Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Κίνηση 136 – Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό

Δημοσιεύτηκε στις

 Δελτίο τύπου της Ενωσης Πολιτών για το Νερό σχετικά με τις προσεχείς ενέργειές της 

Η κίνηση πολιτών Κ 136, που αγωνίζεται εδώ και 2 χρόνια ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ και για να περάσει το νερό της Θεσσαλονίκης στα χέρια των πολιτών, και η «Ένωση Πολιτών για το Νερό», των μη κερδοσκοπικών Συνεταιρισμών Νερού των Δήμων της περιοχής Θεσσαλονίκης, που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της «Κίνησης 136» και υπέβαλλε εκδήλωση ενδιαφέροντος για την απόκτηση του 51% της ΕΥΑΘ Α.Ε., παρουσίασαν σε συνέντευξη τύπου τα βασικά σημεία των πρωτοβουλιών που αναπτύσσονται από την ΕΠΝ και την Κ 136 και αφορούν:

Τις νομικές ενέργειες της Ένωσης Πολιτών για το Νερό, μετά τον “αποκλεισμό” της από τη 2η φάση του διαγωνισμού.
Την ενημέρωση των πολιτών σχετικά με τις ενέργειες του ΤΑΙΠΕΔ στο θέμα της ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών ύδρευσης – αποχέτευσης και την απάντηση σε κάθε παραπλανητική επιχειρηματολογία των υπευθύνων του ΤΑΙΠΕΔ, που αποσκοπεί στον καθησυχασμό της κοινής γνώμης.
Τις παραπέρα πρωτοβουλίες της Κ 136 σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο, για να μην πέσει η διαχείριση του νερού της πόλης και της χώρας μας στα νύχια των πολυεθνικών, αλλά να περάσει στα χέρια των πολιτών όπου ανήκει.
Την παρουσίαση έκαναν ο Λάζαρος Αγγέλου, εκπρόσωπος της «Ένωσης Πολιτών για το Νερό», ο Κώστας Νικολάου, Δρ Χημικός Περιβαλλοντολόγος και μέλος της Κ136 και ο Κώστας Μαριόγλου, αντιπρόεδρος του σωματείου εργαζομένων ΕΥΑΘ και μέλος της Κ136.


Σημείο 1:
Ν. 3986/2011, Άρθρο 3: “Το Ταμείο(ΤΑΙΠΕΔ) λειτουργεί για την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος…” και όμως, το ΤΑΙΠΕΔ απέκλεισε από τη δεύτερη φάση του διαγωνισμού την Ένωση Πολιτών για το Νερό, τη μόνη πρόταση, από όσες κατατέθηκαν, που λειτουργεί υπέρ του δημοσίου συμφέροντος.
Ν. 4092/2012, ΜΠΔΣ/2013, “Πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων 2013-2016”…
Η βουλή ψήφισε αποκρατικοποιήσεις, και όμως το ΤΑΙΠΕΔ προωθεί την   ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ Α.Ε., παρόλο που κατατέθηκε από την Ένωση Πολιτών για το Νερό η μόνη πρόταση αποκρατικοποί ησης, που δεν είναι ιδιωτικοποίηση. Πρόταση η οποία αφενός προσφέρει την αναμενόμενη απόδοση για το Ελληνικό Δημόσιο και αφετέρου πετυχαίνει ένα αποτέλεσμα αποδεκτό από τους πολίτες της Θεσσαλονίκης, αφού η διαχείριση του νερού της πόλης τους δεν θα γίνει αντικείμενο κερδοσκοπίας μιας πολυεθνικής, αλλά θα έχει μη κερδοσκοπική λειτουργία και θα ε^ 3;ναι υπόθεση των ίδιων των πολιτών.
Ν. 3986/2011, Άρθρο 1: “Το Ταμείο έχει αποκλειστικό σκοπό την αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου… σύμφωνα με τις επικρατούσες συνθήκες της αγοράς και με εγγυήσεις πλήρους διαφάνειας…”
Και όμως, το ΤΑΙΠΕΔ τρεις φορές μας αρνήθηκε την παροχή στοιχείων, τα οποία είναι απαραίτητα για να διεκδικήσουμε με ένδικα μέσα τα δικαιώματα των Θεσσαλονικέων στο νερό της πόλης μας. Τώρα αναγκαζόμαστε να τα ζητήσουμε με ασφαλιστικά μέτρα που καταθέσαμε στο Πρωτοδικείο των Αθηνών (εκδίκαση 23 Σεπ 2013).


