Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Γιατί το σχέδιο Τραμπ για την Παλαιστίνη δεν θα φέρει ειρήνη

Δημοσιεύτηκε στις

Τα εκλογικά οφέλη στα οποία προσβλέπουν Τραμπ-Νετανιάχου και γιατί η πρόταση «γέρνει» προς το Ισραήλ. Ο ρόλος της ως κωδικοποίησης του status quo και γιατί είναι «μη βιώσιμη» για τους Παλαιστίνιους. Η δύσκολη θέση των αραβικών κρατών.

Το σχέδιο ευνοεί έντονα τις ισραηλινές απαιτήσεις και δεν ενσωματώνει παλαιστινιακές απόψεις στο μεγαλύτερο μέρος του. Ως αποτέλεσμα, είναι λιγότερο ένα ειρηνευτικό σχέδιο και περισσότερο μια κωδικοποίηση του status quo, που βλέπει το Ισραήλ ως τον πιο ισχυρό παράγοντα στις διαπραγματεύσεις που «μετρούν» δεκαετίες.

Ο χρόνος της δημοσιοποίησης του σχεδίου θα μπορούσε επίσης να λειτουργήσει ενισχυτικά για τον Τραμπ και τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου εν όψει εκλογών, καθώς και οι δυο αντιμετωπίζουν πολιτικές προκλήσεις στην επιδίωξή τους για επανεκλογή φέτος, ιδιαίτερα αφού η κυβέρνηση του Ισραήλ ξεκαθάρισε στις 28 Ιανουαρίου πως σκοπεύει να προσαρτήσει γρήγορα την περιοχή που το σχέδιο Τραμπ προτείνει για προσάρτηση.

Το σχέδιο του Τραμπ φαίνεται πως βασίζεται στα γνώριμα θεμέλια των προηγούμενων ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων και ευθυγραμμίζεται με ορισμένα ζητήματα που είχαν απαιτήσει προηγούμενοι Παλαιστίνιοι διαπραγματευτές και τα οποία συμφωνήθηκαν στις διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1990 και του 2000.

Αυτά τα θεμέλια περιλαμβάνουν ένα όραμα για δυο κράτη, που και τα δυο θα έχουν ως πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ, αν και το σχέδιο του Τραμπ δεν φαίνεται να περιλαμβάνει την παλαιστινιακή πρωτεύουσα εντός των ορίων της παραδοσιακής πόλης της Ιερουσαλήμ.

Το σχέδιο φαίνεται επίσης πως δίνει στους Παλαιστίνιους περισσότερο έδαφος από αυτό που κατέχουν αυτή τη στιγμή και «παγώνει» την εποικιστική δραστηριότητα του Ισραήλ ενόσω διεξάγονται διαπραγματεύσεις. Υπάρχουν επίσης πολλές οικονομικές παραχωρήσεις προς τους Παλαιστίνιους υπό τη μορφή χορηγήσεων, δανείων και βοήθειας ύψους έως και 50 δισ. δολαρίων εάν συμμορφωθούν με τους όρους του σχεδίου, περιλαμβανομένης της αποκήρυξης των προσπαθειών για μάχη για απόκτηση περισσότερων εδαφών.

Αν και θεωρητικά είναι θετικές και για τις δυο πλευρές, ωστόσο στην πραγματικότητα οι υποσχέσεις του σχεδίου  είναι μη βιώσιμες για τους Παλαιστίνιους αλλά και για ορισμένους Ισραηλινούς, και ισοδυναμούν με προσπάθεια των ΗΠΑ να πιέσουν και τις δυο πλευρές προς μια λύση ενός κράτους μέσω της παράτασης του τρέχοντος status quo.

Το ότι το σχέδιο ενστερνίζεται μια λύση δύο κρατών, στα χαρτιά τουλάχιστον, θα απογοητεύσει τους Ισραηλινούς που τάσσονται υπέρ της προσάρτησης όλων των παλαιστινιακών εδαφών. Για τους Παλαιστίνιους, το σχέδιο προτείνει ανταλλαγές εδαφών που θα τους έδιναν συνολικά περισσότερο έδαφος από αυτό που ελέγχουν τώρα, όμως οι ανταλλαγές θα περιελάμβαναν την ανταλλαγή αρόσιμης γης, όπως η Κοιλάδα του Ποταμού Ιορδάνη, την οποία το σχέδιο δίνει δικαίωμα στο Ισραήλ να την προσαρτήσει, με εδάφη στην έρημο. Το σχέδιο δεν έχει επίσης κάποια πρόβλεψη για την επιστροφή προσφύγων σε ισραηλινά εδάφη. Επιπλέον, δεν είναι σαφές το ποιος θα χρηματοδοτήσει τελικά το σχέδιο, περιλαμβανομένων των παραχωρήσεων που υπόσχεται για τους Παλαιστίνιους, αν και η κυβέρνηση Τραμπ έχει ζητήσει βοήθεια από τα εύπορα κράτη του Αραβικού Κόλπου.

