλικό από τέσσερις σαρκοφάγους της Βασιλικής του Αγίου Αχιλλείου στις Πρέσπες.
Η επίσημη ανακοίνωση προβλέπει συνέχιση των διαπραγματεύσεων για ιστορικά αντικείμενα που δεν περιλήφθηκαν στην παρούσα συμφωνία. Τα επιστραφέντα κειμήλια θα εκτίθενται στη Θεσσαλονίκη έως τις 5 Νοεμβρίου και κατόπιν θα αποδοθούν στους φορείς προέλευσής τους.
Οι θησαυροί που παραμένουν εκτός
Οι εκκρεμείς διεκδικήσεις δείχνουν ότι η επιστροφή των 48 αντικειμένων δεν ολοκληρώνει τον επαναπατρισμό.
Ο Μητροπολίτης Δράμας Δωρόθεος, σε επιστολή του προς την υπουργό Πολιτισμού, αναφέρει ότι από την Εικοσιφοίνισσα είχαν αφαιρεθεί 800 ιερά κειμήλια και 430 χειρόγραφα. Εκφράζει επίσης την ανησυχία ότι η παράδοση των λειψάνων του Σαμουήλ αποδυναμώνει τη διαπραγματευτική δυνατότητα της Ελλάδας για όσα παραμένουν στη Βουλγαρία.
Η Μητρόπολη Ξάνθης και Περιθεωρίου διεκδικεί ακόμη 50 αντικείμενα από τις Μονές Παναγίας Καλαμούς και Παναγίας Αρχαγγελιώτισσας, ζητώντας την επιστροφή τους έξω από τη λογική ανταλλαγής. Παράλληλα, η Ιερά Σύνοδος χαιρέτισε τον επαναπατρισμό των 48 κειμηλίων, εκφράζοντας την προσδοκία να ακολουθήσουν νέες επιστροφές.
Το ερώτημα περί «διαγραφής» της Συνθήκης του Νεϊγύ αποτελεί την αιχμηρή πολιτική θέση του Καρανίκα· δεν τεκμηριώνει από μόνο του νομική κατάργησή της. Αναδεικνύει, όμως, ένα συγκεκριμένο ζήτημα που απαιτεί απάντηση: πώς διασφαλίζεται η διεκδίκηση του συνόλου των αφαιρεθέντων θησαυρών, μετά την ολοκλήρωση αυτής της ανταλλαγής;
Η επιστροφή των 48 κειμηλίων έχει αξία για τις μονές και την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας. Η ιστορική εκκρεμότητα, ωστόσο, παραμένει ανοιχτή όσο χειρόγραφα και εκκλησιαστικοί θησαυροί εξακολουθούν να βρίσκονται μακριά από τους τόπους στους οποίους ανήκουν.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας