Καθώς η εξουσία του αποδυναμώνεται στο εσωτερικό, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καταστέλλει κάθε δημοκρατική αντιπολίτευση. Ακόμα και οι πιο μικρές διαδηλώσεις δεν γίνονται πλέον ανεκτές, οι πολιτικοί αντίπαλοι φυλακίζονται ή καθαιρούνται με δικαστικές αποφάσεις και τα μέσα ενημέρωσης ελέγχονται ασφυκτικά, όλο περισσότερο.
«Είναι η αντίδραση του καθεστώτος Ερντογάν, καθώς η φτώχεια εξαπλώνεται στην Τουρκία», όπως γράφει η Ελβετική Neue Zurcher Zeitung.
«Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, εκατομμύρια άνθρωποι έχουν απευθυνθεί στην ειδική τηλεφωνική γραμμή βοήθειας για την αντιμετώπιση της φτώχεια της κυβέρνησης. Ο λόγος για αυτό είναι η οικονομική πολιτική της Τουρκίας. Από τότε που η Τουρκία εισήγαγε το προεδρικό σύστημα το 2018, η οικονομία βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Ο αριθμός των εταιρειών που υποβάλλουν αίτηση πτώχευσης αυξάνεται σταθερά. Το κλείσιμο εταιρειών στους τομείς της κλωστοϋφαντουργίας και των κατασκευών, τους δύο σημαντικότερους οικονομικούς τομείς της Τουρκίας, έχει πλήξει σοβαρά την αγορά εργασίας. Το ποσοστό ανεργίας αυξάνεται και οι ελπίδες για εξεύρεση εργασίας ελάχιστες», αναφέρει ο ανταποκριτής της Ελβετικής εφημερίδας στην Κωνσταντινούπολη.
Η απάντηση Ερντογάν; Η συνήθης: Το τουρκικό ωκεανογραφικό σκάφος «Πίρι Ρέις» στο Αιγαίο για έρευνες για υδρογονάνθρακες. Η Αγκυρα εξέδωσε NAVTEX, μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου για «επιστημονικές» έρευνες σε 22 σημεία πέριξ του Κόλπου της Σμύρνης και ειδικότερα σε μια θαλάσσια ζώνη που εκτείνεται δυτικά της Λέσβου, νότια της Χίου και μέχρι τη νησίδα Καλόγερος, στο κέντρο του Αιγαίου!
Η Αθήνα απάντησε με διακλαδική άσκηση ετοιμότητας των Ενόπλων Δυνάμεων από τον Έβρο και σε όλο το Αιγαίο με σκοπό να επιδειχθεί αποφασιστικότητα και ετοιμότητα αποτροπής. Και μένει να φανεί ως που θα κλιμακωθεί η ένταση, που πυροδοτεί η Αγκυρα.
Ο Πούτιν ζητά πίσω τους S-400
Η επεκτατική, νέο-Οθωμανική πολιτική της Αγκυρας δεν προκαλεί μόνο την Ελλάδα, αλλά πυροδοτεί και αντιπαραθέσεις και με άλλες χώρες της περιοχής, ακόμη και με τη Ρωσία. Σύμφωνα μάλιστα με την Ουκρανική διαδικτυακή πλατφόρμα “Defence Express”, ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν ζήτησε από τον Ερντογάν να επιστρέψει το αμυντικό πυραυλικό σύστημα S-400 στη Ρωσία.
Eπικαλούμενη τουρκικές πηγές, η Defence Express αναφέρει ότι η Αγκυρα εξετάζει το ενδεχόμενο να παραδώσει τους S-400 στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το «αντιγράψουν», με αντάλλαγμα την παραλαβή μαχητικών αεροσκαφών F-35 από την Ουάσιγκτον.
Για την ιστορία, το 2017, η Τουρκία, χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, αγόρασε τέσσερα αμυντικά συστήματα S-400 από τη Μόσχα,για περίπου 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτό προκάλεσε μεγάλη απογοήτευση στον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος-σε αντίποινα-σταμάτησε την παράδοση μαχητικών αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία.
