Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ανάλυση: Η ζωή και η δράση του Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκνταντί και η ανάδειξή του σε ηγέτη του ISIS

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης*

Σε διάγγελμά
του, την Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2019, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ,
ανακοίνωσε τον θάνατο του αρχηγού του Ισλαμικού Κράτους Abu Bakr al – Baghdadi,
ο οποίος φέρεται να σκοτώθηκε σε επιχείρηση των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων
στην επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του Αμερικανού
προέδρου, ο Baghdadi (Μπαγκνταντί) πυροδότησε γιλέκο με εκρηκτικά, προκειμένου
να αποφύγει τη σύλληψη των Αμερικανών κομάντος, που εισέβαλαν στο κρησφύγετο
στο οποίο κρυβόταν. Μαζί του βρίσκονταν τα τρία ανήλικα παιδιά του ενώ όπως
σημείωσε ο πρόεδρος,  ο αρχηγός του Ισλαμικού
Κράτους ήταν πανικόβλητος, έτσι  ανατίναξε το «γιλέκο» του που ήταν γεμάτο
εκρηκτικά, σκοτώνοντας τον ίδιο και τα τρία παιδιά του.

Πρόσθεσε πως  πέθανε «σαν σκυλί» και «σαν δειλός». «Στόχος των ΗΠΑ ήταν να τον πιάσουν κι όχι να τον σκοτώσουν, αφού μαζί του ήταν και τα ανήλικα παιδιά του», σημείωσε, προσθέτοντας πως δεν χάθηκαν ανθρώπινες ζωές από το προσωπικό των ΗΠΑ. «Ήταν ύψιστος στόχος των ΗΠΑ το να τον πιάσουμε και να τον σκοτώσουμε. Τον βρήκαν σε ένα τούνελ, όπου έκλαιγε και φώναζε», ανέφερε ο πρόεδρος Τραμπ.

