Άμυνα

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Το εξαφανισμένο έγγραφο του ICAO με τα 10 μίλια- Πλήγμα για την Ελλάδα και την Κύπρο

Δημοσιεύτηκε στις

8 Μαΐου 2019 στις 12:56

από τον

Σάββας Καλεντερίδης

Το τετράγωνο των Βερμούδων στη Μεσόγειο και το Αιγαίο

Γράφει: Κύρα Αδάμ

Στις 8 Απριλίου 2019/09:51 (local time), η Τουρκία απέστειλε στον ΟΗΕ νεότερη επιστολή με την οποία υποστηρίζει ότι μέρος της κυπριακής ΑΟΖ είναι παράνομη διότι δεν οριοθετήθηκε σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας και θα απαιτήσει την εκ νέου οριοθέτηση της.

Η Τουρκία δηλαδή σκοπεύει να ισχυριστεί νομικά ότι η τουρκική υφαλοκρηπίδα (όχι ΑΟΖ) εκτείνεται 300νμ νοτίως από τις τουρκικές ακτές, μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου και ανατολικά Καστελόριζου και ότι το σύνολο του δυτικού τμήματος της κυπριακής ΑΟΖ των 200νμ επικαλύπτει την τουρκική υφαλοκρηπίδα και γι’ αυτό η Κύπρος οφείλει σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας να οριοθετήσει την κυπριακή ΑΟΖ και με τη συμμετοχή και συμφωνία της Τουρκίας που έχει απέναντι και παρακείμενες ακτές με την Κύπρο.

Πιο συγκεκριμένα, στην επιστολή που απέστειλε η Τουρκία στον ΟΗΕ αναφέρει ότι η Κύπρος παραβιάζει τα άρθρα 83 και 74 της Σύμβασης της Θάλασσας, τα οποία ορίζουν για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ αντίστοιχα ότι «η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ μεταξύ των κρατών με απέναντι ή παρακείμενες ακτές πρέπει να γίνεται με συμφωνία μεταξύ των κρατών» και επειδή αυτό δεν έγινε με την Τουρκία, η Κύπρος κήρυξε παράνομα και αυθαίρετα την κυπριακή ΑΟΖ, η οποία δεν έχει νομική βάση και θεωρείται μη οριοθετημένη, με αποτέλεσμα οι κυπριακές έρευνες στην περιοχή να είναι νομικά και με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας παράνομες και καταχρηστικές.

Τις νομικές και τεχνικές βάσεις για να στηρίξει όλα αυτά η Τουρκία τις προετοίμαζε πάνω από 25 χρόνια και κατά καιρούς τις βελτίωνε, τις τροποποιούσε και κυρίως τις αναβάθμιζε, έχοντας ως σταθερή βάση την πλήρη και διαχρονική ανικανότητα και αδιαφορία του ελληνικού πολιτικού συστήματος να προασπίσει τα ελληνικά συμφέροντα.

Έτσι,

• Στις 16 Ιανουαρίου 1994 τέθηκε σε ισχύ η νέα Σύμβαση της Θάλασσας που έχει συμφωνηθεί το 1982 στο Μοντέγκο Μπέυ και κυρώθηκε από την Ελλάδα το 1995. Η Τουρκία δεν προσυπέγραψε τη Σύμβαση, όπως και την προηγούμενη της Γενεύης του 1958, με το ίδιο αιτιολογικό, ότι «θίγονται ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας σε Αιγαίο και Μεσόγειο».

• Προκειμένου να ξεπεράσει τα εμπόδια της Σύμβασης της Θάλασσας, η Άγκυρα, την 1η Ιουλίου 1993, (δηλαδή έξι μήνες πριν τεθεί σε ισχύ η Σύμβαση), εξέδωσε τη ΝΟΤΑΜ ΒΟ542/1η Ιουλίου 1993 για εκτέλεση αεροναυτικής άσκησης μεταξύ Ρόδου- Καστελόριζου (σε περιοχή που φαίνεται πιο πάνω στο χάρτη του pronews με κόκκινο χρώμα).

Σύμφωνα με την τουρκική ΝΟΤΑΜ κατηγορίας Β, (δηλαδή διεθνή αγγελία για αμιγώς τουρκική επικράτεια), η περιοχή της τουρκικής άσκησης κείται σε τουρκική κυριαρχία- επικράτεια και εντός του FIR Κωνσταντινούπολης, που σύμφωνα με την απόφαση του ICAO 1950 αποτελεί τουρκική επικράτεια. Με την άσκηση αυτή το 1993 και με την ελληνική αδιαφορία, η Τουρκία έθετε τις βάσεις για να διεκδικεί σήμερα, το 2019, μέρος της κυπριακής και ελληνικής ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας και να «παίρνει στο κυνήγι» πρωθυπουργό, υπουργό Άμυνας και άλλους καθώς και την στρατιωτική ηγεσία του ΥΕΘΑ, κάθε φορά που επισκέπτονται το Καστελόριζο με στρατιωτικό μέσο.