«Λόγω των συνεχιζόμενων ελλείψεων σε εξοπλισμό στον στρατό του Πούτιν, η Ρωσία εξετάζει τώρα το ενδεχόμενο να επαναγοράσει τους S-400 από την Αγκυρα, αλλά δεν έχει αποκαλυφθεί η τιμή», γράφει η Ουκρανική ιστοσελίδα
Ολο και περισσότερα όπλα
Η Τουρκία πάντως, επεκτείνει ραγδαία την αμυντική της παραγωγική ικανότητα, ωθούμενη όχι μόνο από drones αλλά και από μια σειρά σύγχρονων συστημάτων όπως πυραύλους κρουζ και βαλλιστικούς πυραύλους, άρματα μάχης και μαχητικά-βομβαρδιστικά.
Ένα ανησυχητικό στατιστικό στοιχείο: από το 2023, η Άγκυρα έχει αυξήσει την αξία των αμυντικών εξαγωγών της κατά 29%- από 5,5 δισεκατομμύρια δολάρια σε 7,15 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024.
Το πρώτο εξάμηνο του 2025, οι εξαγωγές τουρκικών οπλικών συστημάτων ανέρχονται ήδη σε 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια και το προηγούμενο ρεκόρ που είχε σημειωθεί το 2024 αναμένεται να ξεπεραστεί μέχρι το τέλος του χρόνου
Πρωτιά στα drones
Η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει επιδείξει ιδιαίτερο δυναμισμό σε βασικούς τομείς, όπως τα drones: Η Baykar, η οποία κατασκευάζει επίσης το διάσημο Bayraktar TB2, έκανε κοινοπραξία με την Ιταλική Leonardo για τον σχεδιασμό, την ανάπτυξη, την παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αλλά και τη συντήρησή τους καθ’ όλη τη διάρκεια της επιχειρησιακής τους ζωής.
Επιπλέον, τον περασμένο Δεκέμβριο, η τουρκική εταιρεία απέκτησε μερίδιο στην επίσης Ιταλική « Piaggio Aerospace», ανοίγοντας το δρόμο για μια στενή συνεργασία στην κατασκευή drones. Με αυτήν την κίνηση, οι δύο εταιρείες στοχεύουν να κατακτήσουν την ευρωπαϊκή αγορά μη επανδρωμένων μαχητικών, οπλισμένων drones επιτήρησης και drones κρούσης βαθέων υδάτων, η οποία εκτιμάται ότι θα αξίζει 100 δισεκατομμύρια δολάρια τα επόμενα 10 χρόνια.
Το μαχητικό αεροσκάφος Kaan
Aκρογωνιαίος λίθος του στρατιωτικού εκσυγχρονισμού της Τουρκίας είναι το μαχητικό Kaan επόμενης γενιάς από την Turkish Aerospace Industries (TAI), που προορίζεται να αντικαταστήσει μέρος του στόλου των F-16, στο μέλλον. Μεταξύ των πρώτων εταίρων του προγράμματος, η Ινδονησία έχει ήδη δεσμευτεί να αγοράσει 48 αεροσκάφη, ενώ η Αίγυπτος αξιολογεί την πιθανότητα συνεργασίας. Στον χερσαίο τομέα, η Τουρκία έχει επίσης καταφέρει να αναπτύξει σύγχρονα συστήματα: το άρμα μάχης Altay, μετά από χρόνια αβέβαιης ανάπτυξης, έχει πλέον εισέλθει σε μαζική παραγωγή.
Η τουρκική Roketsan ανέπτυξε επίσης έναν νέο πύραυλο κρουζ κατά θαλασσίων και χερσαίων στόχων με ένα ορισμένο επίπεδο τεχνητής νοημοσύνης, ικανό να χτυπήσει έναν στόχο με ακρίβεια σε απόσταση μεγαλύτερη των 180 χλμ. Ο πύραυλος, που ονομάζεται SOM-J, δοκιμάστηκε με επιτυχία, εκτοξευόμενος από ένα F-16 τον περασμένο Μάρτιο.
Η Τουρκική βιομηχανία παρουσίασε επίσης μια νέα έκδοση του βαλλιστικού πυραύλου « Tayfun» (Block 4) στην έκθεση IDEF στην Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με την Roketsan, μπορεί να φτάσει σε μεγάλες αποστάσεις που θα μπορούσαν να τον κατατάξουν στην κατηγορία των βαλλιστικών πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς (MRBM ) με μέγιστο βεληνεκές μεταξύ 1.000 και 3.000 χλμ.