Η Ανάληψη της Ηγεσίας
Ο αρχηγός του
Νταες (
Daesh), αραβική
ονομασία του ΙΚ, ή του 
ISIS δεν είχε
δημόσιες εμφανίσεις, εκτός της αρχικής του, όταν τον Ιούνιο 2014, μίλησε στο
Μεγάλο Τζαμί της Μοσούλης, μετά την ραγδαία προέλαση του ΙΚ στην Συρία μέχρι το
Ιράκ και την κατάληψη μεγάλων περιοχών και των δύο χωρών, όπου σε αυτή την
εμφάνισή του είχε αποκαλύψει τους σκοπούς και τις επιδιώξεις του ΙΚ και είχε
ανακηρύξει την δημιουργία του Ισλαμικού Χαλιφάτου, με Χαλίφη τον ίδιο. Οπότε
κρίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρον να  αναλύσουμε
την προσωπικότητα του Μπαγκναταντί, ποιος ήταν, πως ριζοσπαστικοποιήθηκε, πως
ανέλαβε την εξουσία και ποιες ήταν οι επιδιώξεις του. Τα στοιχεία που
παρατίθενται είναι από την Διπλωματική εργασία του υπογραφοντος, από το
Μεταπτυχιακό του, στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Αμέσως μετά τον
θάνατο του
Abu Omar al–Bagdadi, διάδοχο του ιδρυτή
al Zawhri (Αλ Ζαουάχρι),  νέος ηγέτης του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ ανέλαβε
στις 16 Μαΐου 2010,  ο Ιρακινός 
Abu Bakr al–Baghdadi [1](Αμπού Μπακρ αλ
Μπαγκνταντί). Γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου του 1971 στην πόλη Σαμάρα του Ιράκ
ως 
Ibrahim Awwad Ibrahim Ali Muhammad al–Badri al–Samarrai[2] .  Είναι γνωστός με πολλά ονόματα, όπως Caliph Abu Bakr, Caliphal–Baghdadi, ή Caliph Ibrahim, με
επικρατέστερο το Χαλίφης Ιμπραήμ. Αυτοανακηρύχθηκε Χαλίφης του Ισλαμικού Κράτος
στο Ιράκ και στην Συρία (ISIL), σήμερα γνωστού ως  ISIS 
και στα Αραβικά γνωστό επίσης ως Dae
sh, 
στην πόλη της Μοσούλης το 2014. Για τα παιδικά του χρόνια ή την
οικογενειακή του κατάσταση δεν ξέρουμε το παραμικρό εκτός του ότι από παιδί
παρακολουθούσε το κατηχητικό στο τοπικό τζαμί και προοριζόταν να γίνει ιμάμης.[3]
Σύμφωνα με αναφορές που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα, οι συμμαθητές του στο τζαμί τον
περιγράφουν ως ένα συνεσταλμένο παιδί που ήταν ταγμένο στη θρησκευτική μελέτη
και την ειρήνη, Μοναδικό διάλειμμα φαινόταν να είναι η ώρα του ποδοσφαίρου, με
τον νεαρό Αμπού να είναι ο καλύτερος επιθετικός της ομάδας του τζαμιού.[4]
Σπουδές-Ριζοσπαστικοποίηση
Πήρε
μεταπτυχιακό τίτλο και διδακτορικό στις ισλαμικές σπουδές από το Πανεπιστήμιο
Ισλαμικών Σπουδών στην Αντχαμίγια, στα περίχωρα της Βαγδάτης. Όταν εισέβαλαν οι
ΗΠΑ στο Ιράκ, τον Μάρτιο του 2003, σπούδαζε, και ως φαίνεται δεν είχε καμία
σχέση με την Αλ Κάιντα ή τον τοπικό της βραχίονα. Το 2005 συνελήφθη ως μεσαίο
στέλεχος της Σουνιτικής αντίστασης. Οι δεσμώτες του στο κέντρο κράτησης του
στρατοπέδου Μπούκα τον περιγράφουν ως αδιάφορο. Μετά την αποφυλάκισή του
στρατολογήθηκε στο στρατιωτικό συμβούλιο του Ισλαμικού Κράτους και υπήρξε
σύμβουλος του Αμπού Ομάρ αλ Μπαγκντάντι. Τότε η ομάδα ασχολούνταν με την
πολεμική αντιπαράθεση με τη Σιϊτική πλειοψηφία του Ιράκ και τις
παραστρατιωτικές της ομάδες. Όταν ανέλαβε, αργά αλλά σταθερά, μετέτρεψε το
τοπικό παρακλάδι της Αλ Κάιντα σε μια διακριτή και ανεξάρτητη δύναμη που
διέθετε δική της ατζέντα: την επανίδρυση του Σουνιτικού Χαλιφάτου σε Ιράκ και
Συρία.[5]
Μετά την αμερικανική επίθεση του 2003 εναντίον του Ιράκ και  την κατοχή, ο
Baghdadi μετατρέπεται
σε επαναστάτη πλήρους απασχόλησης, ιδρύοντας με άλλους εξτρεμιστές μια τοπικής
δράσης οργάνωση μουτζαχεντίν. Το 2006 η ακραία Σουνιτική ομάδα με τα αρχικά
JJASJ εντάσσεται στο «κεντρικό γραφείο» του Συμβουλίου των ιρανικών
Μουτζαχεντίν (MSC), όπου αναλαμβάνει υψηλόβαθμο ρόλο. Το MSC είναι που θα δώσει
προοδευτικά τη θέση του στο Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ (ISI), με τον  Baghdadi να υπηρετεί πια στην κεντρική
επιτροπή του. Στη ριζοσπαστικοποίηση της σκέψης του βλέπουν πολλοί αναλυτές να
ευθύνεται η περίοδος φυλάκισής του στο αμερικανικό κέντρο κράτησης του
Ιράκ  το Camp Bucca. Ο Baghdadi έπεσε στα
χέρια των αμερικανικών δυνάμεων κατοχής τον Φεβρουάριο του 2004 κοντά στη
Φαλούτζα και την επόμενη χρονιά μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο Bucca, όπου έμεινε
μέχρι το 2009. Μετά την απελευθέρωσή του, ο Baghdadi φιγουράρει πια ως ένας από
τους αρχηγούς της Αλ Κάιντα του Ιράκ, καθώς το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ δεν
ήταν παρά το τοπικό όνομα του ιρακινού βραχίονα της Αλ Κάιντα[6].
Όμως, όπως σημειώνει σχετικό άρθρο της Guardian, «οι φιλοδοξίες του Μπαγκνταντί να αποκτήσει ολοένα και μεγαλύτερο έλεγχο
στην οργάνωση Μέτωπο Αλ Νούσρα ( το επίσημο παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία),
ανάγκασε  τον αρχηγό της Αλ Κάιντα, Αϊμάν
αλ Ζαουάχρι, να ανακηρύξει το Μέτωπο Αλ Νούσρα ως τη μόνη πτέρυγα του δικτύου στη
Συρία, συνιστώντας στο ISIL να περιορίσει τις δραστηριότητες του στο Ιράκ και
να παραιτηθεί από τον αγώνα στη Συρία
». Ο 43χρονος Μπαγκνταντί διαφώνησε με
τον Αλ Ζαουάχρι, σχετικά με το διαχωρισμό του ένοπλου αγώνα σε κάθε χώρα, οπότε
η Αλ Κάιντα διέκοψε τις σχέσεις της με το ISIL(
ISIS) , 
που πλέον μάχεται αυτόνομα για τη δημιουργία ενός νέου «χαλιφάτου» στο
Ιράκ και τη Συρία, από τον Μάιο του  2014
μέχρι σήμερα.[7]

Η Αυτονόμηση
Μετά την
αυτονόμησή του
IΚ  από την Αλ Κάιντα αποφάσισε να επεκτείνει τις
επιχειρησιακές του δραστηριότητες όχι μόνο στο Συριακό έδαφος, αλλά να
προελάσει Ανατολικά και να κατακτήσει όσο το δυνατόν περισσότερο Ιρακινό
έδαφος, ώστε να δημιουργήσει στην πράξη το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της
Συρίας, σύμφωνα με το πρότυπό του Ζαρκάουι, τον Εμίρη Νουραντίν, που το Εμιράτο
εκτεινόταν από το Χαλέπι μέχρι την Μοσούλη, πόλη ιδιαίτερης σημασίας. Έτσι μετά
την   ραγδαία προέλαση του
ISIS, προς Ανατολάς, κίνηση που αιφνιδίασε
τους πάντες και ιδιαίτερα τον Ιρακινό στρατό και τους Κούρδους
Pesmerga στο Βόρειο
Ιράκ κατέλαβε μεγάλο μέρος του Βόρειου και Κεντρικού Ιράκ, φυσικά και την
ιστορική Μοσούλη, της επαρχίας Νινευή. Τότε την 1η Ιουλίου 2014, η
ανθρωπότητα έκπληκτη και συνάμα έντρομη, γνώρισε τον ηγέτη του Ισλαμικού
κράτους, τον σχετικά νέο  Abu Bakr
al-Baghdadi.

Ο Μπαγκνταντί στην Μοσούλη (1/6/14)

Σε μια 20λεπτη
ηχογραφημένη  ομιλία του ανακοίνωσε το
νέο Χαλιφάτο και Χαλίφης αυτού είναι ο ίδιος, ονομαζόμενος πλέον Χαλίφης
Ιμπραήμ. Στην ομιλία του αυτή παρακίνησε τους μουσουλμάνους σε όλο τον κόσμο να
μεταναστεύσουν (να κάνουν την
Hijra) και να επανδρώσουν το Ισλαμικό Κράτος, «επειδή η Hijra στην γη του Ισλάμ είναι υποχρέωση». Ζωγράφισε
το νεογέννητο κράτος με χρώματα λέγοντας ότι «όπου υπάρχει Άραβας και μη Άραβες, λευκός και μαύρος άνδρας, Δυτικός
και Ανατολικός είναι όλοι αδέλφια. Το αίμα των έχει αναμιχθεί και έχει γίνει
ένα, κάτω από μια Σημαία και ένα σκοπό
»[8]
Τελικά ανακοίνωσε τον σκοπό του για παγκόσμια εξέγερση λέγοντας ότι «αν
κρατήσουν τις συμβουλές του, θα κατακτήσουν την Ρώμη και θα κερδίσουν τον
κόσμο, με την βοήθεια του Αλλάχ» [9].
Μάλιστα τον Ιανουάριο 2015, το Ισλαμικό Κράτος ανακοίνωσε επίσημα κυβερνοπόλεμο
κατά των ΗΠΑ, δημιουργώντας το τμήμα του 
Κυβερνο-Χαλιφάτου, με σκοπό να «χακάρει» το Πεντάγωνο των ΗΠΑ και άλλες
υπηρεσίες  του δυτικού κόσμου εχθρικές
προς το Χαλιφάτο, με χρήση σε μεγάλο βαθμό των μέσων κοινωνικής δικτύωσης,
όπως 
twitter, YouTube, Facebook, Instagram κλπ.