Σημείο 2:
Σε πρόσφατες συνεντεύξεις τους οι υπεύθυνοι του ΤΑΙΠΕΔ προσπαθούν με παραπλανητικά επιχειρήματα να καθησυχάσουν την κοινή γνώμη, που είναι συντριπτικά αντίθετη με την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης-αποχέτευσης. 
            Υποστηρίζουν ότι “δεν παραχωρείται το νερό και οι υποδομές ύδρευσης- αποχέτευσης, αλλά η διαχείρισή τους”. Μα ακριβώς αυτή αποδείχθηκε πανάκριβη για τους πολίτε&sigm af; και καταστροφική για τις ίδιες τις επιχειρήσεις και το περιβάλλον της περιοχής. Αρκούν τα παραδείγματα του Παρισιού, του Βερολίνου και του Λονδίνου, για να μην αναφερθούμε σε όλες τις Ευρωπαϊκές πόλεις, τις οποίες σαρώνει ένα κύμα επαναδημοτικοποίησης των υπηρεσιών ύδρευσης-αποχέτευσης, αφού είδαν τα “καλά” της ιδιωτικοποίησης για μία, δύο ή και τρεις δεκαετίες.
            Υποστηρίζουν ότι “η διαχείριση του δικτύου ύδρευσης δεν είναι απλή υπόθεση, απαιτεί σημαντική τεχνογνωσία και επενδύσεις που οι δήμοι δεν διαθέτουν”, παραπέμπουν μάλιστα “στα αποτελέσματα των ΔΕΥΑ των μικρότερων πόλεων”. Υποτιμούν τη νοημοσύνη μας, γιατί ιδιωτικοποιούν ακριβώς την ΕΥΑΘ Α.Ε. (και την ΕΥΔΑΠ), της οποίας τα καθαρά κέρδη ξανα-αγοράζουν την εταιρεία μέσα σε ελάχιστα χρόνια, ενώ τα αποτελέσματά της είναι πολύ καλύτερα από εκείνα των εταιρειών που διεκδικούν την εξαγορά της (μια σύγκριση των αποτελεσμάτων της ΕΥΑΘ Α.Ε. και της Suez, για παράδειγμα, θα αρκούσε). Ο ίδιος ο 2ος πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ κ. Αθανασόπουλος, στην ενημέρωση που έκανε στη βουλή τον Ιανουάριο του 2013, είπε χαρακτηριστικά τα εξής: “Δεν επιλέξαμε εμείς, να πωληθούν οι μετοχές της ΕΥΑΘ. Αυτό το έκανε η Βουλή. Εμείς ερχόμαστε, εδώ, και σας λέμε ποια στρατηγική θα ακολουθήσουμε… Πήρατε την απόφαση, ότι το Κράτος δεν θα είναι παραγωγός, αλλά θα περιοριστεί στο ρόλο που ξέρει να κάνει καλύτερα : Στο όλο του ελεγκτή και του ρυθμιστή. Και σήμερα πολύ φοβάμαι, ότι στη δική μας περίπτωση, στην περίπτωση της ΕΥΑΘ, το Κράτος μπορεί να είναι παραγωγός, αλλά ρυθμιστής και ελεγκτής δεν είναι πολύ καλός. Αυτή είναι η δική μου άποψη.“!!!
            Υποστηρίζουν ακόμη ότι οι δήμοι ή το κράτος “δεν διαθέτουν τα απαραίτητα κεφάλαια για επενδύσεις”. Τους απαντάμε ότι η ΕΥΑΘ Α.Ε. στην 5ετία 2008-2012 είχε δαπάνες για επενδύσεις και συντήρηση ύψους 87,9 εκατομμύρια ευρώ. Περιμένουμε να δούμε τι θα προβλέπει το επενδυτικό πρόγραμμα που θα περιλαμβάνει η σύμβαση παραχώρησης, για να διαπιστώσουμε πόσο μεγαλύτερο θα είναι από αυτό της ΕΥΑΘ Α.Ε. και τα ξαναλέμε.