• Το 1950, ο ICAO καθόρισε το FIR Αθηνών και Κωνσταντινούπολης ως εξής: «Από τις εκβολές του Εβρου ακολουθεί τα δυτικά σύνορα της Τουρκίας και καταλήγει ανατολικά του Καστελόριζου στις συντεταγμένες 3555Ν-3000 Ε, που είναι το σημείο που ενώνονται τα τέσσερα FIR Αθηνών, Κωνσταντινούπολης, Λευκωσίας και Άγκυρας. (σσ. Είναι πρόδηλο επομένως ότι το Καστελόριζο είναι διεθνώς κατοχυρωμένο ότι ανήκει στο Αιγαίο από το 1950 και όχι στη Μεσόγειο όπως έχουν ισχυριστεί προσφάτως αδόκιμοι και αδιάβαστοι Έλληνες πολιτικοί που παίζουν την κολοκυθιά στην ΤV για το πού ανήκει το νησί).

• Με την απόφαση του ΙCAO 1950, το FIR Κωνσταντινούπολης συμπίπτει-ταυτίζεται με τα σύνορα της Τουρκίας και ορίζει την τουρκική επικράτεια, (με συντεταγμένες 3555Ν) και φαίνεται με κόκκινο χρώμα στο χάρτη και η κουκίδα με κόκκινο χρώμα ήταν το σημείο συνάντησης των 4 FIRs.

Με αυτόν τον ορισμό των FIR Κωνσταντινούπολης – Αθηνών και με συντεταγμένες 3555Ν, η Τουρκία, από λάθος του ICAO, αλλά και με τη σύμφωνη της Αθήνας το 1950, είχε στην περιοχή Ρόδου – Καστελόριζου 16νμ χωρικά ύδατα –κυριαρχία, δηλαδή, 6νμ τα κανονικά χωρικά ύδατα και 10νμ «τζαμπατζίδικα» στη διεθνή θάλασσα, δηλαδή τα σύνορα της Τουρκίας που όριζε το 1950 ο ICAO για το FIR Κωνσταντινούπολης ήταν στην περιοχή αυτή 16νμ από τις τουρκικές ακτές.

Με τον ορισμό αυτό των FIR του 1950, (καθώς τότε δεν υπήρχε ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα), η Τουρκία ημι-στραγγάλιζε την μετέπειτα ΑΟΖ- υφαλοκρηπίδα Ρόδου και Καστελόριζου διότι ανάμεσα τους έμπαινε τουρκική κυριαρχία, με αποτέλεσμα να «σκοντάφτουν» νότια- νοτιοανατολικά στη τουρκική κυριαρχία.

• Όμως κατά την εφαρμογή λειτουργίας των FIR Αθηνών – Κωνσταντινούπολης παρουσιάστηκαν προβλήματα εναέριας κυκλοφορίας και ασφάλειας στην περιοχή και ο ICAO ζήτησε το 1958 από την Αθήνα, Άγκυρα και Λονδίνο για λογαριασμό της Κύπρου (η νήσος έγινε ανεξάρτητο κράτος το 1960), να διαβουλευθούν και να στείλουν τα πρακτικά με τις τυχόν τροποποιήσεις στον ICAO για έγκριση, προκειμένου τα FIRs να καταστούν λειτουργικά.

• Επήλθε συμφωνία και τα πρακτικά των διαβουλεύσεων εστάλησαν στον ICAO και εγκρίθηκαν με την εξής τροποποίηση:

«Το σημείο που τέμνονται τα 4 FIRs Αθηνών, Κωνσταντινούπολης,Λευκωσίας και Άγκυρας, που το 1950 ήταν 3555Ν να μετακινηθεί βόρεια προς την Τουρκία κατά 10νμ και στις συντεταγμένες 3605Ν».

Με την τροποποίηση- μετακίνηση του FIR Κωνσταντινούπολης 10νμ βόρεια προς την Τουρκία, από Ρόδο – Καστελόριζο, η τουρκική επικράτεια- κυριαρχία μειώθηκε κατά 10νμ κι από 16νμ που ήταν το 1950 με τις συντεταγμένες 3555Ν, έγινε 6νμ το 1958 με τις συντεταγμένες 3605Ν, όσο δηλαδή και τα τουρκικά χωρικά ύδατα .