Η «Γαλάζια Πατρίδα»
Το Τουρκικό Ναυτικό διαθέτει επίσης μια νέα σειρά φρεγατών εξ ολοκλήρου εγχώριας κατασκευής, την κλάση Istanbul ή TF-100, με εκτόπισμα 3.000 τόνων με οπλισμό 16 πυραύλωνς Atmaca.
«Η Τουρκία προσπαθεί να αυξήσει ιδιαίτερα την ναυτική της ισχύ, για να προωθήσει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» στη Μεσόγειο, λένε στη Ναυτεμπορική Ευρωπαίοι διπλωμάτες στις Βρυξέλλες. «Στόχος της Αγκυρας είναι να επεκτείνει μόνιμα την ναυτική παρουσία της στην Κεντρική Μεσόγειο, δεδομένων των συμφερόντων της Τουρκίας στη Λιβύη. Επίσης, προσθέτουν οι ίδιες πηγές, «στρατηγικά, η νίκη στη Συρία του μετώπου των ισλαμιστών -με την υποστήριξη της Άγκυρας- άνοιξε τις πόρτες της χώρας στην Τουρκία να γίνει ο «αμφισβητίας» των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στη Βόρεια Αφρική και το Κέρας της Αφρικής, όπως στη Σομαλία, όπου η παρουσία της Τουρκίας έχει πλέον εδραιωθεί».
Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.
Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά
Κλιμακώνει την ένταση η Τουρκία, εκδίδοντας αντι-NAVTEX λίγες ώρες μετά την ελληνική οδηγία για τη διεξαγωγή πολυεθνικής άσκησης στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για περιοχή δικής της δικαιοδοσίας, προκαλώντας νέα ένταση στο πεδίο των θαλάσσιων ζωνών.
Το ενεργειακό έργο και οι αδειοδοτήσεις
Η περιοχή όπου εκδίδονται οι οδηγίες συμπίπτει με το θαλάσσιο δρομολόγιο όπου πρόκειται να περάσει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ. Από ελληνικής πλευράς τονίζεται ότι οποιαδήποτε τουρκική ενέργεια που επιχειρεί να μπλοκάρει δραστηριότητες στην περιοχή συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και δεν πρόκειται να επηρεάσει τον εθνικό προγραμματισμό.
Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, για τις εν λόγω εργασίες απαιτείται άδεια μόνο από δύο ελληνικές αρχές: το Υπουργείο Εξωτερικών και το Λιμενικό, καθώς πρόκειται για δραστηριότητες που θα εκτελεστούν από ξένο πλοίο.
Τουρκικές αξιώσεις και δημοσιεύματα
Η Άγκυρα εμφανίζεται αποφασισμένη να διατηρήσει υψηλούς τόνους, αξιώνοντας λόγο για το έργο. Δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ αναφέρει ότι ζητείται «γραπτός συντονισμός» για εργασίες σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα, με αναφορές και προς τη Γαλλία για έγγραφες διαβεβαιώσεις περί συντονισμού. Δεν έχει αποσαφηνιστεί ποια θα είναι η στάση του γαλλικού κράτους στο σκέλος αυτό.
Μήνυμα Δένδια από Σαουδική Αραβία
Από τη Σαουδική Αραβία, όπου επισκέφθηκε τη βάση που φιλοξενεί την ελληνική πυροβολαρχία Patriot, ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η αποστολή σχετίζεται με την άμυνα της χώρας και ότι η παρουσία του προσωπικού εκεί προσφέρει πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία. «Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει απειλές. Η γειτονιά μας δεν είναι η γειτονιά των αγγέλων», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Ο υπουργός Άμυνας ανέφερε επίσης ότι συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν την παράταση της παραμονής της ελληνικής πυροβολαρχίας στο Γιαμπού, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών θεμάτων. Οι αποφάσεις για το μέλλον της αποστολής θα ληφθούν από το ΚΥΣΕΑ.
Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.
Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.
«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία
Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.
Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».
Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.
Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.
Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο
Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.
Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.
Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.
Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.
Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό
Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.
Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.
Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.
«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»
Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.
Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.
Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.
Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.
Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό
Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.
Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.
Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.
Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες
Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.
Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.
Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία
Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.
Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.
Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.
Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.
Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
