Αναλύσεις
Τουρισμός: Η Ελλάδα προσπέρασε την Τουρκία στη βρετανική αγορά – Διαφορά 1,1 εκατ. επιβατών
Αντιστροφή των δεδομένων στον τουριστικό ανταγωνισμό Ελλάδας και Τουρκίας καταγράφουν τα στοιχεία της αεροπορικής επιβατικής κίνησης από το Ηνωμένο Βασίλειο για το εννεάμηνο Ιανουαρίου–Σεπτεμβρίου 2026. Η Ελλάδα σημείωσε αύξηση 5,1%, την ώρα που η Τουρκία υποχώρησε κατά 8,3%, καταγράφοντας σημαντικές απώλειες σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, όπως η Αττάλεια, η Αλικαρνασσός και η Σμύρνη.
Ανησυχία στον τουρκικό τουριστικό κλάδο προκαλεί η μεταβολή των ισορροπιών στη βρετανική αγορά, καθώς η Τουρκία όχι μόνο δεν καταφέρνει να ακολουθήσει την ανοδική πορεία των ανταγωνιστών της στη Μεσόγειο, αλλά χάνει και ένα σημαντικό πλεονέκτημα που διέθετε έναντι της Ελλάδας.
Του Χρήστου Κωνσταντινίδη
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει o τουρκικός Τύπος, το 2025 η Τουρκία προηγούνταν της Ελλάδας κατά περίπου 245.000 επιβάτες. Το 2026 η εικόνα αντιστράφηκε πλήρως, με την Ελλάδα να προηγείται πλέον κατά 1,1 εκατομμύρια επιβάτες.
Η Μεσόγειος αναπτύσσεται, η Τουρκία υποχωρεί
Η Ισπανία εξακολουθεί να κυριαρχεί στη βρετανική αγορά, με σχεδόν 44 εκατομμύρια επιβάτες και αύξηση 5,7%. Ακολουθεί η Ιταλία με 15,3 εκατομμύρια επιβάτες και άνοδο 7,8%, ενώ η Ελλάδα καταλαμβάνει την τρίτη θέση μεταξύ των προορισμών που εξετάζει το δημοσίευμα, με 10,45 εκατομμύρια επιβάτες.
Αντίθετα, η Τουρκία περιορίστηκε στα 9,34 εκατομμύρια, χάνοντας περισσότερους από 840.000 επιβάτες συγκριτικά με το αντίστοιχο διάστημα του 2025.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι και η άνοδος αναδυόμενων τουριστικών προορισμών, όπως η Αλβανία, το Μαυροβούνιο και η Σλοβενία, γεγονός που εντείνει τον ανταγωνισμό στην ευρύτερη περιοχή.
| Χώρα | Επιβάτες 2025 | Επιβάτες 2026 | Μεταβολή |
|---|---|---|---|
| Ισπανία | 41.584.168 | 43.966.642 | +5,7% |
| Ιταλία | 14.172.371 | 15.273.278 | +7,8% |
| Ελλάδα | 9.939.348 | 10.450.663 | +5,1% |
| Τουρκία | 10.184.457 | 9.343.874 | −8,3% |
| Πορτογαλία | 8.659.102 | 9.139.364 | +5,5% |
| Κύπρος | 3.040.432 | 2.701.123 | −11,2% |
| Μαρόκο | 2.513.485 | 2.705.114 | +7,6% |
| Αίγυπτος | 2.036.743 | 2.173.645 | +6,7% |
| Κροατία | 1.871.288 | 1.953.974 | +4,4% |
| Μάλτα | 1.769.009 | 1.995.483 | +12,8% |
| Τυνησία | 900.814 | 992.785 | +10,2% |
| Αλβανία | 870.149 | 1.126.809 | +29,5% |
| Μαυροβούνιο | 277.839 | 357.236 | +28,6% |
| Σλοβενία | 139.001 | 206.759 | +48,7% |
Μεγάλες απώλειες στα τουρκικά παράλια
Ακόμη πιο ανησυχητική για την τουρκική τουριστική βιομηχανία είναι η εικόνα που παρουσιάζουν οι παραδοσιακοί παραθεριστικοί προορισμοί της χώρας.
Η Αττάλεια έχασε περισσότερους από 361.000 επιβάτες, το Νταλαμάν περίπου 368.000, ενώ η Αλικαρνασσός και η Σμύρνη κατέγραψαν επίσης διψήφια ποσοστά υποχώρησης.
Διαφορετική είναι η εικόνα στην Κωνσταντινούπολη. Παρά την υποχώρηση κατά 5,3% στο κεντρικό αεροδρόμιο της πόλης, το αεροδρόμιο Σαμπιχά Γκιοκτσέν κατέγραψε αύξηση 13,1%, με αποτέλεσμα η συνολική επιβατική κίνηση των δύο αεροδρομίων να παρουσιάζει οριακή άνοδο της τάξης του 0,6%.
Προβληματισμός στην Τουρκία ενόψει του 2027
Η τουρκική τουριστική ιστοσελίδα Turizm Gazetesi θέτει πλέον το ζήτημα της ανταγωνιστικότητας του τουρκικού τουριστικού προϊόντος, επισημαίνοντας ότι η χώρα δεν καταφέρνει να επωφεληθεί από την αυξανόμενη ζήτηση για διακοπές στη Μεσόγειο.
Στο επίκεντρο του προβληματισμού βρίσκονται το επίπεδο των τιμών, η διαθεσιμότητα αεροπορικών θέσεων, οι απευθείας συνδέσεις, η ποικιλία των επιλογών διαμονής και η συνολική εικόνα της Τουρκίας ως τουριστικού προορισμού.
Ο τουρκικός τουριστικός κλάδος καλείται να επανεξετάσει τη στρατηγική του ενόψει της τουριστικής περιόδου του 2027, καθώς, πέραν των παραδοσιακών ανταγωνιστών του, βρίσκεται αντιμέτωπος και με την ανάπτυξη νέων προορισμών στα Βαλκάνια.
Το μεγάλο ερώτημα που θέτει το τουρκικό δημοσίευμα είναι κατά πόσο η Τουρκία θα καταφέρει να ανακτήσει το χαμένο έδαφος, την ώρα που η Ελλάδα και άλλες χώρες της Μεσογείου ενισχύουν τη θέση τους στη βρετανική αγορά.
Αναλύσεις
Ρωσία, Κίνα και ΗΠΑ αναδιατάσσουν την παγκόσμια ισορροπία – Η Ευρώπη απούσα από τις εξελίξεις
Οι στρατιωτικές κινήσεις στην Ανατολική Ασία και στον Ειρηνικό Ωκεανό δεν αποτελούν απλώς μεμονωμένα περιστατικά. Αντίθετα, δημιουργούν ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό γεωπολιτικό σκηνικό, το οποίο θα πρέπει να παρακολουθήσουμε με ιδιαίτερη προσοχή. Η Ρωσία και η Κίνα αυξάνουν τη στρατιωτική τους δραστηριότητα, ενώ η Ευρώπη φαίνεται για ακόμη μία φορά να βρίσκεται έξω από το τραπέζι των μεγάλων αποφάσεων.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η αναφορά για την παραβίαση του ιαπωνικού εναέριου χώρου από δύο ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη, τα οποία εντοπίστηκαν κοντά στο νησί Οκινουσίμα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, τα αεροσκάφη παρέμειναν περίπου τρία λεπτά το καθένα στον ιαπωνικό εναέριο χώρο, προκαλώντας την άμεση απογείωση ιαπωνικών αναχαιτιστικών. Το Τόκιο προχώρησε σε αυστηρή διπλωματική διαμαρτυρία προς τη Μόσχα.
Ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό προκαλεί η πορεία των ρωσικών αεροσκαφών προς την ευρύτερη περιοχή της Ταϊβάν και του Ειρηνικού, καθώς οι σχετικές αναφορές κάνουν λόγο και για παραβιάσεις εναέριων χώρων στην περιοχή της Ταϊβάν και της Νότιας Κορέας. Πρόκειται για κινήσεις που αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα όταν συνδυάζονται με τη συγκέντρωση περισσότερων από 100 πολεμικών πλοίων και σκαφών ακτοφυλακής της Κίνας γύρω από την Ταϊβάν και σε περιοχές του δυτικού Ειρηνικού.
Το ερώτημα είναι τι ακριβώς επιδιώκεται και ποιο μήνυμα στέλνουν αυτές οι στρατιωτικές κινήσεις.
Ο χρονισμός ασφαλώς δεν περνά απαρατήρητος. Στην Κίνα πραγματοποιείται η σύνοδος κορυφής του APEC στη Σεντζέν, όπου ο Σι Τζινπίνγκ υποδέχεται τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Οι τρεις ηγέτες αναμένεται να συζητήσουν τις διεθνείς εξελίξεις, την περιφερειακή ασφάλεια, αλλά και το ζήτημα των πυρηνικών όπλων. Μάλιστα, ο Αμερικανός πρόεδρος επιδιώκει να ανοίξει τη συζήτηση για τη μείωση των πυρηνικών οπλοστασίων των τριών χωρών.
Στο τραπέζι βρίσκονται επίσης δύο μεγάλες πολεμικές εστίες, η Ουκρανία και η Μέση Ανατολή, με την κατάσταση στο Ιράν να παραμένει ένα από τα κρίσιμα ζητήματα της διεθνούς ασφάλειας.
Και εδώ προκύπτει ένα πολύ σημαντικό πολιτικό ζήτημα. Πού βρίσκεται η Ευρώπη;
Ένας υποτίθεται απομονωμένος από τη δύση Ρώσος πρόεδρος βρίσκεται στην ίδια συνάντηση με τους ηγέτες των ΗΠΑ και της Κίνας, ενώ η Ευρώπη απουσιάζει. Δεν συμμετέχει ισότιμα, δεν βρίσκεται στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και δεν γνωρίζει ποιες συνεννοήσεις μπορεί να προκύψουν για το μέλλον της διεθνούς ισορροπίας.
Την ώρα που οι μεγάλες δυνάμεις συζητούν για πυρηνικά, πολέμους και περιφερειακή ασφάλεια, η Ευρώπη εξακολουθεί να αναλώνεται σε μια πολιτική που συχνά μοιάζει περισσότερο προσανατολισμένη στην πράσινη μετάβαση παρά στην πραγματική στρατηγική της αυτονομία.
Η Ελλάδα το γνωρίζει καλά από την απολιγνιτοποίηση της Δυτικής Μακεδονίας, ενώ στη Γερμανία είδαμε πρόσφατα την κατεδάφιση εγκαταστάσεων του εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής στο Μόρμπουργκ του Αμβούργου, μιας μονάδας που κατασκευάστηκε με επένδυση περίπου τριών δισεκατομμυρίων ευρώ και λειτούργησε για έξιμισι χρόνια.
Αυτή είναι η αντίφαση της Ευρώπης. Την ώρα που ο κόσμος αναδιατάσσεται, εκείνη μοιάζει να ασχολείται με τα καλαμάκια και να χάνει τη στρατηγική της θέση.
Θεωρώ ότι το επόμενο διάστημα πρέπει να εστιάσουμε ιδιαίτερα στον Ειρηνικό. Οι κινήσεις της Ρωσίας, η στρατιωτική παρουσία της Κίνας γύρω από την Ταϊβάν και η συνάντηση Τραμπ, Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ μπορεί να αποτελούν ενδείξεις μιας ευρύτερης αναδιάταξης της παγκόσμιας ισορροπίας δυνάμεων.
Ο κόσμος αλλάζει και το ερώτημα είναι αν η Ευρώπη θα συνεχίσει να παρακολουθεί τις εξελίξεις από απόσταση ή αν θα αποφασίσει επιτέλους να αποκτήσει ουσιαστικό ρόλο στη νέα διεθνή πραγματικότητα.
GEOPOLITICO
Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος: Με λάθος αποφάσεις η Ευρώπη δεν μπορεί να φέρει την ειρήνη στην Ουκρανία
Την απόφαση των Ευρωπαίων ηγετών στο Δουβλίνο στις 13 Νοεμβρίου 2026 σχετικά με τη σύνθεση της ευρωπαϊκής διαπραγματευτικής ομάδας για το Ουκρανικό επικρίνει σε άρθρο του ο πρέσβης επί τιμή Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος. Αμφισβητεί τη διπλωματική αξιοπιστία κυβερνήσεων που έχουν υιοθετήσει σκληρή στάση απέναντι στη Ρωσία και εκτιμά ότι η συμμετοχή τους δεν δημιουργεί τις προϋποθέσεις ουσιαστικής διαμεσολάβησης. Αντιπροτείνει την αξιοποίηση προσωπικοτήτων και έμπειρων διπλωματών με διεθνές κύρος και ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με τη Μόσχα, το Κίεβο και την Ουάσιγκτον, υπογραμμίζοντας ότι η επίτευξη βιώσιμης ειρήνης απαιτεί ρεαλισμό και διάθεση συμβιβασμού.
Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΤΙΣ ΕΙΡΗΝΕΥΤΙΚΕΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ.ΜΕ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ
Γράφει ο Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος
Ο πόλεμος στην Ουκρανία εξακολουθεί να αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες απειλές για την ευρωπαική ασφάλεια αλλά και την οικονομία της.Παρά τις διπλωματικές προσπάθειες και πρωτοβουλίες για την εξεύρεση λύσης,ειρηνευτική συμφωνία δεν έχει ακόμα επιτευχθεί.Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιος και με ποιους όρους θα εκπροσωπήσει την Ευρώπη στις διαπραγματεύσεις.
Στις 13 Νοεμβρίου 2026 στο Δουβλινο oι Ευρωπαίοι «ηγέτες» κατέληξαν σε μια συγκεκριμένη απόφαση.Αντί να ορίσουν έναν και μοναδικό εκπρόσωπο,όπως είχε συζητηθεί αρχικά με το όνομα του Προέδρου του Ευρωπαικού Συμβουλίου ,Αντόνιο Κόστα,αποφάσισαν η ευρωπαική ομάδα διαπραγμάτευσης να αποτελείται από τα θεσμικά οργανα της Ε.Ε και από την Συμμαχία των Προθύμων δηλαδη Γαλλία,Γερμανία,Ιταλία,Πολωνία και Ηνωμένο Βασίλειο που δεν είναι μέλος της ΕΕ.
Η απόφαση αυτή εξασφαλίζει ευρύτερη ευρωπαική εκπροσώπηση ,ωστόσο δεν απαντά σε ένα ουσιαστικό ζήτημα .Διαθέτουν όλοι οι συμμετέχοντες την απαραίτητη διπλωματική αξιοπιστία για να συμβάλλουν στην προσέγγιση των αντιμαχομένων πλευρών?
Η συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου αλλά η γενικότερη πολιτική στάση των κυβερνήσεων ,πλήν Ιταλίας,που τήρησαν σκληρή στάση απέναντι στην Ρωσία δημιουργούν ευλόγους προβληματισμούς ως προς την δυνατότητα άσκησης ουσιαστικής διαμεσολάβησης .Επίσης δεν πρόκειται η Μόσχα να δεχθεί παρόμοια σύνθεση εφόσον οι ηγεσίες δεν αλλάξουν.