Οι νέες συντεταγμένες εγκρίθηκαν από τον ICAO και απεικονίζονται στο χάρτη με πράσινη κουκίδα, που λογικά ισχύουν μέχρι σήμερα.

Έτσι, πίσω στο 1993, η Αθήνα απάντησε στην πρώτη εκείνη τουρκική ΝΟΤΑΜ για την πρώτη φορά εκτέλεση τουρκικής αεροναυτικής άσκησης μεταξύ Ρόδου- Καστελόριζου, ότι μέρος της περιοχής της τουρκικής άσκησης κείται στο FIR Αθηνών κι ως εκ τούτου η Τουρκία πρέπει να τροποποιήσει τις συντεταγμένες.

Έλαβε την τουρκική απάντηση ότι σύμφωνα με τον καθορισμό των FIRs του 1950 του ICAO η περιοχή κείται αυστηρά στο FIR Κων/λης. Δηλαδή η Τουρκία έκανε κυριολεκτικώς γαργάρα την απόφαση του ICAO 1958 διότι δεν τη συμφέρει αφού χάνει 10νμ κυριαρχία.

Μετά την εμμονή της Τουρκίας στις παλιές συντεταγμένες 3555Ν του FIR Κωνσταντινούπολης, η ΥΠΑ με έγγραφο (ΥΠΑ/Δ4/Γ/ΑΠΟΡ.200/5 Ιουλίου 1993) ζητά από το ελληνικό ΥΠΕΞ την απόφαση του ICAO 1958 με την τροποποιημένη συντεταγμένη από 3555Ν σε 3605Ν προκειμένου να αντιδράσει και να αντικρούει την Τουρκία.

ΤΟ ΥΠΕΞ ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΦΑΚΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ICAO 1958….

Γι’ αυτό και ζήτησε από τον Έλληνα πρέσβη στη ΜΕΑ του ICAO στο Μόντρεαλ του Καναδά κ. Εξηντάρη να αποστείλει αυτός την απόφαση του 1958 με τις ισχύουσες συντεταγμένες.

Ύστερα από έρευνα – έλεγχο 10 ημερών στον ICAO διαπιστώθηκε ότι η απόφαση του ICAO είχε κάνει φτερά και από την έδρα του Διεθνούς Οργανισμού και είχε γίνει άφαντη μαζί με τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας – Κύπρου σχετικά και με την ΑΟΖ- ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ, που σήμερα βρίσκονται σε κίνδυνο.

Το εξόχως παράδοξο είναι το γεγονός ότι όχι μόνον το πρωτότυπο των κυρωμένων πρακτικών του ICAΟ είχε κάνει φτερά, αλλά ακόμα και τα πρακτικά των διαβουλεύσεων μεταξύ Αθήνας ,Άγκυρας και Λευκωσίας (τότε Βρετανίας) του 1958, που όριζαν τις συντεταγμένες 3605Ν είχαν γίνει άφαντα…

Δηλαδή ολόκληρος ο φάκελος. Προφανώς κάποιοι είχαν κάνει πολύ καλή δουλειά σε βάρος της Ελλάδας..

Το απόρρητο- επείγον έγγραφο του πρέσβη κ Εξηντάρη προς το ΥΠΕΞ, (το οποίο παρουσιάζει το pronews) είναι αποκαλυπτικό ιστορικό κείμενο:

«Το πρωτότυπο των κεκυρωμένων πρακτικών του Συμβουλίου της 15.5.1958 φέρεται απωλεσθέν από εδώ αρχεία Συμβουλίου, αλλά έρευνα μας συνεχιστεί. Σημειωτέον συναφώς ότι στοιχεία περί διενέργειας τότε διαβουλεύσεων μεταξύ ενδιαφερομένων χωρών δεν ευρέθησαν εδώ.

Αντιθέτως, υπάρχει καταχωρημένη βρετανική δήλωση του Φεβρουαρίου 1958 που συνδέει το θέμα με την CYPRUS NOTAM II, No3/58 και την εφαρμογή των ορίων της NICOSIA FLIGHT INFORMATION REGION, τα όρια της οποίας φέρονται γενόμενα αποδεκτά από τα ενδιαφερόμενα μέρη ( Ελλάς, Τουρκία, Συρία Λίβανος Ισραήλ Αίγυπτος, Συμβούλιο ICAO..»

Με άλλα λόγια ο έμπειρος διπλωμάτης παραπέμπει την Αθήνα σε άλλες χώρες για την ανάκτηση του απωλεσθέντος εγγράφου του ICAO 1958 από την Αθήνα και τον ICAO.