Συνθήκη του Μοντεβιδέο
Σε ότι αφορά
την ανακήρυξη κράτους ας δούμε ποιες προϋποθέσεις πρέπει να υπάρχουν, σύμφωνα
με τις διεθνείς συνθήκες. Έτσι η Συνθήκη του Μοντεβιδέο του 1933,[10]
σχετικά με τα δικαιώματα και τα καθήκοντα των κρατών, αναφέρει ότι υπάρχουν δύο
τύποι πολιτειακής (κρατικής) κατάστασης: 
Η Δηλωτική (
Declaratory) και η
Συστατική (
Constitutive). Έτσι για να
ανακηρυχθεί κράτος θα πρέπει να 
υφίσταται οι εξής προϋποθέσεις: 

-Να υπάρχει
καθαρά προσδιορισμένο έδαφος,

-Να υπάρχει
μόνιμος πληθυσμός.

-Να υπάρχει μια
κυβέρνηση ικανή να ασκήσει εξουσία επί του πληθυσμού, της επικράτειας και επί
των πόρων και των πηγών αυτής.
Η Συνθήκη του
Μοντεβιδέο αναφέρει ότι στην Δηλωτική ανακήρυξη δεν απαιτείται αναγνώριση από
τα άλλα κράτη, ενώ στην Συστατική απαιτείται αναγνώριση.[11]
Παραδείγματα της πρώτης περίπτωσης είναι η 
Υπερδνειστερία (μεταξύ Μολδαβίας και Ουκρανίας), που αποτελεί «παγωμένη
διένεξη» από το 1992 και για την δεύτερη περίπτωση η ανεξαρτητοποίηση του
Κοσόβου, που αποσπάστηκε από την Σερβία το 2000. Έτσι το Ισλαμικό κράτος ανήκει
στην πρώτη περίπτωση, την Δηλωτική και φυσικά δεν συμμετέχει σε καμιά
κοινότητα, διεθνή οργανισμό κλπ.


Τρομοκρατία
Η συμμετοχή του
IK στην
ανθρωποσφαγή της Συρίας και η ραγδαία ανάπτυξή του, ή καλύτερα η γιγάντωσή του
σε σύντομο χρονικό διάστημα, τόσο αριθμητικά, όσο και γεωγραφικά με την
κατάληψη τόσο μεγάλων εδαφών δημιουργεί την αίσθηση ότι αυτό δεν συνέβη τυχαία,
αλλά είχε την στήριξη και την βοήθεια κρατικών οντοτήτων με συμφέροντα στην
περιοχή. Σήμερα ακόμη αποτελεί την μεγαλύτερη και πλέον δυναμική Ισλαμιστική
Σαλαφιστική τρομοκρατική οργάνωση  σε
παγκόσμιο επίπεδο, έστω και ηττημένη. Η μεταλλαγή των τακτικών τρομοκρατίας,
τις οποίες εισήγαγε η οργάνωση, έχουν διαμορφώσει πλέον ένα νέο πεδίο ενόπλων
συρράξεων, με μορφές ανταρτοπόλεμου και ορθοδόξου πολέμου, εμπλουτισμένου με
στοιχεία, προπαγάνδας, φόβου, επιβουλής και αυστηρής ιδεοληπτικής ισλαμιστικής  διακυβέρνησης. Προσλαμβάνοντας κάθε
Μουσουλμάνο ανά την υφήλιο, ασχέτως προέλευσής του, ως δυνητικό αποδέκτη της Θρησκειολογικής,
Μεσσιανικής αντίληψης και πίστης είναι δυνατόν να προβάλει ισχύ οπουδήποτε στον
κόσμο, χωρίς περιορισμό εδαφικών δεδομένων. Εξάλλου το διαπιστώνουμε   από τις τρομοκρατικές πράξεις αντεκδίκησης,
μετά από κάθε αποτυχία των τζιχαντιστών στην Συρία και στο Ιράκ,  όπως στο 
περιοδικό Σαρλί Εμπντό και το Μπατσακλάν στο Παρίσι, στις Κάννες, στο
αεροδρόμιο των Βρυξελλών, στο Βερολίνο, στο Μόναχο, στην Βοστώνη και το Ορλάντο
των ΗΠΑ, καθώς και  τρομοκρατικές
ενέργειες στην Τουρκία.