            Επισημαίνουμε εδώ ότι η “κατασκευή Β’ κλάδου Κεντρικού Αποχετευτικού Αγωγού Θεσσαλονίκης (προϋπολογισμού 44 εκ. ευρώ)” και η “επέκταση Εγκατάστασης Επεξεργασίας Νερού Θεσσαλονίκης (36,5 εκ. ευρώ)”, είναι έργα ήδη ενταγμένα στο ΕΣΠΑ, και προγραμματισμένα από την ΕΥΑΘ Α.Ε. για το 2013. Άρα κακώς ο κ. Εμίρης, σε πρόσφατη συνέντευξή του, τα παρουσιάζει ως επενδύσεις που θα φέρει η ιδιωτικοποίηση που προωθεί.
            Υποστηρίζουν ότι “ο ιδιώτης δεν θα καθορίζει ανεξέλεγκτα τα τιμολόγια, των οποίων οι ανώτατες τιμές θα καθορίζονται από μηχανισμό που θα προβλέπεται από τη σύμβαση παραχώρησης για την πρώτη 5ετία και στη συνέχεια θα παρακολουθείται και θα ελέγχεται από την Ειδική Γραμματεία Υδάτων του ΥΠΕΚΑ, που θα έχει το ρόλο της ρυθμιστικής αρχής”. Στο σημείο αυτό μάλιστα επικαλούνται και την απόφαση του Υπ. Οικονομικών για το τιμολόγιο του νερού και φτάνουν στο σημείο να υποστηρίζουν ότι είναι χαμηλότερο από το υπάρχον, σε μια προσπάθεια να παραπλανήσουν τους πολίτες ότι με την ιδιωτικοποίηση θα έχουν χαμηλότερα τιμολόγια!
            Εδώ είναι η μεγάλη παραπλάνηση και η μεγάλη “απόσταση” των σημερινών λεγομένων των υπευθύνων του ΤΑΙΠΕΔ, από τα λεγόμενά τους στην ενημέρωση της βουλής, τον Ιανουάριο, όταν έλεγαν:
“Αθανασόπουλος : “Δεν πρόκειται εμείς να εκχωρήσουμε ή να πουλήσουμε κανένα περιουσιακό στοιχείο της χώρας, εάν η προσωρινή αξία όλων των μελλοντικών εισροών, αν το τίμημα που θα μας δώσει ο προτιμητέος επενδυτής, δεν είναι μεγαλύτερο από την προσωρινή αξία όλων των μελλοντικών εισροών. Δηλαδή, αν υποθέσουμε ότι αυτή η Εταιρεία κάθε χρόνο θα έκανε είκοσι πέντε εκατομμύρια ευρώ, το τίμημα θα πρέπει να είναι μεγαλύτερο από την προσωρινή αξία αυτών των 25 εκατομμυρίων ευρώ. Το τίμημα όλων των ετών, αλλά προεξοφλημένο στο χρόνο μηδέν. Θα μπορούσε κάποιος, κάλλιστα, να πει 25 εκατ. και αν το κόστος κεφαλαίου του επενδυτή είναι 10%, άρα, η αξία 205 εκατομμύρια. Η απάντηση είναι ναι. Με την προϋπόθεση, όμως, ότι ο επενδυτής δεν θα αναλάμβανε καμία υποχρέωση να συντηρεί το δίκτυο…”.
Εμίρης: ”Θα είναι γνωστή η τιμολογιακή πολιτική για την πρώτη 5ετία, γιατί αυτός είναι ο σκοπός μας…θα υπάρχει ένας ευκρινέστατος και ξεκάθαρος μηχανισμός που θα βασίζεται στην τιμή ; που αγοράζει (ο επενδυτής) το νερό, στα έξοδά του, στις επενδύσεις που θα κληθεί να κάνει και σε μία εύλογη απόδοση την οποία πρέπει να παίρνει. Πρέπει να παίρνει απόδοση ο επενδυτή&sigma f; στα πάγια και στα κεφάλαια που θα έχει επενδεδυμένα για να έχει κίνητρο να πραγματοποιεί τις επενδύσεις και να παίρνει μια εύλογη αποδοτικότητα, ώστε αυτές οι επενδύσεις να έχο&u psilon;ν νόημα γι’ αυτόν. Ειδάλλως δεν μπορεί να τις πραγματοποιήσει…με έναν υγιή πλειοδοτικό     διαγωνισμό θα πιάσουμε την καλύτερη δυνατή τιμή…Παρά ταύτα, θα πω ότι δεν είναι σωστός ο υπ&omicro n;λογισμός που ειπώθηκε κατά κόρον, δηλαδή, 26 εκατομμύρια – 80 εκατομμύρια, άρα 3 φορές τα κέρδη. Θα υπενθυμίσω, ότι εμείς πουλάμε το 51%, συνεπώς τα μισά από αυτά τα κέρδη. Έτσι πρέπει, λοιπόν, να γίνει ο υπολογισμός, λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη φυσικά και τις επενδύσεις που θα πρέπει να γίνουν”.
