Ήταν αναμενόμενο να συμβεί κάτι ανάλογο με το περιεχόμενο του ύπερθεν τίτλου, όταν αντί για φιλντισένιες ιδέες, επικράτησαν διαχρονικά μουσαντένιες πολιτικές, οι οποίες έχουν ονομασία προέλευσης την αρχαία ρήση με τη γνωστή παρήχηση του ταυ: «τυφλὸς τά τ᾽ ὦτα τόν τε νοῦν τά τ᾽ ὄμματ᾽ εἶ». Μια και ακόμη κι η ιδέα “ALEX” τις τυφλώνει.

ΚΕΙΜΕΝΟ

Η άοπλη πολιτικά Ελλάδα και η εθνική αξιοπρέπεια «μαϊμού»

Η Ελλάδα κατέθεσε τα όπλα εδώ και πολλά χρόνια. Μια ευρωπαϊκή χώρα παραμένει επί του πεδίου άοπλη πολιτικά, αφού από το 1995 και εντεύθεν ούτε τα 12 μίλια θέσπισε στο θαλάσσιο στενό Κάσου–Κρήτης ούτε στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος —μια και, ως γνωστόν, το τουρκικό casus belli δεν ισχύει στην Ανατολική Μεσόγειο— ούτε καν τους χάρτες της Σεβίλλης (2004) και του ΟΗΕ (2019) ενέταξε στα δημόσια έγγραφά της. Επιπλέον, η επιλογή για το καλώδιο GSI ήταν να προχωρήσει με «μέσον» —χθες ιταλικό, σήμερα γαλλικό— ενώ θα μπορούσε άνετα να γίνει με τον «Νόμο Πεπονή». Με αυτές όμως τις συνθήκες, ακόμα κι αν γίνει τώρα, θα είναι εν πολλοίς δώρον άδωρον, όταν, αντί για γνήσια, η εθνική αξιοπρέπεια έγινε «μαϊμού»· και η ιστορία έχει ήδη προδιαγράψει ένα ηλεκτρικό καλώδιο “τουρκομπαρόκ”.

Το πλιάτσικο της Άγκυρας, η Αίγυπτος και ο Κρητικός Ελλήσποντος

Ο αιώνιος κεμαλισλαμισμός, ικανοποιημένος από τον επίσης αιώνιο αθηναϊκό συμπλεγματισμό και την εγχώρια απραξία, δεν θα μείνει βέβαια μόνο στη γαλλική ρηματική διακοίνωση ούτε στο «όλα καλά» του Φιντάν. Θα συνεχίσει να επιζητά τρόπους να νομιμοποιήσει το γιγαντιαίο πλιάτσικο στα ελληνικά θαλάσσια ύδατα, μάλιστα δε, ήδη προτίθεται να προσφέρει μέρος τους ως «δώρο», προκειμένου να υπογράψει με την Αίγυπτο συμφωνία θαλάσσιων ζωνών! Όμως το Κάιρο, εφόσον μάθει για την ιδέα ALEX, όχι μόνο δεν θα αποδεχθεί να γίνει κλεπταποδόχος, αλλά θα προτείνει οίκοθεν στην Ελλάδα την ολοκλήρωση της από 06/08/2020 συμφωνίας και την ενιαία πλέον ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου.

Είναι η απόκρυψη της τουρκικής αγωνίας που επιβάλλει το γελαστό ύφος στον Φιντάν. Ποια όμως αγωνία; Το επερχόμενο γεωστρατηγικό Βατερλό των λεγόμενων Τουρκικών Στενών, εφόσον η Ελλάδα θεσπίσει 12 μίλια, δημιουργώντας τον «Κρητικό Ελλήσποντο» — αυτό το διεθνές στενό με τη μεγαλύτερη γεωστρατηγική αξία σε όλη τη Μεσόγειο. Το ίδιο ισχύει και για τα γειτονικά του ελληνικά, όσο και διεθνή, θαλάσσια στενά, τα μοναδικά στη Μεσόγειο που δεν έχουν εναλλακτικές διαδρομές και, κατά συνέπεια, διαθέτουν τεράστια γεωστρατηγική σημασία! Είναι κάτι για το οποίο έχω ήδη ενημερώσει τον καθηγητή Vivero, συντάκτη του χάρτη της Σεβίλλης αλλά και συγγραφέα του τόμου «Atlas of the European Seas and Oceans».