Όλες οι παλαιστινιακές πολιτικές ομάδες έχουν απορρίψει το σχέδιο από την αρχή, και ελπίζουν πως θα βασιστούν σε εξωτερική διπλωματική στήριξη από τα κράτη του Αραβικού Κόλπου, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Ρωσία για να συμβάλουν στην καθυστέρηση των όποιων ισραηλινών κινήσεων προς την εφαρμογή πτυχών του σχεδίου, ενώ η παλαιστινιακή ηγεσία ευελπιστεί πως οι φετινές εκλογές σε ΗΠΑ και Ισραήλ θα αποφέρουν πιο φιλικούς διαπραγματευτικούς εταίρους. Αλλά ενώ περιμένουν για τις εκλογές, η κατάσταση στην παλαιστινιακή οικονομία και ασφάλεια, όπου ήδη υπάρχει αστάθεια, θα μπορούσε να επιδεινωθεί.

Οι άμεσοι κίνδυνοι και η μεσοπρόθεσμη επίπτωση

Ο σχέδιο κινδυνεύει να έρθει άμεσα αντιμέτωπο με αντιδράσεις, πολιτικές και ενδεχομένως βίαιες, από παλαιστινιακές ομάδες στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, αναλόγως του πόσο γρήγορα θα κινηθεί το Ισραήλ για την εφαρμογή τμημάτων της πρότασης. Ο Λευκός Οίκος πιέζει το Ισραήλ να εφαρμόσει τμήματα του σχεδίου εντός έξι εβδομάδων. Στη χειρότερη περίπτωση για τους παλαιστίνιους ηγέτες που θέλουν να μπει τέλος στην προσάρτηση, το σχέδιο Τραμπ απλώς θα λειτουργήσει ως δικαιολογία ώστε το Ισραήλ να προχωρήσει με την προσάρτηση ορισμένων τμημάτων της Δυτικής Όχθης όταν οι Παλαιστίνιοι κατηγορηθούν ότι δημιουργούν εμπόδια αν δεν συμφωνήσουν με το σχέδιο.

Πράγματι, ο Νετανιάχου δήλωσε στις 28 Ιανουαρίου πως θα κινηθεί ακόμα και την επόμενη εβδομάδα για την προσάρτηση της Κοιλάδας του Ιορδάνη και άλλων οικισμών της Δυτικής Όχθης. Η ηγεσία των Παλαιστινίων θα θέλει να αντισταθεί, όμως η ικανότητά της να το πράξει θα είναι περιορισμένη, ιδιαίτερα αφού οι πολιτικές φράξεις των Παλαιστινίων προσπαθούν να διατηρήσουν την όποια στήριξη έχουν από τα αραβικά κράτη και από την Τουρκία, που δεν στηρίζουν ξεκάθαρα τη βία εναντίον του Ισραήλ, αλλά πιθανότατα θα έκαναν τα «στραβά μάτια» σε λαϊκές διαδηλώσει στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα εναντίον του σχεδίου, οι οποίες θα μπορούσαν να γίνουν βίαιες.
Υπάρχουν επίσης βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις για τις πολιτικές σφαίρες Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Το σχέδιο μπορεί δυνητικά να ενισχύσει λίγο τον Νετανιάχου ή τον αντίπαλό του Μπένι Γκαντζ στις ισραηλινές εκλογές στις 2 Μαρτίου και θα βοηθήσει τον Τραμπ να «φλερτάρει» με την ανοικτά φιλοϊσραηλινή πλευρά της βάσης του πριν από τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου.

Οι εκλογές στο Ισραήλ, οι τρίτες που θα πραγματοποιηθούν μέσα σε έναν χρόνο λόγω της επανειλημμένης αποτυχίας σχηματισμού κυβέρνησης, θα υπόκεινται στα ίδια λαϊκά ρεύματα που διαμόρφωσαν τις τελευταίες δυο εκλογές· δεξιές πολιτικές που είναι σκληρές σε ότι αφορά την ασφάλεια έναντι των Παλαιστινίων τα πάνε καλά, και το ίδιο θα συμβεί και τώρα.