           
 Τους απαντάμε: Με βάση τις δικές τους αναφορές στη βουλή υπολογίζουμε ότι:
Η ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ Α.Ε., κατά την 1η 5ετία, θα βλάψει το δημόσιο συμφέρον κατά 218 εκ. ευρώ, από τα οποία τα 179 εκ. ευρώ θα πληρώσουν οι καταναλωτές (αύξηση μέσου τιμολογίου πάνω από 60%), ενώ το κράτος θα χάσει 39 εκ. ευρώ (από μερίσματα και φόρους). Ο υπολογισμός μας έγινε με την υπόθεση ότι ο επενδυτής θα κάνει επενδύσεις και συντηρήσεις ύψους μόνο 60 εκ. ευρώ, ενώ θα έχει απόδοση κεφαλαίου 5%. Ο “παραχωρησιούχος” θα κάνει απόσβεση του κεφαλαίου απόκτησης του 51% της ΕΥΑΘ Α.Ε. πριν να εκπνεύσει η 1η 5ετία. Αν μάλιστα συνυπολογιστεί ότι η ΕΥΑΘ Α.Ε. έχει ταμειακά διαθέσιμα 33 εκ. ευρώ, και οφειλές καταναλωτών που φτάνουν στα 50 εκ. ευρώ, η ιδιωτικοποίηση αυτή παίρνει το χαρακτήρα χαριστικής πράξης προς τον “παραχωρησιούχο”.
Το Υπ. Οικονομικών καθόρισε ότι για την τιμολόγηση των υπηρεσιών ύδρευσης-αποχέτευσης θα εφαρμόζεται η αρχή της ανάκτησης κόστους, σύμφωνα με το Νόμο 3199/2003 «Προστασία και διαχείριση τω ν υδάτων – Εναρμόνιση με την Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000», ΦΕΚ Α΄ 280/9.12.2003. Σε σχετική επιστημονική εργασία εφαρμογής, την οποία εκπόνησε η επιστημονική ομάδα της επίκ. Καθηγήτριας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, με ανάθεση του ΥΠΕΚΑ, και δημοσιοποίησε το Μάρτιο του 2008, ο βαθμός ανάκτησης κόστους ύδρευσης στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας υπολογίστηκε στο 86,58%. Από αυτό πιθανά προκύπτει και ένα ακόμη περίπου 13,42% αύξησης του τιμολογίου.
Αν η κυβέρνηση επιμένει στην αποκρατικοποίηση της ΕΥΑΘ, το ΤΑΙΠΕΔ μπορεί να εξυπηρετήσει το δημόσιο συμφέρον μεταβιβάζοντας την ΕΥΑΘ Α.Ε. στην Αυτοδιοίκηση ή στην Ένωση Πολιτών για το Νερό ή σε κοινό σχήμα των δύο, αποκομίζοντας ταυτόχρονα το ποσό που επιδιώκει η κυβέρνηση για την ελάφρυνση του δημόσιου χρέους. Στην περίπτωση αυτή όχι μόνο δεν θα υπάρξει βλάβη του δημοσίου συμφέροντος, αλλά μετά την 1η 5ετία τα τιμολόγια θα μπορούν να μειώνονται σταδιακά, μέχρι φτάσουν να καλύπτουν μόνο το κόστος λειτουργίας του συστήματος (μη κερδοσκοπική διαχείριση).


Σημείο 3:
Η κοινωνία της πόλης είναι συντριπτικά αντίθετη στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ Α.Ε. Η Περιφερειακή ΄Ενωση Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας με ομόφωνη απόφασή της είναι αντίθετη στην ιδιωτικ&omi cron;ποίηση, ενώ διεκδικεί την ΕΥΑΘ Α.Ε., στο πλαίσιο της σχετικής αρμοδιότητας της Αυτοδιοίκησης στην παροχή υπηρεσιών ύδρευσης – αποχέτευσης.
            Οι υδροδοτούμενοι Δήμοι πήραν ομόφωνες αποφάσεις ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος πάνω στο ερώτημα “ναι ή όχι στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ Α.Ε.”, ώστε οι Θεσσαλονικείς να έχουν την ευκαιρία να εκφράσουν τη γνώμη τους πάνω σ’ αυτό το ζωτικής σημασίας ζήτημα.
Με πρόσκληση του Σωματείου των εργαζομένων της ΕΥΑΘ Α.Ε. συγκροτήθηκε η  Πρωτοβουλία SOSTE ΤΟ ΝΕΡΟ, φορέων και πολιτών της Θεσσαλονίκης που αντιτίθενται στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ Α.Ε., με συμμετοχή πλήθους φορέων αυτοδιοίκησης, εργαζομένων, κινήσεων πολιτών κλπ. Η Κ 136 και η Ένωση Πολιτών για το Νερό είναι ιδρυτικά μέλη και συμμετέχουν ενεργά σε όλες τις δραστηριότητες της πρωτοβουλίας με σκοπό την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης.
Η αρχή της επικουρικότητας υποδεικνύει ότι, αν η ελληνική κυβέρνηση θέλει να αποσυρθεί από την ΕΥΑΘ Α.Ε., πρέπει να διαβουλευθεί πρώτα με την Αυτοδιοίκηση, που έχει τη σχετική αρμοδιότητα, ώστε να βρεθεί συμβατή με το ελληνικό νομικό πλαίσιο διαδικασία μεταβίβασης σ’ αυτήν των μετοχών του δημοσίου.
Στις επιφυλάξεις που διατυπώνονται ότι οι Δήμοι δεν έχουν λεφτά για επενδύσεις, απαντά το ίδιο το επενδυτικό πρόγραμμα της ΕΥΑΘ Α.Ε. : στην 5ετία 2008 – 2012 το ύψος της δαπάνης για επενδύσεις και συντήρηση ήταν 87,9 εκ. ευρώ. Περιμένουμε να δούμε ποιό θα είναι το προτεινόμενο πρόγραμμα επενδύσεων για την 5ετία 2014-18, για να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας και σ’ αυτόν τον τομέα.
Στηρίζουμε τον αγώνα της Αυτοδιοίκησης ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ, και ενώνουμε τις δυνάμεις μας μαζί της. Στηρίζουμε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, γιατί επιτέλους οι πολίτες πρέπει να εκφράσουν τη γνώμη τους. Ποιός φοβάται τους πολίτες;


Σημείο 4:
Η κυβέρνηση, δια των ΜΜΕ, επαναλαμβάνει ότι η μεταβίβαση του 51% των μετοχών της ΕΥΑΘ Α.Ε., αποτελεί μνημονιακή υποχρέωσή της. Προσπαθεί έτσι να πείσει ότι δεν είναι στο χέρι της η υπόθεση, αλλά ενεργεί υπό την πίεση των δανειστών.
            Η πληροφόρηση αυτή αποσιωπά δύο σημαντικά γεγονότα που μεσολάβησαν από την υπογραφή του μνημονίου μέχρι σήμερα:
Πρώτο, τη νίκη των Ευρωπαίων πολιτών, οι οποίοι συγκέντρωσαν πάνω από 1,5 εκ υπογραφές και ανάγκασαν τον Επίτροπο Μπαρνιέ να αποσύρει το νερό από την Οδηγία για τις συμβάσεις παραχώρησης, δηλώνοντας : “Σε κανένα σημείο η Επιτροπή δεν πρότεινε τον εξαναγκασμό ή ακόμη και την ενθάρρυνση της ιδιωτικοποίησης δημόσιων υπηρεσιών όπως το νερό. Η απόφαση για το πως θα παρέχεται μια & delta;ημόσια υπηρεσία είναι στα χέρια των κρατών-μελών και των τοπικών αρχών τους. Και έτσι θα παραμείνει…Αντιλαμβάνομαι πλήρως γιατί οι πολίτες είναι και θυμωμένοι και αναστατωμένοι όταν τους λένε ότι οι υπηρεσίες ύδρευσής τους θα μπορούσαν να ιδιωτικοποιηθούν ενάντια στη θέλησή τους. Εγώ ο ίδιος θα αισθανόμουν το ίδιο  εάν υπήρχε τέτοιος κίνδυνος…Γι΄αυτό η καλύτερη λύση τώρα φαίνεται να είναι η απάλειψη του νερού από τους σκοπούς της οδηγίας για τις συμβάσεις παραχώρησης. Είναι καθήκον μας να λάβουμε υπόψη τις ανησυχίες που εκφράστηκαν από τόσους πολλούς πολίτες”.