Συνεπώς θα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά η συμμετοχή προσωπικοτήτων ,διπλωματών, και πρώην αξιωματούχων που διατήρησαν μια ουδέτερη και ισορροπημένη στάση κατά την διάρκεια του πολέμου.Πρόσωπα με διεθνές κύρος,εμπειρία και δυνατότητα επικοινωνίας τόσο με την Μόσχα,το Κίεβο οσον και με την Ουάσιγκτων.
Η επίτευξης της ειρήνης απαιτεί ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας,ρεαλισμό και διάθεση συμβιβασμού.Η Ευρώπη δικαιούται και πρέπει να έχει λόγο στις αποφάσεις που αφορούν την ασφάλεια και την οικονομία της.Ομως η πραγματική της δύναμη δεν θα μετρηθεί από τον αριθμό των εκπροσώπων της στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αλλά από την ειλικρινή της διάθεση να συμβάλλει στην επίτευξη μιάς βιώσιμης ειρήνης.
Για αυτούς τους λόγους η απόφαση της 13ης Νοεμβρίου της Ευρωπαικής Ενωσης είναι,οπως πολλες άλλες,λανθασμένη και επιβάλλεται να αλλάξει.
GEOPOLITICO
Το αζερικό «πλυντήριο» και οι επιχειρηματικές διαδρομές του Τραμπ!
Όταν τα πετροδολάρια του Μπακού συναντούν τα κέντρα της παγκόσμιας εξουσίας. Μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική δημοσιογραφική έρευνα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde
Μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική δημοσιογραφική έρευνα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde της 17/11/2026 του Jeremie Baruch επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ζήτημα με σοβαρές πολιτικές και γεωοικονομικές προεκτάσεις: τις διαδρομές του αζερικού χρήματος και τις σχέσεις επιχειρηματικών εταιρειών του Ντόναλντ Τραμπ με το διαβόητο δίκτυο ξεπλύματος χρήματος που έγινε γνωστό ως «Azerbaijani Laundromat» – το «πλυντήριο του Αζερμπαϊτζάν».
Η έρευνα, η οποία βασίζεται σε περισσότερα από 15 εκατομμύρια εσωτερικά τραπεζικά αρχεία της Deutsche Bank και σε δικαστικά έγγραφα, παρουσιάζει στοιχεία που συνδέουν εταιρείες του σημερινού Αμερικανού προέδρου με χρηματοοικονομικές οντότητες οι οποίες φέρονται να συμμετείχαν στο συγκεκριμένο δίκτυο.
Δεν πρόκειται για μια απλή επιχειρηματική συναλλαγή αμφίβολης προέλευσης. Πρόκειται για μια υπόθεση που φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο το καθεστώς του Ιλχάμ Αλίγιεφ φέρεται να αξιοποίησε πολύπλοκες χρηματοοικονομικές διαδρομές, εταιρείες-κελύφη και διεθνείς τραπεζικούς μηχανισμούς, προκειμένου να διοχετεύει χρήματα και να οικοδομεί δίκτυα επιρροής πέρα από τα σύνορα του Αζερμπαϊτζάν.
Η διαδρομή των 141.261 δολαρίων
Σύμφωνα με τη Le Monde, την άνοιξη του 2015, λίγο πριν ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικανών, ο Ντόναλντ Τραμπ συμμετείχε σε ένα πολυτελές ξενοδοχειακό επενδυτικό σχέδιο στο Μπακού, το Trump International Hotel & Tower Baku.
Στις 16 Απριλίου 2015, η εταιρεία DT Marks Baku LLC, η οποία ανήκε στον Τραμπ και είχε αναλάβει την είσπραξη δικαιωμάτων χρήσης του εμπορικού του σήματος, επιχείρησε να εισπράξει το ποσό των 141.261,82 δολαρίων.
Τα χρήματα προέρχονταν από την Faberlex LP, μια εταιρεία-κέλυφος με έδρα τη Σκωτία, χωρίς γραφεία και εργαζομένους, η οποία χρηματοδοτούνταν από την κρατική τηλεπικοινωνιακή εταιρεία του Αζερμπαϊτζάν, Baktelecom.
Η πρώτη μεταφορά απέτυχε εξαιτίας λάθους στον αριθμό του τραπεζικού λογαριασμού. Ωστόσο, η ίδια ακριβώς χρηματική αξία μεταφέρθηκε την επόμενη ημέρα σε άλλη υπεράκτια εταιρεία, την Datemile Alliance, και δώδεκα ημέρες αργότερα κατέληξε στην THC Baku Services, μια ακόμη εταιρεία του Τραμπ.
Το ίδιο ποσό πέρασε μέσα σε λιγότερο από δύο εβδομάδες από τέσσερις διαφορετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, συνοδευόμενο από τρεις διαφορετικές αιτιολογίες πληρωμής.
Η Le Monde επισημαίνει ότι αυτή η πρακτική αποτελεί χαρακτηριστικό μηχανισμό λειτουργίας των δικτύων ξεπλύματος χρήματος: πολλαπλές μεταφορές, εταιρείες-βιτρίνες και αλλαγές στις αιτιολογίες των συναλλαγών, ώστε να καθίσταται δυσκολότερος ο εντοπισμός της πραγματικής προέλευσης των κεφαλαίων.
Και εδώ βρίσκεται ένα κρίσιμο στοιχείο: σύμφωνα με τα εσωτερικά αρχεία της Deutsche Bank, οι εταιρείες Faberlex και Datemile βρίσκονταν στον πυρήνα του «Azerbaijani Laundromat».
Ένα δίκτυο σχεδόν τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων
Το «Azerbaijani Laundromat» αποκαλύφθηκε το 2017 από το διεθνές δίκτυο ερευνητικής δημοσιογραφίας OCCRP και τη Le Monde.
Επρόκειτο για ένα μυστικό χρηματοοικονομικό σύστημα ύψους σχεδόν τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο, σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, χρησιμοποιήθηκε για τη διοχέτευση δημόσιου χρήματος προς την αζερική ελίτ και την εξαγορά πολιτικής επιρροής στο εξωτερικό.
Η υπόθεση είχε ήδη προκαλέσει σοβαρά ερωτήματα για τις σχέσεις του Μπακού με Ευρωπαίους πολιτικούς, αξιωματούχους και θεσμικούς παράγοντες.
Η νέα έρευνα προσθέτει μια ακόμη διάσταση: τη σύνδεση εταιρειών του Ντόναλντ Τραμπ με επιχειρηματικές οντότητες που σχετίζονται με αυτό το δίκτυο.
Τα εκατομμύρια και οι τραπεζικές αναφορές
Οι αποκαλύψεις δεν περιορίζονται στη συγκεκριμένη συναλλαγή των 141.261,82 δολαρίων.
Σε εμπιστευτικό υπόμνημα του Μαΐου 2020, ο Brian Hagerty, διευθυντής της Deutsche Bank στις ΗΠΑ αρμόδιος για τις χρηματοοικονομικές πληροφορίες, αναφέρει ότι οντότητες που φέρονταν να συνδέονται με αζερικά και ρωσικά δίκτυα ξεπλύματος χρήματος είχαν καταβάλει τουλάχιστον τρία εκατομμύρια δολάρια σε δύο εταιρείες του Τραμπ πριν από τον Σεπτέμβριο του 2015.
Το ίδιο υπόμνημα αναφέρεται και σε άλλη αναφορά ύποπτης συναλλαγής, η οποία υποβλήθηκε τον Ιούνιο του 2017 και αφορούσε επιπλέον 5,2 εκατομμύρια δολάρια σε άλλες εταιρείες του επιχειρηματικού ομίλου Τραμπ.
Στις 16 Ιανουαρίου 2020, η Deutsche Bank είχε ήδη υποβάλει επίσημη αναφορά ύποπτης συναλλαγής για τις εταιρείες DT Marks Baku και THC Baku, εξαιτίας της σύνδεσής τους με το αζερικό δίκτυο.
Υπάρχει, ωστόσο, μια ουσιώδης διευκρίνιση στο ίδιο το έγγραφο: ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είχε κατονομαστεί προσωπικά ως ύποπτος.
Αυτή η διάκριση είναι σημαντική. Τα στοιχεία αφορούν τις εταιρείες του και τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές τους. Δεν αποδεικνύουν ότι ο ίδιος γνώριζε την παράνομη προέλευση των χρημάτων ή ότι συμμετείχε προσωπικά σε μηχανισμό ξεπλύματος.
Αυτό, όμως, δεν αναιρεί τη σοβαρότητα των ερωτημάτων που προκύπτουν για τις επιχειρηματικές διαδρομές και τους μηχανισμούς ελέγχου.
Η τραπεζική προστασία ενός Αμερικανού προέδρου;
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο η Deutsche Bank διαχειρίστηκε τις οικονομικές σχέσεις της με τον Τραμπ μετά την εκλογή του το 2016.
Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος είχε τότε ανεξόφλητες οφειλές προς την τράπεζα που ξεπερνούσαν τα 300 εκατομμύρια δολάρια. Η Deutsche Bank δημιούργησε ένα ειδικό καθεστώς διαχείρισης για τον ίδιο και το περιβάλλον του, με την ονομασία «covered client».
Η πρόσβαση στα σχετικά αρχεία περιορίστηκε σε ελάχιστους υπαλλήλους, ενώ οι ειδοποιήσεις για τους συγκεκριμένους λογαριασμούς έφεραν την ένδειξη «Confidentialité = 99».
Η ίδια η εσωτερική αλληλογραφία της τράπεζας αποκαλύπτει ότι η διασταύρωση των διαφορετικών εταιρικών οντοτήτων του επιχειρηματικού ομίλου Τραμπ ήταν εξαιρετικά δύσκολη και ότι τα διαθέσιμα στοιχεία για την καταπολέμηση του ξεπλύματος χρήματος ήταν αποσπασματικά.
Το ερώτημα που ανακύπτει είναι εύλογο: κατά πόσο η πολιτική ισχύς ενός πελάτη μπορεί να επηρεάσει την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών τραπεζικού ελέγχου;
Από το Μπακού στην Ουάσιγκτον
Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα όταν εξετάζεται μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο των σχέσεων του Αζερμπαϊτζάν με τη διεθνή πολιτική και οικονομική ελίτ.
Το καθεστώς Αλίγιεφ δεν στηρίζεται μόνο στην ενεργειακή του ισχύ. Επενδύει συστηματικά στην ανάπτυξη διεθνών σχέσεων, στην οικονομική διπλωματία και στη δημιουργία δικτύων επιρροής.
Η αξιοποίηση του ενεργειακού πλούτου, οι επιχειρηματικές συμφωνίες και η προσέγγιση πολιτικών και οικονομικών παραγόντων αποτελούν σημαντικά εργαλεία της εξωτερικής του πολιτικής.
Η υπόθεση του «Azerbaijani Laundromat» είχε ήδη δείξει πώς το χρήμα μπορούσε να μετατρέπεται σε πολιτική επιρροή στην Ευρώπη. Οι νέες αποκαλύψεις της Le Monde αναδεικνύουν ότι οι διαδρομές αυτές δεν περιορίζονταν στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την Αρμενία.
Όταν η διαφθορά γίνεται εργαλείο γεωπολιτικής
Για την Αρμενία και τον αρμενικό λαό, η διεθνής δράση του Μπακού δεν μπορεί να εξετάζεται αποκλειστικά μέσα από τις στρατιωτικές απειλές, τις εδαφικές διεκδικήσεις ή τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο κρατών.
Υπάρχει και ένα άλλο πεδίο αντιπαράθεσης: η μάχη για τη διεθνή εικόνα, την πολιτική επιρροή και τη διαμόρφωση των αποφάσεων στα ισχυρά κέντρα εξουσίας.
Ένα καθεστώς που έχει κατηγορηθεί επανειλημμένα για αυταρχισμό, διαφθορά και σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχει κάθε λόγο να επιδιώκει να περιορίσει τη διεθνή του απομόνωση και να εξασφαλίσει ισχυρούς πολιτικούς και οικονομικούς συμμάχους.
Η ενεργειακή εξάρτηση, τα οικονομικά συμφέροντα και τα δίκτυα επιρροής μπορούν να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον στο οποίο οι παραβιάσεις δικαιωμάτων και οι εγκληματικές πρακτικές υποχωρούν μπροστά στην εξυπηρέτηση γεωπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων.
Η περίπτωση του Αζερμπαϊτζάν αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του γιατί η διεθνής κοινότητα οφείλει να εξετάζει όχι μόνο τι δηλώνουν τα κράτη, αλλά και πώς χρηματοδοτούν και οικοδομούν την επιρροή τους.
Για την Ελλάδα, μια χώρα που διατηρεί ιστορικούς δεσμούς με την Αρμενία και έχει άμεσο ενδιαφέρον για τη σταθερότητα στον Νότιο Καύκασο, οι αποκαλύψεις αυτές αποτελούν επίσης λόγο προβληματισμού. Η οικονομική συνεργασία με οποιοδήποτε κράτος δεν μπορεί να αποσυνδέεται πλήρως από τη διαφάνεια, τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Τα ερωτήματα παραμένουν
Η έρευνα της Le Monde δεν αποδεικνύει προσωπική ποινική εμπλοκή του Ντόναλντ Τραμπ. Αποκαλύπτει, όμως, συγκεκριμένες οικονομικές διαδρομές, εταιρικές συνδέσεις και τραπεζικές αναφορές που εγείρουν σοβαρά ερωτήματα.
Και κυρίως υπενθυμίζει κάτι που συχνά παραβλέπεται: η διεθνής πολιτική επιρροή δεν οικοδομείται πάντοτε μέσα από επίσημες διπλωματικές συμφωνίες και δημόσιες συμμαχίες. Μπορεί να οικοδομείται και μέσα από αδιαφανείς χρηματοοικονομικές διαδρομές, επιχειρηματικές συνεργασίες και δίκτυα συμφερόντων.
Όταν ένα καθεστώς διαθέτει τα μέσα να μετατρέπει τον πλούτο του σε διεθνή επιρροή, το ζήτημα παύει να είναι αποκλειστικά οικονομικό. Γίνεται βαθιά πολιτικό και γεωπολιτικό.
Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πού κατέληξαν τα χρήματα του αζερικού «πλυντηρίου». Είναι πόσες πολιτικές πόρτες άνοιξαν στη διαδρομή τους και ποια συμφέροντα εξυπηρετήθηκαν.
Και για την Αρμενία, το Αρτσάχ και ολόκληρη την περιοχή του Νοτίου Καυκάσου, αυτή δεν είναι μια υπόθεση που μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μακρινό οικονομικό σκάνδαλο.
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
GEOPOLITICO3 μήνες πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
GEOPOLITICO1 εβδομάδα πρινΤι αναφέρει η διακοίνωση της Γαλλίας στην Τουρκία: «Δεν εμπλεκόμαστε στις διαφορές σας με την Ελλάδα»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
GEOPOLITICO3 μήνες πρινΙνδός στρατηγός προειδοποιεί τον Ερντογάν: «Θα κάνουμε κομμάτια κάθε τουρκική αρμάδα που θα σπεύσει να βοηθήσει το Πακιστάν»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΣύμβαση ΟΗΕ της Βαρκελώνης: “Άγκυρα, έχεις υπογράψει”! “Αθήνα για ποιον λόγο σιωπάς”;
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΠροσχέδιο Νόμου, για “ΑΟΖ και 12 μίλια” των ακαδημαϊκών χαρτών: ΟΗΕ-Σεβίλλης

