Γενικά θέματα
8.11.2015 – Οι 6 μηνυτήριες αναφορές κατά του Νίκου Φίλη, Βουλευτή και Υπουργού παιδείας έρευνας και θρησκευμάτων.
την παρούσα μηνυτήρια αναφορά, Σας εκθέτω μια σειρά από κρίσιμα
πραγματικά περιστατικά που πραγματώνουν την τέλεση σοβαρών ποινικών
αδικημάτων αυτεπαγγέλτως διωκομένων και σύμφωνα με το Ν. 3126/2003 και το άρθρο 86 του Συντάγματος,
εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος, εις βάρος του ελληνικού λαού. Τα
κρίσιμα περιστατικά και οι σύστοιχες συμπεριφορές συντελέστηκαν στις
3.11.2015 και περί ώρα 03.00 π.μ., αφορούν τον Νίκο Φίλη, Βουλευτή και Υπουργό παιδείας έρευνας και θρησκευμάτων.
σε εσάς κύριε Εισαγγελεύ ζητώντας τη συνδρομή σας, προκειμένου να
διερευνηθεί από τα αρμόδια όργανα της Ελληνικής Δικαιοσύνης η πιθανότητα
τέλεσης των αδικημάτων, ενδεικτικά (Ν.4285/2014, 259ΠΚ), καθώς και οποιουδήποτε άλλου αδικήματος.
δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε το αίμα, τον πόνο, όσα έχουν υποστεί
οι Πόντιοι, από τη θηριωδία των Τούρκων. Αυτό είναι άλλο πράγμα και
άλλο πράγμα η γενοκτονία με αυστηρή επιστημονική έννοια».
με τις μνήμες από τις χαμένες πατρίδες και με το μαρτύριο των
ξεριζωμένων Ελλήνων. Γνωρίζω ότι η γενοκτονία των Ποντίων είναι, μαζί με
την γενοκτονία των Αρμενίων, από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της
ανθρωπότητας. Έχει αποδειχθεί ότι 815 ακμάζουσες κοινότητες
καταστράφηκαν ολοκληρωτικά, ότι όλα τα ελληνικά χωριά με τις 1.174
εκκλησίες τους και τα 960 σχολεία λεηλατήθηκαν και κάηκαν, ότι
περιουσίες που αποκτήθηκαν ύστερα από 500 χρόνια σκληρής δουλειάς και
που ανέρχονταν σε περισσότερα από δύο εκατομμύρια φράγκα κλάπηκαν και
χάθηκαν, κι ότι ο πληθυσμός 303.237 ανδρών εξολοθρεύτηκε με φωτιά κι
ατσάλι. Πολλοί από αυτούς κρεμάστηκαν ή πέθαναν από το κρύο. Οι σφαγές
κοντά στο Kαβάκ, το Nτζουμπούς Xαν, το Σελαμελίκ και το Kιζ Aλάν, όπως
και οι σφαγές του Aντά, του Kαραπερτσίν, του Tεκέ Kιοΐ και της
Mερζιφούντας πόλης που οι κάτοικοί της εξολοθρεύτηκαν στο κτίριο του
Γαλλικού Σχολείου και οι πολυάριθμοι απαγχονισμοί στην Αμάσεια, είναι
ατράνταχτες αποδείξεις αυτού του αφανισμού. Αυτές οι τερατώδεις πράξεις
δολοφονίες, βιαιότητες, ληστείες, κατασχέσεις, αυθαίρετες δημεύσεις
περιουσιών και κάθε είδους ανήκουστες φρικαλεότητες που έγιναν τότε
ξεπερνούν σε φρίκη και τις σφαγές των Αρμενίων του 1915. Ο Υπουργός
Παιδείας με την πρόσφατη δήλωση του κατόρθωσε να προκαλέσει την οργή όχι
μόνο του Ποντιακού Ελληνισμού αλλά ολοκλήρου του Ελληνικού λαού. Ο
Υπουργός φαίνεται ότι δεν γνώριζε ότι, όταν ο Lemkin επινόησε τον όρο
γενοκτονία , ο οποίος έγινε αποδεκτός από τα Ηνωμένα Έθνη με τη χάρτα
του 1948, χρησιμοποίησε για παράδειγμα επεξήγησης τις περιπτώσεις των
Ποντίων και των Αρμενίων. Ο Υπουργός δεν μελέτησε την απόφαση της
Ελληνικής Βουλής του 1994 και δεν γνώριζε ότι το 2006 το Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο την γενοκτονία των Ποντίων την αναγνώρισε ως έγκλημα κατά
της ανθρωπότητας μαζί με το παράδειγμα των Ασσυριο-Χαλδαίων και των
Αρμενίων. Σε μια εποχή που η εθνική ενότητα είναι αναγκαία όσο ποτέ
άλλοτε ,ο Υπουργός κατόρθωσε να δημιουργήσει ρήγμα στην πολύπαθη
Ελληνική κοινωνία και κυρίως να δημιουργήσει πρόβλημα στις εθνικές
θέσεις της χώρας.
Θλίβομαι βαθιά κι οργίζομαι από μια τόσο βαθιά αντεθνική κι ανιστόρητη
και ποινικά επιλήψιμη δήλωση του υπουργού Παιδείας της πατρίδας μου.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Νίκος Φίλης προκαλεί με τέτοιου είδους
δηλώσεις. Πριν από περίπου ένα μήνα με άρθρο του στην εφημερίδα «Αυγή»,
με τίτλο «Παλαιοκομματισμός και γενοκτονία», ανέφερε ότι «τα περί
Γενοκτονίας ήταν μία απόφαση εσωτερικής πολιτικής σκοπιμότητας και όχι
διεθνούς σημασίας. Γι’ αυτό το ελληνικό κράτος ποτέ δεν προέβαλε στα
διεθνή φόρα θέμα αναγνώρισης της Γενοκτονίας σε αντίθεση με τους
Αρμένιους».
Η Βουλή των Ελλήνων προέβη το 1994 στη θεσμική αναγνώριση της
γενοκτονίας των Ποντίων με τον ν. 2193/1994 με την καθιέρωση ημέρας
μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου με τον νόμο 2193 της
8/11/3/94, η 19η Μαΐου, καθιερώνεται ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των
Ελλήνων του Πόντου. Η ημερομηνία αυτή επιλέχτηκε επειδή ο Μουσταφά
Κεμάλ αποβιβάστηκε στις 19 Μαΐου του 1919 στην Σαμψούντα και τότε
ξεκίνησε η δεύτερη και πιο βίαιη φάση του σχεδίου αφανισμού των Ελλήνων.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, με το ν. 2645/1998 καθιέρωσε την 14η
Σεπτεμβρίου ως ημέρα εθνικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της
Μικράς Ασίας. Ο στόχος, που τέθηκε αρχικά, ήταν η επίσημη αναγνώριση από
τη Βουλή των Ελλήνων, της γενοκτονίας των 353.000 Ποντίων, που έγινε
από τους Τούρκους από το 1916 ως το 1923 και η καθιέρωση για «ημέρα
εθνικής μνήμης», ώστε να καλυφθεί ένα μεγάλο εθνικό, ιστορικό, ηθικό και
πολιτικό κενό αναφορικά με τη συστηματική γενοκτονία του Ελληνισμού του
Πόντου, που είχε αρχίσει από το 1916 και τελείωσε το 1923.
Το Δεκέμβριο 2007 η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (International
Association of Genocide Scholars ή IAGS) αναγνώρισε επίσημα τη
γενοκτονία των Ελλήνων, μαζί με την γενοκτονία των Ασσυρίων, και εξέδωσε
το εξής ψήφισμα:
ότι η άρνηση μιας γενοκτονίας αναγνωρίζεται παγκοίνως ως το έσχατο
στάδιο γενοκτονίας, που εξασφαλίζει την ατιμωρησία για τους δράστες της
γενοκτονίας, και ευαπόδεικτα προετοιμάζει το έδαφος για τις μελλοντικές
γενοκτονίες,
ότι η Οθωμανική γενοκτονία εναντίον των μειονοτικών πληθυσμών κατά τη
διάρκεια και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, παρουσιάζεται συνήθως ως
γενοκτονία εναντίον μόνο των Αρμενίων, με λίγη αναγνώριση των ποιοτικά
παρόμοιων γενοκτονιών, εναντίον άλλων χριστιανικών μειονοτήτων της
Οθωμανικής Αυτοκρατορίας,
ότι είναι πεποίθηση της Διεθνούς Ένωσης των Μελετητών Γενοκτονιών, ότι η
Οθωμανική εκστρατεία εναντίον των χριστιανικών μειονοτήτων της
αυτοκρατορίας, μεταξύ των έτων 1914 και 1923, συνιστούν γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων, Ασσυρίων, Ποντίων και των Έλλήνων της Ανατολίας.
η Ένωση να ζητήσει από την κυβέρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τις
γενοκτονίες εναντίον αυτών των πληθυσμών, να ζητήσει επίσημα συγγνώμη,
και να λάβει τα κατάλληλα και σημαντικά μέτρα προς την αποκατάσταση (μη
επανάληψη).»
Η Γενοκτονία ως όρος καθιερώθηκε στη δίκη της Νυρεμβέργης, όταν
καταδικάστηκε η ναζιστική ηγεσία για τα εγκλήματα πολέμου κατά των
Εβραίων. Ως νομική έννοια διατυπώθηκε στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων
Εθνών και καθιερώθηκε στις 9/12/1948, με τη σύμβαση της Ρώμης για τα
ανθρώπινα δικαιώματα.
6. Οι χώρες που έχουν αναγνωρίσει την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.
Μάιος 2002 – Μάιος 2008
7
πολιτείες των Η.Π.Α. Αναγνώρισαν τη γενοκτονία των Ελλήνων του
Πόντου
19 Μαΐου 2002, Νέα Υόρκη
2 Σεπτεμβρίου 2002, Νιου Τζέρσεϊ
8
Δεκεμβρίου 2002, Κολούμπια
10 Ιανουαρίου 2003, Νότια Καρολίνα
3
Φεβρουαρίου 2003, Γεωργία
12 Δεκεμβρίου 2003, Πενσυλβάνια
11 Μαΐου 2005,
Κλίβελαντ
2008, Ρόουντ Άιλαντ
19 Μαΐου 1994
Η Κυπριακή Βουλή καθιέρωσε την 19 Μαΐου ως ημέρα Μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
24 Φεβρουαρίου 1994
Με
ομόφωνη απόφαση η ολομέλεια της Ελληνικής Βουλής όρισε την 19η Μαΐου ως
Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
15 Δεκεμβρίου 2007
Η
Διεθνής Ένωση Επιστημόνων Μελέτης της Γενοκτονίας (IAGS, International
Association of Genocide Scholars) αναγνώρισε την γενοκτονίατων Ελλήνων
του Πόντου.
30 Απριλίου 2009
Η τοπική βουλή της Νότιας Αυστραλίας αναγνώρισε τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.
11 Μαρτίου 2010
Το Σουηδικό κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της γενοκτονίας των Ποντίων, Αρμενίων και Ασσυροχαλδαίων.
1 Μαΐου 2013
Η
Γερουσία της πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία
αναγνώρισε τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μ. Ασίας,
Αρμενίων και Ασσυρίων κατά την περίοδο 1915-1922. Στις 12 Μαΐου 2013 η
Βουλή της Νέας Νότιας Ουαλίας με πρόταση του πρωθυπουργού της πολιτείας
Μπάρι Οφάρελ αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ποντίων, των Αρμενίων και των
Ασσυρίων.
Η δήλωση του κ. Φίλη με την οποία δεν αναγνωρίζει τη γενοκτονία των
Ποντίων αποτελεί πρόκληση για έναν υπουργό Παιδείας, που απαξιώνει
σιωπηρά την απόφαση της Βουλής των Ελλήνων και προφανώς είναι ποινικά
επιλήψιμη και μάλιστα κατ’ εγγύτατο νομικό χαρακτηρισμό.
Όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου, μέσω του
διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, επιδοκιμάζει, ευτελίζει
ή κακόβουλα αρνείται την ύπαρξη ή τη σοβαρότητα
εγκλημάτων γενοκτονιών, εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά
της ανθρωπότητας, του Ολοκαυτώματος και των εγκλημάτων του ναζισμού που
έχουν αναγνωριστεί με αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων ή της Βουλής των
Ελλήνων και η συμπεριφορά αυτή στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους
της που προσδιορίζεται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις
γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή, το σεξουαλικό
προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή την αναπηρία, όταν η συμπεριφορά
αυτή εκδηλώνεται κατά τρόπο που μπορεί να υποκινήσει βία ή μίσος ή
ενέχει απειλητικό ή υβριστικό χαρακτήρα κατά μίας τέτοιας ομάδας ή
μέλους της, τιμωρείται με τις ποινές της παραγράφου 1 του προηγούμενου
άρθρου.
Αν η πράξη της προηγούμενης παραγράφου τελέστηκε από δημόσιο λειτουργό ή
υπάλληλο, κατά την άσκηση των ανατεθειμένων σε αυτόν καθηκόντων,
επιβάλλεται φυλάκιση έξι (6) μηνών έως τριών (3) ετών και χρηματική
ποινή δέκα χιλιάδων έως είκοσι πέντε χιλιάδων (10.000 – 25.000) ευρώ.»
Πλημμελήματα ή κακουργήματα, που τελούνται από Υπουργό, κατά την άσκηση
των καθηκόντων του, εκδικάζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου
αυτού από το κατ` άρθρο 86 του Συντάγματος Ειδικό Δικαστήριο, ακόμη και
αν ο Υπουργός έχει παύσει να έχει την ιδιότητα αυτή.
άσκηση των καθηκόντων του Υπουργού, δικάζονται από τα αρμόδια
δικαστήρια σύμφωνα με τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, των ειδικών
ποινικών νόμων και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.
Όπου στον παρόντα νόμο χρησιμοποιείται ο όρος «συμμέτοχος», νοείται:
(α) ο συναυτουργός, ηθικός αυτουργός, άμεσος ή απλός συνεργός στην πράξη
που αποδίδεται στον Υπουργό και (β) ο φυσικός ή ηθικός αυτουργός ή ο
άμεσος ή απλός συνεργός στην πράξη, για την οποία αποδίδεται στον
Υπουργό η κατηγορία του ηθικού αυτουργού, άμεσου ή απλού συνεργού.
εκδήλωση της παρούσας μηνυτήριας αναφοράς γίνεται για τη διαφύλαξη και
την προστασία των δικαιωμάτων μου καθώς και από δικαιολογημένο
ενδιαφέρον ως πολίτης Δημοκρατικού Κράτους.
καθιερώνεται η αρχή της αυτεπαγγέλτου ποινικής διώξεως η οποία μη
υποκειμένη εις τύπον γίνεται άμα ο αρμόδιος εισαγγελεύς πληροφορηθεί την
τέλεση του εγκλήματος, είτε κατόπιν μηνύσεως ή αναφοράς δημοσίας αρχής ή
ιδιώτου (άρθρ. 37-40 και 42), είτε κατόπιν οιασδήποτε “άλλης ειδήσεως”
όπως εξ ιδίων πληροφοριών ή ιδίας αντιλήψεως εξ επιστολής (και ανωνύμου
έτι) ή και της κοινής φήμης όταν, εννοείται, εις την τελευταίαν αυτή
περίπτωση έχει ο εισαγγελεύς σοβαρούς λόγους να πιστεύει ότι ετελέσθη
έγκλημα (Μπουρόπουλος όπου ανωτ. σελ. 57) παθών εκ του οποίου, ειρήσθω,
είναι παν πρόσωπον είτε νομικόν είτε φυσικόν, είτε ικανό προς
καταλογισμόν είτε ακαταλόγιστον, το οποίον είναι φορεύς του εννόμου
αγαθού, καθ’ ού στρέφεται η πράξη (Χωραφάς όπου ανωτ.).
και ότι στην παρούσα περίπτωση υπάρχει πλούσιο αποδεικτικό υλικό,
πολλαπλώς διασταυρωμένο, το οποίο επιβάλει την άσκηση ποινικής δίωξης
κατά των υπαιτίων, η ύπαρξη απλής και μόνο πιθανότητας τέλεσης
αξιόποινης πράξης ή απλών ενδείξεων ενοχής του μηνυομένου ως δράστη
αυτής καθιστά υποχρεωτική για τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών την άσκηση της ποινικής δίωξης (βλεπ. Κ. Σταμάτη «Η προκαταρκτική εξέταση»,σελ,.257,274). Η
Εισαγγελική Αρχή δεν είναι διάδικος αλλά αυτοτελές όργανο της
δικαιοσύνης και κατά την κυρία και βασική λειτουργία της ανήκει στη
δικαστική, με ευρεία έννοια, λειτουργία, και η άσκηση ή μη της ποινικής
δίωξης (κατ΄άρθρα 27, 43 Κ.Π.Δ.) συνιστά για τον Εισαγγελέα
Πλημμελειοδικών κυρία λειτουργική αρμοδιότητα με οιονεί δικαιοδοτικό
χαρακτήρα (βλεπ. Κ. Σταμάτη « Ο Εισαγγελικός Θεσμός» Ποιν. Χρον. Λ΄
σελίς 609 επομ.) και όχι απλή έκφραση γνώμης.
εκδήλωση της παρούσας μηνυτήριας αναφοράς γίνεται για τη διαφύλαξη και
την προστασία των δικαιωμάτων μου καθώς και από δικαιολογημένο
ενδιαφέρον ως πολίτης Δημοκρατικού Κράτους.
προκειμένου να ταυτοποιηθούν και εξατομικευτούν οι διαφαινόμενες ως
τελεσθείσες αξιόποινες πράξεις και να υποστούν οι υπόλογοι την κατά νόμο
τιμωρία τους.
υφισταμένων κατά την κρίση Σας των νομίμων προϋποθέσεων, την διαβίβαση
αμελλητί, στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με το Νόμο περί
Ευθύνης Υπουργών.
απόδειξη όλων των παραπάνω, ζητούμε να προβείτε σε όλες τις απαραίτητες
ενέργειες και σας προσκομίζονται τρία (3) δημοσιεύματα από το
διαδίκτυο, ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, enikos.gr, in.gr .
Μήνυση Κρανιδιώτη κατά Φίλη για την άρνηση της Γενοκτονίας των Ποντίων
” ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γαρουφαήλ (Φαήλου) Κρανιδιώτη του Μιλτιάδη, Δικηγόρου Αθηνών (Α.Μ.
15970 Δ.Σ.Α.), κατοίκου Πλάκας, επί της οδού Σκούφου αριθ. 12.
————————————————
Κύριε Εισαγγελεύ,
Την 2α Νοεμβρίου 2015 στον τηλεοπτικό σταθμό STAR, στην εκπομπή του
κ. Νίκου Χατζηνικολάου ΕΝΙΚΟΣ, εμφανίσθηκε ως προσκεκλημένος ο Υπουργός
Παιδείας, κ. κ. Νικόλαος Φίλης. Σε ερώτηση για το ζήτημα της Γενοκτονίας
των Ελλήνων του Πόντου από την Τουρκία, ο εν λόγω απάντησε μεταξύ άλλων
τα ακόλουθα, όπως τα πληροφορήθηκα από το διαδίκτυο:
««Πριν από χρόνια ως δημοσιογράφος, έκανα τη δήλωση, συμμεριζόμενος
απόψεις πολλών ιστορικών και πολλών διεθνολόγων. Κάναμε διάκριση ανάμεσα
στην εθνοκάθαρση την αιματηρή και το φαινόμενο της γενοκτονίας. Αυτό
δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε το αίμα, τον πόνο, όσα έχουν υποστεί
οι Πόντιοι, από τη θηριωδία των Τούρκων. Αυτό είναι άλλο πράγμα και άλλο
πράγμα η γενοκτονία με αυστηρή επιστημονική έννοια».
Σας προσκομίζω συνημμένως εκτύπωση από την διαδικτυακή σελίδα http://www.enikos.gr
, με τίτλο «Φίλης: Αναγνωρίζουμε τον πόνο των Ποντίων αλλά δεν ήταν
γενοκτονία – ΒΙΝΤΕΟ», όπου αναφέρεται η δήλωση του, βίντεο της οποίας
υπάρχει στο διαδίκτυο στoν ηλεκτρονικό σύνδεσμο http://www.enikos.gr/…/350005,Filhs-Anagnwrizoyme-ton-pono-… .
Από την ανωτέρω δήλωση του κι όσα στην συνέχεια του βίντεο αναφέρει ο
κ. Ν. Φίλης, ενώ αναφέρεται σε τουρκική θηριωδία, ενώ μνημονεύει πως
υφίσταται νόμος του κράτους που αναγνωρίζει την Γενοκτονία, είναι σαφές
πως αρνείται τον χαρακτήρα Γενοκτονίας για το έγκλημα κατά της
ανθρωπότητας που τελέσθηκε σε βάρος του Ελληνισμού του Πόντου, θεωρώντας
το από «επιστημονική άποψη» ως «αιματηρή εθνοκάθαρση» κι όχι
Γενοκτονία.
Επειδή με τον νόμο 2193/1994 που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της
Κυβερνήσεως – Τεύχος Α΄, Αρ. φύλλου 32 / 11 Μαρτίου 1994, αναγνωρίσθηκε
από την Βουλή των Ελλήνων η ως άνω Γενοκτονία και καθιερώθηκε η 19η
Μαΐου ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Επειδή σύμφωνα με το άρθρο 2 του νόμου 4285/2014, που δημοσιεύθηκε
στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ΦΕΚ Α 191/10.9.2014, με τον οποίο
τροποποιήθηκε ο ν. 927/1979 (Α 139) κατά προσαρμογή του στην απόφαση –
πλαίσιο 2008/913/ΔΕΥ της 28ης Νοεμβρίου 2008, για την καταπολέμηση
ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του
ποινικού δικαίου (L 328) και άλλες διατάξεις, προβλέπονται τα εξής:
«Το άρθρο 2 του ν. 927/1979 αντικαθίσταται ως εξής:
΄Αρθρο 2.
Δημόσια επιδοκιμασία ή άρνηση εγκλημάτων.
1. Οποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου, μέσω του
διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, επιδοκιμάζει, ευτελίζει ή
κακόβουλα αρνείται την ύπαρξη ή τη σοβαρότητα εγκλημάτων γενοκτονιών,
εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, του Ολοκαυτώματος
και των εγκλημάτων του ναζισμού που έχουν αναγνωριστεί με αποφάσεις
διεθνών δικαστηρίων ή της Βουλής των Ελλήνων και η συμπεριφορά αυτή
στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους της που προσδιορίζεται με βάση
τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή
εθνοτική καταγωγή, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή
την αναπηρία, όταν η συμπεριφορά αυτή εκδηλώνεται κατά τρόπο που μπορεί
να υποκινήσει βία ή μίσος ή ενέχει απειλητικό ή υβριστικό χαρακτήρα κατά
μίας τέτοιας ομάδας ή μέλους της, τιμωρείται με τις ποινές της
παραγράφου 1 του προηγούμενου άρθρου.
2. Αν η πράξη της προηγούμενης παραγράφου τελέστηκε από δημόσιο
λειτουργό ή υπάλληλο, κατά την άσκηση των ανατεθειμένων σε αυτόν
καθηκόντων, επιβάλλεται φυλάκιση έξι (6) μηνών έως τριών (3) ετών και
χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως είκοσι πέντε χιλιάδων (10.000 –
25.000) ευρώ.»
Η δε παράγραφος 1 άρθρου 1 του ως άνω νόμου προβλέπει ως ποινές
φυλάκιση τριών (3) μηνών έως τριών (3) ετών και χρηματική ποινή πέντε
έως είκοσι χιλιάδων (5.000 – 20.000) ευρώ, τα δε προβλεπόμενα εγκλήματα
διώκονται αυτεπαγγέλτως.
ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Και με την ρητή επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος μου.
Α Ι Τ Ο Υ Μ Α Ι
Όπως διερευνήσετε κι αξιολογήσετε κατά την κρίση σας τα αναφερόμενα και ενεργήσετε τα νόμιμα.
Αθήνα, 4η Νοεμβρίου 2015
Ο ΑΝΑΦΕΡΩΝ”
http://www.ekriti.gr/πολιτική/μήνυση-κρανιδιώτη-κατά-φίλη-για-την-άρνηση-της-γενοκτονίας-των-ποντίων
Μήνυση κατά Φίλη από τους ποντιακής καταγωγής βουλευτές Σαχινίδης Ιωάννης , Αϊβατίδης Ιοαννης και Χατζησάββας Χρήστος

Προς την κα Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου
ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ
ΙΩΑΝΝΗ ΣΑΧΙΝΙΔΗ του Ισαάκ
ΙΩΑΝΝΗ ΑΪΒΑΤΙΔΗ του Γεωργίου
ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΑΤΖΗΣΑΒΒΑ του Κωνσταντίνου
Βουλευτών του πολιτικού κόμματος «ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ»
Κατά
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΦΙΛΗ του Αριστοτέλη
Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων
Αξιότιμη κυρία Εισαγγελεύ,
ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων Νίκος Φίλης, συμμετέχοντας
στην εκπομπή “Στον Ενικό”, με παρουσιαστή τον Νίκο Χατζηνικολάου, στον
τηλεοπτικό σταθμό πανελλαδικής εμβέλειας “StarChannel”, τις πρώτες
πρωινές ώρες της 3-11-2015, επ’ ευκαιρία της παρουσίας του στην εκπομπή,
ρωτήθηκε και για την άρνηση της Γενοκτονίας των Ποντίων, στην οποία
είχε προβεί την 20-8-2014 με άρθρο του στην κομματική εφημερίδα του
Σύριζα, “Αυγή”.
Σας παραθέτουμε την απάντηση Φίλη: «Πριν από χρόνια ως δημοσιογράφος,
έκανα τη δήλωση, συμμεριζόμενος απόψεις πολλών ιστορικών και πολλών
διεθνολόγων. Κάναμε διάκριση ανάμεσα στην εθνοκάθαρση την αιματηρή και
το φαινόμενο της γενοκτονίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε το
αίμα, τον πόνο, όσα έχουν υποστεί οι Πόντιοι, από τη θηριωδία των
Τούρκων. Αυτό είναι άλλο πράγμα και άλλο πράγμα η γενοκτονία με αυστηρή
επιστημονική έννοια». «Εγώ δεν θέλω να επιβάλλω τις προσωπικές μου
απόψεις ως κρατική πολιτική. Η κρατική πολιτική αναγνωρίζει Ημέρα
Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Αν γίνει η συζήτηση ψύχραιμα και
επαναλαμβάνω, επί επιστημονικού επιπέδου, είναι άλλο πράγμα η
εθνοκάθαρση, όσο αιματηρή και αν είναι και άλλο πράγμα η γενοκτονία και
το ολοκαύτωμα».«Πιστεύω ότι υπάρχει μια υποβάθμιση της γενοκτονίας, όταν
ειδικά όχι μόνο η Ελλάδα και άλλες χώρες ονομάζουν τα φαινόμενα της
εθνοκάθαρσης, γενοκτονία».
Εξάλλου, στις 20-8-2014, σε άρθρο του στην εφημερίδα “Αυγή”, με τίτλο
«Παλαιοκομματισμός και “Γενοκτονία”», ο Νίκος Φίλης ανέφερε πως «Η
Βουλή είχε προχωρήσει σε αυτή την απόφαση, η οποία από τότε είχε
επικριθεί ότι δεν υπάκουε σε αμερόληπτα επιστημονικά – ιστορικά
κριτήρια, αλλά εξυπηρετούσε ψηφοθηρικές – εθνικιστικές σκοπιμότητες. Τα
περί Γενοκτονίας ήταν μια απόφαση εσωτερικής πολιτικής σκοπιμότητας και
όχι διεθνούς σημασίας. Γι’ αυτό και το ελληνικό κράτος ποτέ δεν προέβαλε
στα διεθνή φόρα θέμα αναγνώρισης αυτής της “Γενοκτονίας”, σε αντίθεση
με τους Αρμένιους, οι οποίοι επεχείρησαν και πέτυχαν για τη δική τους
περίπτωση απόφαση της γαλλικής Γερουσίας. Αντιθέτως, η κυβέρνηση Σημίτη,
με υπουργό Εξωτερικών τον Γ. Παπανδρέου, είχε προσπαθήσει να
υποβαθμίσει τη σημασία της απόφασης περί Γενοκτονίας, μετά μάλιστα την
αντίδραση της τουρκικής πλευράς. … Η αιματηρή εκδίωξη των χριστιανικών
πληθυσμών από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη είναι
τυπικό παράδειγμα εθνοκάθαρσης, με βάση την οποία διαλύθηκε η πολυεθνική
Οθωμανική Αυτοκρατορία σε συμπαγή εθνικά κράτη, συμπεριλαμβανομένου και
του τουρκικού. Ο όρος Γενοκτονία καθιερώνεται στο Διεθνές Δίκαιο μετά
το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και παραπέμπει σε βιομηχανικά σχεδιασμένη
κρατική (της χιτλερικής Γερμανίας) επιδίωξη εξαφάνισης ενός ολόκληρου
έθνους. Στο Ολοκαύτωμα δεν εμπλέκονται εδαφικές διεκδικήσεις. Η
Γενοκτονία είναι απόλυτη και αφορά ένα ολόκληρο έθνος, όπου κι αν
κατοικεί. Γι’ αυτό επί μισό αιώνα δεν υπήρξε χρήση του όρου για άλλη
σφαγή πληθυσμών. Η έννοια Γενοκτονία απέκτησε διευρυμένη και
χρησιμοθηρική έννοια, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, όταν διεθνή
όργανα χαρακτήριζαν ως Γενοκτονία τη σφαγή στη Ρουάντα ή ακόμη και τη
σερβική επιθετικότητα εναντίον των μουσουλμάνων της Βοσνίας. Σε κάθε
περίπτωση, υπήρχε διεθνής, δηλαδή γενική αναγνώριση της όποιας
“Γενοκτονίας”. …»
Με τον νόμο 2193/1994 η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε την Ποντιακή
Γενοκτονία και όρισε την 19η Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης της γενοκτονίας των
Ελλήνων του Πόντου».
Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αναφέρεται σε σφαγές και
εκτοπισμούς εναντίον Ελληνικών πληθυσμών στην περιοχή του Πόντου, που
πραγματοποιήθηκαν από το κίνημα των Νεότουρκων κατά την
περίοδο1914-1923. Εκτιμάται ότι στοίχισε τη ζωή εκατοντάδων χιλιάδων
Ελλήνων. Με το τρίπτυχο «ένα κράτος, μια θρησκεία, ένας λαός», οι
Νεότουρκοι αρχικά και στη συνέχεια ο Μουσταφά Κεμάλ, σχεδίασαν και
εκτέλεσαν το 1915 την Γενοκτονία των Αρμενίων και από το 1916 έως το
1923 τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Παράλληλα γινόταν και η
Γενοκτονία σε βάρος του άλλου Χριστιανικού πληθυσμού της Οθωμανικής
Αυτοκρατορίας, δηλαδή των Ασσυρίων.
Η διεθνής βιβλιογραφία και τα κρατικά αρχεία πολλών χωρών βρίθουν
μαρτυριών για το ειδεχθές έγκλημα, που διαπράχθηκε στον Πόντο εναντίον
του Ελληνικού λαού. Πρόκειται για ένα προμελετημένο έγκλημα, το οποίο η
κυβέρνηση των Νεότουρκων έφερε σε πέρας με συστηματικότητα. Οι μέθοδοι
που χρησιμοποίησε ήταν ο ξεριζωμός, η εξάντληση στις κακουχίες, τα
βασανιστήρια, η πείνα και η δίψα, οι μαζικές εκτελέσεις και δολοφονίες
και τα στρατόπεδα θανάτου στην έρημο. Οι επιζώντες κατέφυγαν στον Άνω
Πόντο (στην ΕΣΣΔ) και μετά τη Μικρασιατική καταστροφή το 1922 στην
Ελλάδα. Η ημερομηνία της 19ης Μαΐου επιλέχτηκε από την Βουλή των
Ελλήνων, διότι ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στις 19 Μαΐου του 1919 στην
Σαμψούντα κι αυτό υπήρξε το έναυσμα για την συνέχιση του σχεδίου
αφανισμού των Ελλήνων με ακόμη μεγαλύτερη βία.
Η Γενοκτονία ως όρος καθιερώθηκε στη δίκη της Νυρεμβέργης, όταν
καταδικάστηκε η ναζιστική ηγεσία για τα εγκλήματα πολέμου κατά των
Εβραίων. Ως νομική έννοια διατυπώθηκε στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων
Εθνών και καθιερώθηκε με τις διατάξεις της Σύμβασης για την πρόληψη και
την καταστολή του εγκλήματος της Γενοκτονίας, που υιοθέτησε η Γενική
συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 9-12-1948. Όταν ο Ραφαέλ Λέμκιν
(Raphael Lemkin) επινόησε τον όρο γενοκτονία, ο οποίος έγινε αποδεκτός
από τα Ηνωμένα Έθνη με τη Χάρτα του 1948, χρησιμοποίησε ως παράδειγμα
επεξήγησης τις περιπτώσεις των Ποντίων και των Αρμενίων. Δηλαδή, η
έννοια της γενοκτονίας με την πιο επιστημονική της προσέγγιση βασίστηκε
στο παράδειγμα της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Το 2006 το Ευρωκοινοβούλιο αναγνώρισε την Γενοκτονία των Ελλήνων του
Πόντου ως έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας μαζί με τη Γενοκτονία των
Αρμενίων και των Ασσυρίων. Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου έχει
αναγνωριστεί από την Κύπρο, την Σουηδία και την Αρμενία ως χώρες αλλά
και από επτά πολιτείες των ΗΠΑ (Νέα Υόρκη, Νιου Τζέρσεϊ, Κολούμπια,
Νότια Καρολίνα, Γεωργία, Πενσυλβάνια, Κλίβελαντ και Ρόουντ Άιλαντ), την
τοπική βουλή της Νότιας Αυστραλίας καθώς και την γερουσία της πολιτείας
της Νέας Νότιας Ουαλίας.
Η Διεθνής Ένωση Επιστημόνων της Γενοκτονίας (IAGS, International
Association of GenocideScholars), διεθνώς ο πλέον έγκυρος οργανισμός που
ασχολείται με θέμα γενοκτονιών σε όλον τον κόσμο, αναγνώρισε επίσημα
την 15 Δεκεμβρίου 2007 τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, μαζί με την
γενοκτονία των Ασσυρίων και εξέδωσε το εξής ψήφισμα:
«ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι η άρνηση μιας γενοκτονίας αναγνωρίζεται παγκοίνως ως το
έσχατο στάδιο γενοκτονίας, που εξασφαλίζει την ατιμωρησία για τους
δράστες της γενοκτονίας, και ευαπόδεικτα προετοιμάζει το έδαφος για τις
μελλοντικές γενοκτονίες,
ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι η Οθωμανική γενοκτονία εναντίον των μειονοτικών πληθυσμών
κατά τη διάρκεια και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, παρουσιάζεται
συνήθως ως γενοκτονία εναντίον μόνο των Αρμενίων, με λίγη αναγνώριση των
ποιοτικά παρόμοιων γενοκτονιών, εναντίον άλλων χριστιανικών μειονοτήτων
της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας,
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ ότι είναι πεποίθηση της Διεθνούς Ένωσης των Μελετητών
Γενοκτονιών, ότι η Οθωμανική εκστρατεία εναντίον των χριστιανικών
μειονοτήτων της αυτοκρατορίας, μεταξύ των ετών 1914 και 1923, συνιστούν
γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων, Ασσυρίων, Ποντίων και των Ελλήνων της
Ανατολίας.
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ η Ένωση να ζητήσει από την κυβέρνηση της Τουρκίας να
αναγνωρίσει τις γενοκτονίες εναντίον αυτών των πληθυσμών, να ζητήσει
επίσημα συγγνώμη, και να λάβει τα κατάλληλα και σημαντικά μέτρα προς την
αποκατάσταση (μη επανάληψη)».
Η αντιπαραβολή εθνοκάθαρσης και γενοκτονίας είναι λανθασμένη. Τόσο
γιατί στην προ νεωτερική Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν υπήρχαν… φούρνοι και
βιομηχανικές υποδομές, ούτε μπορούσε να γίνει τεχνικός-ορθολογικός
σχεδιασμός εξόντωσης, όσο και γιατί στη γενοκτονία μπορεί να
συμπεριληφθεί η εθνοκάθαρση. Η διαδικασία των εκτοπισμών και των
εσκεμμένων κακουχιών, το ήξεραν οι Οθωμανοί, και το σχεδίασαν (π.χ.
παραμονή στην ύπαιθρο υπό χαμηλές θερμοκρασίες έπειτα από υποχρεωτική
λήψη λουτρού, μη σταμάτημα τής πορείας για περίθαλψη των γυναικών πού
γεννούσαν κ.α.), θα οδηγούσε τόσο στην εξόντωση σημαντικού τμήματος των
εκτοπιζόμενων (γυναικόπαιδα, άρρωστοι), όσο και στην οριστική
απομάκρυνση των υπολοίπων, πού θα επιβίωναν, από την πατρίδα τους. Είναι
στην καλύτερη περίπτωση ατυχές να υποστηρίζεται ότι οι Οθωμανοί δεν
σκέφτηκαν την υπόθεση της εξόντωσης των Ποντίων διά του παρατεταμένου
και με προσχεδιασμένες κακουχίες εκτοπισμού. Εθνοκάθαρση και γενοκτονία
δεν αλληλοαποκλείονται.
Το ότι ο όρος γενοκτονία πρωτοεμφανίστηκε μεταγενέστερα δεν σημαίνει
ότι δεν έχει αναδρομική ισχύ ως επιστημονικός όρος. Γενοκτονίες και
απόπειρες εξόντωσης με κάθε τρόπο των εχθρικών πληθυσμών παρατηρούνται
σε κάθε εποχή, μόνο τα μέσα αλλάζουν. Η άποψη του Ν. Φίλη ότι γενοκτονία
υφίσταται μόνο αν επιχειρηθεί η εξόντωση όλου του πληθυσμού δείχνει την
σκόπιμη διαστρέβλωση του ορισμού γενοκτονία όπως αυτός έχει οριστεί από
τον ΟΗΕ, αρνούμενος κακόβουλα με πρόδηλο και καταφανή δόλο προσβολής
των θυμάτων αλλά και των μετέπειτα γενεών Ελλήνων του Πόντου κάτι που
μπορεί να εγείρει πάθη και μίση, το οποίο και απευχόμαστε. Δεν
χρειάζεται να υπάρχουν πράξεις με σκοπό την εξόντωση όλων των Ποντίων,
Μικρασιατών, Αρμενίων κ.λπ.: Το ότι δεν εξοντώθηκαν όλοι οι Πόντιοι δεν
αποδεικνύει ότι δεν είναι επιστημονικά έγκυρη η αναγνώριση της
γενοκτονίας τους. Ούτε ἡ Σύμβαση για την Πρόληψη και Τιμωρία του
Εγκλήματος της Γενοκτονίας θέτει ως προϋπόθεση για αναγνώριση μιας
γενοκτονίας το αν αυτή έγινε στα πλαίσια εδαφικών διεκδικήσεων ή όχι.
Εξάλλου, η τουρκόφωνη μειονοτική και με διασυνδέσεις με το τουρκικό
προξενείο Κομοτηνής εφημερίδα “Birlik”, εκμεταλλεύτηκε το σχόλιο, καθώς
εξυπηρετεί την τουρκική προπαγάνδα, η οποία υποστηρίζει πως Ποντιακή
Γενοκτονία δεν υπήρξε. Η “τουρκική”, όπως η ίδια αυτοχαρακτηρίζεται,
εφημερίδα αναφέρει ότι ο κ. Φίλης, σε άρθρο του, είχε χαρακτηρίσει την
απόφαση της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, το 1994, να αναγνωρίσει την
Ποντιακή Γενοκτονία από τους Τούρκους, ως «απόφαση εσωτερικής πολιτικής
σκοπιμότητας», χωρίς διεθνή σημασία. Για αυτό η ελληνική κυβέρνηση δεν
πρόβαλε, ποτέ, το θέμα στα διεθνή Φόρα, υποστηρίζει, κατά την εφημερίδα,
ο κ. Φίλης, στο άρθρο του. Επίσης η εφημερίδα αναφέρεται στις
προσπάθειες της κυβέρνησης Σημίτη και του τότε υπουργού Εξωτερικών
Γιώργου Παπανδρέου, να υποβαθμίσει, γενικώς, το όλο ζήτημα της Ποντιακής
Γενοκτονίας.
Όταν υπουργοί της ελληνικής κυβέρνησης εκφέρουν τέτοιες απόψεις,
προλειαίνουν το έδαφος του νεοθωμανικού επεκτατισμού και συνεπώς
τροφοδοτούν το ενδεχόμενο ξεσπάσματος φαινομένων βίας σε ευρεία κλίμακα.
Το ότι κάποιος ισχυρίζεται ό,τι του υπαγορεύει η ιδεοληπτική του κρίση
και δεν ξεσπούν αυτομάτως φαινόμενα άνομων πράξεων, δεν συνεπάγεται ότι
δεν καλλιεργείται η βία με τέτοιους είδους ισχυρισμούς.
ΕΠΕΙΔΗ, σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν. 4285/2014, «Το άρθρο 2 του ν. 927/1979 αντικαθίσταται ως εξής:
«Άρθρο 2
Δημόσια επιδοκιμασία ή άρνηση εγκλημάτων
1. Όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου, μέσω του
διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, επιδοκιμάζει, ευτελίζει ή
κακόβουλα αρνείται την ύπαρξη ή τη σοβαρότητα εγκλημάτων γενοκτονιών,
εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, του Ολοκαυτώματος
και των εγκλημάτων του ναζισμού που έχουν αναγνωριστεί με αποφάσεις
διεθνών δικαστηρίων ή της Βουλής των Ελλήνων και η συμπεριφορά αυτή
στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους της που προσδιορίζεται με βάση
τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή
εθνοτική καταγωγή, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή
την αναπηρία, όταν η συμπεριφορά αυτή εκδηλώνεται κατά τρόπο που μπορεί
να υποκινήσει βία ή μίσος ή ενέχει απειλητικό ή υβριστικό χαρακτήρα κατά
μίας τέτοιας ομάδας ή μέλους της, τιμωρείται με τις ποινές της
παραγράφου 1 του προηγούμενου άρθρου.
2. Αν η πράξη της προηγούμενης παραγράφου τελέστηκε από δημόσιο
λειτουργό ή υπάλληλο, κατά την άσκηση των ανατεθειμένων σε αυτόν
καθηκόντων, επιβάλλεται φυλάκιση έξι (6) μηνών έως τριών (3) ετών και
χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως είκοσι πέντε χιλιάδων (10.000 –
25.000) ευρώ.»
ΕΠΕΙΔΗ από την παράθεση της απάντησης του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας
και Θρησκευμάτων Νίκου Φίλη, στην εκπομπή “Στον Ενικό”, με παρουσιαστή
τον Νίκο Χατζηνικολάου, στον τηλεοπτικό σταθμό πανελλαδικής εμβέλειας
“StarChannel”, τις πρώτες πρωινές ώρες της 3-11-2015, σε ερώτηση για την
άρνηση της Γενοκτονίας των Ποντίων, στην οποία είχε προβεί την
20-8-2014 με άρθρο του στην κομματική εφημερίδα του Σύριζα, “Αυγή”,
προκύπτει καταφανώς ότι αυτός με πρόθεση, δημόσια, προφορικά, ευτελίζει
και κακόβουλα αρνείται την ύπαρξη ή/και τη σοβαρότητα της γενοκτονίας
των Ελλήνων του Πόντου που έχει αναγνωριστεί με απόφασή της Βουλής των
Ελλήνων –και μάλιστα με την αυξημένη τυπική ισχύ του Νόμου- και η
συμπεριφορά του αυτή στρέφεται κατά ομάδας προσώπων και των μελών της
που προσδιορίζεται με βάση την εθνική ή εθνοτική καταγωγή, αυτή της
καταγωγής των Ελλήνων του Πόντου, και η συμπεριφορά αυτή εκδηλώνεται
κατά τρόπο που μπορεί να υποκινήσει βία ή μίσος ή ενέχει απειλητικό ή
υβριστικό χαρακτήρα κατά μίας τέτοιας ομάδας ή μέλους της.
ΕΠΕΙΔΗ η προπεριγραφόμενη συμπεριφορά του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας
και Θρησκευμάτων Νίκου Φίλη, πληρεί τη νομοτυπική μορφή του εγκλήματος
που προβλέπεται και τιμωρείται στο άρθρο 2 του ν. 927/1979, όπως αυτό
αντικαταστάθηκε και ισχύει με το άρθρο 2 του Ν. 4285/2014.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΖΗΤΟΥΜΕ
Την κατά νόμο ποινική δίωξη και τιμωρία του
Αθήνα 4-11-2015


var _wau = _wau || []; _wau.push([“tab”, “qjb8omazks27”, “ifv”, “left-middle”]);(function() { var s=document.createElement(“script”); s.async=true; s.src=”http://widgets.amung.us/tab.js”;document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας



Μήνυση κατά του Φίλη και από τον Πατριωτικό Σύνδεσμο Λακωνίας