Και τι έχει κάνει το ελληνικό κράτος, οι διαδοχικές κυβερνήσεις, αλλά και το Διπλωματικό Σώμα για την ανάκτηση αυτού του τόσο σημαντικού για τα εθνικά συμφέροντα εγγράφου από το 1958 ως και σήμερα, 2019;

ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ!

Πάνω από μισό αιώνα, καμία ελληνική κυβέρνηση, κανένας υπουργός αλλά και διπλωμάτες δεν κίνησαν ποτέ γη και ουρανό, πρώτα για να διαπιστώσουν πως έκανε φτερά το έγγραφο του 1958 από το ελληνικό ΥΠΕΞ και δεύτερον για να ανακτήσουν το απωλεσθεν έγγραφο από άλλα πιο «επιμελή» ΥΠΕΞ άλλων χωρών (πχ. Βρετανία).

Έτσι από το 1993 η Τουρκία όχι μόνον κάνει ασκήσεις στην περιοχή Ρόδου- Καστελόριζου, αλλά την έχει μετατρέψει σε τουρκική επικράτεια και οποιοδήποτε στρατιωτικό μέσο εισέλθει στην περιοχή χωρίς ς διπλωματική άδεια από την Άγκυρα, η Τουρκία το πετάει έξω με τις κλωτσιές, ξεφτιλίζοντας κατ’ επανάληψη την μισή ελληνική κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα.

Κανένας αρμόδιος – από τη διαπίστωση της «απώλειας του εγγράφου ICAO 1958 το 1993 μέχρι και σήμερα- όλων των κυβερνήσεων και όλων των κομμάτων δεν κατανόησε ποτέ ότι αυτές οι «παλαβές» ενέργειες της Τουρκίας έχουν στόχο την ΑΟΖ της Κύπρου και της Ελλάδας στην περιοχή, παρά μας δηλώνουν αφελώς ότι η Άγκυρα προκαλεί διότι « έχει απομονωθεί διεθνώς».

Αντί λοιπόν οι αρμόδιοι όλων των κυβερνήσεων, από το 1993 αλλά και της σημερινής, που υφίσταται σχεδόν σε καθημερινή βάση την πίεση της Τουρκίας στην περιοχή, να ψάχνουν νύχτα- μέρα να ανακτήσουν την απόφαση του 1958, σκέφθηκαν να αντιμετωπίσουν την Τουρκία με μια βλακεία ολκής, η οποία επιδεινώνει την κατάσταση και εγκυμονεί και νομικές συνέπειες.

Από το 1993, όταν διαπιστώθηκε η απώλεια της απόφασης του 1958 για την τροποποίηση του FIR Αθηνών -Κων/λης, οι αρμόδιοι της Αθήνας, της εκάστοτε κυβέρνησης, απαντούν με ΝΟΤΑΜ στην Άγκυρα οι « ..τμήμα της περιοχής Ρόδου -_ Καστελόριζου κείται στο FIR Αθηνών που καθορίστηκε το 1950 και από τις εκβολές του Εβρου ακολουθεί τα δυτικά σύνορα της Τουρκίας και καταλήγει στις συντεταγμένες 3605Ν- 3000 Ε».

Αυτή η ελληνική απάντηση που αναγράφεται στις ΝΟΤΑΜ της ΥΠΑ προς σύμπασα τη διεθνή κοινότητα είναι νομικά αβάσιμη επικίνδυνη και παράνομη, διότι η απόφαση ICAO 1950 έχει τις συντεταγμένες 3555Ν-3000 Ε και όχι 3605Ν- 3000 Ε που αναφέρει η ΥΠΑ και οι οποίες περιλαμβάνονται στη «χαμένη» απόφαση 1958.

Από το 1993 με έξαρση τα δύο τελευταία χρόνια, η Τουρκία βασιζόμενη στην απόφαση του 1950 του ICAO, που της δίνει κυριαρχία-χωρικά ύδατα 16νμ, κάθε χρόνο και με συνεχείς ασκήσει κλέβει προς νότια και ένα ναυτικό μίλι ,με αποτέλεσμα να έχει φτάσει σήμερα στα 36νμ από τις τουρκικέ ακτές, στραγγαλίζοντας την ΑΟΖ Ρόδου- Καστελόριζου, που δεν μπορούν να αναπνεύσουν διότι σκοντάφτουν στην τουρκική επικράτεια- κυριαρχία, (όπως φαίνεται στο χάρτη πιο πάνω).

Έτσι η Τουρκία μετατρέπει την περιοχή σε ένα «τετράγωνο των Βερμούδων», που εξαφανίζει κάθε νόμιμο δικαίωμα του ελληνισμού.