Δομές και Στρατηγική ISIS
Οι δομές του
Ισλαμικού Κράτους, χαρακτηρίζονται  από
ιστορική θεσμική συνέχεια και αποτελούν το πραγματικό Ιμαμάτο, σύμφωνα με το
επίσημο περιοδικό του
Dabiq[12]. Η
επιχειρηματολογία της οργάνωσης είναι με βάση την Ισλαμική παράδοση, που
αναδύεται από τις πλέον έγκυρες συλλογές των Χαντίθ, τις οποίες επιμελήθηκαν
δύο «σοφοί» Ιμάμηδες, γνωστοί ως «Γέροντες». Το Ισλαμικό Κράτος διακρίνεται και
για την «βολονταριστική» τεκμηρίωση της αυθεντίας του, υπό την έννοια της
ταυτίσεως των στρατιωτικών του επιτυχιών τουλάχιστον τα δύο πρώτα χρόνια
(2014-2015) , με την θεολογική δικαίωση των αξιών του, δηλαδή ότι αποτελεί την
θεμελίωση του Χαλιφάτου και ο ηγέτης του ο Αμπού Μπακρ  Μπαγκνταντί 
είναι ο Χαλίφης, λόγω των στρατιωτικών του επιτυχιών.[13]
Το Ισλαμικό
κράτος διαμόρφωσε την στρατηγική του ακολουθώντας την τακτική του  Ζαρκάουϊ και της  Άλ Κάϊντα στο Ιράκ, με σκοπό να προκαλέσει την
κατάρρευση του κράτους του Ιράκ, βάσει μιας κλιμακωτής τακτικής, ως εξής:
·       
Χίζρα (Hijrah, μετανάστευση,
εκδημία)
·       
Τζαμά’α (Jama’ah, συνάθροιση
δυνάμεων)
·       
Αποσταθεροποίηση
της Ταχούτ (
Tafhut, ειδωλολατρίας)
·       
Ταμκίν (Tamkin, σταθεροποίηση,
σύμπτηξη).
·       
Χαλίφα (Khalifah, Χαλιφάτο)[14]
Βάσει της
ανωτέρω οπτικής , η αρχική Αλ Κάιντα του Ιράκ ολοκλήρωσε επιτυχώς τα τρία πρώτα
στάδια εξελισσόμενη σταδιακώς σε Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ (
ISI), ενώ η επέκταση στην Συρία σχετίζεται
με το τέταρτο στάδιο , Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Συρίας (
ISIS), ενώ η μετονομασία της οργάνωσης σε
Ισλαμικό Κράτος , χωρίς περαιτέρω προσδιορισμούς , ταυτίζεται με το πέμπτο και
τελικό στάδιο, την δημιουργία πλέον του Χαλιφάτου. [15]
Στις σουνιτικές περιοχές, που είχε καταλάβει  είχε οργανώσει ένα υβρίδιο ισλαμικού κοινωνικού
κράτους, το οποίο, με την τρομοκρατία και την εξάλειψη αντιφρονούντων,  εξασφάλισε μια λαϊκή υποστήριξη, καθώς  είχε επιβάλει  τον ισλαμικό νόμο (Σαρία). Σε περιοχές που
υπήρχαν χριστιανικές, σιιτικές και κουρδικές κοινότητες, το
ISIS άσκησε   πολιτική εθνικής κάθαρσης.