Δεύτερο, τις πρόσφατες διαδοχικές και ταυτόσημες απαντήσεις του Επιτρόπου Όλι Ρεν σε σχετικά ερωτήματα των Ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Χουντή και Νίκου Χρυσόγελου των Οικολόγων Πράσινων, όπου ξεκαθάρισε απόλυτα ότι:
            “Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι το νερό είναι δημόσιο αγαθό που έχει ζωτική σημασία για τους πολίτες και η διαχείριση των υδάτινων πόρων αποτελεί ευθύνη των κρατών μελών, και γι αυτόν το λόγο έχει πάρει ουδέτερη θέση επί του θέματος της δημόσιας ή της ιδιωτικής ιδιοκτησίας των υδάτινων πόρων, σύμφωνα με το άρθρο 345 της ΣΛΕΕ… Η επιλογή για το ποιες, σε ποιο βαθμό και με ποια σειρά θα πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν οι δημόσιες επιχειρήσεις ή τα  δημόσια περιουσιακά στοιχεία αποτελεί αποκλειστική ευθύνη των κρατών μελών”.
            Καλούμε την κυβέρνηση, η οποία τονίζει σε κάθε ευκαιρία την προσήλωσή της στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς, να κάνει ότι και ο Επίτροπος Μπαρνιέ: Να αναγνωρίσει την πλήρη αντίθεση των πολιτών της Θεσσαλονίκης στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ Α.Ε. και να την αποσύρει από το Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων.
Σημείο 5 :
            “Ζητούμε να αποσύρετε την προσφορά σας και να αφήσετε τους πολίτες της Θεσσαλονίκης να καθορίσουν το μέλλον της ΕΥΑΘ” : αυτό αναφέρει ρητά επιστολή προς τους υποψήφιους “αγοραστές”, την οποία υπογράφουν 130 φορείς από την Ελλάδα, την Ευρώπη και όλο τον κόσμο, καθώς και 50 Ευρωβουλευτές από 18 χώρες της Ε.Ε.
            Αυτό ακριβώς είναι και το δικό μας μήνυμα : το νερό της πόλης μας είναι υπόθεση των πολιτών της, αλλά αν χρειαστεί γίνεται και όλης της χώρας, όλης της Ε.Ε. και όλου του κόσμου. Το Ευρωπαϊκό και παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού, στο οποίο συμμετέχει ενεργά η Κ 136, είναι εδώ.
            Το ίδιο και το θεσμικό και κανονιστικό πλαίσιο της Ε.Ε., σύμφωνα με το οποίο δεν μπορεί ένα κρατικό μονοπώλιο να μετατραπεί σε ιδιωτικό. Η ιδιωτικοποίηση του 51% της ΕΥΑΘ Α.Ε. δεν μπορεί να γίνει έξω από το δίκαιο του ανταγωνισμού της Ε.Ε. Οι μη κερδοσκοπικοί Συνεταιρισμοί Νερού των Δήμων της Θεσσαλονίκης και η  Ένωση Πολιτών για το Νερό, ακόμη και αν η κυβέρνηση προχωρήσει στην παραχώρηση, θα διεκδικήσουν την παροχή υπηρεσιών ύδρευσης-αποχέτευσης ως “εναλλακτικοί πάροχοι”, όπως έχουν το δικαίωμα και όπως ακριβώς έγινε στις τηλεπικοινωνίες. Τότε ο “καλύτερος ιδιώτης”, που λέει ο κ. Εμίρης, θα κληθεί να αποδείξει στην πράξη ότι είναι καλύτερος από τους μη κερδοσκοπικούς Συνεταιρισμούς Νερού των Πολιτών της Θεσσαλονίκης.

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός10 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις11 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή