Ο αριθμός των Τούρκων που έλαβαν άδειες παραμονής στην Ελλάδα σε αντάλλαγμα για επενδύσεις αυξήθηκε κατά 160% πέρυσι, φτάνοντας τους 3.291, γράφουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Η Ελλάδα έχει σε ισχύ το πρόγραμμα «Χρυσή Βίζα» από το 2013. Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος, τα άτομα που επενδύουν στην Ελλάδα μπορούν να λάβουν άδεια παραμονής.

Το 2025, υποβλήθηκαν συνολικά 8.091 αιτήσεις για τη «Χρυσή Βίζα» , με τους Τούρκους να ωφελούνται περισσότερο, ακολουθούμενους από τους Κινέζους πολίτες στη δεύτερη θέση.

Πέρυσι, οι αιτήσεις για βίζα αυξήθηκαν κατά 95% σε σύγκριση με το 2024.

Επιπλέον, οι Τούρκοι  υποβάλλουν αίτηση για τη «Χρυσή Βίζα» όχι μόνο για επενδυτικούς σκοπούς, αλλά και για λόγους όπως τα ταξίδια χωρίς βίζα εντός της ζώνης Σένγκεν, πολιτικά ζητήματα και η ασφάλεια.

Άλλες χώρες που ήθελαν να επωφεληθούν από το πρόγραμμα «Χρυσής Βίζας» ήταν το Ισραήλ, το Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Echedoros.blog

Σε προχωρημένη φάση βρίσκονται οι προετοιμασίες για τη συμμετοχή τηςΕλλάδας στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης στη Γάζα (International Stabilization Force), κίνηση η οποία κρίνεται απαραίτητη προκειμένου η Αθήνα να δώσει και στο πεδίο σήμα για την απόφασή της να εμπλακεί ενεργά στην επίλυση των κρίσεων στην περιοχή της.

Σύμφωνα με άριστα πληροφορημένες πηγές, έχει αποφασιστεί η συμμετοχή με δύναμη επιπέδου τάγματος μειωμένης σύνθεσης, με περίπου 100-150 άνδρες. Αν και αρχικά είχε συμφωνηθεί η ελληνική αποστολή στη Γάζα να είναι αποκλειστικά για υποστήριξη, δηλαδή με στοιχεία του Υγειονομικού Σώματος και του Μηχανικού, τελικώς θα περιλαμβάνονται και δυνάμεις που θα έχουν αποκλειστικό σκοπό την παροχή ασφαλείας.

Το τμήμα ασφαλείας, δηλαδή τα μάχιμα τμήματα του ελληνικού στρατού, θα βρεθούν στο Ισραήλ και στη Γάζα προκειμένου να συνοδεύσουν το Υγειονομικό και το Μηχανικό, το οποίο θα συνεισφέρει και με μηχανήματα, προφανώς για τις απαραίτητες εργασίες εντός της Γάζας. Τα μάχιμα τμήματα των Ενόπλων Δυνάμεων θα κινούνται στη Γάζα με τροχοφόρα τεθωρακισμένα οχήματα αναγνώρισης του Στρατού Ξηράς, κατά πάσα πιθανότητα με Μ-1117.

Oπως είναι απολύτως λογικό, η ανάπτυξη μιας τέτοιας δύναμης απαιτεί και την παρουσία επιτελών, οι οποίοι θα βρίσκονται επί μονίμου βάσεως στο στρατηγείο της Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης. Υπενθυμίζεται ότι ήδη δραστηριοποιούνται δύο αξιωματικοί, που έχουν αποσπαστεί στο αρχηγείο του πολιτικοστρατιωτικού κέντρου συντονισμού (Civil Military Coordination Center-CMCC) στο Κιριάτ Γκατ του νότιου Ισραήλ, υπό την ηγεσία των Αμερικανών.