Επίλογος

Ο  Αμπντουλάχ
Καρντάς και το κρυσφήγετό του μετά την επιχείρηση εξόντωσής του

Το πως
εξελίχθηκαν τα γεγονότα είναι πλέον γνωστά σε όλους μας. Το κράτος-ισλαμικό
υβρίδιο μετά την επέκτασή του, συρρικνώθηκε και διαλύθηκε. Η  εμπλοκή της Ρωσίας (2015) και των συμμάχων της
(Ιράν και Χεζμπολάχ του Λιβάνου, στα αρχικά στάδια του πολέμου)  και των ΗΠΑ με ένα συνασπισμό κρατών,  ιδιαίτερα με τον συνασπισμό  Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (
SDF), αποτελούμενος από τους Κούρδους της
Συρίας (
YPG) και Αραβικά
μετριοπαθή φύλλα, απελευθέρωσαν σχεδόν όλη την εδαφική επικράτεια της Συρίας.
Δεν απελευθερωθήκαν 
οι περιοχές της Γιαραμπλούς και Αφρίν, στην ΒΔ Συρία, καθόσον  εισέβαλαν οι Τούρκοι το 2016 και 2018 και της
επαρχίας της Ιντλίμπ, Νοτίως Αφρίν, όπου 
έχουν συγκεντρωθεί  τα απομεινάρια
των εξτρεμιστικών ισλαμιστικών οργανώσεων και του Ισλαμικού Κράτους,  δηλαδή επικίνδυνοι τζιχαντιστές, με την
Τουρκία και την Ρωσία να έχουν αναλάβει την φύλαξή των. Ακόμη και η περιοχή που
κατελήφθη μετά την πρόσφατη επιχείρηση των Τούρκων «Πηγή Ειρήνης!!» και την
συμφωνία Ρωσίας – Τουρκίας στο Σότσι. Και όπως αποκαλύφθηκε, με τον θάνατο του
ηγέτη του ΙΚ, αυτός κρυβόταν στην επαρχία των τζιχαντιστών το Ιντλίμπ , έξη
χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Τουρκία. Οι επιπτώσεις αναμένονται να είναι
ραγδαίες και πιθανόν  επικίνδυνες. Δεν
σημαίνει ότι με τον θάνατο του ηγέτη του ΙΚ, ότι τέλειωσε ο τζιχαντισμός και
ήλθε το τέλος του
ISIS. Εξάλλου με
τον θάνατο ενός ισλαμιστή ηγέτη, αμέσως ξεκινούν οι διεργασίες για την επιλογή
του νέου ηγέτη των. Και ήδη από ότι φαίνεται εξέλεξαν νέο ηγέτη. Ο Αμπντουλάχ
Καρντάς, ο επονομαζόμενος «καθηγητής», ένας πρώην αξιωματικός του Σαντάμ
Χουσεΐν, είναι ο νέος επικεφαλής του ISIS, σύμφωνα με το Newsweek και είχε ήδη
αναλάβει επιχειρησιακά  καθήκοντα πριν
τον θάνατο του Μπαγκνταντί.  Σύμφωνα με
νέο
tweet του προέδρου
Τραμπ, εκτελέσθηκε και αυτός, χωρίς να έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες. Δυστυχώς
η εξτρεμιστική ιδεολογία είναι ριζωμένη βαθιά στην θρησκευτική πίστη των πιστών
και φανατικών ισλαμιστών, είναι ευρέως διαδεδομένη, όπως ευρέως διασκορπισμένοι
σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στην Ευρώπη 
είναι και οι φανατικοί οπαδοί της εξτρεμιστικής ισλαμιστικής ιδεολογία
και του ΙΚ και είναι πολύ πιθανόν να θελήσουν να εκδικηθούν τον θάνατο του
ηγέτη των και να τον ακολουθήσουν στον «παράδεισο» που ονειρεύονται, γινόμενοι
μάρτυρες (
Shaheed), με επιθέσεις
αυτοκτονίας, καθώς και άλλων μορφών τρομοκρατίας. Προσοχή και εφαρμογή
αυξημένων μέτρων ασφαλείας από όλα τα Δυτικά κράτη είναι πλέον επιβεβλημένα
σήμερα.
* Ο Ιωάννης Αθαν. Μπαλτζώης είναι
αντιστράτηγος ε.α., πρώην Ακόλουθος Άμυνας στο Τελ Αβίβ, πρώην Αξιωματικός
επιχειρήσεων της ECMM στον πόλεμο της Βοσνίας, Απόφοιτος Tactical Intelligence
School (U.S. Army), με Μεταπτυχιακό (M.Sc.) στην Γεωπολιτική Ανάλυση,
Γεωστρατηγική Σύνθεση και Σπουδές Άμυνας και Διεθνούς Δικαίου του Εθνικού
Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), μέλος του Δ.Σ. του Ελληνικού
Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ).

[1] Βλ.  Φωτό
2, Παράρτημα Β’(Φωτό), σ 82.
[2] Βλ. INTERPOL ,«Ibrahim Awwad Ibrahim Ali al–Badri al–Samarrai», διαθέσιμο στην ιστοσελίδα
goo.gl/h5hHx7  (πρόσβαση
3/2/17).
[3] Βλ. BBC,
«
Profile: Abu Bakr al–Baghdadi» , 15/5/15,
διαθέσιμο στην ιστοσελίδα 
https://goo.gl/58xXHC (πρόσβαση
15-7-17)
[4] Βλ. MATRIX24, Ποιός ήταν ο Αμπού Μπακρ Αλ Μπαγκντάντι ,
14/6/16, διαθέσιμο στην ιστοσελίδα,  
https://goo.gl/6FtroQ (πρόσβαση
25/1/2017).
[5] Βλ. MARTIN CHULOV, THE OBSERVER, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ «Ο νέος χαλίφης Ιμπραήμ
πετάει σε όλους το γάντι», 13/7/14, διαθέσιμο στην ιστοσελίδα,
https://goo.gl/pGhR31  (πρόσβαση 25/1/2017).
[6] Βλ.  Buzel Cole, From Paper State to Caliphate: The ideology
of Islamic State, Brooking
, No 19, March 2015, p18.
[7] Βλ. BBC, «Profile: Abu Bakr
al-Baghdadi
», BBC, 15/5/15,
διαθέσιμο
στην ιστοσελίδα https://goo.gl/94Lo6W
  (
πρόσβαση 15-7-17)
[8]Βλ. Abdel Bari Atwan, ISLAMIC STATE:The Digital Caliphate,
ο.π., p.1.
[9]Βλ.ο.π. σ.1
[10]Βλ. The Editors of Encyclopædia
Britannica ,«Montevideo Convention»,
διαθέσιμο στην ιστοσελίδα https://goo.gl/hJK7z2 και   «Συνθήκη
Μοντεβιδέο», διαθέσιμο στην ιστοσελίδα  https://goo.gl/k5oByy (πρόσβαση 28/4/17)
[11] Βλ. Abdel Bari Atwan, ISLAMIC
STATE: The Digital Caliphate
, ο.
π., p.3
[12]Βλ. Al Ḥayāt Media Center,
Dābiq Magazine, The Islamic State,
τεύχος 1, σ.20-29, διαθέσιμο στην ιστοσελίδα
https://goo.gl/3sF6vx  (πρόσβαση 15/6/17)  .
[13]Βλ. Ι.Θ. Μάζης, Γεωπολιτική και Γεωστρατηγικές της συριακής κρίσεως, ο.π., σ
56-57. 
[14]Βλ. Ι.Θ. Μάζης, Γεωπολιτική και Γεωστρατηγικές της συριακής κρίσεως, ο.π., σ 57. 
[15]Βλ. Ι.Θ. Μάζης, Γεωπολιτική και Γεωστρατηγικές της συριακής κρίσεως, ο.π., σ.58.

Πρώτη δημοσιεύση στο Λίμπεραλ

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή