Στο παρασκήνιο των ευρωπαϊκών ισορροπιών και της στήριξης προς το Κίεβο, επανέρχεται ένα ευαίσθητο εξοπλιστικό ζήτημα που αγγίζει άμεσα την ελληνική αεροπορική ισχύ. Σύμφωνα με πληροφορίες, το Παρίσι έχει καταθέσει πρόταση προς την Αθήνα που συνδέει την περαιτέρω ενίσχυση της Πολεμικής Αεροπορίας με Rafale με την παραχώρηση ελληνικών Mirage 2000-5 στην Ουκρανία.

Η πρόταση αφορά μέρος των 24 Mirage 2000-5 που διαθέτει σήμερα η Ελλάδα. Σε αντάλλαγμα, η γαλλική πλευρά φέρεται να προσφέρει ευνοϊκότερους οικονομικούς όρους για την προμήθεια επιπλέον μαχητικών Rafale, επιχειρώντας να «κλειδώσει» μια νέα συμφωνία ενίσχυσης του ελληνικού στόλου με γαλλικά αεροσκάφη.

Ωστόσο, η πρώτη αντίδραση της Αθήνας εμφανίζεται αρνητική. Οι επιφυλάξεις δεν είναι μόνο πολιτικές, αλλά κυρίως επιχειρησιακές, καθώς τα Mirage 2000-5 παραμένουν κρίσιμος πυλώνας της αποτρεπτικής ισχύος στο Αιγαίο, ιδιαίτερα λόγω των δυνατοτήτων τους σε αποστολές αναχαίτισης και χρήσης εξειδικευμένων όπλων.

Η γαλλική πρόταση εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική του Παρισιού, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην προώθηση δυτικών οπλικών συστημάτων προς την Ουκρανία. Στο πλαίσιο αυτό, φαίνεται να επιχειρεί να αξιοποιήσει και στόλους συμμάχων χωρών, προκειμένου να ενισχύσει τις ουκρανικές αεροπορικές δυνατότητες χωρίς να επιβαρύνει αποκλειστικά τα δικά του αποθέματα.

Για την Ελλάδα, όμως, το ζήτημα δεν είναι απλό. Η αποδέσμευση ακόμη και μέρους των Mirage θα δημιουργούσε κενό σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η μετάβαση σε έναν πλήρως «γαλλικό» στόλο με Rafale απαιτεί χρόνο, εκπαίδευση και επιχειρησιακή προσαρμογή.

Παράλληλα, η πρόταση φέρνει στο προσκήνιο και ένα ευρύτερο δίλημμα: τη συμμετοχή ή μη της Ελλάδας σε πιο ενεργές μορφές στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία, σε μια συγκυρία όπου η Αθήνα επιχειρεί να διατηρήσει ισορροπίες τόσο σε επίπεδο συμμαχιών όσο και σε επίπεδο εθνικής άμυνας.

Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα που προκύπτει από τις πρώτες αντιδράσεις είναι σαφές. Η Αθήνα δεν εμφανίζεται διατεθειμένη να αποδυναμώσει, έστω και προσωρινά, τον υφιστάμενο αεροπορικό της κορμό, ακόμη κι αν το αντάλλαγμα αφορά πιο σύγχρονα μέσα. Το επόμενο διάστημα αναμένεται να δείξει αν η γαλλική πρόταση θα επανέλθει με βελτιωμένους όρους ή αν θα παραμείνει στο επίπεδο μιας πρώτης, διερευνητικής κίνησης.

Τα Mirage 2000-5 στην Κύπρο

Εμείς επιμένουμε στην πρόταση του επισμηναγού ε.α. Στέφανου Καραβίδα! .ο ζήτημα της Κύπρου είναι θέμα εισβολής και κατοχής.
Δεν μπορούμε να πούμε, ότι μόνο με τα Rafale η κατάσταση είναι εντάξει.
H αεροπορική ισχύς είναι η μοναδική που προσπερνά το τακτικό και το επιχειρησιακό επίπεδο και να δημιουργήσει στρατηγικά αποτελέσματα.
Προκειμένου να γίνει αυτό πρέπει οι αεροπορικές δυνάμεις να επιβιώσουν και να κατισχύσουν των αντιπάλων.
Είναι ζήτημα πολιτικής.
Οι αριθμοί δεν βγαίνουν.
Με βάση τη θεωρία της αεοπορικής ισχύος δεν μπορούμε να διαιρέσουμε τις δυνάμεις μας.
Δεν μπορούμε να αποσύρουμε μαχητικά.
Πρέπει κάποια από τα Mirage 2000-5 να πάνε είτε στην Κύπρο είτε στην Κρήτη.
Έπρεπε να δημιουργηθεί πυρήνας Ελλήνων Κυπρίων που να υπηρετούν σε ελληνικές μοίρες.
Να υπάρχει έτοιμη μαγιά δημιουργίας αεροπορικού βραχίωνα στην Κύπρο“, τόνισε στην αρχή και συνέχισε:

“Είναι πολύ σημαντικό και απαιτείται για να διασπάσει τις τουρκικές αεροπορικές δυνάμεις.
Το ζήτημα είναι “δόγμα απελευθέρωσης”, ενιαίος εθνικός ψυχισμός.
Μην επιτρέψουμε σε αυτούς τους οργανισμούς που δημιουργούν διασπαστικές συνιστώσες, να επιβιώσουν και να συνεχίσουν το διχαστικό τους έργο.
Να στηρίξουμε στρατιωτικά την Κύπρο, ως την ισχυρή λαβίδα του Ελληνισμού που είναι αναγκαία για το Ισραήλ.
Δεν θα φυσήξει ο αέρας που καρτερούμε, ούτε θα σηκωθεί ο Πενταδάχτυλος να τους αποσείσει”.

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ

Η παρουσία του γαλλικού αεροπλανοφόρου «Charles de Gaulle» σε ελληνικές θάλασσες και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αποτελεί ένδειξη της βούλησης του Παρισιού να προβάλει ισχύ στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και μια υπόμνηση της σχέσης που έχουν οικοδομήσει Ελλάδα και Γαλλία, καθώς μοιράζονται παρόμοια θεώρηση της κατάστασης στην ευρύτερη περιοχή Μέσης Ανατολής – Βόρειας Αφρικής. Μάλιστα, ενόψει και της ανανέωσης της συμφωνίας στρατηγικής εταιρικής σχέσης για τη συνεργασία στην άμυνα και στην ασφάλεια, για την οποία –όπως η «Κ» αποκάλυψε πρώτη– ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν αναμένεται να ταξιδέψει στην Αθήνα, οι ελληνογαλλικές συζητήσεις, σε διάφορα επίπεδα, έχουν αγγίξει μια σειρά από ζητήματα που συνδέονται και με τα δύο ενεργά πολεμικά μέτωπα, στην Ουκρανία και στην περιοχή γύρω από τον Περσικό Κόλπο.

Το Παρίσι προτείνει ως αντάλλαγμα για τη βοήθεια προς το Κίεβο την προμήθεια επιπλέον Rafale για την Πολεμική Αεροπορία σε καλύτερη τιμή.

Στο Ουκρανικό, η Γαλλία πρακτικά έχει αντικαταστήσει τις ΗΠΑ ως βασική πηγή στρατιωτικών πληροφοριών προς το Κίεβο, αλλά και προώθησης οπλικών συστημάτων. Η Ελλάδα ήδη έχει παραχωρήσει πυραύλους των αντιαεροπορικών συστημάτων Crotale, αλλά και άλλου είδους βλήματα που μπορούν να αξιοποιηθούν από την ουκρανική αεράμυνα. Σύμφωνα με πληροφορίες, η γαλλική πλευρά έχει διατυπώσει πρόταση στην Αθήνα για παραχώρηση κάποιων από τα 24 Μιράζ 2000-5 της Πολεμικής Αεροπορίας (Π.Α.) προς τις ουκρανικές δυνάμεις, οι οποίες ήδη επιχειρούν εκτεταμένα με αυτόν τον τύπο μαχητικού αεροσκάφους. Για την Αθήνα ευθύς εξαρχής δεν συζητείτο παραχώρηση δίχως κάποιο αντάλλαγμα, συζήτηση που σε αρχικό στάδιο αντιμετώπιζε κάποιες διαφωνίες. Πλέον οι Γάλλοι φαίνεται ότι συζητούν ανταλλάγματα, με πλέον ουσιαστικό για την Αθήνα αυτό της διαπραγμάτευσης καλύτερης τιμής για την προμήθεια επιπλέον Rafale για την Π.Α.

Λεπτές ισορροπίες

Είναι απολύτως σαφές ότι έως αυτή τη στιγμή η άρνηση της Αθήνας να παραχωρήσει ή να πουλήσει Μιράζ 2000-5 που θα καταλήξουν στο Κίεβο δεν υπαγορεύεται πρωτίστως από κάποια επιχειρησιακή λογική, αλλά αφορά κατά κύριο λόγο την πολιτική ατμόσφαιρα και συζήτηση εντός και εκτός Ελλάδος, καθώς ελληνικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί σε διαφορετικές περιοχές και λόγω των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Στο Ουκρανικό, η Αθήνα έχει να ισορροπήσει ανάμεσα στα αιτήματα των Γάλλων για επιπλέον συστήματα, αλλά και στην ανάγκη να εξοικονομηθούν χρήματα έως το τέλος του χρόνου για το «ταμείο» ενίσχυσης που έχουν θεσμοθετήσει οι ΗΠΑ για την αγορά όπλων προς την Ουκρανία (η περίφημη λίστα PURL).

Η Ρωσία προειδοποιεί τα κράτη της Βαλτικής για τα ουκρανικά drones

Μετά την έκρηξη του πολέμου στον Περσικό Κόλπο, Αθήνα και Παρίσι ανταλλάσσουν απόψεις και γι’ αυτό το μέτωπο. Και σε αυτή την περίπτωση οι ελληνογαλλικές επαφές είναι εντατικές, με αντικείμενο την πρόταση που ο ίδιος ο κ. Μακρόν γνωστοποίησε αμέσως μετά τη σύντομη συνάντηση που είχε στις 9 Μαρτίου με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη, ότι η Γαλλία επιθυμεί τη συγκρότηση ναυτικής δύναμης που θα αναλάβει κάποια αποστολή συνοδείας των πλοίων τα οποία διασχίζουν τα Στενά του Ορμούζ.

Η Αθήνα είχε απορρίψει τη σχετική ιδέα δημοσίως, ωστόσο συζητήσεις είχαν γίνει σε διάφορα επίπεδα. Οπως πληροφορείται η «Κ», η συζήτηση αυτή έχει επανέλθει και αυτή τη φορά διεξάγεται με βασικό αντικείμενο τον χρόνο έναρξης μιας τέτοιας αποστολής. Αν και σε γενικές γραμμές Αθήνα και Παρίσι συμφωνούν ότι μια τέτοια αποστολή δεν μπορεί παρά να έχει ως σημείο έναρξης ημερομηνία μεταγενέστερη εκείνης που θα οδηγήσει σε λήξη των εχθροπραξιών ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν, είναι απολύτως προφανές ότι η συζήτηση αυτή θα συνεχιστεί για αρκετό καιρό ακόμη, καθώς πέρα από τη βούληση εξωτερικών παραγόντων, όπως είναι η Γαλλία και οι χώρες της Ευρώπης που θα συμφωνήσουν στη συγκρότηση ενός τέτοιου ναυτικού συνασπισμού, τον κομβικό ρόλο θα διαδραματίσει η άποψη των μοναρχιών του Περσικού Κόλπου. Κατά κύριο λόγο η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), αλλά και το Κατάρ με το Κουβέιτ έχουν πολύ πιο μακροπρόθεσμα συμφέροντα να υπερασπιστούν, καθώς η ευημερία τους είναι απολύτως εξαρτώμενη από την ελευθερία ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ και την ασφάλεια στον Περσικό Κόλπο, και τις επόμενες ημέρες θα γίνουν νέες συζητήσεις για μια «μεταπολεμική» κατάσταση στην περιοχή.

Τα διδάγματα των Patriot

Σημειώνεται, τέλος, ότι η συμφωνία του 2021, η οποία περιλαμβάνει αμοιβαία αμυντική συνδρομή σε περίπτωση που θα απειληθεί ελληνικό ή γαλλικό έδαφος, θα ανανεωθεί τις επόμενες εβδομάδες δίχως ουσιαστικές αλλαγές.

Ενίσχυση από την αρχή του πολέμου

Η Ελλάδα από τον Φεβρουάριο του 2022 μέχρι και σήμερα έχει παραχωρήσει σειρά συστημάτων διαφόρων τύπων προς τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. Η συντριπτική πλειονότητα των οπλικών συστημάτων ή και πυρομαχικών που παραχώρησε η Αθήνα στο Κίεβο αφορά αυτόματα τυφέκια, πυραύλους για μηχανοκίνητους εκτοξευτές, αντιαεροπορικούς πυραύλους, παλαιά πυροβόλα και οχήματα, πολλά από τα οποία είτε πλησίαζαν στη λήξη της πιστοποίησής τους (εν ολίγοις δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν) είτε αποτελούσαν πλεονάζον υλικό, δύσκολα αξιοποιήσιμο πλέον από τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις. Σχεδόν το σύνολο των συστημάτων και των πυρομαχικών που παραχωρήθηκαν στην Ουκρανία κρίθηκαν σε συνεδριάσεις Συμβουλίων Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ) ως «εύχρηστος μη επιχειρησιακά αναγκαίος στρατιωτικός εξοπλισμός», κατά τη στρατιωτική ορολογία. Πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι κάποια παλαιά οβιδοβόλα του αμερικανικού στρατού που είχαν παραχωρηθεί στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’60 και πρακτικά δεν είχαν πλέον απολύτως καμία χρησιμότητα για τις Ενοπλες Δυνάμεις.

Υπεγράφη η συμφωνία Ελλάδας – Ισραήλ για τους εκτοξευτές πυραύλων PULS

Κάποια από αυτά τα συστήματα παραχωρήθηκαν έναντι τιμήματος, μέσω των ΗΠΑ και εν συνεχεία της Τσεχίας. Τα χρήματα αυτά ενίσχυσαν ευθέως τον προϋπολογισμό των Γενικών Επιτελείων. Στο πλαίσιο της αντιπυραυλικής ή αντιαεροπορικής προστασίας η Αθήνα έχει παραχωρήσει (και πουλήσει) βλήματα τύπου Sea Sparrow από το πλεόνασμα του Π.Ν. και πυραύλους των γαλλικής τεχνολογίας συστημάτων Crotale, που πλησίαζαν και αυτοί στη λήξη της χρησιμότητάς τους. Υπενθυμίζεται ότι στην αρχή του πολέμου η Αθήνα κατόρθωσε να ανταλλάξει συνολικά 40 γερμανικά Marder, τα οποία παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα από το Βερολίνο, με αριθμό ρωσικής κατασκευής και σχεδόν άχρηστων τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης ΒΜΡ-1 που προωθήθηκαν στην Ουκρανία. Ισως η πιο υποτιμημένη πτυχή της βοήθειας της Αθήνας προς το Κίεβο είναι εκείνη της εκπαίδευσης των Ουκρανών πιλότων μαχητικών F-16, μάλιστα σε αρκετά πρώιμη φάση της σύγκρουσης.

Σαφές μήνυμα υπέρ των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας συνιστά η απάντηση της Ύπατης Εκπροσώπου για την Εξωτερική Πολιτική Κάγια Κάλας στη γραπτή ερώτηση που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής και μέλος της επιτροπής Ασφάλειας & Άμυνας του Ευτωπαϊκο Κοινοβουλίου Νικόλας Φαραντούτης σχετικά με την τουρκική NAVTEΧ στο Αιγαίο.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνωρίζει ρητά ότι οι Τουρκικές «γενικές προειδοποιήσεις ναυσιπλοΐας, αμφισβητούν την ελληνική κυριαρχία και τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα».

Ακόμη πιο κρίσιμη είναι η σαφής τοποθέτηση ότι η Τουρκία οφείλει «να αποφεύγει τις απειλές και να σέβεται την κυριαρχία όλων των κρατών μελών […] καθώς και όλα τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, μεταξύ άλλων και το δικαίωμα εξερεύνησης και εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και ιδίως τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας».

Σύμφωνα με τον ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη, «η διατύπωση αυτή είναι κόλαφος για την τουρκική αναθεωρητική πρακτική και ταυτόχρονα ξεκάθαρη ευρωπαϊκή επιβεβαίωση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων».

Σε δηλώσεις του μετά την ευρωπαϊκή απάντηση, ο Έλληνας ευρωβουλευτής τονίζει: «Η Ελλάδα έχει όχι μόνο δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να ασκήσει πλήρως τα δικαιώματά της, όπως αυτά απορρέουν από το διεθνές δίκαιο. Καλώ την ελληνική κυβέρνηση:

* Να μην επιλέξει στάση αναμονής και αναχωρητισμού.

* Να μην εμφανίζεται να θέτει ως «κόκκινη γραμμή» τα 6 ναυτικά μίλια, τη στιγμή που το διεθνές δίκαιο και πλέον και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζουν ευρύτερα κυριαρχικά δικαιώματα.

* Να απόσχει από επιλογές που δημιουργούν την εντύπωση ανοχής ή ακόμη και έμμεσης νομιμοποίησης των τουρκικών διεκδικήσεων, όπως η αμφιλεγόμενη Διακήρυξη των Αθηνών».

Και καταλήγει: «Τώρα που Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει ξεκάθαρα το πλαίσιο σεβασμού της κυριαρχίας των κρατών-μελών, η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να παραμένει εγκλωβισμένη σε φοβικά σύνδρομα και στρατηγική αδράνεια. Απαιτείται δράση τώρα».

🚨 Απάντηση Κ. Κάλλας σε Φαραντούρη για τουρκική NAVTEX:

➡️ Σαφές μήνυμα προς την Τουρκία, αλλά ταυτόχρονα προς την ελληνική κυβέρνηση, συνιστά η απάντηση της Ύπατης Εκπροσώπου 🇪🇺 για την Εξωτερική Πολιτική Κάγια Κάλας, στην ερώτηση που κατέθεσα στις 29 Ιανουαρίου 2026 σχετικά… pic.twitter.com/jFPk9yceIt

— Νικόλας Φαραντούρης / Nikolas Farantouris (@NFarantouris) April 8, 2026

Μια εξέλιξη με σαφές στρατηγικό αποτύπωμα για την ελληνική άμυνα και τη γεωπολιτική θέση της χώρας καταγράφηκε με την υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας Ελλάδας – Ισραήλ για την προμήθεια του πυραυλικού συστήματος PULS. Πρόκειται για μια κίνηση που, σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν στην εκπομπή Direct News με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια, αλλάζει τα δεδομένα τόσο σε επιχειρησιακό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, προκαλώντας ήδη ισχυρές αντιδράσεις σε Ισραήλ και Τουρκία.

Η συμφωνία υπεγράφη από τη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων και αφορά ένα σύστημα που θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμο για την αναβάθμιση της ελληνικής ισχύος πυρός. Το PULS, ισραηλινής προέλευσης, παρουσιάζεται ως ένα ευέλικτο και οικονομικά αποδοτικό σύστημα βολών ακριβείας, με δυνατότητα αξιοποίησης διαφορετικών τύπων πυρομαχικών και πλήγματος στόχων σε αποστάσεις που φθάνουν έως και τα 300 χιλιόμετρα.

Σύμφωνα με την ανάλυση της εκπομπής, το μεγάλο πλεονέκτημα του συστήματος είναι η ταχύτητα αντίδρασης, η ακρίβεια και η δυνατότητα προσαρμογής της βολής ανάλογα με τον στόχο και την απόσταση. Η εικόνα που δίνεται είναι ότι η Ελλάδα αποκτά ένα όπλο που ενισχύει άμεσα την αποτρεπτική της ισχύ και δημιουργεί νέα δεδομένα στον ευρύτερο χώρο του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.

Ιδιαίτερο βάρος έχει και η ισραηλινή ανάγνωση της συμφωνίας. Όπως επισημάνθηκε στην εκπομπή, το θέμα προβλήθηκε έντονα στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, με σαφή αναφορά στην εμβάθυνση της αμυντικής και στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ. Ο ίδιος ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, Ίσραελ Κατς, μίλησε για συμφωνία που αντανακλά τη στενή σχέση των δύο χωρών στον τομέα της ασφάλειας, στέλνοντας μήνυμα ότι η συνεργασία αυτή δεν είναι περιστασιακή, αλλά στρατηγική.

Την ίδια ώρα, η αντίδραση από την Τουρκία ήταν έντονη. Σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν, τουρκικά μέσα ενημέρωσης έσπευσαν να παρουσιάσουν την ελληνική απόκτηση των PULS ως επιθετική κίνηση, ισχυριζόμενα ότι η Αθήνα αποκτά εκτοξευτές πυραύλων με στόχο τα μικρασιατικά παράλια. Το αφήγημα αυτό, όπως τονίστηκε, αποκαλύπτει περισσότερο την τουρκική ανησυχία παρά την πραγματικότητα.

Η εκπομπή συνέδεσε την εξέλιξη αυτή με τη γενικότερη γεωπολιτική αναβάθμιση του άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, αλλά και με τον ευρύτερο σχεδιασμό που, κατά την προσέγγιση του Ανδρέα Μουντζουρούλια, αγγίζει και την Ινδία. Σε αυτό το πλαίσιο, τα ισραηλινά οπλικά συστήματα δεν αντιμετωπίζονται ως μεμονωμένες αγορές, αλλά ως κομμάτια μιας μεγαλύτερης αρχιτεκτονικής συνεργασίας απέναντι σε αναθεωρητικούς και αποσταθεροποιητικούς παίκτες της περιοχής.

Στο ίδιο πνεύμα εντάχθηκε και η αναφορά στην ελληνική πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία, η οποία, όπως σημειώθηκε, συνεχίζει να αποδεικνύει την επιχειρησιακή της αξία, έχοντας αναχαιτίσει τόσο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους όσο και drones. Η ελληνική παρουσία στον Κόλπο, σύμφωνα με την εκπομπή, δεν είναι συμβολική, αλλά προσδίδει στη χώρα γεωπολιτικό αποτύπωμα και πολύτιμα ανταλλάγματα για το μέλλον.

Την ίδια στιγμή, η Αθήνα επιχειρεί να ενισχύσει την παρουσία της και στην Κύπρο, με αποστολή φρεγάτας εξοπλισμένης με το ελληνικό αντι-drone σύστημα «Κένταυρος». Η κίνηση αυτή παρουσιάζεται ως ακόμη ένα δείγμα ότι η Ελλάδα επιχειρεί να χτίσει αποτροπή όχι μόνο με ξένα συστήματα, αλλά και με εγχώρια τεχνολογία, κάτι που αποκτά ιδιαίτερη σημασία εν μέσω κλιμάκωσης της τουρκικής ρητορικής.

Η εκπομπή στάθηκε επίσης στην αυξανόμενη ισραηλινή καχυποψία απέναντι στην Τουρκία. Μέσα από αναλύσεις ισραηλινών μέσων, αλλά και δημοσιεύματα όπως αυτά της Jerusalem Post, αναδείχθηκε η άποψη ότι η Τουρκία εξελίσσεται σε νέο παράγοντα αποσταθεροποίησης, από το Κέρας της Αφρικής και τη Συρία έως το Αιγαίο και την Κύπρο. Σε αυτή τη μεγάλη εικόνα, η ενίσχυση του ελληνισμού από το Ισραήλ ερμηνεύεται ως μέρος ενός σχεδίου περιορισμού των τουρκικών φιλοδοξιών.

Συνολικά, η συμφωνία για τα PULS δεν παρουσιάζεται απλώς ως μια ακόμη αμυντική αγορά. Παρουσιάζεται ως μια κίνηση με έντονο γεωπολιτικό συμβολισμό, που επιβεβαιώνει πως η Ελλάδα επενδύει σε σύγχρονες δυνατότητες, ενισχύει τη συμμαχία της με το Ισραήλ και στέλνει μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι επιδιώκει ρόλο ισχύος στην περιοχή.