Το Νεότερο Ανατολικό Ζήτημα και το Αθηναϊκό κρατίδιο

Αυτό είναι το τουρκικό πρόβλημα και μια γεωπολιτική όψη του Νεότερου Ανατολικού Ζητήματος που βιώνει η Ανατολική Μεσόγειος. Αυτή είναι και η δική μου οπτική· η συνέχεια όσων είχα προαναγγείλει το 2002 για το πώς «από την πρωτεύουσα που την έκαναν χώρα, στη χώρα που θα την κάνουμε πρωτεύουσα». Σε αυτό συμβάλλουν ήδη καθοριστικά, πέραν της πρωτεύουσας γεωναυτικής Ελλάδας, οι παγκόσμιοι θαλάσσιοι διάδρομοι BRI και IMEC, όσο και η προαιώνια ρήση του Θουκυδίδη για το «μέγα το της θαλάσσης κράτος». Και το υπαρκτό ούτε μέγα είναι, ούτε θαλάσσης είναι, ούτε είναι κράτος. Διανοητικά, ηθικά και πολιτικά, κρατίδιο είναι αθηναϊκό.

Η ιδέα “ALEX” απέναντι στη «μειοδοσία εν ροή»

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η ιδέα «ALEX» —των 30 καλωδίων από την Αλεξάνδρεια στην Καβάλα και εκείθεν στην υπόλοιπη Ευρώπη— πετυχαίνει σμήνος από τρυγόνια. Με ντεσού, πέραν της φθηνής τιμής του πράσινου ρεύματος σε Ελλάδα και ΕΕ, να αναμένεται και η χαρά σε όλο το σύμπλεγμα του Καστελόριζου και σε ολόκληρο τον οικουμενικό ελληνισμό, για την ολοκλήρωση των θαλάσσιων ζωνών έως τη Στρογγύλη. Νυν υπέρ πάντων, λοιπόν, η πρωτοβουλία για την ALEX, καθώς η απραξία αποτελεί «μειοδοσία εν ροή».

Σ.Σ.: Με τη διαδικασία εισαγωγής του νομοσχεδίου της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας» στην τουρκική Βουλή, εξυπακούεται ότι η ελληνική Βουλή δεν μπορεί να καθίσει άλλη μια φορά με σταυρωμένα τα χέρια. Θα αναγκαστεί να ενεργοποιήσει τον νόμο 2321/95, με την ταυτόχρονη θεσμοθέτηση του χάρτη της Σεβίλλης ως προς την ΑΟΖ και τα 12 μίλια, αλλά και τη διαγραφή από το ΦΕΚ του νόμου 2321/95, της φασιστικής λέξης «επέκταση».

Υ. Γ. Όσο για τον Μακρόν, αποδείχθηκε περίτρανα ότι η δική του «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» που περιλαμβάνει ρηματικές διακοινώσεις να σιγοντάρουν την κεμαλισλαμιστική φαντασιοπληξία, “ούτε Ευρωπαϊκή είναι ούτε Αλληλεγγύη”. Απλά θυμίζουν τα λόγια του συμπατριώτη του Βολτέρου: “Ούτε Αγία είναι ούτε Ρωμαϊκή ούτε Αυτοκρατορία”. Απλά στις νέες διαδηλώσεις των Γάλλων μαθητών θα έπρεπε και ένα πανό: “Μακρόν βγάλε το φέσι”.

Εδώ, η συνέντευξη στο Γ. Σαχίνη:

___________________________

Διδυμότειχο Νοέμβριος 2026,

Η Συμφωνία της Μέκκας θεσμοθετεί την αμυντική συνεργασία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν. Η ύπαρξη κοινών απειλών και η στρατιωτική ενοποίηση καθιστούν πιθανή τη δημιουργία μιας συμμαχίας στα πρότυπα του ΝΑΤΟ στο εγγύς μέλλον.

Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η Τουρκία είναι ταυτόχρονα μέλος του ΝΑΤΟ. Συμμετέχει πλέον σε δύο μηχανισμούς συλλογικής άμυνας, καθένας από τους οποίους εξυπηρετεί διαφορετικούς γεωπολιτικούς στόχους.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι θα συμβεί όταν οι δύο αυτές δεσμεύσεις έρθουν σε σύγκρουση.

Το πρόβλημα δεν είναι απλώς πολιτικό. Είναι, πρωτίστως, επιχειρησιακό.

Όποιος έχει υπηρετήσει σε κέντρο επιχειρήσεων γνωρίζει ότι η στρατιωτική συνεργασία υπερβαίνει την απλή ανταλλαγή πληροφοριών και επικοινωνιών. Αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της εθνικής και συμμαχικής ασφάλειας.

Υπάρχουν αρκετοί κρίσιμοι τομείς που ενδέχεται να τεθούν σε κίνδυνο:

▪️ Δίκτυα διοίκησης και ελέγχου (C2): Διαβαθμισμένες επικοινωνίες, συχνότητες και κρυπτογραφικά κλειδιά, συστήματα αναγνώρισης φίλου ή εχθρού (IFF), δεδομένα ραντάρ και έγκαιρης προειδοποίησης, δορυφορικές εικόνες επιτήρησης, καθώς και συστήματα αεράμυνας και αντιπυραυλικής άμυνας.

▪️ Επιχειρησιακές δυνατότητες και ευαίσθητα στρατιωτικά δεδομένα: Δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου, τεχνικά ηλεκτρομαγνητικά αποτυπώματα οπλικών συστημάτων, ευπάθειες λογισμικού, επιχειρησιακοί στόχοι και προτεραιότητες, σχέδια ανάπτυξης δυνάμεων, χρόνοι αντίδρασης, διαδικασίες ανεφοδιασμού, αποθέματα πυρομαχικών, δυνατότητες συντήρησης και αδυναμίες κρίσιμων υποδομών. Όλα αυτά ενδέχεται να εκτεθούν.

▪️ Στρατιωτική συνεργασία και πρόσβαση σε υποδομές: Κοινές ασκήσεις, ανταλλαγές αξιωματικών, πρόσβαση σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, βάσεις, λιμάνια και υποδομές, καθώς και μεταφορά τεχνογνωσίας στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.

Η ταυτόχρονη πρόσβαση σε διαφορετικά στρατιωτικά δίκτυα δημιουργεί έναν κίνδυνο που πρέπει να αξιολογηθεί προτού μετατραπεί σε πραγματικό πρόβλημα.

Το κείμενο της συμφωνίας προβλέπει ασφαλείς διαύλους ανταλλαγής πληροφοριών και θέτει περιορισμούς στη διαβίβαση διαβαθμισμένου υλικού.

Ωστόσο, δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα της προστασίας των πληροφοριών που ένα κράτος-μέλος έχει αποκτήσει μέσω της συμμετοχής του στο ΝΑΤΟ.

Υπάρχει ήδη ένα χαρακτηριστικό προηγούμενο.

Η αγορά του ρωσικού συστήματος S-400 από την Τουρκία προκάλεσε σοβαρή κρίση στις σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ.

Η Ουάσιγκτον εκτίμησε ότι η λειτουργία ενός ρωσικού συστήματος αεράμυνας στην ίδια χώρα που θα επιχειρούσε και με αμερικανικά μαχητικά F-35 δημιουργούσε τον κίνδυνο αποκάλυψης ευαίσθητων τεχνικών δεδομένων, καθώς και των χαρακτηριστικών χαμηλής παρατηρησιμότητας (stealth) των αεροσκαφών.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η Τουρκία παραβιάζει το Άρθρο 8 και έρχεται σε σύγκρουση με το Άρθρο 5 της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού.

Το Άρθρο 9 προβλέπει τη λειτουργία Συμβουλίου, αρμόδιου για την εξέταση ζητημάτων που αφορούν την εφαρμογή της Συνθήκης.

Γιατί, λοιπόν, η Τουρκία εξακολουθεί να βρίσκεται στο ΝΑΤΟ;

ΠΗΓΗ: Turkey out of NATO – Project 2028

Την ώρα που γίνεται συζήτηση για το μεγάλο ενεργειακό έλλειμμα στην Ευρώπη, μια νέα ηλεκτρική εγκατάσταση είναι μια από τις λύσεις που αξίζει τον κόπο και που γιαυτό πρόκειται να συζητηθεί.

Θυμήθηκα τα παιδικά μου χρόνια όταν οι ηλεκτρολόγοι Λάκης Κάνης και Κώστας Νότας έκαμναν εγκαταστάσεις στα σπίτια μας στο Διδυμότειχο όπου μέχρι τότε είχαμε λάμπες πετρελαίου.

Και φυσικά μια τέτοια επιστροφή δεν μπορεί να επιστρέψει. Απλά αυτό που μπορεί να γίνει είναι η ανεύρεση φθηνών πηγών παραγωγής ηλεκτρικού. Οι καλωδιώσεις μπορούν να το μεταφέρουν σε τεράστιες αποστάσεις , χωρίς μάλιστα καταβολή αντιτίμου στις χώρες διέλευσης, όπως με το φυσικό αέριο, που κάποιες χώρες, όπως η Τουρκία, προσέθεταν και επιπλέον εμπορικό κέρδος στα δικαιώματα διέλευσης εμπορευόμενες το φυσικό αέριο των Αζέρων ή ακόμη και των Ρώσων.

Μια τέτοια λοιπόν περίπτωση μεταφοράς διαμέσου ηλεκτρικών καλωδίων είναι η αφρικανική Ήπειρος. Και συγκεκριμένα, η Αίγυπτος που πέραν των δικών της δυνατοτήτων που μέχρι το 2035 θα είναι πάνω από 60 GW σε ημερήσια βάση, ανά οιαδήποτε στιγμή, ο αριθμός αυτός μπορεί να αυξηθεί έτι περαιτέρω από πηγές τόσο εκ δυσμών, όσο και εξ Ανατολών της.

Η παρούσα εργασία πέραν από την ανάλυση που γίνεται στο επόμενο κείμενο που ακολουθεί, αποτελεί το προοίμιο δυο εναλλακτικών λύσεων. Οι οποίες περιγράφονται στο τρίτο και το τέταρτο γραπτό με μόνη διαφορά τη διαφορετική αφετηρία. Η μια έχει ως σημείο εκκίνησης εντός της ίδιας Ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας των θαλασσίων Ζωνών, μεταξύ της πόλης Μάρσα Ματρούχ και της Αλεξάνδρειας ενώ η άλλη αφετηρία, την ίδια την Αλεξάνδρεια. Καθεμιά από τις λύσεις αποτελεί αυτοτελές κείμενο με το χάρτη του.

Η Οικονομοτεχνική Ανωτερότητα της ALEX:

Η Θάλασσα ως Ελεύθερη Λεωφόρος χωρίς Διόδια

Η βάσανος των αριθμών και η ψυχρή οικονομική πραγματικότητα έρχονται να επικυρώσουν τη γεωστρατηγική υπεροχή της δέσμης ALEX έναντι οποιασδήποτε άλλης ευρωπαϊκής ή τουρκικής εναλλακτικής. Ένα κρίσιμο ερώτημα που ενδέχεται να θέσουν οι μυωπικές ευρωπαϊκές ηγεσίες αφορά το κόστος: Μήπως οι στεριανές ή βραχύτερες οδεύσεις της Δυτικής Μεσογείου (π.χ. Γαλλία ή Ισπανία προς Μαρόκο και Αλγερία) προσφέρουν χαμηλότερο κόστος για τις καταναλώτριες χώρες της Κεντρικής Ευρώπης; Η απάντηση είναι ένα κατηγορηματικό όχι.

Η υποθαλάσσια πόντιση της ALEX στον Κρητικό Ελλήσποντο (HVDC) αποτελεί μια επένδυση εφάπαξ κεφαλαιουχικού κόστους (Capex), η οποία καταργεί διαπαντός τα λειτουργικά έξοδα διέλευσης (Transit Fees). Ενώ οι στεριανές οδεύσεις στη Δυτική Ευρώπη ή τη Μικρά Ασία επιβαρύνονται μόνιμα από κολοσσιαία κόστη απαλλοτριώσεων, γραφειοκρατικές καθυστερήσεις δεκαετιών και, το κυριότερο, από μόνιμα οικονομικά «καπέλα» και τέλη χρήσης των ενδιάμεσων χωρών, η ALEX αξιοποιεί τη μεγάλη θαλάσσια διαδρομή ως μια ελεύθερη λεωφόρο.

Στην Ανατολική Μεσόγειο, η θάλασσα δεν μας χωρίζει, αλλά μας οχυρώνει οικονομικά. Η παντελής απουσία παρεμβαλλόμενων τρίτων χωρών ή κρατικών φέουδων εγγυάται ότι η ενέργεια της Αλεξάνδρειας θα φτάνει στην καρδιά της Ευρώπης καθαρή από γεωπολιτικούς εκβιασμούς και εμπορικά διόδια. Επιπλέον, η γιγαντιαία οικονομία κλίμακας των 90 GW εκμηδενίζει το κόστος ανά μεταφερόμενη κιλοβατώρα, καθιστώντας την ALEX τη φθηνότερη και πλέον ανταγωνιστική λύση για τον Ευρωπαίο καταναλωτή. Οποιοδήποτε άλλο σχέδιο στερείται αυτής της κάθετης, καθαρής συνιδιοκτησίας, είναι καταδικασμένο να χάσει πανηγυρικά στην τελική κοστολόγηση της αγοράς.

_________________

Διδυμότειχο, Νοέμβριος 2026,

Εδώ ο σύνδεσμος με τη σημερινή συνέντευξη στο ράδιο 98.4 και στο Δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη:

https://www.neakriti.gr/kosmos/2209830_hristos-kipoyros-o-hrysos-toy-stenoy-kritis-kasoy-ihitiko

…