GEOPOLITICO
Καρακωστάνογλου: 12 μίλια στο Αιγαίο, θέσπιση ΑΟΖ και οριοθέτηση με την Κύπρο
Ο Βενιαμίν Καρακωστάνογλου μιλά στον Νίκο Παπαδάτο, στο Diplomatic Front, για τα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο, τη θέσπιση ΑΟΖ και την οριοθέτηση με την Κυπριακή Δημοκρατία.
Ο Βενιαμίν Καρακωστάνογλου καλεί την Αθήνα να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο, να θεσπίσει ΑΟΖ και να προχωρήσει σε οριοθέτηση με την Κυπριακή Δημοκρατία. Μιλώντας στον Νίκο Παπαδάτο, στο Diplomatic Front, εξηγεί πώς θα μπορούσε να διασφαλιστεί η διεθνής ναυσιπλοΐα και γιατί θεωρεί λάθος τον χειρισμό της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο και η οριοθέτηση με την Κύπρο
Η Ελλάδα έπρεπε να είχε κινηθεί δικαστικά αμέσως μετά την υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου, τον Νοέμβριο του 2019, εκτιμά ο Καρακωστάνογλου. Επικαλείται την προσφυγή του 1976, όταν η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή ζήτησε προσωρινά μέτρα από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου. Χαρακτηρίζει το μνημόνιο ανυπόστατο, καθώς, όπως υποστηρίζει, η χάραξη παρακάμπτει τις θαλάσσιες ζώνες που δικαιούνται τα ελληνικά νησιά.
Η συμφωνία Ελλάδας–Αιγύπτου του 2020 οριοθέτησε μέρος της ΑΟΖ των δύο χωρών και άφησε ανοιχτή τη συνέχεια προς ανατολάς. Στο ενδεχόμενο τριμερούς διαπραγμάτευσης με συμμετοχή της Τουρκίας, ο Καρακωστάνογλου προκρίνει τη συνέχιση των διμερών συνομιλιών Αθήνας–Καΐρου και ζητά να διατηρηθεί η συμφωνία Κύπρου–Αιγύπτου του 2003. Καλεί επίσης Αθήνα και Λευκωσία να προχωρήσουν στη δική τους οριοθέτηση, λαμβάνοντας υπόψη τις ακτές της ανατολικής Κρήτης, της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κάσου και του συμπλέγματος του Καστελλορίζου.
Με ρηματική διακοίνωση της 5ης Νοεμβρίου 2026 προς τον ΟΗΕ, η Αίγυπτος επανέλαβε ότι θεωρεί άκυρο το τουρκολιβυκό μνημόνιο και ότι η αναφερόμενη έγκρισή του από την πλευρά της ανατολικής Λιβύης δεν μεταβάλλει τη θέση της για τις έννομες συνέπειές του έναντι του Καΐρου.
Τι δικαιούνται τα νησιά και πώς χαράσσεται η μέση γραμμή
Ο Καρακωστάνογλου στηρίζει το επιχείρημά του στο άρθρο 121 της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Κατά κανόνα, τα νησιά δικαιούνται τις ίδιες θαλάσσιες ζώνες με τις ηπειρωτικές ακτές. Η εξαίρεση αφορά τους βράχους που δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση ή δική τους οικονομική ζωή. Διατηρούν αιγιαλίτιδα και συνορεύουσα ζώνη και εξαιρούνται από το καθεστώς ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας.
Ο νομικός υποστηρίζει ότι η μέση γραμμή πρέπει να αποτελεί την αφετηρία της ελληνικής θέσης, ιδίως νοτίως της Κρήτης. Η δυνατότητα ενός νησιού να έχει ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα και η επήρειά του στην τελική οριοθέτηση είναι χωριστά νομικά ζητήματα. Στη νομολογία της Χάγης, η προσωρινή γραμμή ίσης απόστασης μπορεί να προσαρμοστεί με βάση τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης.
Τα 12 μίλια και ο διάδρομος για τη ναυσιπλοΐα
Ο Καρακωστάνογλου ξεχωρίζει την υφαλοκρηπίδα, όπου τα δικαιώματα του παράκτιου κράτους υφίστανται αυτοδικαίως, από την ΑΟΖ, η οποία πρέπει να θεσπιστεί και καλύπτει επίσης δικαιώματα στους πόρους των υπερκείμενων υδάτων. Ζητά ρυθμίσεις για την αλιεία στις περιοχές όπου η Ελλάδα έχει οριοθετήσει ΑΟΖ, ευθείες γραμμές βάσης όπου συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις και αξιοποίηση των δυνατοτήτων που δίνει η Σύμβαση για τη συνορεύουσα ζώνη και την προστασία των ενάλιων αρχαιοτήτων.
Κατά την εκτίμησή του, η θέσπιση ΑΟΖ θα ωφελούσε την Ελλάδα ακόμη και με αιγιαλίτιδα ζώνη έξι μιλίων. Επιμένει στην επέκταση στα 12 και προτείνει διάδρομο ανάμεσα στις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα, με καθεστώς πλου διέλευσης για τα πλοία που κινούνται μεταξύ Αιγαίου και Εύξεινου Πόντου. Συνδέει την πρότασή του με το συμφέρον της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας στη διατήρηση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας.
Κριτική για τη γαλλική διακοίνωση και τη Διακήρυξη των Αθηνών
Ο Καρακωστάνογλου χαρακτηρίζει λάθος τον χειρισμό της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης για τις έρευνες του «Abeille Marengo». Εκτιμά ότι δίνει στην Άγκυρα επιχείρημα υπέρ της θέσης της ότι στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να ισχύουν εξαιρέσεις από τους γενικούς κανόνες. Ο ίδιος επισημαίνει ότι οι διατάξεις για τις κλειστές και ημίκλειστες θάλασσες προβλέπουν συνεργασία για τη διαχείριση των έμβιων πόρων, την περιβαλλοντική προστασία και την επιστημονική έρευνα. Η ελληνική κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι η διακοίνωση δεν συνεπάγεται αναγνώριση θαλάσσιας δικαιοδοσίας τρίτου κράτους και ότι δεν ζητήθηκε τουρκική άδεια.
Στην ίδια συνέντευξη ασκεί κριτική στη Διακήρυξη των Αθηνών του 2023, στις τουρκικές αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών και στις τουρκικές πρωτοβουλίες για θαλάσσια πάρκα. Χαιρετίζει την αναφορά του πρωθυπουργού στον ΟΗΕ στα δικαιώματα της Κρήτης και της Ρόδου και υπογραμμίζει ότι η ενίσχυση των ελληνικών θέσεων διεθνώς είναι ευθύνη της Αθήνας. Κλείνει προτείνοντας να διδάσκονται οι βασικές έννοιες του Δικαίου της Θάλασσας ήδη στο λύκειο.
GEOPOLITICO
Το Αόρατο «Προγεφύρωμα» στα Βόρεια Σύνορα: Δημογραφική Ερήμωση και Αναδυόμενες Προκλήσεις Εθνικής Ασφάλειας
Η αθόρυβη αποδυνάμωση της ελληνικής παραμεθορίου επανέρχεται στο προσκήνιο μέσα από την ανάλυση του ταξίαρχου ε.α. Νικόλαου Μπόχτη, ο οποίος προειδοποιεί ότι η δημογραφική συρρίκνωση, η υποχώρηση του κρατικού αποτυπώματος και οι σύνθετες υβριδικές απειλές στα βόρεια σύνορα συνιστούν ζήτημα εθνικής ασφάλειας και όχι απλώς περιφερειακής ανάπτυξης.
Γράφει ο Ταξίαρχος ε.α. Νικόλαος Μπόχτης
Ενώ η δημόσια συζήτηση δικαίως επικεντρώνεται στην προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας στο Αιγαίο και στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, μια γεωπολιτική πρόκληση εξελίσσεται αθόρυβα στα βόρεια σύνορα.
Από τις Διαπόντιες Νήσους,την Ήπειρο,την Δυτική Μακεδονία έως τον Βόρειο Έβρο, η πληθυσμιακή συρρίκνωση και η απομάκρυνση των δημόσιων υπηρεσιών συνθέτουν μια εικόνα σταδιακής αποδυνάμωσης των ακριτικών περιοχών .
Παράλληλα η εγκατάσταση έστω και μεμονωμένων πολιτών από γειτονικές χώρες σε συνδυασμό με τα παραπάνω, ενδέχεται να συμβάλει σε ένα σύνθετο περιβάλλον ασφαλείας,ιδιαίτερα όπου εξακολουθούν να καλλιεργούνται αλυτρωτικά αφηγήματα .
Η δημογραφική αποδυνάμωση της παραμεθορίου δεν συνιστά πλέον ένα πρόβλημα περιφερειακής ανάπτυξης, αλλά μια πρόκληση Εθνικής ασφάλειας που δοκιμάζει την παρουσία της Πολιτείας στην αμυντική περιοχή των βορείων συνόρων .
Παρούσα Κατάσταση
Α.Περιορισμός του Κρατικού Αποτυπώματος και Δημογραφική Συρρίκνωση
Η ασφάλεια στην παραμεθόριο δεν εξαντλείται στην αποτρεπτική ισχύ των ΕνόπλωνΔυνάμεων,στην Αστυνομική επιτήρηση και στις επιχειρήσεις της ΕΥΠ. Εδράζεται και στη διατήρηση μόνιμου πληθυσμού,βιώσιμων τοπικών κοινωνιών και οικονομικής δραστηριότητας.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η σταδιακή αναστολή μόνιμης λειτουργίας ορισμένων επιτηρητικών φυλακίων σε συνδυασμό με το κλείσιμο ή τη συγχώνευση σχολικών μονάδων και άλλων κρατικών δομών. Οι εξελίξεις αυτές δεν μπορούν να αξιολογούνται μόνο με στενά δημοσιονομικά κριτήρια αλλά απαιτούν στάθμιση υπό το πρίσμα της Εθνικής στρατηγικής.
Η αποχώρηση των κατοίκων και η αποψίλωση των υποδομών τροφοδοτούν έναν φαύλο κύκλο εγκατάλειψης, όταν κλείνει ένα σχολείο εκλείπουν οι βασικές προϋποθέσεις παραμονής ή εγκατάστασης νέων οικογενειών,ενώ η απομάκρυνση υγειονομικών και διοικητικών υπηρεσιών δυσχεραίνει την καθημερινότητα επιταχύνοντας την αστυφιλία.
Στον αντίποδα αυτής της συρρίκνωσης του κρατικού αποτυπώματος, η Εκκλησία παραμένει σε αρκετά απομακρυσμένα χωριά ένας από τους ελάχιστους σταθερούς θεσμούς κοινωνικής αναφοράς.Οι Μητροπόλεις και οι Εφημέριοι,παρά τις υφιστάμενες δυσχέρειες, διατηρούν ζωντανούς τους κοινωνικούς δεσμούς, στηρίζουν τους ηλικιωμένους και συμβάλλουν στη διαφύλαξη της Εθνικής ,ιστορικής και πολιτισμικής συνέχειας.
Γεωστρατηγικά, η πληθυσμιακή αραίωση δεν συνεπάγεται απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας, πλήττει ωστόσο καίρια την κοινωνική και οικονομική ανθεκτικότητα των παραμεθορίων περιοχών.
Β.Ισχύουσα Νομοθεσία
Κρίσιμη παράμετρος της Εθνικής ασφάλειας αποτελεί η εφαρμογή του ειδικού θεσμικού πλαισίου που διέπει τις αμυντικές περιοχές και τις οχυρές θέσεις, όπως αυτό καθορίζεται στον Α.Ν. 376/1936 και στις συναφείς κανονιστικές διατάξεις.
Παράλληλα, το νομικό πλαίσιο για τις δικαιοπραξίες (Ν. 1892/1990, άρθρα 24-32, όπως τροποποιήθηκε με τους Ν. 3978/2011 και Ν. 4278/2014) θεσπίζει ειδικές δικλίδες ασφαλείας για την απόκτηση εμπραγμάτων και ενοχικών δικαιωμάτων στις παραμεθόριες περιοχές, διαφοροποιώντας τις διαδικασίες για πολίτες της ΕΕ και υπηκόους τρίτων χωρών, για τους οποίους απαιτείται ειδική διαδικασία άρσης της απαγόρευσης.
Η ύπαρξη του θεσμικού πλαισίου επιβεβαιώνει ότι η Πολιτεία αναγνωρίζει τη στρατηγική αξία των παραμεθορίων περιοχών.
Η συνεπής, ενιαία και ουσιαστική εφαρμογή των προβλεπόμενων διαδικασιών από τους συναρμόδιους φορείς αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αποτροπή κενών θεσμικής εποπτείας και επιτήρησης.
Ωστόσο σε μικρούς, απομονωμένους οικισμούς ενδέχεται να παρατηρείται το φαινόμενο δικαιοπραξιών μέσω άτυπων συμφωνιών και ιδιωτικών συμφωνητικών, γεγονός που αποτελεί πρόκληση για τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Γ.Δημογραφικές Μεταβολές και Υβριδικές Απειλές
Αν και η μεμονωμένη εγκατάσταση αλλοδαπών ή ημεδαπών στην παραμεθόριο δεν αποτελεί άμεση απειλή για την Εθνική ασφάλεια , ο συνδυασμός της με την συρρίκνωση του γηγενούς πληθυσμού, την απόσυρση των κρατικών δομών και τον περιορισμό της Στρατιωτικής και Αστυνομικής παρουσίας, ενδέχεται να δημιουργήσει συνθήκες στρατηγικής ευπάθειας.
Η χρονίζουσα αστάθεια και οι αλυτρωτικές βλέψεις στα Δυτικά Βαλκάνια σε συνδυασμό με πληθυσμιακές και ιδιοκτησιακές μεταβολές καθώς και την αποδυνάμωση της κρατικής παρουσίας, ενδέχεται να διαμορφώσουν συνθήκες ενός άτυπου στρατηγικού προγεφυρώματος στην παραμεθόριο.
Υπό συγκεκριμένες συνθήκες τα παραπάνω θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για την άσκηση εξωτερικής επιρροής,ενίσχυσης των αλυτρωτικών αφηγημάτων καθώς και για την υποστήριξη υβριδικών ή τακτικών ενεργειών σε ενδεχόμενη κρίση, δημιουργώντας εστίες αποσταθεροποίησης.
Οι σύγχρονες υβριδικές απειλές δεν εκδηλώνονται απαραίτητα με στρατιωτικά μέσα αλλά και μέσω στοχευμένης οικονομικής διείσδυσης- εξαγοράς, επιρροής, παραπληροφόρησης και εργαλειοποίησης των μεταναστευτικών ροών.
Δ. Ενιαία Στρατηγική Ανασυγκρότηση
Η έκταση της δημογραφικής συρρίκνωσης αποτυπώνεται στα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) στις απογραφές πληθυσμού 2011 και 2021. Ειδικότερα η Δυτική Μακεδονία κατέγραψε πληθυσμιακή μείωση περίπου 10,3%, η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη 7,6% και η Ήπειρος 5%. Η συνολική απώλεια σε αυτές τις Περιφέρειες ανέρχεται σε 91.940 κατοίκους μέσα σε μία δεκαετία.
Το παραπάνω αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα στις ορεινές και παραμεθόριες ζώνες, όπου η πληθυσμιακή αραίωση, η γήρανση και η απομάκρυνση των νεότερων ηλικιακών ομάδων περιορίζουν τη βιωσιμότητα των τοπικών κοινωνιών και τη δυνατότητα διατήρησης σταθερής κρατικής παρουσίας.
Η αναστροφή αυτής της πορείας εκτιμάται ως ιδιαίτερα δυσχερής και απαιτεί διακομματική συναίνεση σε ένα συνεκτικό, μακροπρόθεσμο Εθνικό σχέδιο που θα ενοποιεί τη δημογραφική πολιτική, την περιφερειακή ανάπτυξη και τη στρατηγική ασφάλειας.
Η Ελληνική Πολιτεία έχει αντιληφθεί την συγκεκριμένη διάσταση και έχει αναπτύξει συγκεκριμένα εργαλεία.Πρωτοβουλίες όπως το Πρόγραμμα Οικονομικής Ενίσχυσης Μετεγκατάστασης σε ακριτικές περιοχές, η σύσταση της Ειδικής Γραμματείας Ορεινών Περιοχών και οι προτάσεις της ΚΕΔΕ για τη στήριξη της στέγης και των νέων οικογενειών κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση.
Ωστόσο, η επιτυχία τους θα κριθεί από τη διάρκεια, τη χρηματοδοτική επάρκεια και την ολιστική τους εφαρμογή.
Διαπιστώσεις -Συμπεράσματα
Τα σύνορα της Πατρίδας δεν είναι απλώς γεωγραφικές συντεταγμένες και όρια αλλά ζωντανοί χώροι Εθνικής παρουσίας, ιστορικής συνέχειας και κοινωνικής συνοχής.
Η θωράκιση της παραμεθορίου μέσω της διατήρησης ζωντανών κοινοτήτων και της εφαρμογής των ισχύοντος νομικού πλαισίου, έστω και εάν από κάποιους θεωρείται αναχρονιστικό,δεν αποτελεί επιλογή κοινωνικής πολιτικής, είναι θεμελιώδης όρος Εθνικής επιβίωσης και γεωπολιτικής ανθεκτικότητας.
Η ενίσχυση των Ιερών Μητροπόλεων των ακριτικών περιοχών εκτιμάται ότι θα συμβάλλει στην επιτυχία της προσπάθειας, αφού η Εκκλησία αποτελεί σταθερό θεσμό σε περιοχές όπου άλλες δημόσιες δομές έχουν αποσυρθεί .
Επιπλέον η τήρηση ενιαίου μηχανισμού παρακολούθησης της δημογραφικής εξέλιξης, της ιδιοκτησιακής δραστηριότητας και της οικονομικής παρουσίας στις παραμεθόριες περιοχές κρίνεται αναγκαία.
Η διαρκής Στρατιωτική και Αστυνομική παρουσία, με δυναμικά και όχι κατά ανάγκη στατικά στοιχεία, στις ευαίσθητες παραμεθόριες περιοχές δεν ενισχύει μόνο το αίσθημα ασφάλειας των κατοίκων, αλλά αποτελεί και σαφές μήνυμα αποφασιστικότητας και αποτρεπτικής ισχύος προς κάθε δυνητικό επιβουλέα.
Η ασφάλεια της προκαλύψεως όμως δεν εξαντλείται στην επιτήρηση της συνοριακής γραμμής.
Η σκληρή ισχύς αποτελεί τον βασικό πυλώνα της αποτροπής, όμως η δημογραφική ανθεκτικότητα, η κοινωνική συνοχή και η αδιάλειπτη κρατική παρουσία προσδίδουν στρατηγικό βάθος, ουσιαστικό περιεχόμενο και διαχρονική υπόσταση στην Εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Πατρίδας.
Τα σύνορα δεν φυλάσσονται μόνο από εκείνους που υπηρετούν σε αυτά, αλλά και από τους ακρίτες που επιλέγουν να δημιουργούν και να παραμένουν στον τόπο τους.
Πηγές
Α.Ν. 376/1936 – Περί μέτρων ασφαλείας οχυρών θέσεων.
Ν. 1892/1990 (άρθρα 24–32) – Περί δικαιοπραξιών σε παραμεθόριες περιοχές (όπως τροποποιήθηκε και ισχύει).
Ν. 3978/2011 & Ν. 4278/2014 – Νομοθετικές ρυθμίσεις και τροποποιήσεις για την απόκτηση ακινήτων στις παραμεθόριες ζώνες.
Π.Δ. 22/2026 – Σύσταση και αρμοδιότητες της Ειδικής Γραμματείας Ορεινών Περιοχών.
ΟΠΕΚΑ – Πλαίσιο εφαρμογής του Προγράμματος Οικονομικής Ενίσχυσης Μετεγκατάστασης.
Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) – Θέσεις και προτάσεις για τη δημογραφική αναζωογόνηση των ακριτικών δήμων.
Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) – Αποτελέσματα Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2021 και δημογραφικοί δείκτες.
European External Action Service (EEAS) – Εκθέσεις και πλαίσιο αντιμετώπισης υβριδικών απειλών.
NATO – Strategic Concept & Resilience Objectives (Στρατηγική ανθεκτικότητα έναντι υβριδικών επιχειρήσεων).
Αρχική φωτογραφία, περίπολος ΕΣ στον ποταμό Έβρο. Πηγή, ΓΕΣ
GEOPOLITICO
Μετά τους BrahMos, οι Φιλιππίνες θέλουν Akash και Pinaka από την Ινδία – Διευρύνεται η αμυντική συνεργασία με φόντο την Κίνα
Η Μανίλα εξετάζει την απόκτηση τουλάχιστον έξι επιπλέον πυροβολαρχιών BrahMos, περισσότερων από πέντε συνταγμάτων αντιαεροπορικών συστημάτων Akash και πολλαπλών εκτοξευτών ρουκετών Pinaka – Στο τραπέζι η ναυτική έκδοση των BrahMos, η δορυφορική επιτήρηση και η συμφωνία για την παρουσία ινδικών στρατιωτικών δυνάμεων στις Φιλιππίνες.
Σε σημαντική διεύρυνση της αμυντικής και στρατηγικής συνεργασίας τους προσανατολίζονται η Ινδία και οι Φιλιππίνες, καθώς η Μανίλα επιταχύνει το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεών της, εν μέσω αυξανόμενων εντάσεων με την Κίνα στη Νότια Σινική Θάλασσα.
Σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα του ινδικού Firstpost και του δημοσιογράφου Snehesh Alex Philip, στις 18 Νοεμβρίου 2026, οι δύο χώρες βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις για την προμήθεια πρόσθετων υπερηχητικών πυραύλων cruise BrahMos, αντιαεροπορικών συστημάτων Akash, πολλαπλών εκτοξευτών ρουκετών Pinaka, καθώς και ελικοπτέρων.
Η συνεργασία επεκτείνεται, όμως, πέραν των εξοπλιστικών προγραμμάτων, καθώς περιλαμβάνει τη στρατιωτική εκπαίδευση, την αμυντική βιομηχανία, τη διαστημική τεχνολογία και τη διαμόρφωση θεσμικού πλαισίου για τη διεξαγωγή κοινών στρατιωτικών δραστηριοτήτων.
Τουλάχιστον έξι επιπλέον πυροβολαρχίες BrahMos
Το μεγαλύτερο υπό συζήτηση εξοπλιστικό πρόγραμμα αφορά την απόκτηση τουλάχιστον έξι επιπλέον πυροβολαρχιών του υπερηχητικού πυραυλικού συστήματος BrahMos.
Οι Φιλιππίνες, που αποτέλεσαν τον πρώτο διεθνή πελάτη του συστήματος, εμφανίζονται, σύμφωνα με τις πηγές του Firstpost, ικανοποιημένες από την εμπειρία τους με τις τρεις πυροβολαρχίες που παρέλαβαν στο πλαίσιο της προηγούμενης παραγγελίας.
Η Μανίλα έχει ήδη λάβει απάντηση από την BrahMos Aerospace σε αίτημα παροχής πληροφοριών (Request for Information – RFI), το οποίο υποβλήθηκε μετά την επιχείρηση «Sindoor», κατά τη διάρκεια της οποίας η Ινδία χρησιμοποίησε πυραύλους BrahMos εναντίον στόχων στο Πακιστάν.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πρόταση του Νέου Δελχί να εξεταστεί η δυνατότητα ενσωμάτωσης των BrahMos και σε πολεμικά πλοία των Φιλιππίνων.
Η συγκεκριμένη επιλογή συνδέεται και με τους προβληματισμούς της Μανίλα για το βάρος των χερσαίων εκτοξευτών, καθώς το δύσβατο έδαφος και οι περιορισμένες οδικές υποδομές σε ορισμένες περιοχές δυσχεραίνουν τη μεταφορά τους.
Δεν έχει ληφθεί, πάντως, οριστική απόφαση για τη ναυτική έκδοση, δεδομένου ότι τα πολεμικά πλοία των Φιλιππίνων διαθέτουν οπλικά και ηλεκτρονικά συστήματα δυτικής προέλευσης, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη διερεύνηση της τεχνικής συμβατότητας.
Αντιαεροπορική προστασία με Akash
Στις αρμόδιες στρατιωτικές αρχές της χώρας έχει ήδη πραγματοποιηθεί παρουσίαση σχετικά με τις επιδόσεις του συστήματος κατά την επιχείρηση «Sindoor», καθώς και τη δυνατότητα διασύνδεσής του με άλλα μέσα αεράμυνας.
Η Πολεμική Αεροπορία των Φιλιππίνων φέρεται, ωστόσο, να εξετάζει συστήματα με μεγαλύτερη εμβέλεια εμπλοκής.
Ξεχωριστή πρόταση έχει υποβληθεί στο Σώμα Πεζοναυτών των Φιλιππίνων, το οποίο υπάγεται στο Πολεμικό Ναυτικό. Μία από τις επιχειρησιακές απαιτήσεις αφορά την αντιαεροπορική προστασία στρατηγικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων και μέσων, συμπεριλαμβανομένων των θέσεων ανάπτυξης των BrahMos.
Ενίσχυση του πυροβολικού με Pinaka
Σημαντικό ζήτημα στις διαπραγματεύσεις αποτελεί η χρηματοδότηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Σύμφωνα με τις πηγές του δημοσιεύματος, η συνήθης διαδικασία προβλέπει προκαταβολή τουλάχιστον 15% της συνολικής αξίας της σύμβασης κατά την υπογραφή της.
Η Μανίλα επιδιώκει περισσότερο ευέλικτους όρους αποπληρωμής, εξαιτίας του μεγέθους των υπό εξέταση προμηθειών.
Την ίδια στιγμή, η αξιοποίηση του ινδικού μηχανισμού πιστωτικών γραμμών (Line of Credit) παρουσιάζει δυσκολίες, λόγω συνταγματικών περιορισμών στις Φιλιππίνες σχετικά με τον εξωτερικό δανεισμό για αμυντικές προμήθειες.
Ινδικό εργοστάσιο αμυντικού εξοπλισμού στις Φιλιππίνες
Η συνεργασία των δύο χωρών αποκτά και βιομηχανική διάσταση.
Η ινδική ιδιωτική εταιρεία MKU προχωρά στη δημιουργία μονάδας παραγωγής αλεξίσφαιρων γιλέκων στις Φιλιππίνες, μετά την εξασφάλιση παραγγελίας ύψους περίπου 14 δισ. ινδικών ρουπιών για την προμήθεια προστατευτικού εξοπλισμού στον Στρατό Ξηράς της χώρας.
Η σύμβαση προβλέπει ότι η τελευταία παρτίδα των γιλέκων θα κατασκευαστεί τοπικά.
Επιπλέον, έχουν πραγματοποιηθεί διερευνητικές συνομιλίες για την ενδεχόμενη προμήθεια ελικοπτέρων ινδικής κατασκευής.
Δορυφορική επιτήρηση στη Νότια Σινική Θάλασσα
Ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία αποκτά η πρόταση της Ινδίας για συνεργασία στον διαστημικό τομέα.
Το Νέο Δελχί έχει προτείνει να εξεταστεί η εγκατάσταση επίγειων σταθμών παρατήρησης σε διάφορες τοποθεσίες των Φιλιππίνων, μέσω των οποίων η Μανίλα θα μπορούσε να αποκτήσει πρόσβαση σε εικόνες ινδικών δορυφόρων που καλύπτουν τις γύρω θαλάσσιες περιοχές.
Ανάλογες υποδομές διατηρεί η Ινδία και σε άλλες χώρες της Ένωσης Κρατών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN).
Η υλοποίηση της πρότασης θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά τις δυνατότητες επίγνωσης του θαλάσσιου επιχειρησιακού περιβάλλοντος (Maritime Domain Awareness) των Φιλιππίνων, σε μια περίοδο κατά την οποία οι κινεζικές δραστηριότητες στη Νότια Σινική Θάλασσα δημιουργούν αυξημένες απαιτήσεις επιτήρησης.
Συμφωνία για την παρουσία ινδικών στρατιωτικών δυνάμεων
Νέο κεφάλαιο στις διμερείς σχέσεις αναμένεται να ανοίξει και η υπό διαπραγμάτευση Συμφωνία Επισκεπτριών Δυνάμεων (Visiting Forces Agreement – VFA).
Στόχος είναι να δημιουργηθεί το απαραίτητο νομικό πλαίσιο που θα επιτρέπει τη μετάβαση ινδικού στρατιωτικού προσωπικού στις Φιλιππίνες για τη συμμετοχή σε κοινές ασκήσεις και άλλες δραστηριότητες αμυντικής συνεργασίας, σύμφωνα με τις συνταγματικές απαιτήσεις της χώρας.
Η στρατιωτική συνεργασία επεκτείνεται και στον τομέα της εκπαίδευσης, καθώς η Ινδία έχει ήδη αυξήσει τις δυνατότητες φοίτησης Φιλιππινέζων υποψήφιων αξιωματικών σε εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως η National Defence Academy και η Indian Military Academy.
Η Ινδία διευρύνει το στρατηγικό της αποτύπωμα στη Νοτιοανατολική Ασία
Οι υπό συζήτηση συμφωνίες καταδεικνύουν την πρόθεση των δύο χωρών να υπερβούν το επίπεδο των μεμονωμένων εξοπλιστικών συμβάσεων και να διαμορφώσουν μια ευρύτερη στρατηγική εταιρική σχέση.
Για τις Φιλιππίνες, η συνεργασία με την Ινδία εντάσσεται στην προσπάθεια διαφοροποίησης των πηγών προμήθειας αμυντικού υλικού και ενίσχυσης των στρατιωτικών τους δυνατοτήτων.
Για το Νέο Δελχί, η Μανίλα αναδεικνύεται σε σημαντικό εταίρο στη Νοτιοανατολική Ασία, με τη συνεργασία να εκτείνεται από τα πυραυλικά συστήματα και την αεράμυνα μέχρι τη διαστημική επιτήρηση, τη στρατιωτική εκπαίδευση και την αμυντική παραγωγή.
Οι συγκεκριμένες προμήθειες παραμένουν υπό διαπραγμάτευση και δεν αποτελούν ακόμη οριστικοποιημένες εξοπλιστικές συμφωνίες.
GEOPOLITICO
Μια οικογένεια με οκτώ παιδιά στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα από το Καστελόριζο
Σε μια εποχή δημογραφικής συρρίκνωσης και εγκατάλειψης της ελληνικής περιφέρειας, ο Νικόλας και η Κυριακή Μαλτέζου μεγαλώνουν οκτώ παιδιά στο ακριτικό Καστελόριζο, κρατώντας ζωντανή την ελπίδα στην εσχατιά της πατρίδας. Ο καθημερινός αγώνας τους αναδεικνύει την επιτακτική ανάγκη έμπρακτης στήριξης των πολύτεκνων οικογενειών και των ανθρώπων που επιλέγουν να παραμείνουν στα σύνορα της Ελλάδας.
Ο Νικόλας Μαλτέζος και η σύζυγός του, Κυριακή, έχουν επιλέξει να μεγαλώσουν τα παιδιά τους στην εσχατιά της Ελλάδας, μακριά από τις ανέσεις των μεγάλων αστικών κέντρων, αντιμετωπίζοντας τις ιδιαίτερες συνθήκες διαβίωσης ενός ακριτικού νησιού.
Αφορμή για την ανάδειξη της ιστορίας τους από το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων στάθηκε μια εικόνα από την κυριακάτικη Θεία Λειτουργία στο Καστελόριζο. Τα οκτώ αδέλφια περίμεναν υπομονετικά να μεταλάβουν, με τα μεγαλύτερα να φροντίζουν τα μικρότερα και τους γονείς τους να βρίσκονται στο πλευρό τους.
Ο καθημερινός αγώνας μιας δεκαμελούς οικογένειας
Ο Νικόλας είναι ο μοναδικός εργαζόμενος της οικογένειας, ενώ η Κυριακή έχει αναλάβει τη φροντίδα των παιδιών και την οργάνωση του νοικοκυριού.
Πέντε από τα οκτώ παιδιά βρίσκονται ήδη στην εκπαίδευση. Το μεγαλύτερο φοιτά στο Λύκειο, δύο στο Δημοτικό και δύο στο Νηπιαγωγείο, ενώ τα υπόλοιπα τρία είναι μικρότερης ηλικίας.
Η καθημερινότητα απαιτεί αυστηρό προγραμματισμό, συνεργασία και αλληλοβοήθεια.
«Είναι δύσκολο, αλλά προχωράμε. Είναι και όμορφο και μοναδικό αυτό που έχουμε δημιουργήσει. Είναι η ίδια η ζωή», αναφέρει η Κυριακή στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Η πολύτεκνη μητέρα δεν κρύβει τις δυσκολίες. Οι σχολικές υποχρεώσεις, τα φροντιστήρια, οι δραστηριότητες των παιδιών, η διατροφή και η φροντίδα του σπιτιού συνθέτουν μια καθημερινότητα γεμάτη απαιτήσεις.
«Είναι ένας αγώνας συνέχεια, ένας αγώνας, δεν το συζητώ», υπογραμμίζει.
Ακριβά πληρώνουν την παραμονή τους στην ακριτική Ελλάδα
Παρά την αγάπη του για το Καστελόριζο και τα πλεονεκτήματα που προσφέρει η ζωή σε μια μικρή κοινωνία, ο Νικόλας Μαλτέζος θέτει ένα ζήτημα που αφορά συνολικά τους κατοίκους των απομακρυσμένων ελληνικών νησιών: το υψηλό κόστος διαβίωσης.
«Στο θέμα της διαβίωσης είναι πολύ πιο ωραία εδώ, δεν το συζητάμε. Αλλά όλα τα υπόλοιπα, τα ψώνια, είναι απλησίαστα στο Καστελόριζο», επισημαίνει.
Η προμήθεια τροφίμων, ρούχων, σχολικών ειδών και προϊόντων για τα μικρότερα παιδιά επιβαρύνει σημαντικά τον οικογενειακό προϋπολογισμό, εξαιτίας της απόστασης και των συνθηκών τροφοδοσίας του νησιού.
Όπως αναφέρει ο ίδιος, στο Καστελόριζο διαμένει ακόμη μία πολύτεκνη οικογένεια με πέντε παιδιά, η οποία εγκαταστάθηκε εκεί λόγω της εργασίας του πατέρα.
Ο Νικόλας εκτιμά ότι τα πρόσφατα ψηφισμένα μέτρα οικονομικής στήριξης θα προσφέρουν ανακούφιση στους κατοίκους, επισημαίνοντας, ωστόσο, την ανάγκη να δημιουργηθούν ουσιαστικές προϋποθέσεις για την παραμονή των νέων στο νησί.
«Πρέπει να υπάρχει κίνητρο για να μείνει ένας νέος στο νησί»
Η μεγαλύτερη αγωνία του πατέρα των οκτώ παιδιών αφορά το μέλλον τους.
Θα ήθελε να παραμείνουν στο Καστελόριζο, γνωρίζει όμως ότι το καθένα θα πρέπει να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο, είτε αυτός αφορά τις σπουδές είτε την επαγγελματική του αποκατάσταση.
«Πρέπει να υπάρξει ένα κίνητρο για να παραμείνει ένας νέος στο νησί», τονίζει.
Οι θέσεις εργασίας, οι επαγγελματικές προοπτικές και η οικονομική στήριξη αποτελούν, κατά τον ίδιο, βασικές προϋποθέσεις για να επιλέξει ένας νέος άνθρωπος να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια σε έναν τόσο απομακρυσμένο τόπο.
Το δημογραφικό είναι και ζήτημα εθνικής ασφάλειας
Η περίπτωση της οικογένειας Μαλτέζου αναδεικνύει μια διάσταση του δημογραφικού προβλήματος που αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα στις ακριτικές περιοχές της Ελλάδας.
Η διατήρηση ζωντανών κοινωνιών στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων δεν είναι αποκλειστικά ζήτημα οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής. Συνδέεται άμεσα με την εθνική συνοχή, την εγκατάλειψη της περιφέρειας και τη διατήρηση της ανθρώπινης παρουσίας στα σύνορα της χώρας.
Η ουσιαστική στήριξη της πολύτεκνης οικογένειας, η εξασφάλιση πρόσβασης σε αγαθά και υπηρεσίες και η δημιουργία επαγγελματικών ευκαιριών αποτελούν προϋποθέσεις για να παραμείνουν κατοικημένοι αυτοί οι τόποι.
Γιατί το Καστελόριζο δεν είναι μόνο ένα σημείο στον χάρτη των γεωπολιτικών εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι ένας τόπος όπου άνθρωποι εργάζονται, δημιουργούν οικογένειες, μεγαλώνουν παιδιά και αγωνίζονται για το αύριο.
Και η καλύτερη εγγύηση για το μέλλον της ελληνικής ακριτικής γης είναι να συνεχίσουν να υπάρχουν παιδιά που μεγαλώνουν σε αυτήν.
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
GEOPOLITICO3 μήνες πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
GEOPOLITICO1 εβδομάδα πρινΤι αναφέρει η διακοίνωση της Γαλλίας στην Τουρκία: «Δεν εμπλεκόμαστε στις διαφορές σας με την Ελλάδα»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
GEOPOLITICO3 μήνες πρινΙνδός στρατηγός προειδοποιεί τον Ερντογάν: «Θα κάνουμε κομμάτια κάθε τουρκική αρμάδα που θα σπεύσει να βοηθήσει το Πακιστάν»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΣύμβαση ΟΗΕ της Βαρκελώνης: “Άγκυρα, έχεις υπογράψει”! “Αθήνα για ποιον λόγο σιωπάς”;
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΠροσχέδιο Νόμου, για “ΑΟΖ και 12 μίλια” των ακαδημαϊκών χαρτών: ΟΗΕ-Σεβίλλης