Παράλληλα, η ελληνική διαχρονικά παράνομη εμμονή να παραποιεί σε διεθνές επίπεδο με τις αγγελίες της την απόφαση του ICAO 1950 και να δηλώνει διεθνώς ότι στην απόφαση αυτή αναγράφονται οι συντεταγμένες της απόφασης του ICAO 1958, (την οποία δεν μπορεί να προσκομίσει ως αποδεικτικό στοιχείο διότι την …έχει χάσει), συνιστά νομικό ατόπημα, που μπορεί να οδηγήσει σε αναδιάταξη των FIRs, με καταστροφικές συνέπειες σε όλα τα εθνικά συμφέροντα.

Σήμερα η Τουρκία με τη ΝΟΤΑΜ Β 0968/2019 που δημοσιεύει το pronews εκτελεί άσκηση μεταξύ Ρόδου- Καστελόριζου σε περιοχή νοτίως DALAMAN στη διεθνή θάλασσα (που φαίνεται με κόκκινο χρώμα στο χάρτη), την οποία περιοχή έχει μετατρέψει σε τουρκική κυριαρχία, με αποτέλεσμα να διεκδικεί υφαλοκρηπίδα 300νμ νοτίως και να ισχυρίζεται στον ΟΗΕ ότι το δυτικό τμήμα της Κυπριακής ΑΟΖ είναι παράνομο, διότι επικαλύπτει την τουρκική υφαλοκρηπίδα, γεγονός που σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας απαιτεί οριοθέτηση μεταξύ Κύπρου- Τουρκίας που δεν έχει γίνει.

Η θέση των ΗΠΑ

Μόλις στις 5 Μαΐου το Στέητ Ντιπάρτμεντ εξέδωσε μια ανακοίνωση σε αυστηρό τόνο για την Τουρκία, καλώντας την να σταματήσει τις προκλήσεις. Σύσσωμη η απρόσεκτη και απαίδευτη κυβέρνηση, αλλά και οι εκ του προχείρου διαπιστώσεις ελληνικών ΜΜΕ, έσπευσαν να πανηγυρίσουν για την «ολοκληρωτική στήριξη» των ΗΠΑ προς την Ελλάδα και την Κύπρο.

Αυτό που δεν πρόσεξαν μέσα στη φούρια του πανηγυρισμού είναι ότι η Ουάσιγκτον επιπλήττει την Τουρκία για τις κινήσεις της μέσα σε περιοχή της ΑΟΖ δυτικά της νήσου, την οποία περιοχή αξιώνει- διεκδικεί η Κυπριακή Δημοκρατία σύμφωνα με την αμερικανική δήλωση.

Αυτή η διατύπωση σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας καθορίζει ότι η περιοχή των τουρκικών γεωτρήσεων δεν είναι νόμιμη διότι δεν έχει οριοθετηθεί η ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας, δηλαδή η περιοχή δεν ανήκει σε κανέναν. Δηλαδή οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν την Κυπριακή ΑΟΖ, στο σύνολο της, αλλά αποδέχονται μόνον την κυπριακή αξίωση – διεκδίκηση επί της ΑΟΖ -υφαλοκρηπίδας δυτικά της νήσου.

Επομένως η αμερικανική δήλωση επί της ουσίας είναι 100% υπέρ της Άγκυρας, που και αυτή « αξιώνει- διεκδικεί» τμήμα της ΑΟΖ- υφαλοκρηπίδας της Κύπρου.

Είναι ομοίως σαφές ότι η αμερικανική κυβέρνηση ενδιαφέρεται να κάνουν τη δουλειά τους απρόσκοπτα οι αμερικανικές εταιρείες στο οικόπεδο 10 της Κυπριακής ΑΟΖ και δεν τις ενδιαφέρει τι γίνεται δυτικά, εκεί δηλαδή που εστιάζει το ενδιαφέρον και τις προκλήσεις της η Τουρκία..

pronews.gr
anixneuseis

Σάββας Καλεντερίδης

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.

Δημοσιεύτηκε

2 ώρες πριν

στις

8 Οκτωβρίου 2026

από τον

Ιωάννης Μπαλτζώης

Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.

«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»

Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.

Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.

Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.

«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.

Η κόκκινη γραμμή των Meteor

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.

Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.

Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:

«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».

Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:

Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;

«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»

Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.

Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.

Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο

Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.

Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.

«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.

Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.

Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.

Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.

Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.

Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:

«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».

Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.

Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ

Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:

πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
υποστήριξη ελληνικών F-16,
υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.

Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.

«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»

Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.

«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:

«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».

Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.

Drones και νέος τρόπος πολέμου

Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.

«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.

Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης

Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.

Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.

Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:

«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Δημοσιεύτηκε

19 ώρες πριν

στις

7 Οκτωβρίου 2026

από τον

ΧΑΚ

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.

Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.

Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.

Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.

Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:

Σημείο	Βόρειο πλάτος	Ανατολικό μήκος
1	36°05,00΄	28°44,00΄
2	36°02,40΄	29°20,58΄
3	36°09,28΄	29°29,82΄
4	36°08,50΄	29°34,58΄
5	36°06,48΄	29°37,77΄
6	35°03,00΄	29°38,00΄
7	35°30,00΄	28°10,00΄

Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Καμπανάκι για Ελλάδα! Γαλλία και Τουρκία μπαίνουν σε νέα αμυντική εποχή

Ο Οδικός Χάρτης Άγκυρας–Παρισιού ανοίγει δρόμο για στενότερη στρατιωτική συνεργασία – SAMP/T και Meteor αλλάζουν τα δεδομένα και δημιουργούν ερωτήματα για τη στρατηγική σχέση Ελλάδας–Γαλλίας

Δημοσιεύτηκε

3 ημέρες πριν

στις

5 Οκτωβρίου 2026

από τον

ΧΑΚ

Η υπογραφή Οδικού Χάρτη Αμυντικής Συνεργασίας ανάμεσα στην Τουρκία και τη Γαλλία δεν είναι μία τυπική διπλωματική κίνηση και ασφαλώς δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη από την Αθήνα.

Άγκυρα και Παρίσι συμφώνησαν να εμβαθύνουν τον στρατηγικό τους διάλογο, να αυξήσουν τις στρατιωτικές επαφές και να εξετάσουν νέα πεδία συνεργασίας. Η τουρκική πλευρά μιλά ήδη για μετάβαση από τα «θετικά μηνύματα» σε συγκεκριμένη αμυντική συνεργασία.

Για την Ελλάδα, όμως, το ζήτημα δεν είναι απλώς ότι η Γαλλία συνομιλεί με την Τουρκία. Το κρίσιμο είναι τι ακριβώς είναι διατεθειμένη να δώσει στο τουρκικό οπλοστάσιο και κατά πόσο αυτό μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Από τον στρατηγικό εταίρο της Ελλάδας στον εξοπλιστικό διάλογο με την Άγκυρα

Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή η Γαλλία δεν είναι για την Ελλάδα ένας απλός σύμμαχος στο ΝΑΤΟ.

Αθήνα και Παρίσι έχουν υπογράψει από το 2021 Στρατηγική Εταιρική Σχέση για την Άμυνα και την Ασφάλεια, η οποία περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης κατά της επικράτειας της μίας πλευράς. Η συμφωνία ανανεώθηκε τον Απρίλιο του 2026 για ακόμη πέντε χρόνια.

Πάνω σε αυτή τη σχέση οικοδομήθηκε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής αμυντικής στρατηγικής των τελευταίων ετών: Rafale, φρεγάτες FDI, κοινές ασκήσεις και στενός στρατηγικός διάλογος.

Τώρα, όμως, το Παρίσι ανοίγει ταυτόχρονα έναν θεσμοθετημένο δρόμο αμυντικής συνεργασίας και με την Άγκυρα.

Αυτό δεν ακυρώνει την ελληνογαλλική συμφωνία. Δημιουργεί, όμως, μια προφανή αντίφαση συμφερόντων, ιδίως εάν η νέα συνεργασία οδηγήσει στην ενίσχυση κρίσιμων τουρκικών στρατιωτικών δυνατοτήτων.

Το πρώτο καμπανάκι: SAMP/T

Το πιο σοβαρό ζήτημα αφορά το SAMP/T.

Η Τουρκία επιδιώκει εδώ και χρόνια την απόκτηση του γαλλοϊταλικού συστήματος αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς και, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η γαλλική αντίσταση σε μία τέτοια συμφωνία έχει υποχωρήσει σημαντικά. Οι συζητήσεις συνδέονται και με τον σχεδιαζόμενο τουρκικό ολοκληρωμένο θόλο αεράμυνας «Steel Dome».

Για την Ελλάδα, μία πιθανή τουρκική απόκτηση SAMP/T δεν είναι αδιάφορη.

Θα ενίσχυε σημαντικά την τουρκική αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα και θα δυσκόλευε τον επιχειρησιακό σχεδιασμό της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας σε περίπτωση κρίσης.

Ακόμη σημαντικότερο θα ήταν ένα ενδεχόμενο πλαίσιο συμπαραγωγής ή μεταφοράς τεχνολογίας, καθώς η Άγκυρα επιδιώκει σταθερά όχι μόνο την αγορά συστημάτων αλλά και την ενσωμάτωση ξένης τεχνογνωσίας στη δική της αμυντική βιομηχανία.

Σε αυτή την περίπτωση, το Παρίσι δεν θα πουλούσε απλώς ένα όπλο στην Τουρκία. Θα βοηθούσε στην ενίσχυση της μακροπρόθεσμης τουρκικής αμυντικής αυτονομίας.

Το δεύτερο καμπανάκι: Meteor

Ακόμη πιο άμεσα αφορά την Ελλάδα η πιθανότητα πρόσβασης της Τουρκίας στον πύραυλο Meteor.

Ο Meteor αποτελεί βασικό όπλο των ελληνικών Rafale και ένα από τα σημαντικότερα ποιοτικά πλεονεκτήματα της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στον αέρα.

Εάν η Τουρκία αποκτήσει το ίδιο βλήμα και καταφέρει να το ενσωματώσει σε νέα μαχητικά αεροσκάφη, ένα μέρος αυτού του ελληνικού πλεονεκτήματος περιορίζεται.

Δεν σημαίνει ότι εξισώνονται αυτομάτως οι δυνατότητες των δύο αεροποριών. Σημαίνει όμως ότι η Άγκυρα αποκτά πρόσβαση σε όπλο της ίδιας τεχνολογικής κατηγορίας, με μεγάλη ακτίνα εμπλοκής και ισχυρή δυνατότητα μάχης πέραν οπτικής επαφής.

Αυτό είναι στοιχείο που η Αθήνα δεν μπορεί να αντιμετωπίζει ως μια ακόμη εμπορική απόφαση της γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας.

Η Γαλλία παίζει σε δύο ταμπλό

Η εικόνα είναι πλέον σαφής.

Η Γαλλία διατηρεί στρατηγική αμυντική σχέση με την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα επιδιώκει να αποκαταστήσει και να διευρύνει τη σχέση της με την Τουρκία.

Από τη γαλλική σκοπιά αυτό μπορεί να είναι απολύτως συμβατό: το Παρίσι επιδιώκει γεωπολιτική επιρροή, αμυντικές εξαγωγές και ισχυρή παρουσία στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας.

Για την Αθήνα όμως υπάρχει ένα πολύ απλό ερώτημα:

Μπορεί μία χώρα να αποτελεί στρατηγικό αμυντικό εταίρο της Ελλάδας και ταυτόχρονα να εξοπλίζει την Τουρκία με συστήματα που μεταβάλλουν την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο;

Η απάντηση δεν είναι νομική. Είναι στρατηγική.

Η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής παραμένει – αλλά δεν αρκεί από μόνη της

Η ελληνογαλλική συμφωνία είναι σαφής: σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης κατά της επικράτειας μίας από τις δύο χώρες προβλέπεται αμοιβαία βοήθεια και συνδρομή, ακόμη και με χρήση ένοπλης ισχύος.

Αυτό αποτελεί σημαντική στρατηγική δέσμευση.

Όμως η Ελλάδα δεν μπορεί να βασίζει ολόκληρη την αποτρεπτική της στρατηγική στην υπόθεση ότι ένας σύμμαχος θα παρέμβει σε μία μελλοντική κρίση.

Το ουσιαστικότερο είναι να μην επιτρέπεται στο μεταξύ η σταδιακή συρρίκνωση του ελληνικού ποιοτικού πλεονεκτήματος.

Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να εξεταστεί η γαλλοτουρκική συνεργασία.

Η Άγκυρα προσπαθεί να σπάσει την απομόνωση από τη Δύση

Η συμφωνία με το Παρίσι εντάσσεται και σε μια ευρύτερη τουρκική στρατηγική.

Η Τουρκία επιδιώκει να επανενταχθεί βαθύτερα στα δυτικά αμυντικά δίκτυα, χωρίς να εγκαταλείψει την αυτόνομη στρατηγική της.

Συνομιλεί με τις ΗΠΑ για F-35 και κυρώσεις CAATSA, με την Ευρώπη για Eurofighter, SAMP/T και Meteor και ταυτόχρονα αναπτύσσει τα δικά της drones, πυραύλους και συστήματα αεράμυνας.

Ο στόχος είναι προφανής: να αποκτήσει πρόσβαση στη δυτική τεχνολογία χωρίς να χάσει τη δυνατότητα να ασκεί ανεξάρτητη περιφερειακή πολιτική.

Η προσέγγιση με τη Γαλλία εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη στρατηγική.

Τι πρέπει να κρατήσει η Αθήνα

Η Ελλάδα δεν έχει λόγο να δραματοποιήσει μία συμφωνία της οποίας το ακριβές εξοπλιστικό περιεχόμενο δεν έχει ακόμη δημοσιοποιηθεί.

Έχει όμως κάθε λόγο να ζητήσει καθαρές απαντήσεις.

Άλλο πράγμα ο στρατηγικός διάλογος Γαλλίας–Τουρκίας και άλλο η μεταφορά στην Άγκυρα συστημάτων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν απέναντι στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Το όριο βρίσκεται εκεί.

Για την Αθήνα το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν η Γαλλία θέλει καλές σχέσεις με την Τουρκία.

Είναι εάν αυτές οι σχέσεις θα χρηματοδοτηθούν και θα οικοδομηθούν πάνω στην ενίσχυση του τουρκικού στρατιωτικού πλεονεκτήματος απέναντι στην Ελλάδα.

Και ειδικά σε SAMP/T, Meteor και μεταφορά τεχνολογίας, η ελληνική κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να ζητήσει σαφείς εξηγήσεις από έναν εταίρο με τον οποίο έχει υπογράψει όχι μια απλή εμπορική συμφωνία, αλλά μια στρατηγική αμυντική εταιρική σχέση.

Γιατί οι στρατηγικές συμμαχίες δεν κρίνονται μόνο από τις υπογραφές.

Κρίνονται και από το ποιον εξοπλίζεις όταν τα συμφέροντα των συμμάχων σου συγκρούονται.

Καμπουρίδης: “Συμφωνία ενίσχυσης διαλόγου και προπαγάνδα”

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, στις 03 Οκτωβρίου υπεγράφη ο “Οδικός Χάρτης Αμυντικής Συνεργασίας” μεταξύ της Τουρκίας και της Γαλλίας….

Πρόκειται για μια Συμφωνία “ενίσχυσης του στρατιωτικού διαλόγου με απώτερο σκοπό το αμοιβαίο όφελος”…

Πρόκειται για μια Συμφωνία η οποία προήλθε μετά από την επίσκεψη μελών του Γαλλικού Κοινοβουλίου στην Τουρκία το 2025 για αναζήτηση κοινών τόπων συνεργασίας.

Τουρκικά ΜΜΕ σχολίασαν το θέμα με συγκρατημένη αισιοδοξία τονίζοντας ότι η Συμφωνία αυτή δεν αναφέρει πουθενά θέματα προμήθειας των πυραύλων meteor για τα τουρκικά Eurofighter, του Γαλλοιταλικου Αντιαεροπορικου – Αντιβαλλιστικου Συστήματος SAMP/T κλπ.

Αντιθέτως ελληνικοί κύκλοι υπερθεματισαν, υπερτονίζοντας τη σημασία αυτής της Συμφωνίας αναφέροντας ότι αυτή διεμβολιζει την Αμυντική Συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας και επιπλέον εμφανίζοντας τη γαλλική πλευρά να δίνει το πράσινο φως για τους πυραύλους meteor!!!!

Το αβάσιμο αυτού του ισχυρισμού φαίνεται και από το γεγονός ότι στις επιτροπές Τουρκίας και Γαλλίας οι οποίες υπέγραψαν τη Συμφωνία αυτή, δεν υπήρχαν αξιωματούχοι του τομέα Αμυντικής Βιομηχανίας των δύο χωρών!!!

Δεν υφίσταται τέτοιο θέμα και επιπλέον δεν υφίσταται και καμία πρόοδος στο θέμα της προμήθειας του Αντιβαλλιστικου – Αντιαεροπορικου Συστήματος SAMP-T στην Τουρκία αφού η Άγκυρα επιδιώκει απόκτηση τεχνολογίας και συμπαραγωγή, κάτι το οποίο δεν το συζητά η Γαλλοιταλικη πλευρά!!!

Σίγουρα μια τέτοια Συμφωνία Τουρκίας – Γαλλίας δεν είναι καλή εξέλιξη για τον Ελληνισμό όμως πρόκειται για ένα πλαίσιο έναρξης διαλόγου και τίποτα περισσότερο…

Η Τουρκία έχει πολλά ανοιχτά θέματα με τη Γαλλία και σύγκρουση συμφερόντων στο γεωπολιτικό πεδίο και ο διάλογος αυτός είναι καταδικασμένος να αποτύχει.!!!

Καλό είναι εμείς οι ίδιοι να μην “ρίχνουμε νερό στον μύλο” της τουρκικής προπαγάνδας!!!