Στις γραμμές των IDF – Με βάση τις μέχρι σήμερα πληροφορίες, η ελληνική δύναμη θα εδρεύει στην περίμετρο ασφαλείας που έχουν δημιουργήσει γύρω από τη Γάζα οι δυνάμεις άμυνας του Ισραήλ (IDF).

Μοντέλο Αφγανιστάν

Την ηγεσία της αποστολής έχουν αναλάβει και επισήμως οι Αμερικανοί (η κεντρική διοίκηση, CENTCOM), ωστόσο καίριο ρόλο θα έχουν οι Αιγύπτιοι και –φυσικά– οι Ισραηλινοί. Αν και διακηρυγμένος στόχος είναι ο αριθμός των δυνάμεων που θα αναπτυχθούν στη Γάζα να αγγίξει τους 20.000 ενστόλους, προς το παρόν φαίνεται ότι προκρίνεται να υπάρχει ένας πυρήνας περίπου 8.000 ανδρών, στους οποίους θα περιλαμβάνονται και τα στελέχη των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η οργάνωση της δομής και του επιχειρησιακού μοντέλου που θα χρησιμοποιηθεί για τη συγκρότηση της ISF στο έδαφος έχει αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με τη διεθνή δύναμη που είχε αναπτυχθεί στο Αφγανιστάν το 2001, με τη διαφορά βεβαίως του μεγέθους, καθώς η Διεθνής Δύναμη Αρωγής Ασφαλείας (ISAF) είχε φτάσει στο απόγειό της να απαρτίζεται από 180.000 άνδρες, σε μια χώρα τεράστια και με κανένα άλλο κοινό χαρακτηριστικό σε σύγκριση με τη Γάζα.

Η Ελλάδα είχε τότε συγκροτήσει το Τάγμα Ειδικής Συγκρότησης Αφγανιστάν (ΤΕΣΑΦ), το οποίο με διάφορες μορφές επιχείρησε για σχεδόν μια δεκαετία (2002-2012) στη μεγάλη ασιατική χώρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήδη η Αθήνα έχει ανεπτυγμένη την Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ), μαζί με πυροβολαρχία των κινητών αντιαεροπορικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς τύπου Patriot. Ωστόσο, η μορφή της αποστολής στη Σαουδική Αραβία δεν έχει καμία σχέση με την αποστολή που θα αναλάβει η ελληνική δύναμη στη Γάζα. Ως εκ τούτου, η εμπειρία της ΤΕΣΑΦ αποτελεί μοντέλο για την οργάνωση της ελληνικής δύναμης που θα ενταχθεί στην ISF, φυσικά με προσαρμογή στην αντιμετώπιση των απειλών του 2026, οι οποίες είναι πολύ διαφορετικής φύσης.

Υπενθυμίζεται ότι η δύναμη ISF προβλέπεται από το ψήφισμα ΟΗΕ 2803 του 2025 (17 Νοεμβρίου 2025) και η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες που υποστήριξαν την αμερικανική πρόταση στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, μάλιστα εξασφαλίζοντας –τότε– τις ευχαριστίες της Ουάσιγκτον. Η απόφαση της Αθήνας να κάνει το συγκεκριμένο βήμα, ξεπερνώντας αρκετές ενστάσεις που υπήρχαν για την ανάπτυξη Ελλήνων στρατιωτικών σε μια περιοχή υψηλής επικινδυνότητας, πέρα από την προφανή ανάγκη που εξυπηρετεί, δηλαδή η Ελλάδα να είναι παρούσα στην περιοχή, ελήφθη έπειτα από πολύ εντατικές διαβουλεύσεις με τους εταίρους της και πιο συγκεκριμένα τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Η συγκεκριμένη απόφαση είναι, μεταξύ άλλων, ένας από τους λόγους που η Αθήνα αμφιταλαντεύτηκε το προηγούμενο χρονικό διάστημα περί του αν –και κυρίως πώς– θα μπορούσε η Ελλάδα να συμμετάσχει στο Συμβούλιο Ειρήνης του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Η Ινδονησία είναι η πρώτη χώρα που πρόσφατα έκανε γνωστό ότι μπορεί να θέσει στη διάθεση της ISF μέχρι και 8.000 άνδρες, ενώ θα συμμετάσχει και η Αίγυπτος. Ενδιαφέρον έχουν δείξει και άλλες χώρες της περιοχής, όπως η Ιταλία από την Ε.Ε., αλλά και η Τουρκία, για τη συμμετοχή της οποίας υπενθυμίζεται ότι αρχικά αντιδρούσε το Ισραήλ. Φαίνεται πάντως ότι στην ISF θα συμμετάσχει κανονικά και η Τουρκία, δίχως –και σε αυτή την περίπτωση– να είναι σαφές το μέγεθος της δύναμης και η φύση της αποστολής της.

kathimerini.gr

Ένα σαφές και ξεκάθαρο ιδεολογικό, καθώς και γεωπολιτικό στίγμα, έδωσε ο Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Μάρκο Ρούμπιο, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη Διάσκεψη Ασφαλείας που έλαβε χώρα στο Hotel Bayerischer Hof του Μονάχου. Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας παρουσίασε το περίγραμμα μιας «ανανεωμένης Δύσης», θέτοντας ως κεντρικούς άξονες την εθνική κυριαρχία, την επιτακτική ανάγκη για επαναβιομηχάνιση και τον αυστηρό έλεγχο των συνόρων.

Επιχειρώντας μια ιστορική αναδρομή, ο κ. Ρούμπιο συνέδεσε την τρέχουσα συγκυρία με παλαιότερες κρίσιμες στιγμές, υπενθυμίζοντας στο ακροατήριο ότι όταν ξεκίνησε ο θεσμός της Διάσκεψης το 1963, η ευρωπαϊκή ήπειρος ήταν βαθιά διχασμένη και ο πλανήτης βρισκόταν υπό τη βαριά σκιά του Ψυχρού Πολέμου. Τόνισε δε, ότι εκείνη την εποχή η Δύση κατάφερε να επικρατήσει διότι διέθετε κοινό σκοπό και ακλόνητη πίστη στις θεμελιώδεις αξίες της.

Κριτική στο «τέλος »

Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών άσκησε δριμεία κριτική στην πολιτική αντίληψη που κυριάρχησε στη διεθνή σκηνή μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, και συγκεκριμένα στη θεωρία ότι ο κόσμος είχε εισέλθει στο «τέλος ». Όπως υποστήριξε χαρακτηριστικά, η πεποίθηση ότι το ελεύθερο εμπόριο και οι υπερεθνικοί διεθνείς θεσμοί θα μπορούσαν να υποκαταστήσουν τα εθνικά συμφέροντα, αποδείχθηκε στην πράξη μια αυταπάτη. Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η αποβιομηχάνιση που παρατηρήθηκε στη Δύση δεν αποτελούσε μια αναπόφευκτη εξέλιξη, αλλά ήταν το αποτέλεσμα συγκεκριμένων και συνειδητών πολιτικών επιλογών. Οι επιλογές αυτές μετέφεραν την παραγωγή και τις θέσεις εργασίας στο εξωτερικό, καθιστώντας τελικά τις δυτικές οικονομίες εξαρτημένες από ανταγωνιστές και γεωπολιτικούς αντιπάλους.

Μετανάστευση, ενέργεια και κυριαρχία

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε από τον Μάρκο Ρούμπιο στο ζήτημα του μεταναστευτικού, χαρακτηρίζοντας την ανεξέλεγκτη μαζική μετανάστευση ως μια κατάσταση η οποία «κρίση που μετασχηματίζει και αποσταθεροποιεί» τις δυτικές κοινωνίες. Ο αποτελεσματικός έλεγχος των συνόρων, όπως διευκρίνισε, αποτελεί πρωτίστως πράξη εθνικής κυριαρχίας και δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως έκφραση ξενοφοβίας. Παράλληλα, επέκρινε τις ενεργειακές πολιτικές που –κατά την άποψή του– επιβαρύνουν δυσανάλογα τις δυτικές κοινωνίες, την ίδια στιγμή που ανταγωνιστικές δυνάμεις αξιοποιούν τα ορυκτά καύσιμα για να ενισχύσουν τη δική τους ισχύ.

Το όραμα Τραμπ για μια «νέα Δύση»

Ο κ. Ρούμπιο τόνισε ότι υπό την ηγεσία του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν «ανανέωση και αποκατάσταση», αναζητώντας συμμάχους που είναι ισχυροί, αυτάρκεις και περήφανοι για την πολιτιστική τους κληρονομιά. Κάλεσε τους Ευρωπαίους εταίρους να συμμετάσχουν σε μια συμμαχία που δεν θα περιορίζεται στενά στη στρατιωτική συνεργασία, αλλά θα επεκτείνεται σε τομείς αιχμής όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η διαστημική τεχνολογία, η αυτοματοποίηση και η ασφάλεια των κρίσιμων πρώτων υλών. Όπως ανέφερε, η Δύση διατηρεί τη δυνατότητα να διαμορφώσει εκ νέου τον 21ο αιώνα, εφόσον αποφασίσει να εγκαταλείψει τη «διαχειριζόμενη παρακμή».

Ουκρανία: «Δοκιμάζουμε αν υπάρχει περιθώριο λύσης»

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση για την εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία, ο Ρούμπιο ανέφερε ότι τα ζητήματα έχουν πλέον περιοριστεί στα «σκληρότερα ερωτήματα», ενώ παραμένει ασαφές κατά πόσο η Ρωσία είναι έτοιμη να προχωρήσει σε ουσιαστικό συμβιβασμό. Τόνισε κατηγορηματικά ότι οι ΗΠΑ συνεχίζουν την επιβολή κυρώσεων και την παροχή στρατιωτικής στήριξης προς το Κίεβο, ενώ ταυτόχρονα καταβάλλονται προσπάθειες για τη διερεύνηση μιας διαπραγματευτικής λύσης «δίκαιης και βιώσιμης».

Σχέσεις με την Κίνα: Αναγκαίος ρεαλισμός

Σε ό,τι αφορά τις σχέσεις με το Πεκίνο, ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας υπογράμμισε ότι η Ουάσιγκτον έχει υποχρέωση να διατηρεί ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με την Κίνα, παρά την ύπαρξη θεμελιωδών διαφορών. Όπως εξήγησε, οι εθνικές επιδιώξεις των δύο δυνάμεων συχνά συγκρούονται, ωστόσο η διαχείριση αυτών των εντάσεων αποτελεί πυρήνα της στρατηγικής των ΗΠΑ. Κατέστησε σαφές ότι καμία συμφωνία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή εάν έρχεται εις βάρος των αμερικανικών εθνικών συμφερόντων, προσθέτοντας ότι ο ανταγωνισμός με την Κίνα θα συνεχίσει να αποτελεί διαρκή πρόκληση για τη Δύση.

«Η μοίρα μας είναι αλληλένδετη»

Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο Μάρκο Ρούμπιο επανέλαβε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη ανήκουν στον ίδιο πολιτισμό και μοιράζονται μια κοινή ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά. Σε μια περίοδο όπου, όπως σημείωσε, ακούγονται φωνές περί «τέλους », διαβεβαίωσε ότι η Ουάσιγκτον δεν επιδιώκει την αποστασιοποίηση, αλλά την αναζωογόνηση των σχέσεων. Το μήνυμα που εστάλη από το Μόναχο ήταν σαφές: για την αμερικανική ηγεσία, προτεραιότητα αποτελεί η ανασυγκρότηση, η ενίσχυση της οικονομικής αυτάρκειας και η δημιουργία μιας συμμαχίας έτοιμης να υπερασπιστεί ενεργά τα συμφέροντα και τις αξίες της.