Για τους Παλαιστίνιους, η εισήγηση του σχεδίου θα μπορούσε να δημιουργήσει άνοιγμα για μια πιο σκληροπυρηνική κυβέρνηση στη Ραμάλα αν οι Παλαιστίνοι αισθανθούν πως δεν έχουν άλλη επιλογή. Είναι ταιριαστό που ο αρχιτέκτονας της λύσης των δυο κρατών από την πλευρά των Παλαιστινίων, ο Μαχμούντ Αμπάς –διαπραγματευτής της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και νυν πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής- γερνάει και κοντεύει να φτάσει στο τέλος της θητείας του την ώρα που η λύση των δυο κρατών που οραματίζονταν ενδέχεται να καταρρεύσει. Ερχόμενα αντιμέτωπα με την κοινή απειλή ενός ενθαρρυμένου Ισραήλ, τα αντίπαλα παλαιστινιακά κόμματα και οι ένοπλες ομάδες της Φατάχ και της Χαμάς μπορεί ακόμα και να καλύψουν κάποιες από τις προφανείς διαφορές τους στο όνομα της εξεύρεσης δύναμης μέσω της συνεργασίας.

Η μακροπρόθεσμη επίπτωση

Η μεγάλη επίπτωση του σχεδίου του Τραμπ είναι πως νομιμοποιεί τη διαδικασία της προσάρτησης από το Ισραήλ εδαφών της Δυτικής Όχθης, κάτι που αποτελούσε μια de facto πραγματικότητα εδώ και χρόνια.

Το σχέδιο υπογραμμίζει το πόσο πολύ έχουν μετακινηθεί τις τελευταίες δεκαετίες οι στόχοι στις θεμελιώδεις αρχές του ζητήματος ειρήνευσης μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων, από μια συζήτηση μεταξύ δυο πλευρών πρόθυμων να διαπραγματευτούν, σε ένα αδιέξοδο μεταξύ δυο όλο και πιο σκληροπυρηνικές θέσεις. Στα λίγα παραδοσιακά ζητήματα που ενισχύουν τις από καιρό στάσιμες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις –περιλαμβανομένων των ζητημάτων της ασφάλειας, των συνόρων, της επιστροφής προσφύγων και του status της Ιερουσαλήμ- το σχέδιο Τραμπ τείνει να είναι υπέρ των προτιμώμενων πολιτικών της νυν ισραηλινής κυβέρνησης. Αυτή η κωδικοποίηση σημαίνει πως θα είναι δύσκολο να γίνουν αλλαγές στους βασικούς πυλώνες της συζήτησης για την ειρήνη εάν οι μελλοντικές κυβερνήσεις των ΗΠΑ ή του Ισραήλ θελήσουν να κινηθούν προς μια διαφορετική κατεύθυνση.

Το πλάνο που ανακοινώθηκε μπορεί να σηματοδοτήσει ένα σημείο καμπής μεταξύ των αραβικών κρατών και των Παλαιστινίων που υποστηρίζουν σε επίπεδο ρητορείας. Τα κράτη του Κόλπου θα δυσκολευτούν να πουν καθαρό «όχι» σε ένα σχέδιο που προωθεί η Ουάσιγκτον, ένα σύμμαχο που χρειάζονται και θέλουν και το Ισραήλ, έναν «σιωπηλό» σύμμαχο με τον οποίο έχουν αυξήσει τους δασμούς τα τελευταία χρόνια, ακόμα και αν θεωρούν ότι οι σχεδιασμοί είναι τελείως άδικοι για τους Παλαιστίνιους.

Πρέσβεις από Μπαρχέιν, Ομάν και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα παρακολούθησαν τις ανακοινώσεις του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο και η Αραβική Λίγκα θα συναντηθεί στις 2 Φεβρουαρίου για να συζητήσει την πρόταση.

Κανένα Αραβικό ή Μουσουλμανικό κράτος δεν θέλει ανοικτά να εναντιωθεί στους Παλαιστίνιους και στην διεκδίκηση των εδαφών, αλλά κανένα κράτος στη Μέση Ανατολή δεν θέλει να κινδυνεύσει την οικονομική και διπλωματική του θέση με τις ΗΠΑ προκειμένου να γίνει υποστηρικτής των Παλαιστινίων.

Ακόμα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία που έχουν την περιφερειακή ισχύ για να κάνει τη διαφορά πιθανότατα δεν θα κινηθούν δραματικά υπέρ των Παλαιστινίων. Ενας από τους λόγους είναι ότι το θέμα δεν έχει πλέον μεγάλη σημασία για τον τοπικό πληθυσμό. Μεταξύ των παραδοσιακών υπέρμαχων των θέσεων των Παλαιστινίων (Ιορδανία, Αίγυπτος, Συρία και Αραβικά Κράτη του Κόλπου και σε μικρότερο βαθμό Λίβανος και Τουρκία), το Παλαιστινιακό δεν δημιουργεί κινητοποίηση όπως στο παρελθόν.

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις8 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή